Werk & Studie
alle pijlers
Stagiair met Asperger
donderdag 12 april 2012 om 11:59
Ik heb heel lang getwijfeld of ik hier een topic voor moest openen, maar toch besloten om dit te doen.
Sinds september vorig jaar heb ik 3 dagen in de week een stagiair onder mijn hoede met het syndroom van Asperger. Mijn leidinggevende is eindverantwoordelijke voor deze stage.
Op zijn opleiding hebben ze ook een speciale klas voor leerlingen met een rugzak en vanuit school zou hij dan ook extra begeleiding moeten krijgen.
Hij doet erg zijn best en in de praktijk heb ik ook vrijwel niets op hem aan te merken. Hij is betrokken bij alles wat hier gebeurt en hij probeert mee te gaan in het dagelijkse reilen en zeilen hier op de afdeling. Over 2 en een halve maand zit zijn stage er op en hoop ik voor hem dat hij zijn diploma kan ophalen.
Echter loop ik tegen 2 dingen aan: afspraken die gemaakt zijn, worden vaak niet nagekomen. Als ik hem hier op aanspreek bied hij zijn excuses aan en belooft beterschap. Andere punt zijn de theorie opdrachten die hij als examenopdracht eind juni moet inleveren! Over het gehele jaar moet hij er 9 opleveren, maar tot nu toe heeft hij er 2 met grote moeite gemaakt en nog 2 concepten liggen, die ik voor hem corrigeer. Ook hier komt hij gemaakte afspraken van deadlines niet na.
Met mijn leidinggevende (die geen dagelijks zicht heeft over het functioneren van de stagiair) heb ik al talloze gesprekken gehad hoe dit op te lossen, maar hij maakt zich er niet druk om en ziet het probleem niet. De opdrachten mogen niet zonder zijn toestemming naar buiten gebracht worden. Ik heb aangegeven dat het wellicht een idee is om bij de begeleidende docent een lichtje op te steken, maar dat vind leidinggevende geen goed plan en wil dit (als het echt nodig is) dan via de ambulant begeleider proberen.
Ik begin er moedeloos van te worden omdat ik er veel tijd in steek en hem de begeleiding probeer te geven die hij nodig heeft om zijn stage tot een goed einde te brengen.
Sinds september vorig jaar heb ik 3 dagen in de week een stagiair onder mijn hoede met het syndroom van Asperger. Mijn leidinggevende is eindverantwoordelijke voor deze stage.
Op zijn opleiding hebben ze ook een speciale klas voor leerlingen met een rugzak en vanuit school zou hij dan ook extra begeleiding moeten krijgen.
Hij doet erg zijn best en in de praktijk heb ik ook vrijwel niets op hem aan te merken. Hij is betrokken bij alles wat hier gebeurt en hij probeert mee te gaan in het dagelijkse reilen en zeilen hier op de afdeling. Over 2 en een halve maand zit zijn stage er op en hoop ik voor hem dat hij zijn diploma kan ophalen.
Echter loop ik tegen 2 dingen aan: afspraken die gemaakt zijn, worden vaak niet nagekomen. Als ik hem hier op aanspreek bied hij zijn excuses aan en belooft beterschap. Andere punt zijn de theorie opdrachten die hij als examenopdracht eind juni moet inleveren! Over het gehele jaar moet hij er 9 opleveren, maar tot nu toe heeft hij er 2 met grote moeite gemaakt en nog 2 concepten liggen, die ik voor hem corrigeer. Ook hier komt hij gemaakte afspraken van deadlines niet na.
Met mijn leidinggevende (die geen dagelijks zicht heeft over het functioneren van de stagiair) heb ik al talloze gesprekken gehad hoe dit op te lossen, maar hij maakt zich er niet druk om en ziet het probleem niet. De opdrachten mogen niet zonder zijn toestemming naar buiten gebracht worden. Ik heb aangegeven dat het wellicht een idee is om bij de begeleidende docent een lichtje op te steken, maar dat vind leidinggevende geen goed plan en wil dit (als het echt nodig is) dan via de ambulant begeleider proberen.
Ik begin er moedeloos van te worden omdat ik er veel tijd in steek en hem de begeleiding probeer te geven die hij nodig heeft om zijn stage tot een goed einde te brengen.
donderdag 12 april 2012 om 13:35
quote:Noerie schreef op 12 april 2012 @ 13:25:
[...]
Tja, als iedereen er zo over zou denken dan zouden er heel veel Aspergers straks een uitkering krijgen terwijl ze anders, met een beetje extra begeleiding, wel gewoon zouden kunnen werken.
Deze mensen kunnen best functioneren in de het dagelijkse leven.
Vaak met begeleiding soms zonder voor iedereen met een diagnose is het anders.
[...]
Tja, als iedereen er zo over zou denken dan zouden er heel veel Aspergers straks een uitkering krijgen terwijl ze anders, met een beetje extra begeleiding, wel gewoon zouden kunnen werken.
Deze mensen kunnen best functioneren in de het dagelijkse leven.
Vaak met begeleiding soms zonder voor iedereen met een diagnose is het anders.
donderdag 12 april 2012 om 13:39
quote:nettel schreef op 12 april 2012 @ 12:43:
Ik zou streng zijn naar hem toe: kan je geen afspraken meer missen. Punt.
Elke afspraak die hij mist wordt opgeschreven in een boekje dat wordt terggekoppeld aan de begeleider en/of school. Kan er desnoods een nieuw stagedoel opgesteld worden, waarin staat dat hij zich beter aan zijn punctualiteit moet werken?
Wat betreft die opdrachten zou ik heel simpel zijn. Als hij het niet voor de gestelde deadline inlevert, kijk jij het niet meer na. Als jij het niet meer nakijkt krijgt hij zijn opdrachten niet voldoende. Als hij zijn opdrachten niet voldoende krijgt, krijgt hij zijn diploma niet.
As simple as that...Ik denk juist dat het niet zo simpel is... Nou ja, niet als je hem echt een kans wilt geven. Je zou wel een gesprek aan kunnen gaan waarin je afspreekt dat je strenger gaat zijn en deze afspraken maakt en dat je benoemt dat dit nodig is omdat hij, na deze stage, in het 'gewone' werkveld ook hard afgerekend gaat worden wanneer hij zich niet aan afspraken houdt. Maar een stage is juist om dingen te leren, niet om al de perfecte werknemer te zijn. En van de ene op de andere dag de regels aanpassen zou je (hopelijk!) bij niemand doen toch? Laat staan bij iemand die dat juist extra moeilijk vindt waarschijnlijk.
Ik zou streng zijn naar hem toe: kan je geen afspraken meer missen. Punt.
Elke afspraak die hij mist wordt opgeschreven in een boekje dat wordt terggekoppeld aan de begeleider en/of school. Kan er desnoods een nieuw stagedoel opgesteld worden, waarin staat dat hij zich beter aan zijn punctualiteit moet werken?
Wat betreft die opdrachten zou ik heel simpel zijn. Als hij het niet voor de gestelde deadline inlevert, kijk jij het niet meer na. Als jij het niet meer nakijkt krijgt hij zijn opdrachten niet voldoende. Als hij zijn opdrachten niet voldoende krijgt, krijgt hij zijn diploma niet.
As simple as that...Ik denk juist dat het niet zo simpel is... Nou ja, niet als je hem echt een kans wilt geven. Je zou wel een gesprek aan kunnen gaan waarin je afspreekt dat je strenger gaat zijn en deze afspraken maakt en dat je benoemt dat dit nodig is omdat hij, na deze stage, in het 'gewone' werkveld ook hard afgerekend gaat worden wanneer hij zich niet aan afspraken houdt. Maar een stage is juist om dingen te leren, niet om al de perfecte werknemer te zijn. En van de ene op de andere dag de regels aanpassen zou je (hopelijk!) bij niemand doen toch? Laat staan bij iemand die dat juist extra moeilijk vindt waarschijnlijk.
donderdag 12 april 2012 om 13:40
Het kan ZEKER met autisme te maken hebben. Wat zegt de begeleiding vanuit school erover?
Een (licht) autistische vriend van mij heeft ooit tegen me gezegd dat hij heeft moeten leren dat mensen 'die niet hadden wat hij had' heel de tijd bezig zijn met tijd en dat hij heel moeilijk zo kon leven.
Hij moest dan op een dag 20 grote sommen maken als huiswerk op het MBO. Hij deed er meer dan twee keer zo lang over om de opdrachten te maken omdat hij halverwegen bij een moeilijke som bleef steken. Hij MOEST en ZOU die som begrijpen. Doorgaan naar de volgende som druist keihard tegen zijn natuur in.
Dan had hij er 12 uur de vorige dag aan gezeten en dan kwam hij maar met de helft op school.
Er zijn nog 101 andere redenen waarom een autist hier niet goed mee om kan gaan. Dat verschilt ook per individu natuurlijk.
Een (licht) autistische vriend van mij heeft ooit tegen me gezegd dat hij heeft moeten leren dat mensen 'die niet hadden wat hij had' heel de tijd bezig zijn met tijd en dat hij heel moeilijk zo kon leven.
Hij moest dan op een dag 20 grote sommen maken als huiswerk op het MBO. Hij deed er meer dan twee keer zo lang over om de opdrachten te maken omdat hij halverwegen bij een moeilijke som bleef steken. Hij MOEST en ZOU die som begrijpen. Doorgaan naar de volgende som druist keihard tegen zijn natuur in.
Dan had hij er 12 uur de vorige dag aan gezeten en dan kwam hij maar met de helft op school.
Er zijn nog 101 andere redenen waarom een autist hier niet goed mee om kan gaan. Dat verschilt ook per individu natuurlijk.
donderdag 12 april 2012 om 13:43
quote:Aureel schreef op 12 april 2012 @ 13:27:
[...]
Ik zeg toch niet dat hij geen begeleiding moet krijgen. Maar die begeleiding moet dus komen van een deskundige, niet van een algemeen stagebegeleider. Of die deskundige moet de stagebegeleider zodanig instrueren dat die er zelfstandig mee verder kan.Sorry, verkeerd begrepen dan. Ik interpreteerde het zo dat er in het 'normale' werkgebeuren geen begeleiding is en hij het dus nu ook zonder moest stellen.Om te leren zeg maar.
[...]
Ik zeg toch niet dat hij geen begeleiding moet krijgen. Maar die begeleiding moet dus komen van een deskundige, niet van een algemeen stagebegeleider. Of die deskundige moet de stagebegeleider zodanig instrueren dat die er zelfstandig mee verder kan.Sorry, verkeerd begrepen dan. Ik interpreteerde het zo dat er in het 'normale' werkgebeuren geen begeleiding is en hij het dus nu ook zonder moest stellen.Om te leren zeg maar.
donderdag 12 april 2012 om 13:44
quote:nettel schreef op 12 april 2012 @ 12:43:
Ik zou streng zijn naar hem toe: kan je geen afspraken meer missen. Punt.
Elke afspraak die hij mist wordt opgeschreven in een boekje dat wordt terggekoppeld aan de begeleider en/of school. Kan er desnoods een nieuw stagedoel opgesteld worden, waarin staat dat hij zich beter aan zijn punctualiteit moet werken?
Wat betreft die opdrachten zou ik heel simpel zijn. Als hij het niet voor de gestelde deadline inlevert, kijk jij het niet meer na. Als jij het niet meer nakijkt krijgt hij zijn opdrachten niet voldoende. Als hij zijn opdrachten niet voldoende krijgt, krijgt hij zijn diploma niet.
As simple as that...Met alle respect, hier kán je het probleem veel erger mee maken. Ik ken hoogfunctionerende autisten waarbij het stoom uit de oren zou blazen als iemand dit tegen ze zei. En niet uit kwaadheid. Als het zo simpel was om om te gaan met mensen die autisme hebben dan hadden ze ook geen speciaal rugzakje nodig.
Ik zou streng zijn naar hem toe: kan je geen afspraken meer missen. Punt.
Elke afspraak die hij mist wordt opgeschreven in een boekje dat wordt terggekoppeld aan de begeleider en/of school. Kan er desnoods een nieuw stagedoel opgesteld worden, waarin staat dat hij zich beter aan zijn punctualiteit moet werken?
Wat betreft die opdrachten zou ik heel simpel zijn. Als hij het niet voor de gestelde deadline inlevert, kijk jij het niet meer na. Als jij het niet meer nakijkt krijgt hij zijn opdrachten niet voldoende. Als hij zijn opdrachten niet voldoende krijgt, krijgt hij zijn diploma niet.
As simple as that...Met alle respect, hier kán je het probleem veel erger mee maken. Ik ken hoogfunctionerende autisten waarbij het stoom uit de oren zou blazen als iemand dit tegen ze zei. En niet uit kwaadheid. Als het zo simpel was om om te gaan met mensen die autisme hebben dan hadden ze ook geen speciaal rugzakje nodig.
donderdag 12 april 2012 om 13:54
quote:musje1982 schreef op 12 april 2012 @ 13:25:
Wow! Bedankt voor alle reacties
Ik behandel deze stagiair net zoals elke andere stagiair. Matsen wil ik hem ook niet, omdat hij ook de gevolgen ook moet kunnen aanvaarden net als ieder ander of hij nu Asperger heeft of niet. Ik houd er wel rekening mee dat het misschien bij hem net even iets langer duurt.
Het vakgebied waarin ik werk, is voor juist voor mensen met autisme een ideale wereld omdat er over het algemeen weinig sociale interactie is. Ook buiten zijn stage om is hij hier thuis ook veel bezig. Hij heeft ook aan dat dit hem helemaal opslokt. Ik heb ook aangegeven dat dit geen excuus is.
Ik geef op maandag aan dat ik opdracht X woensdag op mijn bureau wil hebben, met de door mij aangebrachte correcties. Als ik aangeef dat als het die dag in orde is, en een Twix in het vooruitzicht stel, kan hij het wel. Het is een volwassen stagiair en ik wil hem niet op een kinderlijke manier belonen en straffen.
Toen hij hier net begon heb ik de materie met hem doorgenomen, omdat dit exact dezelfde materie is als wat ik destijds gehad heb. Dit staat trouwens ook wel erg cryptisch omschreven en ik heb eerlijk gezegd overwogen om dit in begrijpelijkere taal te beschrijven voor hem. Anderzijds heeft hij elke week een terugkomdag op de opleiding en contacturen met zijn mentor. Ik ging er ook vanuit dat zij dit stukje ook wel zouden begeleiden. Ook omdat mijn leidinggevende er zijn hand niet naar uitsteekt en ik ook nog eens van mijn afdelingshoofd te horen krijg dat deze stagiair goed begeleid moet worden voel ik me extra geroepen om hem te helpen. Dus dan maak ik er onbewust mijn probleem van.
Ik heb me voorgenomen om een strakke planning te maken en deze aanstaande maandag met hem door te nemen. Lukt dit niet, dan ga ik contact op nemen met zijn ambulant begeleidster.Dat is de insteek. Er is een boek over autisme: geef me de 5. Mensen met autisme hebben houvast nodig. Ze moeten altijd concrete opdrachten hebben en dan moeten ze de 5 weten: wat, hoe, wie, wanneer en waar. En als iets van hem verwacht, altijd hem vragen wat hij moet doen. Anders loop je de kans dat hij je niet goed begrepen heeft, al zegt hij van wel.
Wow! Bedankt voor alle reacties
Ik behandel deze stagiair net zoals elke andere stagiair. Matsen wil ik hem ook niet, omdat hij ook de gevolgen ook moet kunnen aanvaarden net als ieder ander of hij nu Asperger heeft of niet. Ik houd er wel rekening mee dat het misschien bij hem net even iets langer duurt.
Het vakgebied waarin ik werk, is voor juist voor mensen met autisme een ideale wereld omdat er over het algemeen weinig sociale interactie is. Ook buiten zijn stage om is hij hier thuis ook veel bezig. Hij heeft ook aan dat dit hem helemaal opslokt. Ik heb ook aangegeven dat dit geen excuus is.
Ik geef op maandag aan dat ik opdracht X woensdag op mijn bureau wil hebben, met de door mij aangebrachte correcties. Als ik aangeef dat als het die dag in orde is, en een Twix in het vooruitzicht stel, kan hij het wel. Het is een volwassen stagiair en ik wil hem niet op een kinderlijke manier belonen en straffen.
Toen hij hier net begon heb ik de materie met hem doorgenomen, omdat dit exact dezelfde materie is als wat ik destijds gehad heb. Dit staat trouwens ook wel erg cryptisch omschreven en ik heb eerlijk gezegd overwogen om dit in begrijpelijkere taal te beschrijven voor hem. Anderzijds heeft hij elke week een terugkomdag op de opleiding en contacturen met zijn mentor. Ik ging er ook vanuit dat zij dit stukje ook wel zouden begeleiden. Ook omdat mijn leidinggevende er zijn hand niet naar uitsteekt en ik ook nog eens van mijn afdelingshoofd te horen krijg dat deze stagiair goed begeleid moet worden voel ik me extra geroepen om hem te helpen. Dus dan maak ik er onbewust mijn probleem van.
Ik heb me voorgenomen om een strakke planning te maken en deze aanstaande maandag met hem door te nemen. Lukt dit niet, dan ga ik contact op nemen met zijn ambulant begeleidster.Dat is de insteek. Er is een boek over autisme: geef me de 5. Mensen met autisme hebben houvast nodig. Ze moeten altijd concrete opdrachten hebben en dan moeten ze de 5 weten: wat, hoe, wie, wanneer en waar. En als iets van hem verwacht, altijd hem vragen wat hij moet doen. Anders loop je de kans dat hij je niet goed begrepen heeft, al zegt hij van wel.
donderdag 12 april 2012 om 13:55
donderdag 12 april 2012 om 14:00
quote:MEFS schreef op 12 april 2012 @ 13:54:
[...]
Dat is de insteek. Er is een boek over autisme: geef me de 5. Mensen met autisme hebben houvast nodig. Ze moeten altijd concrete opdrachten hebben en dan moeten ze de 5 weten: wat, hoe, wie, wanneer en waar. En als iets van hem verwacht, altijd hem vragen wat hij moet doen. Anders loop je de kans dat hij je niet goed begrepen heeft, al zegt hij van wel.
Dat klinkt inderdaad goed.
Oh en TO, nog even over het 'opslokken', ik denk dat ik daar een voorbeeld van heb beschreven in m'n eerste post. Natuurlijk moet je het ook niet als een goed excuus beschouwen, maar kun je het wel begrijpen?
[...]
Dat is de insteek. Er is een boek over autisme: geef me de 5. Mensen met autisme hebben houvast nodig. Ze moeten altijd concrete opdrachten hebben en dan moeten ze de 5 weten: wat, hoe, wie, wanneer en waar. En als iets van hem verwacht, altijd hem vragen wat hij moet doen. Anders loop je de kans dat hij je niet goed begrepen heeft, al zegt hij van wel.
Dat klinkt inderdaad goed.
Oh en TO, nog even over het 'opslokken', ik denk dat ik daar een voorbeeld van heb beschreven in m'n eerste post. Natuurlijk moet je het ook niet als een goed excuus beschouwen, maar kun je het wel begrijpen?
donderdag 12 april 2012 om 14:01
quote:MEFS schreef op 12 april 2012 @ 13:55:
Trouwens, en even off topic. Ik vind het niet fijn dat metnsen met autisme autisten worden genoemd. Je zegt ook niet gekankerden tegen patienten met kanker? Het is een persoon die anders denk. Als je hem autist noemt, zet je de aandoening op het eerste plaats en daarna de persoon zelf.Het typt heel makkelijk, maar je hebt helemaal gelijk. Ik heb het ook een keer gezegd. Excuses.
Trouwens, en even off topic. Ik vind het niet fijn dat metnsen met autisme autisten worden genoemd. Je zegt ook niet gekankerden tegen patienten met kanker? Het is een persoon die anders denk. Als je hem autist noemt, zet je de aandoening op het eerste plaats en daarna de persoon zelf.Het typt heel makkelijk, maar je hebt helemaal gelijk. Ik heb het ook een keer gezegd. Excuses.
donderdag 12 april 2012 om 14:15
quote:MEFS schreef op 12 april 2012 @ 13:55:
Trouwens, en even off topic. Ik vind het niet fijn dat metnsen met autisme autisten worden genoemd. Je zegt ook niet gekankerden tegen patienten met kanker? Het is een persoon die anders denk. Als je hem autist noemt, zet je de aandoening op het eerste plaats en daarna de persoon zelf.
Het is een persoon die anders denkt...Ja, dat is zo. Maar het is toch ook iets meer dan dat? Het is een stoornis in de hersenen.
Ik vind het een beetje overgevoelig. Mensen die kanker hebben noem je inderdaad geen gekankerden maar mensen met homofiele gevoelens wel homo, en mensen met schizofrenie wel een schizofreen. En zo zijn er nog tig voorbeelden.
Een mens is toch nooit alleen maar zijn ziekte/aandoening/stoornis/handicap? Ook niet als je iemand, in de juiste context, zo noemt? Dat doet toch niks af aan de persoon?
Trouwens, en even off topic. Ik vind het niet fijn dat metnsen met autisme autisten worden genoemd. Je zegt ook niet gekankerden tegen patienten met kanker? Het is een persoon die anders denk. Als je hem autist noemt, zet je de aandoening op het eerste plaats en daarna de persoon zelf.
Het is een persoon die anders denkt...Ja, dat is zo. Maar het is toch ook iets meer dan dat? Het is een stoornis in de hersenen.
Ik vind het een beetje overgevoelig. Mensen die kanker hebben noem je inderdaad geen gekankerden maar mensen met homofiele gevoelens wel homo, en mensen met schizofrenie wel een schizofreen. En zo zijn er nog tig voorbeelden.
Een mens is toch nooit alleen maar zijn ziekte/aandoening/stoornis/handicap? Ook niet als je iemand, in de juiste context, zo noemt? Dat doet toch niks af aan de persoon?
donderdag 12 april 2012 om 14:31
donderdag 12 april 2012 om 14:37
quote:Noerie schreef op 12 april 2012 @ 14:15:
Het is een persoon die anders denkt...Ja, dat is zo. Maar het is toch ook iets meer dan dat? Het is een stoornis in de hersenen.
Ik vind het een beetje overgevoelig. Mensen die kanker hebben noem je inderdaad geen gekankerden maar mensen met homofiele gevoelens wel homo, en mensen met schizofrenie wel een schizofreen. En zo zijn er nog tig voorbeelden.
Een mens is toch nooit alleen maar zijn ziekte/aandoening/stoornis/handicap? Ook niet als je iemand, in de juiste context, zo noemt? Dat doet toch niks af aan de persoon?Mijn vader zegt ook wel eens: 'Mijn kleinzoon is een autist.' Hij bedoelt daar niks naars mee, maar mijn moeder vindt het een heel vervelende term, zij vindt 'autistisch' ook niet fijn klinken, maar zegt altijd: 'Mijn kleinzoon heeft autisme'. Ik zeg het zelf meestal ook wel zo, dat vind ik wel wat prettiger klinken, maar ik vind het woord 'autist' op zich niet heel kwetsend (natuurlijk afhankelijk van de context).
Het is een persoon die anders denkt...Ja, dat is zo. Maar het is toch ook iets meer dan dat? Het is een stoornis in de hersenen.
Ik vind het een beetje overgevoelig. Mensen die kanker hebben noem je inderdaad geen gekankerden maar mensen met homofiele gevoelens wel homo, en mensen met schizofrenie wel een schizofreen. En zo zijn er nog tig voorbeelden.
Een mens is toch nooit alleen maar zijn ziekte/aandoening/stoornis/handicap? Ook niet als je iemand, in de juiste context, zo noemt? Dat doet toch niks af aan de persoon?Mijn vader zegt ook wel eens: 'Mijn kleinzoon is een autist.' Hij bedoelt daar niks naars mee, maar mijn moeder vindt het een heel vervelende term, zij vindt 'autistisch' ook niet fijn klinken, maar zegt altijd: 'Mijn kleinzoon heeft autisme'. Ik zeg het zelf meestal ook wel zo, dat vind ik wel wat prettiger klinken, maar ik vind het woord 'autist' op zich niet heel kwetsend (natuurlijk afhankelijk van de context).
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
donderdag 12 april 2012 om 14:51
quote:Susan schreef op 12 april 2012 @ 14:37:
[...]
Mijn vader zegt ook wel eens: 'Mijn kleinzoon is een autist.' Hij bedoelt daar niks naars mee, maar mijn moeder vindt het een heel vervelende term, zij vindt 'autistisch' ook niet fijn klinken, maar zegt altijd: 'Mijn kleinzoon heeft autisme'. Ik zeg het zelf meestal ook wel zo, dat vind ik wel wat prettiger klinken, maar ik vind het woord 'autist' op zich niet heel kwetsend (natuurlijk afhankelijk van de context).Precies! Zo zie ik het ook.
[...]
Mijn vader zegt ook wel eens: 'Mijn kleinzoon is een autist.' Hij bedoelt daar niks naars mee, maar mijn moeder vindt het een heel vervelende term, zij vindt 'autistisch' ook niet fijn klinken, maar zegt altijd: 'Mijn kleinzoon heeft autisme'. Ik zeg het zelf meestal ook wel zo, dat vind ik wel wat prettiger klinken, maar ik vind het woord 'autist' op zich niet heel kwetsend (natuurlijk afhankelijk van de context).Precies! Zo zie ik het ook.
donderdag 12 april 2012 om 16:55
quote:Susan schreef op 12 april 2012 @ 14:37:
[...]
Mijn vader zegt ook wel eens: 'Mijn kleinzoon is een autist.' Hij bedoelt daar niks naars mee, maar mijn moeder vindt het een heel vervelende term, zij vindt 'autistisch' ook niet fijn klinken, maar zegt altijd: 'Mijn kleinzoon heeft autisme'. Ik zeg het zelf meestal ook wel zo, dat vind ik wel wat prettiger klinken, maar ik vind het woord 'autist' op zich niet heel kwetsend (natuurlijk afhankelijk van de context).Zo bedoelde ik het ook. Ik voel me erg ongemakkelijk als ik zeg dat mijn zoon autist is. Ik zeg liever dat hij autisme heeft.
[...]
Mijn vader zegt ook wel eens: 'Mijn kleinzoon is een autist.' Hij bedoelt daar niks naars mee, maar mijn moeder vindt het een heel vervelende term, zij vindt 'autistisch' ook niet fijn klinken, maar zegt altijd: 'Mijn kleinzoon heeft autisme'. Ik zeg het zelf meestal ook wel zo, dat vind ik wel wat prettiger klinken, maar ik vind het woord 'autist' op zich niet heel kwetsend (natuurlijk afhankelijk van de context).Zo bedoelde ik het ook. Ik voel me erg ongemakkelijk als ik zeg dat mijn zoon autist is. Ik zeg liever dat hij autisme heeft.
donderdag 12 april 2012 om 17:07
Het gaat altijd om duidelijkheid. Wat betrefd tips. Een schema maken is zeer behulpzaam en makkelijk eraan te houden.
De schijf van 5: wie, wat, waar, hoe, wanneer . kan je ernaast leggen wanneer er wat van hem word verwacht. Colette de Bruin heeft hier idd een boek over geschreven (geef me de 5) en een nieuw boek (auti-communicatie).
Ik vind je nogal te spreken dat je zo je best wilt doen voor hem en hem wilt begrijpen.
Getekend, de auti-begeleider...
De schijf van 5: wie, wat, waar, hoe, wanneer . kan je ernaast leggen wanneer er wat van hem word verwacht. Colette de Bruin heeft hier idd een boek over geschreven (geef me de 5) en een nieuw boek (auti-communicatie).
Ik vind je nogal te spreken dat je zo je best wilt doen voor hem en hem wilt begrijpen.
Getekend, de auti-begeleider...
donderdag 12 april 2012 om 19:12
Nogmaals dank voor jullie reacties, ze zijn een ware eyeopener voor mij.
Ik zag het even helemaal niet meer zitten. Ik heb nu een schema gemaakt met daarin opgenomen wanneer we aan de nieuwe opdracht beginnen, tussen-evaluatie en inleverdatum. Voor elke opdracht staat nu ongeveer anderhalve week. Aan het eind heb ik nog 2 weken ogenomen om de puntjes op de i te zetten indien nodig. Hopelijl gaat dit werken
Ik zag het even helemaal niet meer zitten. Ik heb nu een schema gemaakt met daarin opgenomen wanneer we aan de nieuwe opdracht beginnen, tussen-evaluatie en inleverdatum. Voor elke opdracht staat nu ongeveer anderhalve week. Aan het eind heb ik nog 2 weken ogenomen om de puntjes op de i te zetten indien nodig. Hopelijl gaat dit werken
donderdag 12 april 2012 om 19:44
Harstikke fijn!!
Misschien nog een tip: het zou zomaar extra behulpzaam zijn als hij bv elke dag 30/40/60 minuten op zijn stage aan zijn opdrachten mag zitten werken. bv. van 13 tot 14 uur zit hij achter de computer of het einde van de dag zodat je een beetje zicht hebt of het gaat lukken en kan je eventueel helpen als hij vastloopt in zijn opdrachten.
Gebruik in de communicatie 1 vraag te gelijk ipv meerdere vragen in 1 zin of achter elkaar. Dat is ook overzichtelijker.
Misschien nog een tip: het zou zomaar extra behulpzaam zijn als hij bv elke dag 30/40/60 minuten op zijn stage aan zijn opdrachten mag zitten werken. bv. van 13 tot 14 uur zit hij achter de computer of het einde van de dag zodat je een beetje zicht hebt of het gaat lukken en kan je eventueel helpen als hij vastloopt in zijn opdrachten.
Gebruik in de communicatie 1 vraag te gelijk ipv meerdere vragen in 1 zin of achter elkaar. Dat is ook overzichtelijker.
donderdag 12 april 2012 om 21:16
Mag je ook geen dyslectici zeggen? En blinden, worden dat dan mensen met een volledige visuele beperking? Diabetici/diabeten mag ook niet? En zwangeren, mag dat? Je bent toch meer dan alleen zwanger? Miljonairs zijn meer dan alleen hun geld.
Ik vind het belangrijker wat iemand verder zegt en doet dan welk woord hij precies gebruikt. En volgens mij is daar niets mis mee in dit topic.
Als er een vervelend stigma kleeft aan een woord dan zegt dat vooral iets over wat de maatschappij van die mensen vindt!
Ik vind het belangrijker wat iemand verder zegt en doet dan welk woord hij precies gebruikt. En volgens mij is daar niets mis mee in dit topic.
Als er een vervelend stigma kleeft aan een woord dan zegt dat vooral iets over wat de maatschappij van die mensen vindt!
vrijdag 13 april 2012 om 11:26
quote:MEFunny schreef op 12 april 2012 @ 19:44:
Harstikke fijn!!
Misschien nog een tip: het zou zomaar extra behulpzaam zijn als hij bv elke dag 30/40/60 minuten op zijn stage aan zijn opdrachten mag zitten werken. bv. van 13 tot 14 uur zit hij achter de computer of het einde van de dag zodat je een beetje zicht hebt of het gaat lukken en kan je eventueel helpen als hij vastloopt in zijn opdrachten.
Gebruik in de communicatie 1 vraag te gelijk ipv meerdere vragen in 1 zin of achter elkaar. Dat is ook overzichtelijker.
Sorry, ik zal er aan denken de volgende keer.
Wat betreft tijd om aan zijn opdrachten te werken: als de omstandigheden het toelaten en hij weinig op te doen heeft, krijgt hij van deze tijd. Echter is hij snel afgeleid en komt er weinig meer van terecht. Hij zit al op een werkplek waar hij weinig prikkels kan krijgen.
Harstikke fijn!!
Misschien nog een tip: het zou zomaar extra behulpzaam zijn als hij bv elke dag 30/40/60 minuten op zijn stage aan zijn opdrachten mag zitten werken. bv. van 13 tot 14 uur zit hij achter de computer of het einde van de dag zodat je een beetje zicht hebt of het gaat lukken en kan je eventueel helpen als hij vastloopt in zijn opdrachten.
Gebruik in de communicatie 1 vraag te gelijk ipv meerdere vragen in 1 zin of achter elkaar. Dat is ook overzichtelijker.
Sorry, ik zal er aan denken de volgende keer.
Wat betreft tijd om aan zijn opdrachten te werken: als de omstandigheden het toelaten en hij weinig op te doen heeft, krijgt hij van deze tijd. Echter is hij snel afgeleid en komt er weinig meer van terecht. Hij zit al op een werkplek waar hij weinig prikkels kan krijgen.
