Werk & Studie
alle pijlers
Twijfel.
donderdag 25 november 2010 om 13:13
Oh, ik ben ook zo'n verschrikkelijke twijfelmuts! Wel, niet, wel, niet, wel, niet, ik word er gek van!
Ik heb momenteel een fulltime baan (al 4 jaar). Vast contract, redelijk salaris, hond mag mee naar het werk, aardige baas, leuke collega's, dicht bij huis, helemaal leuk dus. Alleen het werk, pfff... Het komt echt mijn neus uit, al een jaar. Ook roep ik al een jaar dat ik wat anders ga zoeken, maar ik heb niet echt mijn best gedaan met zoeken.
Gisteren zag ik een advertentie staan in een plaatselijk krantje. Ik was gelijk helemaal enthousiast; 32 uur werken en een functie die ik echt heel erg leuk vind en waar ik ook enige ervaring mee heb. Ik ben gelijk een brief op gaan stellen, heb er vannacht zelfs over gedroomd en ben vandaag eens gaan nadenken. Fout! Want nu slaat de twijfel toe.
Ik ben erachter gekomen dat dit bedrijf ooit eens een advertentie heeft geplaatst op een reformatorische site. Niets mis mee natuurlijk, maar voor mij gelijk aanleiding om te gaan twijfelen en dus geen sollicitatiebrief te sturen. Ik pas daar toch helemaal niet tussen?
En de twijfel; wil ik echt weg? Nu weet je wat je hebt, straks bevalt het helemaal niet? De hond kan natuurlijk niet mee mocht ik daar gaan werken, is dat wel helemaal eerlijk naar de hond toe?
Ik weet het, ik loop op de zaken vooruit, ik heb nog niet eens een brief gestuurd, maar ik ben zo'n doemdenker! Ik ben bang dat ik spijt ga krijgen, wat ik ook ga doen, bah...Kan iemand mij even een schop onder mijn kont geven?
Ik heb momenteel een fulltime baan (al 4 jaar). Vast contract, redelijk salaris, hond mag mee naar het werk, aardige baas, leuke collega's, dicht bij huis, helemaal leuk dus. Alleen het werk, pfff... Het komt echt mijn neus uit, al een jaar. Ook roep ik al een jaar dat ik wat anders ga zoeken, maar ik heb niet echt mijn best gedaan met zoeken.
Gisteren zag ik een advertentie staan in een plaatselijk krantje. Ik was gelijk helemaal enthousiast; 32 uur werken en een functie die ik echt heel erg leuk vind en waar ik ook enige ervaring mee heb. Ik ben gelijk een brief op gaan stellen, heb er vannacht zelfs over gedroomd en ben vandaag eens gaan nadenken. Fout! Want nu slaat de twijfel toe.
Ik ben erachter gekomen dat dit bedrijf ooit eens een advertentie heeft geplaatst op een reformatorische site. Niets mis mee natuurlijk, maar voor mij gelijk aanleiding om te gaan twijfelen en dus geen sollicitatiebrief te sturen. Ik pas daar toch helemaal niet tussen?
En de twijfel; wil ik echt weg? Nu weet je wat je hebt, straks bevalt het helemaal niet? De hond kan natuurlijk niet mee mocht ik daar gaan werken, is dat wel helemaal eerlijk naar de hond toe?
Ik weet het, ik loop op de zaken vooruit, ik heb nog niet eens een brief gestuurd, maar ik ben zo'n doemdenker! Ik ben bang dat ik spijt ga krijgen, wat ik ook ga doen, bah...Kan iemand mij even een schop onder mijn kont geven?
donderdag 25 november 2010 om 13:16
Vaak heb je na een eerste gesprek (mocht 't al zover komen) al een redelijke indruk van een bedrijf. Heb 't een paar jaar geleden ook gehad. Op gesprek, en het leek me zooo niet leuk daar! En toen ik een week later werd uitgenodigd voor een tweede gesprek, heb ik vriendelijk bedankt.
Gewoon schrijven dus!
Gewoon schrijven dus!
donderdag 25 november 2010 om 13:18
Ga eerst solliciteren. Als je uitgenodigd wordt, kun je de sfeer/ cultuur in het bedrijf ontdekken. Later kan je altijd nog besluiten of je het wel of niet doet (mochten ze je aannemen).
Je zegt dat je je hond niet mee kan nemen. Dat lijkt me logisch, maar wat doe je nu dan met die hond? Je werkt nu toch fulltime?
Je zegt dat je je hond niet mee kan nemen. Dat lijkt me logisch, maar wat doe je nu dan met die hond? Je werkt nu toch fulltime?
donderdag 25 november 2010 om 13:52
@borderwalk, nee, ik kan niet schuiven binnen mijn huidige werk.
@LaNeerlandaise, ik heb ook erg veel geluk dat ik mijn hond mee mag nemen. Aan de ene kant denk ik; ik kan het niet maken om te zoeken naar een andere baan, want dat zal betekenen dat mijn hond hele dagen alleen thuis moet zitten (al regel ik dan natuurlijk wel dat ze uitgelaten wordt), maar aan de andere kant… Moet ik maar ergens blijven hangen waar ik het gewoon niet naar mijn zin heb, omdat ik een hond heb?
Ik kan natuurlijk gewoon de brief versturen en dan zie ik wel hoe het loopt. Toch vind ik het idee alleen al doodeng dat ik ergens ga solliciteren.
@LaNeerlandaise, ik heb ook erg veel geluk dat ik mijn hond mee mag nemen. Aan de ene kant denk ik; ik kan het niet maken om te zoeken naar een andere baan, want dat zal betekenen dat mijn hond hele dagen alleen thuis moet zitten (al regel ik dan natuurlijk wel dat ze uitgelaten wordt), maar aan de andere kant… Moet ik maar ergens blijven hangen waar ik het gewoon niet naar mijn zin heb, omdat ik een hond heb?
Ik kan natuurlijk gewoon de brief versturen en dan zie ik wel hoe het loopt. Toch vind ik het idee alleen al doodeng dat ik ergens ga solliciteren.
donderdag 25 november 2010 om 14:05
Ik zou gewoon schrijven. En wat maakt het uit als ze eerder op een reformatorische site hebben gestaan. Dat doen ze nu niet dus zo zwaarwegend zal dat niet zijn. En daarnaast heb je toch in eerste instantie een zakelijke relatie. Geloof staat daar toch buiten? Mocht je uitgenodigd worden voor een gesprek dan kan je de sfeer wel proeven en dan alsnog beslissen of het iets voor jou is. Succes!
donderdag 25 november 2010 om 14:07
donderdag 25 november 2010 om 14:20
Tienhoven, natuurlijk is het zo dat je eerst een zakelijke relatie hebt.
Ik kom uit een gelovig deel van het land, en daar zijn veel bedrijven waar de directie zwaar gereformeerd is. Er werken over het algemeen ook mensen die dezelfde instelling hebben.
Dus dat betekent geen radio aan tijdens het werk, geen koffiepraatjes over dat ene tv programma, andere invulling van leven dus weinig raakvlakken. Natuurlijk is wat ik nu schrijf de extreme kant, maar mijn man werkt in zo'n bedrijf, en wat ik soms van hem hoor
TO, ik zou gewoon solliciteren, je kunt altijd nog nee zeggen!
Ik kom uit een gelovig deel van het land, en daar zijn veel bedrijven waar de directie zwaar gereformeerd is. Er werken over het algemeen ook mensen die dezelfde instelling hebben.
Dus dat betekent geen radio aan tijdens het werk, geen koffiepraatjes over dat ene tv programma, andere invulling van leven dus weinig raakvlakken. Natuurlijk is wat ik nu schrijf de extreme kant, maar mijn man werkt in zo'n bedrijf, en wat ik soms van hem hoor
TO, ik zou gewoon solliciteren, je kunt altijd nog nee zeggen!
donderdag 25 november 2010 om 14:29
vrijdag 26 november 2010 om 09:32
Zo, na er een nachtje over geslapen te hebben ben ik blij dat ik de brief gewoon verstuurd heb.
En ik ben tot de conclusie gekomen dat mijn huidige baan echt niet bij me past, dus mocht het niets worden met deze baan dan zoek ik gewoon verder. Ik vind het ontzettend eng, maar als ik niets doe verandert er ook niets natuurlijk.
En ik ben tot de conclusie gekomen dat mijn huidige baan echt niet bij me past, dus mocht het niets worden met deze baan dan zoek ik gewoon verder. Ik vind het ontzettend eng, maar als ik niets doe verandert er ook niets natuurlijk.
