Werk & Studie alle pijlers

Vertrouwen teamleidster ... bagger ..

29-11-2010 17:01 24 berichten
Alle reacties Link kopieren
Ik heb mijn teamleidster en afdelingshoofd een 2tal weken iets verteld waar ik duidelijk heb aangegeven dat ik graag wil dat het nog even geheim blijft voor de rest van de collega's. Dit gaat in dit geval om de melding dat ik zwanger ben en nog geen idee heb van hoelang ik zwanger ben en ik de echo wilde afwachten.



Beide hebben gezegd dat t van zelf sprekend is dat ze hun mond er over dichthouden.

Prima dacht ik , totdat ik vorige week aan het werk was met mijn teamleidster en zij gewoon in de wandelgangen aan mij vroeg hoe het met mij ging (ach dat is niet zo'n rare vraag mag best) . Daarna begon ze er over door te gaan , over wanneer ik het de collega's ga vertellen , ze gaf aan dat ze niet zo lang haar mond kon houden hoor , ze vond het nl zoooooo leuk voor mij en mijn vriend. Ik heb daar niet op geantwoord.. Zij en ik zijn zowiezo niet dikke vriendinnen en vond de vragen van haar gewoon net even te ver gaan idem dito de mededeling dat ze niet zo lang haar mond kan houden.



Dag er na zelfde verhaal , weer dingen zeggen en vragen op de werkvloer , als er goed oplettende collega's waren wisten ze toen al dat ik zwanger zou zijn. Teamleidster vraagt gewoon dingen zonder er over na te denken of anderen het kunnen horen.

Donderdag middag ben ik op kantoor met teamleidster en een collega. Teamleidster vraagt WEER wanneer ik het aan de collega's ga vertellen , haar leek a.s maandag (vandaag dus) een ideaal moment om het te vertellen. En dan zou ik dat moeten doen door babysokjes te kopen en weet ik wat allemaal voor creatieve dingen ze had bedacht.

Ik kijk haar aan , gebaar met mijn gezicht en mond zo van ssstttt ... maar andere collega keek mij al aan zo van ehhh wat is hier aan de hand ? ? (logisch zou ik ook gedaan hebben als ik die collega was)

Teamleidster begint in eens over een andere collega die OOK zwanger is .. Kortom teamleidster heeft een bord voor der kop en ik baal daar mega van. Na donderdag voelde ik mij genoodzaakt / gedwongen om een aantal collega's t nieuws maar te vertellen, terwijl ik hier eigenlijk nog een aantal weken had mee willen wachten. Vanmiddag spreek ik een collega op msn die verteld dat teamleidster van de week ook zich heeft versproken over mijn zwangerschap.



Ik heb een gesprek aan gevraagd met mijn afdelingshoofd. Dit vind morgen plaats..

Maar ik kook nog zo van binnen , woest ben ik op teamleidster. Maar ik wil ook dat afd.hoofd hier vanaf weet zodat hij haar daar op kan aanspreken , ik wil geen gesprek met haar.. Ben te boos en te kwaad op haar.

Maar hoe breng ik het wel zo danig over op afd.hoofd dat ik echt enorm boos en teleurgesteld ben zonder gelijk lopen te schelden of haar helemaal zwart te maken. (zo kook ik inmiddels over van woede dat ik bang ben dat t helemaal de verkeerde kant op schiet)
Alle reacties Link kopieren
Waarom heb je het dan in godsnaam eerst aan je teamleider verteld ipv iedereen tegelijk na een maand of 3?
Alle reacties Link kopieren
Waarom heb je het alvast aan je teamleidster en afdelingshoofd verteld, terwijl je het nog niet aan andere collega's wilde vertellen? En waarom wilde je het pas over een paar weken vertellen?



Ik ben het met je eens dat als je wat vertrouwelijks aan je teamleidster vertelt, dat vooral vertrouwelijk moet blijven. Maar ik snap niet zo goed waarom je er zo ontzettend woest over bent.
Alle reacties Link kopieren
Wat een rotsituatie en ontzettend ongevoelig van je teamleidster.

Helaas kunnen emoties je inderdaad erg in de weg zitten als je met het afdelingshoofd gaat praten. Hou het dus zoveel mogelijk bij feiten.

Zet op een rijtje wat je hun gevraagd hebt en waarom en geef dan voorbeelden waaruit blijkt de teamleidster zich niet aan de afspraak gehouden hebt. Als afsluiting kun je aangeven wat hiervoor voor jou de gevolgen zijn en hoe je je er over voelt. Vraag daarna aan hem wat hij hier concreet als afdelingshoofd mee gaat doen.

Sterkte!
WTF?
Alle reacties Link kopieren
Gefeliciteerd met je zwangerschap!



Ik kan mij voorstellen dat dit niet leuk is voor je. In het gesprek kan je dit ook - op een normale manier - zeggen. Maar er valt nu niets meer aan te veranderen.



Was er een speciale reden dat je het al zo snel aan je teamleidster hebt verteld? Misschien in het vervolg - mocht je ooit nog eens zwanger raken - het pas vertellen aan je teamleidster als je de echo achter de rug hebt. Dan heb je hier geen last van.
Alle reacties Link kopieren
Ik begrijp wel waarom je woest bent, wat maakt het uit wanneer iemand het een leidinggevende of collega toevertrouwd?



Het gaat erom, dat TO er van uit moet kunnen gaan, dat zaken vertrouwelijk besproken kunnen worden en dat de 'boodschap" door TO zelf gemeld dient te worden.
Alle reacties Link kopieren
Ik zou ook heel boos zijn.

Het gaat er helemaal niet om waarom TO dit al haar teamleider heeft verteld. Als je iets in vertrouwen verteld moet daar ook absoluut discreet mee omgegaan worden, zeker door een leidinggevende.

Bij ons zou zoiets kunnen leiden tot een officiele waarschuwing en terecht.
Alle reacties Link kopieren
In z'n algemeenheid kan ik best redenen bedenken waarom iemand z'n leidinggevende eerder inlicht dan z'n collega's. Lijkt me hier ook niet het punt. Als jouw leidinggevende toegezegd heeft niets te zullen vertellen aan je collega's, sta je volgens mij in je recht om hierover een gesprek aan te gaan.



Je bent nu woest. Dat is prima, maar bedenk wel dat een gesprek meestal constructiever verloopt als je je woede ietwat weet in te dammen . Bedenk wat je kwijt wil aan je leidinggevende en vertel haar hoe je zou willen dat ze er een volgende keer mee omgaat.
Alle reacties Link kopieren
De reden dat ik het mijn teamleidster heb verteld was omdat ik week ervoor had geroepen dat ik bloed was wezen prikken. En teamleidster vroeg regelmatig of ik al een uitslag had daarvan.

Toen werd ik gebeld door de huisarts op mijn mobieltje tijdens mijn werk met de mededeling dat ik zwanger ben. Ik ben toen weggelopen uit t kantoor. Later vroeg teamleidster of er iets was met mij. Heb toen heel vaag gedaan. Dag of 2 later dacht ik , kan het haar beter maar vertellen anders blijft ze doorvragen over de uitslag e.d..

Afd.hoofd heb ik t verteld ivm vrijvragen voor de 1e echo.



Erwt.. inderdaad een gesprek loopt soepeler wanneer je je woede een beetje indamt. Het scheelt al om het hier even kwijt te kunnen. En tips te vragen hoe ik het beste het gesprek in kan gaan. Dat ik dus niet helemaal als een dolle stier t gesprek in duik zeg maar..
Vervelend dat je vertrouwen een beetje wordt besschaamd, maar..

Ik snap niet zo goed dat je teamleidster ook weet dat je gaat bloedprikken (al zal dat in sommige werkkringen gebruikelijk zijn) en dan ook nog eens naar de uitslag gaat vragen.

Hoe dan ook, je teamleidster heeft duidelijk moeite met het begrip privacy en ik denk dat het voor jou een eye opener is mbt wie vertel ik wat.

Trouwens proficiat met je zwangerschap!
Alle reacties Link kopieren
Zespri, ik zou zo'n gesprek heel kort houden, iets in de trant dat je wil terugkomen op de situatie van vorige week, dat jullie een afspraak hadden dat zij je zwangerschap nog voor zich zou houden, dat ze dat niet gedaan heeft en dat je dat vervelend vindt....
Alle reacties Link kopieren
quote:Zespri79 schreef op 29 november 2010 @ 17:51:

De reden dat ik het mijn teamleidster heb verteld was omdat ik week ervoor had geroepen dat ik bloed was wezen prikken. En teamleidster vroeg regelmatig of ik al een uitslag had daarvan.

Toen werd ik gebeld door de huisarts op mijn mobieltje tijdens mijn werk met de mededeling dat ik zwanger ben. Ik ben toen weggelopen uit t kantoor. Later vroeg teamleidster of er iets was met mij. Heb toen heel vaag gedaan. Dag of 2 later dacht ik , kan het haar beter maar vertellen anders blijft ze doorvragen over de uitslag e.d..

Afd.hoofd heb ik t verteld ivm vrijvragen voor de 1e echo.



Erwt.. inderdaad een gesprek loopt soepeler wanneer je je woede een beetje indamt. Het scheelt al om het hier even kwijt te kunnen. En tips te vragen hoe ik het beste het gesprek in kan gaan. Dat ik dus niet helemaal als een dolle stier t gesprek in duik zeg maar..



pfff dat je het maar verteld hebt omdat ze anders maar door blijft vragen zegt toch genoeg.... lijkt me iemand die niet heel erg subtiel kan zijn, laat staan andermans subtiele signalen oppikt.



Wijze les voor de volgende keer.
Alle reacties Link kopieren
quote:Erwt schreef op 29 november 2010 @ 17:59:

Zespri, ik zou zo'n gesprek heel kort houden, iets in de trant dat je wil terugkomen op de situatie van vorige week, dat jullie een afspraak hadden dat zij je zwangerschap nog voor zich zou houden, dat ze dat niet gedaan heeft en dat je dat vervelend vindt....



Ik zou het ook cool brengen (zonder boosheid), maar wel heel duidelijk zeggen dat je het bijzonder vervelend hebt gevonden wat ze heeft gedaan. (eventueel met de voorbeelden die je in de OP schrijft)

Ze lijkt me echt zon typ waar je heel duidelijk tegen moet zijn.
Alle reacties Link kopieren
Zespri: bel je moeder en je beste vriendin nog even en blaas nog meer stoom af.



Volgens mij zal je afdelingshoofd echt wel kunnen begrijpen dat je hier NIET blij mee bent. En ook wel dat het woede en andere emoties met zich mee brengt, dus als er per ongeluk toch wat van naar buiten komt zal hij/zij dat best begrijpen
Alle reacties Link kopieren
Tjeuh wat een plaat voor haar hoofd. Heel erg ongevoelig en erg beschamend voor zo´n teamleider.



Maar blaas eerst stoom af. Het is heel begrijpelijk dat je boos bent, als je iets aan je teamleider vraagt vertrouwelijk te houden dan mag je ook verwachten dat dat zo blijft. Het zal de volgende keer iets minder goed nieuws zijn dan een zwangerschap, bijvoorbeeld. En ook met zoiets persoonlijks als een zwangerschap mag je verwachten dat iemand goed omgaat met zoiets.



Maar mag ik vragen wat je verwacht van het gesprek? Anders dan stoom afblazen en excuses?
Oké politiekcorrect:



1.Nodig bij het gesprek ook de teamleider uit (vind je misschien niet fijn maar dan blijven alle lijnen kort omdat je niet weet hoe het hoofd weer het e.a. doorvertaald aan de teamleider. Daar kan alles alleen maar weer groter van worden).

2. Vertel dat je begrijpt dat de teamleider enorm enthousiast is vanwege de zwangerschap en dat je het fijn vindt dat ze zo met je mee leeft (kan ook héél anders namelijk)

3. Daarna vertel je dat je het NIET fijn vindt dat zij voor jou beslist wanneer het moment is om het grote nieuws te delen. Je hebt aangegeven dat ze het voor zich moest houden en dat je een vertrouwensband hebt met haar. Jij vind dat deze band geschonden is door het pushen, doorvragen etc. waar anderen bij zijn.

4. Vertel dat je boos/woest/verdrietig/teleurgesteld etc. bent

5. Vraag aan haar: hoe zou jij je voelen als ....., snap je dat het voor mij niet fijn is?

6. Vraag het hoofd wat ze van de situatie vindt



Niet politiekcorrect:

Vertel wat je dwars zit en geef aan dat je misschien wat emotioneel reageert en dat, dat komt omdat je zo boos bent.



Succes! Zou ook héél boos zijn!
Alle reacties Link kopieren
Thanks jullie reacties .. die was ik even nodig. Vooral voor het weekend was ik enorm boos. Dit weekend het ook nog weer eens uitvoerig besproken met vriend en een goede vriendin. Beide vonden het stom.. Vanmiddag toen een collega op msn kwam en er over begon voelde ik mij weer enorm boos worden en wist ook dat ik t er niet bij moest laten zitten. Maar met alleen zeggen dat ik het stom vind kom ik er niet bij het afd.hoofd natuurlijk. Moet het natuurlijk wel beter onderbouwen en niet alleen emotioneel reageer.



Ik verwacht van het gesprek dat afd.hoofd een gesprek aan gaat met teamleidster evt met mij erbij. En dat teamleidster gaat beseffen dat dit het vertrouwen tussen teamleidster- personeel geen goed doet. En dat ik hoop dat ze voortaan haar mond houd wanneer een medewerker iets haar in vertrouwen verteld. Nu is het idd een gebeurtenis die erg leuk en vreugdevol is. Volgende keer kan het bv een collega zijn die heel ziek is of erger nog kanker o.d. heeft.

Ik vind het ook zeker niet erg dat ze met mij meeleeft, dat is juist fijn natuurlijk. Maar het had in mijn ogen wel iets proffessioneler gekund. Ik had het fijner gevonden wanneer ze mij even apart had genomen op kantoor zonder anderen erbij en er dan naar gevraagd had.
Alle reacties Link kopieren
Overigens vind ik het een enorm zwaktebod en absoluut onprofessioneel om het voor zoiets meteen hogerop te zoeken. Dat zal jullie relatie helemaal geen goed doen.



Ik zou haar er dus rechtstreeks op aanspreken... en je probleem uitleggen.
Alle reacties Link kopieren
Ik vindt eigenlijk niet dat TO zich onprofessioneel gedraagt, maar haar teamleidster wel.



Het is niet dat TO iets onmogelijks vraagt, ze communiceert open met haar leidinggevenden over haar zwangerschap en vraagt teamleidster expliciet om een kortdurende geheimhouding tot de echo. Dit lijkt mij professionele communicatie van TO.



Teamleidster negeert deze expliciet uitgesproken wens herhaaldelijk (ik kan het niet 2 weken voor me houden hoor)door in bijzijn van collega's van TO openlijk te vissen naar een zwangerschap en bij afwezigheid van TO zich "per ongeluk" te verspreken tegenover collega's.



TO heeft teamleidster letterlijk gevraagd om het 2 weken voor zich te houden, heeft het al meerdere keren herhaald zowel verbaal als non-verbaal, wat zou ze nog meer kunnen doen?



De herhaling van het gedrag van teamleidster wijst erop dat deze schijt heeft aan de wens van TO, en het lijkt me een adequate reactie van TO om het afdelingshoofd in te lichten over dit onprofessionele gedrag van haar leidinggevende.
Alle reacties Link kopieren
Onzin... ik zou zoiets absoluut niet tolereren van een medewerker. Als je een probleem hebt dan spreek je diegene daar persoonlijk op aan en probeer je het samen op te lossen, zonder direct naar een hogere te stappen.



Kom je er dan samen niet uit, dan kan dat altijd nog....
Alle reacties Link kopieren
Ik lees dat toen TO bloed had laten prikken haar teamleidster ook al regelmatig vroeg naar de uitslag hiervan.



Het lijkt me iemand die als een olifant door een porceleinkast gaat, gaat voor de informatie die ze hebben wil, bij het irritante af opdringerig is, probeert te regelen wanneer en op welke manier TO haar collega's over haar privé zaken op de hoogte moet brengen, wat een drammer.



Misschien is het wel een incident in een reeks van ongevraagde bemoeienissen en vertrouwensbreukjes, dan is een gesprek toch niet te hoog gegrepen.
Hoe is het gegaan TO?
@spectral zeg jij nu met je post dat je TO wel eens even zou laten weten dat ze hun "probleem" samen moeten uitzoeken en dat je deze manier niet tollereert? Wat autoritair zeg en lekker empathievermogen ook.



Trouwens, ze heeft geen probleem maar een teamleider die de vertrouwensband geschaad heeft. Wat zeg ik geheimhoudingsplicht. Daar mag het hoofd toch op zijn minst over geinformeerd worden toch?
Alle reacties Link kopieren
quote:Tikker schreef op 30 november 2010 @ 16:18:

@spectral zeg jij nu met je post dat je TO wel eens even zou laten weten dat ze hun "probleem" samen moeten uitzoeken en dat je deze manier niet tollereert? Wat autoritair zeg en lekker empathievermogen ook.



Trouwens, ze heeft geen probleem maar een teamleider die de vertrouwensband geschaad heeft. Wat zeg ik geheimhoudingsplicht. Daar mag het hoofd toch op zijn minst over geinformeerd worden toch?Ik zou het inderdaad niet van mijn "ondergeschikten" accepteren als zij direct naar een meerdere zouden stappen zonder het probleem eerst met mij te bespreken.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven