Wat moet ik hiervan denken?
maandag 20 september 2010 om 14:38
Afgelopen donderdag heb ik me ziek gemeld i.v.m. de griep. Verhoging (geen koorts), overgeven, kop vol snot, de hele shabang had ik. Sinds gisteren ging het weer wat beter en hoewel mijn ene oor nog dicht zit en ik natuurlijk nog snotverkouden ben, zat ik er zelf al over na te denken morgen gewoon weer aan het werk te gaan. Ik twijfelde nog wat omdat ik weet dat er veel op me af gaat komen natuurlijk (i.v.m. afwezigheid afgelopen dagen).
Nu kreeg ik dus net telefoon van leidinggevende. Even vragen hoe het gaat en wanneer ik weer op het werk denk te komen. Op zich niet raar hoor, maar ik krijg er toch een onprettig gevoel van, alsof hij mij niet vertrouwd of zo. Een tijd geleden belde hij ook toen ik ziek was, maar in die jaren daarvoor nooit, dus vandaar dat ik het wat gek vind.
Ik heb trouwens gezegd dat ik er morgen weer ben.
Ben benieuwd naar jullie mening en ervaring.
Nu kreeg ik dus net telefoon van leidinggevende. Even vragen hoe het gaat en wanneer ik weer op het werk denk te komen. Op zich niet raar hoor, maar ik krijg er toch een onprettig gevoel van, alsof hij mij niet vertrouwd of zo. Een tijd geleden belde hij ook toen ik ziek was, maar in die jaren daarvoor nooit, dus vandaar dat ik het wat gek vind.
Ik heb trouwens gezegd dat ik er morgen weer ben.
Ben benieuwd naar jullie mening en ervaring.
maandag 20 september 2010 om 15:12
quote:hatseklats schreef op 20 september 2010 @ 15:07:
Eerlijk gezegd vind ik het zelf nogal overdreven om op mijn tweede ziektedag (vrijdag is normaliter een vrije dag voor mij) al te bellen. En ik ben echt niet thuis gebleven i.v.m. onvrede over mijn werk hoor! Ik heb het er erg naar mijn zin, maar was gewoon echt ziek en wil inderdaad ook niet 'half' weer aan het werk, alleen omdat ik druk voel.Zolang dat duidelijk is voor de werkgever is er ook helemaal geen sprake van een probleem en hoef jij je ook niet opgejaagd te voelen. Deze regeling is ervoor bedoeld een door middel van open communicatie helder te krijgen wat het probleem is en of de werkgever iets kan doen om jouw herstel te bespoedigen.
Eerlijk gezegd vind ik het zelf nogal overdreven om op mijn tweede ziektedag (vrijdag is normaliter een vrije dag voor mij) al te bellen. En ik ben echt niet thuis gebleven i.v.m. onvrede over mijn werk hoor! Ik heb het er erg naar mijn zin, maar was gewoon echt ziek en wil inderdaad ook niet 'half' weer aan het werk, alleen omdat ik druk voel.Zolang dat duidelijk is voor de werkgever is er ook helemaal geen sprake van een probleem en hoef jij je ook niet opgejaagd te voelen. Deze regeling is ervoor bedoeld een door middel van open communicatie helder te krijgen wat het probleem is en of de werkgever iets kan doen om jouw herstel te bespoedigen.
maandag 20 september 2010 om 15:12
quote:kiss86 schreef op 20 september 2010 @ 15:02:
Maaarrr on-topic 1 keertje bellen is normaal, zou ik nog zelfs wel kunnen waarderenWaar ik nog wel aan gedacht heb...vorig jaar ben ik geopereerd i.v.m. kanker en dat was toen hij niet op het werk was (maar hij wist er wel van). Toen hij naar een aantal weken terugkwam, heeft hij nooit gevraagd hoe het nu ging. Ik ben toen op een gegeven moment naar hem gegaan en heb het er toen even over gehad, omdat ik het gevoel had dat het raar liep tussen ons. Ik heb wel gedacht dat zijn gebel misschien hier mee te maken heeft, maar desondanks heb ik er een raar gevoel over.
Maaarrr on-topic 1 keertje bellen is normaal, zou ik nog zelfs wel kunnen waarderenWaar ik nog wel aan gedacht heb...vorig jaar ben ik geopereerd i.v.m. kanker en dat was toen hij niet op het werk was (maar hij wist er wel van). Toen hij naar een aantal weken terugkwam, heeft hij nooit gevraagd hoe het nu ging. Ik ben toen op een gegeven moment naar hem gegaan en heb het er toen even over gehad, omdat ik het gevoel had dat het raar liep tussen ons. Ik heb wel gedacht dat zijn gebel misschien hier mee te maken heeft, maar desondanks heb ik er een raar gevoel over.
maandag 20 september 2010 om 15:13
quote:hatseklats schreef op 20 september 2010 @ 15:07:
Eerlijk gezegd vind ik het zelf nogal overdreven om op mijn tweede ziektedag (vrijdag is normaliter een vrije dag voor mij) al te bellen. En ik ben echt niet thuis gebleven i.v.m. onvrede over mijn werk hoor! Ik heb het er erg naar mijn zin, maar was gewoon echt ziek en wil inderdaad ook niet 'half' weer aan het werk, alleen omdat ik druk voel.Het is niet je tweede ziektedag. Het is je vijfde ziektedag!
Eerlijk gezegd vind ik het zelf nogal overdreven om op mijn tweede ziektedag (vrijdag is normaliter een vrije dag voor mij) al te bellen. En ik ben echt niet thuis gebleven i.v.m. onvrede over mijn werk hoor! Ik heb het er erg naar mijn zin, maar was gewoon echt ziek en wil inderdaad ook niet 'half' weer aan het werk, alleen omdat ik druk voel.Het is niet je tweede ziektedag. Het is je vijfde ziektedag!
maandag 20 september 2010 om 15:16
quote:hatseklats schreef op 20 september 2010 @ 15:12:
[...]
Waar ik nog wel aan gedacht heb...vorig jaar ben ik geopereerd i.v.m. kanker en dat was toen hij niet op het werk was (maar hij wist er wel van). Toen hij naar een aantal weken terugkwam, heeft hij nooit gevraagd hoe het nu ging. Ik ben toen op een gegeven moment naar hem gegaan en heb het er toen even over gehad, omdat ik het gevoel had dat het raar liep tussen ons. Ik heb wel gedacht dat zijn gebel misschien hier mee te maken heeft, maar desondanks heb ik er een raar gevoel over.
Ok, dat maakt het net iets anders. Wat rot voor je dat hij vorig jaar niets van zich heeft laten horen, want dat zou wel op z'n plaats zijn geweest.
Misschien dat hij nu belt juist omdat hij vorig jaar heeft verzaakt, en dat hij op deze manier hoopt het gebrek aan interesse goed te maken.
Al staat dit los van zijn informatieplicht die hij sowieso heeft.
[...]
Waar ik nog wel aan gedacht heb...vorig jaar ben ik geopereerd i.v.m. kanker en dat was toen hij niet op het werk was (maar hij wist er wel van). Toen hij naar een aantal weken terugkwam, heeft hij nooit gevraagd hoe het nu ging. Ik ben toen op een gegeven moment naar hem gegaan en heb het er toen even over gehad, omdat ik het gevoel had dat het raar liep tussen ons. Ik heb wel gedacht dat zijn gebel misschien hier mee te maken heeft, maar desondanks heb ik er een raar gevoel over.
Ok, dat maakt het net iets anders. Wat rot voor je dat hij vorig jaar niets van zich heeft laten horen, want dat zou wel op z'n plaats zijn geweest.
Misschien dat hij nu belt juist omdat hij vorig jaar heeft verzaakt, en dat hij op deze manier hoopt het gebrek aan interesse goed te maken.
Al staat dit los van zijn informatieplicht die hij sowieso heeft.
maandag 20 september 2010 om 15:18
quote:hatseklats schreef op 20 september 2010 @ 15:07:
Eerlijk gezegd vind ik het zelf nogal overdreven om op mijn tweede ziektedag (vrijdag is normaliter een vrije dag voor mij) al te bellen. Maar je bent ziek sinds donderdag, dus da's al vijf dagen natuurlijk. Persoonlijk had ik vanmorgen zelf al wat laten horen. Mijn baas was toevallig zelf ziek vorige week (ik ben zijn secretaresse) en hij sms'de me elke ochtend even de stand van zaken. En dan kon ik beterschap terug-sms'en.
Ik denk dat je het allemaal een beetje te achterdochtig ziet eigenlijk.
Eerlijk gezegd vind ik het zelf nogal overdreven om op mijn tweede ziektedag (vrijdag is normaliter een vrije dag voor mij) al te bellen. Maar je bent ziek sinds donderdag, dus da's al vijf dagen natuurlijk. Persoonlijk had ik vanmorgen zelf al wat laten horen. Mijn baas was toevallig zelf ziek vorige week (ik ben zijn secretaresse) en hij sms'de me elke ochtend even de stand van zaken. En dan kon ik beterschap terug-sms'en.
Ik denk dat je het allemaal een beetje te achterdochtig ziet eigenlijk.
maandag 20 september 2010 om 15:21
niets achter zoeken hoor. Bij ons is ook het beleid veranderd. Leidinggevende moet je de tweede ziektedag opbellen om te informeren hoe het gaat. Dan maakt ie ook afspaken over wanneer opnieuw contact opnemen.
De eerste keer dat het gebeurde vond ik het ook raar, maar daarna kwam ik erachter dat het beleid veranderd was.
De eerste keer dat het gebeurde vond ik het ook raar, maar daarna kwam ik erachter dat het beleid veranderd was.
maandag 20 september 2010 om 15:21
Mijn baas belt me ook elke dag even, om te kijken hoe het gaat en om te checken of er een collega moet worden ingezet om wat van mijn taken over te nemen als het lang duurt. Ook bel ik zelf met de receptie om de stand van zaken door te geven.
No but yeah but no but yeah but no but yeah no but yeah but no because I'm not even going on the pill because Nadine reckons they stop you from getting pregnant.
maandag 20 september 2010 om 15:25
Haha nee geen autoriteitsproblemen.
Maar als je met zoveel pijn op bed lig en elk geluid/licht pijn doet word je daar een beetje gek van.....t was toen echt het top/kookpunt voor mij.
Zou t niet nog eens doen hoor, maar t was op dat momen teveel. Was zooo mega ziek!
Ik had mijn mobiel express al uitgezet en toen bleef de huistelefoon maar rinkelen achter elkaar!
Maar als je met zoveel pijn op bed lig en elk geluid/licht pijn doet word je daar een beetje gek van.....t was toen echt het top/kookpunt voor mij.
Zou t niet nog eens doen hoor, maar t was op dat momen teveel. Was zooo mega ziek!
Ik had mijn mobiel express al uitgezet en toen bleef de huistelefoon maar rinkelen achter elkaar!
maandag 20 september 2010 om 16:15
@kiss86 het is één van je verplichtingen als werknemer om bereikbaar te blijven voor werkgever of arbodienst als je ziek bent, dus tja dat ze maar bleven bellen lijkt me best wel logisch.
Heb zelf wel eens meegemaakt dat ik (vanwege een burnout) elke dag door het uitzendbureau werd gebeld en dat ik een week lang niet tussen 8.00 en 20.00 uur het huis mocht verlaten (tot ik contact met de arbo gehad) Dat was pas erg, ik vind een werkgever die één keer informeert heel normaal en ook wel zo beleefd, zou er helemaal niks achter zoeken TO.
Heb zelf wel eens meegemaakt dat ik (vanwege een burnout) elke dag door het uitzendbureau werd gebeld en dat ik een week lang niet tussen 8.00 en 20.00 uur het huis mocht verlaten (tot ik contact met de arbo gehad) Dat was pas erg, ik vind een werkgever die één keer informeert heel normaal en ook wel zo beleefd, zou er helemaal niks achter zoeken TO.
maandag 20 september 2010 om 17:18
Nopes niet mn excuus aangeboden.....als er 1 iemand was die zn excuus moest aanbieden was zij t wel. De toon die zij aansloeg en de dingen die ze zij! Ik was niet ziek, ze had voor me deur gestaan en zou me met vriendinnen gezien hebben etc....t was allemaal onzin. Ze zou de dokter hebben gebeld (die zwijgplicht heeft overigens) en die zou hebben gezegd dat ik niet ziek ben. Dat ik de hele boel zou voorliegen etc. Dit terwijl ik bezoek gekregen had van de arbo...die mij in mijn gelijk zetten. Ik had zelfs nog een dokterverklaring....is al heel wat jaartjes geleden, hoop nooit meer zon manager te hebben zeg!
maandag 20 september 2010 om 18:27
quote:kiss86 schreef op 20 september 2010 @ 17:18:
Nopes niet mn excuus aangeboden.....als er 1 iemand was die zn excuus moest aanbieden was zij t wel. De toon die zij aansloeg en de dingen die ze zij! Ik was niet ziek, ze had voor me deur gestaan en zou me met vriendinnen gezien hebben etc....t was allemaal onzin. Ze zou de dokter hebben gebeld (die zwijgplicht heeft overigens) en die zou hebben gezegd dat ik niet ziek ben. Dat ik de hele boel zou voorliegen etc. Dit terwijl ik bezoek gekregen had van de arbo...die mij in mijn gelijk zetten. Ik had zelfs nog een dokterverklaring....is al heel wat jaartjes geleden, hoop nooit meer zon manager te hebben zeg!
Dat is mijn trauma eigenlijk ook een beetje. Ik heb ooit een soap aan ellende meegemaakt toen het niet boterde tussen mij een de manager. Uiteindelijk trok ik natuurlijk aan het kortste eind en daarna heb ik gelukkig ook hele leuke tijden m.b.t. werk meegemaakt (nu ook trouwens hoor, nogmaals...prima naar m'n zin!), maar dat verleden met die manager blijft me achtervolgen. Daarom vraag ik me bij dit soort aangelegenheden ook altijd af of het 'normale' zorgen zijn of dat het toch dat verleden weer is.
Btw: ik ben bij die bewuste werkgever toen dus vertrokken. Goede tijden waren bij andere werkgevers daarvoor en daarna
Nopes niet mn excuus aangeboden.....als er 1 iemand was die zn excuus moest aanbieden was zij t wel. De toon die zij aansloeg en de dingen die ze zij! Ik was niet ziek, ze had voor me deur gestaan en zou me met vriendinnen gezien hebben etc....t was allemaal onzin. Ze zou de dokter hebben gebeld (die zwijgplicht heeft overigens) en die zou hebben gezegd dat ik niet ziek ben. Dat ik de hele boel zou voorliegen etc. Dit terwijl ik bezoek gekregen had van de arbo...die mij in mijn gelijk zetten. Ik had zelfs nog een dokterverklaring....is al heel wat jaartjes geleden, hoop nooit meer zon manager te hebben zeg!
Dat is mijn trauma eigenlijk ook een beetje. Ik heb ooit een soap aan ellende meegemaakt toen het niet boterde tussen mij een de manager. Uiteindelijk trok ik natuurlijk aan het kortste eind en daarna heb ik gelukkig ook hele leuke tijden m.b.t. werk meegemaakt (nu ook trouwens hoor, nogmaals...prima naar m'n zin!), maar dat verleden met die manager blijft me achtervolgen. Daarom vraag ik me bij dit soort aangelegenheden ook altijd af of het 'normale' zorgen zijn of dat het toch dat verleden weer is.
Btw: ik ben bij die bewuste werkgever toen dus vertrokken. Goede tijden waren bij andere werkgevers daarvoor en daarna
anoniem_39461 wijzigde dit bericht op 20-09-2010 18:28
Reden: toevoeging
Reden: toevoeging
% gewijzigd
maandag 20 september 2010 om 19:48
@hatseklats
Als je na zo'n lange tijd nog steeds last hebt van wat er toen gebeurd is, dan is het wellicht zinvol om daar eens met iemand over te praten. Een coach bijv. Dit soort negatieve gedachten kunnen je namelijk onbedoeld beinvloeden in hoe jij je opstelt naar bijv je leidinggevenden en dat kan een negatief effect op je carriere - en nog belangrijker- je werkplezier hebben.
Als je na zo'n lange tijd nog steeds last hebt van wat er toen gebeurd is, dan is het wellicht zinvol om daar eens met iemand over te praten. Een coach bijv. Dit soort negatieve gedachten kunnen je namelijk onbedoeld beinvloeden in hoe jij je opstelt naar bijv je leidinggevenden en dat kan een negatief effect op je carriere - en nog belangrijker- je werkplezier hebben.
maandag 20 september 2010 om 19:58
Hatseklats: ik sluit me aan bij de anderen. Helemaal niet raar dat je werkgever even belt om te informeren hoe het met je gaat. Er zit immers weer een heel weekend tussen. Alleen maar netjes, getuigt van goed werkgeverschap.
En Kiss: Meisje, meisje wat ben jij ordinair zeg, niet te geloven. Ik hoop dat je het hier lichtelijk overdrijft, anders zul je het nooit ver schoppen.
En Kiss: Meisje, meisje wat ben jij ordinair zeg, niet te geloven. Ik hoop dat je het hier lichtelijk overdrijft, anders zul je het nooit ver schoppen.
Schuin spaan en Zee gras planten potjes