Werk & Studie
alle pijlers
What to do...?
dinsdag 25 februari 2014 om 20:54
Ik ben in september 2012 begonnen met een MBO BBL studie Verpleegkunde. Ik wilde heel graag iets in de zorg gaan doen, maar helaas kom je zonder diploma niet ver binnen de zorg. Ik heb de eerste 4 maanden school gehad, wat ik heel erg leuk vond en daarna ben ik stage gaan lopen in het ziekenhuis, gecombineerd met schoolweken. Ik merkte al snel dat ik moeite had met de onregelmatige diensten en vooral de vroege diensten. Als ik een vroege dienst had, moest ik om 5.30 m'n bed uit en was ik eigenlijk de hele dag gesloopt. Ik ben niet iemand die al om 22.00 naar bed gaat en dan meteen kan slapen. Meestal ging ik pas om 23.30 of nog later naar bed. Na een half jaar kwam ik erachter dat het ziekenhuis het niet voor mij was en ben ik afgelopen november geswitched richting de psychiatrie (en doe wel nog de opleiding verpleegkunde). Dit past veel beter bij mij en ik vind het werk ook echt heel erg leuk, MAAR nog steeds die onregelmatigheid en vroege-, late- en nachtdiensten. Ik vind echt alles leuk aan het werk, behalve dit dus. Ook dat je met de feestdagen moet werken en de weekenden begint me ook echt een beetje tegen te staan. Dit is iets wat altijd zal blijven als je in de zorg werkt en ik moet sowieso nog 3 jaar m'n opleiding doen en dan begin ik pas... Ik merk ook dat ik m'n vrienden begin te missen en tijd voor mezelf, want ik ben alleen maar aan het werk (36 uur) en daarnaast alleen maar aan het studeren, verslagen schrijven of slapen (omdat ik zo moe ben!). Ik voel me de laatste tijd hierdoor enorm opgejaagd. De stress van alles op tijd afkrijgen en zoveel tijd er mee bezig zijn, begint me echt op te breken. Ik ben 34 en wil ik heel graag kinderen krijgen en gewoon een wat regelmatiger leven met een leuke baan binnen de psychiatrie.
Ik zit er echt over te denken om te gaan stoppen, maar voel me aan de andere kant zo'n loser als ik zou gaan stoppen, maar ik merk gewoon dat het teveel is en ik het niet meer trek. Van de stress ga ik alleen maar eten en voel me echt depri en denk ik de hele dag: wat moet ik nou...?
Als ik zelf ontslag neem, heb ik geen recht op een uitkering, dus kan ik eigenlijk niet stoppen, maar moet ik dan doorgaan en straks in een soort van burn out situatie terecht komen?
Heel graag jullie advies...
Dank alvast!
Ik zit er echt over te denken om te gaan stoppen, maar voel me aan de andere kant zo'n loser als ik zou gaan stoppen, maar ik merk gewoon dat het teveel is en ik het niet meer trek. Van de stress ga ik alleen maar eten en voel me echt depri en denk ik de hele dag: wat moet ik nou...?
Als ik zelf ontslag neem, heb ik geen recht op een uitkering, dus kan ik eigenlijk niet stoppen, maar moet ik dan doorgaan en straks in een soort van burn out situatie terecht komen?
Heel graag jullie advies...
Dank alvast!
dinsdag 25 februari 2014 om 21:04
dinsdag 25 februari 2014 om 21:06
Plannen plannen en plannen.
Bedenk waar je energie van krijgt.
Slaap niet meer dan acht uur na welke dienst dan ook, werkt bij mij goed.
En onregelmatig werken heeft ook voordelen. Vrij als anderen werken dus rustig boodschappen doen, uit te slapen, op rustige momenten te sporten enz.
Ik zou niet anders willen.
Enne.... feestdagen is ook maar net wat je ervan maakt he. Ik, mijn vriend en de helft van mijn schoonfamilie werkt met feestdagen. Doen we kerst toch op de 28e? Is net zo gezellig hoor.
Bedenk waar je energie van krijgt.
Slaap niet meer dan acht uur na welke dienst dan ook, werkt bij mij goed.
En onregelmatig werken heeft ook voordelen. Vrij als anderen werken dus rustig boodschappen doen, uit te slapen, op rustige momenten te sporten enz.
Ik zou niet anders willen.
Enne.... feestdagen is ook maar net wat je ervan maakt he. Ik, mijn vriend en de helft van mijn schoonfamilie werkt met feestdagen. Doen we kerst toch op de 28e? Is net zo gezellig hoor.
dinsdag 25 februari 2014 om 21:16
Ik plan ook, maar omdat ik al achter loop qua school, moet ik er nog meer tjjd aan besteden naast het full time werken. Als ik alleen maar zou hoeven te werken (zonder de schoolstress) dan zou ik het nog wel prima vinden. Maar die combi trek ik gewoon niet meer. Natuurlijk heeft onregelmatig werken ook voordelen, maar toch, als ik straks hopelijk een kindje heb, wil ik er voor hem/ haar zijn en niet een moeder zijn die totaal gestressed aan het werk is, vroeg, laat of 's nachts en alleen maar doodmoe is.
Energie heb ik weinig de laatste tijd. Sporten staat on top of my list, maar het komt er niet van. Ik kan mezelf er niet toe zetten.
En mijn hele familie heeft afgelopen jaar kerst zonder mij gevierd. We hebben het wel eerder gevierd met z'n allen (voor mij) maar vond dat zo katterig.
Energie heb ik weinig de laatste tijd. Sporten staat on top of my list, maar het komt er niet van. Ik kan mezelf er niet toe zetten.
En mijn hele familie heeft afgelopen jaar kerst zonder mij gevierd. We hebben het wel eerder gevierd met z'n allen (voor mij) maar vond dat zo katterig.
dinsdag 25 februari 2014 om 21:33
Je voelt nu al aan dat dit niet gaat werken. Je wil dit niet, daarom trek je het niet. En helaas, wat je wél wil (een leuke baan in de psychiatrie van 9 tot 17) dat gaat niet. Tenzij je voor een hele andere functie gaat. Maar de zorg is nu eenmaal onregelmatig.
Ik denk echter wel, dat als je echt helemaal op je plek zou zitten dat je het onregelmatige makkelijker zou accepteren. Alles in jou zegt nu nee. Dan kan je heel lang toch zo doorgaan, maar het kan alleen "ja" worden als je echt wil. Dus ik denk dat je de keuze allang gemaakt hebt, alleen durf je het nog niet te zeggen
Edit; sorry had niet gelezen dat je geen ontslag kan nemen.
(Ik ben overigens ook geen mens voor onregelmatige diensten.)
Ik denk echter wel, dat als je echt helemaal op je plek zou zitten dat je het onregelmatige makkelijker zou accepteren. Alles in jou zegt nu nee. Dan kan je heel lang toch zo doorgaan, maar het kan alleen "ja" worden als je echt wil. Dus ik denk dat je de keuze allang gemaakt hebt, alleen durf je het nog niet te zeggen
Edit; sorry had niet gelezen dat je geen ontslag kan nemen.
(Ik ben overigens ook geen mens voor onregelmatige diensten.)
dinsdag 25 februari 2014 om 21:36
na je diplomering kun je toch zelf kijken hoeveel uren je gaat werken zodat je meer uitgerust bent?
en ik snap dat het nog lang lijkt, die 3 jaar maar op den duur krijg je het werk meer in de vingers en kost het minder energie, echt waar.
En ja, onregelmatig werken moet je liggen, ik vond het heerlijk.
Maar ook daar heb je meer invloed op tegen de tijd dat je een baan gaat zoeken.
zo zonde om te stoppen!
Kun je niet iets in uren omlaag nu,, BBL hoeft toch niet perse fulltime?
en ik snap dat het nog lang lijkt, die 3 jaar maar op den duur krijg je het werk meer in de vingers en kost het minder energie, echt waar.
En ja, onregelmatig werken moet je liggen, ik vond het heerlijk.
Maar ook daar heb je meer invloed op tegen de tijd dat je een baan gaat zoeken.
zo zonde om te stoppen!
Kun je niet iets in uren omlaag nu,, BBL hoeft toch niet perse fulltime?
dinsdag 25 februari 2014 om 22:14
Als flexer kan je zelf bepalen welke diensten je wil doen. Dat de zorg altijd onregelmatige diensten inhoudt is onzin.
Tijdens je opleiding heb je er weinig over te zeggen, maar daarna is het maar net waar jij voor tekent.
Ga voor nu eens in gesprek op je opleidingsplek, of je een aantal uur per week standaard aan je opdrachten mag werken tot je niet meer zo achter loopt. Als jij eerlijk aangeeft dat het je fysiek erg tegenvalt om steeds te wisselen, en dat je daardoor bang bent uit te gaan vallen, kun je misschien in overleg tot een wat meer continu-rooster komen.
Misschien kan je bv meer B-diensten doen als die er zijn. Veel mensen hebben daar een broertje dood aan.
Eventueel kan de bedrijfsarts zelfs met je meedenken?
Ga in elk geval in gesprek! Het is ook in hun belang dat jij je goed voelt, want dat komt de zorg ten goede!
Tijdens je opleiding heb je er weinig over te zeggen, maar daarna is het maar net waar jij voor tekent.
Ga voor nu eens in gesprek op je opleidingsplek, of je een aantal uur per week standaard aan je opdrachten mag werken tot je niet meer zo achter loopt. Als jij eerlijk aangeeft dat het je fysiek erg tegenvalt om steeds te wisselen, en dat je daardoor bang bent uit te gaan vallen, kun je misschien in overleg tot een wat meer continu-rooster komen.
Misschien kan je bv meer B-diensten doen als die er zijn. Veel mensen hebben daar een broertje dood aan.
Eventueel kan de bedrijfsarts zelfs met je meedenken?
Ga in elk geval in gesprek! Het is ook in hun belang dat jij je goed voelt, want dat komt de zorg ten goede!
dinsdag 25 februari 2014 om 22:28
Alles is nu teveel op dit moment. Ik heb een deadline dat ik deze week van alles af moet hebben en volgende week heb ik mijn tussenevaluatie... Het lukt me gewoon niet om mij er toe te zetten. Ik zie er als een boom tegenop! En dit gevoel heeft echt de overhand de afgelopen weken. Maar wat dan als ik stop...??????? In het begin zal het fijn zijn weer even tijd voor jezelf te hebben, maar op een gegeven moment wil je weer werken, productief zijn. Pffff... Volgens mij heeft het ook ergens met faalangst te maken en daarnaast ben ik gewoon helemaal klaar met het beoordeeld worden te hele dag, te zeggen waar je mee bezig bent, feedback te vragen aan collega's, commentaar te krijgen etc etc etc. Ben gewoon even helemaal klaar met het 'leerling zijn'. Ik wil gewoon werken en niet de hele dag beoordeeld worden op je prestaties en alleen maar 24/7 met werk en school bezig zijn. Ik mis echt m'n oude 'regelmatige' leven.
dinsdag 25 februari 2014 om 22:42
Ach Zoey ik voel zo mee met je frustratie. Ik herken elke letter die je schrijft - zelf ook meegemaakt.
Pas hoorde ik twee vrouwen buiten het ziekenhuis over hun leerlingen praten, ze zouden 'die ene wel eens hard aan gaan pakken'.
Het is een harde wereld, de zorg.
Maar hoe zwaar het ook is, probeer door te zetten. Ik wilde ook zoooo graag stoppen, en na m'n diplomering was ik in staat het papiertje door de versnipperaar te halen, zo klaar was ik ermee.
Pas nu ik een richting heb gevonden die me echt ligt, ben ik ook gevoelsmatig blij dat ik doorgezet heb, eerst was dat puur en alleen verstandelijk.
Heb je de mogelijkheid om dit met klasgenoten te bespreken? Ik weet heel zeker dat je niet de enige bent die het zo ervaart, en gedeelde smart..
Succes!!
Pas hoorde ik twee vrouwen buiten het ziekenhuis over hun leerlingen praten, ze zouden 'die ene wel eens hard aan gaan pakken'.
Het is een harde wereld, de zorg.
Maar hoe zwaar het ook is, probeer door te zetten. Ik wilde ook zoooo graag stoppen, en na m'n diplomering was ik in staat het papiertje door de versnipperaar te halen, zo klaar was ik ermee.
Pas nu ik een richting heb gevonden die me echt ligt, ben ik ook gevoelsmatig blij dat ik doorgezet heb, eerst was dat puur en alleen verstandelijk.
Heb je de mogelijkheid om dit met klasgenoten te bespreken? Ik weet heel zeker dat je niet de enige bent die het zo ervaart, en gedeelde smart..
Succes!!
woensdag 26 februari 2014 om 10:08
SpringDing, ik wou dat ik het kon, maar dat zou betekenen dat ik de komende drie jaar alles opzij zou moeten zetten voor deze studie, inclusief m'n hopelijk geboren kindje en dat zie ik gewoon niet zitten. Ik wil zo graag nog even genieten van misschien wel de laatste zomer zonder kinderen en daarna hopelijk kunnen genieten van m'n zwangerschap en niet continu stressen en moe zijn.
En daarnaast vind ik het veel leuker om cliënten te begeleiden en de verpleegkundige taken daarnaast vind ik eigenlijk helemaal niet leuk. Het sociaal, maatschappelijk trekt mij veel meer. Dus eigenlijk zou een studie SPH of MMZ beter bij mij passen, alleen daar liggen de banen (ook) niet voor het oprapen, dus dat is ook weer zo'n ding. Ga je nog 2/3 jaar studeren en kan je vervolgens geen baan vinden. Weet dat dit nu heel erg negatief klinkt, maar ik geloof dat ik er echt even klaar mee ben...
@manoislief, heb ik een paar jaar geleden al eens naar gekeken. Maar daar moet je ook aantal verpleegkundige taken doen en merk dat dat gewoon niet mijn ding is.
En daarnaast vind ik het veel leuker om cliënten te begeleiden en de verpleegkundige taken daarnaast vind ik eigenlijk helemaal niet leuk. Het sociaal, maatschappelijk trekt mij veel meer. Dus eigenlijk zou een studie SPH of MMZ beter bij mij passen, alleen daar liggen de banen (ook) niet voor het oprapen, dus dat is ook weer zo'n ding. Ga je nog 2/3 jaar studeren en kan je vervolgens geen baan vinden. Weet dat dit nu heel erg negatief klinkt, maar ik geloof dat ik er echt even klaar mee ben...
@manoislief, heb ik een paar jaar geleden al eens naar gekeken. Maar daar moet je ook aantal verpleegkundige taken doen en merk dat dat gewoon niet mijn ding is.