Werk & Studie
alle pijlers
Zenuwen - presentatie
dinsdag 16 december 2014 om 22:08
Ik hoop dat iemand hier dé tip heeft...
Vandaag moest ik een kleine presentatie geven en vanaf ongeveer één uur voor mijn presentatie voelde ik me niet meer zenuwachtig. Maar, toen ik begon: trillende stem, vervelende trekjes (kuchen terwijl het niet nodig is bijvoorbeeld). Ik baal hier zó van: heb al een cursus Presenteren gevolgd.. En hoe veel ik me ook voorbereid, en hoe goed ik de mensen ook ken/me op mijn gemak voel bij ze; zodra ik vóór de groep ga staan, verander ik in een zichtbaar zenuwachtig persoon. En dat terwijl ik zo graag de "power" wil uitstralen die ik normaal in gesprekken met mensen ook heb. Ik snap alleen niet waarom die "power" zo ineens vervliegt.
Heb er vanmiddag maar een grapje over gemaakt, en na een minuut of 15 ging het al stukken beter, maar ik heb het idee dat ik juist door het begin mijn geloofwaardigheid verlies. Mijn plan nu is om hier nog een aantal trainingen in te volgen, maar ik ben ook benieuwd of er vanuit het forum nog handige tips komen!
Vandaag moest ik een kleine presentatie geven en vanaf ongeveer één uur voor mijn presentatie voelde ik me niet meer zenuwachtig. Maar, toen ik begon: trillende stem, vervelende trekjes (kuchen terwijl het niet nodig is bijvoorbeeld). Ik baal hier zó van: heb al een cursus Presenteren gevolgd.. En hoe veel ik me ook voorbereid, en hoe goed ik de mensen ook ken/me op mijn gemak voel bij ze; zodra ik vóór de groep ga staan, verander ik in een zichtbaar zenuwachtig persoon. En dat terwijl ik zo graag de "power" wil uitstralen die ik normaal in gesprekken met mensen ook heb. Ik snap alleen niet waarom die "power" zo ineens vervliegt.
Heb er vanmiddag maar een grapje over gemaakt, en na een minuut of 15 ging het al stukken beter, maar ik heb het idee dat ik juist door het begin mijn geloofwaardigheid verlies. Mijn plan nu is om hier nog een aantal trainingen in te volgen, maar ik ben ook benieuwd of er vanuit het forum nog handige tips komen!
woensdag 17 december 2014 om 00:36
Niet te zwaar over nadenken, probeer het luchtig te zien. Heb het zelf ook jaren gehad totdat ik op een moment om eerlijke feedback heb gevraagd. Ik bleek op wat vlekken in m'n nek na enorm sterke presentaties neer te zetten waardoor ik zelfvertrouwen kreeg. Vanaf dat moment dacht ik: maar ik kan dit gewoon. En het geven van presentaties werd steeds minder beladen. Nog steeds vind ik het altijd wel een dingetje maar sta er niet meer zo nerveus te zijn.
Dus tips: vraag om feedback, je zelfvertrouwen groeit erdoor, en blijf rustig praten en ademen! Bouw bewust even stiltes in om de trilling in je stem te laten verdwijnen.
Succes!!
Dus tips: vraag om feedback, je zelfvertrouwen groeit erdoor, en blijf rustig praten en ademen! Bouw bewust even stiltes in om de trilling in je stem te laten verdwijnen.
Succes!!
woensdag 17 december 2014 om 04:07
Ik heb precies hetzelfde. Zodra je voor die mensen staat, begint de ellende. Ik ga dan ratelen en ben in sneltreinvaart klaar met mijn verhaal. Dus idd stop af en toe een paar seconden om je hartslag wat te doen dalen. De truuk om je voor te stellen dat iedereen naakt is, werkt voor mij niet. Ik ben zo aan het worstelen met mijn gespannenheid dat deanderen net zo goed allemaal een groene pruik op kunnen zetten, ik zou het niet opmerken. Ik heb ook cameravrees, dwz zet een lopende videocamera op me en ik verander in een blubberend hoopje ellende.
Nu hoef ik goddank nooit meer prsentaties te geven, ik hoop voor de rest van mijn leven. Maar ja, je zult ooit wel een keer iets moeten zeggen op een bruiloft of begrafenis. Dus ik lees even mee of er meer goeie tips komen. Spreken voor een groep is trouwens de meest voorkomende angst, je bent dus 1 van de vele. Arme ons!
Nu hoef ik goddank nooit meer prsentaties te geven, ik hoop voor de rest van mijn leven. Maar ja, je zult ooit wel een keer iets moeten zeggen op een bruiloft of begrafenis. Dus ik lees even mee of er meer goeie tips komen. Spreken voor een groep is trouwens de meest voorkomende angst, je bent dus 1 van de vele. Arme ons!
Mensen kunnen alleen zichzelf redden.
woensdag 17 december 2014 om 07:55
Het enige wat écht helpt volgens mij is ervaring. Maar dan moet je wel eerst door een aantal lastige presentaties heen.
Voor de presentatie zelf helpt het mij om het verhaal een paar keer hardop door te spreken, staand met computer en laserpointer en alles. Ik leer het niet uit mijn hoofd, maar leer zo wel waar lastige plekken zitten en op welke punten ik specifieke formuleringen wil gebruiken. Als je het dan in het echt even niet meer weet, komt je er toch weer makkelijker in. En soms helpt het me ook om te zien dat andere mensen net zo zenuwachtig zijn en dat het gewoon menselijk is
Nu ben ik nog steeds wel zenuwachtig, vooral vantevoren, maar ik weet nu dat ik het gewoon kan en dat die adrenaline me alleen maar helpt.
Voor de presentatie zelf helpt het mij om het verhaal een paar keer hardop door te spreken, staand met computer en laserpointer en alles. Ik leer het niet uit mijn hoofd, maar leer zo wel waar lastige plekken zitten en op welke punten ik specifieke formuleringen wil gebruiken. Als je het dan in het echt even niet meer weet, komt je er toch weer makkelijker in. En soms helpt het me ook om te zien dat andere mensen net zo zenuwachtig zijn en dat het gewoon menselijk is
Nu ben ik nog steeds wel zenuwachtig, vooral vantevoren, maar ik weet nu dat ik het gewoon kan en dat die adrenaline me alleen maar helpt.
woensdag 17 december 2014 om 08:42
Ik oefende ook altijd hardop en voor een grote spiegel. Hielp niet veel hoor. Mijn hartslag gaat echt richting de 180. Ik heb eens gelezen dat je met een hartslag van 140 al veel slechter funktioneert op allerlei gebieden. Bij de politie schijnen ze de hartslag expres omhoog te halen bij trainingen zodat ze er meer ervaring mee krijgen om te functioneren met een hoge hartslag. Ervaring helpt volgens mij ook, alleen zullen de meeste mensen niet zo heel vaak voor een groep hoeven te spreken.
Ik had er trouwens nooit moeite mee om tien mensen toe te spreken toen ik nog begeleider was. Maar dat is toch anders, ik werkte met mensen met een verstandelijke beperking en die ken je. En het was mijn werk om de sfeer te bewaren. Maar tegenover een groep studiegenoten of collega's ga ik trillen als een rietje.
Misschien is er wel een training te volgen over beter funktioneren met een hoge hartslag. Die zou ik wel nuttig vinden iig
Ik had er trouwens nooit moeite mee om tien mensen toe te spreken toen ik nog begeleider was. Maar dat is toch anders, ik werkte met mensen met een verstandelijke beperking en die ken je. En het was mijn werk om de sfeer te bewaren. Maar tegenover een groep studiegenoten of collega's ga ik trillen als een rietje.
Misschien is er wel een training te volgen over beter funktioneren met een hoge hartslag. Die zou ik wel nuttig vinden iig
Mensen kunnen alleen zichzelf redden.