Zwanger
alle pijlers
Bewust alleenstaand moeder
woensdag 6 juni 2018 om 20:51
Ik wil wel reageren hoor maar ik ga niet actief meeschrijven hier.
Ik ben geen onbewust alleenstaande moeder. Mijn man is overleden toen mijn kind nog niet was geboren. Ik was bezig met verdriet te verwerken. Ben een andere man tegen gekomen maar die was erg agressief en op een gegeven moment heb ik gekozen om mijn kind liever alleen op te voeden.
Dat is een belangrijk iets: wil je een kind omdat je gewoon graag moedert? Als dat je motivatie is, is het helemaal prima. Kans is groot dat je eigen rugzakje niet gaat rusten op je kindje.
Maar heb je wel een verleden met mannen waardoor je liever zelf een kind grootbrengt... dan is het wel andere koek. Dan moet je oppassen dat je je verleden niet laat meewegen in de opvoeding.
Hoe dan ook, eventuele traumagevoelens moet je eigennlijk zelf scherp op je netvlies hebben zodat je je kindje daar niet mee opzadelt in de toekomst.
Die tip wil ik je alvast geven. Bedenk goed wat je motivatie is.
Dan moet je nog verdomd sterk in je schoenen staan. Een baby huilt wanneer het huilt en dat is meestal net op een moment dat jij als alleenstaande dat niet kunt hebben. Je wilt toch ook wel eens slapen of zo. Het is een tijdje vol te houden maar er komt een tijd dat je dan je grenzen bereikt. Er is dan niemand direkt in de buurt die het kindje even van je kan overnemen zodat jij kunt rusten.
En mensen die het dan even van je willen overnemen, (onder het mom van weekendje logeren zodat jij even iets voor jezelf kunt doen) doen dat meestal niet om altruistische redenen. Die vinden meestal ook dat jij de dingen anders moet doen. Hun manier is meestal de juiste aldus hen.
Is niet bij iedereen zo hoor maar sommigen leveren nou eenmaal graag kritiek.
Dan is het de kunst om daar goed mee om te gaan voor jezelf.
Als moeder doe je het nooit goed.
Je wilt intussen ook nog in een leuk opgeruimd huis zitten. Dus tussen de bedrijven door zul je moeten poetsen. Dat vereist enige planning en meestal lukt het ook wel maar het kindje huilt op momenten dat het niet uitkomt en daar zul je rekening mee moeten houden. Het gaat nooit zoals je gepland hebt.
En natuurlijk staat dan net je tante Toos voor de deur om te kijken hoe het gaat en voor je het weet ben je de viezerik van de familie.
Dan de geldzorgen. Werken en dure kinderopvang? Minder werken? Je financien zul je goed moeten uitspitten op voorhand. Want een kapotte wasmachine hebben en die niet kunnen vervangen is not done met al die kotskleertjes van baby.
Pakje boter vergeten? Nou, kleed je kind maar aan dan. 20 minuten bezig voordat je op weg kunt naar de winkel 10 minuten verderop. Uiteindelijk laat je je baby niet alleen.
Het zijn maar kleine voorbeelden. En dan heb je ook nog mensen die je zeggen dat het kut is, al die extra tijd en zorg maar dat de glimlach van baby alles weer goed maakt.
Ik zal je zeggen dat het niet zo is. Meestal ben je zo moe dat je die glimlach niet eens op tijd ziet. Het zijn altijd anderen die het eerder zien dan jij.
Als je in je eentje bent, ben je zowel de verzorger als degene die brood op de plank brengt. Dat betekent dat je keuzes moet maken.
En ook dan moet je sterk in je schoenen staan want soms zijn die keuzes erg pijnlijk.
Worden ze groter, dan werk jij je te pletter om ze te geven waar ze volgens jou en iedereen en zijn moeder recht op hebben en dan is het nog niet goed. Als kinderen groter worden, kunnen ze best hard op je hart trappen en dat zijn de momenten waarop je je afvraagt waarom je het eigenlijk ooit hebt gewild.
Echt, het is geen kunst om moeder te worden, Het is een kunst om moeder te zijn. En als je alleenstaand bent, kun je geen 100% moeder zijn.
Daar komt nog bij dat je ook nog vrouw bent en soms wilt weten of je nog een beetje meetelt op de relatie markt. Daar heb je weinig tijd voor want kinderen gaan voor alles. Of je moet onwijs geluk hebben en en kerel treffen die de vaderrol op zich wil nemen. Maar hey, hij kijkt dan net weer iets anders tegen de dingen aan en het is verdomd jouw kind dus wat lult hij nou?
Houdt er rekening mee dat je ook daar mee te maken kunt krijgen.
Je moet dus eigenlijk hard zijn als staal omdat je anders geen goed belegde boterham kunt betalen, je moet goed tegen vermoeidheid kunnen, stressbestendig zijn, kritiek kunnen hebben, haar op je tanden en een lekker lijf hebben.
Als je dat hebt, kun je het.
En oh.... niet vergeten dat je ook af en toe moet kunnen lachen.
Een glas wijn per dag is aanbevolen.
Ik ben geen onbewust alleenstaande moeder. Mijn man is overleden toen mijn kind nog niet was geboren. Ik was bezig met verdriet te verwerken. Ben een andere man tegen gekomen maar die was erg agressief en op een gegeven moment heb ik gekozen om mijn kind liever alleen op te voeden.
Dat is een belangrijk iets: wil je een kind omdat je gewoon graag moedert? Als dat je motivatie is, is het helemaal prima. Kans is groot dat je eigen rugzakje niet gaat rusten op je kindje.
Maar heb je wel een verleden met mannen waardoor je liever zelf een kind grootbrengt... dan is het wel andere koek. Dan moet je oppassen dat je je verleden niet laat meewegen in de opvoeding.
Hoe dan ook, eventuele traumagevoelens moet je eigennlijk zelf scherp op je netvlies hebben zodat je je kindje daar niet mee opzadelt in de toekomst.
Die tip wil ik je alvast geven. Bedenk goed wat je motivatie is.
Dan moet je nog verdomd sterk in je schoenen staan. Een baby huilt wanneer het huilt en dat is meestal net op een moment dat jij als alleenstaande dat niet kunt hebben. Je wilt toch ook wel eens slapen of zo. Het is een tijdje vol te houden maar er komt een tijd dat je dan je grenzen bereikt. Er is dan niemand direkt in de buurt die het kindje even van je kan overnemen zodat jij kunt rusten.
En mensen die het dan even van je willen overnemen, (onder het mom van weekendje logeren zodat jij even iets voor jezelf kunt doen) doen dat meestal niet om altruistische redenen. Die vinden meestal ook dat jij de dingen anders moet doen. Hun manier is meestal de juiste aldus hen.
Is niet bij iedereen zo hoor maar sommigen leveren nou eenmaal graag kritiek.
Dan is het de kunst om daar goed mee om te gaan voor jezelf.
Als moeder doe je het nooit goed.
Je wilt intussen ook nog in een leuk opgeruimd huis zitten. Dus tussen de bedrijven door zul je moeten poetsen. Dat vereist enige planning en meestal lukt het ook wel maar het kindje huilt op momenten dat het niet uitkomt en daar zul je rekening mee moeten houden. Het gaat nooit zoals je gepland hebt.
En natuurlijk staat dan net je tante Toos voor de deur om te kijken hoe het gaat en voor je het weet ben je de viezerik van de familie.
Dan de geldzorgen. Werken en dure kinderopvang? Minder werken? Je financien zul je goed moeten uitspitten op voorhand. Want een kapotte wasmachine hebben en die niet kunnen vervangen is not done met al die kotskleertjes van baby.
Pakje boter vergeten? Nou, kleed je kind maar aan dan. 20 minuten bezig voordat je op weg kunt naar de winkel 10 minuten verderop. Uiteindelijk laat je je baby niet alleen.
Het zijn maar kleine voorbeelden. En dan heb je ook nog mensen die je zeggen dat het kut is, al die extra tijd en zorg maar dat de glimlach van baby alles weer goed maakt.
Ik zal je zeggen dat het niet zo is. Meestal ben je zo moe dat je die glimlach niet eens op tijd ziet. Het zijn altijd anderen die het eerder zien dan jij.
Als je in je eentje bent, ben je zowel de verzorger als degene die brood op de plank brengt. Dat betekent dat je keuzes moet maken.
En ook dan moet je sterk in je schoenen staan want soms zijn die keuzes erg pijnlijk.
Worden ze groter, dan werk jij je te pletter om ze te geven waar ze volgens jou en iedereen en zijn moeder recht op hebben en dan is het nog niet goed. Als kinderen groter worden, kunnen ze best hard op je hart trappen en dat zijn de momenten waarop je je afvraagt waarom je het eigenlijk ooit hebt gewild.
Echt, het is geen kunst om moeder te worden, Het is een kunst om moeder te zijn. En als je alleenstaand bent, kun je geen 100% moeder zijn.
Daar komt nog bij dat je ook nog vrouw bent en soms wilt weten of je nog een beetje meetelt op de relatie markt. Daar heb je weinig tijd voor want kinderen gaan voor alles. Of je moet onwijs geluk hebben en en kerel treffen die de vaderrol op zich wil nemen. Maar hey, hij kijkt dan net weer iets anders tegen de dingen aan en het is verdomd jouw kind dus wat lult hij nou?
Houdt er rekening mee dat je ook daar mee te maken kunt krijgen.
Je moet dus eigenlijk hard zijn als staal omdat je anders geen goed belegde boterham kunt betalen, je moet goed tegen vermoeidheid kunnen, stressbestendig zijn, kritiek kunnen hebben, haar op je tanden en een lekker lijf hebben.
Als je dat hebt, kun je het.
En oh.... niet vergeten dat je ook af en toe moet kunnen lachen.
Een glas wijn per dag is aanbevolen.
Veni, vidi, vagina.
Hij kwam en zag dat het kut was
Hij kwam en zag dat het kut was
woensdag 6 juni 2018 om 21:11
Bedankt voor deze motiverende tekst!VictimadelAmor schreef: ↑06-06-2018 20:51Ik wil wel reageren hoor maar ik ga niet actief meeschrijven hier.
Ik ben geen onbewust alleenstaande moeder. Mijn man is overleden toen mijn kind nog niet was geboren. Ik was bezig met verdriet te verwerken. Ben een andere man tegen gekomen maar die was erg agressief en op een gegeven moment heb ik gekozen om mijn kind liever alleen op te voeden.
Dat is een belangrijk iets: wil je een kind omdat je gewoon graag moedert? Als dat je motivatie is, is het helemaal prima. Kans is groot dat je eigen rugzakje niet gaat rusten op je kindje.
Maar heb je wel een verleden met mannen waardoor je liever zelf een kind grootbrengt... dan is het wel andere koek. Dan moet je oppassen dat je je verleden niet laat meewegen in de opvoeding.
Hoe dan ook, eventuele traumagevoelens moet je eigennlijk zelf scherp op je netvlies hebben zodat je je kindje daar niet mee opzadelt in de toekomst.
Die tip wil ik je alvast geven. Bedenk goed wat je motivatie is.
Dan moet je nog verdomd sterk in je schoenen staan. Een baby huilt wanneer het huilt en dat is meestal net op een moment dat jij als alleenstaande dat niet kunt hebben. Je wilt toch ook wel eens slapen of zo. Het is een tijdje vol te houden maar er komt een tijd dat je dan je grenzen bereikt. Er is dan niemand direkt in de buurt die het kindje even van je kan overnemen zodat jij kunt rusten.
En mensen die het dan even van je willen overnemen, (onder het mom van weekendje logeren zodat jij even iets voor jezelf kunt doen) doen dat meestal niet om altruistische redenen. Die vinden meestal ook dat jij de dingen anders moet doen. Hun manier is meestal de juiste aldus hen.
Is niet bij iedereen zo hoor maar sommigen leveren nou eenmaal graag kritiek.
Dan is het de kunst om daar goed mee om te gaan voor jezelf.
Als moeder doe je het nooit goed.
Je wilt intussen ook nog in een leuk opgeruimd huis zitten. Dus tussen de bedrijven door zul je moeten poetsen. Dat vereist enige planning en meestal lukt het ook wel maar het kindje huilt op momenten dat het niet uitkomt en daar zul je rekening mee moeten houden. Het gaat nooit zoals je gepland hebt.
En natuurlijk staat dan net je tante Toos voor de deur om te kijken hoe het gaat en voor je het weet ben je de viezerik van de familie.
Dan de geldzorgen. Werken en dure kinderopvang? Minder werken? Je financien zul je goed moeten uitspitten op voorhand. Want een kapotte wasmachine hebben en die niet kunnen vervangen is not done met al die kotskleertjes van baby.
Pakje boter vergeten? Nou, kleed je kind maar aan dan. 20 minuten bezig voordat je op weg kunt naar de winkel 10 minuten verderop. Uiteindelijk laat je je baby niet alleen.
Het zijn maar kleine voorbeelden. En dan heb je ook nog mensen die je zeggen dat het kut is, al die extra tijd en zorg maar dat de glimlach van baby alles weer goed maakt.
Ik zal je zeggen dat het niet zo is. Meestal ben je zo moe dat je die glimlach niet eens op tijd ziet. Het zijn altijd anderen die het eerder zien dan jij.
Als je in je eentje bent, ben je zowel de verzorger als degene die brood op de plank brengt. Dat betekent dat je keuzes moet maken.
En ook dan moet je sterk in je schoenen staan want soms zijn die keuzes erg pijnlijk.
Worden ze groter, dan werk jij je te pletter om ze te geven waar ze volgens jou en iedereen en zijn moeder recht op hebben en dan is het nog niet goed. Als kinderen groter worden, kunnen ze best hard op je hart trappen en dat zijn de momenten waarop je je afvraagt waarom je het eigenlijk ooit hebt gewild.
Echt, het is geen kunst om moeder te worden, Het is een kunst om moeder te zijn. En als je alleenstaand bent, kun je geen 100% moeder zijn.
Daar komt nog bij dat je ook nog vrouw bent en soms wilt weten of je nog een beetje meetelt op de relatie markt. Daar heb je weinig tijd voor want kinderen gaan voor alles. Of je moet onwijs geluk hebben en en kerel treffen die de vaderrol op zich wil nemen. Maar hey, hij kijkt dan net weer iets anders tegen de dingen aan en het is verdomd jouw kind dus wat lult hij nou?
Houdt er rekening mee dat je ook daar mee te maken kunt krijgen.
Je moet dus eigenlijk hard zijn als staal omdat je anders geen goed belegde boterham kunt betalen, je moet goed tegen vermoeidheid kunnen, stressbestendig zijn, kritiek kunnen hebben, haar op je tanden en een lekker lijf hebben.
Als je dat hebt, kun je het.
En oh.... niet vergeten dat je ook af en toe moet kunnen lachen.
Een glas wijn per dag is aanbevolen.
Ik ben niet anti mannen, maar ik wil ook niet wachten op de ware die misschien niet komt, of geen kinderen wil.
En ga naast mijn ouders wonen, dus doe het niet helemaal alleen
woensdag 6 juni 2018 om 21:13
donderdag 7 juni 2018 om 16:49
zondag 10 juni 2018 om 15:14
VictimadelAmor schreef: ↑06-06-2018 20:51Ik wil wel reageren hoor maar ik ga niet actief meeschrijven hier.
Ik ben geen onbewust alleenstaande moeder. Mijn man is overleden toen mijn kind nog niet was geboren. Ik was bezig met verdriet te verwerken. Ben een andere man tegen gekomen maar die was erg agressief en op een gegeven moment heb ik gekozen om mijn kind liever alleen op te voeden.
Dat is een belangrijk iets: wil je een kind omdat je gewoon graag moedert? Als dat je motivatie is, is het helemaal prima. Kans is groot dat je eigen rugzakje niet gaat rusten op je kindje.
Maar heb je wel een verleden met mannen waardoor je liever zelf een kind grootbrengt... dan is het wel andere koek. Dan moet je oppassen dat je je verleden niet laat meewegen in de opvoeding.
Hoe dan ook, eventuele traumagevoelens moet je eigennlijk zelf scherp op je netvlies hebben zodat je je kindje daar niet mee opzadelt in de toekomst.
Die tip wil ik je alvast geven. Bedenk goed wat je motivatie is.
Dan moet je nog verdomd sterk in je schoenen staan. Een baby huilt wanneer het huilt en dat is meestal net op een moment dat jij als alleenstaande dat niet kunt hebben. Je wilt toch ook wel eens slapen of zo. Het is een tijdje vol te houden maar er komt een tijd dat je dan je grenzen bereikt. Er is dan niemand direkt in de buurt die het kindje even van je kan overnemen zodat jij kunt rusten.
En mensen die het dan even van je willen overnemen, (onder het mom van weekendje logeren zodat jij even iets voor jezelf kunt doen) doen dat meestal niet om altruistische redenen. Die vinden meestal ook dat jij de dingen anders moet doen. Hun manier is meestal de juiste aldus hen.
Is niet bij iedereen zo hoor maar sommigen leveren nou eenmaal graag kritiek.
Dan is het de kunst om daar goed mee om te gaan voor jezelf.
Als moeder doe je het nooit goed.
Je wilt intussen ook nog in een leuk opgeruimd huis zitten. Dus tussen de bedrijven door zul je moeten poetsen. Dat vereist enige planning en meestal lukt het ook wel maar het kindje huilt op momenten dat het niet uitkomt en daar zul je rekening mee moeten houden. Het gaat nooit zoals je gepland hebt.
En natuurlijk staat dan net je tante Toos voor de deur om te kijken hoe het gaat en voor je het weet ben je de viezerik van de familie.
Dan de geldzorgen. Werken en dure kinderopvang? Minder werken? Je financien zul je goed moeten uitspitten op voorhand. Want een kapotte wasmachine hebben en die niet kunnen vervangen is not done met al die kotskleertjes van baby.
Pakje boter vergeten? Nou, kleed je kind maar aan dan. 20 minuten bezig voordat je op weg kunt naar de winkel 10 minuten verderop. Uiteindelijk laat je je baby niet alleen.
Het zijn maar kleine voorbeelden. En dan heb je ook nog mensen die je zeggen dat het kut is, al die extra tijd en zorg maar dat de glimlach van baby alles weer goed maakt.
Ik zal je zeggen dat het niet zo is. Meestal ben je zo moe dat je die glimlach niet eens op tijd ziet. Het zijn altijd anderen die het eerder zien dan jij.
Als je in je eentje bent, ben je zowel de verzorger als degene die brood op de plank brengt. Dat betekent dat je keuzes moet maken.
En ook dan moet je sterk in je schoenen staan want soms zijn die keuzes erg pijnlijk.
Worden ze groter, dan werk jij je te pletter om ze te geven waar ze volgens jou en iedereen en zijn moeder recht op hebben en dan is het nog niet goed. Als kinderen groter worden, kunnen ze best hard op je hart trappen en dat zijn de momenten waarop je je afvraagt waarom je het eigenlijk ooit hebt gewild.
Echt, het is geen kunst om moeder te worden, Het is een kunst om moeder te zijn. En als je alleenstaand bent, kun je geen 100% moeder zijn.
Daar komt nog bij dat je ook nog vrouw bent en soms wilt weten of je nog een beetje meetelt op de relatie markt. Daar heb je weinig tijd voor want kinderen gaan voor alles. Of je moet onwijs geluk hebben en en kerel treffen die de vaderrol op zich wil nemen. Maar hey, hij kijkt dan net weer iets anders tegen de dingen aan en het is verdomd jouw kind dus wat lult hij nou?
Houdt er rekening mee dat je ook daar mee te maken kunt krijgen.
Je moet dus eigenlijk hard zijn als staal omdat je anders geen goed belegde boterham kunt betalen, je moet goed tegen vermoeidheid kunnen, stressbestendig zijn, kritiek kunnen hebben, haar op je tanden en een lekker lijf hebben.
Als je dat hebt, kun je het.
En oh.... niet vergeten dat je ook af en toe moet kunnen lachen.
Een glas wijn per dag is aanbevolen.
Je kunt jouw situatie (hoe spijtig die ook is/was) NIET vergelijken met iemand die er wél bewust voor kiest om alleenstaande moeder te worden. Mijn god, wat ben ik blij dat ik mij totaal niet kan vinden in jouw bericht.
~ It takes a rad mama to be a father too ~
zondag 10 juni 2018 om 15:28
Even rechtzetten.
Ik heb er niet voor gekozen om alleenstaande moeder te worden. Ik heb er wel voor gekozen alleenstaande moeder te zijn.
Ik weet niet waar jij leest dat ik mijn situatie vergelijk met die van TO.
Ik vergelijk helemaal niets, iedere situatie is anders.
Ik geef alleen aan waar ik tegen aan loop als alleenstaande moeder.
Het maakt niet uit hoe die situatie is ontstaan.
Mijn god, wat ben ik blij dat jij niet mij bent en ik niet jou.
Veni, vidi, vagina.
Hij kwam en zag dat het kut was
Hij kwam en zag dat het kut was
zondag 10 juni 2018 om 15:54
VictimadelAmor schreef: ↑10-06-2018 15:28Even rechtzetten.
Ik heb er niet voor gekozen om alleenstaande moeder te worden. Ik heb er wel voor gekozen alleenstaande moeder te zijn.
Ik weet niet waar jij leest dat ik mijn situatie vergelijk met die van TO.
Ik vergelijk helemaal niets, iedere situatie is anders.
Ik geef alleen aan waar ik tegen aan loop als alleenstaande moeder.
En ik geef aan dat ik me daar totaal niet in herken
Het maakt niet uit hoe die situatie is ontstaan.
Dit maakt wel degelijk verschil
Mijn god, wat ben ik blij dat jij niet mij bent en ik niet jou.
~ It takes a rad mama to be a father too ~
zondag 10 juni 2018 om 15:57
Mwah mijn partner is ook overleden toen de kinderen nog erg jong waren en heb mijn kinderen in m'n eentje opgevoed, maar ook ik kan me er niet in herkennen. Gelukkig maar moet ik zeggen, want ik heb ondanks mijn verlies een geweldig leven met mijn kinderen.
zondag 10 juni 2018 om 15:59
Nou leuk voor je dat jij je daar niet in herkent.
Gefeliciteerd hoor.
Ik zou graag de discussie met je aangaan, ware het niet dat TO naar een ander topic is verhuisd en ik al heb aangegeven dat ik niet zou gaan meeschrijven hier.
Dus ik ga er maar verder niet op in al geef ik heimelijk toe dat ik graag zou willen weten waarom het wel degelijk verschil maakt. Want die term gooi je erin maar je zegt er eigenlijk niets mee.
Even goeie vrienden.
Gefeliciteerd hoor.
Ik zou graag de discussie met je aangaan, ware het niet dat TO naar een ander topic is verhuisd en ik al heb aangegeven dat ik niet zou gaan meeschrijven hier.
Dus ik ga er maar verder niet op in al geef ik heimelijk toe dat ik graag zou willen weten waarom het wel degelijk verschil maakt. Want die term gooi je erin maar je zegt er eigenlijk niets mee.
Even goeie vrienden.
Veni, vidi, vagina.
Hij kwam en zag dat het kut was
Hij kwam en zag dat het kut was
zondag 10 juni 2018 om 16:27
Ik denk dat bam'ers die er van tevoren bewust voor kiezen al veel beter nadenken over de hobbels die ze gaan tegenkomen. Het voortraject maakt deze vrouwen bewust van waar ze voor gaan kiezen, waardoor ze nog beter weten waar ze aan beginnen.VictimadelAmor schreef: ↑10-06-2018 15:59Nou leuk voor je dat jij je daar niet in herkent.
Gefeliciteerd hoor.
Ik zou graag de discussie met je aangaan, ware het niet dat TO naar een ander topic is verhuisd en ik al heb aangegeven dat ik niet zou gaan meeschrijven hier.
Dus ik ga er maar verder niet op in al geef ik heimelijk toe dat ik graag zou willen weten waarom het wel degelijk verschil maakt. Want die term gooi je erin maar je zegt er eigenlijk niets mee.
Even goeie vrienden.
Vrouwen die zwanger worden van een partner en er later alleen voor staan, worden voor een voldongen feit gesteld en dan komen deze hobbels opeens op je pad, zonder dat je daarvoor kiest.
Gelukkig hoeft dat niet te betekenen dat het in je eentje niet te doen is
zondag 10 juni 2018 om 17:50
VictimadelAmor schreef: ↑10-06-2018 15:59Nou leuk voor je dat jij je daar niet in herkent.
Gefeliciteerd hoor.
Ik zou graag de discussie met je aangaan, ware het niet dat TO naar een ander topic is verhuisd en ik al heb aangegeven dat ik niet zou gaan meeschrijven hier.
Dus ik ga er maar verder niet op in al geef ik heimelijk toe dat ik graag zou willen weten waarom het wel degelijk verschil maakt. Want die term gooi je erin maar je zegt er eigenlijk niets mee.
Even goeie vrienden.
Onderstaande maakt alle verschil:
VictimadelAmor schreef: ↑06-06-2018 20:51
Ik ben geen onbewust alleenstaande moeder. Mijn man is overleden toen mijn kind nog niet was geboren. Ik was bezig met verdriet te verwerken. Ben een andere man tegen gekomen maar die was erg agressief en op een gegeven moment heb ik gekozen om mijn kind liever alleen op te voeden.
~ It takes a rad mama to be a father too ~
zondag 10 juni 2018 om 17:53
maris86 schreef: ↑10-06-2018 16:27Ik denk dat bam'ers die er van tevoren bewust voor kiezen al veel beter nadenken over de hobbels die ze gaan tegenkomen. Het voortraject maakt deze vrouwen bewust van waar ze voor gaan kiezen, waardoor ze nog beter weten waar ze aan beginnen.
Vrouwen die zwanger worden van een partner en er later alleen voor staan, worden voor een voldongen feit gesteld en dan komen deze hobbels opeens op je pad, zonder dat je daarvoor kiest.
Gelukkig hoeft dat niet te betekenen dat het in je eentje niet te doen is
Dit impliceert zij wel met haar bericht... En daar ging ik tegenin..
~ It takes a rad mama to be a father too ~