Zwanger
alle pijlers
Eicellen doneren
vrijdag 10 augustus 2018 om 12:18
Wie heeft ervaring als donor of ontvanger? Wat heeft het traject met je gedaan? En hoe is het aanwezig in je dagelijks leven?
Ik ben zelf een vrouw van 33, ben moeder van 5 kindjes ( van dezelfde man als waar ik nog steeds mee samen ben, for the record).
Als jong volwassene is bij een blinde darm operatie een eierstok verwijderd. Daarop is mij al vanaf jongs af aan meegegeven dat kinderen voor mij niet vanzelf sprekend zouden zijn. Ik heb al het geluk op dat gebied wel gekregen.
Inmiddels heb ik me aangemeld als donor: De lichamelijke test heb ik doorstaan. De psychische test is afgenomen en de aanbeveling komt binnen nu en 4 weken.
Ik twijfel alleen nog aan 1 punt en dat is of ik rechtstreeks aan het zkh doneer of dat ik met een koppel verder zou willen. Ik ben in alle gevallen een donor die voor het kind vindbaar is vanaf zijn/haar 16e jaar.
Zijn er meiden met ervaring?
Ik ben zelf een vrouw van 33, ben moeder van 5 kindjes ( van dezelfde man als waar ik nog steeds mee samen ben, for the record).
Als jong volwassene is bij een blinde darm operatie een eierstok verwijderd. Daarop is mij al vanaf jongs af aan meegegeven dat kinderen voor mij niet vanzelf sprekend zouden zijn. Ik heb al het geluk op dat gebied wel gekregen.
Inmiddels heb ik me aangemeld als donor: De lichamelijke test heb ik doorstaan. De psychische test is afgenomen en de aanbeveling komt binnen nu en 4 weken.
Ik twijfel alleen nog aan 1 punt en dat is of ik rechtstreeks aan het zkh doneer of dat ik met een koppel verder zou willen. Ik ben in alle gevallen een donor die voor het kind vindbaar is vanaf zijn/haar 16e jaar.
Zijn er meiden met ervaring?
vrijdag 10 augustus 2018 om 12:50
Het is niet alledaags en veel voorkomend maar op zo'n groot forum. Wie weet wat er aan reacties komen gaat?
De twijfel zkh vs zelf een stel is dat het zkh de eitjes verdeeld over 2 wenskoppels met als marge dat beiden 1 kindje kunnen krijgen.
Gezien er per jaar nog geen 80 donoren zijn is de wachtlijst lang en zijn er heel veel criteria. De twee vrouwen mogen dus geen tweede traject met mij aangaan, dan zou ke bij een evt volgende donatie weer 2 nieuwe stellen helpen. Om überhaupt te mogen ontvangen mag je nog geen kindjes hebben.
Gezien ik zelf 5 kindjes heb zou ik eigenlijk een wensmama en kindjes 2 gunnen. Ook om samen als siblings te kunnen delen wat het is om donorgenen te hebben.
De twijfel zkh vs zelf een stel is dat het zkh de eitjes verdeeld over 2 wenskoppels met als marge dat beiden 1 kindje kunnen krijgen.
Gezien er per jaar nog geen 80 donoren zijn is de wachtlijst lang en zijn er heel veel criteria. De twee vrouwen mogen dus geen tweede traject met mij aangaan, dan zou ke bij een evt volgende donatie weer 2 nieuwe stellen helpen. Om überhaupt te mogen ontvangen mag je nog geen kindjes hebben.
Gezien ik zelf 5 kindjes heb zou ik eigenlijk een wensmama en kindjes 2 gunnen. Ook om samen als siblings te kunnen delen wat het is om donorgenen te hebben.
vrijdag 10 augustus 2018 om 13:06
Wat lief dat je dit overweegt! Ik ben ontvanger geweest, en heb nu een zoontje van een eicel (en sperma-)donatie. Dit was wel in het buitenland.
Wij hadden een anonieme donor dus ik ben haar erg dankbaar dat ze die moeite heeft willen doen voor iemand die ze helemaal niet kent! Ik heb ook zelf meerdere keren ivf ondergaan dus ik weet dat het best zwaar kan zijn, ik heb er dus erg veel bewondering voor, dat mensen dat zomaar doen, uit goeiigheid.
Ik sta er niet dagelijks bij stil. De donor is voor mij wat 'abstract', ik kan hen nooit leren kennen. Ik sta er ook niet dagelijks bij stil dat mijn zoontje genetisch niets van ons is. Ik heb de zwangerschap doorgemaakt en mijn zoontje is van 'mij'. Ik ben vooral af en toe nieuwsgierig naar de donoren, mijn zoontje heeft namelijk rood haar (wij niet, en ook de donoren hadden geen rood haar). dus af en toe vraag ik me af welke nationaliteit de donoren hadden bijvoorbeeld en hoe ze eruit zagen, meer dat soort dingen.
Over direct aan het ziekenhuis doneren of een stel zoeken, wat ik me afvroeg is als je zelf een stel vindt, die je dan denk ik ook leert kennen, en waarmee je contactinformatie uitwisselt etc., is er dan een kans dat het snel heel persoonlijk wordt? en dat er wat scheve verhoudingen optreden? (bijvoorbeeld, even simpel: ze vragen je nog een keer te doneren omdat het niet gelukt is, maar dat wil je niet?) Kan je dan toch makkelijk nee zeggen, hoewel je waarschijnlijk weet welk verhaal erachter zit enzo?
Dit was mijn eerste gedachte Omdat ik zelf slecht nee kan zeggen op zulke vragen zou ik persoonlijk aan het ziekenhuis doneren. Maar misschien heb ik er wel een verkeerd beel van hoor, dat kan zeker. Geen ervaring in Nederland dus.
Succes ermee! Ik hoop dat dit een beetje geholpen heeft. Als je vragen hebt, dan stel ze maar!
Wij hadden een anonieme donor dus ik ben haar erg dankbaar dat ze die moeite heeft willen doen voor iemand die ze helemaal niet kent! Ik heb ook zelf meerdere keren ivf ondergaan dus ik weet dat het best zwaar kan zijn, ik heb er dus erg veel bewondering voor, dat mensen dat zomaar doen, uit goeiigheid.
Ik sta er niet dagelijks bij stil. De donor is voor mij wat 'abstract', ik kan hen nooit leren kennen. Ik sta er ook niet dagelijks bij stil dat mijn zoontje genetisch niets van ons is. Ik heb de zwangerschap doorgemaakt en mijn zoontje is van 'mij'. Ik ben vooral af en toe nieuwsgierig naar de donoren, mijn zoontje heeft namelijk rood haar (wij niet, en ook de donoren hadden geen rood haar). dus af en toe vraag ik me af welke nationaliteit de donoren hadden bijvoorbeeld en hoe ze eruit zagen, meer dat soort dingen.
Over direct aan het ziekenhuis doneren of een stel zoeken, wat ik me afvroeg is als je zelf een stel vindt, die je dan denk ik ook leert kennen, en waarmee je contactinformatie uitwisselt etc., is er dan een kans dat het snel heel persoonlijk wordt? en dat er wat scheve verhoudingen optreden? (bijvoorbeeld, even simpel: ze vragen je nog een keer te doneren omdat het niet gelukt is, maar dat wil je niet?) Kan je dan toch makkelijk nee zeggen, hoewel je waarschijnlijk weet welk verhaal erachter zit enzo?
Dit was mijn eerste gedachte Omdat ik zelf slecht nee kan zeggen op zulke vragen zou ik persoonlijk aan het ziekenhuis doneren. Maar misschien heb ik er wel een verkeerd beel van hoor, dat kan zeker. Geen ervaring in Nederland dus.
Succes ermee! Ik hoop dat dit een beetje geholpen heeft. Als je vragen hebt, dan stel ze maar!
I could go into detail...but I won't.
vrijdag 10 augustus 2018 om 13:43
oh, beetje lang over mijn post gedaan., nu snap ik het ziekenhuis vs. zelf beter.
Als je die mogelijkheid wil hebben is het natuurlijk wel goed als je zelf iemand kan vinden.
volgens mij weet ik te weinig af van de situatie in NL om echt goed te kunnen helpen, dus vandaar nog maar 1 ding - op zwangerschapspagina loopt een eiceldonatie topic. Het is volgens mij eerder een topic van ontvangers maar misschien kun je er wat info vandaan halen.
Succes!!
Als je die mogelijkheid wil hebben is het natuurlijk wel goed als je zelf iemand kan vinden.
volgens mij weet ik te weinig af van de situatie in NL om echt goed te kunnen helpen, dus vandaar nog maar 1 ding - op zwangerschapspagina loopt een eiceldonatie topic. Het is volgens mij eerder een topic van ontvangers maar misschien kun je er wat info vandaan halen.
Succes!!
I could go into detail...but I won't.
vrijdag 10 augustus 2018 om 18:31
Wat mooi van je!
Ik zelf ontvanger wegens vervroegde overgang. Vanwege de enorme wachtlijsten zijn wij uitgeweken naar het buitenland voor donatie. Een aantal aspecten die jij benoemd speelde mee in deze overweging. Het allerliefst hadden we het in Nederland gedaan, want het is ingewikkeld zo in het buitenland.
Ik herken beperkt wat Sasky zegt. Met name tijdens de zwangerschap ben ik erg mee bezig geweest met het afscheid nemen van een ‘genetisch eigen’ kind. Zoon is echt van mij, maar ik realiseer me dat er een donor is en daar zijn wij ook open in naar hem toe.
Wat voor vragen heb je? Afhankelijk van het soort vragen wil ik die hier of via pb beantwoorden.
Ik zelf ontvanger wegens vervroegde overgang. Vanwege de enorme wachtlijsten zijn wij uitgeweken naar het buitenland voor donatie. Een aantal aspecten die jij benoemd speelde mee in deze overweging. Het allerliefst hadden we het in Nederland gedaan, want het is ingewikkeld zo in het buitenland.
Ik herken beperkt wat Sasky zegt. Met name tijdens de zwangerschap ben ik erg mee bezig geweest met het afscheid nemen van een ‘genetisch eigen’ kind. Zoon is echt van mij, maar ik realiseer me dat er een donor is en daar zijn wij ook open in naar hem toe.
Wat voor vragen heb je? Afhankelijk van het soort vragen wil ik die hier of via pb beantwoorden.
