Eug/ bbz, wat nu?!

zondag 10 maart 2013 om 15:07
Hallo allemaal, 28 feb 2013 heb ik een operatie moeten ondergaan voor een buitenbaarmoederlijke zwangerschap, ik was 7 weken zwanger. Ik ben benieuwd naar verhalen van andere vrouwen die dit hebben meegemaakt en weer proberen zwanger te worden of alweer zwanger zijn. Ik merk dat ik best angstig ben nu, en dat lees ik veel terug van vrouwen die ook een bbz hebben gehad. Ik lees alleen veel oude forums en daar hebben we niks aan
groetjes yumyum
zondag 10 maart 2013 om 18:27
Wij hebben daarentegen geen kinderen, misschien zit er daar een verschil inderdaad. Voor mij is het nu bijna 2 jaar geleden en het blijft een teer punt. Ik kan er nog steeds verdrietig om worden. Ook omdat alles in het ziekenhuis zo snel ging. Het nieuws dat ik zwanger was en het niet goed was kwam n een keer, dat was misschien een voordel. Ook was ik niet actief bezig, het lijkt me nog erger al 3 jaar bezig te zijn en dat het je dan gebeurt.
Maar het was ZO ontzettend heftig, en de werking van de medicijnen was ook bepaald niet mis. Dan krijg je een soort chemo. Bleh


zondag 10 maart 2013 om 18:30
Wat betreft die chemo, ik las het vandaag eerder ook al, had er helemaal niet van gehoord! Wat vreselijk voor je dat je er nog zoveel verdriet van hebt. Ik heb het idee dat ik dit ook nog zou moeten krijgen....maar ik ben enorm gericht op dat alles maar weer zo normaal mogelijk wordt. Misschien wegdrukken, misschien ook niet....geen idee. Een miskraam hierna zou ik echter niet trekken, dat weet ik zeker.
zondag 10 maart 2013 om 18:31

zondag 10 maart 2013 om 18:34
@ strijkwater, het was geloof ik pech, maar zeker weten doe ik het niet, was nog flink aan de morfine toen ze me alles naderhand hebben uitgelegd, dus ik wil dit met de controle nog navragen. Wij zullen het de volgende keer ook stil houden tot 12 weken. Al denk ik dat de meesten mij zo door hebben hahaha
@ biggetje: ik heb een vriendin die 8 mnd zwanger is. Daar kon ik even niet tegen, dat heb ik gezegd. Dat was ook ok, alleen nu na 1,5 week verwachte ik toch een beterschapje of iets dergelijks van haar. Maar ik hoor niks meer van haar, dat steekt ook wel. Misschien komt het door mezelf hoor, maar dat maakt de drempel des te hoger om weer naar haar toe te gaan.
@ biggetje: ik heb een vriendin die 8 mnd zwanger is. Daar kon ik even niet tegen, dat heb ik gezegd. Dat was ook ok, alleen nu na 1,5 week verwachte ik toch een beterschapje of iets dergelijks van haar. Maar ik hoor niks meer van haar, dat steekt ook wel. Misschien komt het door mezelf hoor, maar dat maakt de drempel des te hoger om weer naar haar toe te gaan.
zondag 10 maart 2013 om 18:38
Ik zou dan gewoon zelf iets laten horen. Zij gaat af op jouw woorden en vindt het ook moeilijk.
Ik heb twee vriendinnen die rond die tijd zijn bevallen. Eentje heeft mij gebeld toen ik nog aan het herstellen was. Ik wilde niet eens opnemen toen ze belde maar ik heb het wel gedaan. We hebben samen even een potje gejankt. Ik vond haar zo dapper dat ze belde! Ze wilde toen eigenlijk ook niets vertellen over haar baby. Dat was echt heel begripvol.

zondag 10 maart 2013 om 18:41

zondag 10 maart 2013 om 18:45
Nee hoor, ook erg herkenbaar. In de tijd dat het mij koste om 1 kind te baren heeft een vriendin er 2 gekregen. Dat stak ook.
En toen ik zelf "goed" zwanger was kwam mijn jongere zus ook met nieuws dat ze zwanger was. Ik ben blij dat ik eerder ben bevallen. Dat vond ik ook mijn recht. Erg hé. Ik had het heel moeilijk kunnen verteren als zij eerder was bevallen.

zondag 10 maart 2013 om 18:47
Dat dacht ik ook. Maar ze zei toen dat je ook chlamydia kon hebben gehad zonder het te merken, en dat het door een antibioticum voor iets ander over kan gaan. Zoveel te beter dat je het weet. Want die appel lijkt me nog zuurder. Dat je een soa hebt gehad, dit niet wist en dat dit de consequentie is! Bbrrr

zondag 10 maart 2013 om 18:50
Dat je niet over een stokje plast, twee streepjes ziet en in de wolken kan zijn. Dat de donkere wolk van wat gebeurt is daar altijd overheen hangt en je gelijk richting het ziekenhuis kan.
De stress en de snelheid waarmee dit alles plaatsvond. Vond ik ook echt heel erg. Ik moest vriend bellen op het werk en hem verzoeken naar het ziekenhuis te komen, hij wilde weten waarom? En ik helemaal over de zeik moest uitleggen dat ik zwanger was en er van alles mis was. Over de telefoon welteverstaan!

