Geen resultaten gevonden Probeer een andere zoekterm

Zoekfilters:

Ex gaat bevallen

09-02-2020 10:45 51 berichten
Alle reacties Link kopieren Quote
Lieve allemaal,

Sinds een maand is mijn relatie beëindigd. Mijn vriendin was in laatste trimester van zwangerschap en de hormonen gierden door haar lijf. Ze veranderde ontzettend, was erg gestresst en kregen grote ruzies over kleinigheden. Dit liep op een gegeven moment zo uit de hand dat de hele buurt geregeld bij elkaar werd geschreeuwd en mij uitschold en zelfs eens sloeg. Rustig praten was onmogelijk, of haar kalmeren.
Op een dag kon ik niet meer, ik maakte mij ernstig zorgen om de baby, die het oorverdovende geluid uiteraard steeds meekreeg.
Na een week ellende was het de druppel. We waren nog druk met klussen na een verhuizing, er was veel spanning en ruzie geweest.
Voor mezelf, mijn vriendin, maar vooral de baby ben ik weggegaan. Dit vond zij ook goed.
Deze beslissing nam veel tijd omdat het voor mij het laatste was wat ik wilde; bij haar (hun!) weggaan. Maar het was toen de beste beslissing, gezondste voor ons allen.

Ook al is het kind niet van mij, wel hebben wij 9 maanden geleden samen de donor uitgekozen en was ik bij de inseminatie.
Al zijn we nu uit elkaar en kunnen we tot onszelf komen, zou ik graag weten hoe het met haar is. Ze kan ieder moment bevallen en ik kan niet wachten de kleine te ontmoeten! Het hele proces waren we samen en bezig met het nieuwe leven als gezin.

Dat is allemaal weg, maar zou graag contact houden en droom zelfs om bij de bevalling te zijn. Ik wil haar nog heel graag steunen, mijn liefde is niet anders voor haar en kind. Maar samen in 1 huis schuurde te veel, al wilden we het beide zo graag.

Mag ik geen contact zoeken? is het raar dat ik bij de bevalling zou willen zijn? We hebben samen veel meegemaakt, afgelopen jaar was een rollercoaster (zwangerschap, ouder met kanker, werkloos, verhuizing etc.).

Esther
Alle reacties Link kopieren Quote
Wat een vervelende situatie voor jou, mijn eerste reactie is, waarom zou je geen contact mogen zoeken met haar?
Alle reacties Link kopieren Quote
Ook al is het kind niet van mij?

Jullie hebben toch samen gekozen voor deze zwangerschap?

Het kind is dus wel van jou. Jij bent de moeder.

Dus, jah, dat je betrokken wilt zijn lijkt mij logisch. En ook als jullie uit elkaar blijven, zou ik een omgangsregeling willen.

Bel haar op en bespreek dit.

Beetje raar dat je haar hierover niet kunt bellen.

Verder, zie ook jou eigen aandeel in de ruzies. Je legt de schuld nu volledig bij haar en de hormonen.

Dit had je kunnen weten. Bij een zwangerschap hoort ook monster hormoon.

Je zult ook ongetwijfeld zelf hierin dingen verkeerd hebben aangepakt en wellicht een zwangerschap hebben onderschat.

En jah, ik zou ook bij de bevalling willen zijn en het kraam proces en daarna gedeeltelijk de opvoeding.

Je kunt ook een relatie hebben, met beide een eigen huis.
Alle reacties Link kopieren Quote
Lieve meid, wat is er veel op je bordje gekomen.
:hug:

Stuur haar een brief waarin je aangeeft wat je voelt en dat je graag op de hoogte wilt worden gehouden wanneer de bevalling begint.

Laat het slaan en schelden dat ze deed achterwege, gebeurd is gebeurd, en hier nu over jij-bakken zal jullie niet verder helpen.

Ik hoop dat je snel jullie kindje mag zien.
My voice won’t be heard in Amsterdam
@DeBalie
#celebratingdissent#Freedom of thought festival.
(Zineb El Rhazoui)
Alle reacties Link kopieren Quote
En voor de zwangerschap konden jullie wel gewoon samen in één huis wonen en waren die explosieve ruzies er niet? En jullie hebben nooit aan de bel getrokken bij de verloskundige dat haar emmer zo overliep aan het eind? Ik neem tenminste aan dat het idee was dat jullie met zijn drieën een gezin gingen vormen, niet dat zij zwanger was en jij er maar bij bungelde.
Alle reacties Link kopieren Quote
Susan schreef:
09-02-2020 11:17
En voor de zwangerschap konden jullie wel gewoon samen in één huis wonen en waren die explosieve ruzies er niet? En jullie hebben nooit aan de bel getrokken bij de verloskundige dat haar emmer zo overliep aan het eind? Ik neem tenminste aan dat het idee was dat jullie met zijn drieën een gezin gingen vormen, niet dat zij zwanger was en jij er maar bij bungelde.
Dit. Kan mij niet voorstellen dat iemand spontaan agressief wordt van zwangerschapshormonen. Sowieso dat eeuwige excuus 'het zijn de hormonen' dan kun je nog wel gewoon normaal blijven doen...
Alle reacties Link kopieren Quote
Is het een idee om contact op te nemen met de verloskundige die haar begeleidt? Je bent immers gewoon de tweede ouder van dit kind en ik vind je zorgen en wens terecht. Dit lijkt me geen normale relatiecrisis.
Dit is het. Ik ben best leuk geworden.
Alle reacties Link kopieren Quote
Desalniette_ schreef:
09-02-2020 11:22
Is het een idee om contact op te nemen met de verloskundige die haar begeleidt? Je bent immers gewoon de tweede ouder van dit kind en ik vind je zorgen en wens terecht. Dit lijkt me geen normale relatiecrisis.
Het is lullig om te zeggen, maar biologisch en wettelijk gezien, is TO geen tweede ouder.

De verloskundige zal zich ook beroepen op medisch beroepsgeheim en privacywet.
Alle reacties Link kopieren Quote
Leergierig schreef:
09-02-2020 11:39
Het is lullig om te zeggen, maar biologisch en wettelijk gezien, is TO geen tweede ouder.

De verloskundige zal zich ook beroepen op medisch beroepsgeheim en privacywet.
Als ze biologisch en wettelijk gezien wel de tweede ouder is, vraag ik me eerlijk gezegd nog af of de verloskundige dan wel informatie gaat doorspelen. Natuurlijk heeft de andere ouder rechten, maar ik weet niet of informatie over de zwangerschap daarbij hoort op het moment dat je niet meer samen bent.

Ik bedoelde ook meer of ze aan de bel hebben getrokken toen ze nog wel samen waren.
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik bedoelde dat het sowieso voor de verloskundige info is die ze nodig heeft om de psychische toestand van de moeder te kunnen beoordelen. En als het kind samen is "verwekt" zou het kunnen zijn dat TO het ongeboren kind al bij de gemeente erkent heeft. In dat geval heeft ze wel rechten.
Dit is het. Ik ben best leuk geworden.
Alle reacties Link kopieren Quote
Desalniette_ schreef:
09-02-2020 12:37
Ik bedoelde dat het sowieso voor de verloskundige info is die ze nodig heeft om de psychische toestand van de moeder te kunnen beoordelen. En als het kind samen is "verwekt" zou het kunnen zijn dat TO het ongeboren kind al bij de gemeente erkent heeft. In dat geval heeft ze wel rechten.
Ja, maar ik weet niet of ze ook dat soort rechten heeft. Ze heeft in dat geval na de geboorte recht op omgang, maar ik denk niet tijdens de zwangerschap al recht op informatie van de verloskundige, of om bij de bevalling te zijn of zoiets dergelijks.
susan wijzigde dit bericht op 09-02-2020 13:07
1.06% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren Quote
Jeetje, wat verdrietig voor jullie!

Ik zou zeker wel contact zoeken. Vanaf hier is het onmogelijk in te schatten wat de beste manier is, dat kun je alleen zelf. Maar sowieso niet via een zorgprofessional, die moeten de privacy van hun cliënten bewaren.

Kun je haar direct opbellen of een berichtje sturen?
Of via een gemeenschappelijke vriend/vriendin laten weten hoe je je voelt?
Via haar ouders vragen om weer het eerste contact te leggen?
Desnoods haar een mooie brief schrijven?

Zorg dat je in contact komt, en dat je goed bedenkt hoe je de toekomst voor je ziet. Bespreek dat duidelijk met elkaar. Wil je het kind alleen een keer ontmoeten, of wil je een volwaardige moeder zijn? Is een LAT relatie eventueel nog een optie voor jullie, of is het echt definitief over?

Hier moeten jullie hele duidelijke afspraken over maken samen. Hoe keken jullie hier tegen aan toen jullie nog samen waren?

Als jullie nu tot de conclusie komen dat jij een rol gaat spelen in het leven van het kind, zorg dan ook dat je dat officieel met elkaar regelt door middel van erkenning.
Afscheid nemen is niet loslaten. Het is een andere manier van vasthouden.
Alle reacties Link kopieren Quote
Sowieso, wat als haar gedrag wel veroorzaakt werd door een combinatie van zwangerschapshormonen en de rollercoaster van het afgelopen jaar en na de bevalling is de storm weer gaan liggen, is het dan helemaal geen optie meer om, eventueel met de steun van een therapeut, de draad weer op te pakken?

Zoals ze de laatste weken is geweest, zo was ze daarvoor niet en zo zal ze daarna waarschijnlijk ook niet blijven. Weet je dan echt al zo zeker dat het definitief over is?
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik kan me er slecht een beeld van vormen. Woonden jullie voor die verhuizing nog niet samen (en misschien ook nog niet zo lang een relatie)? Dan zou ik het beter snappen: verhuizing, klussen en voor het eerst samenwonen is al een enorme relatieproef zonder dat een van beide hoogzwanger is.

Sterkte.
Alle reacties Link kopieren Quote
Aan alles merk ik dat je het vervelend vindt hoe het zo gelopen is tussen jullie. Het staat je geheel vrij om haar een appje, kaartje of briefje toe te sturen, waarin je aangeeft hoe je erover denkt en hoopt dat het goed gaat met haar en de baby. Je kunt misschien nog directer zijn en vragen of je bij de bevalling mag zijn, maar dat laat ik aan je eigen inschatting over. En leg daarna het initiatief bij haar.

Wat ik helemaal mis in het verhaal is de rol van vrienden, ouders? Ik neem aan dat zij die heeft en ik neem aan dat je die ook gewoon kunt bellen? Of wordt je gezien als de boevrouw nu jij je hoogzwangere ex hebt verlaten (zo zien sommige mensen het namelijk wel)?
Alle reacties Link kopieren Quote
Desalniette_ schreef:
09-02-2020 11:22
Is het een idee om contact op te nemen met de verloskundige die haar begeleidt? Je bent immers gewoon de tweede ouder van dit kind en ik vind je zorgen en wens terecht. Dit lijkt me geen normale relatiecrisis.
To is niet de tweede ouder van het kind. Haar ex is zwanger geworden door een donor.Biologisch is ze niets van het kind. Het is uit.

Ik mag toch hopen dat dit kind niet heen en weer gesleept gaat worden tussn 2 huizen.

Als je graag een kind wil wordt je zelf maar zwanger van een donor. Maar ga niet het leven van dit kind moeilijk maken. Hey kind groeit niet in jouw buik. Is ook niet verwant aan jou. Je kan het dus nauwelijks missen als het niet in je leven blijft. Zo gehecht aan het kind kan je nog niet zijn.
Alle reacties Link kopieren Quote
@sugarmiss, zou je ook zo reageren als een man geen kinderen kon krijgen en ze het met een donor zouden oplossen?
Als je samen bent, en je kiest er voor om voor een kind te gaan, ookal is dit door zaaddonatie, eiceldonatie, draagmoederschap of adoptie, voor mijn gevoel heb je gewoonweg je verantwoordelijkheid en ben je gewoon ouder.

Of het moet zijn dat de ex van To al zwanger probeerde te raken voor ze bij elkaar kwamen. Dat had ex het sowieso al alleen willen doen.

Dat is me nog onduidelijk. Hoelang waren jullie al samen?

Als het het eerste geval is, is deze breuk naar mijn idee veel pijnlijker dan in geval 2. Ik zou in beide gevallen wel contact opnemen. Kijken of je een keer kan praten. Het zou zonde zijn als ze je er wel graag bij zou willen hebben en dit straks mosterd na de maaltijd is.
Alle reacties Link kopieren Quote
slagroom-met-dip schreef:
09-02-2020 19:05
@sugarmiss, zou je ook zo reageren als een man geen kinderen kon krijgen en ze het met een donor zouden oplossen?
Als je samen bent, en je kiest er voor om voor een kind te gaan, ookal is dit door zaaddonatie, eiceldonatie, draagmoederschap of adoptie, voor mijn gevoel heb je gewoonweg je verantwoordelijkheid en ben je gewoon ouder.

Of het moet zijn dat de ex van To al zwanger probeerde te raken voor ze bij elkaar kwamen. Dat had ex het sowieso al alleen willen doen.


Dat is me nog onduidelijk. Hoelang waren jullie al samen?

Als het het eerste geval is, is deze breuk naar mijn idee veel pijnlijker dan in geval 2. Ik zou in beide gevallen wel contact opnemen. Kijken of je een keer kan praten. Het zou zonde zijn als ze je er wel graag bij zou willen hebben en dit straks mosterd na de maaltijd is.
Helemaal mee eens.
Alle reacties Link kopieren Quote
Zo jammer dat jullie niet normaal van gedachten konden wisselen zonder elkaar aan te vallen.
Ik kan me voorstellen dat je de neiging hebt te ontploffen als iemand je steeds heel erg pijn doet. Maar ook dan kan je rustig reageren en je afvragen waar dat vandaan komt. Die ander zegt dat niet voor niks. Er is altijd een reden.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
Alle reacties Link kopieren Quote
sugarmiss schreef:
09-02-2020 18:16
To is niet de tweede ouder van het kind. Haar ex is zwanger geworden door een donor.Biologisch is ze niets van het kind. Het is uit.

Ik mag toch hopen dat dit kind niet heen en weer gesleept gaat worden tussn 2 huizen.

Als je graag een kind wil wordt je zelf maar zwanger van een donor. Maar ga niet het leven van dit kind moeilijk maken. Hey kind groeit niet in jouw buik. Is ook niet verwant aan jou. Je kan het dus nauwelijks missen als het niet in je leven blijft. Zo gehecht aan het kind kan je nog niet zijn.
Ben ook wel geneigd er zo tegenaan te kijken.

Het is overigens bekend dat relaties tussen twee vrouwen moeilijker verlopen en korter standhouden. De oorzaak schijnt te zijn dat er sprake is van twee emotionele personen die elkaar gek maken en bij een heterostel is de man gewoonlijk de minder emotionele persoon in de relatie.

Kan er ook niks aan doen maar dat was de conclusie van het onderzoek wat ik las. :proud:
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
Alle reacties Link kopieren Quote
Ben je juridisch ouder van het kind, TO? En was het aanvankelijk de bedoeling dat je ook het gezag zou krijgen?
Geen motto
Alle reacties Link kopieren Quote
slagroom-met-dip schreef:
09-02-2020 19:05
Of het moet zijn dat de ex van To al zwanger probeerde te raken voor ze bij elkaar kwamen. Dat had ex het sowieso al alleen willen doen.

Dat is me nog onduidelijk. Hoelang waren jullie al samen?

Dat was inderdaad mijn gevoel erbij vandaar ook mijn vragen eerder, ben benieuwd hoe het zit.
Alle reacties Link kopieren Quote
Lieve iedereen,
Dank voor jullie reacties.
Voor de duidelijkheid, wij hadden geen samenlevingscontract of iets dergelijks. Omdat we elkaar voor inseminatie nog maar kort kenden lieten we dat nog even open. Zij had in planning traject te beginnen, ik kwam erbij en vond dat prima. Wilde ook een gezin, al was het sneller dan verwacht - 1e poging meteen raak!

Omdat we elkaar na uitelkaar nog niet hadden gesproken zouden we morgen elkaar gaan zien. Ik wilde dan aangeven hoe ik er in sta.
Maar nu blijken haar vliezen al gebroken, dus gesprek gaat niet door. Ik ben in haar buurt maar ze wil niet dat ik langskom. Ook bij bevalling wil ze me niet hebben.

Mijn nachtmerrie wordt werkelijkheid - heb alleen het beste gewild voor iedereen. Mijn liefde was niet over, maar afstand voor rust leek iedereen het beste.
Pakt anders uit - het voelt ook als mijn kindje maar daar heb ik dus niks aan. Niemand die mijn pijn ziet. Want tuurlijk; wat er ook gebeurd is zetten we opzij - ik wil vriendschappelijk verder en dacht dat het best had gekund dat ik bij bevalling zou zijn. Haar beslissing is echt heel pijnlijk en doet me veel verdriet. Al weet ik dat we moeten doen wat zij fijn vind tijdens de grote klus.
Alle reacties Link kopieren Quote
sugarmiss schreef:
09-02-2020 18:16
To is niet de tweede ouder van het kind. Haar ex is zwanger geworden door een donor.Biologisch is ze niets van het kind. Het is uit.

Ik mag toch hopen dat dit kind niet heen en weer gesleept gaat worden tussn 2 huizen.

Als je graag een kind wil wordt je zelf maar zwanger van een donor. Maar ga niet het leven van dit kind moeilijk maken. Hey kind groeit niet in jouw buik. Is ook niet verwant aan jou. Je kan het dus nauwelijks missen als het niet in je leven blijft. Zo gehecht aan het kind kan je nog niet zijn.
Dit doet mij echt ongelooflijk pijn!
Alle reacties Link kopieren Quote
slagroom-met-dip schreef:
09-02-2020 19:05
@sugarmiss, zou je ook zo reageren als een man geen kinderen kon krijgen en ze het met een donor zouden oplossen?
Als je samen bent, en je kiest er voor om voor een kind te gaan, ookal is dit door zaaddonatie, eiceldonatie, draagmoederschap of adoptie, voor mijn gevoel heb je gewoonweg je verantwoordelijkheid en ben je gewoon ouder.

Of het moet zijn dat de ex van To al zwanger probeerde te raken voor ze bij elkaar kwamen. Dat had ex het sowieso al alleen willen doen.

Dat is me nog onduidelijk. Hoelang waren jullie al samen?

Als het het eerste geval is, is deze breuk naar mijn idee veel pijnlijker dan in geval 2. Ik zou in beide gevallen wel contact opnemen. Kijken of je een keer kan praten. Het zou zonde zijn als ze je er wel graag bij zou willen hebben en dit straks mosterd na de maaltijd is.
Een jaar na de eerste ontmoeting was ze zwanger. We woonden daarvoor al kort samen. Het is een apart proces geweest, omdat je elkaar wilt leren kennen maar ook meteen al rol van ouder op je krijgt en probeert te nemen.

Anonymous
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn

Terug naar boven