Zwanger
alle pijlers
Ik wil een tweede !!! :-(
donderdag 7 januari 2016 om 11:10
Ongesteld, dus heb een kut dag. Gelukkig zal het morgen weer een stuk beter gaan, maar goed.
Ik en man 31 jaar oud.
Kind van bijna 5.
Direct prijs in ronde 1.
Normaal wou ik graag voor mijn 30e ons 2e en laatste kindje, maar besloten toch wat te genieten van de gemakken die maar 1 kind met zich meebrengen. Na geboorte netjes terug aan de pil gegaan dus.
Wellicht in mijn achterhoofd ook dat een tweede dan ook wel zo snel zou gaan.
December 2014 gestopt met pil, later dan oorsponkelijk de bedoeling was omdat ik met vriendinnetjes op vakantie wou die winter en ik daar geen zin in had met eventuele 'dikke buik'.
We zijn nu dus meer dan een jaar verder en dit zonder resultaat.
Ook al wil ik dit niet mijn leven laten beheersen, begin ik me elke maand toch wel iets rotter te voelen. Onbewust en bewust moet ik me de hele tijd bezighouden met een eventuele toekomstige zwangerschap.
- vruchtbare periode in het oog houden, stel dat we net dan een dag teveel niet vrijen
- we reizen veel en ik wil nu alleen last-minute iets boeken
- binnenkort zit ik zonder werk... leuk voor mijn toekomstige werkgever als ik straks direct zwanger ben als ik nieuw werk heb of zwanger raak voor mijn nieuwe werk en ik dan waarschijnlijk een baan op mijn buik kan schrijven de 12 maanden daarna
- opletten met alcohol
Verder baal ik ook gewoon dat het leeftijdsverschil nu zo enorm aan het oplopen is. Ik vind oud moeder worden ook helemaal niks.
Vriendinnen die via medische weg zwanger werden van een 2de begreep ik niet zo. Dit zou ik nooit willen.
Nu begin ik het te begrijpen natuurlijk...
Bij een standaard controle bij gynaecoloog maanden geleden toch even aangekaart van mijn wens en het uitblijven hiervan.
Echo gemaakt, eicellen te zien, niks vreemds aan baarmoeder oid.
Bloed laten prikken, wees erop dat er normaal een eisprong geweest is, niks anders vreemds.
Mogelijkheid was er dat ik te weinig testosteron aanmaakte, omdat ik onregelmatig en korte cyclus heb en dagenlang oud bloed verloor (maar niet echt zichtbaar in bloed, maar dit zou niet alles zeggen werd mij verteld). Misschien ging het mis bij de innesteling.
Verder zag ze geen problemen, want ja de eerste keer was het toch direct raak, dus ik kan zwanger worden.
Vorige maand toch maar even gynaecoloog gebeld en ze stelde toen Utrogestan voor. Zou geen kwaad kunnen en was te proberen.
Deze maand netjes gebruikt, maar nu dus weer ongesteld. Stiekem hoopte ik op een wondermiddel of zo
Heb behoorlijke bijwerkingen van het medicijn, dus niet echt fijn, maar wil het wel blijven proberen.
Maar wat nu? Hoelang doorgaan voor een volgende stap?
Is 13 maanden proberen nu iets om je echt zorgen over te maken?
En wat is de volgende stap? Is er nog iets van medicatie wat te proberen is zonder je binnenstebuiten te moeten keren in een ziekenhuis?
Nu denk ik echt was ik maar nooit jarenlang de pil weer gaan gebruiken na de eerste
Tips en ervaringen van mensen (vooral waarbij de tweede ook lastig ging) altijd welkom.
Ik en man 31 jaar oud.
Kind van bijna 5.
Direct prijs in ronde 1.
Normaal wou ik graag voor mijn 30e ons 2e en laatste kindje, maar besloten toch wat te genieten van de gemakken die maar 1 kind met zich meebrengen. Na geboorte netjes terug aan de pil gegaan dus.
Wellicht in mijn achterhoofd ook dat een tweede dan ook wel zo snel zou gaan.
December 2014 gestopt met pil, later dan oorsponkelijk de bedoeling was omdat ik met vriendinnetjes op vakantie wou die winter en ik daar geen zin in had met eventuele 'dikke buik'.
We zijn nu dus meer dan een jaar verder en dit zonder resultaat.
Ook al wil ik dit niet mijn leven laten beheersen, begin ik me elke maand toch wel iets rotter te voelen. Onbewust en bewust moet ik me de hele tijd bezighouden met een eventuele toekomstige zwangerschap.
- vruchtbare periode in het oog houden, stel dat we net dan een dag teveel niet vrijen
- we reizen veel en ik wil nu alleen last-minute iets boeken
- binnenkort zit ik zonder werk... leuk voor mijn toekomstige werkgever als ik straks direct zwanger ben als ik nieuw werk heb of zwanger raak voor mijn nieuwe werk en ik dan waarschijnlijk een baan op mijn buik kan schrijven de 12 maanden daarna
- opletten met alcohol
Verder baal ik ook gewoon dat het leeftijdsverschil nu zo enorm aan het oplopen is. Ik vind oud moeder worden ook helemaal niks.
Vriendinnen die via medische weg zwanger werden van een 2de begreep ik niet zo. Dit zou ik nooit willen.
Nu begin ik het te begrijpen natuurlijk...
Bij een standaard controle bij gynaecoloog maanden geleden toch even aangekaart van mijn wens en het uitblijven hiervan.
Echo gemaakt, eicellen te zien, niks vreemds aan baarmoeder oid.
Bloed laten prikken, wees erop dat er normaal een eisprong geweest is, niks anders vreemds.
Mogelijkheid was er dat ik te weinig testosteron aanmaakte, omdat ik onregelmatig en korte cyclus heb en dagenlang oud bloed verloor (maar niet echt zichtbaar in bloed, maar dit zou niet alles zeggen werd mij verteld). Misschien ging het mis bij de innesteling.
Verder zag ze geen problemen, want ja de eerste keer was het toch direct raak, dus ik kan zwanger worden.
Vorige maand toch maar even gynaecoloog gebeld en ze stelde toen Utrogestan voor. Zou geen kwaad kunnen en was te proberen.
Deze maand netjes gebruikt, maar nu dus weer ongesteld. Stiekem hoopte ik op een wondermiddel of zo
Heb behoorlijke bijwerkingen van het medicijn, dus niet echt fijn, maar wil het wel blijven proberen.
Maar wat nu? Hoelang doorgaan voor een volgende stap?
Is 13 maanden proberen nu iets om je echt zorgen over te maken?
En wat is de volgende stap? Is er nog iets van medicatie wat te proberen is zonder je binnenstebuiten te moeten keren in een ziekenhuis?
Nu denk ik echt was ik maar nooit jarenlang de pil weer gaan gebruiken na de eerste
Tips en ervaringen van mensen (vooral waarbij de tweede ook lastig ging) altijd welkom.
donderdag 7 januari 2016 om 11:14
Bij duurde het ook 3 jaar voor ik zwanger werd van de tweede. Het gebeurde gewoon niet en toen opeens wel, zonder hulpmiddelen.
Ik heb er eigenlijk nooit een probleem van gemaakt. Het overkomt je of niet. Vond ik het wel heel erg verschil maken dat wij al een kind hadden (maar dat is per persoon verschillend natuurlijk).
Ik heb er eigenlijk nooit een probleem van gemaakt. Het overkomt je of niet. Vond ik het wel heel erg verschil maken dat wij al een kind hadden (maar dat is per persoon verschillend natuurlijk).
donderdag 7 januari 2016 om 11:14
donderdag 7 januari 2016 om 11:24
Bij mij duurde het 2,5 jaar voor ik zwanger werd van de tweede. In de tussentijd heb ik twee buitenbaarmoederlijke zwangerschappen gehad. Ik ben uiteindelijk zwanger geworden met hormooninjecties. Ik weet niet precies waarom het niet lukte; wel dat het aan mij lag. Het verschil tussen mijn kinderen is 5 jaar. Veel, maar ze vinden elkaar wel leuk gelukkig
donderdag 7 januari 2016 om 11:28
Kan me voorstellen dat je baalt. Maar die 'jarenlang aan de pil' maakt ook niet uit.
Als je niet aan de pil was geweest, maar een andere vorm van anticonceptie had gebruikt, was je nu niet sneller zwanger geweest.
Daarnaast vind ik 31 écht nog niet oud om nog eens moeder te worden!
Dat gezegd hebbende, ik zou wel willen weten waar ik aan toe was en denk dat ik de stap richting ziekenhuis wel zou maken.
Succes!
Als je niet aan de pil was geweest, maar een andere vorm van anticonceptie had gebruikt, was je nu niet sneller zwanger geweest.
Daarnaast vind ik 31 écht nog niet oud om nog eens moeder te worden!
Dat gezegd hebbende, ik zou wel willen weten waar ik aan toe was en denk dat ik de stap richting ziekenhuis wel zou maken.
Succes!
donderdag 7 januari 2016 om 11:38
quote:vitamined schreef op 07 januari 2016 @ 11:28:
Kan me voorstellen dat je baalt. Maar die 'jarenlang aan de pil' maakt ook niet uit.
Als je niet aan de pil was geweest, maar een andere vorm van anticonceptie had gebruikt, was je nu niet sneller zwanger geweest.
Daarnaast vind ik 31 écht nog niet oud om nog eens moeder te worden!
Dat gezegd hebbende, ik zou wel willen weten waar ik aan toe was en denk dat ik de stap richting ziekenhuis wel zou maken.
Succes!
Als ik het over mocht doen... had ik veel eerder gestopt met de pil.
31 is niet oud, ben de jongste mama op de kleuterschool hier (echt waar
) , maar persoonlijk had ik liever jonger geweest.
Kan me voorstellen dat je baalt. Maar die 'jarenlang aan de pil' maakt ook niet uit.
Als je niet aan de pil was geweest, maar een andere vorm van anticonceptie had gebruikt, was je nu niet sneller zwanger geweest.
Daarnaast vind ik 31 écht nog niet oud om nog eens moeder te worden!
Dat gezegd hebbende, ik zou wel willen weten waar ik aan toe was en denk dat ik de stap richting ziekenhuis wel zou maken.
Succes!
Als ik het over mocht doen... had ik veel eerder gestopt met de pil.
31 is niet oud, ben de jongste mama op de kleuterschool hier (echt waar
) , maar persoonlijk had ik liever jonger geweest.
donderdag 7 januari 2016 om 11:51
Laat je man even nakijken. Van mensen in mijn omgeving heb ik ook gehoord dat de tweede maar niet wilde lukken; had ie z'n plasbuis laten doorspuiten of zoiets (? details weet ik echt niet meer) en voila, volgende ronde was z'n vrouw zwanger.
Wellicht hou je er allang rekening mee maar ook roken, drinken, overgewicht, heftig lijnen, hete baden en strakke broeken (laatste twee voor de man uiteraard) kunnen het zwanger worden ook bemoeilijken.
Zie ook tips om zwanger te wordenTips om zwanger te worden
Wellicht hou je er allang rekening mee maar ook roken, drinken, overgewicht, heftig lijnen, hete baden en strakke broeken (laatste twee voor de man uiteraard) kunnen het zwanger worden ook bemoeilijken.
Zie ook tips om zwanger te wordenTips om zwanger te worden
donderdag 7 januari 2016 om 11:52
quote:Timondegrote schreef op 07 januari 2016 @ 11:38:
[...]
Als ik het over mocht doen... had ik veel eerder gestopt met de pil.
31 is niet oud, ben de jongste mama op de kleuterschool hier (echt waar ) , maar persoonlijk had ik liever jonger geweest.
Tja, dat zit echt in je hoofd. Het lijkt me de moeite waard te onderzoeken waarom dat zo belangrijk voor je is, en of dat nou écht zo is.
Ben zelf op m'n 35e en 37e moeder geworden; geen enkel probleem mee gehad.
[...]
Als ik het over mocht doen... had ik veel eerder gestopt met de pil.
31 is niet oud, ben de jongste mama op de kleuterschool hier (echt waar
) , maar persoonlijk had ik liever jonger geweest.Tja, dat zit echt in je hoofd. Het lijkt me de moeite waard te onderzoeken waarom dat zo belangrijk voor je is, en of dat nou écht zo is.
Ben zelf op m'n 35e en 37e moeder geworden; geen enkel probleem mee gehad.
donderdag 7 januari 2016 om 11:57
quote:Dragisa schreef op 07 januari 2016 @ 11:50:
Wat maakt het leeftijdsverschil nu weer uit..Het leeftijdsverschil tussen de kinderen maakt voor de dynamiek in je gezin vrij veel uit. Niet voor de liefde, wel voor de activiteiten. We zijn vaak twee om twee, dat vind ik soms wel jammer. Maar het voordeel is wel dat ik mijn kinderen niet als een eenheid kan behandelen - dat heb ik als kind altijd stom gevonden en die optie heb ik nu niet. Dat scheelt
Wat maakt het leeftijdsverschil nu weer uit..Het leeftijdsverschil tussen de kinderen maakt voor de dynamiek in je gezin vrij veel uit. Niet voor de liefde, wel voor de activiteiten. We zijn vaak twee om twee, dat vind ik soms wel jammer. Maar het voordeel is wel dat ik mijn kinderen niet als een eenheid kan behandelen - dat heb ik als kind altijd stom gevonden en die optie heb ik nu niet. Dat scheelt
donderdag 7 januari 2016 om 12:02
quote:Aureel schreef op 07 januari 2016 @ 11:52:
[...]
Tja, dat zit echt in je hoofd. Het lijkt me de moeite waard te onderzoeken waarom dat zo belangrijk voor je is, en of dat nou écht zo is.
Ben zelf op m'n 35e en 37e moeder geworden; geen enkel probleem mee gehad.
Ik ben ongeduldig, weinig aan te doen denk ik.
Verder een kleine angst dat er geen tweede komt, nooit. Als iemand mij zwart op wit nu zou zeggen dat ik tussen nu en bijvoorbeeld twee jaar een tweede krijg zou ik daarvoor tekenen.
[...]
Tja, dat zit echt in je hoofd. Het lijkt me de moeite waard te onderzoeken waarom dat zo belangrijk voor je is, en of dat nou écht zo is.
Ben zelf op m'n 35e en 37e moeder geworden; geen enkel probleem mee gehad.
Ik ben ongeduldig, weinig aan te doen denk ik.
Verder een kleine angst dat er geen tweede komt, nooit. Als iemand mij zwart op wit nu zou zeggen dat ik tussen nu en bijvoorbeeld twee jaar een tweede krijg zou ik daarvoor tekenen.
donderdag 7 januari 2016 om 12:08
quote:Timondegrote schreef op 07 januari 2016 @ 12:02:
[...]
Ik ben ongeduldig, weinig aan te doen denk ik.
Verder een kleine angst dat er geen tweede komt, nooit. Als iemand mij zwart op wit nu zou zeggen dat ik tussen nu en bijvoorbeeld twee jaar een tweede krijg zou ik daarvoor tekenen.
Oh, ik snap je ongeduld en frustratie heel goed! Lijkt me ook zenuwslopend om elke maand tussen hoop en vrees te leven. Maar ja, het leven geeft nu eenmaal weinig zekerheden. Ik zou wel, na 13 maanden, naar de huisarts gaan en aandringen op onderzoeken van jou én je man. Mocht het niets opleveren dan geeft het wellicht wat rust, dat je er alles aan gedaan hebt.
Succes; ik hoop voor je dat het snel raak is!
[...]
Ik ben ongeduldig, weinig aan te doen denk ik.
Verder een kleine angst dat er geen tweede komt, nooit. Als iemand mij zwart op wit nu zou zeggen dat ik tussen nu en bijvoorbeeld twee jaar een tweede krijg zou ik daarvoor tekenen.
Oh, ik snap je ongeduld en frustratie heel goed! Lijkt me ook zenuwslopend om elke maand tussen hoop en vrees te leven. Maar ja, het leven geeft nu eenmaal weinig zekerheden. Ik zou wel, na 13 maanden, naar de huisarts gaan en aandringen op onderzoeken van jou én je man. Mocht het niets opleveren dan geeft het wellicht wat rust, dat je er alles aan gedaan hebt.
Succes; ik hoop voor je dat het snel raak is!
donderdag 7 januari 2016 om 12:09
Als je in december 2014 zwanger was geworden meteen zwanger was geworden was er alsnog ruim 4jaar tussen toch???
Vind ik alsnog veel verschil,als jij niet een al te groot leeftijds verschil wil. Als je kiest ervoor om lekker te genieten van de gemakken die 1 met zich mee brengt, en je een zwangerschap wilt plannen om een vakantie moet je niet verbaasd zijn dat het niet in 1x lukt.
Zwanger worden blijft een wonder echt waar, ik ben inmiddels al 2 jaar niet meer zwanger geworden na mijn laatste miskraam en wij zijn bezig in het medische traject. Voorheen ook altijd snel zwanger geraakt nu helaas niet meer
Na een jaar kun je gewoon een vervolg onderzoek krijgen en hopelijk worden jullie snel zwanger
Vind ik alsnog veel verschil,als jij niet een al te groot leeftijds verschil wil. Als je kiest ervoor om lekker te genieten van de gemakken die 1 met zich mee brengt, en je een zwangerschap wilt plannen om een vakantie moet je niet verbaasd zijn dat het niet in 1x lukt.
Zwanger worden blijft een wonder echt waar, ik ben inmiddels al 2 jaar niet meer zwanger geworden na mijn laatste miskraam en wij zijn bezig in het medische traject. Voorheen ook altijd snel zwanger geraakt nu helaas niet meer
Na een jaar kun je gewoon een vervolg onderzoek krijgen en hopelijk worden jullie snel zwanger
donderdag 7 januari 2016 om 12:19
Herkenbaar.Man en ik proberen bijna een jaar voor een kindje en het wil ook niet lukken.
Dat wat je zegt dat het gaat overheersen, geen dag willen missen, rekening houden met eventuele vakanties enz enz, als je ongesteld word die hele dag is even klote.
Het is heel herkenbaar, en toch probeer ik het meer en meer los te laten. Je hebt het namelijk niet in de hand. Wij hebben nu gewoon een vakantie geboekt voor over een half jaar, welliswaar geen verre reis of ontwikkelingsland, maar wel gewoon een prima land om heen te reizen mocht ik zwanger zijn.
Je kan het alles laten overheersen en beheersen, maar het zal er niet sneller door gaan en je leven word er ook niet leuker op. Probeer de leuke dingen die je nu hebt te benadrukken in plaats van de dingen die je mist te laten overheersen.
Ik weet, het is niet makkelijk maar het is eigenlijk je enige keuze.
Al nagedacht om een arts te bezoeken ?
Succes.
Dat wat je zegt dat het gaat overheersen, geen dag willen missen, rekening houden met eventuele vakanties enz enz, als je ongesteld word die hele dag is even klote.
Het is heel herkenbaar, en toch probeer ik het meer en meer los te laten. Je hebt het namelijk niet in de hand. Wij hebben nu gewoon een vakantie geboekt voor over een half jaar, welliswaar geen verre reis of ontwikkelingsland, maar wel gewoon een prima land om heen te reizen mocht ik zwanger zijn.
Je kan het alles laten overheersen en beheersen, maar het zal er niet sneller door gaan en je leven word er ook niet leuker op. Probeer de leuke dingen die je nu hebt te benadrukken in plaats van de dingen die je mist te laten overheersen.
Ik weet, het is niet makkelijk maar het is eigenlijk je enige keuze.
Al nagedacht om een arts te bezoeken ?
Succes.
Weet wat je zegt, maar zeg niet alles wat je weet
donderdag 7 januari 2016 om 12:20
quote:Veeanne1 schreef op 07 januari 2016 @ 12:09:
Als je in december 2014 zwanger was geworden meteen zwanger was geworden was er alsnog ruim 4jaar tussen toch???
Vind ik alsnog veel verschil,als jij niet een al te groot leeftijds verschil wil. Als je kiest ervoor om lekker te genieten van de gemakken die 1 met zich mee brengt, en je een zwangerschap wilt plannen om een vakantie moet je niet verbaasd zijn dat het niet in 1x lukt.
Zwanger worden blijft een wonder echt waar, ik ben inmiddels al 2 jaar niet meer zwanger geworden na mijn laatste miskraam en wij zijn bezig in het medische traject. Voorheen ook altijd snel zwanger geraakt nu helaas niet meer
Na een jaar kun je gewoon een vervolg onderzoek krijgen en hopelijk worden jullie snel zwanger
Ik vond 3 jaar verschil mooi, maar onze eigen schuld natuurlijk dat we dit niet gehaald hebben. Achteraf ook blij dat er wat meer leeftijdsverschil tussen zou zitten, zodat de eerste al wat zelfstandiger is en een baby bewust kan meemaken.
Maar dit moet ook niet een te groot gat worden.
En ja ik zou er geld op ingezet hebben dat ik in 2015 een positieve zwangerschapstest in mijn handen zou hebben, ook al weet ik dat het een wonder is.
Als je in december 2014 zwanger was geworden meteen zwanger was geworden was er alsnog ruim 4jaar tussen toch???
Vind ik alsnog veel verschil,als jij niet een al te groot leeftijds verschil wil. Als je kiest ervoor om lekker te genieten van de gemakken die 1 met zich mee brengt, en je een zwangerschap wilt plannen om een vakantie moet je niet verbaasd zijn dat het niet in 1x lukt.
Zwanger worden blijft een wonder echt waar, ik ben inmiddels al 2 jaar niet meer zwanger geworden na mijn laatste miskraam en wij zijn bezig in het medische traject. Voorheen ook altijd snel zwanger geraakt nu helaas niet meer
Na een jaar kun je gewoon een vervolg onderzoek krijgen en hopelijk worden jullie snel zwanger
Ik vond 3 jaar verschil mooi, maar onze eigen schuld natuurlijk dat we dit niet gehaald hebben. Achteraf ook blij dat er wat meer leeftijdsverschil tussen zou zitten, zodat de eerste al wat zelfstandiger is en een baby bewust kan meemaken.
Maar dit moet ook niet een te groot gat worden.
En ja ik zou er geld op ingezet hebben dat ik in 2015 een positieve zwangerschapstest in mijn handen zou hebben, ook al weet ik dat het een wonder is.
donderdag 7 januari 2016 om 12:29
quote:Timondegrote schreef op 07 januari 2016 @ 12:23:
Als mijn man hetzelfde dacht zou ik een afspraak maken.
Hij is alleen wel geduldig, hem maakt het echt niet uit als we nog jaren moeten proberen, vind het jammer als ik ongesteld ben, maar 5 minuten later denkt hij daar niet meer aan.
Ja, da's lekker makkelijk. Voor hetzelfde geld is hij de reden, en dan kunnen jullie proberen jullie tot sint juttemis maar gaat het niet lukken! En houd hij dan geen rekening met jou, je leeftijd, het leeftijdsverschil tussen de kinderen, de mogelijkheid dat er na een jaar kansloos proberen wél iets is (waar mogelijk wat aan gedaan kan worden)? Als het hem écht niet uitmaakt, kan hij jou wel een plezier doen en zich laten onderzoeken.
Maar kan het hem echt niet schelen, of...? Geef de mannen maar eens de kost, die in hun broek schijten voor vruchtbaarheidsonderzoek, mocht het 'aan hen' liggen, is dat een grote aantasting van hun mannelijkheid...
Als mijn man hetzelfde dacht zou ik een afspraak maken.
Hij is alleen wel geduldig, hem maakt het echt niet uit als we nog jaren moeten proberen, vind het jammer als ik ongesteld ben, maar 5 minuten later denkt hij daar niet meer aan.
Ja, da's lekker makkelijk. Voor hetzelfde geld is hij de reden, en dan kunnen jullie proberen jullie tot sint juttemis maar gaat het niet lukken! En houd hij dan geen rekening met jou, je leeftijd, het leeftijdsverschil tussen de kinderen, de mogelijkheid dat er na een jaar kansloos proberen wél iets is (waar mogelijk wat aan gedaan kan worden)? Als het hem écht niet uitmaakt, kan hij jou wel een plezier doen en zich laten onderzoeken.
Maar kan het hem echt niet schelen, of...? Geef de mannen maar eens de kost, die in hun broek schijten voor vruchtbaarheidsonderzoek, mocht het 'aan hen' liggen, is dat een grote aantasting van hun mannelijkheid...
donderdag 7 januari 2016 om 12:33
De teleurstelling begrijp ik elke keer! Wij zouden nu beginnen met de vruchtbaarheidsbehandeling maar door de feestdagen moest ik nog 1 cyclus wachten en ben ik vandaag ook ongesteld geworden. De allerlaatste natuurlijke ronde is helaas mislukt
En ja ben 1x in de maand bloedchagerijning niet door me hormonen maar omdat het weer mislukt is.
Ik zou er ook heel wat relaxer mee om kunnen gaan als ik wist dat ik ooit moeder zou worden, maar helaas heb je die garantie niet
En ja ben 1x in de maand bloedchagerijning niet door me hormonen maar omdat het weer mislukt is.
Ik zou er ook heel wat relaxer mee om kunnen gaan als ik wist dat ik ooit moeder zou worden, maar helaas heb je die garantie niet
donderdag 7 januari 2016 om 12:37
quote:Pantax schreef op 07 januari 2016 @ 11:57:
[...]
Het leeftijdsverschil tussen de kinderen maakt voor de dynamiek in je gezin vrij veel uit. Niet voor de liefde, wel voor de activiteiten. We zijn vaak twee om twee, dat vind ik soms wel jammer. Maar het voordeel is wel dat ik mijn kinderen niet als een eenheid kan behandelen - dat heb ik als kind altijd stom gevonden en die optie heb ik nu niet. Dat scheelt
Hier schelen de kinderen ruim vijf jaar. Het is waar dat ze andere activiteiten leuk vinden, maar vooral de jongste is veel mee geweest naar de activiteiten van de oudste. Zo klein vermaken ze zich nog overal.
Maar verder heb ik het uitsluitend altijd als voordeel gezien. Ze gaan heel goed met elkaar om en maken praktisch geen ruzie. Ze begrijpen best dat ze vanwege het leeftijdsverschil wat anders behandeld worden. Oudste heeft heel veel geduld en begrip voor jongste.
Voor mij kon het leeftijdsverschil niet groot genoeg zijn
(heb zelf een heel veel jonger zusje en vond en vind dat alleen maar heel leuk).
Even een zijlijntje waarmee ik wil zeggen: maak je geen zorgen om het leeftijdsverschil.
Verder hoop ik natuurlijk dat je snel zwanger bent. Ik snap dat je ongeduldig wordt.
[...]
Het leeftijdsverschil tussen de kinderen maakt voor de dynamiek in je gezin vrij veel uit. Niet voor de liefde, wel voor de activiteiten. We zijn vaak twee om twee, dat vind ik soms wel jammer. Maar het voordeel is wel dat ik mijn kinderen niet als een eenheid kan behandelen - dat heb ik als kind altijd stom gevonden en die optie heb ik nu niet. Dat scheelt
Hier schelen de kinderen ruim vijf jaar. Het is waar dat ze andere activiteiten leuk vinden, maar vooral de jongste is veel mee geweest naar de activiteiten van de oudste. Zo klein vermaken ze zich nog overal.
Maar verder heb ik het uitsluitend altijd als voordeel gezien. Ze gaan heel goed met elkaar om en maken praktisch geen ruzie. Ze begrijpen best dat ze vanwege het leeftijdsverschil wat anders behandeld worden. Oudste heeft heel veel geduld en begrip voor jongste.
Voor mij kon het leeftijdsverschil niet groot genoeg zijn
(heb zelf een heel veel jonger zusje en vond en vind dat alleen maar heel leuk). Even een zijlijntje waarmee ik wil zeggen: maak je geen zorgen om het leeftijdsverschil.
Verder hoop ik natuurlijk dat je snel zwanger bent. Ik snap dat je ongeduldig wordt.
donderdag 7 januari 2016 om 12:44
Ik kan mij je gevoel heel goed voorstellen, maar 31 valt natuurlijk nog erg mee en ik denk dat uiteindelijk elk leeftijdsverschil z'n eigen voor- en nadelen heeft.
Van mijn dochter was ik binnen twee maanden zwanger, van zoon zelfs meteen. Tussen zoon en dochter zit 2,5 jaar leeftijdsverschil. Toen zoon 1,5 was zijn we gaan proberen voor nog een kindje en toen bleef een zwangerschap uit. Toen zoon eenmaal op de basisschool zat en we 3 jaar geprobeerd hadden zijn we gestopt. We vonden het leeftijdsverschil te groot worden.
En toen bleek ik afgelopen voorjaar totaal onverwacht zwanger te zijn. Inmiddels was ik 35 en het leeftijdsverschil met de andere kinderen was opgelopen tot 8 en 10 jaar. Vanaf dat de kinderen het wisten was vooral onze dochter van 10 heel enthousiast. Ook dat leeftijdsverschil bleek ineens veel minder een beer op de weg te zijn. Helaas is onze jongste dochter overleden, dus hoe het uiteindelijk als gezin met een dergelijk leeftijdsverschil is zullen we niet meemaken. Hier komt nu geen kindje meer, toch zou mijn leeftijd en het leeftijdsverschil niet meer de doorslag geven, daar wen je echt snel aan.
Ik hoop voor je dat het snel raak is
Van mijn dochter was ik binnen twee maanden zwanger, van zoon zelfs meteen. Tussen zoon en dochter zit 2,5 jaar leeftijdsverschil. Toen zoon 1,5 was zijn we gaan proberen voor nog een kindje en toen bleef een zwangerschap uit. Toen zoon eenmaal op de basisschool zat en we 3 jaar geprobeerd hadden zijn we gestopt. We vonden het leeftijdsverschil te groot worden.
En toen bleek ik afgelopen voorjaar totaal onverwacht zwanger te zijn. Inmiddels was ik 35 en het leeftijdsverschil met de andere kinderen was opgelopen tot 8 en 10 jaar. Vanaf dat de kinderen het wisten was vooral onze dochter van 10 heel enthousiast. Ook dat leeftijdsverschil bleek ineens veel minder een beer op de weg te zijn. Helaas is onze jongste dochter overleden, dus hoe het uiteindelijk als gezin met een dergelijk leeftijdsverschil is zullen we niet meemaken. Hier komt nu geen kindje meer, toch zou mijn leeftijd en het leeftijdsverschil niet meer de doorslag geven, daar wen je echt snel aan.
Ik hoop voor je dat het snel raak is
donderdag 7 januari 2016 om 12:50
Mannen staan er sowieso anders in dan vrouwen.
Wij voelen telkens elke maand de enorme teleurstelling als je weer ongesteld bent geworden, vrouwen hebben vaak toch een grotere wens en mannen staan vaak (overal) meer nuchter in. Als je dat vervelend vind, zeg het hem dan .
Wij voelen telkens elke maand de enorme teleurstelling als je weer ongesteld bent geworden, vrouwen hebben vaak toch een grotere wens en mannen staan vaak (overal) meer nuchter in. Als je dat vervelend vind, zeg het hem dan .
Weet wat je zegt, maar zeg niet alles wat je weet
