Zwanger
alle pijlers
Miskraam - Missed Abortion
donderdag 9 oktober 2014 om 10:36
Afgelopen dinsdag hadden wij onze 1e echo. Ik was 10 weken en 5 dagen zwanger. Mijn baarmoeder was niet te zien dus kreeg ik een inwendige echo. De baarmoeder kwam in zicht met een babytje van net geen 2cm. Het had de lengte van een babytje van 8 weken en 3 dagen oud. Het hartje klopte niet.
Ik had het al verwacht. Maar toch was ik zenuwachtig. Ik heb het in het begin van de zwangerschap gevoeld: pijnlijke borsten, steken in mijn buik. Moe was ik. Bandenpijn heb ik gevoeld. Een week geen trek gehad en een weeig gevoel wat ik net geen misselijkheid kon noemen. Liefde heb ik niet gevoeld. Ook niet altijd blijdschap. Meer angst. Terwijl mijn kinderwens al jaren groot is. Ik was alleen maar bang en voelde mij niet zwanger.
Door deze gedachtes denk ik dat mijn verdriet minder groot is dan zou moeten zijn. Al doet het mij heel erg pijn.
Nu wil ik dat het op de natuurlijke wijze weg gaat. Ik lees over veel pijn, pillen, mini bevallingen, verloskundige die met een eendenbek en tang het laatste weefsel wegtrekt, currettage wat veel risico meebrengt.
Ik weet niet wat te doen. Hoe lang moet ik wachten tot mijn lichaam het op een natuurlijke wijze afstoot? Helpt touwtjespringen? Vrouwenmantel? Wie adviseert pillen? Pillen gaan in 2 fases. Is de mifegyne al voldoende? Of in combinatie met cytotec?
Ik had het al verwacht. Maar toch was ik zenuwachtig. Ik heb het in het begin van de zwangerschap gevoeld: pijnlijke borsten, steken in mijn buik. Moe was ik. Bandenpijn heb ik gevoeld. Een week geen trek gehad en een weeig gevoel wat ik net geen misselijkheid kon noemen. Liefde heb ik niet gevoeld. Ook niet altijd blijdschap. Meer angst. Terwijl mijn kinderwens al jaren groot is. Ik was alleen maar bang en voelde mij niet zwanger.
Door deze gedachtes denk ik dat mijn verdriet minder groot is dan zou moeten zijn. Al doet het mij heel erg pijn.
Nu wil ik dat het op de natuurlijke wijze weg gaat. Ik lees over veel pijn, pillen, mini bevallingen, verloskundige die met een eendenbek en tang het laatste weefsel wegtrekt, currettage wat veel risico meebrengt.
Ik weet niet wat te doen. Hoe lang moet ik wachten tot mijn lichaam het op een natuurlijke wijze afstoot? Helpt touwtjespringen? Vrouwenmantel? Wie adviseert pillen? Pillen gaan in 2 fases. Is de mifegyne al voldoende? Of in combinatie met cytotec?
donderdag 9 oktober 2014 om 10:56
Wat vervelend meis....
Ik heb 3 mk gehad, de eerste 2 waren heel vroeg en eindigden in een iets zwaardere menstruatie. En van de 3e ben ik afgelopen maandag uiteindelijk gecuretteerd. 6 wkn geleden zou ik 9 wkn zijn, het vruchtje was 6 zonder kloppend hartje. De vruchtzak was wel 9 wkn, ik wilde afwachten.. 2 wkn later niets gebeurd. Toen kreeg ik de keuze medicatie of curettage...lastige keuze. Curettage is heftig, onder narcose en mogelijke complicaties en medicatie werkt niet altijd en kan heel pijnlijk zijn. Toch gekozen voor medicatie, maar een paar dgn voordat ik daarmee begon kwam het op gang, na een paar dgn bloedverlies kreeg ik zware krampen, weeën, nog nooit zoveel pijn gehad flinke stolsels verloren. Helaas was het op de echo nog niet allemaal weg, toch nog aan de medicatie maar dat werkte niet( ook geen pijn gehad) dus alsnog een curettage die goed is verlopen.
Het heeft bij elkaar 6 wkn geduurd... 6 zware weken. Ik zou toch eerst voor de medicatie gaan, de medicatie wekt het op en de mk veroorzaakt de pijn, deze pijn krijg je ook als je lichaam het zelf opwekt. Daarnaast is elk lichaam anders, de een heeft veel pijn de ander niet. Werken de medicijnen niet dan kan je altijd nog voor de curettage gaan...maar de mogelijke complicaties daarvan kunnen heel vervelend zijn.
Ik heb 3 mk gehad, de eerste 2 waren heel vroeg en eindigden in een iets zwaardere menstruatie. En van de 3e ben ik afgelopen maandag uiteindelijk gecuretteerd. 6 wkn geleden zou ik 9 wkn zijn, het vruchtje was 6 zonder kloppend hartje. De vruchtzak was wel 9 wkn, ik wilde afwachten.. 2 wkn later niets gebeurd. Toen kreeg ik de keuze medicatie of curettage...lastige keuze. Curettage is heftig, onder narcose en mogelijke complicaties en medicatie werkt niet altijd en kan heel pijnlijk zijn. Toch gekozen voor medicatie, maar een paar dgn voordat ik daarmee begon kwam het op gang, na een paar dgn bloedverlies kreeg ik zware krampen, weeën, nog nooit zoveel pijn gehad flinke stolsels verloren. Helaas was het op de echo nog niet allemaal weg, toch nog aan de medicatie maar dat werkte niet( ook geen pijn gehad) dus alsnog een curettage die goed is verlopen.
Het heeft bij elkaar 6 wkn geduurd... 6 zware weken. Ik zou toch eerst voor de medicatie gaan, de medicatie wekt het op en de mk veroorzaakt de pijn, deze pijn krijg je ook als je lichaam het zelf opwekt. Daarnaast is elk lichaam anders, de een heeft veel pijn de ander niet. Werken de medicijnen niet dan kan je altijd nog voor de curettage gaan...maar de mogelijke complicaties daarvan kunnen heel vervelend zijn.
donderdag 9 oktober 2014 om 11:05
Hoi,
Ik heb twee keer een miskraam gehad. Bij de eerste wist ik na een echo dat het hartje niet klopte. Ik had wel de zwangerschapsverschijnselen: moe, misselijk, zere borsten enz.
Ik was daar wel klaar mee, ik bedoel, wel de verschijnselen en niet zwanger. Ik heb aangedrongen op een curettage en ook meteen gekregen. Geen (na)pijn of iets gehad. Maar goed, het is jouw keuze om de vrucht op de natuurlijke manier te laten verdwijnen.
Bij de tweede miskraam kreeg ik spontaan een bloeding en verloor grote stolsels. Geen pijn gehad.
Bij mijn vierde zwangerschap kreeg ik in de 15de week ook bloedingen (mijn laarzen stonden vol bloed). Toch klopte er een hartje en inmiddels loopt deze 12 jarige puber vrolijk rond.
Sterkte!
Ik heb twee keer een miskraam gehad. Bij de eerste wist ik na een echo dat het hartje niet klopte. Ik had wel de zwangerschapsverschijnselen: moe, misselijk, zere borsten enz.
Ik was daar wel klaar mee, ik bedoel, wel de verschijnselen en niet zwanger. Ik heb aangedrongen op een curettage en ook meteen gekregen. Geen (na)pijn of iets gehad. Maar goed, het is jouw keuze om de vrucht op de natuurlijke manier te laten verdwijnen.
Bij de tweede miskraam kreeg ik spontaan een bloeding en verloor grote stolsels. Geen pijn gehad.
Bij mijn vierde zwangerschap kreeg ik in de 15de week ook bloedingen (mijn laarzen stonden vol bloed). Toch klopte er een hartje en inmiddels loopt deze 12 jarige puber vrolijk rond.
Sterkte!
donderdag 9 oktober 2014 om 11:10
Bedankt voor je reactie. Heb de verloskundige net gesproken. Ik mag zolang afwachten als ik wil. Natuurlijk opwekken bestaat niet, dus touwtje springen laat ik zitten. Een verschil in pijn tussen natuurlijk afstoten en de medicatie gebruiken is er niet. Curettage is mijn allerlaatste optie vanwege de risico's en de onregelmatige cyclus.
Ik ben alleen zo bang dat alles mis zal gaan. Ik heb ongelooflijk veel pech dit jaar. En nu dit. Geluk is er niet voor mij in 2014.
Ik ben alleen zo bang dat alles mis zal gaan. Ik heb ongelooflijk veel pech dit jaar. En nu dit. Geluk is er niet voor mij in 2014.
donderdag 9 oktober 2014 om 11:13
Exact hetzelfde gehad (ook 10+nog wat en kindje 8+2). Mijn symptomen namen al wat af dus had al zo'n gevoel dat er iets niet klopte.
Ik heb een week afgewacht en ben toen voor pillen gegaan. Op mifegyne kwam het op gang, zoveel pijn dat ik voor pijnstilling naar het ZH moest (kreeg echt weeën en op een gegeven moment was er geen 'pauze' meer). Na pijnstilling hielden weeën op maar gebeurde er ook niks meer op misoprostol, verloor stolsels maar niet alles. Drie dagen later curettage, fluitje van een cent. Zou nu meteen voor curettage kiezen als een week afwachten niet helpt (men zegt dat als je echt zelf hebt gezien dat het niet goed zit de MK soms wel op gang komt).
Het is ontzettend klote en verdrietig, heel veel sterkte!
Ik heb een week afgewacht en ben toen voor pillen gegaan. Op mifegyne kwam het op gang, zoveel pijn dat ik voor pijnstilling naar het ZH moest (kreeg echt weeën en op een gegeven moment was er geen 'pauze' meer). Na pijnstilling hielden weeën op maar gebeurde er ook niks meer op misoprostol, verloor stolsels maar niet alles. Drie dagen later curettage, fluitje van een cent. Zou nu meteen voor curettage kiezen als een week afwachten niet helpt (men zegt dat als je echt zelf hebt gezien dat het niet goed zit de MK soms wel op gang komt).
Het is ontzettend klote en verdrietig, heel veel sterkte!
donderdag 9 oktober 2014 om 11:14
Hai TO, wat naar voor je ik heb zelf ook een missed abortion gehad, bij de echo van 11wk bleek het vruchtje met 9wk gestopt met groeien. Het kan zijn dat de miskraam alsnog vanzelf op gang komt, aan de andere kant is dat tot nu toe ook nog niet gebeurd. Je kunt een tijdje afwachten of het toch op gang komt.
Ik deed dit ook, maar er gebeurde niets. Toen heb ik toch voor een curettage gekozen, omdat je leven toch een beetje op pauze staat omdat je de hele tijd op een miskraam wacht.
Mijn redenen:
- Eigenlijk bij alle verhalen die ik hier en op andere plekken lees over medicatie is alsnog een curettage nodig. Het werkt dus niet gegarandeerd. Daarbij kan het erg pijnlijk zijn.
- Als je een miskraam krijgt dan ga je eigenlijk altijd onder narcose voor de curettage. Je krijgt er niets van mee. Het syndroom van Asherman is een erg KLEIN risico, zoekt de percentages maar eens op. Dit probleem treedt vooral op als ze erg grondig te werk moeten gaan. In eerste instantie proberen ze de ingreep altijd op de 'zachte' manier te doen, omdat dit in alle opzichten beter is.
- Na de curettage weet je zeker dat je schoon bent en herstel je over het algemeen heel snel. Je verliest nog even bloed en moet soms even bijkomen van de narcose.
Mijn ervaringen: Ik werd erg goed opgevangen in het ziekenhuis. Ze hadden een aparte kamer voor vrouwen die deze ingreep moeten ondergaan. Onder narcose gaan was voor mij voor het eerst en een rare ervaring, maar niet naar. Ik werd wakker en dacht dat er nog niets gebeurd was.. Ik had eigenlijk geen pijn, volgens mij krijg je ook lichte pijnstilling. Je blijft even in het ziekenhuis totdat je zelf naar de WC bent geweest. De gyn kwam nog langs om te vertellen dat alles goed gegaan was. In mijn geval moesten ze wel iets steviger te werk gaan, maar dit heeft nul consequenties gehad. Wel verloor ik toen ik weer mocht opstaan even wat meer bloed dan normaal. Thuis heb ik nog een tijdje gevloeid, maar dat stelde nauwelijks iets voor.
Ik zou hier weer voor kiezen als ik in dezelfde situatie zat.
Ik deed dit ook, maar er gebeurde niets. Toen heb ik toch voor een curettage gekozen, omdat je leven toch een beetje op pauze staat omdat je de hele tijd op een miskraam wacht.
Mijn redenen:
- Eigenlijk bij alle verhalen die ik hier en op andere plekken lees over medicatie is alsnog een curettage nodig. Het werkt dus niet gegarandeerd. Daarbij kan het erg pijnlijk zijn.
- Als je een miskraam krijgt dan ga je eigenlijk altijd onder narcose voor de curettage. Je krijgt er niets van mee. Het syndroom van Asherman is een erg KLEIN risico, zoekt de percentages maar eens op. Dit probleem treedt vooral op als ze erg grondig te werk moeten gaan. In eerste instantie proberen ze de ingreep altijd op de 'zachte' manier te doen, omdat dit in alle opzichten beter is.
- Na de curettage weet je zeker dat je schoon bent en herstel je over het algemeen heel snel. Je verliest nog even bloed en moet soms even bijkomen van de narcose.
Mijn ervaringen: Ik werd erg goed opgevangen in het ziekenhuis. Ze hadden een aparte kamer voor vrouwen die deze ingreep moeten ondergaan. Onder narcose gaan was voor mij voor het eerst en een rare ervaring, maar niet naar. Ik werd wakker en dacht dat er nog niets gebeurd was.. Ik had eigenlijk geen pijn, volgens mij krijg je ook lichte pijnstilling. Je blijft even in het ziekenhuis totdat je zelf naar de WC bent geweest. De gyn kwam nog langs om te vertellen dat alles goed gegaan was. In mijn geval moesten ze wel iets steviger te werk gaan, maar dit heeft nul consequenties gehad. Wel verloor ik toen ik weer mocht opstaan even wat meer bloed dan normaal. Thuis heb ik nog een tijdje gevloeid, maar dat stelde nauwelijks iets voor.
Ik zou hier weer voor kiezen als ik in dezelfde situatie zat.
donderdag 9 oktober 2014 om 11:24
Ik heb om een curettage gevraagd, want ik wilde het juist zo snel mogelijk weg hebben om met een schone lei te kunnen beginnen. Deze ingreep is mij (al klinkt het raar) zeer goed bevallen. Ik kreeg een licht roesje en voordat ik het wist, was het achter de rug. Paar uurtjes in het ziekenhuis geweest. Het ziekenhuispersoneel was erg lief voor me. Na afloop heb ik minimaal gevloeid, en minimale krampjes gehad. Ik was meteen al weer op de been en voelde me ontzettend opgelucht. Cyclus was ook meteen weer regelmatig. Later een gezond kind gekregen.
Zijn de risico's bij een curettage echt zo groot? Volgens mij is het een zeer veel voorkomende routine-ingreep, waar bijna niemand wat aan over houdt.
Zijn de risico's bij een curettage echt zo groot? Volgens mij is het een zeer veel voorkomende routine-ingreep, waar bijna niemand wat aan over houdt.
donderdag 9 oktober 2014 om 11:24
Wat een vervelende situatie, antoinette. Ik wilde de pillen absoluut niet en heb voor een curretage gekozen. Geen pijn en bloedverlies gehad. Nare verhalen uit mijn directe omgeving en door het verhaal van de gynaecoloog, heeft mij doen besluiten niet voor de pillen te kiezen.
Ik kan niet zeggen wat je het beste kunt doen, alleen dat je op je eigen gevoel moet afgaan. Waar jij je het beste bij voelt. Aan alles zit een risico.
Ik kan niet zeggen wat je het beste kunt doen, alleen dat je op je eigen gevoel moet afgaan. Waar jij je het beste bij voelt. Aan alles zit een risico.
donderdag 9 oktober 2014 om 11:26
Oja: De eerste dag na het slechte nieuws dacht ik ook dat ik ging wachten tot het op een natuurlijke manier eruit zou komen, totdat ik las dat dat nog weken en weken kon duren! Daar had ik echt geen trek in, om nog wekenlang semi-zwanger rond te gaan lopen. Weg ermee, dacht ik al gauw. Dus curettage, want daar hoorde ik veel positieve verhalen over. Over pillen bijna alleen maar negatief. En inderdaad, de curettage bleek voor mij achteraf een uitstekende keuze.
donderdag 9 oktober 2014 om 12:29
Zoals de vk zegt: afwachten is heel goed mogelijk, maar het kan zomaar een paar weken duren voordat er nog maar zo weinig zwangerschapshormonen in je lijf zitten dat je lijf het gaat afstoten.
Vroeger werd pas van een missed abortion gesproken als een miskraam met 16 (!!!!!) weken niet spontaan op gang was gekomen. Tegenwoordig wordt die term veel sneller gebruikt, maar in mijn ogen niet terecht.
Ik heb zelf ooit een miskraam gehad en wilde ook afwachten, maar de gyn vond dat ik maximaal twee weken mocht wachten. Het vruchtje was toen zeker al een week of 3 gestopt met groeien.
Uiteindelijk kwam de miskraam spontaan, de dag voordat ik gecuretteerd zou worden, dus zo'n 5 weken nadat de zwangerschap fout gelopen was.
Vroeger werd pas van een missed abortion gesproken als een miskraam met 16 (!!!!!) weken niet spontaan op gang was gekomen. Tegenwoordig wordt die term veel sneller gebruikt, maar in mijn ogen niet terecht.
Ik heb zelf ooit een miskraam gehad en wilde ook afwachten, maar de gyn vond dat ik maximaal twee weken mocht wachten. Het vruchtje was toen zeker al een week of 3 gestopt met groeien.
Uiteindelijk kwam de miskraam spontaan, de dag voordat ik gecuretteerd zou worden, dus zo'n 5 weken nadat de zwangerschap fout gelopen was.
You're not the same person you were a year ago. Now you're even worse.
Week 14 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 14 van de Extremely Demotivational Calendar
donderdag 9 oktober 2014 om 13:17
Ik heb er zelf geen ervaring mee, maar mijn vriendin heeft een MA gehad en wilde het afwachten tot het vanzelf zou loslaten. Dat duurde uiteindelijk 5 maanden, met al die tijd af en aan vloeien. Achteraf gezien zegt ze had ik maar meteen voor pillen of ingreep gekozen.
Misschien is even afwachten een optie, maar bij haar was het steeds nou nog even dan, nog even dan etc...
Sterkte.
Misschien is even afwachten een optie, maar bij haar was het steeds nou nog even dan, nog even dan etc...
Sterkte.
donderdag 9 oktober 2014 om 13:24
quote:Elmira schreef op 09 oktober 2014 @ 13:18:
@Solomio: ik hoor die term in de professionele wandelgangen eigenlijk helemaal niet meer, volgens mij is die vervangen door 'avitale graviditeit' oid.
Ik bedoel ook vooral dat de term Missed Abortion bijvoorbeeld hier op het forum (te)veel gebruikt wordt.
Volgens mij is het onder professionals nog steeds pas een Missed Abortion na 16 weken, hoewel ik niet weet hoe vk's dit noemen.
@Solomio: ik hoor die term in de professionele wandelgangen eigenlijk helemaal niet meer, volgens mij is die vervangen door 'avitale graviditeit' oid.
Ik bedoel ook vooral dat de term Missed Abortion bijvoorbeeld hier op het forum (te)veel gebruikt wordt.
Volgens mij is het onder professionals nog steeds pas een Missed Abortion na 16 weken, hoewel ik niet weet hoe vk's dit noemen.
You're not the same person you were a year ago. Now you're even worse.
Week 14 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 14 van de Extremely Demotivational Calendar
donderdag 9 oktober 2014 om 13:58
Ik zou toch goed nadenken over de curettage, ik wilde dat in eerste instantie ook door alle negatieve verhalen over de medicatie en positieve verhalen over een curettage maar in mijn ziekenhuis (groot en en zeer goed aangeschreven ziekenhuis) raden ze aan het eerst met medicatie te proberen, mijn gyn zei dat er meestal alleen negatieve verhalen worden verteld, ik ben toen op zoek gegaan naar positieve ervaringen van de medicatie en complicaties bij een curettage. Ik zou zeggen Google even. Ook vind ik het nogal wat die complicaties; kans op verminderde vruchtbaarheid, verklevingen, vergrote kans op vroeggeboorte bij een zwangerschap.... De kans is klein, maar hij is er. Dan maar even pijn lijden zonder deze kans. Uiteindelijk heb ik toch een curettage gehad omdat mijn lichaam het zelf niet in zijn geheel opruimde en de medicatie niet heeft geholpen, dus ik moest wel. Er zat ook niet heel veel meer dus ik hoop dat de kans op complicaties nog kleiner is dan en hoop dat ik er geen last van krijg. De ervaring van de curettage zelf viel me mee, ik ben heel goed opgevangen in het ziekenhuis. Sterkte met je keuze.
donderdag 9 oktober 2014 om 14:20
Bangmakerij princess84, sorry maar de kans op Asherman met verklevingen is echt heel erg klein! En zelfs als dat optreedt is er vaak nog herstel mogelijk. Je wordt niet minder vruchtbaar van een curettage en vroeggeboorte bij een volgende zwangerschap? Nergens wordt dat genoemd (oh ik kijk natuurlijk wel alleen in betrouwbare bronnen, van ziekenhuizen zelf).
donderdag 9 oktober 2014 om 14:26
Fijn alle reacties te lezen. Ik geloof dat een missed abortion betekent dat je een miskraam hebt die niet volledig is doorgezet; dat het vruchtje blijft zitten.
Begrijp ik uit een reactie dat hoe minder hormonen je hebt hoe sneller de miskraam komt? Ik wacht toch op het moment dat het op een natuurlijke wijze afgestoten wordt. Misschien geef ik het een tijdslimiet, want er maanden op wachten is mij iets te veel.
Begrijp ik uit een reactie dat hoe minder hormonen je hebt hoe sneller de miskraam komt? Ik wacht toch op het moment dat het op een natuurlijke wijze afgestoten wordt. Misschien geef ik het een tijdslimiet, want er maanden op wachten is mij iets te veel.
donderdag 9 oktober 2014 om 14:36
Ik zit op dit moment ook te wachten op een spontane miskraam. Ik ga er nog een paar dagen op wachten en als het dan niet op gang is gekomen, kies ik voor curettage. Ik vind het vreselijk dat ik alle symptomen nog heb die horen bij zwangerschap. Op de echo's was ook goed te zien dat mijn baarmoeder nog steeds in omvang toeneemt omdat mijn lichaam nog steeds overtuigd is van een zwangerschap. Ik vind dat erg confronterend.
Had ook liever gehad dat het nu spontaan zou zijn begonnen maar ik wacht nu al bijna twee weken en heb er niet veel hoop op dat het snel gaat gebeuren.
Sterkte voor TO de komende tijd!
Had ook liever gehad dat het nu spontaan zou zijn begonnen maar ik wacht nu al bijna twee weken en heb er niet veel hoop op dat het snel gaat gebeuren.
Sterkte voor TO de komende tijd!
donderdag 9 oktober 2014 om 17:27
quote:Elmira schreef op 09 oktober 2014 @ 14:20:
Bangmakerij princess84, sorry maar de kans op Asherman met verklevingen is echt heel erg klein! En zelfs als dat optreedt is er vaak nog herstel mogelijk. Je wordt niet minder vruchtbaar van een curettage en vroeggeboorte bij een volgende zwangerschap? Nergens wordt dat genoemd (oh ik kijk natuurlijk wel alleen in betrouwbare bronnen, van ziekenhuizen zelf).De kans is klein maar hij is er wel en een herstel operatie is ook niet niks. Het blijft een medische ingreep die risico's met zich mee brengt. Over de mogelijke vroeggeboorte; dat komt omdat de baarmoedermond wat uitgerekt wordt tijdens de ingreep en dat zou mogelijk een vroeggeboorte kunnen veroorzaken. Ook al is ook die kans klein, feit blijft dat hij er is. Mijn gyn. wilde mij niet bang maken, maar wel bewust maken van de mogelijke risico's , als ik wilde kon ik in eerste instantie ook een curettage krijgen. Daar stond ik geheel vrij in.
Bangmakerij princess84, sorry maar de kans op Asherman met verklevingen is echt heel erg klein! En zelfs als dat optreedt is er vaak nog herstel mogelijk. Je wordt niet minder vruchtbaar van een curettage en vroeggeboorte bij een volgende zwangerschap? Nergens wordt dat genoemd (oh ik kijk natuurlijk wel alleen in betrouwbare bronnen, van ziekenhuizen zelf).De kans is klein maar hij is er wel en een herstel operatie is ook niet niks. Het blijft een medische ingreep die risico's met zich mee brengt. Over de mogelijke vroeggeboorte; dat komt omdat de baarmoedermond wat uitgerekt wordt tijdens de ingreep en dat zou mogelijk een vroeggeboorte kunnen veroorzaken. Ook al is ook die kans klein, feit blijft dat hij er is. Mijn gyn. wilde mij niet bang maken, maar wel bewust maken van de mogelijke risico's , als ik wilde kon ik in eerste instantie ook een curettage krijgen. Daar stond ik geheel vrij in.
donderdag 9 oktober 2014 om 17:29
quote:loesjesss schreef op 09 oktober 2014 @ 14:36:
Ik zit op dit moment ook te wachten op een spontane miskraam. Ik ga er nog een paar dagen op wachten en als het dan niet op gang is gekomen, kies ik voor curettage. Ik vind het vreselijk dat ik alle symptomen nog heb die horen bij zwangerschap. Op de echo's was ook goed te zien dat mijn baarmoeder nog steeds in omvang toeneemt omdat mijn lichaam nog steeds overtuigd is van een zwangerschap. Ik vind dat erg confronterend.
Had ook liever gehad dat het nu spontaan zou zijn begonnen maar ik wacht nu al bijna twee weken en heb er niet veel hoop op dat het snel gaat gebeuren.
Sterkte voor TO de komende tijd!Wat vervelend, ik had precies hetzelfde...vruchtzak bleef maar groeien, kwaaltjes namen wel af. Sterkte ermee!
Ik zit op dit moment ook te wachten op een spontane miskraam. Ik ga er nog een paar dagen op wachten en als het dan niet op gang is gekomen, kies ik voor curettage. Ik vind het vreselijk dat ik alle symptomen nog heb die horen bij zwangerschap. Op de echo's was ook goed te zien dat mijn baarmoeder nog steeds in omvang toeneemt omdat mijn lichaam nog steeds overtuigd is van een zwangerschap. Ik vind dat erg confronterend.
Had ook liever gehad dat het nu spontaan zou zijn begonnen maar ik wacht nu al bijna twee weken en heb er niet veel hoop op dat het snel gaat gebeuren.
Sterkte voor TO de komende tijd!Wat vervelend, ik had precies hetzelfde...vruchtzak bleef maar groeien, kwaaltjes namen wel af. Sterkte ermee!
donderdag 9 oktober 2014 om 17:38
quote:Solomio schreef op 09 oktober 2014 @ 13:24:
[...]
Ik bedoel ook vooral dat de term Missed Abortion bijvoorbeeld hier op het forum (te)veel gebruikt wordt.
Volgens mij is het onder professionals nog steeds pas een Missed Abortion na 16 weken, hoewel ik niet weet hoe vk's dit noemen.
Grappig, ik zie jou dit al jaren op het forum zeggen. Maar het is ook al jaren zo dat vk's en artsen in ziekenhuizen (zie patiëntenfolders) de term missed abortion gebruiken zodra er een overleden vruchtje wordt ontdekt, zonder verschijnselen van een naderende afstoting. Aan die term zit geen tijdslimiet.
Tegenwoordig krijgt bijna iedereen een echo rond de 10 weken, dus dan wordt de missed abortion meestal ontdekt.
Ik begrijp dat jij een andere term zou willen gebruiken voor de weken tussen de ontdekking (met 10 weken) van een overleden vruchtje zonder miskraamverschijnselen, en het bereiken van de 16 weken (nog steeds) zonder miskraamverschijnselen. Maar wat voor term zou dat volgens jou moeten zijn?
[...]
Ik bedoel ook vooral dat de term Missed Abortion bijvoorbeeld hier op het forum (te)veel gebruikt wordt.
Volgens mij is het onder professionals nog steeds pas een Missed Abortion na 16 weken, hoewel ik niet weet hoe vk's dit noemen.
Grappig, ik zie jou dit al jaren op het forum zeggen. Maar het is ook al jaren zo dat vk's en artsen in ziekenhuizen (zie patiëntenfolders) de term missed abortion gebruiken zodra er een overleden vruchtje wordt ontdekt, zonder verschijnselen van een naderende afstoting. Aan die term zit geen tijdslimiet.
Tegenwoordig krijgt bijna iedereen een echo rond de 10 weken, dus dan wordt de missed abortion meestal ontdekt.
Ik begrijp dat jij een andere term zou willen gebruiken voor de weken tussen de ontdekking (met 10 weken) van een overleden vruchtje zonder miskraamverschijnselen, en het bereiken van de 16 weken (nog steeds) zonder miskraamverschijnselen. Maar wat voor term zou dat volgens jou moeten zijn?
donderdag 9 oktober 2014 om 18:07
Denk niet dat het TO zal boeien hoe het heet of zou moeten heten. Sterkte meis! Ken het helaas. Ik ben gecurreteerd. Wilde niet nog langer met ern dood kindje rondlopen (emoties waren toen erg heftig). Heb er weinig last van gehad en wist zeker dat ik schoon was van binnen.
En snel weer een cyclus. Het was mijn eerste zwangerschap.
Heb inmiddels twee kinderen (3 en 9 maanden).
Nogmaals sterkte!
En snel weer een cyclus. Het was mijn eerste zwangerschap.
Heb inmiddels twee kinderen (3 en 9 maanden).
Nogmaals sterkte!
donderdag 9 oktober 2014 om 18:11
quote:Java schreef op 09 oktober 2014 @ 17:38:
[...]
Grappig, ik zie jou dit al jaren op het forum zeggen. Maar het is ook al jaren zo dat vk's en artsen in ziekenhuizen (zie patiëntenfolders) de term missed abortion gebruiken zodra er een overleden vruchtje wordt ontdekt, zonder verschijnselen van een naderende afstoting. Aan die term zit geen tijdslimiet.
Tegenwoordig krijgt bijna iedereen een echo rond de 10 weken, dus dan wordt de missed abortion meestal ontdekt.
Ik begrijp dat jij een andere term zou willen gebruiken voor de weken tussen de ontdekking (met 10 weken) van een overleden vruchtje zonder miskraamverschijnselen, en het bereiken van de 16 weken (nog steeds) zonder miskraamverschijnselen. Maar wat voor term zou dat volgens jou moeten zijn?
Ik lees regelmatig dat vrouwen het gevoel hebben dat hun lichaam niet goed werkt, omdat een miskraam niet op gang komt. Door die term, missed abortion, wordt ook de indruk gewekt dat er iets niet goed gaat, terwijl als je weet hoe het hormonaal werkt in een zwangerschap het heel verklaarbaar is waarom die miskraam een poosje op zich laat wachten als het vruchtje al gestopt is met groeien.
Daarbij kun je dus best gewoon de miskraam afwachten, maar lees ik vaak dat vrouwen voor curettage kiezen 'omdat de miskraam niet spontaan op gang kwam', terwijl die miskraam heus wel spontaan op gang zou komen, als je maar geduld hebt.
[...]
Grappig, ik zie jou dit al jaren op het forum zeggen. Maar het is ook al jaren zo dat vk's en artsen in ziekenhuizen (zie patiëntenfolders) de term missed abortion gebruiken zodra er een overleden vruchtje wordt ontdekt, zonder verschijnselen van een naderende afstoting. Aan die term zit geen tijdslimiet.
Tegenwoordig krijgt bijna iedereen een echo rond de 10 weken, dus dan wordt de missed abortion meestal ontdekt.
Ik begrijp dat jij een andere term zou willen gebruiken voor de weken tussen de ontdekking (met 10 weken) van een overleden vruchtje zonder miskraamverschijnselen, en het bereiken van de 16 weken (nog steeds) zonder miskraamverschijnselen. Maar wat voor term zou dat volgens jou moeten zijn?
Ik lees regelmatig dat vrouwen het gevoel hebben dat hun lichaam niet goed werkt, omdat een miskraam niet op gang komt. Door die term, missed abortion, wordt ook de indruk gewekt dat er iets niet goed gaat, terwijl als je weet hoe het hormonaal werkt in een zwangerschap het heel verklaarbaar is waarom die miskraam een poosje op zich laat wachten als het vruchtje al gestopt is met groeien.
Daarbij kun je dus best gewoon de miskraam afwachten, maar lees ik vaak dat vrouwen voor curettage kiezen 'omdat de miskraam niet spontaan op gang kwam', terwijl die miskraam heus wel spontaan op gang zou komen, als je maar geduld hebt.
You're not the same person you were a year ago. Now you're even worse.
Week 14 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 14 van de Extremely Demotivational Calendar
maandag 20 oktober 2014 om 18:52
Mijn miskraam bij de missed-abortion is eindelijk begonnen. Vrijdag gingen mijn vriend en ik naar het ziekenhuis om de medicijnen te halen voor het geval we het wilden gebruiken. Uiteindelijk zijn we zonder naar huis gegaan. De arts heeft nogmaals alles uitgelegd. Hij vond het onnodig om onnodig een medisch traject in te gaan. Uiteindelijk was het natuurlijk onze keuze en niet die van de arts. Hij gaf niet zozeer zijn menig, maar kwam met allerlei percentages van kans van slagen aan. Alles op de natuurlijke manier had al sowieso onze voorkeur.
Afgelopen vrijdag zou ik op 12 weken en 1 dag zijn. Het hartje stopte met kloppen met 8 weken en 3 dagen. We stelden voor niets te ondernemen tot ik op week 15 zat. De zondag daarop, 12 weken en 3 dagen, begon ik bl
Afgelopen vrijdag zou ik op 12 weken en 1 dag zijn. Het hartje stopte met kloppen met 8 weken en 3 dagen. We stelden voor niets te ondernemen tot ik op week 15 zat. De zondag daarop, 12 weken en 3 dagen, begon ik bl
