Zwanger
alle pijlers
Ongepland zwanger
donderdag 16 juni 2016 om 00:17
Hallo iedereen,
Vandaag ben ik er achter gekomen dat ik zwanger ben van een tweede kindje. Leuk zou je denken maar helaas zijn de omstandigheden er niet naar.
Vorige week hebben mijn partner en ik ernstig ruzie gehad. Dit is in zo verre mate opgelopen dat het gezien ons kindje niet eerlijk is om nog door te gaan met onze relatie. Familie en vrienden zijn op de hoogte van de reden van de relatiebreuk en willen absoluut niet dat ik terug bij hem ga, de helft wil dan geen contact meer hebben.
Enfin, de breuk proberen te verwerken en dan opeens een positieve zwangerschapstest. Ik ben heel erg geschrokken en weet totaal niet wat ik moet of wil. Ik snap natuurlijk waar de kindjes vandaan komen maar na mijn eerste altijd netjes anticonceptie gebruikt. Ik werd echter maanden achter elkaar niet ongesteld. Van zwaardere naar lichtere pil naar even geen pil om maar ongesteld te worden. En dan alsnog in een keer (letterlijk, in ongeveer zes weken ) raak. Mijn vraag is dan ook om ten eerste niet onnodig hard te oordelen. Ik weet dat niemand een keuze kan maken maar ik zou graag wat gedachten willen horen. Want hoe nu verder?
Ik sta niet echt positief tegenover abortus, lijkt me echt verschrikkelijk. Anderzijds ben ik zo verschrikkelijk bang om ons eerste kindje tekort te doen. Het kindje eist vrij veel aandacht op en verdient dit natuurlijk ook. Als er een baby bijkomt wordt het voor ook het kindje moeilijk aangezien ik het dan waarschijnlijk alleen ga doen. Ik weet van een aantal vrienden dat ze achter iedere keuze zouden staan maar er zijn ook een aantal belangrijke familieleden/vrienden die woest zouden worden en het contact hoogstwaarschijnlink zullen verbreken. En dat moet mijn kindje weer afscheid nemen van mensen in het leventje en ook dat vind ik voor mijn eerste kindje verschrikkelijk. Komt bij dat ik september een nieuwe opleiding start en dat dat waarschijnlijk een stuk lastiger of misschien wel onhaalbaar wordt met een peuter en een baby. Daarbij heb ik logischerwijs nog sterke gevoelens voor mijn ex. Een zwangerschap maakt doorzetten van de breuk niet bepaald makkelijker.
Voordegene die de moeite hebben genomen dit bericht te lezen; bedankt. Ik hoop op wat nuttige gezichtspunten.
Vandaag ben ik er achter gekomen dat ik zwanger ben van een tweede kindje. Leuk zou je denken maar helaas zijn de omstandigheden er niet naar.
Vorige week hebben mijn partner en ik ernstig ruzie gehad. Dit is in zo verre mate opgelopen dat het gezien ons kindje niet eerlijk is om nog door te gaan met onze relatie. Familie en vrienden zijn op de hoogte van de reden van de relatiebreuk en willen absoluut niet dat ik terug bij hem ga, de helft wil dan geen contact meer hebben.
Enfin, de breuk proberen te verwerken en dan opeens een positieve zwangerschapstest. Ik ben heel erg geschrokken en weet totaal niet wat ik moet of wil. Ik snap natuurlijk waar de kindjes vandaan komen maar na mijn eerste altijd netjes anticonceptie gebruikt. Ik werd echter maanden achter elkaar niet ongesteld. Van zwaardere naar lichtere pil naar even geen pil om maar ongesteld te worden. En dan alsnog in een keer (letterlijk, in ongeveer zes weken ) raak. Mijn vraag is dan ook om ten eerste niet onnodig hard te oordelen. Ik weet dat niemand een keuze kan maken maar ik zou graag wat gedachten willen horen. Want hoe nu verder?
Ik sta niet echt positief tegenover abortus, lijkt me echt verschrikkelijk. Anderzijds ben ik zo verschrikkelijk bang om ons eerste kindje tekort te doen. Het kindje eist vrij veel aandacht op en verdient dit natuurlijk ook. Als er een baby bijkomt wordt het voor ook het kindje moeilijk aangezien ik het dan waarschijnlijk alleen ga doen. Ik weet van een aantal vrienden dat ze achter iedere keuze zouden staan maar er zijn ook een aantal belangrijke familieleden/vrienden die woest zouden worden en het contact hoogstwaarschijnlink zullen verbreken. En dat moet mijn kindje weer afscheid nemen van mensen in het leventje en ook dat vind ik voor mijn eerste kindje verschrikkelijk. Komt bij dat ik september een nieuwe opleiding start en dat dat waarschijnlijk een stuk lastiger of misschien wel onhaalbaar wordt met een peuter en een baby. Daarbij heb ik logischerwijs nog sterke gevoelens voor mijn ex. Een zwangerschap maakt doorzetten van de breuk niet bepaald makkelijker.
Voordegene die de moeite hebben genomen dit bericht te lezen; bedankt. Ik hoop op wat nuttige gezichtspunten.
donderdag 16 juni 2016 om 00:21
donderdag 16 juni 2016 om 00:23
Poe hee, wat een verhaal.
Een hele lastige keuze die je alleen zelf kunt maken. Ik kan alleen uit eigen ervaring zeggen dat ik twee kinderen heel veel zwaarder vond dan een kind. Dat is natuurlijk voor iedereen anders, maar ik heb me er persoonlijk echt op verkeken.
Hoe oud is je eerste kind? Hoe oud ben jij? En hoe ver ben je met je tweede zwangerschap?
Een hele lastige keuze die je alleen zelf kunt maken. Ik kan alleen uit eigen ervaring zeggen dat ik twee kinderen heel veel zwaarder vond dan een kind. Dat is natuurlijk voor iedereen anders, maar ik heb me er persoonlijk echt op verkeken.
Hoe oud is je eerste kind? Hoe oud ben jij? En hoe ver ben je met je tweede zwangerschap?
donderdag 16 juni 2016 om 00:24
donderdag 16 juni 2016 om 00:24
denk dat het voor je kindje wel leuk is om een broertje of zusje erbij te hebben. Een kind alleen bij alleenstaande moeder, of alternatief, twee kinderen bij alleenstaande moeder...denk dat laatste wel gezelliger is, ipv het met je moeder steeds moeten doen, heb je dan een zusje of broertje waar je ook mee kan spelen en optrekken.
Misschien voor jou ook leuker, met 2 kinderen samen eten aan tafel dan met 1 kind....'
Misschien stomme invalshoek, maar goed, het is laat, en dit leek mij wel leuk, twee kindjes ipv 1. Dus, ik zeg, van harte welkom en gefeliciteerd! Nu is het even zwaar, maar wat zul je blij zijn met dit nieuwe wonder. En je kind ook!
Misschien voor jou ook leuker, met 2 kinderen samen eten aan tafel dan met 1 kind....'
Misschien stomme invalshoek, maar goed, het is laat, en dit leek mij wel leuk, twee kindjes ipv 1. Dus, ik zeg, van harte welkom en gefeliciteerd! Nu is het even zwaar, maar wat zul je blij zijn met dit nieuwe wonder. En je kind ook!
donderdag 16 juni 2016 om 00:24
Ach wat een ellende!
Ten eerste, welke keuze je ook maakt, laat je niet leiden door mensen die dreigen je te verlaten omwille van je keus. Echt te belachelijk voor woorden!
De situatie zoals je omschrijft zou mij doen besluiten de zwangerschap af te breken. Je prioriteit ligt bij je eerste kind en ik denk niet dat deze gebaat is bij deze zwangerschap.
Misschien is een overtijdbehandeling nog mogelijk, als je niet te lang zwanger bent.
Sterkte!
Ten eerste, welke keuze je ook maakt, laat je niet leiden door mensen die dreigen je te verlaten omwille van je keus. Echt te belachelijk voor woorden!
De situatie zoals je omschrijft zou mij doen besluiten de zwangerschap af te breken. Je prioriteit ligt bij je eerste kind en ik denk niet dat deze gebaat is bij deze zwangerschap.
Misschien is een overtijdbehandeling nog mogelijk, als je niet te lang zwanger bent.
Sterkte!
donderdag 16 juni 2016 om 00:26
quote:Pinkiepink schreef op 16 juni 2016 @ 00:21:
Als je altijd negatief tegenover abortus stond denk ik persoonlijk dat je daar erg veel spijt van krijgt. En vanuit praktische redenen abortus overwegen ivm een studie vind ik onzin. Alles kan gecombineerd worden, wellicht stel je de opleiding een jaartje uit, weet ik veel.Moet dat net wel mogelijk zijn en laat dat dis in dit geval niet mogelijk zijn gezien de financiele situatie die dan ontstaat. Het gaat natuurlijk niet slecht hierom maar het gehele plaatje. Daarbij probeer ik een goede toekomst voor kindje 1, wellicht kindje 2 mezelf op de bouwen. Lijkt me geen onzin persoonlijk
Als je altijd negatief tegenover abortus stond denk ik persoonlijk dat je daar erg veel spijt van krijgt. En vanuit praktische redenen abortus overwegen ivm een studie vind ik onzin. Alles kan gecombineerd worden, wellicht stel je de opleiding een jaartje uit, weet ik veel.Moet dat net wel mogelijk zijn en laat dat dis in dit geval niet mogelijk zijn gezien de financiele situatie die dan ontstaat. Het gaat natuurlijk niet slecht hierom maar het gehele plaatje. Daarbij probeer ik een goede toekomst voor kindje 1, wellicht kindje 2 mezelf op de bouwen. Lijkt me geen onzin persoonlijk
donderdag 16 juni 2016 om 00:30
Je hoeft t niet aan andere mensen te vertellen. Aan een paar die je kan inschatten die er geen moeite mee zouden hebben.
Het is een moeilijke keuze.
Ik heb een overtijdbehandeling gehad. En heb daar erg spijt van gehad. Inmiddels kan ik ermee leven. Heb ook geen keus. Maar t is niet niks. Mentaal.
Maar mijn omstandigheden waren anders dan die van jou.
Een omgangsregeling met 1 kindje is al een heel gedoe. Laat staan met 2.
Voor 1 kindje zo klein heb je je handen al vol. Met twee wordt dat nog drukker. En je studie. En loskomen van ex. Ik vind t gegronde redenen hoor. Sws bepaal jijzelf wat voor jou redenen zijn om t wel of niet te doen. Ik snap t iig wel als je t weg laat halen. Nu ik een paar jaar verder ben weet ik dat dit de beste keus is geweest voor mij.
Het is een moeilijke keuze.
Ik heb een overtijdbehandeling gehad. En heb daar erg spijt van gehad. Inmiddels kan ik ermee leven. Heb ook geen keus. Maar t is niet niks. Mentaal.
Maar mijn omstandigheden waren anders dan die van jou.
Een omgangsregeling met 1 kindje is al een heel gedoe. Laat staan met 2.
Voor 1 kindje zo klein heb je je handen al vol. Met twee wordt dat nog drukker. En je studie. En loskomen van ex. Ik vind t gegronde redenen hoor. Sws bepaal jijzelf wat voor jou redenen zijn om t wel of niet te doen. Ik snap t iig wel als je t weg laat halen. Nu ik een paar jaar verder ben weet ik dat dit de beste keus is geweest voor mij.
donderdag 16 juni 2016 om 00:30
quote:FunnyFace8 schreef op 16 juni 2016 @ 00:23:
Poe hee, wat een verhaal.
Een hele lastige keuze die je alleen zelf kunt maken. Ik kan alleen uit eigen ervaring zeggen dat ik twee kinderen heel veel zwaarder vond dan een kind. Dat is natuurlijk voor iedereen anders, maar ik heb me er persoonlijk echt op verkeken.
Hoe oud is je eerste kind? Hoe oud ben jij? En hoe ver ben je met je tweede zwangerschap?
Het lijkt me ook wel zwaarder maar ik heb aan mijn eerste een heerlijk kindje, als baby al. Daarom is het voor mij denk ik wat moeilijker om een realistische inschatting te maken hoe zwaar het zal zijn.
Ik ben 26. Mijn dochter wordt over een een aantal maanden drie. Ik schat zelf dat ik ongeveer 5 of zes weken zwanger ben.
Poe hee, wat een verhaal.
Een hele lastige keuze die je alleen zelf kunt maken. Ik kan alleen uit eigen ervaring zeggen dat ik twee kinderen heel veel zwaarder vond dan een kind. Dat is natuurlijk voor iedereen anders, maar ik heb me er persoonlijk echt op verkeken.
Hoe oud is je eerste kind? Hoe oud ben jij? En hoe ver ben je met je tweede zwangerschap?
Het lijkt me ook wel zwaarder maar ik heb aan mijn eerste een heerlijk kindje, als baby al. Daarom is het voor mij denk ik wat moeilijker om een realistische inschatting te maken hoe zwaar het zal zijn.
Ik ben 26. Mijn dochter wordt over een een aantal maanden drie. Ik schat zelf dat ik ongeveer 5 of zes weken zwanger ben.
donderdag 16 juni 2016 om 00:35
Hoeveel dagen moet je werken en/of opleiding? Kinderopvang kost heel weinig voor een alleenstaande! Dat probleem is dus al opgelost... de mensen die je zouden gaan verlaten omdat je een kindje krijgt, zijn nooit goede vrienden geweest.. Over familie maar niet te spreken.
Je zult altijd verbonden zijn met je ex, met of zonder 2e kind. Dus je gevoelens kan je 'sowieso' niet uit de weg gaan..
Het is misschien een k*t situatie,maar denk in oplossingen in plaats van problemen.. Abortus zou ook kunnen, maar dat vind ik zelf op dit moment geen goede reden...
Je zult altijd verbonden zijn met je ex, met of zonder 2e kind. Dus je gevoelens kan je 'sowieso' niet uit de weg gaan..
Het is misschien een k*t situatie,maar denk in oplossingen in plaats van problemen.. Abortus zou ook kunnen, maar dat vind ik zelf op dit moment geen goede reden...
donderdag 16 juni 2016 om 00:46
Ik schat twee of drie dagen per week. Over opvang of financieen maak ik me niet heel erg druk. Ik maak me vooral druk dat ik mijn eerste gewoon in deze situatie (breuk tussen ouders, opleiding, mensen die wellicht uit zijn leven verdwijnen en nog een kindje) tekort ga doen en dat verdient hij echt niet!
donderdag 16 juni 2016 om 06:13
Je komt nu uit een relatie waarin een bom ontploft is die zoveel schade aan gericht heeft dat er geen lijmen meer aan is. Ik zou voor mezelf en mijn kind kiezen en voor een overtijd behandeling gaan. Je bent nog jong en goed bezig qua studie. Richt je op jullie toekomst en realiseer je dat je echt gelijk hebt: kinderen worden niet groot op lucht en aan jezelf werken door netjes je studie af te maken is gewoon de verstandigste oplossing.
donderdag 16 juni 2016 om 06:46
Je hebt niet voor nog een kind gekozen en doet je zoon tekort als er een baby bij komt.
Je komt veel moeilijker los van ex als je zwanger bent, want toch zijn baby.
Ik vond twee kinderen serieus meer werk.
Als je kiest voor zoon en jou, past daar geen dikke buik bij. Je kan dan veel minder investeren in jezelf, en ook minder in zoon. Zoon verdient beter en jij ook. En buik ook.
Ik geloof niet in abortus, ik geloof ook niet dat elke zwangerschap uitgedragen moet worden omdat het gelukt is.
Je komt veel moeilijker los van ex als je zwanger bent, want toch zijn baby.
Ik vond twee kinderen serieus meer werk.
Als je kiest voor zoon en jou, past daar geen dikke buik bij. Je kan dan veel minder investeren in jezelf, en ook minder in zoon. Zoon verdient beter en jij ook. En buik ook.
Ik geloof niet in abortus, ik geloof ook niet dat elke zwangerschap uitgedragen moet worden omdat het gelukt is.
donderdag 16 juni 2016 om 07:02
Allereerst sta je er zelf bij in hoeverre jouw zoon tekort gaat komen. Simpel gezegt ben jij verantwoordelijk voor jouw deel en zijn vader verantwoordelijk voor zijn deel. Wat dus wil zeggen dat je kind niets te kort gaat komen maar de situatie gaat veranderen en dat zal even wennen zijn.
Daarnaast zou ik in mijn situatie (ook als mijn relatie net zou stranden) het ongeboren kind houden. Omdat ik weet dat ik een sterke aanwezige moeder ben en genoeg te bieden heb. Maar wordt hrt zwaar voor jou ja enorm. Je zal alles moeten doorstaan zonder hem. Hoe staat hij er tegenover? Hij kan er met zijn lijf natuurlijk bij zijn als hij kiest om ook voor dit kind te gaan zorgen maar emotioneel is hij waarschijnlijk niet meer betrokken bij jou en dat is iets dat je zal moeten verkroppen. Kun je dat?
Ik ken iemand die vrij kort na haar relatie voorbij was bij ouders ging wonen met zoon van nog geen anderhalf jaar. In die tijd was zij net zwanger, ongepland. Vader is weinig in beeld maar zoon komt niets te kort en kroelt hele dagen met zijn kleine broertje. En tuurlijk wordt het ook zwaar maar dat is meer voor jou dan voor je zoon.
Daarnaast zou ik in mijn situatie (ook als mijn relatie net zou stranden) het ongeboren kind houden. Omdat ik weet dat ik een sterke aanwezige moeder ben en genoeg te bieden heb. Maar wordt hrt zwaar voor jou ja enorm. Je zal alles moeten doorstaan zonder hem. Hoe staat hij er tegenover? Hij kan er met zijn lijf natuurlijk bij zijn als hij kiest om ook voor dit kind te gaan zorgen maar emotioneel is hij waarschijnlijk niet meer betrokken bij jou en dat is iets dat je zal moeten verkroppen. Kun je dat?
Ik ken iemand die vrij kort na haar relatie voorbij was bij ouders ging wonen met zoon van nog geen anderhalf jaar. In die tijd was zij net zwanger, ongepland. Vader is weinig in beeld maar zoon komt niets te kort en kroelt hele dagen met zijn kleine broertje. En tuurlijk wordt het ook zwaar maar dat is meer voor jou dan voor je zoon.
donderdag 16 juni 2016 om 07:07
Met de pil heb je sowieso geen menstruatie maar een onttrekkingsbloeding in de stopweek. Deze onttrekkingsbloeding is trouwens medisch niet noodzakelijk. Je weet waar kinderen vandaag komen maar je weet erg weinig over de werking van je anticonceptie.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
donderdag 16 juni 2016 om 07:56
quote:swifty schreef op 16 juni 2016 @ 00:24:
denk dat het voor je kindje wel leuk is om een broertje of zusje erbij te hebben. Een kind alleen bij alleenstaande moeder, of alternatief, twee kinderen bij alleenstaande moeder...denk dat laatste wel gezelliger is, ipv het met je moeder steeds moeten doen, heb je dan een zusje of broertje waar je ook mee kan spelen en optrekken.
Misschien voor jou ook leuker, met 2 kinderen samen eten aan tafel dan met 1 kind....'
Misschien stomme invalshoek, maar goed, het is laat, en dit leek mij wel leuk, twee kindjes ipv 1. Dus, ik zeg, van harte welkom en gefeliciteerd! Nu is het even zwaar, maar wat zul je blij zijn met dit nieuwe wonder. En je kind ook!
In je eentje met 2 jonge kinderen blijft zwaar hoor.
TO: een eventuele abortus hoef je toch helemaal niet te vertellen tegen.je familie?
Maar wat vindt vader? Of ga je op eigen houtje een beslissing nemen? Ondanks de breuk zul je toch met hem moeten overleggen.
denk dat het voor je kindje wel leuk is om een broertje of zusje erbij te hebben. Een kind alleen bij alleenstaande moeder, of alternatief, twee kinderen bij alleenstaande moeder...denk dat laatste wel gezelliger is, ipv het met je moeder steeds moeten doen, heb je dan een zusje of broertje waar je ook mee kan spelen en optrekken.
Misschien voor jou ook leuker, met 2 kinderen samen eten aan tafel dan met 1 kind....'
Misschien stomme invalshoek, maar goed, het is laat, en dit leek mij wel leuk, twee kindjes ipv 1. Dus, ik zeg, van harte welkom en gefeliciteerd! Nu is het even zwaar, maar wat zul je blij zijn met dit nieuwe wonder. En je kind ook!
In je eentje met 2 jonge kinderen blijft zwaar hoor.
TO: een eventuele abortus hoef je toch helemaal niet te vertellen tegen.je familie?
Maar wat vindt vader? Of ga je op eigen houtje een beslissing nemen? Ondanks de breuk zul je toch met hem moeten overleggen.
donderdag 16 juni 2016 om 08:01
quote:MyloveI schreef op 16 juni 2016 @ 00:46:
Ik schat twee of drie dagen per week. Over opvang of financieen maak ik me niet heel erg druk. Ik maak me vooral druk dat ik mijn eerste gewoon in deze situatie (breuk tussen ouders, opleiding, mensen die wellicht uit zijn leven verdwijnen en nog een kindje) tekort ga doen en dat verdient hij echt niet!
Maar hoe ga je een woning betalen? Kleren? Eten? Opvang?
Je kind groeit nu op in een gescheiden setting, zoals zoveel kinderen. En die doen het gewoon goed.
Maar hoe kom je aan een.huis? Of kun je blijven waar je nu woont? Eerst praktische zaken: inkomen en een huis.
Ik schat twee of drie dagen per week. Over opvang of financieen maak ik me niet heel erg druk. Ik maak me vooral druk dat ik mijn eerste gewoon in deze situatie (breuk tussen ouders, opleiding, mensen die wellicht uit zijn leven verdwijnen en nog een kindje) tekort ga doen en dat verdient hij echt niet!
Maar hoe ga je een woning betalen? Kleren? Eten? Opvang?
Je kind groeit nu op in een gescheiden setting, zoals zoveel kinderen. En die doen het gewoon goed.
Maar hoe kom je aan een.huis? Of kun je blijven waar je nu woont? Eerst praktische zaken: inkomen en een huis.
donderdag 16 juni 2016 om 08:14
quote:swifty schreef op 16 juni 2016 @ 00:24:
denk dat het voor je kindje wel leuk is om een broertje of zusje erbij te hebben. Een kind alleen bij alleenstaande moeder, of alternatief, twee kinderen bij alleenstaande moeder...denk dat laatste wel gezelliger is, ipv het met je moeder steeds moeten doen, heb je dan een zusje of broertje waar je ook mee kan spelen en optrekken.
Misschien voor jou ook leuker, met 2 kinderen samen eten aan tafel dan met 1 kind....'
Misschien stomme invalshoek, maar goed, het is laat, en dit leek mij wel leuk, twee kindjes ipv 1. Dus, ik zeg, van harte welkom en gefeliciteerd! Nu is het even zwaar, maar wat zul je blij zijn met dit nieuwe wonder. En je kind ook!
Nou, wat leuk en gezellig allemaal
Heb je TO's verhaal wel goed gelezen
denk dat het voor je kindje wel leuk is om een broertje of zusje erbij te hebben. Een kind alleen bij alleenstaande moeder, of alternatief, twee kinderen bij alleenstaande moeder...denk dat laatste wel gezelliger is, ipv het met je moeder steeds moeten doen, heb je dan een zusje of broertje waar je ook mee kan spelen en optrekken.
Misschien voor jou ook leuker, met 2 kinderen samen eten aan tafel dan met 1 kind....'
Misschien stomme invalshoek, maar goed, het is laat, en dit leek mij wel leuk, twee kindjes ipv 1. Dus, ik zeg, van harte welkom en gefeliciteerd! Nu is het even zwaar, maar wat zul je blij zijn met dit nieuwe wonder. En je kind ook!
Nou, wat leuk en gezellig allemaal
Heb je TO's verhaal wel goed gelezen
donderdag 16 juni 2016 om 08:16
@viva_amber dat klopt ja, daar weet ik vrij weinig van. Vandaar dat ik meerdere malen met apotheek en huisarts over dit probleem heb gesproken. Het mag dan wel medisch niet noodzakelijk zijn maar het geeft wel degelijk vervelende gevolgen als je niet ongesteld wordt. Ook is het niet echt prettig voor je gerust zijn.
Ik heb inderdaad al een huis en ook de ruimte. Financieel is het haalbaar.
Vader is gerust op de hoogte, ik zet hem heus niet buiten spel bij zon belangrijke keuze wat hem ook degelijk aangaat. Echter, hij staat er net zo in als ik. Ook hij moet deze breuk verwerken want aan liefde over en weer ontbreekt het niet. We halen alleen in sommige omstandigheden het slechtste in elkaar naar boven en dat is geen eerlijke situatie voor ons kindje.
Een eventuele abortus hoef ik inderdaad niet te vertellen
Maar als ik er besluit voor te gaan vermoed ik dat sommige mensen dat wel gaat opvallen en daar verwacht ik de woedende reacties, niet wat betreft de abortus.
Ik ben gerust heel sterk. Zoon doet het heel goed onder deze omstandigheden. Komt niks tekort van mij en ook vader doet het heel goed op dit moment met hem. Ik geloof ook niet dat vader ons zou laten vallen, ook niet met een eventuele tweede. Het bij elkaar wegblijven zou wellicht moeilijker worden. En inderdaad, het zou voor mij heel moeilijk te verkroppen worden als ik zwanger ben en vader wellicht een nieuwe relatie krijgt.
Ik heb inderdaad al een huis en ook de ruimte. Financieel is het haalbaar.
Vader is gerust op de hoogte, ik zet hem heus niet buiten spel bij zon belangrijke keuze wat hem ook degelijk aangaat. Echter, hij staat er net zo in als ik. Ook hij moet deze breuk verwerken want aan liefde over en weer ontbreekt het niet. We halen alleen in sommige omstandigheden het slechtste in elkaar naar boven en dat is geen eerlijke situatie voor ons kindje.
Een eventuele abortus hoef ik inderdaad niet te vertellen
Maar als ik er besluit voor te gaan vermoed ik dat sommige mensen dat wel gaat opvallen en daar verwacht ik de woedende reacties, niet wat betreft de abortus.
Ik ben gerust heel sterk. Zoon doet het heel goed onder deze omstandigheden. Komt niks tekort van mij en ook vader doet het heel goed op dit moment met hem. Ik geloof ook niet dat vader ons zou laten vallen, ook niet met een eventuele tweede. Het bij elkaar wegblijven zou wellicht moeilijker worden. En inderdaad, het zou voor mij heel moeilijk te verkroppen worden als ik zwanger ben en vader wellicht een nieuwe relatie krijgt.
donderdag 16 juni 2016 om 08:26
Er zijn maar weinig mensen pro-abortus. Abortus is iets heel naars, iets vervelends, maar soms wel de juiste keuze. In deze situatie is een nieuwe zwangerschap niet wenselijk. Je bent eigenlijk klaar voor een nieuwe start en met een kleine baby erbij zal het heel lastig zijn om los te komen van je ex en om je te concentreren op de studie.
In deze situatie zou ik kiezen voor een abortus (of misschien overtijdbehandeling)
In deze situatie zou ik kiezen voor een abortus (of misschien overtijdbehandeling)
donderdag 16 juni 2016 om 08:27
Met een baby erbij ben je absoluut niet meer flexibel, tenzij je een heel erg groot vangnet hebt...
Ik lees tot nu toe alleen nadelen in je verhaal als je de zwangerschap door zet.
Stel dat het je wel lukt, kind, baby, opleiding. Dan zit toch nog met oppas- en/of geldproblemen. Naast het feit dat je oudste kind gewoon aandacht verdiend in deze toch al klote situatie.
Ik neem aan dat je over een tijd als alleenstaande moeder je eigen broek kan ophouden en na je opleiding een baan kan vinden. Het lijkt me dat dat met 1 kind een stuk makkelijker gaat.
Ik kan niet oordelen over hoe je je voelt, Heb zelf nooit een abortus laten doen, maar denk wel een stuk makkelijker hierover en zou er dus gelijk voor kiezen in jouw situatie.
Ik lees tot nu toe alleen nadelen in je verhaal als je de zwangerschap door zet.
Stel dat het je wel lukt, kind, baby, opleiding. Dan zit toch nog met oppas- en/of geldproblemen. Naast het feit dat je oudste kind gewoon aandacht verdiend in deze toch al klote situatie.
Ik neem aan dat je over een tijd als alleenstaande moeder je eigen broek kan ophouden en na je opleiding een baan kan vinden. Het lijkt me dat dat met 1 kind een stuk makkelijker gaat.
Ik kan niet oordelen over hoe je je voelt, Heb zelf nooit een abortus laten doen, maar denk wel een stuk makkelijker hierover en zou er dus gelijk voor kiezen in jouw situatie.
donderdag 16 juni 2016 om 08:34
En sorry, PFFF....wat een sneue opmerking Swifty, om een gezellige situatie te creëren met een broertje/zusje erbij voor je oudste.
Alsof deze situatie gezellig is voor oudste kind.
Juist voor de oudste is deze situatie, de scheiding van vader en moeder al erg genoeg.
Nog meer veranderingen, dus "gezellig" een 2e, is absoluut niet handig voor rust, regelmaat en stress voor kind.
Alsof deze situatie gezellig is voor oudste kind.
Juist voor de oudste is deze situatie, de scheiding van vader en moeder al erg genoeg.
Nog meer veranderingen, dus "gezellig" een 2e, is absoluut niet handig voor rust, regelmaat en stress voor kind.