Onvervulde kinderwens
woensdag 15 oktober 2014 om 10:21
Dag allen,
Momenteel heb ik het even heel erg moeilijk, ik zou graag mijn verhaal delen op dit forum.
Vroeger wilde ik altijd een groot gezin met kinderen. Een vaste relatie kreeg ik echter pas vlak voordat ik 30 werd. Helaas had mijn man geen kinderwens, hij vond ons vrije leven geweldig en zat niet op een gezin te wachten. Als ik er voorzichtig over begon zei hij altijd “misschien later”.
Om mij heen kregen mijn vriendinnen allemaal kinderen wat ik vaak best moeilijk vond. Toen ik 35 werd begon mijn kinderwens echt te knagen, dit heb ik mijn man ook verteld. Hij zag het nog steeds niet zitten… en om een lang verhaal kort te houden, hij wilde het echt niet. Toen mijn man op een gegeven moment vreemd ging zijn we gescheiden, vlak na mijn 38e verjaardag.
Al snel leerde ik mijn huidige vriend kennen en ik was echt zielsgelukkig dat hij me vertelde wel graag kinderen te willen. Maar ja, mijn leeftijd begon mee te tellen. Na een paar maand er uitvoerig over gesproken te hebben besloten we dat ik met anticonceptie zou stoppen.
Ik begon me echt te verdiepen in het zwanger worden en hoopte vurig dat het snel zou lukken. Inmiddels zijn we bijna een jaar verder, helaas niet zwanger. Mijn huisarts vertelde me dat deze “wachttijd” heel normaal is, maar adviseerde me om ons te laten testen.
We hebben een afspraak gemaakt bij een vruchtbaarheidskliniek. Ik had verwacht dat mijn leeftijd een probleem zou zijn, maar dat was absoluut niet het geval! Sterker nog, ik ben hartstikke gezond op dat vlak, de gynaecoloog was heel tevreden. Maar over mijn vriend helaas niet…. hij heeft veel te weinig “zwemmend” zaad. De kans om op een normale manier zwanger te worden is ontzettend klein. Ze adviseren ons om een medische molen aan te gaan.
We krijgen vervolggesprekken met informatie over mogelijke behandelingen enz. Ook daar heb ik me nu een beetje in verdiept en de moed zakt me volledig in de schoenen. Als ik de verhalen moet geloven komt er heel veel bij kijken, en is de kans niet eens zo heel groot.
Moet ik mijn kinderwens opgeven? Of er toch voor gaan?? Mijn vriend weet het zelf ook niet echt, hij vind het ook heel moeilijk. En mijn leeftijd loopt wel door, ik ben nu 39. Mijn vriend is 40.
Veel liefs,
Momenteel heb ik het even heel erg moeilijk, ik zou graag mijn verhaal delen op dit forum.
Vroeger wilde ik altijd een groot gezin met kinderen. Een vaste relatie kreeg ik echter pas vlak voordat ik 30 werd. Helaas had mijn man geen kinderwens, hij vond ons vrije leven geweldig en zat niet op een gezin te wachten. Als ik er voorzichtig over begon zei hij altijd “misschien later”.
Om mij heen kregen mijn vriendinnen allemaal kinderen wat ik vaak best moeilijk vond. Toen ik 35 werd begon mijn kinderwens echt te knagen, dit heb ik mijn man ook verteld. Hij zag het nog steeds niet zitten… en om een lang verhaal kort te houden, hij wilde het echt niet. Toen mijn man op een gegeven moment vreemd ging zijn we gescheiden, vlak na mijn 38e verjaardag.
Al snel leerde ik mijn huidige vriend kennen en ik was echt zielsgelukkig dat hij me vertelde wel graag kinderen te willen. Maar ja, mijn leeftijd begon mee te tellen. Na een paar maand er uitvoerig over gesproken te hebben besloten we dat ik met anticonceptie zou stoppen.
Ik begon me echt te verdiepen in het zwanger worden en hoopte vurig dat het snel zou lukken. Inmiddels zijn we bijna een jaar verder, helaas niet zwanger. Mijn huisarts vertelde me dat deze “wachttijd” heel normaal is, maar adviseerde me om ons te laten testen.
We hebben een afspraak gemaakt bij een vruchtbaarheidskliniek. Ik had verwacht dat mijn leeftijd een probleem zou zijn, maar dat was absoluut niet het geval! Sterker nog, ik ben hartstikke gezond op dat vlak, de gynaecoloog was heel tevreden. Maar over mijn vriend helaas niet…. hij heeft veel te weinig “zwemmend” zaad. De kans om op een normale manier zwanger te worden is ontzettend klein. Ze adviseren ons om een medische molen aan te gaan.
We krijgen vervolggesprekken met informatie over mogelijke behandelingen enz. Ook daar heb ik me nu een beetje in verdiept en de moed zakt me volledig in de schoenen. Als ik de verhalen moet geloven komt er heel veel bij kijken, en is de kans niet eens zo heel groot.
Moet ik mijn kinderwens opgeven? Of er toch voor gaan?? Mijn vriend weet het zelf ook niet echt, hij vind het ook heel moeilijk. En mijn leeftijd loopt wel door, ik ben nu 39. Mijn vriend is 40.
Veel liefs,
woensdag 15 oktober 2014 om 11:19
jullie moeten het nieuws eerst even laten bzinken, want het is nooit leuk om te horen. Verder zou ik nog een gesprek met de gynaecoloog in plannen als het nieuws gezonken is. Deze kan dan jullie optie en de behandeling uit leggen. Daarna kunnen jullie op het gemak een beslissing nemen wat je gaat doen.
Hier kregen we het nieuws dat de zwemmen van mijn vriend niet goed genoeg was zo'n 5 jaar geleden. Door wat problemen vanuit mijn kant hebben het proces tussentijds voor een tijd stil moeten leggen, maar na 7 iui met 1 mk als gevolg ben ik van de eerste ivf zwanger geraakt. Wij zijn eind vorig jaar ouders geworden van een zoon.
Omdat het proces lang geduurd heeft en ik inmmidels 36 ben en mijn vriend 40 zijn we in augustus voor nummer 2 weer begonnen en wat bleek wij hadden weer mazzel. Ik ben inmiddels 8 weken zwanger van nummer 2.
succes
Hier kregen we het nieuws dat de zwemmen van mijn vriend niet goed genoeg was zo'n 5 jaar geleden. Door wat problemen vanuit mijn kant hebben het proces tussentijds voor een tijd stil moeten leggen, maar na 7 iui met 1 mk als gevolg ben ik van de eerste ivf zwanger geraakt. Wij zijn eind vorig jaar ouders geworden van een zoon.
Omdat het proces lang geduurd heeft en ik inmmidels 36 ben en mijn vriend 40 zijn we in augustus voor nummer 2 weer begonnen en wat bleek wij hadden weer mazzel. Ik ben inmiddels 8 weken zwanger van nummer 2.
succes
woensdag 15 oktober 2014 om 11:22
Wat goed dat je er zo over nadenkt.
Ik zou aanraden te stoppen en de situatie te accepteren zoals het is.
Er zijn zoveel andere manieren om van kinderen te genieten!
Pleegzorg, opvang, gastouder, etc.
Je leeftijd is niet ideaal om nog een gezond kind te krijgen. Ja het is mogelijk, maar de risico's zijn groter.
Daarnaast is de medische molen verre van ideaal, en zeer tegen natuurlijk.
Het is misschien niet leuk om te horen: maar niet iedere vrouw kan zwanger worden en ik denk dat dat met reden is.
Als er allerlei toeters en bellen de kast uit getrokken moeten worden dan heeft de natuur het niet zo bedoeld. Is mijn idee.
Accepteer je "lot", en geniet van het leven!
Ik zou aanraden te stoppen en de situatie te accepteren zoals het is.
Er zijn zoveel andere manieren om van kinderen te genieten!
Pleegzorg, opvang, gastouder, etc.
Je leeftijd is niet ideaal om nog een gezond kind te krijgen. Ja het is mogelijk, maar de risico's zijn groter.
Daarnaast is de medische molen verre van ideaal, en zeer tegen natuurlijk.
Het is misschien niet leuk om te horen: maar niet iedere vrouw kan zwanger worden en ik denk dat dat met reden is.
Als er allerlei toeters en bellen de kast uit getrokken moeten worden dan heeft de natuur het niet zo bedoeld. Is mijn idee.
Accepteer je "lot", en geniet van het leven!
woensdag 15 oktober 2014 om 11:36
woensdag 15 oktober 2014 om 12:04
quote:atorka schreef op woensdag 15 oktober 2014 11:22 Wat goed dat je er zo over nadenkt.
Ik zou aanraden te stoppen en de situatie te accepteren zoals het is.
Er zijn zoveel andere manieren om van kinderen te genieten!
Pleegzorg, opvang, gastouder, etc.
Je leeftijd is niet ideaal om nog een gezond kind te krijgen. Ja het is mogelijk, maar de risico's zijn groter.
Daarnaast is de medische molen verre van ideaal, en zeer tegen natuurlijk.
Het is misschien niet leuk om te horen: maar niet iedere vrouw kan zwanger worden en ik denk dat dat met reden is.
Als er allerlei toeters en bellen de kast uit getrokken moeten worden dan heeft de natuur het niet zo bedoeld. Is mijn idee.
Accepteer je "lot", en geniet van het leven! De natuur heeft het zo niet bedoeld? Want al die mensen die door middel van ivf toch kinderen hebben gekregen kregen mismaakte kinderen? Immers, de natuur werkte niet voor niets niet mee? Of bleken de ouders niet geschikt voor kinderen? Mens, je praat poep.
Ik zou aanraden te stoppen en de situatie te accepteren zoals het is.
Er zijn zoveel andere manieren om van kinderen te genieten!
Pleegzorg, opvang, gastouder, etc.
Je leeftijd is niet ideaal om nog een gezond kind te krijgen. Ja het is mogelijk, maar de risico's zijn groter.
Daarnaast is de medische molen verre van ideaal, en zeer tegen natuurlijk.
Het is misschien niet leuk om te horen: maar niet iedere vrouw kan zwanger worden en ik denk dat dat met reden is.
Als er allerlei toeters en bellen de kast uit getrokken moeten worden dan heeft de natuur het niet zo bedoeld. Is mijn idee.
Accepteer je "lot", en geniet van het leven! De natuur heeft het zo niet bedoeld? Want al die mensen die door middel van ivf toch kinderen hebben gekregen kregen mismaakte kinderen? Immers, de natuur werkte niet voor niets niet mee? Of bleken de ouders niet geschikt voor kinderen? Mens, je praat poep.
woensdag 15 oktober 2014 om 12:08
Ga ervoor, geef het die kans nog. Afhankelijk van hoe "slecht" zijn zaad is zal de eerste optie IUI zijn. Aangezien bij jou alles goed is zal die waarschijnlijk in eigen cyclus kunnen. Doen! In vergelijk met IVF en ICSI is IUI in eigen cyclus peanuts en mocht het allemaal toch niet lukken heb je het in ieder geval geprobeerd en blijft dat niet in je hoofd rondspoken later.
woensdag 15 oktober 2014 om 12:22
quote:atorka schreef op 15 oktober 2014 @ 11:22:
Wat goed dat je er zo over nadenkt.
Ik zou aanraden te stoppen en de situatie te accepteren zoals het is.
Er zijn zoveel andere manieren om van kinderen te genieten!
Pleegzorg, opvang, gastouder, etc.
Je leeftijd is niet ideaal om nog een gezond kind te krijgen. Ja het is mogelijk, maar de risico's zijn groter.
Daarnaast is de medische molen verre van ideaal, en zeer tegen natuurlijk.
Het is misschien niet leuk om te horen: maar niet iedere vrouw kan zwanger worden en ik denk dat dat met reden is.
Als er allerlei toeters en bellen de kast uit getrokken moeten worden dan heeft de natuur het niet zo bedoeld. Is mijn idee.
Accepteer je "lot", en geniet van het leven!Een pacemaker is ook tegennatuurlijk. Zullen we die dan ook maar niet meer plaatsen? Chemokuren zijn ook niet echt natuurlijk. Ook maar niet meer geven? Wat een onzin verkondig jij zeg.
Wat goed dat je er zo over nadenkt.
Ik zou aanraden te stoppen en de situatie te accepteren zoals het is.
Er zijn zoveel andere manieren om van kinderen te genieten!
Pleegzorg, opvang, gastouder, etc.
Je leeftijd is niet ideaal om nog een gezond kind te krijgen. Ja het is mogelijk, maar de risico's zijn groter.
Daarnaast is de medische molen verre van ideaal, en zeer tegen natuurlijk.
Het is misschien niet leuk om te horen: maar niet iedere vrouw kan zwanger worden en ik denk dat dat met reden is.
Als er allerlei toeters en bellen de kast uit getrokken moeten worden dan heeft de natuur het niet zo bedoeld. Is mijn idee.
Accepteer je "lot", en geniet van het leven!Een pacemaker is ook tegennatuurlijk. Zullen we die dan ook maar niet meer plaatsen? Chemokuren zijn ook niet echt natuurlijk. Ook maar niet meer geven? Wat een onzin verkondig jij zeg.
"Hey baby girl, you're on speaker so behave" (© Derek Morgan)
woensdag 15 oktober 2014 om 12:30
quote:atorka schreef op 15 oktober 2014 @ 11:22:
Wat goed dat je er zo over nadenkt.
Ik zou aanraden te stoppen en de situatie te accepteren zoals het is.
Er zijn zoveel andere manieren om van kinderen te genieten!
Pleegzorg, opvang, gastouder, etc.
Je leeftijd is niet ideaal om nog een gezond kind te krijgen. Ja het is mogelijk, maar de risico's zijn groter.
Daarnaast is de medische molen verre van ideaal, en zeer tegen natuurlijk.
Het is misschien niet leuk om te horen: maar niet iedere vrouw kan zwanger worden en ik denk dat dat met reden is.
Als er allerlei toeters en bellen de kast uit getrokken moeten worden dan heeft de natuur het niet zo bedoeld. Is mijn idee.
Accepteer je "lot", en geniet van het leven!
je hebt duidelijk het verhaal maar half gelezen. Ze heeft toch duidelijk gezegd dat zij zelf kerngezond is..Zij kan prima zwanger worden. Als de zaadjes van haar man dan een beetje hulp nodig hebben, wat maakt dat dan uit? Als zij beiden bereid zijn die toeters en bellen uit de kast te trekken, wie zijn wij dan om daar over te oordelen?
Iedereen maakt deze keuze voor zichzelf. Als het hebben van kinderen oprecht ontbreekt aan je levensgeluk, waarom zou je dan niet medische hulp mogen inroepen om je een handje te helpen? Ik heb zelf altijd gezegd dat als het niet natuurlijk zou lukken bij mij, ik waarschijnlijk die behandelingen niet zou doen. Maar alleen omdat ik het niet zou doen, geeft mij niet het recht enerzijds of anderzijds iemand iets aan te raden. Iedereen spreekt vanuit zijn of haar eigen ervaringen en denkbeelden. Wij weten niet hoe TO dit allemaal ervaart. Ze moet dit zelf beslissen.
Wat goed dat je er zo over nadenkt.
Ik zou aanraden te stoppen en de situatie te accepteren zoals het is.
Er zijn zoveel andere manieren om van kinderen te genieten!
Pleegzorg, opvang, gastouder, etc.
Je leeftijd is niet ideaal om nog een gezond kind te krijgen. Ja het is mogelijk, maar de risico's zijn groter.
Daarnaast is de medische molen verre van ideaal, en zeer tegen natuurlijk.
Het is misschien niet leuk om te horen: maar niet iedere vrouw kan zwanger worden en ik denk dat dat met reden is.
Als er allerlei toeters en bellen de kast uit getrokken moeten worden dan heeft de natuur het niet zo bedoeld. Is mijn idee.
Accepteer je "lot", en geniet van het leven!
je hebt duidelijk het verhaal maar half gelezen. Ze heeft toch duidelijk gezegd dat zij zelf kerngezond is..Zij kan prima zwanger worden. Als de zaadjes van haar man dan een beetje hulp nodig hebben, wat maakt dat dan uit? Als zij beiden bereid zijn die toeters en bellen uit de kast te trekken, wie zijn wij dan om daar over te oordelen?
Iedereen maakt deze keuze voor zichzelf. Als het hebben van kinderen oprecht ontbreekt aan je levensgeluk, waarom zou je dan niet medische hulp mogen inroepen om je een handje te helpen? Ik heb zelf altijd gezegd dat als het niet natuurlijk zou lukken bij mij, ik waarschijnlijk die behandelingen niet zou doen. Maar alleen omdat ik het niet zou doen, geeft mij niet het recht enerzijds of anderzijds iemand iets aan te raden. Iedereen spreekt vanuit zijn of haar eigen ervaringen en denkbeelden. Wij weten niet hoe TO dit allemaal ervaart. Ze moet dit zelf beslissen.
woensdag 15 oktober 2014 om 12:51
quote:GarciaCM schreef op 15 oktober 2014 @ 12:22:
[...]
Een pacemaker is ook tegennatuurlijk. Zullen we die dan ook maar niet meer plaatsen? Chemokuren zijn ook niet echt natuurlijk. Ook maar niet meer geven? Wat een onzin verkondig jij zeg.Zonder pacemaker of chemokuur ga je dood, zonder kinderen valt prima te leven hoor.
[...]
Een pacemaker is ook tegennatuurlijk. Zullen we die dan ook maar niet meer plaatsen? Chemokuren zijn ook niet echt natuurlijk. Ook maar niet meer geven? Wat een onzin verkondig jij zeg.Zonder pacemaker of chemokuur ga je dood, zonder kinderen valt prima te leven hoor.
woensdag 15 oktober 2014 om 12:53
quote:marg81 schreef op 15 oktober 2014 @ 12:30:
[...]
je hebt duidelijk het verhaal maar half gelezen. Ze heeft toch duidelijk gezegd dat zij zelf kerngezond is..Zij kan prima zwanger worden. Als de zaadjes van haar man dan een beetje hulp nodig hebben, wat maakt dat dan uit? Als zij beiden bereid zijn die toeters en bellen uit de kast te trekken, wie zijn wij dan om daar over te oordelen?
Iedereen maakt deze keuze voor zichzelf. Als het hebben van kinderen oprecht ontbreekt aan je levensgeluk, waarom zou je dan niet medische hulp mogen inroepen om je een handje te helpen? Ik heb zelf altijd gezegd dat als het niet natuurlijk zou lukken bij mij, ik waarschijnlijk die behandelingen niet zou doen. Maar alleen omdat ik het niet zou doen, geeft mij niet het recht enerzijds of anderzijds iemand iets aan te raden. Iedereen spreekt vanuit zijn of haar eigen ervaringen en denkbeelden. Wij weten niet hoe TO dit allemaal ervaart. Ze moet dit zelf beslissen.Oh, je mag alleen met TO meehuilen? Als je een andere mening hebt mag je die hier niet ventileren?
[...]
je hebt duidelijk het verhaal maar half gelezen. Ze heeft toch duidelijk gezegd dat zij zelf kerngezond is..Zij kan prima zwanger worden. Als de zaadjes van haar man dan een beetje hulp nodig hebben, wat maakt dat dan uit? Als zij beiden bereid zijn die toeters en bellen uit de kast te trekken, wie zijn wij dan om daar over te oordelen?
Iedereen maakt deze keuze voor zichzelf. Als het hebben van kinderen oprecht ontbreekt aan je levensgeluk, waarom zou je dan niet medische hulp mogen inroepen om je een handje te helpen? Ik heb zelf altijd gezegd dat als het niet natuurlijk zou lukken bij mij, ik waarschijnlijk die behandelingen niet zou doen. Maar alleen omdat ik het niet zou doen, geeft mij niet het recht enerzijds of anderzijds iemand iets aan te raden. Iedereen spreekt vanuit zijn of haar eigen ervaringen en denkbeelden. Wij weten niet hoe TO dit allemaal ervaart. Ze moet dit zelf beslissen.Oh, je mag alleen met TO meehuilen? Als je een andere mening hebt mag je die hier niet ventileren?
woensdag 15 oktober 2014 om 12:55
Ik heb meegemaakt wat je nu doormaakt.
Na twee ICSI behandelingen en twee keer terugplaatsen van embryo's die niet bleven zitten, zijn we ermee gestopt.
Omdat ik het niet meer wilde. Het voelde allemaal te onnatuurlijk.
Ik kan jou niet adviseren, ik kan je alleen vertellen dat ik blij ben dat we het geprobeerd hebben. Hoewel ik later van die man gescheiden ben en toen was ik juist weer blij dat we geen kinderen hadden die ons bonden.
Daarna ben ik mijn huidige man tegengekomen die al kinderen had en niet nog meer kinderen wilde. Aangezien ik na de twee mislukte terugplaatsingen ook heb gedacht dat dat misschien ook aan mij lag, heb ik me neergelegd bij het niet meer krijgen van kinderen.
Ik slikte wel de pil, maar dat was voornamelijk omdat ik die doorslikte en dus niet menstrueerde.
Op mijn 40e kreeg ik mijn doktersdossier onder ogen. Daarin stond létterlijk dat de ICSI-pogingen waren mislukt door de slechte kwaliteit van mijn ex zijn zaad. Toen besefte ik me dat het misschien toch niet aan mij had gelegen. (Ja, rare gedachten hadden zich toen inmiddels in mijn hoofd ontwikkeld).
Met mijn huidige man heb ik toen heel even geprobeerd om toch zwanger te worden, maar eigenlijk besefte ik me al heel snel dat het ons vrije leventje, waar we inmiddels al zo aan gewend waren, volledig zou omgooien en dat ik me eigenlijk al best wel bij de kinderloze situatie had neergelegd. Dus toen zijn we gestopt met de pogingen.
Heel eerlijk: ik ben 80% van de tijd blij dat ik die keuze zo heb gemaakt. En 20% van de tijd knaagt het aan me dat het bij mij gelopen is zoals het gelopen is. Dat iets wat voor velen de gewoonste zaak van de wereld is, niet voor mij is weggelegd.
Sinds heel recent ben ik erachter dat ik in de vroege menopauze zit. Ook weer even mentaal een switch maken, want de kindervraag is nu ineens geen vraag meer. Het is nu een feit dat ik ze (straks) niet meer kan krijgen. Terwijl ik eigenlijk niet eens weet óf ik ze uberhaupt wel kon krijgen. Het leven kan soms raar lopen.
Ik weet niet of je iets met mijn verhaal kunt. Wat ik je kan adviseren is écht, écht, écht je gevoel te volgen.
Als ik jou was, zou ik wel het traject in gaan. Het wel proberen. Als het dan niet lukt, dan gaat het achteraf in ieder geval niet knagen of het met ICSI wel gelukt zou zijn.
Sterkte met je beslissing
Na twee ICSI behandelingen en twee keer terugplaatsen van embryo's die niet bleven zitten, zijn we ermee gestopt.
Omdat ik het niet meer wilde. Het voelde allemaal te onnatuurlijk.
Ik kan jou niet adviseren, ik kan je alleen vertellen dat ik blij ben dat we het geprobeerd hebben. Hoewel ik later van die man gescheiden ben en toen was ik juist weer blij dat we geen kinderen hadden die ons bonden.
Daarna ben ik mijn huidige man tegengekomen die al kinderen had en niet nog meer kinderen wilde. Aangezien ik na de twee mislukte terugplaatsingen ook heb gedacht dat dat misschien ook aan mij lag, heb ik me neergelegd bij het niet meer krijgen van kinderen.
Ik slikte wel de pil, maar dat was voornamelijk omdat ik die doorslikte en dus niet menstrueerde.
Op mijn 40e kreeg ik mijn doktersdossier onder ogen. Daarin stond létterlijk dat de ICSI-pogingen waren mislukt door de slechte kwaliteit van mijn ex zijn zaad. Toen besefte ik me dat het misschien toch niet aan mij had gelegen. (Ja, rare gedachten hadden zich toen inmiddels in mijn hoofd ontwikkeld).
Met mijn huidige man heb ik toen heel even geprobeerd om toch zwanger te worden, maar eigenlijk besefte ik me al heel snel dat het ons vrije leventje, waar we inmiddels al zo aan gewend waren, volledig zou omgooien en dat ik me eigenlijk al best wel bij de kinderloze situatie had neergelegd. Dus toen zijn we gestopt met de pogingen.
Heel eerlijk: ik ben 80% van de tijd blij dat ik die keuze zo heb gemaakt. En 20% van de tijd knaagt het aan me dat het bij mij gelopen is zoals het gelopen is. Dat iets wat voor velen de gewoonste zaak van de wereld is, niet voor mij is weggelegd.
Sinds heel recent ben ik erachter dat ik in de vroege menopauze zit. Ook weer even mentaal een switch maken, want de kindervraag is nu ineens geen vraag meer. Het is nu een feit dat ik ze (straks) niet meer kan krijgen. Terwijl ik eigenlijk niet eens weet óf ik ze uberhaupt wel kon krijgen. Het leven kan soms raar lopen.
Ik weet niet of je iets met mijn verhaal kunt. Wat ik je kan adviseren is écht, écht, écht je gevoel te volgen.
Als ik jou was, zou ik wel het traject in gaan. Het wel proberen. Als het dan niet lukt, dan gaat het achteraf in ieder geval niet knagen of het met ICSI wel gelukt zou zijn.
Sterkte met je beslissing
Beter onvolmaakt en echt dan gemaakt volmaakt - Beati pauperes spiritu
woensdag 15 oktober 2014 om 13:16
quote:deepspace schreef op 15 oktober 2014 @ 12:53:
[...]
Oh, je mag alleen met TO meehuilen? Als je een andere mening hebt mag je die hier niet ventileren?
Je hebt duidelijk niet gelezen wat ik zei. Ik zei dat er enerzijds of anderzijds door anderen niet over te oordelen is. Dat iedereen kan zeggen wat hij of zij er zelf van vindt, maar advies geven alleen gebaseerd op je eigen ervaringen, zonder dat je weet hoe TO zich voelt, is niet juist.
Blijkbaar is selectief lezen ook een aangeboren afwijking.
[...]
Oh, je mag alleen met TO meehuilen? Als je een andere mening hebt mag je die hier niet ventileren?
Je hebt duidelijk niet gelezen wat ik zei. Ik zei dat er enerzijds of anderzijds door anderen niet over te oordelen is. Dat iedereen kan zeggen wat hij of zij er zelf van vindt, maar advies geven alleen gebaseerd op je eigen ervaringen, zonder dat je weet hoe TO zich voelt, is niet juist.
Blijkbaar is selectief lezen ook een aangeboren afwijking.
woensdag 15 oktober 2014 om 13:26
woensdag 15 oktober 2014 om 14:11
Ik zou er ook voor gaan, zeker omdat jij op dat vlak kennelijk nog supergezond bent!
De zaadkwaliteit van mijn man was ook erg slecht. Weinig zaadcellen en datgeen wat er zat was ook nog eens van zeer slechte kwaliteit. Ons werd verteld dat de kans dat wij een kindje zouden krijgen via de natuurlijke weg, nihil was.
De grond sloeg weg onder mijn voeten, ik kon alleen nog maar huilen.
Maar.....nu bijna 4 jaar verder zijn we de trotse papa en mama van een dochter van bijna 4 en een zoontje van 4 maanden. Beiden geboren via de natuurlijke weg...
De zaadkwaliteit van mijn man was ook erg slecht. Weinig zaadcellen en datgeen wat er zat was ook nog eens van zeer slechte kwaliteit. Ons werd verteld dat de kans dat wij een kindje zouden krijgen via de natuurlijke weg, nihil was.
De grond sloeg weg onder mijn voeten, ik kon alleen nog maar huilen.
Maar.....nu bijna 4 jaar verder zijn we de trotse papa en mama van een dochter van bijna 4 en een zoontje van 4 maanden. Beiden geboren via de natuurlijke weg...
woensdag 15 oktober 2014 om 14:12
quote:atorka schreef op 15 oktober 2014 @ 11:22:
Wat goed dat je er zo over nadenkt.
Ik zou aanraden te stoppen en de situatie te accepteren zoals het is.
Er zijn zoveel andere manieren om van kinderen te genieten!
Pleegzorg, opvang, gastouder, etc.
Je leeftijd is niet ideaal om nog een gezond kind te krijgen. Ja het is mogelijk, maar de risico's zijn groter.
Daarnaast is de medische molen verre van ideaal, en zeer tegen natuurlijk.
Het is misschien niet leuk om te horen: maar niet iedere vrouw kan zwanger worden en ik denk dat dat met reden is.
Als er allerlei toeters en bellen de kast uit getrokken moeten worden dan heeft de natuur het niet zo bedoeld. Is mijn idee.
Accepteer je "lot", en geniet van het leven! Wat een misselijke reactie.
Wat goed dat je er zo over nadenkt.
Ik zou aanraden te stoppen en de situatie te accepteren zoals het is.
Er zijn zoveel andere manieren om van kinderen te genieten!
Pleegzorg, opvang, gastouder, etc.
Je leeftijd is niet ideaal om nog een gezond kind te krijgen. Ja het is mogelijk, maar de risico's zijn groter.
Daarnaast is de medische molen verre van ideaal, en zeer tegen natuurlijk.
Het is misschien niet leuk om te horen: maar niet iedere vrouw kan zwanger worden en ik denk dat dat met reden is.
Als er allerlei toeters en bellen de kast uit getrokken moeten worden dan heeft de natuur het niet zo bedoeld. Is mijn idee.
Accepteer je "lot", en geniet van het leven! Wat een misselijke reactie.
woensdag 15 oktober 2014 om 14:51
quote:atorka schreef op 15 oktober 2014 @ 11:22:
Het is misschien niet leuk om te horen: maar niet iedere vrouw kan zwanger worden en ik denk dat dat met reden is.
TO heeft helemaal geen reden waarom ze niet zwanger kan worden, het zaad van haar lief is het probleem.
En dan nog, wat een rotopmerking!
Het is misschien niet leuk om te horen: maar niet iedere vrouw kan zwanger worden en ik denk dat dat met reden is.
TO heeft helemaal geen reden waarom ze niet zwanger kan worden, het zaad van haar lief is het probleem.
En dan nog, wat een rotopmerking!
woensdag 15 oktober 2014 om 15:14
Dag allen,
Ik dacht net van laat ik eens even op de site van Viva kijken, misschien dat er iemand op mijn verhaal gereageerd heeft.
Tot mijn verbazing zie ik tig reacties!! Wat ontzettend lief van jullie!! ik heb ze meerdere keren doorgelezen. Mijn vriend en ik laten dit nu even rustig bezinken, over een tijdje hebben we pas het vervolggesprek waar ze met ons de opties gaan bespreken.
Het was voor mijn vriend ook een grote klap, hij had nooit verwacht dat zijn zaad niet goed genoeg zou zijn. Tijdens onze gesprekken over onze kinderwens waren we "bang" voor mijn leeftijd. Hoe raar kan het lopen....
Heel veel liefs nogmaals
Ik dacht net van laat ik eens even op de site van Viva kijken, misschien dat er iemand op mijn verhaal gereageerd heeft.
Tot mijn verbazing zie ik tig reacties!! Wat ontzettend lief van jullie!! ik heb ze meerdere keren doorgelezen. Mijn vriend en ik laten dit nu even rustig bezinken, over een tijdje hebben we pas het vervolggesprek waar ze met ons de opties gaan bespreken.
Het was voor mijn vriend ook een grote klap, hij had nooit verwacht dat zijn zaad niet goed genoeg zou zijn. Tijdens onze gesprekken over onze kinderwens waren we "bang" voor mijn leeftijd. Hoe raar kan het lopen....
Heel veel liefs nogmaals
donderdag 16 oktober 2014 om 09:34
donderdag 16 oktober 2014 om 09:51
Deepspace dus om dat jij geen kind wil of kan krijgen moet de rest ook maar geen kinderen krijgen?
To heeft wel een kinderwens en het is mogelijk om die te vervullen dus waarom zou ze er dan niet voor gaan? Er is eigenlijk geen enkele reden om het niet te doen behalve dat je het toch niet wil omdat je het te belastend vindt.
To heeft wel een kinderwens en het is mogelijk om die te vervullen dus waarom zou ze er dan niet voor gaan? Er is eigenlijk geen enkele reden om het niet te doen behalve dat je het toch niet wil omdat je het te belastend vindt.
donderdag 16 oktober 2014 om 10:01
Ik zou er ook voor gaan. Als je altijd al een kinderwens hebt gehad dan ga je later spijt krijgen dat je het nooit geprobeerd hebt. Het klinkt inderdaad allemaal heel heftig die behandelingen maar ik moet zeggen dat het me tot nu toe nog mee valt. Zitten zelf in ICSI behandeling omdat ik endometriose heb en mijn vriend ook niet echt goeie zwemmers heeft. Ze zeggen dat ICSI een van de meest heftige behandelingen is maar het gaat allemaal best snel. Je moet een een maandje ongeveer met hormonen spuiten en ik denk dat de bijwerkingen daarvan voor iedere vrouw anders is maar het is maar tijdelijk. Als je dat gedaan hebt en het ziet er allemaal goed uit, plannen ze een eicelpunctie. Oke deze is niet zo heel prettig maar duurt al met al een half uurtje. En als je dan genoeg eitjes hebt en ze worden mooi bevrucht dan heb je een paar dagen later al een terugplaatsing. Het is allemaal best heftig maar de kansen bij ICSI zijn wel redelijk groot, zeker als jij gewoon helemaal gezond bent. Ik ben zelf in september begonnen met hormonen injecteren en ik heb nu al een embryo aan boord, mag de 25e testen!! Dus het gaat echt best snel. Ik zeg ga het proberen!
Live each day as if it were your last
donderdag 16 oktober 2014 om 10:18
Ik zou het zelf op die leeftijd niet meer willen, denk ik. Maar wie ben ik... TO, als jij die sterke wens hebt, dan moet je er gewoon voor gaan! Waarom niet, de mogelijkheden zijn er toch? Tegennatuurlijk vind ik dikke bullshit. Zolang er geen donorbaarmoeder in een 70-jarige vrouw gezet wordt, vind ik dat je gewoon medische hulp moet kunnen aangrijpen als je die aangeboden wordt.
donderdag 16 oktober 2014 om 10:33