Zwanger
alle pijlers
Onvervulde kinderwens
woensdag 15 oktober 2014 om 10:21
Dag allen,
Momenteel heb ik het even heel erg moeilijk, ik zou graag mijn verhaal delen op dit forum.
Vroeger wilde ik altijd een groot gezin met kinderen. Een vaste relatie kreeg ik echter pas vlak voordat ik 30 werd. Helaas had mijn man geen kinderwens, hij vond ons vrije leven geweldig en zat niet op een gezin te wachten. Als ik er voorzichtig over begon zei hij altijd “misschien later”.
Om mij heen kregen mijn vriendinnen allemaal kinderen wat ik vaak best moeilijk vond. Toen ik 35 werd begon mijn kinderwens echt te knagen, dit heb ik mijn man ook verteld. Hij zag het nog steeds niet zitten… en om een lang verhaal kort te houden, hij wilde het echt niet. Toen mijn man op een gegeven moment vreemd ging zijn we gescheiden, vlak na mijn 38e verjaardag.
Al snel leerde ik mijn huidige vriend kennen en ik was echt zielsgelukkig dat hij me vertelde wel graag kinderen te willen. Maar ja, mijn leeftijd begon mee te tellen. Na een paar maand er uitvoerig over gesproken te hebben besloten we dat ik met anticonceptie zou stoppen.
Ik begon me echt te verdiepen in het zwanger worden en hoopte vurig dat het snel zou lukken. Inmiddels zijn we bijna een jaar verder, helaas niet zwanger. Mijn huisarts vertelde me dat deze “wachttijd” heel normaal is, maar adviseerde me om ons te laten testen.
We hebben een afspraak gemaakt bij een vruchtbaarheidskliniek. Ik had verwacht dat mijn leeftijd een probleem zou zijn, maar dat was absoluut niet het geval! Sterker nog, ik ben hartstikke gezond op dat vlak, de gynaecoloog was heel tevreden. Maar over mijn vriend helaas niet…. hij heeft veel te weinig “zwemmend” zaad. De kans om op een normale manier zwanger te worden is ontzettend klein. Ze adviseren ons om een medische molen aan te gaan.
We krijgen vervolggesprekken met informatie over mogelijke behandelingen enz. Ook daar heb ik me nu een beetje in verdiept en de moed zakt me volledig in de schoenen. Als ik de verhalen moet geloven komt er heel veel bij kijken, en is de kans niet eens zo heel groot.
Moet ik mijn kinderwens opgeven? Of er toch voor gaan?? Mijn vriend weet het zelf ook niet echt, hij vind het ook heel moeilijk. En mijn leeftijd loopt wel door, ik ben nu 39. Mijn vriend is 40.
Veel liefs,
Momenteel heb ik het even heel erg moeilijk, ik zou graag mijn verhaal delen op dit forum.
Vroeger wilde ik altijd een groot gezin met kinderen. Een vaste relatie kreeg ik echter pas vlak voordat ik 30 werd. Helaas had mijn man geen kinderwens, hij vond ons vrije leven geweldig en zat niet op een gezin te wachten. Als ik er voorzichtig over begon zei hij altijd “misschien later”.
Om mij heen kregen mijn vriendinnen allemaal kinderen wat ik vaak best moeilijk vond. Toen ik 35 werd begon mijn kinderwens echt te knagen, dit heb ik mijn man ook verteld. Hij zag het nog steeds niet zitten… en om een lang verhaal kort te houden, hij wilde het echt niet. Toen mijn man op een gegeven moment vreemd ging zijn we gescheiden, vlak na mijn 38e verjaardag.
Al snel leerde ik mijn huidige vriend kennen en ik was echt zielsgelukkig dat hij me vertelde wel graag kinderen te willen. Maar ja, mijn leeftijd begon mee te tellen. Na een paar maand er uitvoerig over gesproken te hebben besloten we dat ik met anticonceptie zou stoppen.
Ik begon me echt te verdiepen in het zwanger worden en hoopte vurig dat het snel zou lukken. Inmiddels zijn we bijna een jaar verder, helaas niet zwanger. Mijn huisarts vertelde me dat deze “wachttijd” heel normaal is, maar adviseerde me om ons te laten testen.
We hebben een afspraak gemaakt bij een vruchtbaarheidskliniek. Ik had verwacht dat mijn leeftijd een probleem zou zijn, maar dat was absoluut niet het geval! Sterker nog, ik ben hartstikke gezond op dat vlak, de gynaecoloog was heel tevreden. Maar over mijn vriend helaas niet…. hij heeft veel te weinig “zwemmend” zaad. De kans om op een normale manier zwanger te worden is ontzettend klein. Ze adviseren ons om een medische molen aan te gaan.
We krijgen vervolggesprekken met informatie over mogelijke behandelingen enz. Ook daar heb ik me nu een beetje in verdiept en de moed zakt me volledig in de schoenen. Als ik de verhalen moet geloven komt er heel veel bij kijken, en is de kans niet eens zo heel groot.
Moet ik mijn kinderwens opgeven? Of er toch voor gaan?? Mijn vriend weet het zelf ook niet echt, hij vind het ook heel moeilijk. En mijn leeftijd loopt wel door, ik ben nu 39. Mijn vriend is 40.
Veel liefs,
donderdag 16 oktober 2014 om 10:42
@Krumpie.
Ben een man, en begrijp heel goed je situatie.
Heb zelf van heel nabij zoiets beleefd, en kan je maar één ding op het hart drukken ...
Ga voor je droom, wacht geen seconde, ga ervoor.
Wees een tikje egoïstisch, en ga ervoor.
Je vriend is allicht de ware, maar als hij het morgen voor bekeken houdt, om welke reden dan ook, dan sta je daar met de tergend tikkende klok.
Ikzelf bleef verstoken van een derde vaderschap, en dat betreur ik nog steeds. Tis nu echt wel te laat, alhoewel !
Nee, ga voor je droom, anders loop je kans een verbitterde dame te worden. En dat verdien je niet, denk ik.
Ben een man, en begrijp heel goed je situatie.
Heb zelf van heel nabij zoiets beleefd, en kan je maar één ding op het hart drukken ...
Ga voor je droom, wacht geen seconde, ga ervoor.
Wees een tikje egoïstisch, en ga ervoor.
Je vriend is allicht de ware, maar als hij het morgen voor bekeken houdt, om welke reden dan ook, dan sta je daar met de tergend tikkende klok.
Ikzelf bleef verstoken van een derde vaderschap, en dat betreur ik nog steeds. Tis nu echt wel te laat, alhoewel !
Nee, ga voor je droom, anders loop je kans een verbitterde dame te worden. En dat verdien je niet, denk ik.
