Zwanger
alle pijlers
Tips van ervaringsdeskundigen
dinsdag 11 oktober 2016 om 23:11
Van een samenwonend stel (allebei werkend) naar een gezinnetje; wat verandert er allemaal, waar moet ik me goed op voorbereiden? Wat moet ik niet vergeten en welke tips kan ik goed gebruiken? Ik lig nog wakker over hoe we het moeten gaan regelen met opvang, maar er zijn vast legio dingen waar ik ook aan moet denken!! Ik hoor het graag.
woensdag 12 oktober 2016 om 08:31
quote:sinnombre schreef op 12 oktober 2016 @ 07:45:
Er wordt hier door iemand gezegd dat 'het allemaal heel erg leuk is'.
En dát is dus een leugen.
Het is niet allemaal heel erg leuk met een kind. Vergis je daar niet in!Nou ik moet zeggen dat hij nu bijna 21 maanden is en ik eigenlijk nog geen moment serieus heb gedacht "Ooh NEEE dit is echt niet leuk". Maargoed misschien zijn er over de periode van 18 jaar gezien wel minder leuke momenten, ik ben ze in ieder geval nu nog niet tegen gekomen
Er wordt hier door iemand gezegd dat 'het allemaal heel erg leuk is'.
En dát is dus een leugen.
Het is niet allemaal heel erg leuk met een kind. Vergis je daar niet in!Nou ik moet zeggen dat hij nu bijna 21 maanden is en ik eigenlijk nog geen moment serieus heb gedacht "Ooh NEEE dit is echt niet leuk". Maargoed misschien zijn er over de periode van 18 jaar gezien wel minder leuke momenten, ik ben ze in ieder geval nu nog niet tegen gekomen
The most exciting, challenging and significant relationship is the one with yourself. And if you can find someone to love the you you love that’s fabulous
woensdag 12 oktober 2016 om 08:35
Op een gegeven moment wisten we dat we graag voor een kindje wilden gaan en we dachten: nou we beginnen alvast, het duurt vast even. En toen was ik dus eigenlijk direct zwanger. Ik dacht zelf nog een paar maanden te hebben om aan het idee te wennen, maar dat liep dus allemaal wat sneller. Dus ga niet denken dat je direct zwanger bent zodra je met de pil stopt, want het kan zomaar lang duren. Maar denk ook niet dat het nog wel even duurt allemaal, want het kán wel direct raak zijn
Ik ben nu bijna 16 weken zwanger en wat ik vooral heel heftig vind zijn de enorme emoties. Kan ook door mijn autisme komen dat ik dat zo heftig ervaar allemaal...maar poeh, elke verandering in mijn lichaam gaat bij mij gepaard met enorm veel 'gevoel'. Ik ben door mensen enorm voorbereid op misselijkheid, rugpijn etc. maar die emoties heb ik mijn vriendinnen veel minder over gehoord.
Ik ben nu bijna 16 weken zwanger en wat ik vooral heel heftig vind zijn de enorme emoties. Kan ook door mijn autisme komen dat ik dat zo heftig ervaar allemaal...maar poeh, elke verandering in mijn lichaam gaat bij mij gepaard met enorm veel 'gevoel'. Ik ben door mensen enorm voorbereid op misselijkheid, rugpijn etc. maar die emoties heb ik mijn vriendinnen veel minder over gehoord.
woensdag 12 oktober 2016 om 08:37
quote:Hartogh82 schreef op 11 oktober 2016 @ 23:20:
[...]
Geen idee eerlijk gezegd. wil graag goed voorbereid zijn en niet als kip zonder kop aan kinderen beginnen.Afspraken maken over de verdeling van werk en zorg. Dus niet wachten tot je zwanger bent en er dan pas achter komen dat jij verwachtte dat jullie allebei minder zouden gaan werken en hij gepland had dat een van de twee thuis zou blijven en de ander fulltime aan het werk.
[...]
Geen idee eerlijk gezegd. wil graag goed voorbereid zijn en niet als kip zonder kop aan kinderen beginnen.Afspraken maken over de verdeling van werk en zorg. Dus niet wachten tot je zwanger bent en er dan pas achter komen dat jij verwachtte dat jullie allebei minder zouden gaan werken en hij gepland had dat een van de twee thuis zou blijven en de ander fulltime aan het werk.
woensdag 12 oktober 2016 om 08:52
quote:sinnombre schreef op 12 oktober 2016 @ 07:45:
Er wordt hier door iemand gezegd dat 'het allemaal heel erg leuk is'.
En dát is dus een leugen.
Het is niet allemaal heel erg leuk met een kind. Vergis je daar niet in!
Dat is heel persoonlijk. Zelf vond ik de eerste drie jaar geweldig, en relatief makkelijk in vergelijking met de loodzware periode toen ze de leeftijd tussen 4 en 8 jaar hadden. Recalcitrante kleuters met dramaqueen driftbuien en continu gejank om niets.
Gelukkig maar, dat dat opbouwt. Als je een baby met het gedrag van een opstandige puber zou krijgen, zou niemand meer voor een tweede of derde gaan.
Er wordt hier door iemand gezegd dat 'het allemaal heel erg leuk is'.
En dát is dus een leugen.
Het is niet allemaal heel erg leuk met een kind. Vergis je daar niet in!
Dat is heel persoonlijk. Zelf vond ik de eerste drie jaar geweldig, en relatief makkelijk in vergelijking met de loodzware periode toen ze de leeftijd tussen 4 en 8 jaar hadden. Recalcitrante kleuters met dramaqueen driftbuien en continu gejank om niets.
Gelukkig maar, dat dat opbouwt. Als je een baby met het gedrag van een opstandige puber zou krijgen, zou niemand meer voor een tweede of derde gaan.
woensdag 12 oktober 2016 om 08:52
quote:padme84 schreef op 12 oktober 2016 @ 08:35:
Op een gegeven moment wisten we dat we graag voor een kindje wilden gaan en we dachten: nou we beginnen alvast, het duurt vast even. En toen was ik dus eigenlijk direct zwanger. Ik dacht zelf nog een paar maanden te hebben om aan het idee te wennen, maar dat liep dus allemaal wat sneller. Dus ga niet denken dat je direct zwanger bent zodra je met de pil stopt, want het kan zomaar lang duren. Maar denk ook niet dat het nog wel even duurt allemaal, want het kán wel direct raak zijn
Ik ben nu bijna 16 weken zwanger en wat ik vooral heel heftig vind zijn de enorme emoties. Kan ook door mijn autisme komen dat ik dat zo heftig ervaar allemaal...maar poeh, elke verandering in mijn lichaam gaat bij mij gepaard met enorm veel 'gevoel'. Ik ben door mensen enorm voorbereid op misselijkheid, rugpijn etc. maar die emoties heb ik mijn vriendinnen veel minder over gehoord.
Bij ons heeft het dus 2 jaar geduurd, maar de meeste mensen die ik ken waren gewoon binnen een paar maanden zwanger. Ik hoorde laatst dus ook iemand zeggen dat ze maar snel waren begonnen (ze kennen elkaar nog geen jaar), want bij mr&mssfiddler duurt het ook al 2 jaar. Dat deed echt wel even pijn...
Bij de meeste stellen lukt het gewoon binnen een paar maanden en ik vind dat je daar best vanuit mag gaan... Dus enige relationele stabiliteit voordat je het uberhaupt gaat proberen vind ik wel een pré.
Dat van die emoties herken ik wel hoor, en ik heb het ook bij vriendinnen gezien. Zelf vind ik het nu heel moeilijk om na 2 jaar en een miskraam op de roze wolk te gaan zitten. Van iedereen moet ik genieten terwijl ik me eigenlijk alleen maar bezighoud met of het wel goed gaat met het kindje en hoe ik in hemelsnaam alles in mijn dag gepropt krijg nu ik 2 uur meer slaap per dag
Op een gegeven moment wisten we dat we graag voor een kindje wilden gaan en we dachten: nou we beginnen alvast, het duurt vast even. En toen was ik dus eigenlijk direct zwanger. Ik dacht zelf nog een paar maanden te hebben om aan het idee te wennen, maar dat liep dus allemaal wat sneller. Dus ga niet denken dat je direct zwanger bent zodra je met de pil stopt, want het kan zomaar lang duren. Maar denk ook niet dat het nog wel even duurt allemaal, want het kán wel direct raak zijn
Ik ben nu bijna 16 weken zwanger en wat ik vooral heel heftig vind zijn de enorme emoties. Kan ook door mijn autisme komen dat ik dat zo heftig ervaar allemaal...maar poeh, elke verandering in mijn lichaam gaat bij mij gepaard met enorm veel 'gevoel'. Ik ben door mensen enorm voorbereid op misselijkheid, rugpijn etc. maar die emoties heb ik mijn vriendinnen veel minder over gehoord.
Bij ons heeft het dus 2 jaar geduurd, maar de meeste mensen die ik ken waren gewoon binnen een paar maanden zwanger. Ik hoorde laatst dus ook iemand zeggen dat ze maar snel waren begonnen (ze kennen elkaar nog geen jaar), want bij mr&mssfiddler duurt het ook al 2 jaar. Dat deed echt wel even pijn...
Bij de meeste stellen lukt het gewoon binnen een paar maanden en ik vind dat je daar best vanuit mag gaan... Dus enige relationele stabiliteit voordat je het uberhaupt gaat proberen vind ik wel een pré.
Dat van die emoties herken ik wel hoor, en ik heb het ook bij vriendinnen gezien. Zelf vind ik het nu heel moeilijk om na 2 jaar en een miskraam op de roze wolk te gaan zitten. Van iedereen moet ik genieten terwijl ik me eigenlijk alleen maar bezighoud met of het wel goed gaat met het kindje en hoe ik in hemelsnaam alles in mijn dag gepropt krijg nu ik 2 uur meer slaap per dag
woensdag 12 oktober 2016 om 08:56
Controle loslaten. Baby bepaalt z'n eigen ritme en schema. Er valt de eerste periode weinig te plannen.
Je kind ook uit handen (durven) geven. De vader vertrouwen dat hij het prima kan. Af en toe kind uit logeren sturen. Niet steeds alles zelf willen doen.
Wat betreft emoties: ik was mezelf echt even kwijt de eerste maanden. Dat hele ontzwangeren-verhaal klopte helemaal terwijl ik altijd dacht dat dat bullshit was. Pas na 9 a 10 maanden was ik weer de oude.
Je kind ook uit handen (durven) geven. De vader vertrouwen dat hij het prima kan. Af en toe kind uit logeren sturen. Niet steeds alles zelf willen doen.
Wat betreft emoties: ik was mezelf echt even kwijt de eerste maanden. Dat hele ontzwangeren-verhaal klopte helemaal terwijl ik altijd dacht dat dat bullshit was. Pas na 9 a 10 maanden was ik weer de oude.
woensdag 12 oktober 2016 om 08:59
woensdag 12 oktober 2016 om 09:11
Weet je wat mij opvalt?
Hier op het forum komen regelmatig moeders advies vragen, omdat ze vastlopen met hun partner/ relatie en de baby. Dingen als: man wil drie avonden per week naar vrienden/ sporten/ drugs gebruiken/ elke avond ongestoord sport kijken en ik draai overal alleen voor op.
Of: man geeft nog steeds veel geld uit aan hobby/ uitgaan/ gadgets, maar ik wil sparen voor later.
Of: ik ben minder gaan werken om voor de baby te zorgen, nu klaagt man dat ik te weinig verdien/ ik niet genoeg in het huishouden doe.
Of man verwacht dat ik net als voordat de baby kwam, het huishouden alleen doe.
Of: man wil de kinderen bij zijn ouders brengen, want goedkoper dan kdv, maar ik ben het niet eens met de opvoedvisie van schoonmoeder.
Of man was stoer en sexy en nu juist niet meer. Of teveel.
Of: ik wil minder/ meer werken, maar man wil niet meer/ minder werken om dit te compenseren. Of ik wil studeren/ van baan wisselen, maar man vindt...
Of ik wil dragen/ verse hapjes/ bv, man wil kinderwagen/ potjes/ flesjes.
Enz enz enz.
En wat is dan de standaard reactie?
Waarom hebben jullie daar niet over gepraat vóórdat je zwanger werd?!
Dus mijn advies is: praat met elkaar. En niet alleen plan a, maar ook plan b en c.
Wie gaat hoeveel werken? Wie doet er een stapje terug als het kind meer zorg nodig heeft? Wat als het niet gaat bij opa/oma? Wat als het niet gaat op het kdv? Wie haalt kind op van kdv als je beide moet overwerken? En wie als kind plotseling ziek is?
Hoeveel en wanneer ga je iets voor jezelf doen? En samen?
Hoe verdeel je de zaken financieel? En hoe doe je dat als één van twee tijdelijk minder moet werken?
Geef je bv? Wat als dat niet lukt?
Verschoont papa straks ook het bed als kind gekotst heeft? Wie gaat er 's nachts voor de 6e keer uit als je de volgende dag beide moet werken?
Wat besteed je uit (oppas, schoonmaak, boodschappen) en wie kookt er? Wie zorgt er voor de baby als jij ziek bent?
Als baby boven slaapt, is het dan oké om (veel) alcohol te drinken?
Laten we de baby huilen, omdat schoonmoeder vindt dat dat goed is voor de longetjes? Mag opa een sigaar roken met het raam open? Mag de tv de hele dag aan bij opa en oma?
Wat doe je als het en tweeling wordt? En verwacht je dat je man meegaat op zwangerschapscursus/ controles/ echo's/ bezichtiging kdv/ cb?
En als je daar allemaal uit bent (elkaars verwachtingen!) , laat je het verder over je heen komen. Want het gaat altijd anders dan je denkt. Maar als je dan ooit hier op het forum advies komt vragen (lees onder de pijler kinderen heel veel meer onderwerpen die je tegen kunt komen..) kun je in ieder geval zeggen dat je daar óók van tevoren over na hebt gedacht.
Succes!
Hier op het forum komen regelmatig moeders advies vragen, omdat ze vastlopen met hun partner/ relatie en de baby. Dingen als: man wil drie avonden per week naar vrienden/ sporten/ drugs gebruiken/ elke avond ongestoord sport kijken en ik draai overal alleen voor op.
Of: man geeft nog steeds veel geld uit aan hobby/ uitgaan/ gadgets, maar ik wil sparen voor later.
Of: ik ben minder gaan werken om voor de baby te zorgen, nu klaagt man dat ik te weinig verdien/ ik niet genoeg in het huishouden doe.
Of man verwacht dat ik net als voordat de baby kwam, het huishouden alleen doe.
Of: man wil de kinderen bij zijn ouders brengen, want goedkoper dan kdv, maar ik ben het niet eens met de opvoedvisie van schoonmoeder.
Of man was stoer en sexy en nu juist niet meer. Of teveel.
Of: ik wil minder/ meer werken, maar man wil niet meer/ minder werken om dit te compenseren. Of ik wil studeren/ van baan wisselen, maar man vindt...
Of ik wil dragen/ verse hapjes/ bv, man wil kinderwagen/ potjes/ flesjes.
Enz enz enz.
En wat is dan de standaard reactie?
Waarom hebben jullie daar niet over gepraat vóórdat je zwanger werd?!
Dus mijn advies is: praat met elkaar. En niet alleen plan a, maar ook plan b en c.
Wie gaat hoeveel werken? Wie doet er een stapje terug als het kind meer zorg nodig heeft? Wat als het niet gaat bij opa/oma? Wat als het niet gaat op het kdv? Wie haalt kind op van kdv als je beide moet overwerken? En wie als kind plotseling ziek is?
Hoeveel en wanneer ga je iets voor jezelf doen? En samen?
Hoe verdeel je de zaken financieel? En hoe doe je dat als één van twee tijdelijk minder moet werken?
Geef je bv? Wat als dat niet lukt?
Verschoont papa straks ook het bed als kind gekotst heeft? Wie gaat er 's nachts voor de 6e keer uit als je de volgende dag beide moet werken?
Wat besteed je uit (oppas, schoonmaak, boodschappen) en wie kookt er? Wie zorgt er voor de baby als jij ziek bent?
Als baby boven slaapt, is het dan oké om (veel) alcohol te drinken?
Laten we de baby huilen, omdat schoonmoeder vindt dat dat goed is voor de longetjes? Mag opa een sigaar roken met het raam open? Mag de tv de hele dag aan bij opa en oma?
Wat doe je als het en tweeling wordt? En verwacht je dat je man meegaat op zwangerschapscursus/ controles/ echo's/ bezichtiging kdv/ cb?
En als je daar allemaal uit bent (elkaars verwachtingen!) , laat je het verder over je heen komen. Want het gaat altijd anders dan je denkt. Maar als je dan ooit hier op het forum advies komt vragen (lees onder de pijler kinderen heel veel meer onderwerpen die je tegen kunt komen..) kun je in ieder geval zeggen dat je daar óók van tevoren over na hebt gedacht.
Succes!
woensdag 12 oktober 2016 om 09:30
quote:Flitseflats schreef op 12 oktober 2016 @ 09:11:
En als je daar allemaal uit bent (elkaars verwachtingen!) , laat je het verder over je heen komen. Want het gaat altijd anders dan je denkt. Maar als je dan ooit hier op het forum advies komt vragen (lees onder de pijler kinderen heel veel meer onderwerpen die je tegen kunt komen..) kun je in ieder geval zeggen dat je daar óók van tevoren over na hebt gedacht.
Succes!Dank je... Hierdoor heb ik het gevoel dat we op de goede weg zitten
En als je daar allemaal uit bent (elkaars verwachtingen!) , laat je het verder over je heen komen. Want het gaat altijd anders dan je denkt. Maar als je dan ooit hier op het forum advies komt vragen (lees onder de pijler kinderen heel veel meer onderwerpen die je tegen kunt komen..) kun je in ieder geval zeggen dat je daar óók van tevoren over na hebt gedacht.
Succes!Dank je... Hierdoor heb ik het gevoel dat we op de goede weg zitten
woensdag 12 oktober 2016 om 09:40
Ik vond het eerste jaar soms flink afzien. Niet omdat kindlief nu zo lastig was, maar het slaapgebrek. Vooral rond de 9/10/11 maanden echt een periode met heeeeel weinig slaap. Ik wil het geen relatiecrisis noemen, maar heel gezellig waren partner en ik toen niet tegen elkaar . Vooral dus bedenken hoe je met dit soort situaties om kan gaan.
woensdag 12 oktober 2016 om 09:41
quote:vivamila schreef op 12 oktober 2016 @ 08:59:
[...]
Hier ook niet helaas. En dat hakte er flink in (deels door de hormonen denk ik achteraf). Kon de bv-predikers hier op Viva wel wurgen destijds ;)Die predikers kan ik nog steeds wel wurgen, vooral door de zin die ze vaak tikken: als je maar wil, dan kan het altijd
[...]
Hier ook niet helaas. En dat hakte er flink in (deels door de hormonen denk ik achteraf). Kon de bv-predikers hier op Viva wel wurgen destijds ;)Die predikers kan ik nog steeds wel wurgen, vooral door de zin die ze vaak tikken: als je maar wil, dan kan het altijd
woensdag 12 oktober 2016 om 09:42
Het topic nog niet gelezen, dus misschien wel heel erg mosterd.
Voor ons was de voorbereiding met name dat we ons realiseerden dat deze keuze betekende dat we echt aan elkaar vast zaten. We hebben allebei minder leuke eigenschappen en dat weten we van elkaar en onszelf. Die minder leuke eigenschappen komen vaker naar voren als we moe zijn en we ergeren ons harder aan de slechte eigenschappen van de ander als we moe zijn. Win-win situatie dus (NOT!).
Wij hebben dus alvast geoefend om op dat moment niet te reageren maar te realiseren dat de ander ook moe is. Dat lukt soms beter dan andere momenten. Maar er vanuit gaan dat iemand het beste met de ander voor heeft helpt wel.
Verder is teveel verantwoordelijkheid nemen mijn grootste valkuil. Daarom hebben we afgesproken dat mijn vriend vanaf de uitgerekende datum begon met zijn ouderschapsverlof en op die dag net deed alsof hij alleen was met haar (behalve dat ik nog borstvoeding gaf), dat voelde nogal gekunsteld, maar zorgt er wel voor dat mijn vriend nu heel erg zijn rol als vader pakt en net zo makkelijk en snel een luier verschoont als ik doe.
Verder blijkt uit onderzoek dat de verdeling van de taken die in de kraamperiode ontstaat vaak ook daarna blijft bestaan. Ik heb dus heel bewust mijn deel van de taken gedaan en heb hem zijn deel van de taken laten doen, zodat we nu ik langzamerhand weer begin met werken ook die verdeling hebben en ik niet en meer werk en meer in het huishouden en de zorg van onze dochter doe.
Owh wat ook wel een goede is, zorg dat je als je weer gaat werken rustig opbouwt. Ik ben maandag voor het eerst op mijn werk geweest, 6 uur terwijl mijn dochter oefenen was op het KDV. Ik was kapot. Ik ga morgen werken op zijn papa dag. Die uren gebruik ik om volgende week een dag vrij te nemen en de week erna een halve dag vrij te nemen. Op die manier kan ik net wat makkelijker weer beginnen met werken in plaats van gelijk de volle 36 uur te moeten knallen.
Voor ons was de voorbereiding met name dat we ons realiseerden dat deze keuze betekende dat we echt aan elkaar vast zaten. We hebben allebei minder leuke eigenschappen en dat weten we van elkaar en onszelf. Die minder leuke eigenschappen komen vaker naar voren als we moe zijn en we ergeren ons harder aan de slechte eigenschappen van de ander als we moe zijn. Win-win situatie dus (NOT!).
Wij hebben dus alvast geoefend om op dat moment niet te reageren maar te realiseren dat de ander ook moe is. Dat lukt soms beter dan andere momenten. Maar er vanuit gaan dat iemand het beste met de ander voor heeft helpt wel.
Verder is teveel verantwoordelijkheid nemen mijn grootste valkuil. Daarom hebben we afgesproken dat mijn vriend vanaf de uitgerekende datum begon met zijn ouderschapsverlof en op die dag net deed alsof hij alleen was met haar (behalve dat ik nog borstvoeding gaf), dat voelde nogal gekunsteld, maar zorgt er wel voor dat mijn vriend nu heel erg zijn rol als vader pakt en net zo makkelijk en snel een luier verschoont als ik doe.
Verder blijkt uit onderzoek dat de verdeling van de taken die in de kraamperiode ontstaat vaak ook daarna blijft bestaan. Ik heb dus heel bewust mijn deel van de taken gedaan en heb hem zijn deel van de taken laten doen, zodat we nu ik langzamerhand weer begin met werken ook die verdeling hebben en ik niet en meer werk en meer in het huishouden en de zorg van onze dochter doe.
Owh wat ook wel een goede is, zorg dat je als je weer gaat werken rustig opbouwt. Ik ben maandag voor het eerst op mijn werk geweest, 6 uur terwijl mijn dochter oefenen was op het KDV. Ik was kapot. Ik ga morgen werken op zijn papa dag. Die uren gebruik ik om volgende week een dag vrij te nemen en de week erna een halve dag vrij te nemen. Op die manier kan ik net wat makkelijker weer beginnen met werken in plaats van gelijk de volle 36 uur te moeten knallen.
woensdag 12 oktober 2016 om 09:49
quote:Flitseflats schreef op 12 oktober 2016 @ 09:11:
Weet je wat mij opvalt?
Hier op het forum komen regelmatig moeders advies vragen, omdat ze vastlopen met hun partner/ relatie en de baby. Dingen als: man wil drie avonden per week naar vrienden/ sporten/ drugs gebruiken/ elke avond ongestoord sport kijken en ik draai overal alleen voor op.
Of: man geeft nog steeds veel geld uit aan hobby/ uitgaan/ gadgets, maar ik wil sparen voor later.
Of: ik ben minder gaan werken om voor de baby te zorgen, nu klaagt man dat ik te weinig verdien/ ik niet genoeg in het huishouden doe.
Of man verwacht dat ik net als voordat de baby kwam, het huishouden alleen doe.
Of: man wil de kinderen bij zijn ouders brengen, want goedkoper dan kdv, maar ik ben het niet eens met de opvoedvisie van schoonmoeder.
Of man was stoer en sexy en nu juist niet meer. Of teveel.
Of: ik wil minder/ meer werken, maar man wil niet meer/ minder werken om dit te compenseren. Of ik wil studeren/ van baan wisselen, maar man vindt...
Of ik wil dragen/ verse hapjes/ bv, man wil kinderwagen/ potjes/ flesjes.
Enz enz enz.
En wat is dan de standaard reactie?
Waarom hebben jullie daar niet over gepraat vóórdat je zwanger werd?!
Dus mijn advies is: praat met elkaar. En niet alleen plan a, maar ook plan b en c.
Wie gaat hoeveel werken? Wie doet er een stapje terug als het kind meer zorg nodig heeft? Wat als het niet gaat bij opa/oma? Wat als het niet gaat op het kdv? Wie haalt kind op van kdv als je beide moet overwerken? En wie als kind plotseling ziek is?
Hoeveel en wanneer ga je iets voor jezelf doen? En samen?
Hoe verdeel je de zaken financieel? En hoe doe je dat als één van twee tijdelijk minder moet werken?
Geef je bv? Wat als dat niet lukt?
Verschoont papa straks ook het bed als kind gekotst heeft? Wie gaat er 's nachts voor de 6e keer uit als je de volgende dag beide moet werken?
Wat besteed je uit (oppas, schoonmaak, boodschappen) en wie kookt er? Wie zorgt er voor de baby als jij ziek bent?
Als baby boven slaapt, is het dan oké om (veel) alcohol te drinken?
Laten we de baby huilen, omdat schoonmoeder vindt dat dat goed is voor de longetjes? Mag opa een sigaar roken met het raam open? Mag de tv de hele dag aan bij opa en oma?
Wat doe je als het en tweeling wordt? En verwacht je dat je man meegaat op zwangerschapscursus/ controles/ echo's/ bezichtiging kdv/ cb?
En als je daar allemaal uit bent (elkaars verwachtingen!) , laat je het verder over je heen komen. Want het gaat altijd anders dan je denkt. Maar als je dan ooit hier op het forum advies komt vragen (lees onder de pijler kinderen heel veel meer onderwerpen die je tegen kunt komen..) kun je in ieder geval zeggen dat je daar óók van tevoren over na hebt gedacht.
Succes!
Poeh, dat is wel een erg grondige voorbereiding! We hebben haast niks besproken van tevoren. En het liep en loopt gewoon soepel.
Het hangt denk ik grotendeels van je karakters af. In hoeverre je als partners al automatisch op 1 lijn zit. En of je je ego kan laten varen voor een baby.
Ik zie het in mijn omgeving best vaak mis gaan. Veel mannen willen alsnog vrijheid, stappen, weekendjes weg, sporten of flink aan hun carriere werken. Als de vrouw van het stel dan ook nog denkt alles beter te kunnen, is de taakverdeling (ondanks afspraken) vaak al vanaf het begin scheef.
Weet je wat mij opvalt?
Hier op het forum komen regelmatig moeders advies vragen, omdat ze vastlopen met hun partner/ relatie en de baby. Dingen als: man wil drie avonden per week naar vrienden/ sporten/ drugs gebruiken/ elke avond ongestoord sport kijken en ik draai overal alleen voor op.
Of: man geeft nog steeds veel geld uit aan hobby/ uitgaan/ gadgets, maar ik wil sparen voor later.
Of: ik ben minder gaan werken om voor de baby te zorgen, nu klaagt man dat ik te weinig verdien/ ik niet genoeg in het huishouden doe.
Of man verwacht dat ik net als voordat de baby kwam, het huishouden alleen doe.
Of: man wil de kinderen bij zijn ouders brengen, want goedkoper dan kdv, maar ik ben het niet eens met de opvoedvisie van schoonmoeder.
Of man was stoer en sexy en nu juist niet meer. Of teveel.
Of: ik wil minder/ meer werken, maar man wil niet meer/ minder werken om dit te compenseren. Of ik wil studeren/ van baan wisselen, maar man vindt...
Of ik wil dragen/ verse hapjes/ bv, man wil kinderwagen/ potjes/ flesjes.
Enz enz enz.
En wat is dan de standaard reactie?
Waarom hebben jullie daar niet over gepraat vóórdat je zwanger werd?!
Dus mijn advies is: praat met elkaar. En niet alleen plan a, maar ook plan b en c.
Wie gaat hoeveel werken? Wie doet er een stapje terug als het kind meer zorg nodig heeft? Wat als het niet gaat bij opa/oma? Wat als het niet gaat op het kdv? Wie haalt kind op van kdv als je beide moet overwerken? En wie als kind plotseling ziek is?
Hoeveel en wanneer ga je iets voor jezelf doen? En samen?
Hoe verdeel je de zaken financieel? En hoe doe je dat als één van twee tijdelijk minder moet werken?
Geef je bv? Wat als dat niet lukt?
Verschoont papa straks ook het bed als kind gekotst heeft? Wie gaat er 's nachts voor de 6e keer uit als je de volgende dag beide moet werken?
Wat besteed je uit (oppas, schoonmaak, boodschappen) en wie kookt er? Wie zorgt er voor de baby als jij ziek bent?
Als baby boven slaapt, is het dan oké om (veel) alcohol te drinken?
Laten we de baby huilen, omdat schoonmoeder vindt dat dat goed is voor de longetjes? Mag opa een sigaar roken met het raam open? Mag de tv de hele dag aan bij opa en oma?
Wat doe je als het en tweeling wordt? En verwacht je dat je man meegaat op zwangerschapscursus/ controles/ echo's/ bezichtiging kdv/ cb?
En als je daar allemaal uit bent (elkaars verwachtingen!) , laat je het verder over je heen komen. Want het gaat altijd anders dan je denkt. Maar als je dan ooit hier op het forum advies komt vragen (lees onder de pijler kinderen heel veel meer onderwerpen die je tegen kunt komen..) kun je in ieder geval zeggen dat je daar óók van tevoren over na hebt gedacht.
Succes!
Poeh, dat is wel een erg grondige voorbereiding! We hebben haast niks besproken van tevoren. En het liep en loopt gewoon soepel.
Het hangt denk ik grotendeels van je karakters af. In hoeverre je als partners al automatisch op 1 lijn zit. En of je je ego kan laten varen voor een baby.
Ik zie het in mijn omgeving best vaak mis gaan. Veel mannen willen alsnog vrijheid, stappen, weekendjes weg, sporten of flink aan hun carriere werken. Als de vrouw van het stel dan ook nog denkt alles beter te kunnen, is de taakverdeling (ondanks afspraken) vaak al vanaf het begin scheef.
woensdag 12 oktober 2016 om 09:49
Ik ben ook 12,5 week zwanger en zit in een enorme luxe positie. Mijn vriend is vanaf de uitgerekende datum tot 4 maanden daarna praktisch vrij moet wel wat werken maar niet veel. En we vertrekken in sep een half jaar naar het buitenland en ik werk dan niet. Ik lees echt goede tips hier. En die hormonen bizar daar heb ik echt last van samen met mijn add medicatie die ik niet mag slikken is het best pittig. Ik denk idd dat niks je kan voorbereiden op het ouderschap. Wat ik dan juist wel weer heb is dat bijna al mijn vriendinnen 3 dagen werken omdat ze 4 of 5 teveel vinden. Zijn wel allemaal zo begonnen na het verlof maar ze hebben het allemaal veranderd.
woensdag 12 oktober 2016 om 09:54
quote:Hartogh82 schreef op 11 oktober 2016 @ 23:30:
Hoe kom ik erachter hoeveel opvang mij/ons netto gaat kosten per maand? Je krijgt ook toeslag, ik heb geen zicht op wat nou wijsheid is. 4 dagen gaan werken en drie dagen opvang betalen of 5 dagen werken en 4 dagen opvang betalen, volgens mij houden we dan evenveel over zo ongeveer maar het is echt een gok. Ik ben er ook nog niet uit of ik minder wil gaan werken.
Toeslagen.nl
quote:Hartogh82 schreef op 11 oktober 2016 @ 23:32:
Ik snap juist stellen met kinderen niet die perse avondjes weg willen zonder hun kinderen en het dan ook die hele avond met vrienden niet over hun kinderen hebben. Ik vrees toch dat ik over niks anders zal kunnen praten zeker in het begin...
Mijn dochter is 13 weken oud en ik werd er helemaal gek van dat iedereen op mijn eerste dag op het werk over haar wilde praten, ik wilde juist heel graag over wat anders praten. En het is logisch dat het over je kind gaat en dat hoeft ook helemaal niet storend te zijn, het is wel verschrikkelijk irritant en storend als alles een aanleiding is om weer eens over je kind te praten.
Owh ja, en wat ook wel relevant is, een kind vraagt best wel wat flexibiliteit. En zwanger zijn misschien ook al wel. Het ging niet helemaal zoals ik had gedacht allemaal. Voor een controlfreak zoals mij best moeilijk om mee om te gaan.
quote:Oceanide schreef op 12 oktober 2016 @ 06:04:
Verdeel werk en zorg gelijk! Dus allebei vier dagen werk en een dag thuis bv. Op die manier blijft alles het best in evenwicht en blijf je elkaar ook goed begrijpen. Echt, dat scherlt zoveel ongelijkheid.
Erg goede tip, ik zie in mijn omgeving een stel waarbij zij zorgt en hij veel werkt dat hij totaal geen begrip heeft voor haar dagen thuis en dat dat helemaal niet zo leuk is. Mijn vriend begrijpt dat wat beter omdat hij in elk geval een dag in de week verantwoordelijk is voor de zorg van onze dochter.
En houdt er rekening mee dat het allemaal best mee kan vallen. Onze dochter heeft gisteren om 10 uur de laatste voeding gehad, daarna ben ik gaan slapen. Mijn vriend kwam om 12 uur naar bed, maar toen sliep dochter denk ik al even. Om half 8 hebben we haar wakker gemaakt voor een voeding, toen ben ik nog weer even gaan slapen en ik zit nu te ontbijten terwijl dochter zichzelf vermaakt in de box (maar ik heb extreem veel geluk gehad met een uberrelaxt kind)
En goed advies van Flitseflats, dit is moment om over heel veel dingen te praten wat je verwacht. En ook om dat los te laten en te realiseren dat je ook nog niet weet hoe je het allemaal vindt. Wij zijn in de periode dat we bezig waren met zwanger worden ja of nee en daadwerkelijk zwanger worden ook anders gaan kijken naar de gezinnen om ons heen. Hadden we op de fiets of in de auto op weg naar huis hele gesprekken over wat we wel en niet goed vonden aan de opvoeding. Daardoor weet ik nu al dat vriend veel strenger en strikter is dan ik.
Owh enh
Hoe kom ik erachter hoeveel opvang mij/ons netto gaat kosten per maand? Je krijgt ook toeslag, ik heb geen zicht op wat nou wijsheid is. 4 dagen gaan werken en drie dagen opvang betalen of 5 dagen werken en 4 dagen opvang betalen, volgens mij houden we dan evenveel over zo ongeveer maar het is echt een gok. Ik ben er ook nog niet uit of ik minder wil gaan werken.
Toeslagen.nl
quote:Hartogh82 schreef op 11 oktober 2016 @ 23:32:
Ik snap juist stellen met kinderen niet die perse avondjes weg willen zonder hun kinderen en het dan ook die hele avond met vrienden niet over hun kinderen hebben. Ik vrees toch dat ik over niks anders zal kunnen praten zeker in het begin...
Mijn dochter is 13 weken oud en ik werd er helemaal gek van dat iedereen op mijn eerste dag op het werk over haar wilde praten, ik wilde juist heel graag over wat anders praten. En het is logisch dat het over je kind gaat en dat hoeft ook helemaal niet storend te zijn, het is wel verschrikkelijk irritant en storend als alles een aanleiding is om weer eens over je kind te praten.
Owh ja, en wat ook wel relevant is, een kind vraagt best wel wat flexibiliteit. En zwanger zijn misschien ook al wel. Het ging niet helemaal zoals ik had gedacht allemaal. Voor een controlfreak zoals mij best moeilijk om mee om te gaan.
quote:Oceanide schreef op 12 oktober 2016 @ 06:04:
Verdeel werk en zorg gelijk! Dus allebei vier dagen werk en een dag thuis bv. Op die manier blijft alles het best in evenwicht en blijf je elkaar ook goed begrijpen. Echt, dat scherlt zoveel ongelijkheid.
Erg goede tip, ik zie in mijn omgeving een stel waarbij zij zorgt en hij veel werkt dat hij totaal geen begrip heeft voor haar dagen thuis en dat dat helemaal niet zo leuk is. Mijn vriend begrijpt dat wat beter omdat hij in elk geval een dag in de week verantwoordelijk is voor de zorg van onze dochter.
En houdt er rekening mee dat het allemaal best mee kan vallen. Onze dochter heeft gisteren om 10 uur de laatste voeding gehad, daarna ben ik gaan slapen. Mijn vriend kwam om 12 uur naar bed, maar toen sliep dochter denk ik al even. Om half 8 hebben we haar wakker gemaakt voor een voeding, toen ben ik nog weer even gaan slapen en ik zit nu te ontbijten terwijl dochter zichzelf vermaakt in de box (maar ik heb extreem veel geluk gehad met een uberrelaxt kind)
En goed advies van Flitseflats, dit is moment om over heel veel dingen te praten wat je verwacht. En ook om dat los te laten en te realiseren dat je ook nog niet weet hoe je het allemaal vindt. Wij zijn in de periode dat we bezig waren met zwanger worden ja of nee en daadwerkelijk zwanger worden ook anders gaan kijken naar de gezinnen om ons heen. Hadden we op de fiets of in de auto op weg naar huis hele gesprekken over wat we wel en niet goed vonden aan de opvoeding. Daardoor weet ik nu al dat vriend veel strenger en strikter is dan ik.
Owh enh
woensdag 12 oktober 2016 om 10:32
quote:padme84 schreef op 12 oktober 2016 @ 08:35:
Op een gegeven moment wisten we dat we graag voor een kindje wilden gaan en we dachten: nou we beginnen alvast, het duurt vast even. En toen was ik dus eigenlijk direct zwanger. Ik dacht zelf nog een paar maanden te hebben om aan het idee te wennen, maar dat liep dus allemaal wat sneller. Dus ga niet denken dat je direct zwanger bent zodra je met de pil stopt, want het kan zomaar lang duren. Maar denk ook niet dat het nog wel even duurt allemaal, want het kán wel direct raak zijn
Ik ben nu bijna 16 weken zwanger en wat ik vooral heel heftig vind zijn de enorme emoties. Kan ook door mijn autisme komen dat ik dat zo heftig ervaar allemaal...maar poeh, elke verandering in mijn lichaam gaat bij mij gepaard met enorm veel 'gevoel'. Ik ben door mensen enorm voorbereid op misselijkheid, rugpijn etc. maar die emoties heb ik mijn vriendinnen veel minder over gehoord.
Emoties heb ik niet echt veel last van tot nu toe. Heb veel behoefte aan mijn man om me heen, mis hem meer dan normaal. Ben banger dan normaal dat hem iets overkomt.
Ben ook wat hypochondrischer; het is niet alleen mijn lichaam nu, maar ook dat van de baby.
Verder vind ik het vooral leuk. Ik heb in 2 jaar tijd voor mijn IVF zo ontzettend toegeleefd naar een zwangerschap dat ik er gewoon ook heel erg aan toe was denk ik. Ben op dit moment vooral blij. En moe en misselijk
Op een gegeven moment wisten we dat we graag voor een kindje wilden gaan en we dachten: nou we beginnen alvast, het duurt vast even. En toen was ik dus eigenlijk direct zwanger. Ik dacht zelf nog een paar maanden te hebben om aan het idee te wennen, maar dat liep dus allemaal wat sneller. Dus ga niet denken dat je direct zwanger bent zodra je met de pil stopt, want het kan zomaar lang duren. Maar denk ook niet dat het nog wel even duurt allemaal, want het kán wel direct raak zijn
Ik ben nu bijna 16 weken zwanger en wat ik vooral heel heftig vind zijn de enorme emoties. Kan ook door mijn autisme komen dat ik dat zo heftig ervaar allemaal...maar poeh, elke verandering in mijn lichaam gaat bij mij gepaard met enorm veel 'gevoel'. Ik ben door mensen enorm voorbereid op misselijkheid, rugpijn etc. maar die emoties heb ik mijn vriendinnen veel minder over gehoord.
Emoties heb ik niet echt veel last van tot nu toe. Heb veel behoefte aan mijn man om me heen, mis hem meer dan normaal. Ben banger dan normaal dat hem iets overkomt.
Ben ook wat hypochondrischer; het is niet alleen mijn lichaam nu, maar ook dat van de baby.
Verder vind ik het vooral leuk. Ik heb in 2 jaar tijd voor mijn IVF zo ontzettend toegeleefd naar een zwangerschap dat ik er gewoon ook heel erg aan toe was denk ik. Ben op dit moment vooral blij. En moe en misselijk
woensdag 12 oktober 2016 om 10:39
Ik vind dat je je op sommige dingen niet kán voorbereiden.
Tuurlijk kun je tegen jezelf zeggen dat je slaaptekort gaat hebben. Maar ik had van te voren nooit kunnen bedenken/inleven hoe het is om week na week na week elke 3 uur wakker te moeten worden voor een voeding. En dat is dus niet hetzelfde als wakker worden van een wekker ofzo, want de baby kent geen snooze. Die heeft je NU nodig. En het is ook niet hetzelfde als een weekje lang elke avond doorhalen, omdat je op een festival bent. Dat moet je toch gewoon gaan ervaren volgens mij.
Zo zijn er meer dingen die men je wel kan vertellen, maar die je voorstellingsvermogen nu nog te boven gaan.
Tuurlijk kun je tegen jezelf zeggen dat je slaaptekort gaat hebben. Maar ik had van te voren nooit kunnen bedenken/inleven hoe het is om week na week na week elke 3 uur wakker te moeten worden voor een voeding. En dat is dus niet hetzelfde als wakker worden van een wekker ofzo, want de baby kent geen snooze. Die heeft je NU nodig. En het is ook niet hetzelfde als een weekje lang elke avond doorhalen, omdat je op een festival bent. Dat moet je toch gewoon gaan ervaren volgens mij.
Zo zijn er meer dingen die men je wel kan vertellen, maar die je voorstellingsvermogen nu nog te boven gaan.
woensdag 12 oktober 2016 om 10:45
quote:Flitseflats schreef op 12 oktober 2016 @ 09:11:
(..)
En als je daar allemaal uit bent (elkaars verwachtingen!) , laat je het verder over je heen komen. Want het gaat altijd anders dan je denkt. Maar als je dan ooit hier op het forum advies komt vragen (lees onder de pijler kinderen heel veel meer onderwerpen die je tegen kunt komen..) kun je in ieder geval zeggen dat je daar óók van tevoren over na hebt gedacht.
Succes!
Goed advies hoor, om met elkaar te praten over belangrijke normen en waarden en praktische invulling.
Maar tegelijkertijd denk ik ook: de helft van jouw vragen had ik voor de zwangerschap totaal anders beantwoord als nu na de geboorte. Er is zoveel wat je niet kan overzien, omdat je emoties, fysieke gesteldheid, veranderde omstandigheden, nieuwe belangen/inzichten (etc) ineens een rol gaan spelen.
Dat is iets wat jij ook wel zegt, maar toch suggereren die vragen dat je je daar allemaal op kan voorbereiden. En ik denk dus eigenlijk dat dat maar voor weinig geldt.
(..)
En als je daar allemaal uit bent (elkaars verwachtingen!) , laat je het verder over je heen komen. Want het gaat altijd anders dan je denkt. Maar als je dan ooit hier op het forum advies komt vragen (lees onder de pijler kinderen heel veel meer onderwerpen die je tegen kunt komen..) kun je in ieder geval zeggen dat je daar óók van tevoren over na hebt gedacht.
Succes!
Goed advies hoor, om met elkaar te praten over belangrijke normen en waarden en praktische invulling.
Maar tegelijkertijd denk ik ook: de helft van jouw vragen had ik voor de zwangerschap totaal anders beantwoord als nu na de geboorte. Er is zoveel wat je niet kan overzien, omdat je emoties, fysieke gesteldheid, veranderde omstandigheden, nieuwe belangen/inzichten (etc) ineens een rol gaan spelen.
Dat is iets wat jij ook wel zegt, maar toch suggereren die vragen dat je je daar allemaal op kan voorbereiden. En ik denk dus eigenlijk dat dat maar voor weinig geldt.
woensdag 12 oktober 2016 om 11:14
quote:kwartje schreef op 12 oktober 2016 @ 10:45:
[...]
Goed advies hoor, om met elkaar te praten over belangrijke normen en waarden en praktische invulling.
Maar tegelijkertijd denk ik ook: de helft van jouw vragen had ik voor de zwangerschap totaal anders beantwoord als nu na de geboorte. Er is zoveel wat je niet kan overzien, omdat je emoties, fysieke gesteldheid, veranderde omstandigheden, nieuwe belangen/inzichten (etc) ineens een rol gaan spelen.
Dat is iets wat jij ook wel zegt, maar toch suggereren die vragen dat je je daar allemaal op kan voorbereiden. En ik denk dus eigenlijk dat dat maar voor weinig geldt.
Dan nog. Als je het er van te voren over gehad hebt wat je samen zou willen en waarom, dan is het een stuk makkelijker om het er later nog eens erover te hebben waarom het bij nader inzien toch anders is. Je hoeft ook niet alles dicht te timmeren. Bij ons is de belangrijkste afspraak dat we plannen die de ander/de kinderen ook aangaan even afstemmen.
Bij mij was het trouwens helemaal niet zo dat ik na de geboorte van de kinderen ineens overal heel anders in stond. Dat hoeft niet zo te zijn.
[...]
Goed advies hoor, om met elkaar te praten over belangrijke normen en waarden en praktische invulling.
Maar tegelijkertijd denk ik ook: de helft van jouw vragen had ik voor de zwangerschap totaal anders beantwoord als nu na de geboorte. Er is zoveel wat je niet kan overzien, omdat je emoties, fysieke gesteldheid, veranderde omstandigheden, nieuwe belangen/inzichten (etc) ineens een rol gaan spelen.
Dat is iets wat jij ook wel zegt, maar toch suggereren die vragen dat je je daar allemaal op kan voorbereiden. En ik denk dus eigenlijk dat dat maar voor weinig geldt.
Dan nog. Als je het er van te voren over gehad hebt wat je samen zou willen en waarom, dan is het een stuk makkelijker om het er later nog eens erover te hebben waarom het bij nader inzien toch anders is. Je hoeft ook niet alles dicht te timmeren. Bij ons is de belangrijkste afspraak dat we plannen die de ander/de kinderen ook aangaan even afstemmen.
Bij mij was het trouwens helemaal niet zo dat ik na de geboorte van de kinderen ineens overal heel anders in stond. Dat hoeft niet zo te zijn.
woensdag 12 oktober 2016 om 18:39
quote:GateKeeper schreef op 11 oktober 2016 @ 23:23:
[...]
Mijn ervaring is dat t vanzelf gaat. Goed je moet wel op voorhand opvang regelen, maar in je verlof raak je redelijk ingespeeld op je nieuwe rol als ouder.
De beste tip die ik je kan geven is doe wat werkt voor jullie. Niet de standaarden volgen, iedereen is anders.Dank voor al jullie verhalen. Vooral deze laatste zin gaan we inderdaad goed in ons hoofd prenten!! En verder gaan we er gewoon voor. Ervaringen blijven welkom!!
[...]
Mijn ervaring is dat t vanzelf gaat. Goed je moet wel op voorhand opvang regelen, maar in je verlof raak je redelijk ingespeeld op je nieuwe rol als ouder.
De beste tip die ik je kan geven is doe wat werkt voor jullie. Niet de standaarden volgen, iedereen is anders.Dank voor al jullie verhalen. Vooral deze laatste zin gaan we inderdaad goed in ons hoofd prenten!! En verder gaan we er gewoon voor. Ervaringen blijven welkom!!
donderdag 13 oktober 2016 om 00:39
quote:lux. schreef op 12 oktober 2016 @ 08:01:
[...]
Daarom hoop ik te borstvoeden en cosleepen. Lijkt me veel rustiger.
Cosleepen en/of borstvoeding is geen garantie op rust, mocht je dat in al je naïviteit denken. Je hebt echt geen idee.
Hoe klein/leuk/schattig je nazaat ook is, soms willen ze helemaal niets.
[...]
Daarom hoop ik te borstvoeden en cosleepen. Lijkt me veel rustiger.
Cosleepen en/of borstvoeding is geen garantie op rust, mocht je dat in al je naïviteit denken. Je hebt echt geen idee.
Hoe klein/leuk/schattig je nazaat ook is, soms willen ze helemaal niets.