Wachten, wachten, wachten, deel 2

29-05-2013 13:40 2662 berichten
Alle reacties Link kopieren
Wat naar voor je collega dwergje. Maar begrijp heel goed dat je stiekem ook wel een beetje blij bent ermee. Ik zou het best slecht trekken om elke dag tussen de buiken te zitten..
Alle reacties Link kopieren
Ik heb het vorig jaar ook gehad, 4 collega's die tegelijk zwanger waren... Wel allemaal in een ander team dus qua werkverdeling was het niet zo'n ramp maar qua rammels!!!



Hier wordt er ook niet getrouwd, ik heb er helemaal niks mee en ik vind het inderdaad ook veel te duur. En daarnaast wil ik ook graag mijn eigen achternaam houden

Mijn ouders zijn ook nooit getrouwd geweest (ze zijn inmiddels ook uit elkaar), dus ik ken het ook niet van huis uit.
Als ze al 12 weken zwanger was vind ik het ook logisch dat ze het vertelde. Dat zou ik ook doen. Ik dacht dat ze veel minder ver was. Het is wel jammer voor haar natuurlijk, maar als er al zo veel zwangere bij jullie rondlopen snap ik het best. Al mag het natuurlijk niet de reden zijn, maar dat zullen ze ook niet hardop zeggen.
.
Alle reacties Link kopieren
Is ook lullig...maar vanuit het oogpunt van het bedrijf snap ik het dan wel weer...
@ River: Ik vind trouwen niet echt nodig, maar stiekem vind ik het wel leuk. Ik zie het ook wel als een feestje voor de hele familie. Mijn moeder en schoonmoeder zouden het geweldig vinden en mijn nichtjes worden echt de schattigste bruidsmeisjes ooit. Gelukkig is mijn vriend ook meer van de kleine bruiloften en hoeft hij geen 5 gangen dineer en een groot duur feest waar mensen heen komen die je normaal ook nooit ziet. We willen een gezellige chaos met kinderen die rond rennen en gewoon lekker eten.
Alle reacties Link kopieren
hallo,



inderdaad wel zo netjes sorry



ik ben 29 jaar en heb al jaren een kinderwens. toen ik 23 was is er bij mij endometriose ontdekt, dat is nu helemaal onder controle. heb er medicijnen voor gehad, heb een half jaar kunstmatig in de overgang gezeten en ben geopereerd eraan. mijn gynaecoloog zou heel graag willen zien dat ik in verwachting zou zijn, maar toen die tijd niet de juiste partner en ben aan de prikpil gegaan omdat ik niet ongesteld mocht worden. nu een hele lieve vriend en we zijn een iets meer dan een 1 jaar geleden gestopt met de prilpil, ik was er echt heel veel mee bezig, rekende alles precies uit enz enz, niet echt goed! een half jaar verder en nog geen resultaat. met mij ging het ook helemaal niet goed! nu is er een paar maanden geleden bordeline bij mij geconsenteerd en zit ik in therapie, de kinderwens 8 a 9 manden geleden opzij moeten zetten door financiële redenen en omdat ik het ook niet aan kan, sta aan het begin van een project aan mezelf werken. op het moment dat wij besloten dat het niet verstandig was, vertelde mijn schoonzusje dat ze in verwachting was, daar heb ik het heel moeilijk mee gehad en nog wel als ik er echt goed over nadenk, stop het vaak ook heel diep weg omdat ik me op mezelf moet richten..... maar het is nog steeds een hele grote wens en ik heb geen idee wanneer we het weer zullen proberen
Alle reacties Link kopieren
Welkom Dafs, klinkt inderdaad moeilijk wat je allemaal hebt meegemaakt en de situatie waar je nu in zit. Maar wel knap van je dat je wacht en eerst aan jezelf wilt werken! Lijkt me anders heel moeilijk, een kind krijgen terwijl je zelf ook niet lekker in je vel zit.



Orzoo, rotrammels ook! begrijp je helemaal! Ik zie ook overal zwangeren en mensen met kleine schattige baby's..



Dwergje, ja aan de ene kant lullig van het bedrijf, maar ook begrijpelijk. En je mag er ook best een beetje blij om zijn, het is ook niet eerlijk dat jij netjes wacht en zij al meteen bij het begin van haar baan zwanger is.



Hoppala, klinkt als een nieuwe leuke uitdaging. En je bent nog hartstikke jong joh:D
Alle reacties Link kopieren
Wow Dafs wat heb je veel meegemaakt!!! Ff een daarvoor hoor. Kan me voorstellen dat als je al jarenlang een kinderwens hebt en er is telkens iets waardoor het niet kan dat dat zwaar is. En dan ook nog je schoonzusje die zwanger wordt...



Weet je echt nog niet wanneer je gaat beginnen? Ook geen "ongeveer" in je hoofd?



Oh @hoppala ik lees helemaal over je heen. Wat gaaf! Hoe kom je daar zo ineens bij? (misschien begrijp ik het verkeerd...ga je echt actief bij de brandweer as in blussen enzo of ga je een andere functie doen? Als het allemaal doorgaat natuurlijk)
Alle reacties Link kopieren
En Dafs, ik vind het ook knap van je dat je ondanks het lange wachten het toch uitstelt. Eigenlijk ben je daardoor gewoon nu al een goede ouder voor je toekomstige kind.
Alle reacties Link kopieren
@Dafs: Welkom! Wat een ontzettend heftige tijd maak jij door, en wat super knap van je dat je ondanks alles toch nog steeds kan wachten op het juiste moment.



@Tara: Ben misschien beetje onduidelijk geweest, maar zij heeft 2 maanden voor zij in dienst kwam haar sollicitatie gehad en toen wist ze dus nog van niks. En op het moment dat ze begon aan haar baan wist ze het nog maar net, en doordat ze ziek was moest ze het wel vertellen. Ontzettend vervelend voor haar natuurlijk dat het zo is gelopen, maar begrijpelijk vanuit het bedrijf. Ze heeft een functie die zeker in deze tijd erg belangrijk is en dan ga je natuurlijk niet iemand laten starten die je straks weer 3 maanden moet missen.



@Weekend: Nog maar 7,5 uur tot het weekend! Hebben jullie nog leuke plannen?
Alle reacties Link kopieren
@dwergje, ja wel begrijpelijk van het bedrijf. Hoe lullig het ook voor die vrouw is.



@weekend, ik ga naar een groot dancefeest dit weekend. Nu kan het nog! Dus nu nog lekker feesten. En verder nog een verjaardag.

En jullie weekendplannen?



Nu ben ik lui en moet mezelf een schop onder de kont geven om boodschappen te gaan doen. Heb echt geen zin... Haha.
Alle reacties Link kopieren
@dwergje, wel begrijpelijk van eht bedrijf maar ook wel echt een domper voor haar.



@dafsss: Je hebt al een hele hoop voor je kiezen gehad. Maar juist doordat je nu bewust wacht met zwanger worden, laat je zien dat je de goede keuzes maakt om een kind te kunnen opvoeden. (ookal is dat dan wat later dan je zelf zou willen).



@trouwen, van mij hoeft het neit perse, maar mijn vriend wil trouwen en dan doen we het ook maar meteen goed denk ik. Ik wil wel zijn naam aannemen, hier verlies je ook echt je eigen naam. Maar ik wil wel dezelfde naam hebben als mijn kinderen.



@orzoo: Twee vrienden van mij zeiden, solliciteer toch bij de brandweer! Daar zoeken ze altijd mensen met mijn achtergrond. Ik heb na mijn vwo ook bij de marine gesolliciteerd, dus zo gek is het niet. Ik dacht zelf dat ik Officier of specialist zou worden, maar een vriend die ook brandwerman is, zei dat ik gewoon in het operationele team zou komen. Dus echt blussen enzo en werken in 24 uurs diensten (2 per week).
Alle reacties Link kopieren
thanks allemaal voor het reageren! ik heb echt nog geen idee wanneer we eventueel zouden kunnen beginnen met proberen. aangezien ik binnenkort start met een andere therapie en die een half jaar duurt, daarna zou ik toch ook eerst moeten gaan werken zodat we ff een buffer achter de hand hebben. mijn moeder en zus hebben ook endometriose gehad en hun baarmoeder is verwijderd op hun 30ste omdat die al helemaal was aangetast. nou is het bij mij wel onder controle maar ik vind het toch een beetje eng, in april word ik 30 en dan wil ik heel graag een mri scan doen om te kijken hoe het er van binnen uit ziet!
Alle reacties Link kopieren
Wow hoppala wat stoer!!!



Dafs, ik hoop dat je goede vorderingen gaat maken in de plannen die je nu hebt en dat je over een paar jaar een kindje mag krijgen!
@ Dafs: Goed dat je eerst aan jezelf gaat werken. Onder tussen kan je gezellig met ons mee wachten.



@ Hier: Vanmorgen met mijn neus op het feit gedrukt dat het leven zo ineens over kan zijn. Een jongen die bij ons stage heeft gelopen is door een ongeluk om het leven gekomen. Bijna afgestudeerd en nog maar 26 jaar oud. Zo jong nog. Ik ben er gewoon al de hele dag naar van. Mijn vriend en ik klagen tegen elkaar hoe k*t het wel allemaal niet is met zijn baan enzo, maar we moeten eigenlijk zo blij zijn dat we gezond zijn en dat we nog nooit een ernstig ongeluk hebben gehad. We moeten blij zijn met wat we hebben en we hebben zo veel. Ik moet zeggen dat ik door dit nieuws nu helemaal niet meer wil wachten. Ik wil verder met mijn leven, want je weet niet hoe lang het duurt. Mijn verstand werkt nog wel en die vind nog even wachten een goed idee.
Alle reacties Link kopieren
@tara, je hebt helemaal gelijk. realiseer het me hier ook o.a. door schoonmoeder (maar ook gewoon mensen van mijn leeftijd die als een kasplantje door het leven moeten of idd overlijden). Dat kan ons allemaal ook zomaar overkomen en dan vraag je je idd af waar we nou allemaal over lopen te zeiken. Als je het in perspectief zet vallen onze "problemen" best mee.



Ik heb ook weleens dat ik bang ben dat vriend iets overkomt of dat een van ons jong ziek wordt ofzo. En dat ik dan (stiekem) hoop dat we dan al wel een kindje hebben zodat er nog iets van mijn vriend overblijft ofzo. Nja, misschien een rare gedachte..
Dat heb ik juist ook Orzoo. Als mijn vriend nu iets overkomt dat ben ik echt helemaal alleen en heb ik niks meer van hem. Als ik ons kind nog heb, dan is hij nooit helemaal weg. Dan leeft er nog een stukje van hem voort. Het geld anders om ook. Ik zou hem niet helemaal alleen willen achter laten. Natuurlijk hoop ik dat we z'n schattig mopperend doof bejaard stel worden, maar er kan in de tussen tijd zo veel gebeuren.
Alle reacties Link kopieren
quote:tara82 schreef op 05 juli 2013 @ 15:11:

Dat heb ik juist ook Orzoo. Als mijn vriend nu iets overkomt dat ben ik echt helemaal alleen en heb ik niks meer van hem. Als ik ons kind nog heb, dan is hij nooit helemaal weg. Dan leeft er nog een stukje van hem voort. Het geld anders om ook. Ik zou hem niet helemaal alleen willen achter laten. Natuurlijk hoop ik dat we z'n schattig mopperend doof bejaard stel worden, maar er kan in de tussen tijd zo veel gebeuren.

Ben blij dat ik niet de enige ben die soms dit soort gedachten heeft.



Ik zat laatst het programma 'liefde voor later' te kijken over terminaal zieke ouders die herinneringsdozen maken voor hun kinderen later. Elke keer weer schieten de tranen in mijn ogen als ik me bedenk hoe zoiets is voor je als ouder. Weten dat je je kinderen niet op gaat zien groeien of weten dat je partner er binnenkort niet meer is en dat je alleen verder moet met de kinderen.
Alle reacties Link kopieren
Wow heftige onderwerp! Maar ik ben het wel met jullie eens, ik zou het ook verschrikkelijk vinden als er nu iets met vriend zou gebeuren en er zou niets tastbaars meer van hem zijn. Maar ja dat zijn helaas ook de verkeerde redenen om maar te beginnen.



Heb het in mijn basisschool tijd helaas 2x meegemaakt dat een klasgenootje 1 van zijn ouders verloor en dat is verschrikkelijk. Misschien voor de achterblijvende ouder achteraf prettig dat er nog een stukje van zijn of haar partner voortleeft in de kinderen, maar een kind zou dit niet mee mogen maken.
Alle reacties Link kopieren
Oh nee absoluut geen reden om nu alvast te beginnen...maar wel een kleine angst ofzo die ik heb.
Alle reacties Link kopieren
Snap ik, zelfs ik en mijn naïeve gedachtegang zijn hier ook wel eens bang voor.



@Tara: Heftig trouwens. Probeer lekker wat afleiding te vinden van het weekend
@ Dwergje: Het is inderdaad niet de juiste reden om aan kinderen te beginnen, maar het spookt wel door mijn hoofd.



Iedereen hier is er wel van geschrokken. We hebben hem een paar weken geleden nog gezien en dan krijg je nu ineens dit bericht.



Ik had al met mijn vriend afgesproken dat ik morgen met hem mee zou sporten (proefles stootzaktraining). Ik zie er een beetje tegen op omdat mijn conditie zo slecht is, maar aan de andere kant heb ik ook zo iets van niet zeuren het is vast leuk en goed voor je en dan kun je alle stress er mooi uit slaan tegen die zak. Dus dat zal me wel een beetje afleiden.
Alle reacties Link kopieren
Klinkt als de perfecte afleiding! Lekker doen en je zult zien dat je je daarna een stuk beter voelt. Dat effect heeft sporten in ieder geval op mij.
Alle reacties Link kopieren
Zo wat hebben jullie veel geschreven!



@ Dafss: Wat heftig zeg wat je allemaal al mee gemaakt hebt! En je wacht om de juiste reden, goed dat je eerst voor je zelf gaat en aan jezelf gaat werken. Hoe moeilijk wachten is ook(wij weten er alles van)je maakt de juisten keus!



@ Tara: Vreselijk zeg! Zo jong en dan nu al niet meer onder ons! Zoiets raakt mij ook altijd diep.



@ Hop: Wat gaaf dat je bij de brandweer gaat solliciteren, spannend zeg! Ik zou voor je duimen dat je daar kan beginnen :-)



@ Dwergje: Kom je er een beetje uit met de keus maken? Lijkt mij ook echt heel moeilijk, ik snap je gedachten hierover heel goed!



@ Weekend: Iedereen fijn weekend!! Ik heb niet veel op de planning staan, maar we gaan vooral van de zon genieten en een misschien zwemmen ofzo.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven