Zwanger
alle pijlers
Wanneer klaar om te beginnen?
donderdag 4 januari 2018 om 21:02
Wanneer hadden jullie het idee: nu gaan we echt beginnen? Tegenwoordig is dat toch vaak een keuze, volgens mij zeker voor de mensen die op dit forum meeschrijven. Hadden jullie een soort checklist die af moest voordat je zwanger wilde worden?
Bijvoorbeeld: vast contract, bepaald salaris, koophuis, wereldreis gemaakt, als ik langer dan een uur op m'n neefjes en nichtjes pas en het nog steeds leuk vind... Ik noem maar wat.
Voor iedereen is dat natuurlijk persoonlijk en ik ben benieuwd welke gedachtes jullie hierover hebben of hadden!
Bijvoorbeeld: vast contract, bepaald salaris, koophuis, wereldreis gemaakt, als ik langer dan een uur op m'n neefjes en nichtjes pas en het nog steeds leuk vind... Ik noem maar wat.
Voor iedereen is dat natuurlijk persoonlijk en ik ben benieuwd welke gedachtes jullie hierover hebben of hadden!
donderdag 4 januari 2018 om 22:15
Offtopix: Kon je wel goed/ veilig rijden dan? Onverwacht remmen enzo/ genoeg kracht zetten? Ook klachten en idee dat rijden op een gegeven moment dan geen optie meer is.
anoniem_350303 wijzigde dit bericht op 04-01-2018 22:15
20.30% gewijzigd
donderdag 4 januari 2018 om 22:17
Niets is nodig, maar wij willen het wel graagsugarmiss schreef: ↑04-01-2018 21:30Een kind is beter af in een huurhuis met huurtoeslag dan in een koophuis met ouders die de hypotheek niet meer kunnen betalen.
Ook met een vast contract kan je ontslagen worden.
Er zijn hele generaties mensen die geen wereldreizen hebben gemaakt.
Kortom niets van jou lijstje is echt nodig.
1 kind kan iedereen zich nog wel veroorloven.
Maar ik vind wel dat mensen wat beter zouden moeten nadenken bij het derde kind of meer.
Don't waste your time or time will waste you.
donderdag 4 januari 2018 om 22:19
Maar je bent echt nauwelijks "van de arbeidsmarkt" als alles goed gaat (en dat gaat het gelukkig vaak). Zeker als je in of rond de zomer bevalt dan valt het nauwelijks op dat je weggeweest bent. En ik ken meerdere vrouwen die succesvol hoogzwanger gesolliciteerd hebben. Die paar extra maanden maakte die werkgevers niets uit, als ze vanuit ander werk waren gekomen had er ook een opzegtermijn aan gezeten.Saga_Röversdotter schreef: ↑04-01-2018 22:12Ik snap op zich ook de reden eerst afstuderen, anderzijds is het niet bevorderlijk om direct weer van de arbeidsmarkt te zijn als je zwanger bent net na afstuderen. Zo is er altijd iets
Net na afstuderen is misschien wel de meest ideale tijd, dan kan je ook kiezen om een half jaar geen werk te zoeken zodat je kind niet met 12 week al naar de opvang moet.
donderdag 4 januari 2018 om 22:22
Dat is wel vaak lastig te plannen, wanneer je bevaltelein schreef: ↑04-01-2018 22:19Maar je bent echt nauwelijks "van de arbeidsmarkt" als alles goed gaat (en dat gaat het gelukkig vaak). Zeker als je in of rond de zomer bevalt dan valt het nauwelijks op dat je weggeweest bent. En ik ken meerdere vrouwen die succesvol hoogzwanger gesolliciteerd hebben. Die paar extra maanden maakte die werkgevers niets uit, als ze vanuit ander werk waren gekomen had er ook een opzegtermijn aan gezeten.
Net na afstuderen is misschien wel de meest ideale tijd, dan kan je ook kiezen om een half jaar geen werk te zoeken zodat je kind niet met 12 week al naar de opvang moet.
In mijn omgeving slechte ervaringen met zwanger solliciteren. Vind het juist tijdens studie ideaal dat ik langer thuis kan zijn en als het kind tien maanden is weer begin, maar dan met een minor met weinig contacturen en dus veel flexibiliteit.
donderdag 4 januari 2018 om 22:23
Ik wil het idd zo plannen dat kind 2 net na mijn afstuderen komt. Zoon heeft ook een halfjaar met mij thuis gehad en hoop dat nr. 2 ook te kunnen bieden. En mezelf want ik vond maand 3-6 ongeveer een ziljoen keer leuker dan maand 0-3 en heb extreem van die tweede periode genoten.elein schreef: ↑04-01-2018 22:19Maar je bent echt nauwelijks "van de arbeidsmarkt" als alles goed gaat (en dat gaat het gelukkig vaak). Zeker als je in of rond de zomer bevalt dan valt het nauwelijks op dat je weggeweest bent. En ik ken meerdere vrouwen die succesvol hoogzwanger gesolliciteerd hebben. Die paar extra maanden maakte die werkgevers niets uit, als ze vanuit ander werk waren gekomen had er ook een opzegtermijn aan gezeten.
Net na afstuderen is misschien wel de meest ideale tijd, dan kan je ook kiezen om een half jaar geen werk te zoeken zodat je kind niet met 12 week al naar de opvang moet.
donderdag 4 januari 2018 om 22:30
ik heb op dit moment geen stabiel inkomen het hangt er altijd vanaf hoeveel ik werk , heb wel een vast contract maar op 0-uren basis, weet niet eens hoe het zit met zwangerschap verlof maar als ik ziek ben of op vakantie krijg ik geen geld. en ik ben de hoofdverdiener daarom wil ik nog even wachten. maar niet te lang want ja de klok tikt door.elein schreef: ↑04-01-2018 22:05Eerst afstuderen is de enige reden die ik een beetje snap geloof ik.. Maar er is toch geen sollicitatieverbod voor mensen die een kind hebben/ krijgen?
Voldoende stabiel(ig) inkomen zou voor mij denk ik de enige reden zijn om echt te wachten als ik een sterke kinderwens had. Maar dat had ik al voor die tijd. We hadden het wel zo getimed dat een baby in ieder geval niet middenin zijn afstuderen viel. En met dat gegeven hebben we nog wel een verre reis gemaakt net voor de minimale startdatum. Maar dat het nou echt een lijstje was... Meer een "niet eerder dan" maand.
Oh en wanneer "klaar"? Nooit. Ik heb er nu één van 4 en één van 4 maanden en ik het gevoel dat ik er "klaar" voor ben begint langzaam een beetje te komen
Relax we're all crazy, it's not a competition
donderdag 4 januari 2018 om 23:00
Ik hoop dat ze op de bijrijdersplek zat als het zo heftig was!Saga_Röversdotter schreef: ↑04-01-2018 22:15Offtopix: Kon je wel goed/ veilig rijden dan? Onverwacht remmen enzo/ genoeg kracht zetten? Ook klachten en idee dat rijden op een gegeven moment dan geen optie meer is.
Niets hoeft en je bent nooit helemaal zeker, maar een vast inkomen en goede positie op de arbeidsmarkt geeft meer rust. Veel ouders in mijn omgeving willen ook graag een huis met tuin bijvoorbeeld, dan is het handig als je alvast kijkt met welk inkomen je dat kan betalen!
donderdag 4 januari 2018 om 23:03
Ik wilde eerst mijn studie afronden en een baan hebben. Daarna wilde ik graag verhuisd zijn van de flat waar we woonden naar een eengezinswoning. Toen verzon ik eerst ook nog 2 jaar werkervaring op te willen doen. Dit ook omdat ik heel erg geniet van het fulltime werken en dat met een kleine niet zie zitten. Toen dat afgevinkt was, kreeg ik weer een opleiding aangeboden van mijn werk, die wilde ik toch ook wel graag afgerond hebben voor ik eventueel zou kunnen bevallen. En toen we daar voorbij waren vond ik het hele idee van een kindje krijgen opeens zo doodeng...
Kortom, we hebben alles in kannen en kruiken en dan nu mezelf nog overtuigen dat ik dit heus aan kan...
Enfin, nu besloten er toch maar voor te gaan, want ik als eeuwige twijfelkont en doemdenker zou altijd iets aan dit lijstje toe kunnen voegen...
Kortom, we hebben alles in kannen en kruiken en dan nu mezelf nog overtuigen dat ik dit heus aan kan...
Enfin, nu besloten er toch maar voor te gaan, want ik als eeuwige twijfelkont en doemdenker zou altijd iets aan dit lijstje toe kunnen voegen...
donderdag 4 januari 2018 om 23:05
Ik had (heb) een goede stabiele baan, vriend zat op moment dat we besloten om ervoor te gaan werkloos thuis na een paar ellendige uitzendbaantjes.
Spaargeld zo goed als op ivm koop nieuwbouwhuis..
Maar dit alles was voor ons geen reden om het uit te stellen. We hadden ook het geluk om in de eerste ronde zwanger te geraken. En hier lig ik dan, 9 maanden zwanger. Man nieuwe leuke baan, nooit stress om geld afgelopen tijd.
Het leven laat zich nier altijd plannen
Spaargeld zo goed als op ivm koop nieuwbouwhuis..
Maar dit alles was voor ons geen reden om het uit te stellen. We hadden ook het geluk om in de eerste ronde zwanger te geraken. En hier lig ik dan, 9 maanden zwanger. Man nieuwe leuke baan, nooit stress om geld afgelopen tijd.
Het leven laat zich nier altijd plannen
donderdag 4 januari 2018 om 23:45
Ik heb auto gereden tot 30 weken ongeveer. Daarna nog wel af en toe op goede dagen maar niet op slechte. En nooit meer langer dan een kwartiertje, dat hield ik niet vol. Ik reed naar het centrum (5 mins), mijn moeder (10 mins) en de Ikea en PrenatalSaga_Röversdotter schreef: ↑04-01-2018 22:15Offtopix: Kon je wel goed/ veilig rijden dan? Onverwacht remmen enzo/ genoeg kracht zetten? Ook klachten en idee dat rijden op een gegeven moment dan geen optie meer is.
(13 mins). Al het langere en op slechte dagen reed mijn man of moest ik iemand anders vinden. Helaas. Oersaai verlof zo
donderdag 4 januari 2018 om 23:54
Ik ben blij met een bushalte naar station en centrum om de hoeklux. schreef: ↑04-01-2018 23:45Ik heb auto gereden tot 30 weken ongeveer. Daarna nog wel af en toe op goede dagen maar niet op slechte. En nooit meer langer dan een kwartiertje, dat hield ik niet vol. Ik reed naar het centrum (5 mins), mijn moeder (10 mins) en de Ikea en Prenatal
Al het langere en op slechte dagen reed mijn man of moest ik iemand anders vinden. Helaas. Oersaai verlof zo
vrijdag 5 januari 2018 om 08:59
Mijn partner had een lijstje: die wilde graag een groter huis, kon zich niet voorstellen dat we zwanger zouden zijn en dan pas gingen zoeken naar een huis (hoewel we die eerste maanden ook best op 60m2 hadden kunnen wonen, maar het was dan ook zijn lijstje!). Hij was vooral bang dat ik nesteldrang zou krijgen voordat alles af was in het nieuwe huis. Nu 13 weken zwanger en hij is het vooral zelf met de nesteldrang 
vrijdag 5 januari 2018 om 09:08
Geen lijstje. Alleen een heel grote wens, die vanaf dag 1 van onze relatie besproken op tafel lag. We hebben een leeftijdsverschil van +/- 15 jaar, dus een kinderwens kon niet onderop de actielijst. Na twee jaar samen heb ik een project afgerond voor mijn eigen rust en toen de anticonceptie eruit gedaan. Vriend roept altijd: perfecte omstandigheden zijn er nooit, dus we gaan er nú voor omdat we nú willen. We hadden toen een koophuis en twee stabiele inkomens. Eén van ons zit nu ineens qua werk op de schopstoel, daar leggen we de wens niet voor weg. Het is dan maar zo, komen we wel uit.
Nog niet zwanger trouwens, dus wie weet wat er veranderd is tegen de tijd dat er een kind komt.
Nog niet zwanger trouwens, dus wie weet wat er veranderd is tegen de tijd dat er een kind komt.
Hips, hopsakee en pierlala.
vrijdag 5 januari 2018 om 09:19
Uuuhm 1 ding geleerd: het valt allemaal niet te plannen. 5 maanden na geboorte ging bedrijf waar man werkte ineens failliet en werd er geen salaris uitbetaald. Geen forse spaarrekening want de verkoop van mijn man zijn huis duurde 5 jaar en een verbouwing vanwege de crisis en al die tijd dubbele lasten. Toen zoon 1 jaar was werd man ineens ernstig ziek en is bijna overleden en nu nog aan het revalideren. Al deze dingen had ik totaal niet voorzien. Dus fijn om wat dingen geregeld te hebben maar dichttimmeren kan je het nooit.
vrijdag 5 januari 2018 om 10:53
Voor ons was het niet zo dat we een hele lijst hadden. Wij wilden gewoon graag tijd hebben voor onze carrière, mooie reizen en elkaar. Die hebben we ook heerlijk genomen. Vier jaar geleden een nieuwbouwhuis gekocht, wel met het idee 'op de groei'.
Op een gegeven moment kwam bij mij het gevoel wel dat ik het een keer zou willen, het maakte me een beetje onrustig. Dus hebben we gezegd, over een jaar. Dat gaf mij rust en zorgde er ook voor dat mijn vriend een beetje rustig kon wennen aan het idee. Toen nog een mooie reis gemaakt die extra bijzonder was omdat we wisten: met een beetje geluk is dit de laatste mooie reis met z'n tweeën. Daarna pil weggedaan, twee weken later zwanger. Wow, dat was heftig! Nu 28 weken onderweg.
Wij hadden dus wel alles op orde, geld, banen, huis etc. Dat gaf mij rust en maakt dat ik mij nu op 1 ding kan focussen: ik krijg een kind! Ik denk niet dat het per se nodig is allemaal. Zeker niet als je een sterk gevoel hebt, werkt het denk ik niet om dat weg te duwen om allerlei redenen. Maar een beetje rationeel denken bij zo'n heftige beslissing kan natuurlijk geen kwaad!
Ik heb een vriendin die ook zwanger is, en halverwege haar zwangerschap nog is verhuisd. Dat lijkt me zeker niet ideaal, ook fysiek ben je gewoon best beperkt, zeker als je klachten krijgt! Maar het is haar allemaal wel gelukt. Persoonlijk zou ik de onrust niet kunnen handelen. Want zwangerschap en ik krijg een een kind, is echt wel een heftig ding mentaal. Maar natuurlijk kan het allemaal wel, het is alleen wat comfortabeler als je alles voor elkaar hebt.
Dat gevoel van zijn we er klaar voor en kunnen we dit wel, herkent denk ik iedereen, hoe goed je het ook voor elkaar hebt. Bekruipt mij ook af en toe! Je weet namelijk ook gewoon niet waar je nou precies voor kiest en wat je te wachten staat. Dat is totaal niet planbaar.
PS. Meningen van je omgeving (je bent te jong, te oud, moet je niet een keertje beginnen) zou ik sowieso negeren! Alleen jullie kunnen die afweging maken. Succes!
Op een gegeven moment kwam bij mij het gevoel wel dat ik het een keer zou willen, het maakte me een beetje onrustig. Dus hebben we gezegd, over een jaar. Dat gaf mij rust en zorgde er ook voor dat mijn vriend een beetje rustig kon wennen aan het idee. Toen nog een mooie reis gemaakt die extra bijzonder was omdat we wisten: met een beetje geluk is dit de laatste mooie reis met z'n tweeën. Daarna pil weggedaan, twee weken later zwanger. Wow, dat was heftig! Nu 28 weken onderweg.
Wij hadden dus wel alles op orde, geld, banen, huis etc. Dat gaf mij rust en maakt dat ik mij nu op 1 ding kan focussen: ik krijg een kind! Ik denk niet dat het per se nodig is allemaal. Zeker niet als je een sterk gevoel hebt, werkt het denk ik niet om dat weg te duwen om allerlei redenen. Maar een beetje rationeel denken bij zo'n heftige beslissing kan natuurlijk geen kwaad!
Ik heb een vriendin die ook zwanger is, en halverwege haar zwangerschap nog is verhuisd. Dat lijkt me zeker niet ideaal, ook fysiek ben je gewoon best beperkt, zeker als je klachten krijgt! Maar het is haar allemaal wel gelukt. Persoonlijk zou ik de onrust niet kunnen handelen. Want zwangerschap en ik krijg een een kind, is echt wel een heftig ding mentaal. Maar natuurlijk kan het allemaal wel, het is alleen wat comfortabeler als je alles voor elkaar hebt.
Dat gevoel van zijn we er klaar voor en kunnen we dit wel, herkent denk ik iedereen, hoe goed je het ook voor elkaar hebt. Bekruipt mij ook af en toe! Je weet namelijk ook gewoon niet waar je nou precies voor kiest en wat je te wachten staat. Dat is totaal niet planbaar.
PS. Meningen van je omgeving (je bent te jong, te oud, moet je niet een keertje beginnen) zou ik sowieso negeren! Alleen jullie kunnen die afweging maken. Succes!
vrijdag 5 januari 2018 om 11:18
Mooi verwoord browneyes88. Zo voel ik het ook: het zou me rust geven om bepaalde dingen op orde te hebben en dan te focussen op een kind.
Wij hebben afgesproken dit jaar aan het idee te wennen en volgend jaar te beginnen, maar eigenlijk denk ik dat ik er nu al wel mentaal klaar voor ben. Vandaar dat ik benieuwd was wat andere mensen in die tijd deden.
Wij hebben afgesproken dit jaar aan het idee te wennen en volgend jaar te beginnen, maar eigenlijk denk ik dat ik er nu al wel mentaal klaar voor ben. Vandaar dat ik benieuwd was wat andere mensen in die tijd deden.
vrijdag 5 januari 2018 om 13:05
Mwoah het leven gaat gewoon door hoor. Die zwangerschap is maar 9 maanden, maar hoe wilde je de 20 jaar erna vastleggen?
Of betere vraag: zelfs al zou het kunnen, zou je dan de 20 jaar erna vast willen leggen?
Mijn moeder kreeg mij net afgestudeerd, toen ze 27 was. In die 28 jaar erna heeft ze meerdere andere studies opgepakt, is 2 carrièreswitches en 2 echtgenoten verder, talloze keren verhuisd, heeft rijkere en armere tijden gekend en heeft nog een kind met een ander gekregen.
Ik wil niet zeggen dat ik hoop op zó’n turbulent leven maar de rest van mijn dagen (dat zijn er nog zoveel!) slijten bij dezelfde werkgever, in hetzelfde huis, ik word al depri als ik eraan denk.
Ik hoop nooit ‘af’ te zijn. Als je baby 6 maanden is en je raakt je baan kwijt vraagt ook niemand je of je dat wel aankunt. Je moet een dak boven je hoofd hebben denk ik, beetje geld, maar verder kun je gewoon geen ‘rust’ creëeren. Het begínt allemaal pas ná de zwangerschap.
Of betere vraag: zelfs al zou het kunnen, zou je dan de 20 jaar erna vast willen leggen?
Mijn moeder kreeg mij net afgestudeerd, toen ze 27 was. In die 28 jaar erna heeft ze meerdere andere studies opgepakt, is 2 carrièreswitches en 2 echtgenoten verder, talloze keren verhuisd, heeft rijkere en armere tijden gekend en heeft nog een kind met een ander gekregen.
Ik wil niet zeggen dat ik hoop op zó’n turbulent leven
maar de rest van mijn dagen (dat zijn er nog zoveel!) slijten bij dezelfde werkgever, in hetzelfde huis, ik word al depri als ik eraan denk. Ik hoop nooit ‘af’ te zijn. Als je baby 6 maanden is en je raakt je baan kwijt vraagt ook niemand je of je dat wel aankunt. Je moet een dak boven je hoofd hebben denk ik, beetje geld, maar verder kun je gewoon geen ‘rust’ creëeren. Het begínt allemaal pas ná de zwangerschap.
vrijdag 5 januari 2018 om 13:14
Ik merk dat ik ook zo'n lijstje in mn hoofd heb.. Groter huis, wat langer fulltime aan carrière gewerkt hebben, financieel stabiel..
Maar voor mij verpest dit het ook wel een beetje. Soms zou ik willen dat dit soort dingen niet zo planbaar zijn. Dat het leven je gewoon overkomt. Want wanneer ben je écht klaar voor slapeloze nachten en weinig momenten voor jezelf..?
Maar voor mij verpest dit het ook wel een beetje. Soms zou ik willen dat dit soort dingen niet zo planbaar zijn. Dat het leven je gewoon overkomt. Want wanneer ben je écht klaar voor slapeloze nachten en weinig momenten voor jezelf..?
vrijdag 5 januari 2018 om 14:00
Er is natuurlijk een verschil tussen 'af' zijn en de dingen een beetje op orde hebben. Misschien overschat ik wel hoeveel invloed zwangerschap en een kind hebben op je leven, maar het is makkelijker om dingen als groter huis, loopbaan, spaargeld op orde te krijgen zonder kinderen.
Natuurlijk kan het ook prima gaan als je zwanger raakt van een one night stand terwijl je studeert en op een gehuurde zolderkamer woont. Zo heeft een vriendin van me dat gedaan en die is heel gelukkig met haar dochter.
Alleen ben ik op een punt in mijn leven dat zoiets spontaans waarschijnlijk niet gaat gebeuren, dus als je dan toch aan het plannen gaat... Dan neem je meteen mee hoe je de rest zou willen inrichten.
Natuurlijk kan het ook prima gaan als je zwanger raakt van een one night stand terwijl je studeert en op een gehuurde zolderkamer woont. Zo heeft een vriendin van me dat gedaan en die is heel gelukkig met haar dochter.
Alleen ben ik op een punt in mijn leven dat zoiets spontaans waarschijnlijk niet gaat gebeuren, dus als je dan toch aan het plannen gaat... Dan neem je meteen mee hoe je de rest zou willen inrichten.
vrijdag 5 januari 2018 om 14:10
vrijdag 5 januari 2018 om 14:11
Nee, je kijkt naar de zwangerschap en de tijd met een pasgeboren baby. Maar die geboorte is pas het begin. Je kunt gewoonweg niet 20 jaar vooruit plannen.ZoeyMaar schreef: ↑05-01-2018 14:00Er is natuurlijk een verschil tussen 'af' zijn en de dingen een beetje op orde hebben. Misschien overschat ik wel hoeveel invloed zwangerschap en een kind hebben op je leven, maar het is makkelijker om dingen als groter huis, loopbaan, spaargeld op orde te krijgen zonder kinderen.
Natuurlijk kan het ook prima gaan als je zwanger raakt van een one night stand terwijl je studeert en op een gehuurde zolderkamer woont. Zo heeft een vriendin van me dat gedaan en die is heel gelukkig met haar dochter.
Alleen ben ik op een punt in mijn leven dat zoiets spontaans waarschijnlijk niet gaat gebeuren, dus als je dan toch aan het plannen gaat... Dan neem je meteen mee hoe je de rest zou willen inrichten.
