Wanneer klaar om te beginnen?

04-01-2018 21:02 54 berichten
Alle reacties Link kopieren
Wanneer hadden jullie het idee: nu gaan we echt beginnen? Tegenwoordig is dat toch vaak een keuze, volgens mij zeker voor de mensen die op dit forum meeschrijven. Hadden jullie een soort checklist die af moest voordat je zwanger wilde worden?

Bijvoorbeeld: vast contract, bepaald salaris, koophuis, wereldreis gemaakt, als ik langer dan een uur op m'n neefjes en nichtjes pas en het nog steeds leuk vind... Ik noem maar wat.

Voor iedereen is dat natuurlijk persoonlijk en ik ben benieuwd welke gedachtes jullie hierover hebben of hadden!
Alle reacties Link kopieren
Wij hadden wel een soort lijstje met dingen die we belangrijk vonden om op orde te hebben. Maar toen we besloten dat de pil de deur uit kon werd die hele lijst spontaan overbodig. Scheelt wel dat wij qua wonen, werk en financiële positie al stabiel zaten. Het waren eerder persoonlijke doelen of wensen. En die deden er ineens niet zoveel meer toe. Het voelde goed. En je bent meestal niet morgen al zwanger en zelfs dan heb je nog 9 maanden de tijd. :proud:
Alle reacties Link kopieren
Er zijn wel bepaalde dingen die ik wil ja voordat het gaat gebeuren. Ik wil graag dat ons huis af is (in verbouwing), dat vriend een vast contract heeft, dat ik me heb gespecialiseerd en dat we nog een paar keer lekker lang op vakantie gaan. Ohja en dat mijn gewicht is gestabiliseerd na operatie. En een leuk spaarsaldo. Genoeg dus...
Don't waste your time or time will waste you.
Grappig, ik had helemaal niks van bovenstaande... Wilde het al zo lang ik me kan herinneren, de rest maakte me niks uit. Vriend wilde nog wachten, voelde zich nog niet 'klaar', maar toen hij om was zijn we er direct voor gegaan! :)
Niks van dat alles. Ik kom vervroegd in de overgang dus toen ik man leerde kennen ‘meteen’ gezegd wat de stand van zaken is en hoe hij er in stond. Na 1,5 jaar gestopt met anticonceptie en nu 4 jaar later paar weken zwanger.

In ons geval dus maar goed dat we geen lijstje af te werken hadden. Als we volgend jaar pas waren gestopt met anticonceptie en het zou dan ook 4 jaar duren... Dan was ik al in de overgang
anoniem_6523240b244e0 wijzigde dit bericht op 04-01-2018 21:28
0.84% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren
Onze eerste kwam onverwachts, niets op orde, hij woonde bij zijn moeder en ik in een studio.
We waren vooral bezig met feesten en het leuk hebben.

Nu vier jaar later, hebben we een stabiel inkomen, leuke hoekwoning met genoeg ruimte, en was het voor mij, of binnen een jaar gaan we er voor en anders hoefde het eigenlijk niet meer.
Gelukkig vond vriend het ook wel een mooie tijd om te gaan voor een tweede.

Vind vier/vijf jaar verschil wel genoeg en ook een mooie leeftijd.

Dus we gingen er voor en het was direct raak.
Als we geen goede woning hadden gehad of geen stabiel of voldoende inkomen had ik het niet gedaan en hadden we het gelaten bij ons zoontje.
De rest is voor ons bijzaak.
Alle reacties Link kopieren
pfft bij ons is het vooral, een ''groter''huis, vriend moet eerst afstuderen en een andere baan.
en ik wil zelf een betere baan. als het aan mij lag zou ik nu al de pil door de plee spoelen
Relax we're all crazy, it's not a competition
Alle reacties Link kopieren
Een kind is beter af in een huurhuis met huurtoeslag dan in een koophuis met ouders die de hypotheek niet meer kunnen betalen.

Ook met een vast contract kan je ontslagen worden.

Er zijn hele generaties mensen die geen wereldreizen hebben gemaakt.

Kortom niets van jou lijstje is echt nodig.

1 kind kan iedereen zich nog wel veroorloven.

Maar ik vind wel dat mensen wat beter zouden moeten nadenken bij het derde kind of meer.
Geen checklist.. gewoon met anticonceptie gestopt toen we merkten dat we graag een kindje wilden. Geen vaste contracten, geen koopwoning en ook geen dikke spaarrekening. Ik studeer momenteel, partner werkt. We hadden het idee dat er altijd wel praktische redenen zijn om het uit te stellen en het moment nooit perfect zijn. Ook geen wensen of dingen die we nog moeten doen voor er een kind is. Dus gewoon ervoor gegaan en (gevoelsmatig toch wel onverwacht) direct zwanger en erg blij ermee! En ons huis is trouwens prima geschikt en inkomen ook toereikend.
geen lijstje, we werkten allebei ,hadden een huurhuis, en opeens werd ik broeds. dat oergevoel : NU WIL IK EEN KIND. aangezien partner een stuk ouder was ,was hij het er meteen mee eens, en anderhalf jaar later hadden we twee kids.
Voor ons was trouwens wel belangrijk dat onze relatie stabiel is en we beiden lekker in ons vel zitten en stabiel zijn. Al die praktische dingen vinden we dus minder belangrijk.
Alle reacties Link kopieren
Neuh dat hadden wij allemaal niet. We hadden een vast inkomen en een redelijk geschikt huis en we waren ongeveer op "die" leeftijd en toen hadden we het er een keer over met mijn broer en die zei: "er zijn altijd redenen dat de situatie nog niet perfect is. Kun je er net zo goed nu mee beginnen."
En toen dachten we..tja..Daar heeft hij een punt.
En toen hebben we de anticonceptie weggemieterd.

:)
Lady49 schreef:
04-01-2018 21:36
aangezien partner een stuk ouder was ,was hij het er meteen mee eens, en anderhalf jaar later hadden we twee kids.
Huh? Dan was je ongeveer direct na de geboorte van de oudste weer zwanger?
Of een tweeling natuurlijk. ;-D
Geitenbreier schreef:
04-01-2018 21:44
Huh? Dan was je ongeveer direct na de geboorte van de oudste weer zwanger?
Of een tweeling natuurlijk. ;-D
Ja ,ik kreeg een tweeling;-)
Hier ook geen lijstje, we gingen er gewoon voor ondanks dat de situatie nog niet ideaal was. Is allemaal goed gekomen tijdens en na de zwangerschap.Ik had al jaren een kinderwens en heb gewacht totdat mijn man het ook wilde. En toen zijn we er voor gegaan.

Ik heb nu twee kindjes en een eventuele derde is voor mij wel afhankelijk van een lijstje. Dat zou ik alleen ooit overwegen als we er qua luxe niet op in hoeven te leveren, en de verdere omstandigheden ideaal zijn.
Mijn checklist was heel kort: man wil ook-check!
Alle reacties Link kopieren
Interessant om te horen! Alleen trouwen had ik nog niet aan gedacht, dat is voor sommige mensen natuurlijk ook belangrijk.

Grappig dat zoveel mensen zeggen: maakte me niet echt uit, er zijn altijd wel redenen om het niet te doen. En dat is natuurlijk ook zo!

Voor mijn eigen gemoedsrust vind ik een stabiel inkomen wel belangrijk voordat we beginnen. Hoewel een kind dat met weinig geld maar veel liefde opgroeit natuurlijk niet per se slechter af is.
Alle reacties Link kopieren
Westworld schreef:
04-01-2018 21:50
Hier ook geen lijstje, we gingen er gewoon voor ondanks dat de situatie nog niet ideaal was. Is allemaal goed gekomen tijdens en na de zwangerschap.Ik had al jaren een kinderwens en heb gewacht totdat mijn man het ook wilde. En toen zijn we er voor gegaan.
Wat het dan misschien voor jouw man (en de anderen die hun partner noemen) wel belangrijk om bepaalde dingen 'af' te hebben voordat hij er klaar voor was? Of is dat alleen een gevoel?
Wanneer vind je een inkomen stabiel?
Alle reacties Link kopieren
Nee, geen lijstje. We wilden wel per sé eerst een groter huis en ik moest nog ergens aan geopereerd worden. Dat wilde ik eerst uit de weg hebben.

Maar geen checklist van een bepaald salaris hebben, of een bepaalde hoeveelheid spaargeld. We wisten samen dat we dit graag wilden. Een paar maanden na de verhuizing hebben we besloten de pilstrip af te maken en dan geen nieuwe meer te beginnen.
Diploma halen en baan met vast contract, rijbewijs halen (ik dan), voor ons genoeg spaargeld en van ons appartement naar een groter huis, testamenten en trouwen of gp.
Alles is behaald en onze 2 onder 1 kap is bijna klaar.
En nu met 38.3 weken zwanger denk ik omg ben ik er wel klaar voor?! :-?
Hier was het lijstje kort.. huis moest af zijn ( nieuwbouw), ik wilde niet zwanger of met kind al geboren trouwen ( we wisten dat we zeker wilden trouwen en toen ons huis zo’n beetje opgeleverd werd hebben we echte plannen gemaakt, een jaar later trouwden we) en we wilden nog een keer met z’n tweeen op vakantie.
Tijdens die vakantie zijn we ervoor gegaan en een halfjaartje later was ik zwanger.
Het resultaat ligt nu, bijna 15 weken oud, in haar bedje te knorren.

Een stabiel inkomen, prettige buffer en een stabiele relatie vond ik zo vanzelfsprekend dat ze niet op een lijstje stonden..Dat vond ik zonder aan kinderen te willen beginnen al erg belangrijk.
anoniem_271473 wijzigde dit bericht op 04-01-2018 22:06
1.90% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren
Rouge__ schreef:
04-01-2018 21:29
pfft bij ons is het vooral, een ''groter''huis, vriend moet eerst afstuderen en een andere baan.
en ik wil zelf een betere baan. als het aan mij lag zou ik nu al de pil door de plee spoelen
Eerst afstuderen is de enige reden die ik een beetje snap geloof ik.. Maar er is toch geen sollicitatieverbod voor mensen die een kind hebben/ krijgen?

Voldoende stabiel(ig) inkomen zou voor mij denk ik de enige reden zijn om echt te wachten als ik een sterke kinderwens had. Maar dat had ik al voor die tijd. We hadden het wel zo getimed dat een baby in ieder geval niet middenin zijn afstuderen viel. En met dat gegeven hebben we nog wel een verre reis gemaakt net voor de minimale startdatum. Maar dat het nou echt een lijstje was... Meer een "niet eerder dan" maand.

Oh en wanneer "klaar"? Nooit. Ik heb er nu één van 4 en één van 4 maanden en ik het gevoel dat ik er "klaar" voor ben begint langzaam een beetje te komen :P
Westworld schreef:
04-01-2018 21:50
Hier ook geen lijstje, we gingen er gewoon voor ondanks dat de situatie nog niet ideaal was. Is allemaal goed gekomen tijdens en na de zwangerschap.Ik had al jaren een kinderwens en heb gewacht totdat mijn man het ook wilde. En toen zijn we er voor gegaan.

Ik heb nu twee kindjes en een eventuele derde is voor mij wel afhankelijk van een lijstje. Dat zou ik alleen ooit overwegen als we er qua luxe niet op in hoeven te leveren, en de verdere omstandigheden ideaal zijn.
Zo ongeveer exact dit, behalve dat ik er nog maar 1 heb, en we zeker weten dat we er wel een bij willen, maar nr. 3 hangt naast niet hoeven inleveren op luxe ook nog af van hoe mijn tweede zwangerschap zal gaan want als dat weer zo’n drama is vind ik 2 wel genoeg.

Hier 1 vast contract, 1 student (ik), huurwoning (eengezins en met tuin), 1 leaseauto, paarduizend op de spaar.

Toen we begonnen onhandig ingedeeld en oud, slecht onderhouden appartement zonder buitenruimte, geen spaargeld, 1 vast contract met een veel slechter salaris en een roestig koekblik.

Duurde 2 jaar eer ik zwanger was (via IVF uiteindelijk). Maar achteraf vind ik het best. Fijn dat we alles iets meer op orde hadden daardoor. Ik weet bijvoorbeeld bij god niet hoe het had gemoeten in mijn oude appartement met 3 steile trappen naar de voordeur, toen ik tijdens mijn zwangerschap ernstige bekkeninstabiliteit kreeg. Moest soms mijn benen in de auto tillen, zo slecht werkten ze mee op een slechte dag.
Ik vraag me af wat iedereen met een stabiel inkomen bedoelt... Is dat een vast contract? Dan kan je toch ook ontslag krijgen?

Ik snap op zich ook de reden eerst afstuderen, anderzijds is het niet bevorderlijk om direct weer van de arbeidsmarkt te zijn als je zwanger bent net na afstuderen. Zo is er altijd iets :)

En nu ik zwanger ben vliegt het me alsnog wel eens aan, zo van, we kunnen niet meer terug. Kunnen we dit, zijn we er klaar voor etc. Volgens mij heeft (bijna) iedereen dat.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven