Zo onzeker na 2 miskramen
maandag 20 juli 2015 om 20:03
Al met al zijn we bijna 2 jaar bezig en ben ik nu voor de 3e keer zwanger.
Bij de eerste twee zwangerschappen zijn we er tijdens de 8 weken echo achter gekomen dat het hartje niet meer klopte. De eerste zwangerschap is het vruchtje niet verder gegroeid dan 6 weken en bij de tweede zwangerschap is het hartje gestopt met kloppen vlak voor de echo... De miskramen zijn opgewekt met medicatie.
Zo verdrietig!
Nu ben ik ongeveer 5.5 weken zwanger en heb totaal geen symptomen. Niet misselijk (eerder ook niet geweest) en zelfs geen pijnlijke borsten. Ik maak me zo'n zorgen dat het gewoon weer niet goed zit! Het zit gewoon erg veel in mijn gedachten en het lukt me slecht om gewoon af te wachten en positief te zijn.
Chromosomenonderzoek is gedaan en hier zijn geen afwijkingen in gevonden.
Ik weet heus wel dat jullie geen glazen bollen hebben en mij niet kunnen vertellen hoe dit gaat aflopen. Moest het gewoon even kwijt...
Bij de eerste twee zwangerschappen zijn we er tijdens de 8 weken echo achter gekomen dat het hartje niet meer klopte. De eerste zwangerschap is het vruchtje niet verder gegroeid dan 6 weken en bij de tweede zwangerschap is het hartje gestopt met kloppen vlak voor de echo... De miskramen zijn opgewekt met medicatie.
Zo verdrietig!
Nu ben ik ongeveer 5.5 weken zwanger en heb totaal geen symptomen. Niet misselijk (eerder ook niet geweest) en zelfs geen pijnlijke borsten. Ik maak me zo'n zorgen dat het gewoon weer niet goed zit! Het zit gewoon erg veel in mijn gedachten en het lukt me slecht om gewoon af te wachten en positief te zijn.
Chromosomenonderzoek is gedaan en hier zijn geen afwijkingen in gevonden.
Ik weet heus wel dat jullie geen glazen bollen hebben en mij niet kunnen vertellen hoe dit gaat aflopen. Moest het gewoon even kwijt...
maandag 20 juli 2015 om 20:09
ik snap je angst heel goed ik herken het.
Ik heb eerst 3 miskramen gehad ook na de 12 weken. Daarna heb ik een gezonde zoon gekregen.
Na hem heb ik weer een miskraam gehad en nu weer (pril) zwanger. En ik ben ook nog steeds bang.
Pas bij Derpje toen ik hem begon te voelen werd de angst wat minder maar was altijd onzeker.
Probeer je niet te focussen op de kwaaltjes veel kwaaltjes komen pas later en het hoeft niet.
Ik heb deze zwangerschap gevoelige borsten en de andere zwangerschappen nooit gehad. Bij Derpje ben ik ook nooit echt misselijk geweest en hij is er toch echt.
Ik heb eerst 3 miskramen gehad ook na de 12 weken. Daarna heb ik een gezonde zoon gekregen.
Na hem heb ik weer een miskraam gehad en nu weer (pril) zwanger. En ik ben ook nog steeds bang.
Pas bij Derpje toen ik hem begon te voelen werd de angst wat minder maar was altijd onzeker.
Probeer je niet te focussen op de kwaaltjes veel kwaaltjes komen pas later en het hoeft niet.
Ik heb deze zwangerschap gevoelige borsten en de andere zwangerschappen nooit gehad. Bij Derpje ben ik ook nooit echt misselijk geweest en hij is er toch echt.
maandag 20 juli 2015 om 20:09
Eng he, dat je eigenlijk niet durft te hopen dat het goed is. Ik vond het vreselijk, pas toen ik mijn dochter kon voelen bewegen in m'n buik werd het minder.
Toen kwam de angst voor de bevalling!
Ik hoop heel hard dat het deze keer raak 'blijft' voor jullie en dat je over een poosje ook van die onzekerheid af komt en een goede zwangerschap hebt.
Toen kwam de angst voor de bevalling!
Ik hoop heel hard dat het deze keer raak 'blijft' voor jullie en dat je over een poosje ook van die onzekerheid af komt en een goede zwangerschap hebt.
maandag 20 juli 2015 om 20:11
maandag 20 juli 2015 om 20:12
wat verdrietig van je vorige miskramen en wat fijn dat je weer zwanger bent!
Probeer het " doemdenken" los te laten, hoe moeilijk ook. Doe wat in je macht ligt om zo gezond mogelijk te leven en laat de rest over aan je babytje en het " lot".
Ik ben onlangs mijn kindje kwijt geraakt en wil, hoe eng ook, ook opnieuw proberen zwanger te worden. Spannend en eng.. maar ik stel mij op alles in.
Probeer het " doemdenken" los te laten, hoe moeilijk ook. Doe wat in je macht ligt om zo gezond mogelijk te leven en laat de rest over aan je babytje en het " lot".
Ik ben onlangs mijn kindje kwijt geraakt en wil, hoe eng ook, ook opnieuw proberen zwanger te worden. Spannend en eng.. maar ik stel mij op alles in.
maandag 20 juli 2015 om 20:12
Bij mij was de derde keer wel scheepsrecht, qua zwangerschap. Ik herken je onzekerheid en ik hoop dat het bij jou deze keer goed gaat. Overigens kreeg ik pas na 8 weken zwangerschapsklachten, dus met 5,5 weken vind ik het niet gek dat je nog nergens last van hebt. Sterkte met deze spannende periode!
maandag 20 juli 2015 om 20:21
Hoi gekkootje, wat naar meis.
Ik heb vorig jaar eerst een buitenbaarmoederlijke zwangerschap gehad en meteen daarna een missed abortion waar we bij de termijnecho op 11 weken achter kwamen na goede echo's bij 6 en 8 weken.
Daarna durfde ik niet meer zwanger te worden, ik wilde het verdriet niet nog eens mee maken. Ik bleef maar tegen man zeggen: volgende maand proberen we het echt, maar dan durfde ik weer niet. Mijn cyclus was na de curretage ook helemaal in de war en ik dacht dat zwanger worden zoiezo niet zou lukken. Toen de eerste dag na mijn menstruatie 1 keer onbeschermde seks gehad (want dan ben je toch meestal niet vruchtbaar) en dat was dus raak.
De eerste weken was ik bloednerveus. En waar ik de vorige zwangerschappen test op test deed om te kijken of ik echt zwanger was, heb ik er nu maar 1 gedaan. En ook de eerste echo's nam ik heel nuchter op. Zo van: 'mooi dat het hartje klopt, maar dat zegt nu toch niks meer'. Van 5-7 weken was ik kotsmisselijk en toen stopte dat van de 1 op de andere dag, dus dacht het weer mis was.
De termijnecho was weer doodeng en ik wilde ook niet meer bij de vk die echo, dus die heb ik in het ziekenhuis gehad. Was prima, maar ik was elke keer zo bang dat ik weer geen hartje zag. Maar die was er gelukkig wel nu.
Ik wilde nu ook de combinatietest, omdat de tweede miskraam een hele dikke nekplooi had. Maar ook die was mooi.
En toch bleef ik zo onzeker en kon ik helemaal niet van de zwangerschap genieten. Ik heb dat met de vk besproken en die gaf aan dat de schrik zó in je lijf zit na twee van die heftige miskramen dat je het er zelfs met alle goede echo's van de wereld niet meer uit krijgt. Tot je de baby regelmatig voelt bewegen.
En dat is gelukkig ook zo! Ik ben nu 22,5 week zwanger en de baby beweegt elke dag veel en nu begin ik er in te geloven.
Ik herken dus heel goed je gevoel van die onzekerheid en weet ook dat wat we hier ook tegen je zeggen je even zal helpen, maar niet voor lang. De onzekerheid moet echt slijten. Heel veel sterkte tijdens de komende onzekere weken! Hopelijk blijft deze baby lekker bij je en kan je straks volop van je zwangerschap genieten!
Ik heb vorig jaar eerst een buitenbaarmoederlijke zwangerschap gehad en meteen daarna een missed abortion waar we bij de termijnecho op 11 weken achter kwamen na goede echo's bij 6 en 8 weken.
Daarna durfde ik niet meer zwanger te worden, ik wilde het verdriet niet nog eens mee maken. Ik bleef maar tegen man zeggen: volgende maand proberen we het echt, maar dan durfde ik weer niet. Mijn cyclus was na de curretage ook helemaal in de war en ik dacht dat zwanger worden zoiezo niet zou lukken. Toen de eerste dag na mijn menstruatie 1 keer onbeschermde seks gehad (want dan ben je toch meestal niet vruchtbaar) en dat was dus raak.
De eerste weken was ik bloednerveus. En waar ik de vorige zwangerschappen test op test deed om te kijken of ik echt zwanger was, heb ik er nu maar 1 gedaan. En ook de eerste echo's nam ik heel nuchter op. Zo van: 'mooi dat het hartje klopt, maar dat zegt nu toch niks meer'. Van 5-7 weken was ik kotsmisselijk en toen stopte dat van de 1 op de andere dag, dus dacht het weer mis was.
De termijnecho was weer doodeng en ik wilde ook niet meer bij de vk die echo, dus die heb ik in het ziekenhuis gehad. Was prima, maar ik was elke keer zo bang dat ik weer geen hartje zag. Maar die was er gelukkig wel nu.
Ik wilde nu ook de combinatietest, omdat de tweede miskraam een hele dikke nekplooi had. Maar ook die was mooi.
En toch bleef ik zo onzeker en kon ik helemaal niet van de zwangerschap genieten. Ik heb dat met de vk besproken en die gaf aan dat de schrik zó in je lijf zit na twee van die heftige miskramen dat je het er zelfs met alle goede echo's van de wereld niet meer uit krijgt. Tot je de baby regelmatig voelt bewegen.
En dat is gelukkig ook zo! Ik ben nu 22,5 week zwanger en de baby beweegt elke dag veel en nu begin ik er in te geloven.
Ik herken dus heel goed je gevoel van die onzekerheid en weet ook dat wat we hier ook tegen je zeggen je even zal helpen, maar niet voor lang. De onzekerheid moet echt slijten. Heel veel sterkte tijdens de komende onzekere weken! Hopelijk blijft deze baby lekker bij je en kan je straks volop van je zwangerschap genieten!
Only dead fish go with the flow.
maandag 20 juli 2015 om 20:23
quote:neeltje2011 schreef op 20 juli 2015 @ 20:11:
Oh en een kleine tip. Mocht je toiletpapier gebruiken met roze figuurtjes. Ruil die dan tijdelijk even in. Ik schrok iedere keer weer als ik naar zo'n papiertje keek na het afvegen. Dacht dat het weer mis was, dat er bloed aan zat, maar was dan gewoon roze van het papiertje zelf. Superirritant!!Nou, inderdaad!! Had ik ook moeten doen...
Oh en een kleine tip. Mocht je toiletpapier gebruiken met roze figuurtjes. Ruil die dan tijdelijk even in. Ik schrok iedere keer weer als ik naar zo'n papiertje keek na het afvegen. Dacht dat het weer mis was, dat er bloed aan zat, maar was dan gewoon roze van het papiertje zelf. Superirritant!!Nou, inderdaad!! Had ik ook moeten doen...
Only dead fish go with the flow.
maandag 20 juli 2015 om 20:50
Bedankt allemaal voor de bemoedigende woorden. Doet goed!
Er is geen reden gevonden voor de miskramen. Na 2 miskramen kwamen we in aanmerking voor chromosomenonderzoek en dit was prima. In ons ziekenhuis is het protocol dat je pas na 3 miskramen verder onderzoek mag laten doen naar oa stolling en schildklierwaardes.
Harissa bedankt voor je felicitatie. Best gek om gefeliciteerd te worden...
Gefeliciteerd Derpina! Hoe ver ben je nu? Ik kan me voorstellen dat de angst er bij jou ook goed in zit na alles wat je hebt meegemaakt. Heb je er wat meer vertrouwen in nu je al een zoontje hebt? Verstandelijk weet ik wel dat de één meteen kwaaltjes heeft, de ander helemaal niet, en weer een ander pas na 8 weken. Volgens mij probeer ik me gewoon in te dekken met het doemdenken of zo.
Gek genoeg ben ik niet bang voor bloed na het toiletbezoek Neeltje. De miskramen zijn dan ook nooit begonnen met bloed, maar moest opgewekt worden. Blijkbaar herkent mijn lijf het niet uit zichzelf.
Ana-isabel Hoe ver was je zwanger? Heel veel succes met zwanger worden, hopelijk lukt het snel en blijft 'ie zitten!
Bedankt aikidoka. Is er bij jou een reden gevonden voor de miskramen?
Jeetje Sannennas... wat kan het toch anders uitpakken dan toen je onbezonnen begon aan het maken van een kindje... Het niet meer zwanger willen worden door de angst herken ik wel, al duurde dat bij mij niet erg lang gelukkig.
Ik denk ook dat de angst niet meer weggaat tot je bevestiging krijgt door het voelen van je kindje. Mijn nieuwe vk waarschuwde me ook al dat dit gevoel waarschijnlijk blijft.. Heb ik allemaal vrede mee, als het maar goed gaat uiteindelijk.
Wat fijn dat je nu 22 weken zwanger bent, alles goed gaat en je er zelfs in gaat geloven. Gefeliciteerd!
Ik hoop dat je er helemaal van kan gaan genieten en je een gezond kindje krijgt.
Bedankt Valentina! Is je tweeling inmiddels geboren?
Er is geen reden gevonden voor de miskramen. Na 2 miskramen kwamen we in aanmerking voor chromosomenonderzoek en dit was prima. In ons ziekenhuis is het protocol dat je pas na 3 miskramen verder onderzoek mag laten doen naar oa stolling en schildklierwaardes.
Harissa bedankt voor je felicitatie. Best gek om gefeliciteerd te worden...
Gefeliciteerd Derpina! Hoe ver ben je nu? Ik kan me voorstellen dat de angst er bij jou ook goed in zit na alles wat je hebt meegemaakt. Heb je er wat meer vertrouwen in nu je al een zoontje hebt? Verstandelijk weet ik wel dat de één meteen kwaaltjes heeft, de ander helemaal niet, en weer een ander pas na 8 weken. Volgens mij probeer ik me gewoon in te dekken met het doemdenken of zo.
Gek genoeg ben ik niet bang voor bloed na het toiletbezoek Neeltje. De miskramen zijn dan ook nooit begonnen met bloed, maar moest opgewekt worden. Blijkbaar herkent mijn lijf het niet uit zichzelf.
Ana-isabel Hoe ver was je zwanger? Heel veel succes met zwanger worden, hopelijk lukt het snel en blijft 'ie zitten!
Bedankt aikidoka. Is er bij jou een reden gevonden voor de miskramen?
Jeetje Sannennas... wat kan het toch anders uitpakken dan toen je onbezonnen begon aan het maken van een kindje... Het niet meer zwanger willen worden door de angst herken ik wel, al duurde dat bij mij niet erg lang gelukkig.
Ik denk ook dat de angst niet meer weggaat tot je bevestiging krijgt door het voelen van je kindje. Mijn nieuwe vk waarschuwde me ook al dat dit gevoel waarschijnlijk blijft.. Heb ik allemaal vrede mee, als het maar goed gaat uiteindelijk.
Wat fijn dat je nu 22 weken zwanger bent, alles goed gaat en je er zelfs in gaat geloven. Gefeliciteerd!
Ik hoop dat je er helemaal van kan gaan genieten en je een gezond kindje krijgt.
Bedankt Valentina! Is je tweeling inmiddels geboren?
maandag 20 juli 2015 om 21:07
Hoi Gekkootje,
Gewoon gefeliciteerd met je zwangerschap Een beetje herkenbaar, ben eerder dit jaar gecurreteerd nadat het hartje inderdaad ook niet klopte/nooit geklopt heeft (ongeveer gestopt met 6 weken). Nu weer 6 weken zwanger, en loop mijn buik constant aan te moedigen, kom op, kom op, goed groeien dit keer . Ook hier nauwelijks symptomen, terwijl ik de vorige keer wel misselijk was, maar kan me niet meer goed herinneren of dat nu later kwam of niet.
Maar ik snap je onzekerheid, en dat lijkt me helemaal na 2 keer hetzelfde te hebben mee gemaakt.
Ik heb geen glazen bol, maar ik duim voor je dat het dit keer goed is! Wanneer mag je voor je eerste echo?
Gewoon gefeliciteerd met je zwangerschap Een beetje herkenbaar, ben eerder dit jaar gecurreteerd nadat het hartje inderdaad ook niet klopte/nooit geklopt heeft (ongeveer gestopt met 6 weken). Nu weer 6 weken zwanger, en loop mijn buik constant aan te moedigen, kom op, kom op, goed groeien dit keer . Ook hier nauwelijks symptomen, terwijl ik de vorige keer wel misselijk was, maar kan me niet meer goed herinneren of dat nu later kwam of niet.
Maar ik snap je onzekerheid, en dat lijkt me helemaal na 2 keer hetzelfde te hebben mee gemaakt.
Ik heb geen glazen bol, maar ik duim voor je dat het dit keer goed is! Wanneer mag je voor je eerste echo?
The best is yet to come
maandag 20 juli 2015 om 21:23
Die spanning blijft helaas. Ik heb 'maar' 1 miskraam gehad, maar de naiviteit van die eerste zwangerschap krijg je niet meer terug. Bij elke echo was ik (bij mijn tweede zwangerschap) een week gerustgesteld en dan kwam de angst dat het inmiddels gestopt zou zijn met leven, al weer naar boven. Ook na die 12 weken.
Probeer afleiding te zoeken, maar verder is het dus helaas gewoion een moeilijke periode.
Probeer afleiding te zoeken, maar verder is het dus helaas gewoion een moeilijke periode.
maandag 20 juli 2015 om 21:25
Allereerst: gefeliciteerd met je zwangerschap! Ik begrijp je onzekerheid en angsten heel goed.
In oktober een miskraam gehad bij 6 weken en wonder boven wonder gelijk daarna weer zwanger geraakt. Ik was de eerste weken vooral bang. Ik durfde niet blij te zijn en te hopen dat het dit keer goed zou gaan (ohh, dat wc papier met roze figuurtjes: herkenbaar!). Sterker nog: vriend en ik praatten de eerste paar weken bijna niet over de zwangerschap. We durfden ons niet te verheugen en ons te hechten aan het kindje. Zo bang om weer een klap te krijgen. De miskraam was ook nog zo vers en achteraf gezien hadden we die echt nog niet verwerkt. Totdat we de 12wk hadden bereikt, toen pas konden we een beetje gaan genieten en verheugen. Ik snap je angsten dus heel goed. Dat is helaas een erfenis die je na een miskraam, of meerdere miskramen, kado krijgt. Ik hoop en duim met je mee dat het deze keer goed blijft gaan! Kwaaltjes hoeven niks te zeggen, dat is bij iedereen en iedere zwangerschap weer anders (begon dit keer bij mij ook pas rond de 7e/8e week). Hoe is je gevoel bij deze zwangerschap? Dat zegt vaak ook al wel veel, hoe gek dat dan ook klinkt. Mijn huidige zwangerschap (momenteel 39+4wk!) voelde ergens vanaf het begin al beter, terwijl ik bij de eerste zwangerschap al heel snel het gevoel had dat het mis was.
Sterkte met deze spannende weken Hopelijk groeit het kindje goed en heb je binnenkort een prachtige echo met kloppend hartje en bewegend kindje! Het is je gegund.
In oktober een miskraam gehad bij 6 weken en wonder boven wonder gelijk daarna weer zwanger geraakt. Ik was de eerste weken vooral bang. Ik durfde niet blij te zijn en te hopen dat het dit keer goed zou gaan (ohh, dat wc papier met roze figuurtjes: herkenbaar!). Sterker nog: vriend en ik praatten de eerste paar weken bijna niet over de zwangerschap. We durfden ons niet te verheugen en ons te hechten aan het kindje. Zo bang om weer een klap te krijgen. De miskraam was ook nog zo vers en achteraf gezien hadden we die echt nog niet verwerkt. Totdat we de 12wk hadden bereikt, toen pas konden we een beetje gaan genieten en verheugen. Ik snap je angsten dus heel goed. Dat is helaas een erfenis die je na een miskraam, of meerdere miskramen, kado krijgt. Ik hoop en duim met je mee dat het deze keer goed blijft gaan! Kwaaltjes hoeven niks te zeggen, dat is bij iedereen en iedere zwangerschap weer anders (begon dit keer bij mij ook pas rond de 7e/8e week). Hoe is je gevoel bij deze zwangerschap? Dat zegt vaak ook al wel veel, hoe gek dat dan ook klinkt. Mijn huidige zwangerschap (momenteel 39+4wk!) voelde ergens vanaf het begin al beter, terwijl ik bij de eerste zwangerschap al heel snel het gevoel had dat het mis was.
Sterkte met deze spannende weken Hopelijk groeit het kindje goed en heb je binnenkort een prachtige echo met kloppend hartje en bewegend kindje! Het is je gegund.
maandag 20 juli 2015 om 21:28
Missisily, ik ga ook aanmoedigen! Ondanks dat de angst er bij jou ook wel in zal zitten, lees ik ook positiviteit. Ik moet dat ook gewoon toelaten, want ik durf gewoon bijna niet te hopen dat het heel misschien ook wel goed kan gaan.
Jij ook gefeliciteerd natuurlijk! Ik mag 7 aug naar de vk. Jij?
Ik geloof dat je gelijk hebt Theia. Ik weet intussen wel dat ik ook moeilijke periodes doorkom, dus het komt vast goed, hoe deze zwangerschap ook afloopt.
Jij ook gefeliciteerd natuurlijk! Ik mag 7 aug naar de vk. Jij?
Ik geloof dat je gelijk hebt Theia. Ik weet intussen wel dat ik ook moeilijke periodes doorkom, dus het komt vast goed, hoe deze zwangerschap ook afloopt.
maandag 20 juli 2015 om 21:32
Het is bijna zover voor jou Ri88. Spannend. Hoe voel je je?
Bedankt voor je lieve reactie. Heel eerlijk, ik weet eigenlijk niet eens wat mijn gevoel is over deze zwangerschap. De eerste keer had ik een erg negatief gevoel. Bij de tweede zwangerschap was dit geloof ik veel minder. Ook voor jou veel succes met bevallen en daarna heerlijk genieten van je kleintje!
Bedankt voor je lieve reactie. Heel eerlijk, ik weet eigenlijk niet eens wat mijn gevoel is over deze zwangerschap. De eerste keer had ik een erg negatief gevoel. Bij de tweede zwangerschap was dit geloof ik veel minder. Ook voor jou veel succes met bevallen en daarna heerlijk genieten van je kleintje!
maandag 20 juli 2015 om 21:41
quote:Gekkootje schreef op 20 juli 2015 @ 21:32:
Het is bijna zover voor jou Ri88. Spannend. Hoe voel je je?
Bedankt voor je lieve reactie. Heel eerlijk, ik weet eigenlijk niet eens wat mijn gevoel is over deze zwangerschap. De eerste keer had ik een erg negatief gevoel. Bij de tweede zwangerschap was dit geloof ik veel minder. Ook voor jou veel succes met bevallen en daarna heerlijk genieten van je kleintje!
Thanks! Ik voel me nog best goed, behalve dat ik zeer ongeduldig word haha. Een heel onwerkelijk en bijzonder idee dat er straks écht een kindje in ons wiegje ligt.
Voor jou succes dan de komende weken. Proberen om positef te zijn. Al is dat makkelijker gezegd dan gedaan natuurlijk.. Nog even geduld en dan heb je de eerste echo. Wat hoop ik voor je dat jullie met een grote lach naar buiten komen lopen!
Het is bijna zover voor jou Ri88. Spannend. Hoe voel je je?
Bedankt voor je lieve reactie. Heel eerlijk, ik weet eigenlijk niet eens wat mijn gevoel is over deze zwangerschap. De eerste keer had ik een erg negatief gevoel. Bij de tweede zwangerschap was dit geloof ik veel minder. Ook voor jou veel succes met bevallen en daarna heerlijk genieten van je kleintje!
Thanks! Ik voel me nog best goed, behalve dat ik zeer ongeduldig word haha. Een heel onwerkelijk en bijzonder idee dat er straks écht een kindje in ons wiegje ligt.
Voor jou succes dan de komende weken. Proberen om positef te zijn. Al is dat makkelijker gezegd dan gedaan natuurlijk.. Nog even geduld en dan heb je de eerste echo. Wat hoop ik voor je dat jullie met een grote lach naar buiten komen lopen!
maandag 20 juli 2015 om 22:07
Gekkootje, uiteindelijk hebben we geen onderzoeken laten doen. Op mijn leeftijd (37 en 38 bij miskramen, 39 bij de voldragen zwangerschap) zijn de kansen erop ook hoger. Ik had de papieren voor het bloedonderzoek klaar liggen, maar na een miskraam moet je 3 maanden wachten voor je bloed onderzocht kan worden. 6 maanden na de miskraam wilde ik het onderzoek gaan laten doen en toen was ik weer zwanger. Dus geen onderzoek laten doen. Ik denk zelf dat het gewoon pech was door mijn leeftijd.
maandag 20 juli 2015 om 22:23
quote:Gekkootje schreef op 20 juli 2015 @ 21:28:
Missisily, ik ga ook aanmoedigen! Ondanks dat de angst er bij jou ook wel in zal zitten, lees ik ook positiviteit. Ik moet dat ook gewoon toelaten, want ik durf gewoon bijna niet te hopen dat het heel misschien ook wel goed kan gaan.
Jij ook gefeliciteerd natuurlijk! Ik mag 7 aug naar de vk. Jij?
Ik geloof dat je gelijk hebt Theia. Ik weet intussen wel dat ik ook moeilijke periodes doorkom, dus het komt vast goed, hoe deze zwangerschap ook afloopt.
Ik 'mag' 30 juli, volgende week donderdag, voor de echo. Dat zou ongeveer kloppen want ik ben ietsjes verder dan jij.
Heb een afspraak meteen als eerste in de ochtend, hoef ik in ieder geval niet in spanning te zitten.
Missisily, ik ga ook aanmoedigen! Ondanks dat de angst er bij jou ook wel in zal zitten, lees ik ook positiviteit. Ik moet dat ook gewoon toelaten, want ik durf gewoon bijna niet te hopen dat het heel misschien ook wel goed kan gaan.
Jij ook gefeliciteerd natuurlijk! Ik mag 7 aug naar de vk. Jij?
Ik geloof dat je gelijk hebt Theia. Ik weet intussen wel dat ik ook moeilijke periodes doorkom, dus het komt vast goed, hoe deze zwangerschap ook afloopt.
Ik 'mag' 30 juli, volgende week donderdag, voor de echo. Dat zou ongeveer kloppen want ik ben ietsjes verder dan jij.
Heb een afspraak meteen als eerste in de ochtend, hoef ik in ieder geval niet in spanning te zitten.
The best is yet to come
maandag 20 juli 2015 om 22:36
Aikidoka, wat fijn dat onderzoek uiteindelijk niet nodig is geweest. Voor stolling- en schildklieronderzoek mag je inderdaad 3 maanden niet zwanger zijn geweest. Mocht deze zwangerschap niet goed aflopen, ga ik ook voor die onderzoeken. Als ik dan voor die 3 maanden zwanger zou raken, dan is dat zo. Maar na mijn miskramen heeft het sowieso meer dan 2 maanden geduurd eer ik weer eens ongesteld werd.
Hebben jullie nu 1 kindje?
Ri88 nog max 2.3 weken voor jou.. Hoop dat de tijd vliegt en het gewoon niet meer lang op zich laat wachten! Het lijkt me inderdaad heel onwerkelijk als het eenmaal zo ver is. Het is heel snel werkelijkheid
Laat je weten hoe je echo was Missisilly? Ik ga ook om die reden in de ochtend en op mijn vrije dag voor het weekend.
Hebben jullie nu 1 kindje?
Ri88 nog max 2.3 weken voor jou.. Hoop dat de tijd vliegt en het gewoon niet meer lang op zich laat wachten! Het lijkt me inderdaad heel onwerkelijk als het eenmaal zo ver is. Het is heel snel werkelijkheid
Laat je weten hoe je echo was Missisilly? Ik ga ook om die reden in de ochtend en op mijn vrije dag voor het weekend.
maandag 20 juli 2015 om 23:10
hier 3 miskramen verder binnen 7 maanden fijn en blijk een trombose afwijking te hebben.. Hoe dan ook als ik weer zwanger zou raken en het mocht goed gaan zou ik doodsbang blijven..
Die angst zit eenmaal in je, meer als bij een zwangerschap zonder voorgeschiedenis denk ik want de 1e keer maakte ik me nergens druk om en nu verwacht ik gewoon al dat het fout zal gaan..
Die angst zit eenmaal in je, meer als bij een zwangerschap zonder voorgeschiedenis denk ik want de 1e keer maakte ik me nergens druk om en nu verwacht ik gewoon al dat het fout zal gaan..