Zwanger
alle pijlers
zwanger en HG
woensdag 18 maart 2015 om 09:42
Ik ben zwanger.. maar wat een leuke tijd zou moeten zijn is tot nu toe alleen maar een aaneenschakeling van kotsen kotsen en nog eens kotsen.. ik voel me futloos en ellendig en heb nu vanuit het ziekenhuis na onderzoek andere medicatie gekregen. Indien deze niet binnen 48 uur voldoende helpen word ik alsnog opgenomen in het ziekenhuis..
De tv, telefoon, bewegingen alles maakt me misselijk, maar zorgt er tegelijkertijd voor dat ik niet volledig gestoord word.
De gedachte aan wil ik nog wel zwanger zijn is al meerdere malen in me opgekomen..en man wat voel ik me daar schuldig over..
De echo maakt het dan weer enigszins goed.. maar ik kan niet wachten tot dit ophoud.
Ben niet meer in staat wat dan ook te doen.
Mijn aanstaande man doet alles hier..en ook daar voel ik me weer schuldig over. Ik wil dat dit gevoel overgaat:(
Werk helpt niet echt mee.. ik heb mij ziek gemeld, maar in de 6 dagen dat ik nu echt thuis ben heeft mijn leidinggevende al 9 x contact gezocht.. ik wil rust! En het gaat niet beter door vaker te bellen...
Ik wilde het even van mij afschrijven.
De tv, telefoon, bewegingen alles maakt me misselijk, maar zorgt er tegelijkertijd voor dat ik niet volledig gestoord word.
De gedachte aan wil ik nog wel zwanger zijn is al meerdere malen in me opgekomen..en man wat voel ik me daar schuldig over..
De echo maakt het dan weer enigszins goed.. maar ik kan niet wachten tot dit ophoud.
Ben niet meer in staat wat dan ook te doen.
Mijn aanstaande man doet alles hier..en ook daar voel ik me weer schuldig over. Ik wil dat dit gevoel overgaat:(
Werk helpt niet echt mee.. ik heb mij ziek gemeld, maar in de 6 dagen dat ik nu echt thuis ben heeft mijn leidinggevende al 9 x contact gezocht.. ik wil rust! En het gaat niet beter door vaker te bellen...
Ik wilde het even van mij afschrijven.
woensdag 18 maart 2015 om 09:51
Shit hè, en moeilijk om te genieten van dat misselijkmakende monster. Bij mij ging het verderop in de zwangerschap beter, hoop dat dat bij jou ook gaat lukken.
Tegen je werkgever zou je gewoon eens flink moeten uitvallen. Hij weet al wel dat je zwanger bent? Spreek af dat jullie maandag om X uur bellen en dat je hoopt dat het dan beter gaat.
Qua kotsen merkte ik dat het beter was als er iets te kotsen viel. Heb geleefd op melba toast. Misschien is er voor jou ook iets wat je wel redelijk verdraagt dat geen uitgesproken smaak heeft. Tandpasta ging bij mij ook slecht maar die verschrikkelijke zoute paradontax wel.
Nogmaals sterkte!
Tegen je werkgever zou je gewoon eens flink moeten uitvallen. Hij weet al wel dat je zwanger bent? Spreek af dat jullie maandag om X uur bellen en dat je hoopt dat het dan beter gaat.
Qua kotsen merkte ik dat het beter was als er iets te kotsen viel. Heb geleefd op melba toast. Misschien is er voor jou ook iets wat je wel redelijk verdraagt dat geen uitgesproken smaak heeft. Tandpasta ging bij mij ook slecht maar die verschrikkelijke zoute paradontax wel.
Nogmaals sterkte!
woensdag 18 maart 2015 om 09:58
Ik heb ook HG gehad tijdens de zwangerschap. Ik moest ook overgeven van elke prikkel (geluid/beeld). En toch had ik ook goede dagen, waardoor ik wel even wat op internet kon lezen, een (deel van een) serie kijken of toch heel even bellen met een familielid.
Ik voelde me wel eens moedeloos en verdrietig, maar ik heb geen moment vragen gehad of wil wel zwnager wilde zijn. Ik was elke dag blij om zwanger te zijn. Dat ik er zo'n rottige misselijkheid bij had en veel moest overgeven. Nou ja, dat was gewoon zo.
Het hielp bij mij ook om iets te hebben om over te geven.
Sterkte
Ik voelde me wel eens moedeloos en verdrietig, maar ik heb geen moment vragen gehad of wil wel zwnager wilde zijn. Ik was elke dag blij om zwanger te zijn. Dat ik er zo'n rottige misselijkheid bij had en veel moest overgeven. Nou ja, dat was gewoon zo.
Het hielp bij mij ook om iets te hebben om over te geven.
Sterkte
woensdag 18 maart 2015 om 09:59
Wat ontzettend vervelend dat je je zo rot voelt! Je verhaal is voor mij helaas heel herkenbaar. Ik ben op dit moment 31 weken zwanger en heb ook HG. Met 10 weken zwangerschap zat ik er volledig doorheen (zowel lichamelijk als psychisch) en zag ik geen licht meer aan het einde van de tunnel. Hoewel het nog steeds erg moeizaam gaat, kan ik wel zeggen dat het uiteindelijk beter wordt. Ik haal zelf veel steun uit contact met lotgenoten, hoewel ik dat in eerste instantie niet verwacht had. Voor mijn gevoel zijn zij de enigen die het echt begrijpen, ondanks dat de omgeving nog zo zijn best doet. Als je behoefte hebt aan contact of ik iets anders voor je kan betekenen laat het dan gerust weten. Voor nu heel veel sterkte en een dikke knuffel!
woensdag 18 maart 2015 om 09:59
Ik ben nu bijna 12 weken zwanger... en waar het rond de 6/7 weken nog enigzins te doen was werd het vanaf week 8 tot nu alleen maar erger..
Ik blijf hopen dat het rond week 14 als een soort mirakel opeens stopt...maar vooral het zoveel moeite hebben met drinken breekt me op.. paar slokjes drinken staat garant voor overgeven.. te lang zitten ook. Op mn zij liggen al helemaal (plat op rug is het enige wat nog gaat)
Ik blijf hopen dat het rond week 14 als een soort mirakel opeens stopt...maar vooral het zoveel moeite hebben met drinken breekt me op.. paar slokjes drinken staat garant voor overgeven.. te lang zitten ook. Op mn zij liggen al helemaal (plat op rug is het enige wat nog gaat)
woensdag 18 maart 2015 om 10:02
woensdag 18 maart 2015 om 10:09
Heb je al contact gehad met de bedrijfsarts? Ik ben zelf vanaf mijn 6de zwangerschapsweek al volledig arbeidsongeschikt door de HG (normaal werk ik 60 uur per week en ben ik nooit ziek). De bedrijfsarts heeft destijds ook direct aangegeven dat ik voorlopig niet zou kunnen werken en mogelijk helemaal niet meer tot aan mijn verlof. Hoewel dat niet leuk is om te horen geeft het wel wat meer rust.
woensdag 18 maart 2015 om 10:24
Wel contact gehad met de arbo (maar dat is de arbo van mijn detachering). Ik werk bij deze opdrachtgever al 2.5 jaar. Eerst op uitzendbasis en nu sinds een jaar gedetacheerd. Mijn huidige contract loopt tot begin mei.. mijn verwachting is nu ook niet meer dat dat nog verlengd word:(..
Gelukkig hebben aanstaande man en ik een dusdanige financiële positie samen dat het zou kunnen dat ik 1.5 jaar niet werk..
Helaas heeft mijn detachering meer begrip voor mijn situatie dan de opdrachtgever..
Gelukkig hebben aanstaande man en ik een dusdanige financiële positie samen dat het zou kunnen dat ik 1.5 jaar niet werk..
Helaas heeft mijn detachering meer begrip voor mijn situatie dan de opdrachtgever..
woensdag 18 maart 2015 om 10:41
Vervelend dat je opdrachtgever zo weinig begrip toont, je had je de zwangerschap zelf waarschijnlijk ook heel anders voorgesteld en zit hier natuurlijk ook niet op te wachten!
Ik heb zelf ook heel lang hoop gehouden dat het snel beter zou gaan, eerst 12 weken, toen 16 weken, 20 weken... Achteraf heb ik het mezelf hierdoor alleen maar moeilijker gemaakt want elke keer was het weer een teleurstelling als ik m'n verwachting niet waar kon maken. Ik wilde zo graag 'normaal' zwanger zijn en weer aan het werk. Vanaf 16-20 weken is het bij mij heel langzaam beter gegaan, maar de spectaculaire verbetering is helaas nooit gekomen. Ik hoop natuurlijk dat het bij jou wel ineens over is, maar het is denk ik verstandig om hier wel rekening mee te houden.
Ik heb zelf ook heel lang hoop gehouden dat het snel beter zou gaan, eerst 12 weken, toen 16 weken, 20 weken... Achteraf heb ik het mezelf hierdoor alleen maar moeilijker gemaakt want elke keer was het weer een teleurstelling als ik m'n verwachting niet waar kon maken. Ik wilde zo graag 'normaal' zwanger zijn en weer aan het werk. Vanaf 16-20 weken is het bij mij heel langzaam beter gegaan, maar de spectaculaire verbetering is helaas nooit gekomen. Ik hoop natuurlijk dat het bij jou wel ineens over is, maar het is denk ik verstandig om hier wel rekening mee te houden.
woensdag 18 maart 2015 om 11:53
woensdag 18 maart 2015 om 13:13
Ik heb nu primperan zetpillen.. hiervoor emesafene gehad..zowel tablet (geen zin natuurlijk als je overgeeft) en zetpillen maar die deden ook niet veel..
Ik moet nog 1 a 2 dagen aankijken of de primperan helpt.. en anders terug zei de klinisch verloskundige..
@inieminie ik zal eens kijken naar die protocollen. Ik was wel blij met mijn verloskundige die voor me opkwam, want mijn huisarts stuurde me door naar het ziekenhuis met de diagnose hg en toch wilden ze me pas over 2 weken! Een afspraak geven.. Gelukkig door back up van de vk eerder terecht. Net alsof hg 2 weken kan wachten
Ik moet nog 1 a 2 dagen aankijken of de primperan helpt.. en anders terug zei de klinisch verloskundige..
@inieminie ik zal eens kijken naar die protocollen. Ik was wel blij met mijn verloskundige die voor me opkwam, want mijn huisarts stuurde me door naar het ziekenhuis met de diagnose hg en toch wilden ze me pas over 2 weken! Een afspraak geven.. Gelukkig door back up van de vk eerder terecht. Net alsof hg 2 weken kan wachten
woensdag 18 maart 2015 om 13:50
Toevalig weet ik dat omdat een collega uiteindelijk een zwangerschap heeft afgebroken na een zeer ernstige vorm v hg. Het zh gaf weinig support. Wel opname maar verder niets. De kinderwens was zo groot dat ze toch een nieuwe poging heeft gewaagd en het zh waar ze toen is geweest heeft haar er echt doorheen geholpen.
woensdag 18 maart 2015 om 14:13
Ik heb weken emesafene en metoclopramide/primperan zetpillen gebruikt, ook met weinig effect. Bij mij was granisetron (broertje/zusje van ondansetron/zofran) ook het enige wat een beetje hielp net als bij snowy. Mijn ervaring is dat ze daar wel wat terughoudend mee zijn, omdat er beperkte gegevens zijn over langdurig gebruik in de zwangerschap. Omdat ik door het vele braken last kreeg van mijn maag gebruikte ik ook omeprazol.
Het enige wat ze kunnen doen aan HG is je lichamelijk en psychisch zo goed mogelijk ondersteunen om je zo door de zwangerschap heen te helpen. Lichamelijk met medicatie en zo nodig een infuus en sondevoeding. Psychisch door ondersteuning van een psycholoog en psychiater. Het ziekenhuis waar ik onder behandeling ben heeft daar inderdaad ook een speciale poli voor.
Het enige wat ze kunnen doen aan HG is je lichamelijk en psychisch zo goed mogelijk ondersteunen om je zo door de zwangerschap heen te helpen. Lichamelijk met medicatie en zo nodig een infuus en sondevoeding. Psychisch door ondersteuning van een psycholoog en psychiater. Het ziekenhuis waar ik onder behandeling ben heeft daar inderdaad ook een speciale poli voor.