BOOS: aantijgingen tvoh
zaterdag 15 januari 2022 om 12:26
Jeroen Rietbergen, bandleider tvoh en man van Linda de Mol, erkent de beschuldigingen en stapt op (zie twitter Tim Hofman).
Donderdag aflevering van #BOOS hierover op YouTube. Link naar het YouTube-kanaal van #BOOS: https://youtube.com/c/BOOS
Wie volgt?
Donderdag aflevering van #BOOS hierover op YouTube. Link naar het YouTube-kanaal van #BOOS: https://youtube.com/c/BOOS
Wie volgt?
maloochem wijzigde dit bericht op 20-01-2022 06:57
63.19% gewijzigd
zaterdag 22 januari 2022 om 13:59
Iemand die hem niet persoonlijk kende, kon dit absoluut niet weten. De mensen die niet verbaasd zijn konden dat ook niet weten. Je ziet niet aan iemands uiterlijk waar die persoon wel of niet in staat toe is.Wickedwitch schreef: ↑22-01-2022 13:46Er zit me nog iets dwars. Ik vond Ali b altijd erg leuk. Vond hem grappig en gevat en superleuk met kinderen. Kan dat zo moeilijk rijmen met een doortrapte verkrachter. En dat ik hem zo verkeerd heb ingeschat. Het is me al eens eerder gebeurd dat ik me totaal had vergist in iemand. Ik was daar toen best ontdaan van. Nu weer. Vraag me ook af hoe je het dan kan zien aankomen? Ik lees dat veel mensen niet verbaasd zijn, hoezo dan niet? Wat zag je dat ik niet zag? Ben ook zo verbaasd over de ranzigheid van die JR. Dicpics sturen, opmerkingen in de trant van geil broekje… hij had zonder dit gedrag al genoeg vrouwen kunnen krijgen denk ik. Dat je dan zo ranzig doet.. why?
Natuurlijk wist niemand hier dat Ali een doorgetrapte verkrachter was (tenzij je informatie van betrokkenen hebt dan). Dat kan je van veel mensen denken, maar daarom is het nog niet zo.
Life is short. Eat dessert first.
zaterdag 22 januari 2022 om 14:02
Vinden jullie trouwens het acute opstappen van Anouk niet rieken naar een sterk staaltje zelfbehoud? Een gevalletje van: "het zou wel eens te heet onder mijn voetjes kunnen worden?"
Ze is echt niet zo onnozel om niet te beseffen dat ze met de, door haarzelf gemaakte opmerkingen tijdens college tour, keihard om de oren geslagen zou worden.
En dus was vrijwillig opstappen de beste optie?!
Ik vind Anouk een dijk van een artiest hoor, maar hoe ze nu als heldin wordt afgeschilderd omdat ze direct is opgestapt, ik vind dat onterechte credits.
Zal niet leuk voor haar zijn, om tenminste aan zichzelf toe te geven dat ze net zo goed onderdeel is van dit verrotte wereldje.
Net zoals Do! Die geprezen wordt om haar tirade aan John de Mol.. terwijl ze net zo goed 20 jaar heeft weg gekeken.
En dan de rest van al die BNers, allemáál zooooooo verbaasd en geschokt. Hou toch op!
Patricia Paay stond een jaar of twee terug nog trots te vertellen voor de camera: "de poenani is machtig hé, dat is gewoon zo!"
En nu ligt ze bij wijze van naast haar stoel omdat ze zooooooo geschokt is!
Yeah right.
Verrot wereldje. Bah!
Ze is echt niet zo onnozel om niet te beseffen dat ze met de, door haarzelf gemaakte opmerkingen tijdens college tour, keihard om de oren geslagen zou worden.
En dus was vrijwillig opstappen de beste optie?!
Ik vind Anouk een dijk van een artiest hoor, maar hoe ze nu als heldin wordt afgeschilderd omdat ze direct is opgestapt, ik vind dat onterechte credits.
Zal niet leuk voor haar zijn, om tenminste aan zichzelf toe te geven dat ze net zo goed onderdeel is van dit verrotte wereldje.
Net zoals Do! Die geprezen wordt om haar tirade aan John de Mol.. terwijl ze net zo goed 20 jaar heeft weg gekeken.
En dan de rest van al die BNers, allemáál zooooooo verbaasd en geschokt. Hou toch op!
Patricia Paay stond een jaar of twee terug nog trots te vertellen voor de camera: "de poenani is machtig hé, dat is gewoon zo!"
En nu ligt ze bij wijze van naast haar stoel omdat ze zooooooo geschokt is!
Yeah right.
Verrot wereldje. Bah!
zaterdag 22 januari 2022 om 14:12
De oudste kinderen kijken het jeugdjournaal. Ik zou dit eigenlijk heel graag samen met mijn man met de kinderen willen bespreken. Ik loop er helaas tegenop dat (ook) hij het niet snapt. Niet uit vrouwonvriendelijkheid of onwil, het kwartje valt gewoon niet.Pindakaasjes schreef: ↑22-01-2022 12:29Vele hier hebben kinderen volgens mij, bespreken jullie dit ook met jullie kinderen?
Zelf heb ik eerst zelf de aflevering van Boos gekeken, daarna nog een keer met mijn kinderen.
Bij de jongste twijfelde ik, ik vond haar eigenlijk te jong maar heb haar toch mee laten kijken..
Er werden best wel heftige dingen geciteerd, ongecensureerd, maar ik besloot toch dat ze het moest zien en horen.
Hoe hebben jullie dat gedaan?
Hoe kunnen we dit als ouders, als mannelijk en vrouwelijk rolmodel, doornemen met onze kroost als we zelf niet op 1 lijn staan?
Kortom, ik ben nog aan het overpeinzen hoe ik dit het beste aan kan pakken. Want ik vind het te belangrijk om het niet te bespreken. Dus eigenlijk kan ik de vraag weer doorgeven, hoe hebben jullie dat gedaan?
Whoever said "Out of sight, out of mind" never had a spider disappear in their bedroom.
zaterdag 22 januari 2022 om 14:12
Je kunt het niet aan iemand zien, zeker niet als het een publiek figuur is die weet hoe hij zich in het openbaar moet presenteren.
Eigenlijk zou er meer onderzoek gedaan moeten worden naar de redenen van misbruik en grensoverschrijdend gedrag, hoe het komt dat iemand dat doet. Ik denk dat het een combinatie is van een seksistische cultuur waarin dit mogelijk is en persoonlijkheid/karakter.
Eigenlijk zou er meer onderzoek gedaan moeten worden naar de redenen van misbruik en grensoverschrijdend gedrag, hoe het komt dat iemand dat doet. Ik denk dat het een combinatie is van een seksistische cultuur waarin dit mogelijk is en persoonlijkheid/karakter.
zaterdag 22 januari 2022 om 14:13
Pindakaasjes schreef: ↑22-01-2022 14:02Vinden jullie trouwens het acute opstappen van Anouk niet rieken naar een sterk staaltje zelfbehoud? Een gevalletje van: "het zou wel eens te heet onder mijn voetjes kunnen worden?"
Ze is echt niet zo onnozel om niet te beseffen dat ze met de, door haarzelf gemaakte opmerkingen tijdens college tour, keihard om de oren geslagen zou worden.
En dus was vrijwillig opstappen de beste optie?!
Ik vind Anouk een dijk van een artiest hoor, maar hoe ze nu als heldin wordt afgeschilderd omdat ze direct is opgestapt, ik vind dat onterechte credits.
Zal niet leuk voor haar zijn, om tenminste aan zichzelf toe te geven dat ze net zo goed onderdeel is van dit verrotte wereldje.
Net zoals Do! Die geprezen wordt om haar tirade aan John de Mol.. terwijl ze net zo goed 20 jaar heeft weg gekeken.
En dan de rest van al die BNers, allemáál zooooooo verbaasd en geschokt. Hou toch op!
Patricia Paay stond een jaar of twee terug nog trots te vertellen voor de camera: "de poenani is machtig hé, dat is gewoon zo!"
En nu ligt ze bij wijze van naast haar stoel omdat ze zooooooo geschokt is!
Yeah right.
Verrot wereldje. Bah!
Ik lees juist dag Anouk die opmerking cynisch bedoelde en dat degene die dit bij VI aanhaalde, nu zijn excuses heeft aangeboden, omdat hij die opmerking van Anouk bij college tour verkeerd had geïnterpreteerd. Anouk en Do kunnen er ook niks aan doen dat die wereld zo verrot is. Het is helaas nu eenmaal zo dat je als vrouw alleen niet geloofd wordt, pas als de een na de ander zich uitspreekt, durft de test ook. Dus straatje schoonvegen vind ik niet eerlijk eigenlijk
zaterdag 22 januari 2022 om 14:14
Heb je eigen ervaringen waar je je man over kunt vertellen? Zo ja, dan zou ik dat om te beginnen proberen.EnglishmaninNewYork schreef: ↑22-01-2022 14:12De oudste kinderen kijken het jeugdjournaal. Ik zou dit eigenlijk heel graag samen met mijn man met de kinderen willen bespreken. Ik loop er helaas tegenop dat (ook) hij het niet snapt. Niet uit vrouwonvriendelijkheid of onwil, het kwartje valt gewoon niet.
Hoe kunnen we dit als ouders, als mannelijk en vrouwelijk rolmodel, doornemen met onze kroost als we zelf niet op 1 lijn staan?
Kortom, ik ben nog aan het overpeinzen hoe ik dit het beste aan kan pakken. Want ik vind het te belangrijk om het niet te bespreken. Dus eigenlijk kan ik de vraag weer doorgeven, hoe hebben jullie dat gedaan?
zaterdag 22 januari 2022 om 14:16
Wat bij mij aan de 'complimentendiscussie' blijft haken is dat iemand zei: 'moet kunnen toch?'
Ik vraag me af waarom dat moet kunnen. Waar komt dat moeten vandaan?
Er zijn blijkbaar zo veel mensen met een grenzen-probleem. Waarom dan niet op safe spelen en neutrale complimenten maken.
Het is toch ook fijn om te horen dat je goed werk hebt geleverd of dat het fijn is dat je erbij bent?
Dit soort opmerkingen zijn niet met een schaartje te knippen. Blijf daarom gewoon voor de zekerheid een eindje van de rand af.
Natuurlijk zegt je mannelijke kapper: wat zit je haar goed! Dat is in de kappersstoel gepast.
Als je collega van het andere geslacht dat zegt, kan (kán, hoeft niet) het ongemakkelijk voelen. Niet doen dus. Ook al bedoel je er niets mee, je weet niet hoe het bij een ander overkomt. Bij twijfel niet inhalen.
We lezen hier nu van zoveel mensen met een naar verleden waarvan veel het niet op hun werk gedeeld hebben, waarom zou je het risico willen lopen om een ander ongemakkelijk te maken? Er zijn zoveel neutrale aardige dingen te zeggen.
Ik vraag me af waarom dat moet kunnen. Waar komt dat moeten vandaan?
Er zijn blijkbaar zo veel mensen met een grenzen-probleem. Waarom dan niet op safe spelen en neutrale complimenten maken.
Het is toch ook fijn om te horen dat je goed werk hebt geleverd of dat het fijn is dat je erbij bent?
Dit soort opmerkingen zijn niet met een schaartje te knippen. Blijf daarom gewoon voor de zekerheid een eindje van de rand af.
Natuurlijk zegt je mannelijke kapper: wat zit je haar goed! Dat is in de kappersstoel gepast.
Als je collega van het andere geslacht dat zegt, kan (kán, hoeft niet) het ongemakkelijk voelen. Niet doen dus. Ook al bedoel je er niets mee, je weet niet hoe het bij een ander overkomt. Bij twijfel niet inhalen.
We lezen hier nu van zoveel mensen met een naar verleden waarvan veel het niet op hun werk gedeeld hebben, waarom zou je het risico willen lopen om een ander ongemakkelijk te maken? Er zijn zoveel neutrale aardige dingen te zeggen.
zaterdag 22 januari 2022 om 14:17
Ik hoop dat ik dit duidelijk kan verwoorden, maar een paar gedachten hierover:roze_konijntje schreef: ↑22-01-2022 13:55De discussie over complimenten geven vind ik lastig. Als ik naar de kapper ben geweest dan vind ik het leuk als een collega daar een complimentje over maakt. Het maakt me dan niet uit of die collega een man of een vrouw is. Ik heb een mannelijke collega ook wel vaker een compliment gegeven over een nieuwe bril of schoenen bijvoorbeeld.
Want degene die dat niet gepast vinden, zouden jullie het ook vervelend hebben gevonden als hetzelfde compliment afkomstig was geweest van een vrouwelijke collega?
Het is niet zo dat complimenten per definitie verkeerd zijn. Wat ik vooral ergelijk vind is het verongelijkte 'je mag ook niets meer', alsof je het recht hebt om mensen te complimenteren met hun uiterlijk ondanks dat mensen dat blijkbaar vervelend vinden. Alsof je als man iets cruciaals wordt ontnoemen als je niet meer tegen Samira mag zeggen dat haar lippen zo mooi rood zijn. Alsof dat ook het enige is waarover je een vrouw positief kan benaderen.
Ik kan inderdaad complimenten over mijn uiterlijk van mijn vrouwelijke collega's beter hebben dan van mannen. Omdat ik zeker weet hoe ze het bedoelen. Ik werk in een groot team met zowel mannen als vrouwen. De vrouwen waar ik mee werk complimenteren me over werkzaken én soms over dingen als kledingstijl. Dat zijn stuk voor stuk vrouwen waar ik een goede band mee heb. De mannen waar ik een goede band mee heb maken dat soort opmerkingen niet. Die benoemen werkgerelateerde dingen, of dat de cake die ik meeneem lekker is, of dat ze een boekentip waarderen. En dat gaat andersom ook zo. De ene man die mij alleen complimenteert als ik een jurk aan heb spreekt verder nooit met me. Dat geeft echt een andere lading.
Als je in een omgeving werkt waar respect de standaard is, waar je elkaars intentie vertrouwt en waarvan je zeker weet dat als iemand iets ongemakkelijk is, dat dat gezegd en gerespecteerd wordt, dan kan er veel meer. Het zou prachtig zijn als dat overal het geval was, maar helaas.
Weet je wat pas conflictvermijdend is? Wereldvrede.
zaterdag 22 januari 2022 om 14:21
Mijn dochter van net 12 heeft hem gekeken samen met mijn man. Ze vroeg hem of ze het mocht kijken en hij was ook benieuwd. Hij heeft hem af en toe op pauze gezet en gevraagd of ze begreep wat er verteld was. En met klem benadrukt dat dat echt niet okee is wat daar gebeurd is.Pindakaasjes schreef: ↑22-01-2022 12:29Vele hier hebben kinderen volgens mij, bespreken jullie dit ook met jullie kinderen?
Zelf heb ik eerst zelf de aflevering van Boos gekeken, daarna nog een keer met mijn kinderen.
Bij de jongste twijfelde ik, ik vond haar eigenlijk te jong maar heb haar toch mee laten kijken..
Er werden best wel heftige dingen geciteerd, ongecensureerd, maar ik besloot toch dat ze het moest zien en horen.
Hoe hebben jullie dat gedaan?
zaterdag 22 januari 2022 om 14:23
Wickedwitch schreef: ↑22-01-2022 13:46Er zit me nog iets dwars. Ik vond Ali b altijd erg leuk. Vond hem grappig en gevat en superleuk met kinderen. Kan dat zo moeilijk rijmen met een doortrapte verkrachter. En dat ik hem zo verkeerd heb ingeschat. Het is me al eens eerder gebeurd dat ik me totaal had vergist in iemand. Ik was daar toen best ontdaan van. Nu weer. Vraag me ook af hoe je het dan kan zien aankomen? Ik lees dat veel mensen niet verbaasd zijn, hoezo dan niet? Wat zag je dat ik niet zag? Ben ook zo verbaasd over de ranzigheid van die JR. Dicpics sturen, opmerkingen in de trant van geil broekje… hij had zonder dit gedrag al genoeg vrouwen kunnen krijgen denk ik. Dat je dan zo ranzig doet.. why?
Ik denk dat hier juist het “machtsspel” meespeelt, om dat zo bij de voice te doen. Gewoon iemand verleiden in de kroeg en daar mee vreemdgaan is misschien niet meer genoeg?
zaterdag 22 januari 2022 om 14:25
Als hij al naief is, dan is het omdat hij niet had verwacht dat mensen zich zouden uitspreken. En waarschijnlijk niet had verwacht dat vrouwen van al dat gore gedrag niet gediend waren. Ja, dan kan je zeggen dat hij naief is, al dekt dat woord de lading niet.Aanhettypen schreef: ↑22-01-2022 13:13Zou dat ook voor John de Mol kunnen gelden?
Dat we de schuld niet zomaar bij hem kunnen leggen dat hij niet uitspreekt of gehandeld heeft hoe wij het graag hadden gezien?
Niet iedereen heeft dat talent.
Hij is hooguit naïef geweest in zijn reactie, zoals de meeste mannen die dit gewoon niet (kunnen) begrijpen omdat het ver van ze afstaat. En dat is maar goed ook.
zaterdag 22 januari 2022 om 14:26
men weet heus wel wanneer een compliment een compliment is of een hint en ook tegen wie. Als werkgever zeg je tegen je vrouw 'lekker kontje' of tegen een hele goeie vriendin 'die broek staat je goed', zoiets zeg je niet tegen een medewerker. Dat is niet iets waar je heel hard over hoeft na te denken, toch?
Ik zeg maar zo, ik zeg maar..
zaterdag 22 januari 2022 om 14:28
tyche schreef: ↑22-01-2022 14:17Ik hoop dat ik dit duidelijk kan verwoorden, maar een paar gedachten hierover:
Het is niet zo dat complimenten per definitie verkeerd zijn. Wat ik vooral ergelijk vind is het verongelijkte 'je mag ook niets meer', alsof je het recht hebt om mensen te complimenteren met hun uiterlijk ondanks dat mensen dat blijkbaar vervelend vinden. Alsof je als man iets cruciaals wordt ontnoemen als je niet meer tegen Samira mag zeggen dat haar lippen zo mooi rood zijn. Alsof dat ook het enige is waarover je een vrouw positief kan benaderen.
Ik kan inderdaad complimenten over mijn uiterlijk van mijn vrouwelijke collega's beter hebben dan van mannen. Omdat ik zeker weet hoe ze het bedoelen. Ik werk in een groot team met zowel mannen als vrouwen. De vrouwen waar ik mee werk complimenteren me over werkzaken én soms over dingen als kledingstijl. Dat zijn stuk voor stuk vrouwen waar ik een goede band mee heb. De mannen waar ik een goede band mee heb maken dat soort opmerkingen niet. Die benoemen werkgerelateerde dingen, of dat de cake die ik meeneem lekker is, of dat ze een boekentip waarderen. En dat gaat andersom ook zo. De ene man die mij alleen complimenteert als ik een jurk aan heb spreekt verder nooit met me. Dat geeft echt een andere lading.
Als je in een omgeving werkt waar respect de standaard is, waar je elkaars intentie vertrouwt en waarvan je zeker weet dat als iemand iets ongemakkelijk is, dat dat gezegd en gerespecteerd wordt, dan kan er veel meer. Het zou prachtig zijn als dat overal het geval was, maar helaas.
Maar dan haal je het plezier dat mensen ervaren van het ontvangen van een complimentje ook weg. Is dat ok? Moeten zij hun ‘wat leuk, iemand zag dat ik nieuwe lippenstift op heb’ opgeven omdat er ook mannen zijn die met zo’n compliment meer bedoelen?
Het ‘je mag ook niks meer’-gevoel ontstaat volgens mij ook omdat er momenteel razendsnel van alles verandert in de wereld en hoe we met elkaar omgaan. Voor veel mensen betekent dit grote en vooral ook veel aanpassingen. Het zijn terechte veranderingen hoor, maar het vraagt ook wat van mensen. Die moeten nu veel meer nadenken dan vroeger in de interactie en dat kan soms vermoeiend zijn. Dat zie ik heel sterk bij mijn ouders.
Maar ik wil het zelf ook altijd graag goed doen, en ervaar dat ook. Dat je moet letten dat je inclusief taalgebruik hebt, dat je niet per nog ongeluk zwarte piet zegt, dat je niet meer even een hand op iemand schouder oid legt. Het zal allemaal wel wennen, zoals alles, maar tot dan gaat er wel een periode van (licht) verkrampte communicatie aan vooraf. En dat doet pijn.
zaterdag 22 januari 2022 om 14:32
Oh en daar speelt ook heel erg mee dat de macht van de (witte) man aan het afbrokkelen is. Van oudsher was hij altijd de baas en machtigste, en hij moet steeds meer daarvan opgeven. Dat is ingewikkeld.
Dit is niet altijd een bewust proces natuurlijk, maar bijna niemand vindt het fijn privileges op te geven. Iedereen strijdt voor gelijke rechten, totdat dat betekent dat je zelf daardoor minder rechten krijgt (wat bij de witte man heel erg het geval is).
Dus die zal bij menig verandering waardoor hij geacht wordt iets van zijn macht in te leveren, toch een beetje (of een beetje erg) mokken.
Dit is niet altijd een bewust proces natuurlijk, maar bijna niemand vindt het fijn privileges op te geven. Iedereen strijdt voor gelijke rechten, totdat dat betekent dat je zelf daardoor minder rechten krijgt (wat bij de witte man heel erg het geval is).
Dus die zal bij menig verandering waardoor hij geacht wordt iets van zijn macht in te leveren, toch een beetje (of een beetje erg) mokken.
zaterdag 22 januari 2022 om 14:32
katkaatje schreef: ↑22-01-2022 14:28Maar dan haal je het plezier dat mensen ervaren van het ontvangen van een complimentje ook weg. Is dat ok? Moeten zij hun ‘wat leuk, iemand zag dat ik nieuwe lippenstift op heb’ opgeven omdat er ook mannen zijn die met zo’n compliment meer bedoelen?
Het ‘je mag ook niks meer’-gevoel ontstaat volgens mij ook omdat er momenteel razendsnel van alles verandert in de wereld en hoe we met elkaar omgaan. Voor veel mensen betekent dit grote en vooral ook veel aanpassingen.
Is er dan niet 1 ander iets waarover je een compliment kunt bedenken dan over het uiterlijk van iemand anders? Helemaal niets? Geen één onderwerp? Wat voor aardige dingen zeg je tegen je opa van 88? Of tegen de buurvrouw? Of tegen de supermarktmedewerker? Of je zoon?
Geef je hen allemaal echt alleen maar een aardig woord over hun uiterlijk? Dat is pas armoe.
ldp wijzigde dit bericht op 22-01-2022 14:43
Reden: Lange quote weggeknipt
Reden: Lange quote weggeknipt
24.00% gewijzigd
zaterdag 22 januari 2022 om 14:32
Aangezien dit onderwerp me bezig houdt de afgelopen dagen bleef het bij mij malen hoe het nou zit met victim blaming.
Ik herken het als ik het zie, maar hoe leg je uit waarom 'ga niet in het donker alleen op stap, trek geen kort rokje aan' de verkeerde opmerking is, als het teglijk ook helaas realistisch advies is, en ik zelf ook voorzorgsmaatregelen neem zoals bepaalde plekken vermijden?
Volgens mij is dat soort advies op een heel specifiek moment het juiste om te zeggen. Namelijk als je het hebt over hoe de wereld werkt, en over hoe je je daar als vrouw, in het algemeen, tegen probeert te wapenen. En met het volle bewustzijn dat de realiteit nog ver verwijderd is van hoe het zou moeten zijn, en dat inspelen op gevaar niet hetzelfde is als het accepteren van de status quo. Een ook in het volle besef dat je wel kunt proberen dit te voorkomen, maar dat je dat nooit kunt garanderen.
Het gaat fout als dit soort dingen worden geopperd:
1. Als reactie op een ervaring van iemand. En dat gebeurt dus nog steeds aan de lopende band.
2. Als oplossing van het probleem > zie John de Mol.
Dan leg je zowel de oorzaak als de oplossing bij (mogelijke) slachtoffers en blijven de daders en de systemen die hen faciliteren buiten schot. Alsof het een probleem is dat alleen bestaat in de wereld van vrouwen, alsof er geen daders bestaan, alleen slachtoffers. En als er wel slachtoffers zijn maar geen daders, dan behandel je de slachtoffers maar als verdachten.
Ik herken het als ik het zie, maar hoe leg je uit waarom 'ga niet in het donker alleen op stap, trek geen kort rokje aan' de verkeerde opmerking is, als het teglijk ook helaas realistisch advies is, en ik zelf ook voorzorgsmaatregelen neem zoals bepaalde plekken vermijden?
Volgens mij is dat soort advies op een heel specifiek moment het juiste om te zeggen. Namelijk als je het hebt over hoe de wereld werkt, en over hoe je je daar als vrouw, in het algemeen, tegen probeert te wapenen. En met het volle bewustzijn dat de realiteit nog ver verwijderd is van hoe het zou moeten zijn, en dat inspelen op gevaar niet hetzelfde is als het accepteren van de status quo. Een ook in het volle besef dat je wel kunt proberen dit te voorkomen, maar dat je dat nooit kunt garanderen.
Het gaat fout als dit soort dingen worden geopperd:
1. Als reactie op een ervaring van iemand. En dat gebeurt dus nog steeds aan de lopende band.
2. Als oplossing van het probleem > zie John de Mol.
Dan leg je zowel de oorzaak als de oplossing bij (mogelijke) slachtoffers en blijven de daders en de systemen die hen faciliteren buiten schot. Alsof het een probleem is dat alleen bestaat in de wereld van vrouwen, alsof er geen daders bestaan, alleen slachtoffers. En als er wel slachtoffers zijn maar geen daders, dan behandel je de slachtoffers maar als verdachten.
Weet je wat pas conflictvermijdend is? Wereldvrede.
zaterdag 22 januari 2022 om 14:32
Misschien kun je het vergelijken met het stelen van een fiets. De bestolene krijgt te horen "Hoe kun je nu zo stom zijn om je fiets niet op slot te zetten". Terwijl de werkelijke misdaad natuurlijk de diefstal van die fiets is. Iedereen heeft ooit geleerd dat stelen niet mag en dat je respect moet hebben voor andermans eigendommen. Een fiets die makkelijk te stelen is is geen uitnodiging om hem mee te nemen. Je blijft van de spullen en lichamen van anderen af.EnglishmaninNewYork schreef: ↑22-01-2022 14:12De oudste kinderen kijken het jeugdjournaal. Ik zou dit eigenlijk heel graag samen met mijn man met de kinderen willen bespreken. Ik loop er helaas tegenop dat (ook) hij het niet snapt. Niet uit vrouwonvriendelijkheid of onwil, het kwartje valt gewoon niet.
Hoe kunnen we dit als ouders, als mannelijk en vrouwelijk rolmodel, doornemen met onze kroost als we zelf niet op 1 lijn staan?
Kortom, ik ben nog aan het overpeinzen hoe ik dit het beste aan kan pakken. Want ik vind het te belangrijk om het niet te bespreken. Dus eigenlijk kan ik de vraag weer doorgeven, hoe hebben jullie dat gedaan?
Ik vind hier dingen van.
zaterdag 22 januari 2022 om 14:33
Ik heb precies hetzelfde. Marco, oké, daar zit ik niet mee, bij hem had ik altijd al mijn bedenkingen en die JR ken ik niet. Maar AliWickedwitch schreef: ↑22-01-2022 13:46Er zit me nog iets dwars. Ik vond Ali b altijd erg leuk. Vond hem grappig en gevat en superleuk met kinderen.
zaterdag 22 januari 2022 om 14:38
Aan de ene kant een terecht punt. Verandering is moeilijk. je moet er moeite voor doen, investeren, je realiseren dat je het eerst misschien verkeerd deed.katkaatje schreef: ↑22-01-2022 14:28Maar dan haal je het plezier dat mensen ervaren van het ontvangen van een complimentje ook weg. Is dat ok? Moeten zij hun ‘wat leuk, iemand zag dat ik nieuwe lippenstift op heb’ opgeven omdat er ook mannen zijn die met zo’n compliment meer bedoelen?
Het ‘je mag ook niks meer’-gevoel ontstaat volgens mij ook omdat er momenteel razendsnel van alles verandert in de wereld en hoe we met elkaar omgaan. Voor veel mensen betekent dit grote en vooral ook veel aanpassingen. Het zijn terechte veranderingen hoor, maar het vraagt ook wat van mensen. Die moeten nu veel meer nadenken dan vroeger in de interactie en dat kan soms vermoeiend zijn. Dat zie ik heel sterk bij mijn ouders.
Maar ik wil het zelf ook altijd graag goed doen, en ervaar dat ook. Dat je moet letten dat je inclusief taalgebruik hebt, dat je niet per nog ongeluk zwarte piet zegt, dat je niet meer even een hand op iemand schouder oid legt. Het zal allemaal wel wennen, zoals alles, maar tot dan gaat er wel een periode van (licht) verkrampte communicatie aan vooraf. En dat doet pijn.
Maar weet je wat ook vermoeiend is? Altijd op je hoede moeten zijn. Je constant bewust zijn van hoe anderen je zien als een lichaam en niets meer. Of je veilig wanen en dan toch ineens uit onverwachte hoek weer met bijbedoelingen benaderd worden, overvallen worden door zelftwijfel. Steeds moeten afwegen: ga ik er niets van zeggen en me schuldig voelen, of ga ik er iets van zeggen en ongemak en confrontatie veroorzaken?
Dus ja, misschien is het even wennen en lastig. Als dat de enige prijs is die je moet betalen om een veilige en gelijkwaardige sfeer te creëren voor iedereen, mag je in je handen knijpen. Je overleeft het écht als je voortaan alleen nog maar wordt becomplimenteerd met je werk, inzet, persoonlijkheid, humor, smaak of schattige huisdier.
Weet je wat pas conflictvermijdend is? Wereldvrede.
zaterdag 22 januari 2022 om 14:40
De pijn van de foute-complimenten-gever. Overal is een plaats, een tijd en een moment van aandacht voor. Ook dit gevoel mag er natuurlijk zijn. Laten we op een ander moment en in een ander topic uitgebreid stil staan bij deze pijn.
zaterdag 22 januari 2022 om 14:41
ldp schreef: ↑22-01-2022 14:32Is er dan niet 1 ander iets waarover je een compliment kunt bedenken dan over het uiterlijk van iemand anders? Helemaal niets? Geen één onderwerp? Wat voor aardige dingen zeg je tegen je opa van 88? Of tegen de buurvrouw? Of tegen de supermarktmedewerker? Of je zoon?
Geef je hen allemaal echt alleen maar een aardig woord over hun uiterlijk? Dat is pas armoe.
Huh, dat zeg ik toch niet? Ik zeg alleen dat ik het óók leuk vind om op te merken als iemand een nieuw jurkje/kapsel heeft. En dat ik dat zelf ook heel leuk vind om te horen. Niks zo irritant als niemand die ziet dat je naar de kapper bent geweest.
zaterdag 22 januari 2022 om 14:41
Welke rechten heeft die machtige man dan nu minder dan hij hiervoor had?katkaatje schreef: ↑22-01-2022 14:32Oh en daar speelt ook heel erg mee dat de macht van de (witte) man aan het afbrokkelen is. Van oudsher was hij altijd de baas en machtigste, en hij moet steeds meer daarvan opgeven. Dat is ingewikkeld.
Dit is niet altijd een bewust proces natuurlijk, maar bijna niemand vindt het fijn privileges op te geven. Iedereen strijdt voor gelijke rechten, totdat dat betekent dat je zelf daardoor minder rechten krijgt (wat bij de witte man heel erg het geval is).
Dus die zal bij menig verandering waardoor hij geacht wordt iets van zijn macht in te leveren, toch een beetje (of een beetje erg) mokken.
Weet je wat pas conflictvermijdend is? Wereldvrede.
zaterdag 22 januari 2022 om 14:42
Denken jullie dat dit verandering brengt? Of dat het na een paar weken gewoon oud nieuws is? Ik weet het, het is mss totaal anders, maar een paar maanden geleden stond iedereen te roepen dat het verschrikkelijk was voor de vrouwen in Afghanistan en nu hoor je er totaal niets meer over. Vrouwen mogen niet meer zonder man op straat, mogen geen onderwijs meer, mogen niet meer werken, vrouwenrechtenactivistes worden ontvoerd en nooit meer teruggezien. En niemand zegt er iets van. Dit kan gewoon in 2022.
Life is short. Eat dessert first.
zaterdag 22 januari 2022 om 14:43
tyche schreef: ↑22-01-2022 14:38Aan de ene kant een terecht punt. Verandering is moeilijk. je moet er moeite voor doen, investeren, je realiseren dat je het eerst misschien verkeerd deed.
Maar weet je wat ook vermoeiend is? Altijd op je hoede moeten zijn. Je constant bewust zijn van hoe anderen je zien als een lichaam en niets meer. Of je veilig wanen en dan toch ineens uit onverwachte hoek weer met bijbedoelingen benaderd worden, overvallen worden door zelftwijfel. Steeds moeten afwegen: ga ik er niets van zeggen en me schuldig voelen, of ga ik er iets van zeggen en ongemak en confrontatie veroorzaken?
Dus ja, misschien is het even wennen en lastig. Als dat de enige prijs is die je moet betalen om een veilige en gelijkwaardige sfeer te creëren voor iedereen, mag je in je handen knijpen. Je overleeft het écht als je voortaan alleen nog maar wordt becomplimenteerd met je werk, inzet, persoonlijkheid, humor, smaak of schattige huisdier.
Natuurlijk overleef je dat en natuurlijk is op je hoede zijn veel erger. Maar moet ieder kind elk badwater weg gegooid worden? Kunnen we niet een vorm bedenken waarin iedereen mag zijn wie hij is, onderwijl rekening houdend met de grenzen.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in