Actueel
alle pijlers
Dodenherdenking
donderdag 3 mei 2018 om 19:06
UPDATE: ook dit topic is alweer gedraaid naar dezelfde nutteloze discussies.
——
Originele post:
Een topic over wat we moeten herdenken ipv aandacht schenken aan een klein groepje malloten dat de orde wil verstoren. Zet hier alles neer wat voor jou met herdenken te maken heeft.
------
Ben Ali Libi (schrijver: Willem Wilmink)
Op een lijst van artiesten, in de oorlog vermoord,
staat een naam waarvan ik nog nooit had gehoord,
dus keek ik er met verwondering naar:
Ben Ali Libi. Goochelaar.
Met een lach en een smoes en een goocheldoos
en een alibi dat-ie zorgvuldig koos,
scharrelde hij de kost bij elkaar:
Ben Ali Libi, de goochelaar.
Toen vonden de vrienden van de Weduwe Rost
dat Nederland nodig moest worden verlost
van het wereldwijd joods-bolsjewistisch gevaar.
Ze bedoelden natuurlijk die goochelaar.
Wie zo dikwijls een duif of een bloem had verstopt,
kon zichzelf niet verstoppen, toen er hard werd geklopt.
Er stond al een overvalwagen klaar
voor Ben Ali Libi, de goochelaar.
In 't concentratiekamp heeft hij misschien
zijn aardigste trucs nog wel eens laten zien
met een lach en een smoes, een misleidend gebaar,
Ben Ali Libi, de goochelaar.
En altijd als ik een schreeuwer zie
met een alternatief voor de democratie,
denk ik: jouw paradijs, hoeveel ruimte is daar
voor Ben Ali Libi, de goochelaar.
Voor Ben Ali Libi, de kleine schlemiel,
hij ruste in vrede, God hebbe zijn ziel.
Hier prachtig voorgedragen door Joost Prinsen:
https://www.youtube.com/watch?v=qE6wFs1GZQo
——
Originele post:
Een topic over wat we moeten herdenken ipv aandacht schenken aan een klein groepje malloten dat de orde wil verstoren. Zet hier alles neer wat voor jou met herdenken te maken heeft.
------
Ben Ali Libi (schrijver: Willem Wilmink)
Op een lijst van artiesten, in de oorlog vermoord,
staat een naam waarvan ik nog nooit had gehoord,
dus keek ik er met verwondering naar:
Ben Ali Libi. Goochelaar.
Met een lach en een smoes en een goocheldoos
en een alibi dat-ie zorgvuldig koos,
scharrelde hij de kost bij elkaar:
Ben Ali Libi, de goochelaar.
Toen vonden de vrienden van de Weduwe Rost
dat Nederland nodig moest worden verlost
van het wereldwijd joods-bolsjewistisch gevaar.
Ze bedoelden natuurlijk die goochelaar.
Wie zo dikwijls een duif of een bloem had verstopt,
kon zichzelf niet verstoppen, toen er hard werd geklopt.
Er stond al een overvalwagen klaar
voor Ben Ali Libi, de goochelaar.
In 't concentratiekamp heeft hij misschien
zijn aardigste trucs nog wel eens laten zien
met een lach en een smoes, een misleidend gebaar,
Ben Ali Libi, de goochelaar.
En altijd als ik een schreeuwer zie
met een alternatief voor de democratie,
denk ik: jouw paradijs, hoeveel ruimte is daar
voor Ben Ali Libi, de goochelaar.
Voor Ben Ali Libi, de kleine schlemiel,
hij ruste in vrede, God hebbe zijn ziel.
Hier prachtig voorgedragen door Joost Prinsen:
https://www.youtube.com/watch?v=qE6wFs1GZQo
bethweeter wijzigde dit bericht op 03-05-2018 23:12
8.05% gewijzigd
donderdag 3 mei 2018 om 23:32
Dodenmars voor Rotterdam (aan Gerard Zalsman)
Ik waag mij haast niet in die straat
waar gloeiend puin in 't donker staat.
De wind loeit om een bouwvaltop,
een schelle wind schiet suizend op,
belichtend als in spotternij,
de resten van wat huisgerei.
Hier vond wie dagelijks nam en gaf
een ruw en eindloos massagraf.
Het werk van hersens, hand en lust
is even grondig uitgeblust.
Ik wend mij naar de waterkant.
De schepen liggen leeggebrand.
Het water, d' eeuwenoude baan
voert bloed en roet naar d' oceaan.
Daar staat de dood nog op de brug,
een zwarte schaduw, recht van rug.
Och broeders, hij bleef ongedeerd
terwijl uw schim hier langs marcheert.
Links, rechts....
Maar als die stad weer is herbouwd
van staal en steen en glas en hout,
die kleine wereld is hersteld,
bolwerk van koopwaar, zee en geld,
als er gewerkt weer wordt op de as
van wie voor kort hier werkend was -
Dan zullen nog bij nieuwe maan
uw schimmen door de straten gaan.
Links, rechts....
Clara Eggink
Ik waag mij haast niet in die straat
waar gloeiend puin in 't donker staat.
De wind loeit om een bouwvaltop,
een schelle wind schiet suizend op,
belichtend als in spotternij,
de resten van wat huisgerei.
Hier vond wie dagelijks nam en gaf
een ruw en eindloos massagraf.
Het werk van hersens, hand en lust
is even grondig uitgeblust.
Ik wend mij naar de waterkant.
De schepen liggen leeggebrand.
Het water, d' eeuwenoude baan
voert bloed en roet naar d' oceaan.
Daar staat de dood nog op de brug,
een zwarte schaduw, recht van rug.
Och broeders, hij bleef ongedeerd
terwijl uw schim hier langs marcheert.
Links, rechts....
Maar als die stad weer is herbouwd
van staal en steen en glas en hout,
die kleine wereld is hersteld,
bolwerk van koopwaar, zee en geld,
als er gewerkt weer wordt op de as
van wie voor kort hier werkend was -
Dan zullen nog bij nieuwe maan
uw schimmen door de straten gaan.
Links, rechts....
Clara Eggink
nounou
donderdag 3 mei 2018 om 23:32
Als een Joods restaurant in Amsterdam 3x achter elkaar het doelwit is van vernielingen, dan kun je toch niet met droge ogen beweren dat het niets met antisemitisme te maken heeft. En toch gebeurt het.hollebollegijs schreef: ↑03-05-2018 23:19Jij zegt dat ze wegkijken.
Wegkijken is niets doen.
Maar er wordt wel degelijk iets gedaan.
Dat de oorzaken van antisemitisme aangepakt moeten worden lijkt me glashelder maar nogmaals als ik ook de publiciteit en zelfs uitspraken van Merkel hier over hoor is er geen sprake van wegkijken.
donderdag 3 mei 2018 om 23:43
XXXIV
De duisternis - en wij, een heimelijk paar,
twee gasten van de nacht, blind, zwijmeldronken,
en stad en land al haast in slaap verzonken,
en ginds, boven ons zwartverwaaide haar,
jagende wolken in hun stormig jaar.
Je tred was luchtig toen de maan niet scheen,
je sloeg je arm zo innig om me heen,
het maakte blij. Maar telkens was ook daar
dat spookbeeld : jouw gelaat, of je rondwaarde
in dromen. Toen : schoten, vliegtuigen, licht-
bundels die 't duister van de nacht doorsneden.
Het dreunde, diep beneden in de aarde.
Jij - als versteend. En met een kus gaf ik
je liefde en je angst een toets van vrede.
Hans Keilson, uit 'Sonnetten voor Hanna'
De duisternis - en wij, een heimelijk paar,
twee gasten van de nacht, blind, zwijmeldronken,
en stad en land al haast in slaap verzonken,
en ginds, boven ons zwartverwaaide haar,
jagende wolken in hun stormig jaar.
Je tred was luchtig toen de maan niet scheen,
je sloeg je arm zo innig om me heen,
het maakte blij. Maar telkens was ook daar
dat spookbeeld : jouw gelaat, of je rondwaarde
in dromen. Toen : schoten, vliegtuigen, licht-
bundels die 't duister van de nacht doorsneden.
Het dreunde, diep beneden in de aarde.
Jij - als versteend. En met een kus gaf ik
je liefde en je angst een toets van vrede.
Hans Keilson, uit 'Sonnetten voor Hanna'
nounou
donderdag 3 mei 2018 om 23:48
Je haalt van alles door elkaar.Pientjexxxx schreef: ↑03-05-2018 23:32Als een Joods restaurant in Amsterdam 3x achter elkaar het doelwit is van vernielingen, dan kun je toch niet met droge ogen beweren dat het niets met antisemitisme te maken heeft. En toch gebeurt het.
Er is sprake van antisemitisme - wordt nergens ontkent - en het neemt toe.
Maar jij schrijft over "wegkijken" en dat klopt niet want er wordt wel degelijk actie ondernomen.
En nee je kan niet voor ieder Joods restaurant een politiepost neerzetten.
Dus nogmaals JA er is antisemitisme en NEE er wordt niet weggekeken , zie daarvoor de bewaking, publiciteit en aandacht van de politiek
o.a. Merkel maar ook
https://messianieuws.nl/politici-solida ... estaurant/
https://www.parool.nl/verkiezingen/amst ... ~a4578329/
Dit is alleen Amsterdam
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
vrijdag 4 mei 2018 om 00:00
Bommen
De stad is stil.
De straten
hebben zich verbreed.
Kangeroes kijken door de venstergaten.
Een vrouw passeert.
De echo raapt gehaast
haar stappen op.
De stad is stil.
Een kat rolt stijf van het kozijn.
Het licht is als een blok verplaatst.
Geruisloos vallen drie vier bommen op het plein
en drie vier huizen hijsen traag
hun rode vlag.
Paul Rodenko
De stad is stil.
De straten
hebben zich verbreed.
Kangeroes kijken door de venstergaten.
Een vrouw passeert.
De echo raapt gehaast
haar stappen op.
De stad is stil.
Een kat rolt stijf van het kozijn.
Het licht is als een blok verplaatst.
Geruisloos vallen drie vier bommen op het plein
en drie vier huizen hijsen traag
hun rode vlag.
Paul Rodenko
nounou
vrijdag 4 mei 2018 om 00:23
Het gedicht van Anne Vegter - Intussen in Nederland
Kan het niet geschreven vinden, maar ze draagt het hier prachtig zelf voor bij Adriaan van Dis . https://youtu.be/KZoJofyNsU0
Kan het niet geschreven vinden, maar ze draagt het hier prachtig zelf voor bij Adriaan van Dis . https://youtu.be/KZoJofyNsU0
When the missionaries came to Africa they had the Bible and we had the land. They said "Let us pray." We closed our eyes. When we opened them we had the Bible and they had the land.
Desmond Tutu
Desmond Tutu
vrijdag 4 mei 2018 om 02:13
Primo Levi.zazamaenade schreef: ↑03-05-2018 19:31Het is wat traditioneel, maar de tekst raakt me diep :
Gij die veilig leeft
In uw beschutte huizen,
Gij die 's avonds thuiskomt
Bij warme spijs en dierbare gezichten :
Bedenkt of dit een man is
Die werkt in de modder
Die geen vrede kent
Die vecht om een stuk brood
Die sterft om een ja of een nee.
Bedenkt of dit een vrouw is
Zonder haar en zonder naam
Zonder herinnering aan wat was
Met lege ogen en koude schoot
Als een kikvors in de winter.
Bedenkt dat dit geweest is :
Ik beveel u deze woorden.
Grift ze in uw hart
Waar ge gaat waar ge staat
Bij het opstaan bij het slapen gaan :
Zegt ze voort aan uw kinderen.
Of uw huis begeve u,
Ziekte verlamme u,
Uw nageslacht wende zich van u.
Primo Levi 'Is dit een mens'
Dit schreef Primo Levi in het voorwoord van de Italiaanse schooluitgave van Is dit een mens uit 1972.
[...]Sindsdien is er een kwart eeuw voorbijgegaan; en vandaag kijken we om ons heen en zien met angst dat dat gevoel van opluchting misschien voorbarig was. Nee, er bestaan op dit ogenblik nergens gaskamers of verbrandingsovens, maar er bestaan wel concentratiekampen, in Griekenland, in de Sovjet-Unie, in Vietnam, in Brazilië. Er bestaan in bijna alle landen gevangenissen, opvoedingsgestichten, krankzinnigengestichten waar, net als in Auschwitz, een mens zijn naam en gezicht verliest, zijn waardigheid en zijn hoop. En vooral, het fascisme is niet dood: in sommige landen is het sterk, in andere beidt het zijn tijd, en het belooft de wereld nog steeds een Nieuwe Orde.[...]
vrijdag 4 mei 2018 om 09:40
De oorlog is inderdaad in 1939 begonnen, maar de oorlog in Nederland pas in 1940, op 10 mei om precies te zijn. Dat herdenken we in Nederland.bethweeter schreef: ↑03-05-2018 19:15En de oorlog is ook begonnen in 1939 en niet in 1940 zoals velen denken. Maar dit gedicht heeft voor mij met dodenherdenking (4 mei) te maken. Dat schreef ik ook in mijn OP
Maar waar zijn dan de oren van het konijn? Die zitten nog in mijn potlood opa (vrij naar Herman van Veen)
vrijdag 4 mei 2018 om 14:29
Ik gedenk op deze dag mijn uitgemoorde/vermoorde familieleden van vaders kant.
Meer dan 90% van hen is omgekomen in de vernietigingskampen
Ja, er is een holocaust gedenkdag, maar als het geen oorlog was geweest was het Hitler nooit op deze schaal gelukt.
Voor mij is het dus een oorlogsdaad en zij zijn oorlogsslachtoffers. En ik denk vanavond speciaal aan hen.
Meer dan 90% van hen is omgekomen in de vernietigingskampen
Ja, er is een holocaust gedenkdag, maar als het geen oorlog was geweest was het Hitler nooit op deze schaal gelukt.
Voor mij is het dus een oorlogsdaad en zij zijn oorlogsslachtoffers. En ik denk vanavond speciaal aan hen.
Op díé fiets!
vrijdag 4 mei 2018 om 22:25
Zoals uit jouw posts blijkt?
Het officiële gedenkschrift voor 4 mei luidt:
Tijdens de Nationale Herdenking herdenken wij de Nederlandse oorlogsslachtoffers. Allen – burgers en militairen – die in het Koninkrijk der Nederlanden of waar ook ter wereld zijn omgekomen of vermoord sinds het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog, en daarna in oorlogssituaties en bij vredesoperaties.
Goochelaar Ben Ali Libi, oftewel Michel Velleman, waar het gedicht over gaat, was een Nederlandse burger die is vermoord in Sobibor in 1943. Hij, en daarmee het gedicht valt dus duidelijk binnen de definitie en "hoort" ook officieel gewoon bij 4 mei.
vrijdag 4 mei 2018 om 22:46
Zo is het, Elein.
Zelf heb ik de tekst van Primo Levi, die een Italiaanse Jood was die Auschwitz heeft overleefd, hier opgeschreven omdat zijn boeken over de Holocaust, zijn ervaringen en overwegingen me destijds voor het eerst écht persoonlijk geraakt hebben als het om deze periode van onze geschiedenis gaat.
Zelf heb ik de tekst van Primo Levi, die een Italiaanse Jood was die Auschwitz heeft overleefd, hier opgeschreven omdat zijn boeken over de Holocaust, zijn ervaringen en overwegingen me destijds voor het eerst écht persoonlijk geraakt hebben als het om deze periode van onze geschiedenis gaat.
nounou
