Digi
alle pijlers
Na de dood
woensdag 12 januari 2011 om 18:51
Mijn partner en ik hebben het er een tijdje over gehad wat we willen wanneer we overlijden. Gecremeerd of begraven worden?
Ik kan mezelf er niet toe dwingen hier serieus over na te denken omdat ik beide verschrikkelijk zou vinden, en ik zal heel erg eerlijk zijn... wie weet nu wat er na onze dood gebeurd? Heeft wat er met mijn lichaam gebeurd daar invloed op?!
Gezien ik vroeg of laat toch een beslissing moet maken hoop ik dat anderen misschien hun eigen mening willen delen met mij - zodat ik het allemaal ook eens van een andere kant zie.
Alvast hartstikke bedankt!
Ik kan mezelf er niet toe dwingen hier serieus over na te denken omdat ik beide verschrikkelijk zou vinden, en ik zal heel erg eerlijk zijn... wie weet nu wat er na onze dood gebeurd? Heeft wat er met mijn lichaam gebeurd daar invloed op?!
Gezien ik vroeg of laat toch een beslissing moet maken hoop ik dat anderen misschien hun eigen mening willen delen met mij - zodat ik het allemaal ook eens van een andere kant zie.
Alvast hartstikke bedankt!
woensdag 12 januari 2011 om 19:31
quote:[message=8190394,noline]... Nu hebben we afgesproken dat ik toch word gecremeerd en zij de urn meeneemt naar het land waar ze woont....Dat hebben wij ook afgesproken, mocht een van ons nu we tijdelijk in de US wonen, overlijden. Het schept bovendien de mogelijkheid èn hier èn later in Nederland een ceremonie te houden.
woensdag 12 januari 2011 om 19:34
quote:mijnverhaal001 schreef op 12 januari 2011 @ 19:29:
[...]
En hoe kan dat dan opeens zo gekomen zijn? Over wat voor ervaringen heb je het. Ik neig zelf ook wat meer naar cremeren, mijn vriend is er zeker van dat hij dit wil.. Maar hoe gaat dat bij een uitvaart in zijn werk dan? :o
Ik werk in de zorg, in een verzorgingstehuis. In mijn werk heb ik gewoon regelmatig te maken met de dood.
Bij elke bewoner bij ons die overleed ben ik nog gaan kijken, als ik de mogelijkheid had. Wanneer je zo regelmatig met de dood in aanraking komt, is het lange na zo eng niet meer als wanneer je er nooit mee te maken hebt.
Ik realiseer me steeds meer dat doodgaan gewoon bij het leven hoort. Het is niet eng of abnormaal, het is gewoon, heel gewoon.
En ik zie ook dat mensen van 80, 90 er heel anders tegenaan kijken dan wij. Omdat ze gewoon in een heel andere levensfase zitten, en ik zie dat mensen in die levensfase de dood veel minder vrezen, en hem vaak zelfs verwelkomen.
[...]
En hoe kan dat dan opeens zo gekomen zijn? Over wat voor ervaringen heb je het. Ik neig zelf ook wat meer naar cremeren, mijn vriend is er zeker van dat hij dit wil.. Maar hoe gaat dat bij een uitvaart in zijn werk dan? :o
Ik werk in de zorg, in een verzorgingstehuis. In mijn werk heb ik gewoon regelmatig te maken met de dood.
Bij elke bewoner bij ons die overleed ben ik nog gaan kijken, als ik de mogelijkheid had. Wanneer je zo regelmatig met de dood in aanraking komt, is het lange na zo eng niet meer als wanneer je er nooit mee te maken hebt.
Ik realiseer me steeds meer dat doodgaan gewoon bij het leven hoort. Het is niet eng of abnormaal, het is gewoon, heel gewoon.
En ik zie ook dat mensen van 80, 90 er heel anders tegenaan kijken dan wij. Omdat ze gewoon in een heel andere levensfase zitten, en ik zie dat mensen in die levensfase de dood veel minder vrezen, en hem vaak zelfs verwelkomen.
668, the neighbour of the Beast
woensdag 12 januari 2011 om 19:35
En zijn jullie dus ook allemaal verzekert voor de uitvaard? Zoja waar.. want ik ben nog aan het zoeken. Misschien slechte en goede ervaringen meegemaakt?
Trouwens even off topic: Ik ben nu een tijdje aan het meelezen, en wil graag vast op dit forum blijven rondzwerven.. alleen da shagerijnige grijze mannetje bij mijn naam wordt ik een beetje zat maar het lukt me niet om hem te veranderen - anderen ook problemen er mee gehad?
Trouwens even off topic: Ik ben nu een tijdje aan het meelezen, en wil graag vast op dit forum blijven rondzwerven.. alleen da shagerijnige grijze mannetje bij mijn naam wordt ik een beetje zat maar het lukt me niet om hem te veranderen - anderen ook problemen er mee gehad?
woensdag 12 januari 2011 om 19:39
Toevallig hebben vriend en ik het over gehad vorige week.
een heel goede vriendin van ons is plotseling overleden....nog heel jong
Ik heb hem gezegd dat hij mag doen wat hij wil als ik dood ben,maakt mij niet uit.
Cremeren of begraven? doe maar het goedkoopste of waar hij zich goed bij voelt.
De nabestaanden moeten verder ermee zeg maar.
Ik heb tegen vriend gezegd dat hij de eerste 40 jaar niet dood mag...dus dat was ook geregeld.
Op de begravenis van diezelfde vriendin vorige week hadden we na de dienst en kerkhof gierende trek en kregen 1 bolletje.
Zus en ik vonden dat op onze begravenis minmaal 2 broodjes pp moesten zijn of nog liever, minisnacks,broodjes hamburger en frietjes....
een heel goede vriendin van ons is plotseling overleden....nog heel jong
Ik heb hem gezegd dat hij mag doen wat hij wil als ik dood ben,maakt mij niet uit.
Cremeren of begraven? doe maar het goedkoopste of waar hij zich goed bij voelt.
De nabestaanden moeten verder ermee zeg maar.
Ik heb tegen vriend gezegd dat hij de eerste 40 jaar niet dood mag...dus dat was ook geregeld.
Op de begravenis van diezelfde vriendin vorige week hadden we na de dienst en kerkhof gierende trek en kregen 1 bolletje.
Zus en ik vonden dat op onze begravenis minmaal 2 broodjes pp moesten zijn of nog liever, minisnacks,broodjes hamburger en frietjes....
woensdag 12 januari 2011 om 19:39
woensdag 12 januari 2011 om 19:40
quote:Marels schreef op 12 januari 2011 @ 19:11:
Ik heb daar trouwens altijd zo'n zombie-idee bij. Dat op de dag des oordeels de doden weer opstaan enzo. Da's ook een pré voor cremeren; dan hoef ik niet mee te zombiëen.
Dat is voor mij ook een reden om voor cremeren te kiezen..
Nee serieus, ik kies voor crematie, in zó'n koude grond lijkt me ook zo saai.. En dan al die beestjes en bovenstaande..brrrr
Strooi mij maar lekker uit, en het is prettiger om overleden geliefden te herdenken @ home ipv om een steenkoude begraafplaats...toch?
Ik heb daar trouwens altijd zo'n zombie-idee bij. Dat op de dag des oordeels de doden weer opstaan enzo. Da's ook een pré voor cremeren; dan hoef ik niet mee te zombiëen.
Dat is voor mij ook een reden om voor cremeren te kiezen..
Nee serieus, ik kies voor crematie, in zó'n koude grond lijkt me ook zo saai.. En dan al die beestjes en bovenstaande..brrrr
Strooi mij maar lekker uit, en het is prettiger om overleden geliefden te herdenken @ home ipv om een steenkoude begraafplaats...toch?
woensdag 12 januari 2011 om 19:45
Ik heb heel wat goede reacties hier gelezen en ik denk dat ik na nog wat nadenken wel een besluit kan maken.
Ik vond het cremeren, en dan in zo een urn begraafplaats (zodat mensen je toch kunnen opzoeken) eigenlijk wel heel erg mooi klinken. Dan natuurlijk helemaal wanneer mijn partner naast mij kan komen liggen.
Dat ik bang ben voor een eventueel 'iets' na de dood moet ik dan van mij afzetten, want je zal het nooit weten! En anders lig ik daar nogal teleurgesteld in mijn graf te vergaan en had liever mooi gecremeerd willen worden.
Hartstikke bedankt iedereen!
Ik vond het cremeren, en dan in zo een urn begraafplaats (zodat mensen je toch kunnen opzoeken) eigenlijk wel heel erg mooi klinken. Dan natuurlijk helemaal wanneer mijn partner naast mij kan komen liggen.
Dat ik bang ben voor een eventueel 'iets' na de dood moet ik dan van mij afzetten, want je zal het nooit weten! En anders lig ik daar nogal teleurgesteld in mijn graf te vergaan en had liever mooi gecremeerd willen worden.
Hartstikke bedankt iedereen!
woensdag 12 januari 2011 om 19:45
quote:Rogue_22 schreef op 12 januari 2011 @ 19:39:
@ Olivia: de as is uitgestrooid over een veld bij een boom. Er is niks meer over. Mijn moeder weet ook niet meer welke boom het was, het was in westgaarde in Amsterdam, ben er nog wel eens geweest maar ja je weet niet waar het was. Als je nou een graf had is het anders.De as van mijn moeder is uitgestrooid over zee. Zij is dus 'overal' en dat vind ik een mooie gedachte. Ik (en mijn familieleden) hebben niets met 'een plek', wel met gedachtes en herinneringen. Maar ik kan me voorstellen dat andere mensen behoefte hebben aan een Plek.
@ Olivia: de as is uitgestrooid over een veld bij een boom. Er is niks meer over. Mijn moeder weet ook niet meer welke boom het was, het was in westgaarde in Amsterdam, ben er nog wel eens geweest maar ja je weet niet waar het was. Als je nou een graf had is het anders.De as van mijn moeder is uitgestrooid over zee. Zij is dus 'overal' en dat vind ik een mooie gedachte. Ik (en mijn familieleden) hebben niets met 'een plek', wel met gedachtes en herinneringen. Maar ik kan me voorstellen dat andere mensen behoefte hebben aan een Plek.
Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje
woensdag 12 januari 2011 om 19:47
quote:mijnverhaal001 schreef op 12 januari 2011 @ 19:45:
Dat ik bang ben voor een eventueel 'iets' na de dood moet ik dan van mij afzetten, want je zal het nooit weten! En anders lig ik daar nogal teleurgesteld in mijn graf te vergaan en had liever mooi gecremeerd willen worden.
Nee, je ligt niet teleurgesteld in je graf te vergaan, want je bent dan dood Als er leven na de dood is/zou zijn, dan gaat je ziel over in iets anders. Niet je lichaam. En je ziel is dan allang je lijf uit als je begraven of gecremeerd wordt, je lichaam is dan alleen nog een omhulsel.
Dat ik bang ben voor een eventueel 'iets' na de dood moet ik dan van mij afzetten, want je zal het nooit weten! En anders lig ik daar nogal teleurgesteld in mijn graf te vergaan en had liever mooi gecremeerd willen worden.
Nee, je ligt niet teleurgesteld in je graf te vergaan, want je bent dan dood Als er leven na de dood is/zou zijn, dan gaat je ziel over in iets anders. Niet je lichaam. En je ziel is dan allang je lijf uit als je begraven of gecremeerd wordt, je lichaam is dan alleen nog een omhulsel.
Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje
woensdag 12 januari 2011 om 19:49
Ik wil graag gecremeerd worden (alleen voorlopig nog even niet als het kan ) quote:himalaya schreef op 12 januari 2011 @ 19:20:
Ik herinner mijn overleden dierbaren op bepaalde momenten, situaties of plekken. Niet op een kerkhof waar dan de resten liggen.
...Dat heb ik met mijn tante gedaan, die had vroeger een surfschool op het strand van Rockanje, toen die overleden was heb ik een jaartje later ergens op vakantie een surfplank gehuurd en ben gaan surfen, en ergens op het water even de plank stil gelegd en een momentje aan haar gedacht.
Ik herinner mijn overleden dierbaren op bepaalde momenten, situaties of plekken. Niet op een kerkhof waar dan de resten liggen.
...Dat heb ik met mijn tante gedaan, die had vroeger een surfschool op het strand van Rockanje, toen die overleden was heb ik een jaartje later ergens op vakantie een surfplank gehuurd en ben gaan surfen, en ergens op het water even de plank stil gelegd en een momentje aan haar gedacht.
woensdag 12 januari 2011 om 19:50
woensdag 12 januari 2011 om 19:58
quote:Woordenaar schreef op 12 januari 2011 @ 19:50:
[...]
Kijk, dat vind ik nou een interessante opmerking. Wat heeft je dan precies geraakt , zodat je denkt aan leven na de dood?
Nou dat is dus niet zo gemakkelijk te verwoorden. Om dr een cliche in te gooien; je moet erbij geweest zijn om te weten wat ik bedoel. Toch een poging;
Tijdens mijn werk ben ik regelmatig aanwezig als mensen daadwerkelijk overlijden. Dus concreet hun laatste adem uitblazen. Wat ik heb gezien is dat er vaak angsten mee spelen, (terminale) onrust, rusteloosheid. Maar vlak voor ze dood gaan zie ik een rust over ze komen, waardoor het hele gelaat ontspant. Dan zie ik ze eigenlijk uit het lichaam weg glijden. En dat ziet er heel erg rustig uit. Daarom heb ik het gevoel dat er meer is dan dit leven (wazige uitleg ja)
Daarbij benoemen mensen die stervende zijn soms ook wat ze zien. (overledenen, tunnel, licht, sterren). Er zijn mensen die hier een hele goede anatmosch/pathologische verklaring voor hebben zoals bloeddrukdaling en dergelijke. Ik geloof dat dat zeker mee speelt, maar toch blijf ik vast houden aan mijn gevoel puur omdat ik het zelf zie.... ( Ik ben verder niet koekoek ofzo, maar verwoorden is niet zo mn sterkste punt)
[...]
Kijk, dat vind ik nou een interessante opmerking. Wat heeft je dan precies geraakt , zodat je denkt aan leven na de dood?
Nou dat is dus niet zo gemakkelijk te verwoorden. Om dr een cliche in te gooien; je moet erbij geweest zijn om te weten wat ik bedoel. Toch een poging;
Tijdens mijn werk ben ik regelmatig aanwezig als mensen daadwerkelijk overlijden. Dus concreet hun laatste adem uitblazen. Wat ik heb gezien is dat er vaak angsten mee spelen, (terminale) onrust, rusteloosheid. Maar vlak voor ze dood gaan zie ik een rust over ze komen, waardoor het hele gelaat ontspant. Dan zie ik ze eigenlijk uit het lichaam weg glijden. En dat ziet er heel erg rustig uit. Daarom heb ik het gevoel dat er meer is dan dit leven (wazige uitleg ja)
Daarbij benoemen mensen die stervende zijn soms ook wat ze zien. (overledenen, tunnel, licht, sterren). Er zijn mensen die hier een hele goede anatmosch/pathologische verklaring voor hebben zoals bloeddrukdaling en dergelijke. Ik geloof dat dat zeker mee speelt, maar toch blijf ik vast houden aan mijn gevoel puur omdat ik het zelf zie.... ( Ik ben verder niet koekoek ofzo, maar verwoorden is niet zo mn sterkste punt)
Op zaterdag help ik tamme dieren weer het beest in zichzelf te vinden.
woensdag 12 januari 2011 om 19:58
quote:himalaya schreef op 12 januari 2011 @ 19:45:
[...]
De as van mijn moeder is uitgestrooid over zee. Zij is dus 'overal' en dat vind ik een mooie gedachte. Ik (en mijn familieleden) hebben niets met 'een plek', wel met gedachtes en herinneringen. Maar ik kan me voorstellen dat andere mensen behoefte hebben aan een Plek.Dat heb ik nu met de wind, dat als ik die voel dat ik weet dat mijn vader bij me is. Maar toen ik jong was had ik wel behoefte aan een plek om heen te gaan, maar nu heb ik daar vrede mee.
[...]
De as van mijn moeder is uitgestrooid over zee. Zij is dus 'overal' en dat vind ik een mooie gedachte. Ik (en mijn familieleden) hebben niets met 'een plek', wel met gedachtes en herinneringen. Maar ik kan me voorstellen dat andere mensen behoefte hebben aan een Plek.Dat heb ik nu met de wind, dat als ik die voel dat ik weet dat mijn vader bij me is. Maar toen ik jong was had ik wel behoefte aan een plek om heen te gaan, maar nu heb ik daar vrede mee.
woensdag 12 januari 2011 om 20:01
Het maakt mij totaal niet uit wat er met mij gebeurt na mijn dood.
Dood is dood en ik voel er toch niks van, dus ik zeg altijd tegen mijn man dat hij maar moet zien wat hij met me doet. Begraven, cremeren of in de kliko, maakt mij niet uit. Organen nodig? Haal er maar uit wat nodig is, ik zal tegen die tijd nergens meer tegen protesteren.
Muziek tijdens plechtigheid heb ik wel verteld wat ik leuk zou vinden, maar als mijn nabestaanden besluiten om helemaal geen plechtigheid te organiseren is dat ook goed.
Ik vind doodgaan en alles eromheen zo overrated...
Dood is dood en ik voel er toch niks van, dus ik zeg altijd tegen mijn man dat hij maar moet zien wat hij met me doet. Begraven, cremeren of in de kliko, maakt mij niet uit. Organen nodig? Haal er maar uit wat nodig is, ik zal tegen die tijd nergens meer tegen protesteren.
Muziek tijdens plechtigheid heb ik wel verteld wat ik leuk zou vinden, maar als mijn nabestaanden besluiten om helemaal geen plechtigheid te organiseren is dat ook goed.
Ik vind doodgaan en alles eromheen zo overrated...
woensdag 12 januari 2011 om 20:05
Ik wil gecremeerd worden als ik overleden ben. En de as kunnen mijn nabestaanden mee doen wat ze willen. En liefst ook eerst de organen uithalen waar mensen iets aan hebben.
Mijn moeder is ook gecremeerd, ik heb een kettinkje met haar as om, voor zolang als dat nog goed voelt. De rest gaat uitgestrooid worden bij het crematorium waar ze gecremeerd is.
Mijn moeder is ook gecremeerd, ik heb een kettinkje met haar as om, voor zolang als dat nog goed voelt. De rest gaat uitgestrooid worden bij het crematorium waar ze gecremeerd is.
woensdag 12 januari 2011 om 20:11
Heb ivm mijn werk een aantal malen een crematieproces meegemaakt, inclusief de kist sluiten, in de oven doen en na anderhalf uur de resten er weer uit halen en filteren. Niey heel fijn vind ik maar om nou 9 meter diep onder de grond begraven te worden is ook niet echt een fijne gedachte.
En je denkt er toch aan bij leven dus de gedachte dat je dan dood bent en niets meer weet gaat niet helemaal op voor mij.
De gedachte, vooral de eerste dagen na een begrafenis, van een geliefde zo diep en donker onder de grond..Nee dan toch maar cremeren!
En je denkt er toch aan bij leven dus de gedachte dat je dan dood bent en niets meer weet gaat niet helemaal op voor mij.
De gedachte, vooral de eerste dagen na een begrafenis, van een geliefde zo diep en donker onder de grond..Nee dan toch maar cremeren!
woensdag 12 januari 2011 om 20:12
woensdag 12 januari 2011 om 20:13
woensdag 12 januari 2011 om 20:16
Dood zijn is een dure liefhebberij voor de nabestaande, of voor jezelf als je je uitgebreid verzekerd wil hebben.
Zonde van het geld. Ik wil dat geld uitgeven gedurende mijn leven, of uitgeven aan de nog levenden. Een goed doel of zo. Ik wil mezelf daarom ter beschikking stellen aan de wetenschap. Dan ben ik nog ergens nuttig voor na mijn dood.
Zonde van het geld. Ik wil dat geld uitgeven gedurende mijn leven, of uitgeven aan de nog levenden. Een goed doel of zo. Ik wil mezelf daarom ter beschikking stellen aan de wetenschap. Dan ben ik nog ergens nuttig voor na mijn dood.
woensdag 12 januari 2011 om 20:17
quote:Marielle29 schreef op 12 januari 2011 @ 20:11:
De gedachte, vooral de eerste dagen na een begrafenis, van een geliefde zo diep en donker onder de grond..Nee dan toch maar cremeren!
Dit staat mij ook zo tegen.
Het idee dat iemand van wie je zielsveel houdt een paar meter onder de grond ligt in mijn geval op 500 meter van mijn huis. Brrrr
Ondanks deze gedachte toch maar begraven.
De gedachte, vooral de eerste dagen na een begrafenis, van een geliefde zo diep en donker onder de grond..Nee dan toch maar cremeren!
Dit staat mij ook zo tegen.
Het idee dat iemand van wie je zielsveel houdt een paar meter onder de grond ligt in mijn geval op 500 meter van mijn huis. Brrrr
Ondanks deze gedachte toch maar begraven.
Op zaterdag help ik tamme dieren weer het beest in zichzelf te vinden.
