Digi
alle pijlers
Na de dood
woensdag 12 januari 2011 om 18:51
Mijn partner en ik hebben het er een tijdje over gehad wat we willen wanneer we overlijden. Gecremeerd of begraven worden?
Ik kan mezelf er niet toe dwingen hier serieus over na te denken omdat ik beide verschrikkelijk zou vinden, en ik zal heel erg eerlijk zijn... wie weet nu wat er na onze dood gebeurd? Heeft wat er met mijn lichaam gebeurd daar invloed op?!
Gezien ik vroeg of laat toch een beslissing moet maken hoop ik dat anderen misschien hun eigen mening willen delen met mij - zodat ik het allemaal ook eens van een andere kant zie.
Alvast hartstikke bedankt!
Ik kan mezelf er niet toe dwingen hier serieus over na te denken omdat ik beide verschrikkelijk zou vinden, en ik zal heel erg eerlijk zijn... wie weet nu wat er na onze dood gebeurd? Heeft wat er met mijn lichaam gebeurd daar invloed op?!
Gezien ik vroeg of laat toch een beslissing moet maken hoop ik dat anderen misschien hun eigen mening willen delen met mij - zodat ik het allemaal ook eens van een andere kant zie.
Alvast hartstikke bedankt!
woensdag 12 januari 2011 om 20:24
Wij worden allemaal gecremeerd in de familie, dus dit is al een vaststaand feit. Voor alle familieleden die de afgelopen jaren zijn overleden hebben we een gedenkplaatje laten maken en aan een zuil laten maken op het crematorium, bij het uitstrooiveld, waar iedereen ligt. Zo hebben we toch een plekje waar we naartoe kunnen, en dit doen we regelmatig.Ik heb altijd een heel naar gevoel als ik op een kerkhof kom, vandaar deze vrij makkelijke keuze
woensdag 12 januari 2011 om 20:31
Mijn vader is begraven. En dat brengt inderdaad wat werk met zich mee. Ik ga in de herfst regelmatig langs om de bladeren van zijn graf te vegen. In de winter veeg ik de sneeuw eraf. Ik vervang plantjes, steek een kaars aan in zijn lantaarn, vul een emmer met water en een beetje glansspoelmiddel en boen de vogelpoep eraf enz... En ik kwaak ook hele verhalen tegen hem. Gelukkig is het altijd erg rustig op dat kerkhof.
Mijn moeder komt er een paar keer per week. Maar omdat zij niet zo goed ter been meer is doet ze niet veel meer dan een nieuwe kaars aansteken. Dat wil ik ook niet, de randen naast zijn grafsteen zijn heel krap, dan ligt ze zo languit. Als mijn moeder vindt dat er gepoetst moet worden dan belt ze me om te vertellen dat "er bij papa nodig schoongemaakt moet worden".
Voor mij is de begraafplaats een plek waar ik soort van even bij mijn vader langs ga. Ook al is hij al jaren dood, hij ligt er toch. Daarnaast heb ik ook heel veel mooie herinneringen aan hem.
Mijn moeder komt er een paar keer per week. Maar omdat zij niet zo goed ter been meer is doet ze niet veel meer dan een nieuwe kaars aansteken. Dat wil ik ook niet, de randen naast zijn grafsteen zijn heel krap, dan ligt ze zo languit. Als mijn moeder vindt dat er gepoetst moet worden dan belt ze me om te vertellen dat "er bij papa nodig schoongemaakt moet worden".
Voor mij is de begraafplaats een plek waar ik soort van even bij mijn vader langs ga. Ook al is hij al jaren dood, hij ligt er toch. Daarnaast heb ik ook heel veel mooie herinneringen aan hem.
woensdag 12 januari 2011 om 20:32
quote:Marels schreef op 12 januari 2011 @ 20:13:
Zeg, hoe is dat dan met cremeren trouwens. Jouw as die in een urn zit... Da's toch niet zuiver jouw as maar het gecombineerde van jouw lichaam en kist?
Of kunnen ze dat filteren?
Iemand een idee hoe dat gaat?Ooit bij een open dag van een crematorium geweest. Daar vertelden ze dat het inderdaad alleen jóuw as is die in die urn terecht komt. De kist verbrandt veel sneller dan jouw lichaam en daar deden ze wat mee (ik ben even vergeten wat...). Maar de man in kwestie vertelde dat er dus geen andere resten in de urn terechtkomen.
Zeg, hoe is dat dan met cremeren trouwens. Jouw as die in een urn zit... Da's toch niet zuiver jouw as maar het gecombineerde van jouw lichaam en kist?
Of kunnen ze dat filteren?
Iemand een idee hoe dat gaat?Ooit bij een open dag van een crematorium geweest. Daar vertelden ze dat het inderdaad alleen jóuw as is die in die urn terecht komt. De kist verbrandt veel sneller dan jouw lichaam en daar deden ze wat mee (ik ben even vergeten wat...). Maar de man in kwestie vertelde dat er dus geen andere resten in de urn terechtkomen.
woensdag 12 januari 2011 om 20:32
quote:biebelien schreef op 12 januari 2011 @ 19:39:
Op de begravenis van diezelfde vriendin vorige week hadden we na de dienst en kerkhof gierende trek en kregen 1 bolletje.
Zus en ik vonden dat op onze begravenis minmaal 2 broodjes pp moesten zijn of nog liever, minisnacks,broodjes hamburger en frietjes....Dat wordt dan geen goedkope begrafenis of crematie Bieb. Bij de koffietafel van mijn schoonvader (hij werd om 12.00 uur begraven, daarna had ik best honger) hadden we 2 broodjes de man. De kosten daarvan waren 1000 euro.... Ik zou dan de plaatselijke patatboer inhuren voor 200 euro. Kan je heel wat patatjes en broodjes van betalen.
Op de begravenis van diezelfde vriendin vorige week hadden we na de dienst en kerkhof gierende trek en kregen 1 bolletje.
Zus en ik vonden dat op onze begravenis minmaal 2 broodjes pp moesten zijn of nog liever, minisnacks,broodjes hamburger en frietjes....Dat wordt dan geen goedkope begrafenis of crematie Bieb. Bij de koffietafel van mijn schoonvader (hij werd om 12.00 uur begraven, daarna had ik best honger) hadden we 2 broodjes de man. De kosten daarvan waren 1000 euro.... Ik zou dan de plaatselijke patatboer inhuren voor 200 euro. Kan je heel wat patatjes en broodjes van betalen.
woensdag 12 januari 2011 om 20:32
quote:mijnverhaal001 schreef op 12 januari 2011 @ 19:29:
[...]
Ik neig zelf ook wat meer naar cremeren, mijn vriend is er zeker van dat hij dit wil.. Maar hoe gaat dat bij een uitvaart in zijn werk dan? :o
Hoe een crematie in zijn werk gaat?
Die van mijn opa duurde een half uurtje..We hadden de grootste vleugel van het crematorium kunnen regelen, zodat er bijna 100 mensen aanwezig konden zijn.
Deegene die de uitvaart regelde vertelde kort wat mijn opa voor een man was, wij hebben wat als familie gezegd en daarna werden er een aantal liedjes gedraaid. Allemaal heel vredig. Aan het eind konden wij, als familie zijnde afscheid nemen en toen was het afgelopen. De kist met mijn opa bleef in de zaal staan toen wij wegliepen.
Ik vond het een erg mooie uitvaart, vriendelijk, vredig en 'lief'. Alles was keurig geregeld, de bloemen kregen allemaal een plek op grote tafels bij het uitstrooiveld en we zijn toen met een 'goed' gevoel naar huis gegaan.
Ik weet niet of dit was wat je bedoelde met je vraag!
[...]
Ik neig zelf ook wat meer naar cremeren, mijn vriend is er zeker van dat hij dit wil.. Maar hoe gaat dat bij een uitvaart in zijn werk dan? :o
Hoe een crematie in zijn werk gaat?
Die van mijn opa duurde een half uurtje..We hadden de grootste vleugel van het crematorium kunnen regelen, zodat er bijna 100 mensen aanwezig konden zijn.
Deegene die de uitvaart regelde vertelde kort wat mijn opa voor een man was, wij hebben wat als familie gezegd en daarna werden er een aantal liedjes gedraaid. Allemaal heel vredig. Aan het eind konden wij, als familie zijnde afscheid nemen en toen was het afgelopen. De kist met mijn opa bleef in de zaal staan toen wij wegliepen.
Ik vond het een erg mooie uitvaart, vriendelijk, vredig en 'lief'. Alles was keurig geregeld, de bloemen kregen allemaal een plek op grote tafels bij het uitstrooiveld en we zijn toen met een 'goed' gevoel naar huis gegaan.
Ik weet niet of dit was wat je bedoelde met je vraag!
woensdag 12 januari 2011 om 20:35
Ik vind zowel begraven worden als cremeren allebei naar. Verbrand worden in de oven of opgegeten worden door allerlei ondergronds gespuis brrr. Nou als ik dan moet kiezen dan zou ik toch voor begraven gaan maar dan liefst in een kist van lood zodat er geen enge spinnen, wormen e.d bij me kunnen die me gaan opeten, ik droog liever in. Volgens mij is een loden kist niet toegestaan, helaas.En ik wil mn mobiel mee in mijn kist, heeft te maken met een soort van irreële angst om levend begraven te worden. Wel bizar als je als bezoeker over het kerkhof wandelt en er gaat een mobiel af onder de grond hahahahaha.
Maar ik ben van plan om 100 te worden dus ik heb nog even om er over na te denken.
Maar ik ben van plan om 100 te worden dus ik heb nog even om er over na te denken.
woensdag 12 januari 2011 om 20:38
Oh, en voor mezelf heb ik een soort richtlijn opgesteld.
Ik wil het liefst gecremeerd worden. Dat heeft te maken met het idee dat je mogelijk nog kunt leven als je begraven wordt (tja... één of ander spookverhaal ofzo...). Als je nog leeft als je in die oven ligt ben je mijns inziens sneller dood.
Maar goed... als mijn familie me liever wil begraven: prima (maar dan wel graag met telefoon mee in de kist).
Ik heb ook heel duidelijk in die brief gezet dat het richtlijnen zijn... dus dat ze weten wat ík fijn zou vinden... maar ze zijn er helemaal vrij in om zelf nog dingen te bepalen....
Een aantal dingen heb ik wel als harde richtlijn gesteld: zo wil ik graag een uitvaartmis met hoopvolle muziek (dus geen treurige mis) en de muziek in het crematorium staat wat mij betreft ook vast.
Daarnaast wil ik niet te veel poespas (lees: geen broodjes of zo) in het crematorium. Ik heb liever dat mijn nabestaanden met zijn allen gezellig uit eten gaan...
Ik wil het liefst gecremeerd worden. Dat heeft te maken met het idee dat je mogelijk nog kunt leven als je begraven wordt (tja... één of ander spookverhaal ofzo...). Als je nog leeft als je in die oven ligt ben je mijns inziens sneller dood.
Maar goed... als mijn familie me liever wil begraven: prima (maar dan wel graag met telefoon mee in de kist).
Ik heb ook heel duidelijk in die brief gezet dat het richtlijnen zijn... dus dat ze weten wat ík fijn zou vinden... maar ze zijn er helemaal vrij in om zelf nog dingen te bepalen....
Een aantal dingen heb ik wel als harde richtlijn gesteld: zo wil ik graag een uitvaartmis met hoopvolle muziek (dus geen treurige mis) en de muziek in het crematorium staat wat mij betreft ook vast.
Daarnaast wil ik niet te veel poespas (lees: geen broodjes of zo) in het crematorium. Ik heb liever dat mijn nabestaanden met zijn allen gezellig uit eten gaan...
woensdag 12 januari 2011 om 20:40
woensdag 12 januari 2011 om 20:41
quote:Maryssa schreef op 12 januari 2011 @ 20:35:
Ik vind zowel begraven worden als cremeren allebei naar. Verbrand worden in de oven of opgegeten worden door allerlei ondergronds gespuis brrr. Nou als ik dan moet kiezen dan zou ik toch voor begraven gaan maar dan liefst in een kist van lood zodat er geen enge spinnen, wormen e.d bij me kunnen die me gaan opeten, ik droog liever in. Volgens mij is een loden kist niet toegestaan, helaas.En ik wil mn mobiel mee in mijn kist, heeft te maken met een soort van irreële angst om levend begraven te worden. Wel bizar als je als bezoeker over het kerkhof wandelt en er gaat een mobiel af onder de grond hahahahaha.
Maar ik ben van plan om 100 te worden dus ik heb nog even om er over na te denken.Nou, dat herken ik dus Bizar... heb nog nooit iemand gehoord met hetzelfde gevoel daarover...
Ik vind zowel begraven worden als cremeren allebei naar. Verbrand worden in de oven of opgegeten worden door allerlei ondergronds gespuis brrr. Nou als ik dan moet kiezen dan zou ik toch voor begraven gaan maar dan liefst in een kist van lood zodat er geen enge spinnen, wormen e.d bij me kunnen die me gaan opeten, ik droog liever in. Volgens mij is een loden kist niet toegestaan, helaas.En ik wil mn mobiel mee in mijn kist, heeft te maken met een soort van irreële angst om levend begraven te worden. Wel bizar als je als bezoeker over het kerkhof wandelt en er gaat een mobiel af onder de grond hahahahaha.
Maar ik ben van plan om 100 te worden dus ik heb nog even om er over na te denken.Nou, dat herken ik dus Bizar... heb nog nooit iemand gehoord met hetzelfde gevoel daarover...
woensdag 12 januari 2011 om 20:48
Ik vind de dood een natuurlijk onderdeel van het leven, dus ik heb gewoon nagedacht hoe ik het wil. Ik wil een crematie die zo sober en goedkoop mogelijk is. Niet omdat ik een kniert ben, maar omdat ik het nut niet zie van veel geld hieraan uitgeven.
Maar als mijn nabestaanden dit niet fijn vinden mogen ze gerust hun gang gaan en het wat aankleden. Zolang ik maar niet in een koets met een witte lakkist naar mijn laatste rustplaats ga.
Wat ze met mijn as doen mogen ze ook zelf weten, al vind ik een urn op de schoorsteenmantel niet erg passend bij mij.
Maar als mijn nabestaanden dit niet fijn vinden mogen ze gerust hun gang gaan en het wat aankleden. Zolang ik maar niet in een koets met een witte lakkist naar mijn laatste rustplaats ga.
Wat ze met mijn as doen mogen ze ook zelf weten, al vind ik een urn op de schoorsteenmantel niet erg passend bij mij.
woensdag 12 januari 2011 om 20:52
quote:milobiyu schreef op 12 januari 2011 @ 18:58:
Ik ben altyd voor begraven geweest...ik vind het zelf fijm om naar n plek te kunnen gaan om te rouwen.
Je kunt een urn ook begraven...dat is dus geen reden.
Ik wil zelf begraven worden...ik geloof wel in een leven hierna en denk dat cremeren gewoon niet okee is zo kort na een overlijden....
Ik ben altyd voor begraven geweest...ik vind het zelf fijm om naar n plek te kunnen gaan om te rouwen.
Je kunt een urn ook begraven...dat is dus geen reden.
Ik wil zelf begraven worden...ik geloof wel in een leven hierna en denk dat cremeren gewoon niet okee is zo kort na een overlijden....
Bazinga!
woensdag 12 januari 2011 om 20:52
quote:mijnverhaal001 schreef op 12 januari 2011 @ 19:29:
[...]
En hoe kan dat dan opeens zo gekomen zijn? Over wat voor ervaringen heb je het. Ik neig zelf ook wat meer naar cremeren, mijn vriend is er zeker van dat hij dit wil.. Maar hoe gaat dat bij een uitvaart in zijn werk dan? :o
Volgens mij hangt dat allemaal van je wensen af. Bij mijn moeder konden wel allerlei dingen kiezen..
Wij hebben gekozen om de kist te laten staan en weg te lopen. Daarna zou ze gecremeerd worden. Maar je kan ook kiezen dat je als iedereen er nog zit de kist verdwijnt, of als alleen de familie er nog zit. Je kan geloof ik ook kiezen om zelf de kist in de oven te duwen, doen, oven aan te zetten en dat soort dingen.
Net als met begraven. Wel of niet de kist naar het graf tillen, naar beneden laten zakken, aarde op de kist gooien, noem maar op... Mogelijkheden genoeg om te kiezen wat je wil.
[...]
En hoe kan dat dan opeens zo gekomen zijn? Over wat voor ervaringen heb je het. Ik neig zelf ook wat meer naar cremeren, mijn vriend is er zeker van dat hij dit wil.. Maar hoe gaat dat bij een uitvaart in zijn werk dan? :o
Volgens mij hangt dat allemaal van je wensen af. Bij mijn moeder konden wel allerlei dingen kiezen..
Wij hebben gekozen om de kist te laten staan en weg te lopen. Daarna zou ze gecremeerd worden. Maar je kan ook kiezen dat je als iedereen er nog zit de kist verdwijnt, of als alleen de familie er nog zit. Je kan geloof ik ook kiezen om zelf de kist in de oven te duwen, doen, oven aan te zetten en dat soort dingen.
Net als met begraven. Wel of niet de kist naar het graf tillen, naar beneden laten zakken, aarde op de kist gooien, noem maar op... Mogelijkheden genoeg om te kiezen wat je wil.
woensdag 12 januari 2011 om 21:03
quote:Maryssa schreef op 12 januari 2011 @ 20:35:
Ik vind zowel begraven worden als cremeren allebei naar. Verbrand worden in de oven of opgegeten worden door allerlei ondergronds gespuis brrr. Nou als ik dan moet kiezen dan zou ik toch voor begraven gaan maar dan liefst in een kist van lood zodat er geen enge spinnen, wormen e.d bij me kunnen die me gaan opeten, ik droog liever in. Volgens mij is een loden kist niet toegestaan, helaas.En ik wil mn mobiel mee in mijn kist, heeft te maken met een soort van irreële angst om levend begraven te worden. Wel bizar als je als bezoeker over het kerkhof wandelt en er gaat een mobiel af onder de grond hahahahaha.
Maar ik ben van plan om 100 te worden dus ik heb nog even om er over na te denken.Je gaat zo diep de grond in dat daar geen wormen en spinnen meer leven die jou opeten. Het ontbindingsproces doet je eigen lichaam geheel zelf.
Ik vind zowel begraven worden als cremeren allebei naar. Verbrand worden in de oven of opgegeten worden door allerlei ondergronds gespuis brrr. Nou als ik dan moet kiezen dan zou ik toch voor begraven gaan maar dan liefst in een kist van lood zodat er geen enge spinnen, wormen e.d bij me kunnen die me gaan opeten, ik droog liever in. Volgens mij is een loden kist niet toegestaan, helaas.En ik wil mn mobiel mee in mijn kist, heeft te maken met een soort van irreële angst om levend begraven te worden. Wel bizar als je als bezoeker over het kerkhof wandelt en er gaat een mobiel af onder de grond hahahahaha.
Maar ik ben van plan om 100 te worden dus ik heb nog even om er over na te denken.Je gaat zo diep de grond in dat daar geen wormen en spinnen meer leven die jou opeten. Het ontbindingsproces doet je eigen lichaam geheel zelf.
woensdag 12 januari 2011 om 21:04
Het ontbindingsproces begint in feite al direct na het overlijden. Onder de grond gaat het proces verder. Een oud grafschrift van een vrouw uit Oude Pekela luidde: "Afgemat van lichamelijke kwalen/ moe gestreden van zorg en pijn/ moest zij hier ten grave dalen/ en een prooi der wormen zijn". Wormen hebben altijd al een grote plaats ingenomen in de verbeelding van de mensen als de dood ter sprake kwam. In de realistische grafmonumenten van de middeleeuwen waren het wormen, duidelijk zichtbaar uit het lijk kruipend, die de voorbijganger moesten dwingen tot contemplatie over het futiele van het aardse bestaan. En nu nog is het een wijdverbreide gedachte dat wormen een rol spelen bij de lijkontbinding. Maar dat is een fabel. Als er begraven wordt volgens de voorschriften van de wet, ligt een lijk onder een laag van tenminste vijftig centimeter aarde. En dat is te diep voor wormen. Bij de ontbinding zijn het veel meer de zuurstof in de grond en de in het lichaam en de omgeving aanwezige bacteriën die het ontbindingsproces in gang zetten en aan de gang houden.
Bij lijken van een normaal postuur neemt dat proces zo`n tien jaar in beslag. In de eerste weken gaat het heel snel. Bacteriën, die bij leven al in het lichaam aanwezig zijn en bij de spijsvertering een rol spelen, keren zich nu tegen hun voormalige gastheer. Bij het ontbindingsproces produceren ze stinkend gas, dat het lichaam doet opzwellen, en vloeistof dat uit de lichaamsopeningen vloeit. Weefsel van organen wordt vernietigd, lichaamscellen worden in hoog tempo afgebroken, de huid verkleurt en raakt los. Vet neemt de langste tijd om te verteren, dus billen en dijen zitten er als laatste aan. Na zo`n tien jaar is alleen het skelet nog over. De kist, zeker de tegenwoordig gangbare spaanplaatkist, is al na een jaar uiteengevallen. Als een graf langer gesloten blijft, resteren op een bepaald moment alleen nog de schedel en de dijbeenderen, waarbij de beenderen van jonge mensen weer langer overblijven dan die van ouderen.
bron: uitvaart.nl
Voor t gehele stuk : http://www.uitvaart.nl/page_412.html
Wil je t hele natuurlijke ontbindingsproces niet mee maken als overledene dan zal je moeten kiezen voor cremeren. Dan ben je in een paar uurtjes in een urn geplaatst. En doe je er niet dikke 10jaar over om tot niets over te blijven.
Bij lijken van een normaal postuur neemt dat proces zo`n tien jaar in beslag. In de eerste weken gaat het heel snel. Bacteriën, die bij leven al in het lichaam aanwezig zijn en bij de spijsvertering een rol spelen, keren zich nu tegen hun voormalige gastheer. Bij het ontbindingsproces produceren ze stinkend gas, dat het lichaam doet opzwellen, en vloeistof dat uit de lichaamsopeningen vloeit. Weefsel van organen wordt vernietigd, lichaamscellen worden in hoog tempo afgebroken, de huid verkleurt en raakt los. Vet neemt de langste tijd om te verteren, dus billen en dijen zitten er als laatste aan. Na zo`n tien jaar is alleen het skelet nog over. De kist, zeker de tegenwoordig gangbare spaanplaatkist, is al na een jaar uiteengevallen. Als een graf langer gesloten blijft, resteren op een bepaald moment alleen nog de schedel en de dijbeenderen, waarbij de beenderen van jonge mensen weer langer overblijven dan die van ouderen.
bron: uitvaart.nl
Voor t gehele stuk : http://www.uitvaart.nl/page_412.html
Wil je t hele natuurlijke ontbindingsproces niet mee maken als overledene dan zal je moeten kiezen voor cremeren. Dan ben je in een paar uurtjes in een urn geplaatst. En doe je er niet dikke 10jaar over om tot niets over te blijven.
woensdag 12 januari 2011 om 21:06
Als je dood bent ben je dood. Je lichaam vergaat en dat gaat meteen in. Binnen een uur ben je al stijf, en na drie dagen stink je behoorlijk.
Mijn keuze is: alles wat bruikbaar is mag men eruit halen en de rest gaat in de fik. Wel zo hygienisch, betaalbaar en mijn familie hoeft niet steeds naar een graf te zeulen
Mijn keuze is: alles wat bruikbaar is mag men eruit halen en de rest gaat in de fik. Wel zo hygienisch, betaalbaar en mijn familie hoeft niet steeds naar een graf te zeulen
woensdag 12 januari 2011 om 21:08
quote:vivalda schreef op 12 januari 2011 @ 20:52:
[...]
Je kunt een urn ook begraven...dat is dus geen reden.
Ik wil zelf begraven worden...ik geloof wel in een leven hierna en denk dat cremeren gewoon niet okee is zo kort na een overlijden....Kort na overlijden? Heb je wel eens een lichaam bekeken vlak voordat het gecremeerd wordt? Je wordt in Nederland zo'n 5 /6 dagen na je dood gecremeerd. En dat is maar goed ook
[...]
Je kunt een urn ook begraven...dat is dus geen reden.
Ik wil zelf begraven worden...ik geloof wel in een leven hierna en denk dat cremeren gewoon niet okee is zo kort na een overlijden....Kort na overlijden? Heb je wel eens een lichaam bekeken vlak voordat het gecremeerd wordt? Je wordt in Nederland zo'n 5 /6 dagen na je dood gecremeerd. En dat is maar goed ook
woensdag 12 januari 2011 om 21:10
quote:meds schreef op 12 januari 2011 @ 21:06:
Als je dood bent ben je dood. Je lichaam vergaat en dat gaat meteen in. Binnen een uur ben je al stijf, en na drie dagen stink je behoorlijk.
Mijn keuze is: alles wat bruikbaar is mag men eruit halen en de rest gaat in de fik. Wel zo hygienisch, betaalbaar en mijn familie hoeft niet steeds naar een graf te zeulenBinnen een uur ben je idd stijf en na 8uur verdwijnt de lijkstijfheid en kan alles weer normaal bewogen worden. En t stinken gebeurd direct al na t overlijden , daarom is t belangrijk om je lichaam zsm te koelen in koelcel of koeling.
Als je dood bent ben je dood. Je lichaam vergaat en dat gaat meteen in. Binnen een uur ben je al stijf, en na drie dagen stink je behoorlijk.
Mijn keuze is: alles wat bruikbaar is mag men eruit halen en de rest gaat in de fik. Wel zo hygienisch, betaalbaar en mijn familie hoeft niet steeds naar een graf te zeulenBinnen een uur ben je idd stijf en na 8uur verdwijnt de lijkstijfheid en kan alles weer normaal bewogen worden. En t stinken gebeurd direct al na t overlijden , daarom is t belangrijk om je lichaam zsm te koelen in koelcel of koeling.
woensdag 12 januari 2011 om 21:10
woensdag 12 januari 2011 om 21:11
quote:Zespri79 schreef op 12 januari 2011 @ 21:10:
[...]
Binnen een uur ben je idd stijf en na 8uur verdwijnt de lijkstijfheid en kan alles weer normaal bewogen worden. En t stinken gebeurd direct al na t overlijden , daarom is t belangrijk om je lichaam zsm te koelen in koelcel of koeling.
precies, en zo weet je ook zeker dat iemand dood is. Zodat mobieltjes in een kist volstrekt overbodig zijn. Als je daar al bereik zou hebben.
Mocht je wel levend begraven worden ben je binnen de kortste keren gestikt. Of denk je nu werkelijk dat je 5/6 dagen voor dood ligt en ineens na je begrafenis voordat je kan stikken wel wakker wordt om 112 te bellen?
[...]
Binnen een uur ben je idd stijf en na 8uur verdwijnt de lijkstijfheid en kan alles weer normaal bewogen worden. En t stinken gebeurd direct al na t overlijden , daarom is t belangrijk om je lichaam zsm te koelen in koelcel of koeling.
precies, en zo weet je ook zeker dat iemand dood is. Zodat mobieltjes in een kist volstrekt overbodig zijn. Als je daar al bereik zou hebben.
Mocht je wel levend begraven worden ben je binnen de kortste keren gestikt. Of denk je nu werkelijk dat je 5/6 dagen voor dood ligt en ineens na je begrafenis voordat je kan stikken wel wakker wordt om 112 te bellen?
