Entertainment
alle pijlers
Indrukwekkende documentaires deel 2
zaterdag 6 juni 2020 om 17:20
Het topic met tips voor goede documentaires.
Hier komen we vandaan: entertainment/indrukwekkende-documentai ... ages/57646
Hier komen we vandaan: entertainment/indrukwekkende-documentai ... ages/57646
maandag 14 september 2026 om 09:22
The Alabama Solution op HBO. Over de gang van zaken in het gevangenissysteem in Alabama, waar sprake is van extreem ernstige, mensonwaardige omstandigheden (uitbuiting, ernstige mishandeling met soms zelfs de dood als gevolg), en waar gevangenen zich verenigen om te proberen het (corrupte) systeem te veranderen. Wat een diepe, diepe, diepe ellende.
maandag 14 september 2026 om 20:04
Ik heb net de docu: Mijn woord tegen het mijne gekeken op NPO start. Dit staat erbij: Een fascinerend groepsportret van vijf mensen die stemmen horen en daarvoor een revolutionair andere behandeling ondergaan. Een psychiater nodigt de stemmen uit om zelf het woord te nemen en ontrafelt zo hun geheim. Wie zijn ze? Waarom zijn ze zo vijandig? Wat willen ze eigenlijk? Stap voor stap ontvouwt zich een intens en zorgvuldig traject waarin confrontatie en nieuwsgierigheid samenkomen, een traject van aanvankelijke weerstand tot geleidelijke acceptatie. Deze documentaire zal de kijk op stemmenhoorders blijvend veranderen.
Ik vind het een prachtige docu die heel integer is/lijkt gemaakt
Ik vind het een prachtige docu die heel integer is/lijkt gemaakt
maandag 14 september 2026 om 22:37
Oeh, lijkt me zeer interessant. Op de kijkklijst!MissJoose2 schreef: ↑14-09-2026 20:04Ik heb net de docu: Mijn woord tegen het mijne gekeken op NPO start. Dit staat erbij: Een fascinerend groepsportret van vijf mensen die stemmen horen en daarvoor een revolutionair andere behandeling ondergaan. Een psychiater nodigt de stemmen uit om zelf het woord te nemen en ontrafelt zo hun geheim. Wie zijn ze? Waarom zijn ze zo vijandig? Wat willen ze eigenlijk? Stap voor stap ontvouwt zich een intens en zorgvuldig traject waarin confrontatie en nieuwsgierigheid samenkomen, een traject van aanvankelijke weerstand tot geleidelijke acceptatie. Deze documentaire zal de kijk op stemmenhoorders blijvend veranderen.
Ik vind het een prachtige docu die heel integer is/lijkt gemaakt
vrijdag 18 september 2026 om 06:48
De eerdere series van "100 dagen" zijn ook goed. Ik ga zeker kijken.fryskefaam schreef: ↑18-09-2026 06:17Zoals het komt: 100 dagen in de gehandicaptenzorg.
Nicolaas Veul gaat 100 dagen stagelopen in de gehandicaptenzorg. Mijn werkveld en vind het een prachtige docu geworden, eerlijk en puur zoals ook het werk is
Er stond ook een interessant interview met hem over deze serie in de krant afgelopen weekend. Weet even niet meer welke.
vrijdag 18 september 2026 om 10:52
Ik heb het ook gezien. Ik vind Nicolaas een lieve integere man, kan mij goed voorstellen dat hij niet gemaakt is voor dit werk. Vond het soms moeilijk te zien, en twijfelde wel met momenten of de meeste bewoners wel gelukkig zijn. Ik kan het mij bijna niet voorstellen..fryskefaam schreef: ↑18-09-2026 06:17Zoals het komt: 100 dagen in de gehandicaptenzorg.
Nicolaas Veul gaat 100 dagen stagelopen in de gehandicaptenzorg. Mijn werkveld en vind het een prachtige docu geworden, eerlijk en puur zoals ook het werk is
Zijn reeks over de jeugdzorg vond ik moeilijk om te zien, omdat ik vond dat er erg hard en liefdeloos met de kinderen werd overgegaan. Dat had ik hier ook wel een beetje.
vrijdag 18 september 2026 om 13:54
Ben nu aan het kijken.fryskefaam schreef: ↑18-09-2026 06:17Zoals het komt: 100 dagen in de gehandicaptenzorg.
Nicolaas Veul gaat 100 dagen stagelopen in de gehandicaptenzorg. Mijn werkveld en vind het een prachtige docu geworden, eerlijk en puur zoals ook het werk is
Viel me gelijk op dat hij verstandelijk gehandicapten zegt ipv beperkten.
Dacht dat die term niet meer acceptabel was?
Wat zwaar voor alle partijen
Frankly my dear, I don"t give a damn
vrijdag 18 september 2026 om 15:01
Zielig he, zo heeft Oes ook al jaren geen contact met familie. Dan ben je van binnen een peuter, en zijn je naasten mensen die betaald worden om voor je te zorgen. Word je ‘s nachts opgesloten in je kamer met dikke deur met alleen een matras op de grond.
vrijdag 18 september 2026 om 15:30
Voor zijn eigen veiligheid.Jemoederheethenk6 schreef: ↑18-09-2026 15:01Zielig he, zo heeft Oes ook al jaren geen contact met familie. Dan ben je van binnen een peuter, en zijn je naasten mensen die betaald worden om voor je te zorgen. Word je ‘s nachts opgesloten in je kamer met dikke deur met alleen een matras op de grond.
Ik kan me het verhaal van Jolanda nog goed herinneren. Die naakt vast zat aan de muur.
Frankly my dear, I don"t give a damn
vrijdag 18 september 2026 om 16:18
vrijdag 18 september 2026 om 19:01
Nee, ik ook niet eerlijk gezegd.
Er zitten daar ook mensen die doof, blind en verstandelijk beperkt zijn. Wat een uitzichtloosheid
Eline vind ik ook zó tragisch
Frankly my dear, I don"t give a damn
vrijdag 18 september 2026 om 20:07
Ik vind het mensonterend om te zien. Niet wat betreft de begeleiding. Die doen echt hun best. En hebben hart voor hun werk. Anders kan je dit niet doen. Maar inderdaad geen kwaliteit van leven. Sommigen weten van zichzelf niet eens dat ze leven, doen zichzelf pijn moeten beperkt worden wat ze niet begrijpen. Echt vreselijk om te zien. Denk wel dat er tegenwoordig met alle moderne technieken bij veel van dit soort zwangerschappen wordt ingegrepen. Maar ook nu is niet alles te zien.
zaterdag 19 september 2026 om 06:21
Volgens mij is dit wel een heel Christelijke instelling. Die jongen die de hele dag in dat bruine anti scheurpakje loopt en dan de hele dag op dat bankje zit.. vreselijk. En dan gaan ze wandelen en heeft iedereen een dikke jas aan en hij loopt in zn ondergoed. En de Lorazepam is natuurlijk het zelfde als iemand vastbinden maar dan gewoon mentaal.evelien2010 schreef: ↑18-09-2026 20:07Ik vind het mensonterend om te zien. Niet wat betreft de begeleiding. Die doen echt hun best. En hebben hart voor hun werk. Anders kan je dit niet doen. Maar inderdaad geen kwaliteit van leven. Sommigen weten van zichzelf niet eens dat ze leven, doen zichzelf pijn moeten beperkt worden wat ze niet begrijpen. Echt vreselijk om te zien. Denk wel dat er tegenwoordig met alle moderne technieken bij veel van dit soort zwangerschappen wordt ingegrepen. Maar ook nu is niet alles te zien.
Die vader die ging stemmen met zn zoon vond ik heel moeilijk om te zien, wat denkt zo’n man.. die jongen kon trouwens wel heel goed paardrijden.
zaterdag 19 september 2026 om 09:53
Dit inderdaad. We weten helemaal niet hoe deze mensen zijn want ze zitten onder de kalmerende medicatie.Jemoederheethenk6 schreef: ↑19-09-2026 06:21En de Lorazepam is natuurlijk het zelfde als iemand vastbinden maar dan gewoon mentaal.
Ik snap dat ze anders agressief zijn maar zo compleet van de wereld zijn is niet hun ziekte en zo lijkt het nu wel in deze serie. En dan denk ik vooral aan Eline en Tobias.
Ik heb ook geen oplossing hoor. En respect voor de mensen die dit werk doen, ik zou het zelf niet kunnen.
zaterdag 19 september 2026 om 11:27
Er is geen andere oplossing voor. Het is of volledig verdoven of vastbinden of leven in speciale ruimtes. Dat is ook geen oplossing. Maar bij sommige mensen vraag ik mij af waarom we dit in stand houden. Komt bij dat het zeer gespecialiseerde zorg is waar bijna geen personeel voor te vinden is. En die is in de reguliere zorg al zo schaars. Diep respect voor de medewerkers. En ook voor familie als die er nog is.
zaterdag 19 september 2026 om 11:30
Wat bedoel je hier precies meeevelien2010 schreef: ↑19-09-2026 11:27Er is geen andere oplossing voor. Het is of volledig verdoven of vastbinden of leven in speciale ruimtes. Dat is ook geen oplossing. Maar bij sommige mensen vraag ik mij af waarom we dit in stand houden. Komt bij dat het zeer gespecialiseerde zorg is waar bijna geen personeel voor te vinden is. En die is in de reguliere zorg al zo schaars. Diep respect voor de medewerkers. En ook voor familie als die er nog is.
Grief is just love with nowhere to go
zaterdag 19 september 2026 om 11:38
Ik heb nog niet (kunnen) kijken omdat het onderwerp me aan het hart gaat, onze zoon was ook een VG7 + meerzorg client die was bestempeld als moeilijk.
MAAR: hij was helemaal niet moeilijk als je op de juiste manier met hem werkte, en daar ontbrak het vaak aan in de zorg op het grote terrein. De druk is enorm voor het personeel, want veel mensen vallen uit, er komen ZZP-ers maar dat mag eigenlijk ook niet meer, dus veel clienten zien geen vaste gezichten meer en iedereen doet zijn best maar ze kennen de clienten niet echt, of ze staan er alleen voor omdat er zieken zijn en er geen vervanging is. Wat weer voor escalaties zorgt. Het is gewoon een neerwaartse spiraal. Ook vind ik dat mensen die samenwonen vaak helemaal niet zo goed gematcht zijn, waardoor je ook weer escalaties krijgt.
Uiteindelijk zijn wij een eigen klein initiatief gestart en namen onze zoon mee en nog 3 'moeilijke' kinderen. En we zagen wat er gebeurde als de randvoorwaarden optimaal waren. Ze bloeien allemaal op. Helaas heeft onze zoon er maar 3 maanden mogen wonen omdat hij onverwacht overleed.
Het lulligste van de hele situatie is dat de instelling eerst met alle liefde van onze zoon af wilde en dat hebben ze ook geprobeerd op onrechtmatige wijze, dus dat was nog een hele strijd toen. En toen hij uiteindelijk weg ging, gingen ze ons aan alle kanten tegenwerken.
Ik heb geen hoge pet meer op van het management en de top van de grote instellingen. Ze zouden eens wat vaker op de vloer moeten komen om te kijken waar de uitdagingen liggen. In plaats van vanuit een ivoren torentje beslissingen maken waar niemand beter van wordt.
MAAR: hij was helemaal niet moeilijk als je op de juiste manier met hem werkte, en daar ontbrak het vaak aan in de zorg op het grote terrein. De druk is enorm voor het personeel, want veel mensen vallen uit, er komen ZZP-ers maar dat mag eigenlijk ook niet meer, dus veel clienten zien geen vaste gezichten meer en iedereen doet zijn best maar ze kennen de clienten niet echt, of ze staan er alleen voor omdat er zieken zijn en er geen vervanging is. Wat weer voor escalaties zorgt. Het is gewoon een neerwaartse spiraal. Ook vind ik dat mensen die samenwonen vaak helemaal niet zo goed gematcht zijn, waardoor je ook weer escalaties krijgt.
Uiteindelijk zijn wij een eigen klein initiatief gestart en namen onze zoon mee en nog 3 'moeilijke' kinderen. En we zagen wat er gebeurde als de randvoorwaarden optimaal waren. Ze bloeien allemaal op. Helaas heeft onze zoon er maar 3 maanden mogen wonen omdat hij onverwacht overleed.
Het lulligste van de hele situatie is dat de instelling eerst met alle liefde van onze zoon af wilde en dat hebben ze ook geprobeerd op onrechtmatige wijze, dus dat was nog een hele strijd toen. En toen hij uiteindelijk weg ging, gingen ze ons aan alle kanten tegenwerken.
Ik heb geen hoge pet meer op van het management en de top van de grote instellingen. Ze zouden eens wat vaker op de vloer moeten komen om te kijken waar de uitdagingen liggen. In plaats van vanuit een ivoren torentje beslissingen maken waar niemand beter van wordt.
Grief is just love with nowhere to go
zaterdag 19 september 2026 om 12:05
Hier ben ik het 100% mee eens en dat was ook echt mijn indruk van de docu. Ze proberen de bewoners in een template te drukken met Lorazepam en opsluiten ipv naar het individu te kijken. Wat mooi dat jullie dit jullie zoon nog hebben kunnen bieden. Ik kan mij voorstellen dat de docu veel herkenbaarheid en misschien ook wel verdriet bij je naar boven zal brengen.Maleficent schreef: ↑19-09-2026 11:38Ik heb nog niet (kunnen) kijken omdat het onderwerp me aan het hart gaat, onze zoon was ook een VG7 + meerzorg client die was bestempeld als moeilijk.
MAAR: hij was helemaal niet moeilijk als je op de juiste manier met hem werkte, en daar ontbrak het vaak aan in de zorg op het grote terrein. De druk is enorm voor het personeel, want veel mensen vallen uit, er komen ZZP-ers maar dat mag eigenlijk ook niet meer, dus veel clienten zien geen vaste gezichten meer en iedereen doet zijn best maar ze kennen de clienten niet echt, of ze staan er alleen voor omdat er zieken zijn en er geen vervanging is. Wat weer voor escalaties zorgt. Het is gewoon een neerwaartse spiraal. Ook vind ik dat mensen die samenwonen vaak helemaal niet zo goed gematcht zijn, waardoor je ook weer escalaties krijgt.
Uiteindelijk zijn wij een eigen klein initiatief gestart en namen onze zoon mee en nog 3 'moeilijke' kinderen. En we zagen wat er gebeurde als de randvoorwaarden optimaal waren. Ze bloeien allemaal op. Helaas heeft onze zoon er maar 3 maanden mogen wonen omdat hij onverwacht overleed.
Het lulligste van de hele situatie is dat de instelling eerst met alle liefde van onze zoon af wilde en dat hebben ze ook geprobeerd op onrechtmatige wijze, dus dat was nog een hele strijd toen. En toen hij uiteindelijk weg ging, gingen ze ons aan alle kanten tegenwerken.
Ik heb geen hoge pet meer op van het management en de top van de grote instellingen. Ze zouden eens wat vaker op de vloer moeten komen om te kijken waar de uitdagingen liggen. In plaats van vanuit een ivoren torentje beslissingen maken waar niemand beter van wordt.
zaterdag 19 september 2026 om 12:31
En ze proberen ook om van de moeilijke clienten af te komen, het liefste willen ze een soort onze size fits all begeleiding. Ik heb hierdoor ook een aantal clienten enorm zien afglijden terwijl dat helemaal niet nodig was geweest. Ze worden dan uiteindelijk nog moeilijker, ouders zien dit ook, willen dan ook wel naar een andere instelling, maar dat lukt dan vaak niet meer omdat het dossier dan al te zwaar is.Jemoederheethenk6 schreef: ↑19-09-2026 12:05Hier ben ik het 100% mee eens en dat was ook echt mijn indruk van de docu. Ze proberen de bewoners in een template te drukken met Lorazepam en opsluiten ipv naar het individu te kijken. Wat mooi dat jullie dit jullie zoon nog hebben kunnen bieden. Ik kan mij voorstellen dat de docu veel herkenbaarheid en misschien ook wel verdriet bij je naar boven zal brengen.
En van onze zoon was het niet eens gedrag wat ze niet aankonden (dat zou ik nog wel snappen als hij iedere dag mensen in elkaar mepte) nee, hij was medisch gezien te zwaar met zijn epilepsie. Hij moest ergens wonen waar de randvoorwaarden beter waren dan bij hun. Maar ff, alle instellingen hebben ongeveer dezelfde randvoorwaarden, waar moet hij dan wonen, in een ziekenhuis? En het ergste was nog dat dit helemaal niet was overlegd met de medische staf die vonden namelijk wel dat hij er prima paste. Het was gewoon een rotsmoes om van hem af te komen en gelukkig kregen we aan alle kanten steun, maar het vertrouwen was wel weg hoor.
Het zal vast en hopelijk niet overal zo zijn > en ik heb ook geen enkel commentaar op het personeel wat ook maar roeit met de riemen die ze hebben. Maar het terrein waar mijn zoon woonde... ai ai ai, ik heb een aantal lelijke incidenten gezien hoor... en ook onnodig als er beter beleid was gemaakt.
Grief is just love with nowhere to go
zaterdag 19 september 2026 om 13:24
zaterdag 19 september 2026 om 18:15
Ja 14 mg Lorazepam per dag.. bizar veel. Ik vond eigenlijk de beste begeleider de kleine Arabisch uitziende man met ringbaardje. Ik vond hem heel zacht met de bewoners. Ik vond het ook bijzonder te zien hoe Eline los kwam bij de paarden en heel veel kon zeggen ineens.
zaterdag 19 september 2026 om 18:58
Wat ik niet begreep was dat die jongen (met scheurpakje) iedere keer met zijn ouders mee moest naar zijn kamer.Jemoederheethenk6 schreef: ↑19-09-2026 06:21Volgens mij is dit wel een heel Christelijke instelling. Die jongen die de hele dag in dat bruine anti scheurpakje loopt en dan de hele dag op dat bankje zit.. vreselijk. En dan gaan ze wandelen en heeft iedereen een dikke jas aan en hij loopt in zn ondergoed. En de Lorazepam is natuurlijk het zelfde als iemand vastbinden maar dan gewoon mentaal.
Die vader die ging stemmen met zn zoon vond ik heel moeilijk om te zien, wat denkt zo’n man.. die jongen kon trouwens wel heel goed paardrijden.
Was hij even "onder de mensen", moest hij weer naar zijn kamer.
Dat stemmen snap ik ook niet. Waarom uberhaupt stemrecht? Een 2 jarige laat je ook niet stemmen.
Frankly my dear, I don"t give a damn
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in