Hoe overleef ik...een scheiding?
woensdag 9 oktober 2013 om 16:46
Hallo allemaal,
Ongeveer een maand geleden hebben mijn man (ex..) de keuze gemaakt te gaan scheiden. Er is respect tussen ons en hoewel het heel moeilijk en verdrietig is en ik ook echt wel tegen emotioneel zware dingen aanloop, is in ieder geval onze verstandhouding goed. En we vinden allebei onze twee kindjes het allerbelangrijkst.
Volgende week gaan we voor het eerst naar de advocaat/mediator voor een eerste gesprek en ik hoop dan ook een afspraak te maken bij de bank want hier komt het...we hebben een koophuis met NHG hypotheek, ik verwacht niet dat één van ons er kan blijven wonen en er zal een aardige onderwaarde op zitten...
Heeft iemand ervaring met een dergelijke situatie? Ik merk dat ik met heel veel vragen loop waar niemand in mijn omgeving ervaring mee heeft en internet helpt me nauwelijks verder, de meeste van mijn vrienden hebben pas net een relatie, geen kinderen, laat staan dat ze gaan scheiden...
Alvast bedankt.
Ongeveer een maand geleden hebben mijn man (ex..) de keuze gemaakt te gaan scheiden. Er is respect tussen ons en hoewel het heel moeilijk en verdrietig is en ik ook echt wel tegen emotioneel zware dingen aanloop, is in ieder geval onze verstandhouding goed. En we vinden allebei onze twee kindjes het allerbelangrijkst.
Volgende week gaan we voor het eerst naar de advocaat/mediator voor een eerste gesprek en ik hoop dan ook een afspraak te maken bij de bank want hier komt het...we hebben een koophuis met NHG hypotheek, ik verwacht niet dat één van ons er kan blijven wonen en er zal een aardige onderwaarde op zitten...
Heeft iemand ervaring met een dergelijke situatie? Ik merk dat ik met heel veel vragen loop waar niemand in mijn omgeving ervaring mee heeft en internet helpt me nauwelijks verder, de meeste van mijn vrienden hebben pas net een relatie, geen kinderen, laat staan dat ze gaan scheiden...
Alvast bedankt.
love, hope & have faith
woensdag 9 oktober 2013 om 17:15
Ik heb zelf geen ervaring met scheiden zelf, maar ik heb wel ervaring hoe het is voor een kind als je ouders gaan scheiden. Mijn ouders hebben vorig jaar december het besluit genomen om te gaan scheiden. Nu bijna 1 jaar geleden zijn ze nog steeds niet gescheiden vanwege allerlei problemen en dergelijke. Het eind is bijna inzicht en als alles goed verloopt zijn ze over 2 tot 4 weken EINDELIJK gescheiden. Wat ik voornamelijk heb gemerkt is dat wij er heel erg bij betrokken zijn. Wij stonden er voornamelijk tussen, ook is ons hele leven veranderd. Het lijkt alsof het leven voorheen met mijn ouders en ons gezinsleven nooit bestaan heeft. Daarom is mijn advies sowieso, zorg dat je kinderen er zo min mogelijk mee worden belast. Ik weet hoe moeilijk het kan zijn!
Carpe Diem. Because you only live once!
woensdag 9 oktober 2013 om 17:25
Cathebas, misschien is het invulling van mijn kant, maar is de keuze meer van je man dan van jou? Wat nu van belang is is jullie onderlinge verstandhouding goed te houden, maar tegelijkertijd ook jouw eigen belangen in de gaten te houden. Want bij een scheiding loop je eigenlijk altijd wel ergens tegenaan waar jullie tegenstrijdige belangen hebben. Jullie zijn geen stel meer en dat maakt dat jij of hij, of julllie allebei, weleens wat zullen willen dat de ander zich persoonlijk kan aantrekken. Daar kun je je maarbeter vast op voorbereiden...
Verder: succes. Zijn jullie kinderen nog klein? Als je dingen logisch uitlegt en benadrukt dat ze nog steeds een mama en een papa hebben die veel van ze houden en van wie zij ook allebei mogen houden, dan wennen ze wel snel aan de nieuwe situatie.
Verder: succes. Zijn jullie kinderen nog klein? Als je dingen logisch uitlegt en benadrukt dat ze nog steeds een mama en een papa hebben die veel van ze houden en van wie zij ook allebei mogen houden, dan wennen ze wel snel aan de nieuwe situatie.
woensdag 9 oktober 2013 om 17:25
Het scheiden an sich is zo geregeld. (Uitspraak Rechtbank hier na 1,5 jaar). De verdeling echter loopt nog steeds, en al 2,5 jaar verder. Notariële afhandeling en wachten op afhandeling financiën, verdeling geld en verzekeringen afkopen. Dus gelukkig geen Rechtbank meer, maar wachten, wachten, wachten. Maar het eind is in zicht. Na de handtekeningen bij de Notaris is het zo goed als klaar. Maar dit was niet de allersoepelste scheiding. Iemand weigerde de eerlijke verdeling en werkte niet mee, terwijl hij van de een op de andere dag zonder aankondiging of uberhaupt tekst en uitleg andere priortiteiten dan zijn gezin had. Die verdween gewoon.
Maar, hopelijk loopt het bijh jullie beter.
MAar, je leven eindigt niet. Je maakt een doorstart en begint allerlei leuke nieuwe projecten. En nu, 2,5 jaar later kan ik oprecht zeggen dat, ondanks dat "de scheiding" nog loopt het wel beter is en dat het leven stukken leuker is.
Maar, hopelijk loopt het bijh jullie beter.
MAar, je leven eindigt niet. Je maakt een doorstart en begint allerlei leuke nieuwe projecten. En nu, 2,5 jaar later kan ik oprecht zeggen dat, ondanks dat "de scheiding" nog loopt het wel beter is en dat het leven stukken leuker is.
Ruil hem in voor een ED! Veilig en warm. Dat is wat je nodig hebt!
woensdag 9 oktober 2013 om 17:44
quote:Spijk-er schreef op 09 oktober 2013 @ 17:42:
Gaat iemand het zeggen? Zal ik het zeggen?
Als je kinderen het allerbelangrijkst zijn ga je niet scheiden.Tja, maar wanneer bijvoorbeeld iemand regelmatig het huis sloopt? Is dat prettig? Ook dan zijn kinderen het allerbelangrijkst.
Gaat iemand het zeggen? Zal ik het zeggen?
Als je kinderen het allerbelangrijkst zijn ga je niet scheiden.Tja, maar wanneer bijvoorbeeld iemand regelmatig het huis sloopt? Is dat prettig? Ook dan zijn kinderen het allerbelangrijkst.
Ruil hem in voor een ED! Veilig en warm. Dat is wat je nodig hebt!
woensdag 9 oktober 2013 om 19:07
Jeetje wat een reacties al!
Laat ik beginnen bij het eerste en meteen datgene waar ik geen discussie over aanga...vanuit mijn werk zie ik dagelijks wat een vechtscheiding met kinderen doet: not pretty. Ik ben zelf een kind van ouders die niet met en niet zonder elkaar kunnen leven dus believe me, de rust en het geluk van mijn kinderen staat voorop...desondanks is een ongelukkige ouder een heel schadelijke invloed voor een kind en ben ik van mening dat kinderen voorop staan, maar niet ten koste van je eigen geluk, de rest van je leven. Daar zijn kinderen serieus niet bij gebaat. En verder ga ik er niet op in
We wonen niet meer samen, ik ben in ons huis met de kindjes (4 en bijna 2) en mijn ex woont tijdelijk bij zijn ouders. We hebben direct een contactregeling met elkaar getroffen en dit loopt prima, ons ouderschapsplan zal geen enkel probleem opleveren. De kinderen zijn op de hoogte van het minimale dat ze kunnen verwerken: papa woont nu daar en papa komt woensdag/zaterdag weer. Maken wij geen drama, dan is er geen drama. Geen belastende inhoudelijke gesprekken die meer vragen bij ze oproept dan ze kunnen verwerken, zeker voor mijn erg gevoelige oudste, Hij geeft wel af en toe aan wat hij denkt, en dan praten we daar even over. Ze zijn ook niet overdreven lief of extra vervelend. En komen er wel vragen, dan gaan we daar rustig op in.
Laat ik zeggen...de aanzet komt van mij en ook niet uit de lucht vallen, maar wij staan allebei achter deze keus en zien allebei waarom. Er is niets voorgevallen in de zin van vreemdgaan of iets dergelijks.
Wat betreft de scheiding zelf...ik maak me zorgen om de kosten, omdat wij met ons inkomen nét overal geen recht op hebben qua bijstand en dergelijke. We hebben geen schulden buiten de hypotheek, maar ook geen reserve of spaargeld.
De meeste vragen heb ik over de belasting (serieus, al die toeslagen, kortingen en toestanden, ik heb géén idee) en het huis...ik denk niet dat een van ons de hypotheek plus onderwaarde kan opbrengen, en de informatie op internet helpt niet. Moet er nou onderwaarde uitbetaald worden, moet er extra geleend worden door degeen die blijft, wat voor regelingen zijn er allemaal...ik ben doodsbang dat dit huis een blok aan ons been wordt en zolang we allebei vast zitten aan dit huis kunnen we niet 'verder'.
Nu komt mijn ex hier tijdens de contactregeling (op woe werk ik) en dan logeer ik dat weekend bij mijn ouders, maar ik mis dan wel heel erg een eigen plek. Maargoed, dat geldt voor hem net zo goed natuurlijk...
Even posten en reacties lezen hoor...
Laat ik beginnen bij het eerste en meteen datgene waar ik geen discussie over aanga...vanuit mijn werk zie ik dagelijks wat een vechtscheiding met kinderen doet: not pretty. Ik ben zelf een kind van ouders die niet met en niet zonder elkaar kunnen leven dus believe me, de rust en het geluk van mijn kinderen staat voorop...desondanks is een ongelukkige ouder een heel schadelijke invloed voor een kind en ben ik van mening dat kinderen voorop staan, maar niet ten koste van je eigen geluk, de rest van je leven. Daar zijn kinderen serieus niet bij gebaat. En verder ga ik er niet op in
We wonen niet meer samen, ik ben in ons huis met de kindjes (4 en bijna 2) en mijn ex woont tijdelijk bij zijn ouders. We hebben direct een contactregeling met elkaar getroffen en dit loopt prima, ons ouderschapsplan zal geen enkel probleem opleveren. De kinderen zijn op de hoogte van het minimale dat ze kunnen verwerken: papa woont nu daar en papa komt woensdag/zaterdag weer. Maken wij geen drama, dan is er geen drama. Geen belastende inhoudelijke gesprekken die meer vragen bij ze oproept dan ze kunnen verwerken, zeker voor mijn erg gevoelige oudste, Hij geeft wel af en toe aan wat hij denkt, en dan praten we daar even over. Ze zijn ook niet overdreven lief of extra vervelend. En komen er wel vragen, dan gaan we daar rustig op in.
Laat ik zeggen...de aanzet komt van mij en ook niet uit de lucht vallen, maar wij staan allebei achter deze keus en zien allebei waarom. Er is niets voorgevallen in de zin van vreemdgaan of iets dergelijks.
Wat betreft de scheiding zelf...ik maak me zorgen om de kosten, omdat wij met ons inkomen nét overal geen recht op hebben qua bijstand en dergelijke. We hebben geen schulden buiten de hypotheek, maar ook geen reserve of spaargeld.
De meeste vragen heb ik over de belasting (serieus, al die toeslagen, kortingen en toestanden, ik heb géén idee) en het huis...ik denk niet dat een van ons de hypotheek plus onderwaarde kan opbrengen, en de informatie op internet helpt niet. Moet er nou onderwaarde uitbetaald worden, moet er extra geleend worden door degeen die blijft, wat voor regelingen zijn er allemaal...ik ben doodsbang dat dit huis een blok aan ons been wordt en zolang we allebei vast zitten aan dit huis kunnen we niet 'verder'.
Nu komt mijn ex hier tijdens de contactregeling (op woe werk ik) en dan logeer ik dat weekend bij mijn ouders, maar ik mis dan wel heel erg een eigen plek. Maargoed, dat geldt voor hem net zo goed natuurlijk...
Even posten en reacties lezen hoor...
love, hope & have faith
woensdag 9 oktober 2013 om 19:14
Geen advies, maar het klinkt alsof jullie het zo goed mogelijk proberen te doen. Hopelijk houden jullie dit vol. Voor TO, maar ook voor alle anderen in dit soort situaties (waaronder met name Fame; tussen de regels door krijg ik een indruk van jouw heftige scheiding):
Be yourself; everyone else is already taken - Oscar Wilde
woensdag 9 oktober 2013 om 19:14
quote:ericito schreef op 09 oktober 2013 @ 17:25:
Cathebas, misschien is het invulling van mijn kant, maar is de keuze meer van je man dan van jou? Wat nu van belang is is jullie onderlinge verstandhouding goed te houden, maar tegelijkertijd ook jouw eigen belangen in de gaten te houden. Want bij een scheiding loop je eigenlijk altijd wel ergens tegenaan waar jullie tegenstrijdige belangen hebben. Jullie zijn geen stel meer en dat maakt dat jij of hij, of julllie allebei, weleens wat zullen willen dat de ander zich persoonlijk kan aantrekken. Daar kun je je maarbeter vast op voorbereiden...
Verder: succes. Zijn jullie kinderen nog klein? Als je dingen logisch uitlegt en benadrukt dat ze nog steeds een mama en een papa hebben die veel van ze houden en van wie zij ook allebei mogen houden, dan wennen ze wel snel aan de nieuwe situatie.
Ik ben inderdaad nog veel bezig met het ook voor hem goed te regelen, om te zorgen dat het allemaal zo goed mogelijk loopt, ik maak me zorgen dat hij straks heel veel alimentatie moet betalen, enz enz. Terwijl ik degeen ben die de kinderen grotendeels opvoedt straks...ik kan me ook zorgen maken dat omgeving zich ermee bemoeit en onze goede verstandhouding verstoort...
We hebben al een akkefietje gehad daardoor en gelukkig konden we dat heel goed handelen met z'n tweeën en ik hoop gewoon dat dat in het vervolg ook lukt.
Cathebas, misschien is het invulling van mijn kant, maar is de keuze meer van je man dan van jou? Wat nu van belang is is jullie onderlinge verstandhouding goed te houden, maar tegelijkertijd ook jouw eigen belangen in de gaten te houden. Want bij een scheiding loop je eigenlijk altijd wel ergens tegenaan waar jullie tegenstrijdige belangen hebben. Jullie zijn geen stel meer en dat maakt dat jij of hij, of julllie allebei, weleens wat zullen willen dat de ander zich persoonlijk kan aantrekken. Daar kun je je maarbeter vast op voorbereiden...
Verder: succes. Zijn jullie kinderen nog klein? Als je dingen logisch uitlegt en benadrukt dat ze nog steeds een mama en een papa hebben die veel van ze houden en van wie zij ook allebei mogen houden, dan wennen ze wel snel aan de nieuwe situatie.
Ik ben inderdaad nog veel bezig met het ook voor hem goed te regelen, om te zorgen dat het allemaal zo goed mogelijk loopt, ik maak me zorgen dat hij straks heel veel alimentatie moet betalen, enz enz. Terwijl ik degeen ben die de kinderen grotendeels opvoedt straks...ik kan me ook zorgen maken dat omgeving zich ermee bemoeit en onze goede verstandhouding verstoort...
We hebben al een akkefietje gehad daardoor en gelukkig konden we dat heel goed handelen met z'n tweeën en ik hoop gewoon dat dat in het vervolg ook lukt.
love, hope & have faith
woensdag 9 oktober 2013 om 19:21
En dan de emotionele dingen waar ik tegenaan loop...dat valt echt tegen. Van tevoren heb ik daar helemaal niet over nagedacht, omdat ik alleen maar bezig was te vechten voor mijn huwelijk, tot ik niet meer kon.
Maar bijvoorbeeld het alleen zijn, niet zozeer alleen thuis zijn want dat vind ik heerlijk, maar echt die schouder als je het even nodig hebt. Ik ben niet iemand die daar makkelijk om vraagt.
Van de week waren allebei de kinderen ziek, ik heb nachtenlang amper geslapen en daarna kreeg ik een enorme migraine aanval. Poeh...toen voelde ik me echt even heel alleen
Maar bijvoorbeeld het alleen zijn, niet zozeer alleen thuis zijn want dat vind ik heerlijk, maar echt die schouder als je het even nodig hebt. Ik ben niet iemand die daar makkelijk om vraagt.
Van de week waren allebei de kinderen ziek, ik heb nachtenlang amper geslapen en daarna kreeg ik een enorme migraine aanval. Poeh...toen voelde ik me echt even heel alleen
love, hope & have faith
woensdag 9 oktober 2013 om 19:24
Ik ben twee keer in goed overleg gescheiden. De eerste keer duurde 6 maanden vanaf het eerste bezoek aan de advocaat. Bij de tweede keer hebben we alles zelf geregeld, en heeft de advocaat een kant en klaar pakketje kunnen afleveren bij de rechtbank.
Met NHG heb ik geen ervaring, maar ik heb begrepen dat ze erg in de gaten houden of je wel echt gaat scheiden (niet voor de vorm, om van een restschuld af te komen). Als niemand de hypotheek kan dragen, zul je het huis moeten verkopen. Als er wel iemand blijft wonen, hoef je de over-/onderwaarde niet per se af te rekenen. Je kunt een eventueel verschil ook met de rest van de boedel verrekenen of bijv. door af te zien van partneralimentatie.
Degene bij wie de kinderen de hoofdverblijfplaats krijgen heeft recht op alleenstaande-ouderkorting, kindgebonden budget e.d. Op de website van de belastingdienst staat dat heel duidelijk uitgelegd en ook hoe je het moet aanvragen.
Voor wat betreft kinderalimentatie zijn er net nieuwe richtlijnen, die veel eenvoudiger zijn dan de vorige. Als je googelt vind je de tabel, en kun je aan de hand van het inkomen bepalen hoeveel alimentatie betaald moet worden.
Met NHG heb ik geen ervaring, maar ik heb begrepen dat ze erg in de gaten houden of je wel echt gaat scheiden (niet voor de vorm, om van een restschuld af te komen). Als niemand de hypotheek kan dragen, zul je het huis moeten verkopen. Als er wel iemand blijft wonen, hoef je de over-/onderwaarde niet per se af te rekenen. Je kunt een eventueel verschil ook met de rest van de boedel verrekenen of bijv. door af te zien van partneralimentatie.
Degene bij wie de kinderen de hoofdverblijfplaats krijgen heeft recht op alleenstaande-ouderkorting, kindgebonden budget e.d. Op de website van de belastingdienst staat dat heel duidelijk uitgelegd en ook hoe je het moet aanvragen.
Voor wat betreft kinderalimentatie zijn er net nieuwe richtlijnen, die veel eenvoudiger zijn dan de vorige. Als je googelt vind je de tabel, en kun je aan de hand van het inkomen bepalen hoeveel alimentatie betaald moet worden.
woensdag 9 oktober 2013 om 21:21
Ik heb ervaring met scheiden, helaas. Wat ik heb gedaan is eerst zorgen dat alle emoties tot bedaren zijn gekomen voor we naar de advocaat stapten. Nu begrijp ik dat het bij jullie redelijk vlekkeloos loopt. Dat scheelt echt! Voordat we naar advocaat gingen zijn we zelf al rond de tafel gaan zitten voor een ouderschapsplan enzo. En we hebben zelf ook een eigen alimentatie bedrag berekend waarbij we allebei genoegen mee namen. We hebben dus gewoon een bedrag genoemd en dat is
Opgenomen in het plan. Daarnaast kun je in overleg alles onderling wijzigen als je goede communicatie hebt. Dat was voor mij een opluchting..Voor de rest is mijn tip: bel met een belasting kenner die je kan inlichten over toeslagen, koophuizen ed... Voor de rest wens ik je heel veel sterkte!!
Opgenomen in het plan. Daarnaast kun je in overleg alles onderling wijzigen als je goede communicatie hebt. Dat was voor mij een opluchting..Voor de rest is mijn tip: bel met een belasting kenner die je kan inlichten over toeslagen, koophuizen ed... Voor de rest wens ik je heel veel sterkte!!
woensdag 9 oktober 2013 om 21:51
quote:cathebas schreef op 09 oktober 2013 @ 19:14:
[...]
Ik kan me ook zorgen maken dat omgeving zich ermee bemoeit en onze goede verstandhouding verstoort...
We hebben al een akkefietje gehad daardoor en gelukkig konden we dat heel goed handelen met z'n tweeën en ik hoop gewoon dat dat in het vervolg ook lukt.Geen advies omtrent kosten voor je maar bovenstaand wil ik wel graag op reageren. Ik ben nu bijna een jaar alleen met een een dochter van 2. Ik herken de invloed van de omgeving heel goed niet alleen bij mij maar juist ook bij hem. Het enige advies wat ik je kan geven is blijf bij je zelf ondanks tegen sputterende omgeving. Jij hoeft je beslissingen niet te verantwoorden. Hier heb ik aangegeven dat iedereen een mening mag hebben maar dat ik die. Niet opgedrongen wil krijgen. Nu bijna een jaar verder doen wij hele leuke dingen met zijn 3tjes pannenkoeken eten boswandelingen en pretparken. Mijn omgeving vind dit lastig maar mijn kind vind dit heerlijk en daar doe ik het voor.
[...]
Ik kan me ook zorgen maken dat omgeving zich ermee bemoeit en onze goede verstandhouding verstoort...
We hebben al een akkefietje gehad daardoor en gelukkig konden we dat heel goed handelen met z'n tweeën en ik hoop gewoon dat dat in het vervolg ook lukt.Geen advies omtrent kosten voor je maar bovenstaand wil ik wel graag op reageren. Ik ben nu bijna een jaar alleen met een een dochter van 2. Ik herken de invloed van de omgeving heel goed niet alleen bij mij maar juist ook bij hem. Het enige advies wat ik je kan geven is blijf bij je zelf ondanks tegen sputterende omgeving. Jij hoeft je beslissingen niet te verantwoorden. Hier heb ik aangegeven dat iedereen een mening mag hebben maar dat ik die. Niet opgedrongen wil krijgen. Nu bijna een jaar verder doen wij hele leuke dingen met zijn 3tjes pannenkoeken eten boswandelingen en pretparken. Mijn omgeving vind dit lastig maar mijn kind vind dit heerlijk en daar doe ik het voor.
woensdag 9 oktober 2013 om 22:12
Er zijn onderzoeken zat waaruit blijkt dat ouders die bij elkaar blijven beter voor kinderen zijn dan ouders die uit elkaar gaan. Ook als die bij elkaar blijvende ouders daar een tikje ongelukkig van worden.
In gevallen van mishandeling en geweld ligt het natuurlijk anders, maar volgens mij heeft to het daar niet over.
Hoe kan je nou amper 3 jaar terug elkaar nog leuk genoeg vinden om samen een kind te krijgen, en dan nu het bijltje erbij neergooien?
En nee, dat is echt niet handelenin belang van je kinderen. Kinderen willen gewoon ouders die bij elkaar blijven.
In gevallen van mishandeling en geweld ligt het natuurlijk anders, maar volgens mij heeft to het daar niet over.
Hoe kan je nou amper 3 jaar terug elkaar nog leuk genoeg vinden om samen een kind te krijgen, en dan nu het bijltje erbij neergooien?
En nee, dat is echt niet handelenin belang van je kinderen. Kinderen willen gewoon ouders die bij elkaar blijven.
Zeg maar Spijker.
donderdag 10 oktober 2013 om 13:02
quote:Spijk-er schreef op 09 oktober 2013 @ 22:12:
Er zijn onderzoeken zat waaruit blijkt dat ouders die bij elkaar blijven beter voor kinderen zijn dan ouders die uit elkaar gaan. Ook als die bij elkaar blijvende ouders daar een tikje ongelukkig van worden.
In gevallen van mishandeling en geweld ligt het natuurlijk anders, maar volgens mij heeft to het daar niet over.
Hoe kan je nou amper 3 jaar terug elkaar nog leuk genoeg vinden om samen een kind te krijgen, en dan nu het bijltje erbij neergooien?
En nee, dat is echt niet handelenin belang van je kinderen. Kinderen willen gewoon ouders die bij elkaar blijven.
Nogmaals. Ik ben duidelijk geweest en ga hier verder niet op in.
Bovendien is mijn vraag niet of iemand dit een goede beslissing vindt voor mijn kinderen, maar of er ervaringen zijn met alle regelzaken en financiële aspecten.
Er zijn onderzoeken zat waaruit blijkt dat ouders die bij elkaar blijven beter voor kinderen zijn dan ouders die uit elkaar gaan. Ook als die bij elkaar blijvende ouders daar een tikje ongelukkig van worden.
In gevallen van mishandeling en geweld ligt het natuurlijk anders, maar volgens mij heeft to het daar niet over.
Hoe kan je nou amper 3 jaar terug elkaar nog leuk genoeg vinden om samen een kind te krijgen, en dan nu het bijltje erbij neergooien?
En nee, dat is echt niet handelenin belang van je kinderen. Kinderen willen gewoon ouders die bij elkaar blijven.
Nogmaals. Ik ben duidelijk geweest en ga hier verder niet op in.
Bovendien is mijn vraag niet of iemand dit een goede beslissing vindt voor mijn kinderen, maar of er ervaringen zijn met alle regelzaken en financiële aspecten.
love, hope & have faith