Geld & Recht
alle pijlers
Ten einde raad! Hulp aub!
dinsdag 30 augustus 2016 om 19:41
Wie kan mij aub adviseren wat ik doen moet. Ben vandaag alleen aan het huilen omdat het me teveel wordt. Zoals ik in mijn eerdere topic heb aangegeven ben ik samen met mijn kindje vertrokken na meerdere malen geweld. De laatste keer dat hij me weer heeft mishandeld heb ik alle moed verzameld om zo snel mogelijk weg te gaan en heb ik aangifte gedaan.
Heb behalve kleding en belangrijke papieren alles achter gelaten. Koophuis staat op zijn naam dus ik was degene die uiteindelijk toch zou vertrekken. Heb het huis met alle spullen achter gelaten en die mocht hij van mij houden ook. Mijn prioriteit was mijn kind en mezelf in veiligheid brengen en van hem af. Meteen ook advocaat ingeschakeld en de scheiding in gang gezet. Echter hadden we een rekening gezamenlijk waar kinderbijslag van kind op terecht kwam en ik bijna elke maand 700 euro op spaarde. ( voor ons kind later )
Het is een gezamenlijke rekening. Aangezien ik alles heb achter gelaten wilde ik graag dit bedrag wat ik heb gespaard besteden aan ons nu om samen met mijn kindje weer een nieuw toekomst op te bouwen. Vandaag kreeg ik mijn nieuwe bankpas binnen en eenmaal bij de balie kreeg ik te zien dat hij het hele bedrag over heeft gemaakt naar ZIJN rekeningnummer.
Ik ben er echt kappot van! Kan alleen maar huilen van ellende..
Hij verdient zelf erg goed en voor de rest is de woning van hem en heb ook alles achter gelaten wat er in 6 jaar aan spullen is gekocht en hoefde eigenlijk ook niks. Mijn enige prioriteit was mijn kind en mezelf in veiligheid brengen en weg bij die man. Echter had ik wel gerekend op dat bedrag om op zijn minst nieuw onderdak te zoeken en alle kosten van advocaat etc te betalen. Ik ben degene die immers weer bij 0 moet beginnen samen met mijn kind.
Kan iemand mij aub adviseren! Weggaan uit een gewelddadige relatie is 1 maar daarna volgt nog veel ellende helaas
Heb behalve kleding en belangrijke papieren alles achter gelaten. Koophuis staat op zijn naam dus ik was degene die uiteindelijk toch zou vertrekken. Heb het huis met alle spullen achter gelaten en die mocht hij van mij houden ook. Mijn prioriteit was mijn kind en mezelf in veiligheid brengen en van hem af. Meteen ook advocaat ingeschakeld en de scheiding in gang gezet. Echter hadden we een rekening gezamenlijk waar kinderbijslag van kind op terecht kwam en ik bijna elke maand 700 euro op spaarde. ( voor ons kind later )
Het is een gezamenlijke rekening. Aangezien ik alles heb achter gelaten wilde ik graag dit bedrag wat ik heb gespaard besteden aan ons nu om samen met mijn kindje weer een nieuw toekomst op te bouwen. Vandaag kreeg ik mijn nieuwe bankpas binnen en eenmaal bij de balie kreeg ik te zien dat hij het hele bedrag over heeft gemaakt naar ZIJN rekeningnummer.
Ik ben er echt kappot van! Kan alleen maar huilen van ellende..
Hij verdient zelf erg goed en voor de rest is de woning van hem en heb ook alles achter gelaten wat er in 6 jaar aan spullen is gekocht en hoefde eigenlijk ook niks. Mijn enige prioriteit was mijn kind en mezelf in veiligheid brengen en weg bij die man. Echter had ik wel gerekend op dat bedrag om op zijn minst nieuw onderdak te zoeken en alle kosten van advocaat etc te betalen. Ik ben degene die immers weer bij 0 moet beginnen samen met mijn kind.
Kan iemand mij aub adviseren! Weggaan uit een gewelddadige relatie is 1 maar daarna volgt nog veel ellende helaas
donderdag 1 september 2016 om 16:28
quote:Tr0tter schreef op 01 september 2016 @ 16:25:
[...]
Dat is een beetje kort door de bocht; het ligt er maar helemaal aan wat er in de huwelijkse voorwaarden van TO en haar man beschreven staat.
Ja akkoord. Maar dat weten alleen zij en haar man, en de notaris. Maar ik denk niet dat een rechter zo maar roept dat de man álles mag houden en de vrouw helemaal niks krijgt. TO zegt dat het maar goed is dat ze met hv gehuwd is, dus ik neem dan aan dat ze op z´n minst iets overhoudt, ook al is dat dan misschien geen geld.
Maar het eerste dat je kunt sparen is wat je niet hoeft uit te geven, ook al zou ik in haar geval het bed niet hoeven...
[...]
Dat is een beetje kort door de bocht; het ligt er maar helemaal aan wat er in de huwelijkse voorwaarden van TO en haar man beschreven staat.
Ja akkoord. Maar dat weten alleen zij en haar man, en de notaris. Maar ik denk niet dat een rechter zo maar roept dat de man álles mag houden en de vrouw helemaal niks krijgt. TO zegt dat het maar goed is dat ze met hv gehuwd is, dus ik neem dan aan dat ze op z´n minst iets overhoudt, ook al is dat dan misschien geen geld.
Maar het eerste dat je kunt sparen is wat je niet hoeft uit te geven, ook al zou ik in haar geval het bed niet hoeven...
De tand des tijds kan een antieke kast nou juist nét dat karakter geven. Zonde om over te schilderen. Avena.
donderdag 1 september 2016 om 16:37
Nare situatie ....
Je geeft niet zoveel informatie. Getrouwd geweest in gemeenschap van goederen of niet? Is het ook zijn zoon, of niet? Zo ja, dan alimentatieverplichting wellicht. Hoe zit het met jouw inkomen? Heb je een inkomen of helemaal niks? Indien geen inkomen, wat zijn je kansen op de arbeidsmarkt? Hoe is de relatie met je familie? Kunnen zij bijv. oppassen als je aan het werk bent etc..
Ga naar Juridisch Loket voor juridisch advies.
De sleutel om uit deze situatie te komen, is een inkomen hebben waar je samen met je zoontje van kunt leven. Van daaruit kun je een huis huren/ kopen, je zoon een stabiele basis meegeven en weer een eigen leven opbouwen. Je moet dus kostwinner worden, mocht je dat nu niet zijn.
Je geeft niet zoveel informatie. Getrouwd geweest in gemeenschap van goederen of niet? Is het ook zijn zoon, of niet? Zo ja, dan alimentatieverplichting wellicht. Hoe zit het met jouw inkomen? Heb je een inkomen of helemaal niks? Indien geen inkomen, wat zijn je kansen op de arbeidsmarkt? Hoe is de relatie met je familie? Kunnen zij bijv. oppassen als je aan het werk bent etc..
Ga naar Juridisch Loket voor juridisch advies.
De sleutel om uit deze situatie te komen, is een inkomen hebben waar je samen met je zoontje van kunt leven. Van daaruit kun je een huis huren/ kopen, je zoon een stabiele basis meegeven en weer een eigen leven opbouwen. Je moet dus kostwinner worden, mocht je dat nu niet zijn.
donderdag 1 september 2016 om 16:52
Ik vind het oprecht een hele nare situatie voor je.
Maar ik begrijp niet waarom jij zou denken dat jij recht zou hebben op 100% van het spaargeld en je ex nul? Vind ik erg naief en irrealistisch. Hoe kwam je daarbij?
Hij dacht kennelijk precies hetzelfde maar dan andersom... Of misschien houdt hij het apart omdat het voor kind bestemd is en hij bang is dat jij het nu gaat uitgeven. Hoe dan ook, het is gezamenlijke rekening dus jij hebt niet meer recht dan hij.
Maar ik begrijp niet waarom jij zou denken dat jij recht zou hebben op 100% van het spaargeld en je ex nul? Vind ik erg naief en irrealistisch. Hoe kwam je daarbij?
Hij dacht kennelijk precies hetzelfde maar dan andersom... Of misschien houdt hij het apart omdat het voor kind bestemd is en hij bang is dat jij het nu gaat uitgeven. Hoe dan ook, het is gezamenlijke rekening dus jij hebt niet meer recht dan hij.
donderdag 1 september 2016 om 17:01
zaterdag 3 september 2016 om 11:37
quote:pejeka schreef op 31 augustus 2016 @ 20:35:
[...]
Maar hier dan mijn vraag. Ik kan me niet voorstellen dat een volstrekt stabiele en harmonieuze relatie van 12 jaar opeens in elkaar stort door de komst van een kind dat je (naar ik aanneem) beiden gewild en gewenst hebt. Ik vind dat raar. Mag dat? En mijn vraag is dan of er niet andere dingen speelden, of onenigheid over de kinderwens, of wat dan ook, want ik kan me echt niet voorstellen dat als je 12 jaar een perfecte relatie hebt en je wilt állebei écht héél graag een kind, dat dan de relatie na de geboorte van dat kind ineens in elkaar stort. Ja, tuurlijk, je hebt moeilijkheden, het is nieuw, je leven verandert, je moet je aanpassen, maar dat weet je toch als je er samen aan begint? En als de man het dan opeens laat afweten is hij een zak. Zo simpel is het.
Mijn commentaar echter was meer gericht op al die gevallen die je niet alleen hier leest, maar ook soms om je heen ziet, van: we hadden ál een jaar een relatie, en tja, ik wist dat hij blowde en alleen maar aan de gamecomputers zat, maar goed, ik dacht dat dat dan wel beter zou worden als er eenmaal een baby was, maar shit, hij blijft blowen en gamen en met zijn vrienden uitgaan, en nu?
Dit is al veel genuanceerder, Pejeka. Nu stel je een vraag. En die mag kritisch zijn, maar hoeft niet veroordelend te zijn. Om dan ook te reageren op je kritische vragen: ja, het is vreselijk raar. Er was geen onenigheid. Hij was dol op zijn nichtjes en neefjes. Hij is geen zak, wel psychisch ziek; om precies te zijn een asps. Dat is een hechtingstoornis en die heeft waarschijnlijk wel gesluimerd, maar kwam aan de oppervlakte in het jaar na de geboorte.
Maar goed: het gaat hier niet om mijn verhaal, maar om dat van TO. Ook aan haar mag je kritisch vragen hoe het zo heeft kunnen komen, maar een vraagstelling zoals je eerder poneerde is gewoon niet netjes. De door jou zo gewaardeerde etiquette gaan niet alleen over kleding, maar vooral over beleefde omgangsvormen. Ik zou je willen aanraden wat van die beleefde omgangsvormen mee te nemen in je benadering van mensen en de wijze waarop je stelling neemt. Ik denk dat je dan meer bereikt.
[...]
Maar hier dan mijn vraag. Ik kan me niet voorstellen dat een volstrekt stabiele en harmonieuze relatie van 12 jaar opeens in elkaar stort door de komst van een kind dat je (naar ik aanneem) beiden gewild en gewenst hebt. Ik vind dat raar. Mag dat? En mijn vraag is dan of er niet andere dingen speelden, of onenigheid over de kinderwens, of wat dan ook, want ik kan me echt niet voorstellen dat als je 12 jaar een perfecte relatie hebt en je wilt állebei écht héél graag een kind, dat dan de relatie na de geboorte van dat kind ineens in elkaar stort. Ja, tuurlijk, je hebt moeilijkheden, het is nieuw, je leven verandert, je moet je aanpassen, maar dat weet je toch als je er samen aan begint? En als de man het dan opeens laat afweten is hij een zak. Zo simpel is het.
Mijn commentaar echter was meer gericht op al die gevallen die je niet alleen hier leest, maar ook soms om je heen ziet, van: we hadden ál een jaar een relatie, en tja, ik wist dat hij blowde en alleen maar aan de gamecomputers zat, maar goed, ik dacht dat dat dan wel beter zou worden als er eenmaal een baby was, maar shit, hij blijft blowen en gamen en met zijn vrienden uitgaan, en nu?
Dit is al veel genuanceerder, Pejeka. Nu stel je een vraag. En die mag kritisch zijn, maar hoeft niet veroordelend te zijn. Om dan ook te reageren op je kritische vragen: ja, het is vreselijk raar. Er was geen onenigheid. Hij was dol op zijn nichtjes en neefjes. Hij is geen zak, wel psychisch ziek; om precies te zijn een asps. Dat is een hechtingstoornis en die heeft waarschijnlijk wel gesluimerd, maar kwam aan de oppervlakte in het jaar na de geboorte.
Maar goed: het gaat hier niet om mijn verhaal, maar om dat van TO. Ook aan haar mag je kritisch vragen hoe het zo heeft kunnen komen, maar een vraagstelling zoals je eerder poneerde is gewoon niet netjes. De door jou zo gewaardeerde etiquette gaan niet alleen over kleding, maar vooral over beleefde omgangsvormen. Ik zou je willen aanraden wat van die beleefde omgangsvormen mee te nemen in je benadering van mensen en de wijze waarop je stelling neemt. Ik denk dat je dan meer bereikt.