Gezondheid
alle pijlers
Afgenomen bloed niet geschikt voor onderzoek.
dinsdag 23 november 2010 om 18:55
Vorige week heb ik bloed af laten nemen.
Dit is normaalgesproken bij mij al niet makkelijk en ik heb al heel wat op het gebied van bloedgeven (of eerder het afnemen ervan) meegemaakt, maar die sessie van vorige week zal ik zeker niet licht vergeten.
Ik zal er niet in detail over uitwijden, maar het duurder erg lang, en toen ik eenmaal buiten had ik twee zere armen met blauwe plekken.
Nu bleek de uitslag er voor de helft niet te zijn, omdat er iets met mijn bloed was gebeurd (gehemato-weetikveel) waardoor er bepaalde dingen niet getest konden worden.
Ik moet dus nog een keer gaan aderlaten.
Volgens de assistente komt dit maar heel weinig voor, maarhet kan een keer gebeuren, en ik (had ik dus niet moeten doen) ben even gaan googelen, kom dan de meest ernstige ziektebeelden tegen. (waar ik me gelukkig verder niet in herken).
Heeft iemand dit wel eens meegemaakt?
Dit is normaalgesproken bij mij al niet makkelijk en ik heb al heel wat op het gebied van bloedgeven (of eerder het afnemen ervan) meegemaakt, maar die sessie van vorige week zal ik zeker niet licht vergeten.
Ik zal er niet in detail over uitwijden, maar het duurder erg lang, en toen ik eenmaal buiten had ik twee zere armen met blauwe plekken.
Nu bleek de uitslag er voor de helft niet te zijn, omdat er iets met mijn bloed was gebeurd (gehemato-weetikveel) waardoor er bepaalde dingen niet getest konden worden.
Ik moet dus nog een keer gaan aderlaten.
Volgens de assistente komt dit maar heel weinig voor, maarhet kan een keer gebeuren, en ik (had ik dus niet moeten doen) ben even gaan googelen, kom dan de meest ernstige ziektebeelden tegen. (waar ik me gelukkig verder niet in herken).
Heeft iemand dit wel eens meegemaakt?
dinsdag 23 november 2010 om 19:01
Perel, dit gebeurt heel vaak. Bij bepaalde tests is het bijvoorbeeld al killing als er teveel gestuwd is. Bloed dat soms te lang blijft staan, idem. Geen zorgen maken, toch nog een keertje laten prikken. Vertel van te voren dat het een probleem is om te prikken én wat er nu gebeurd is, en dring aan dat ze daar rekening mee houden. Vraag ook of het eventueel kan met een vingerprik. Afhankelijk van de bepaling kan dat soms ook! Sterkte!
dinsdag 23 november 2010 om 19:02
Ja dat kan gebeuren als er problemen met afnemen zijn. Door al dat gerommel zijn je bloedcellen kapot gegaan waardoor het bloed niet meer bruikbaar is voor sommige bepalingen. Het hemoglobine uit je rode bloedcellen is dan in het serum terecht gekomen en dat stoort de analyse.
Helaas voor jou betekent dat een keer opnieuw prikken.
Maar dit heeft helemaal niets met enge ziektes te maken.
Dus maak je geen zorgen.
Hopelijk voor jou gaat het dit keer beter! Sterkte!
Helaas voor jou betekent dat een keer opnieuw prikken.
Maar dit heeft helemaal niets met enge ziektes te maken.
Dus maak je geen zorgen.
Hopelijk voor jou gaat het dit keer beter! Sterkte!
dinsdag 23 november 2010 om 19:06
In principe niet direct reden tot zorgen.
Het kan in de verkeerde buis hebben gezeten.
Te weinig bloed per buis waardoor de waarde onbetrouwbaar wordt. Te lang gestuwd bij het afnemen. Door vlindernaald kun je lucht aanzuigen wat zorgt dat de waardes in de buis moeizamer te bepalen zijn. Buizen raken kwijt, vallen kapot, staan te lang, worden niet gewenteld als dat wel moet of andersom....
Het kan in de verkeerde buis hebben gezeten.
Te weinig bloed per buis waardoor de waarde onbetrouwbaar wordt. Te lang gestuwd bij het afnemen. Door vlindernaald kun je lucht aanzuigen wat zorgt dat de waardes in de buis moeizamer te bepalen zijn. Buizen raken kwijt, vallen kapot, staan te lang, worden niet gewenteld als dat wel moet of andersom....
Op zaterdag help ik tamme dieren weer het beest in zichzelf te vinden.
dinsdag 23 november 2010 om 19:30
Ik ga toch even in detail.
De dame die me prikte had haast. Haar tijd zat er eigenlijk al op. Ze was al in de wachtkamer geweest om te zeggen dat ze eigenlijk al weg had moeten zijn, en ze kwam nogal stressy over.
Nou, vooruit dan maar hielp ze mij dan toch als laatste.
Zou ik dus bijna weggestuurd zijn, terwijl ik bijna een uur had zitten wachten, helemaal nuchter (zonder eten, drinken en ongepoetste tanden sinds de vorige avond).
Toen ik mijn arm liet zien, zei ze: nou, je bent moeilijk te prikken, hé? Ik voel hélemaal niks, is je andere arm beter? (die is net zo).
Ze ging prikken en miste. Na even zoeken gaf ze het op.
Dan toch maar de andere arm. Daar had ze beet na even zoeken. (au).
Het liep ontzettend langzaam, en na een buisje kwam er niets meer. Toen had ze een maniertje zei ze dat nog wel eens wilde helpen. Ik moest mijn vuist weer ballen en zei trok de band om mijn arm nog een keer stevig aan terwijl ze de naald manouvreerde.
Het deed geen pijn, maar inmiddels liepen de tranen van ellende over mijn wangen, en met hangen en wurgen werden er drie buisjes gevuld.
Toen plakte ze de verkeerde stickers op de buisjes, en moesten ze er weer allemaal afgetrokken worden en opnieuw gestickerd.
Ik heb een boterhammetje in de wachtkamer opgegeten en voelde me in-zielig toen ik op de fiets stapte. Thuis ben ik met een warme kruik en hele hete koffie op de bank gaan zitten, en kwam ik wel weer bij.
Ik ben aan het overwegen of ik hiervan melding zal maken bij het lab.
De dame die me prikte had haast. Haar tijd zat er eigenlijk al op. Ze was al in de wachtkamer geweest om te zeggen dat ze eigenlijk al weg had moeten zijn, en ze kwam nogal stressy over.
Nou, vooruit dan maar hielp ze mij dan toch als laatste.
Zou ik dus bijna weggestuurd zijn, terwijl ik bijna een uur had zitten wachten, helemaal nuchter (zonder eten, drinken en ongepoetste tanden sinds de vorige avond).
Toen ik mijn arm liet zien, zei ze: nou, je bent moeilijk te prikken, hé? Ik voel hélemaal niks, is je andere arm beter? (die is net zo).
Ze ging prikken en miste. Na even zoeken gaf ze het op.
Dan toch maar de andere arm. Daar had ze beet na even zoeken. (au).
Het liep ontzettend langzaam, en na een buisje kwam er niets meer. Toen had ze een maniertje zei ze dat nog wel eens wilde helpen. Ik moest mijn vuist weer ballen en zei trok de band om mijn arm nog een keer stevig aan terwijl ze de naald manouvreerde.
Het deed geen pijn, maar inmiddels liepen de tranen van ellende over mijn wangen, en met hangen en wurgen werden er drie buisjes gevuld.
Toen plakte ze de verkeerde stickers op de buisjes, en moesten ze er weer allemaal afgetrokken worden en opnieuw gestickerd.
Ik heb een boterhammetje in de wachtkamer opgegeten en voelde me in-zielig toen ik op de fiets stapte. Thuis ben ik met een warme kruik en hele hete koffie op de bank gaan zitten, en kwam ik wel weer bij.
Ik ben aan het overwegen of ik hiervan melding zal maken bij het lab.
dinsdag 23 november 2010 om 19:34
Fijn, jullie geruststellende berichten.
Ik wordt ook wel vaker bovenop mijn hand geprikt, maar ik had begrepen dat dit alleen door hoger opgeleide priksters gedaan mocht worden omdat het dan een ander vaatstelsel betreft?
Tijdens mijn zwangerschappen had ik een 'eigen' laborant. Ik vroeg altijd naar hem en hij werd speciaal voor mij geroepen. En was hij ergens anders aan het werk, dan kwam ik terug wanneer hij beschikbaar was. Dat was op die afdeling op het laatst bekend. En met mijn tweede zwangerschap werkte hij er gelukkig nog steeds.
Ik wordt ook wel vaker bovenop mijn hand geprikt, maar ik had begrepen dat dit alleen door hoger opgeleide priksters gedaan mocht worden omdat het dan een ander vaatstelsel betreft?
Tijdens mijn zwangerschappen had ik een 'eigen' laborant. Ik vroeg altijd naar hem en hij werd speciaal voor mij geroepen. En was hij ergens anders aan het werk, dan kwam ik terug wanneer hij beschikbaar was. Dat was op die afdeling op het laatst bekend. En met mijn tweede zwangerschap werkte hij er gelukkig nog steeds.
dinsdag 23 november 2010 om 19:36
quote:Perel schreef op 23 november 2010 @ 19:30:
Ik heb een boterhammetje in de wachtkamer opgegeten en voelde me in-zielig toen ik op de fiets stapte. Thuis ben ik met een warme kruik en hele hete koffie op de bank gaan zitten, en kwam ik wel weer bij.
Ik ben aan het overwegen of ik hiervan melding zal maken bij het lab.
Vind dat je wel een beetje dramatisch doet hoor. Slecht geprikt kunnen worden is vervelend (weet ik alles van) maar om er nou zo'n drama van te maken.
Dat je weer terug moet is wel lullig natuurlijk.
Ik heb een boterhammetje in de wachtkamer opgegeten en voelde me in-zielig toen ik op de fiets stapte. Thuis ben ik met een warme kruik en hele hete koffie op de bank gaan zitten, en kwam ik wel weer bij.
Ik ben aan het overwegen of ik hiervan melding zal maken bij het lab.
Vind dat je wel een beetje dramatisch doet hoor. Slecht geprikt kunnen worden is vervelend (weet ik alles van) maar om er nou zo'n drama van te maken.
Dat je weer terug moet is wel lullig natuurlijk.
dinsdag 23 november 2010 om 19:38
quote:bibaatje schreef op 23 november 2010 @ 19:36:
[...]
Vind dat je wel een beetje dramatisch doet hoor. Slecht geprikt kunnen worden is vervelend (weet ik alles van) maar om er nou zo'n drama van te maken.
Dat je weer terug moet is wel lullig natuurlijk.
Je hebt gelijk.
Maar een van de redenen om bloed te laten prikken is dat ik de laatste tijd wel vaker dramatisch doe, en helemaal niet lekker in mijn vel zit.
[...]
Vind dat je wel een beetje dramatisch doet hoor. Slecht geprikt kunnen worden is vervelend (weet ik alles van) maar om er nou zo'n drama van te maken.
Dat je weer terug moet is wel lullig natuurlijk.
Je hebt gelijk.
Maar een van de redenen om bloed te laten prikken is dat ik de laatste tijd wel vaker dramatisch doe, en helemaal niet lekker in mijn vel zit.
dinsdag 23 november 2010 om 19:39
dinsdag 23 november 2010 om 19:44
Hey Perel,
Ik moest laatst aan je denken, toen ik zelf een rotavond had. Ik heb op je vorige topic gereageerd (Eng), omdat ik je verhaal herkende.
Goed dat je naar de huisarts bent gegaan en dat nu het één en ander wordt uitgezocht. Ik ga ervan uit dat het bloed prikken hiermee te maken heeft. Ik hoop dat ze de volgende keer beter prikken en dat er iets uit het bloedonderzoek komt waar je iets mee kunt.
Ik moest laatst aan je denken, toen ik zelf een rotavond had. Ik heb op je vorige topic gereageerd (Eng), omdat ik je verhaal herkende.
Goed dat je naar de huisarts bent gegaan en dat nu het één en ander wordt uitgezocht. Ik ga ervan uit dat het bloed prikken hiermee te maken heeft. Ik hoop dat ze de volgende keer beter prikken en dat er iets uit het bloedonderzoek komt waar je iets mee kunt.
dinsdag 23 november 2010 om 19:52
quote:Perel schreef op 23 november 2010 @ 19:30:
Ik ben aan het overwegen of ik hiervan melding zal maken bij het lab.
Waarom? Je bent moeilijk te prikken, dus dat kan fout gaan. Dat ze de stickers verkeerd opplakte en dat weer corrigeerde, dat geeft toch niet?
Oke, wel vervelend dat ze haast had, maar om nou een melding te maken? Bedoel je als een soort klacht?
Volgende keer aangeven dat je slecht te prikken bent, zodat je je kunt laten prikken door een ervaren prikster. En dan nog is het niet zeker of het lukt. Maar zij doen het vast niet expres.
Ik ben aan het overwegen of ik hiervan melding zal maken bij het lab.
Waarom? Je bent moeilijk te prikken, dus dat kan fout gaan. Dat ze de stickers verkeerd opplakte en dat weer corrigeerde, dat geeft toch niet?
Oke, wel vervelend dat ze haast had, maar om nou een melding te maken? Bedoel je als een soort klacht?
Volgende keer aangeven dat je slecht te prikken bent, zodat je je kunt laten prikken door een ervaren prikster. En dan nog is het niet zeker of het lukt. Maar zij doen het vast niet expres.
dinsdag 23 november 2010 om 19:59
Ik vond mezelf een avondje heel erg zielig en alleen. Op zulke momenten voel ik me heel kwetsbaar en angstig, omdat het me niet lukt om negatieve gedachten te stoppen. En toen dacht ik aan jouw topic. Dit is namelijk niets voor mij, heb nooit echte psychische problemen gehad. Maar ik weet niet wat er de laatste tijd met me aan de hand is. Ik wijd het aan stress en hoop erg dat het vanzelf weer over gaat.
Waar gaan ze naar kijken? Iets hormonaals?
Waar gaan ze naar kijken? Iets hormonaals?
dinsdag 23 november 2010 om 20:05
De laatste prikervaring van mijn zoon was ook buitengewoon naar (en hij was toen 3). Prikster kon geen ader vinden, ging onderhuids met de naald (!) naar een ader zoeken en pas na een kwartier pielen, haalde ze er iemand anders bij. Te laat voor zoon, die was al helemaal over de emmer. Laatst moest hij weer geprikt worden in datzelfde ziekenhuis en toen heb ik gevraagd om hun beste prikster. Dit keer ging het heel goed, ze nam alle tijd om een goede ader te vinden (is bij hem ook heel lastig). Ik ben zelf ook weleens heel slecht geprikt omdat ze mijn aders niet kon vinden. Mijn dochter moest ook een keer terugkomen omdat ze te weinig bloed hadden (niet zo leuk voor een 4-jarige). Om een lang verhaal kort te maken: het kan gebeuren en een klacht lijkt me wat ver gaan. Geef de volgende keer aan dat je moeilijk te prikken bent en dat je een ervaren prikker moet hebben.
