Gezondheid
alle pijlers
Angst
woensdag 24 februari 2016 om 13:59
Wie kan mij helpen rustig te worden?
Ik loop momenteel op het randje van overspannen worden en misschien ben ik het al wel.
Er is de laatste tijd veel gebeurd in ons gezin. Een van de dingen is dat mijn man vorig jaar een aanval heeft gehad van Boezemfibrilleren. Even kort: door de molen gegaan en geen achterliggende oorzaak gevonden, tijdelijk medicatie geslikt wat nu niet meer hoeft en eigenlijk gaat het goed.
Tijdens een van de controles bij de cardioloog heeft de assistente een fout gemaakt en mijn man ingepland voor een test waarbij er gekeken zou worden naar een gevaarlijk syndroom. Door oplettendheid van mij kwamen we erachter dat het een fout was en zei de cardioloog geen enkele verdenking te hebben bij mijn man dat er bij hem sprake zou zijn van dat syndroom. Dus voor de duidelijkheid: het was echt een fout van de assistente, die later van de cardioloog ook een behoorlijke uitbrander gehad heeft.
Afijn, dit is al maanden geleden maar vorige week las ik een artikel over iemand die dat syndroom heeft. Ineens was de angst weer terug en sindsdien laat het me niet meer los. Ik probeer mezelf rustig te krijgen met tegengestelde gedachten en waarheden zoals: de cardioloog heeft geen aanwijzingen dat manlief dat heeft, er is niets gevonden op ECG's etc.
Maar omdat ik randje overspannen ben, nemen de angstgedachten makkelijk bezit van me en zijn ze sterker dan de positieve gedachten. Ik heb continue sterke dwang om te zoeken naar geruststelling, maar ik vind het niet.
Ik ben vorige week voor een intake bij een psych geweest maar kan pas volgende week weer en de huisarts is met vakantie dus daar kan ik ook niet terecht.
Wie kan mij helpen rustig te worden?
Ik loop momenteel op het randje van overspannen worden en misschien ben ik het al wel.
Er is de laatste tijd veel gebeurd in ons gezin. Een van de dingen is dat mijn man vorig jaar een aanval heeft gehad van Boezemfibrilleren. Even kort: door de molen gegaan en geen achterliggende oorzaak gevonden, tijdelijk medicatie geslikt wat nu niet meer hoeft en eigenlijk gaat het goed.
Tijdens een van de controles bij de cardioloog heeft de assistente een fout gemaakt en mijn man ingepland voor een test waarbij er gekeken zou worden naar een gevaarlijk syndroom. Door oplettendheid van mij kwamen we erachter dat het een fout was en zei de cardioloog geen enkele verdenking te hebben bij mijn man dat er bij hem sprake zou zijn van dat syndroom. Dus voor de duidelijkheid: het was echt een fout van de assistente, die later van de cardioloog ook een behoorlijke uitbrander gehad heeft.
Afijn, dit is al maanden geleden maar vorige week las ik een artikel over iemand die dat syndroom heeft. Ineens was de angst weer terug en sindsdien laat het me niet meer los. Ik probeer mezelf rustig te krijgen met tegengestelde gedachten en waarheden zoals: de cardioloog heeft geen aanwijzingen dat manlief dat heeft, er is niets gevonden op ECG's etc.
Maar omdat ik randje overspannen ben, nemen de angstgedachten makkelijk bezit van me en zijn ze sterker dan de positieve gedachten. Ik heb continue sterke dwang om te zoeken naar geruststelling, maar ik vind het niet.
Ik ben vorige week voor een intake bij een psych geweest maar kan pas volgende week weer en de huisarts is met vakantie dus daar kan ik ook niet terecht.
Wie kan mij helpen rustig te worden?
donderdag 25 februari 2016 om 16:44
Hi,
Nou zeer herkenbaar hoor, ben herstellende van een burn out en merk dat ik ook snel met dingen aan de haal kan gaan.
Je weet van jezelf dat het nergens op slaat, maar toch, gaat het angstmonstertje in je hoofd zitten.
Ben zelf twee jaar lang ziek geweest (hierdoor ook overspannen geraakt). Na twee jaar eindelijk een goede behandeling gekregen, maar moet het vertrouwen in mijn lichaam echt terug krijgen!
Nu ben ik grieperig en schiet ik ook in de stress, van wat als alles weer van voren af aan begint...., of als dit nooit meer over gaat. Terwijl ik normaal zou denken: oké half Nederland is ziek, ik moet mijn rust pakken en dan komt het goed.
Geleerd van mijn psycholoog om op zulke momenten te zeggen: Ik kan nu in helemaal in paniek raken, maar kan ook denken Dit is een kans om het anders aan te gaan pakken!
Ik probeer mijzelf ook niet op mijn kop meer te geven. Maar te denken: Ik heb nu last van deze angst, is niet fijn maar probeer te accepteren dat deze er is en ik ben ermee aan het werk.
Ik schrijf ook elke avond in een dagboek, dit is voor mij goed om de dag af te sluiten. Ook doe ik bijna dagelijks een body scan oefening.
Goed dat je volgende week naar de psycholoog kan!
Sterkte in ieder geval!
Nou zeer herkenbaar hoor, ben herstellende van een burn out en merk dat ik ook snel met dingen aan de haal kan gaan.
Je weet van jezelf dat het nergens op slaat, maar toch, gaat het angstmonstertje in je hoofd zitten.
Ben zelf twee jaar lang ziek geweest (hierdoor ook overspannen geraakt). Na twee jaar eindelijk een goede behandeling gekregen, maar moet het vertrouwen in mijn lichaam echt terug krijgen!
Nu ben ik grieperig en schiet ik ook in de stress, van wat als alles weer van voren af aan begint...., of als dit nooit meer over gaat. Terwijl ik normaal zou denken: oké half Nederland is ziek, ik moet mijn rust pakken en dan komt het goed.
Geleerd van mijn psycholoog om op zulke momenten te zeggen: Ik kan nu in helemaal in paniek raken, maar kan ook denken Dit is een kans om het anders aan te gaan pakken!
Ik probeer mijzelf ook niet op mijn kop meer te geven. Maar te denken: Ik heb nu last van deze angst, is niet fijn maar probeer te accepteren dat deze er is en ik ben ermee aan het werk.
Ik schrijf ook elke avond in een dagboek, dit is voor mij goed om de dag af te sluiten. Ook doe ik bijna dagelijks een body scan oefening.
Goed dat je volgende week naar de psycholoog kan!
Sterkte in ieder geval!
