Bang voor kanker
dinsdag 16 maart 2010 om 23:08
Ik ben de laatste tijd best wel bang voor kanker. Heb er geen reden toe want zover ik weet ben ik gewoon gezond en is er niks aan de hand. Maar het komt gewoon steeds vaker voor en je moet er qua leeftijd ook steeds vroeger op letten.
Sommige vormen kwamen natuurlijk wel voor bij kinderen maar ik weet nog dat er een paar jaar geleden nog vaak gezegd werd van ach daar hebben vooral oudere vrouwen last van. En nu? Ik lees steeds meer verhalen over jonge vrouwen met borstkanker, baarmoederhals kanker etc.
Waar ik eigenlijk nog het meest bang voor ben is dat het te laat ontdekt word. Gelukkig is men er in de meeste gevallen wel op tijd bij en kan het nog behandeld worden en vaak heeft dat een goede afloop. Maar ik kende dus iemand die voor een kleine ingreep naar het ziekenhuis moest en toen ze het wilden uitvoeren bleek dat niet het probleem te zijn maar was het dus kanker in een vergevorderd stadium waardoor het niet meer behandelbaar was. Binnen een half jaar is hij overleden.
Dus wanneer ga je naar de huisarts? Ga je twijfelen aan de huisarts en vraag je een second opinion? Ik bedoel ga je bij ieder bultje wat je hebt bij je borst al naar de huisarts of wacht je het af? En ben je meteen gerustgesteld als de huisarts zegt van het is niks terwijl je gevoel wat anders zegt? Kan bijvoorbeeld ook een muggenbult, opgezwollen kliertje of wat dan ook zijn wat na een paar weken weg is. Ga je zodra je last hebt van je darmen al naar de huisarts? Kan ook zijn dat je even wat verkeerd gegeten hebt en je lichaam even van slag is. Etc etc.
Het houd me niet dagelijks bezig verder maar ik denk er wel regelmatig aan vooral als ik dan weer een verhaal lees. Maar ik heb ook wel momenten van doe niet zo gek je gaat wel uit van het ergste doomsenario!
Het is niet mijn bedoeling om mensen door dit topic bang te maken ofzo maar toch vraag ik me af of mijn 'angst' wel terecht is en of meer mensen dat hebben?
Sommige vormen kwamen natuurlijk wel voor bij kinderen maar ik weet nog dat er een paar jaar geleden nog vaak gezegd werd van ach daar hebben vooral oudere vrouwen last van. En nu? Ik lees steeds meer verhalen over jonge vrouwen met borstkanker, baarmoederhals kanker etc.
Waar ik eigenlijk nog het meest bang voor ben is dat het te laat ontdekt word. Gelukkig is men er in de meeste gevallen wel op tijd bij en kan het nog behandeld worden en vaak heeft dat een goede afloop. Maar ik kende dus iemand die voor een kleine ingreep naar het ziekenhuis moest en toen ze het wilden uitvoeren bleek dat niet het probleem te zijn maar was het dus kanker in een vergevorderd stadium waardoor het niet meer behandelbaar was. Binnen een half jaar is hij overleden.
Dus wanneer ga je naar de huisarts? Ga je twijfelen aan de huisarts en vraag je een second opinion? Ik bedoel ga je bij ieder bultje wat je hebt bij je borst al naar de huisarts of wacht je het af? En ben je meteen gerustgesteld als de huisarts zegt van het is niks terwijl je gevoel wat anders zegt? Kan bijvoorbeeld ook een muggenbult, opgezwollen kliertje of wat dan ook zijn wat na een paar weken weg is. Ga je zodra je last hebt van je darmen al naar de huisarts? Kan ook zijn dat je even wat verkeerd gegeten hebt en je lichaam even van slag is. Etc etc.
Het houd me niet dagelijks bezig verder maar ik denk er wel regelmatig aan vooral als ik dan weer een verhaal lees. Maar ik heb ook wel momenten van doe niet zo gek je gaat wel uit van het ergste doomsenario!
Het is niet mijn bedoeling om mensen door dit topic bang te maken ofzo maar toch vraag ik me af of mijn 'angst' wel terecht is en of meer mensen dat hebben?
dinsdag 16 maart 2010 om 23:22
Natuurlijk is je angst onterecht. Kanker is erg zeldzaam onder jonge mensen. Maar toch zou het kunnen dat je het krijgt al is de kans heel erg klein. Zekerheden heb je nooit in dit leven, je kan ook overreden worden door de tram.
Je vraagt geen second opinion aan als je het niet eens bent met de huisarts. Dan ga je opnieuw in gesprek en laat je je evt. beoordelen door een specialist. Maar een beetje huisarts heeft al vrij snel door dat je hypochonder bent
Je vraagt geen second opinion aan als je het niet eens bent met de huisarts. Dan ga je opnieuw in gesprek en laat je je evt. beoordelen door een specialist. Maar een beetje huisarts heeft al vrij snel door dat je hypochonder bent
dinsdag 16 maart 2010 om 23:26
quote:Keroppi schreef op 16 maart 2010 @ 23:08:En nu? Ik lees steeds meer verhalen over jonge vrouwen met borstkanker, baarmoederhals kanker etc.
Je zegt het goed: je LEEST er steeds meer over. Dat wil niet zeggen dat het ook vaker voorkomt.
Vroeger werd er gewoon minder geschreven over kanker en jong sterven. Nu is het veel breder in het nieuws, met dramastories, tv-programma's zoals Over mijn lijk, boeken, etc. Jong kanker krijgen levert (heel cynisch) dramatische verhalen op en dat verkoopt goed. Dus staan kranten en boeken en tijdschriften er nu vol van en LIJKT het alsof het vaker voorkomt.
Je zegt het goed: je LEEST er steeds meer over. Dat wil niet zeggen dat het ook vaker voorkomt.
Vroeger werd er gewoon minder geschreven over kanker en jong sterven. Nu is het veel breder in het nieuws, met dramastories, tv-programma's zoals Over mijn lijk, boeken, etc. Jong kanker krijgen levert (heel cynisch) dramatische verhalen op en dat verkoopt goed. Dus staan kranten en boeken en tijdschriften er nu vol van en LIJKT het alsof het vaker voorkomt.
dinsdag 16 maart 2010 om 23:28
dinsdag 16 maart 2010 om 23:33
Ja waarschijnlijk. Ik ben trouwens niet iemand die snel naar de huisarts rent ofzo bij kwaaltjes. Heb vaak zoiets van gaat wel over.. maarja als ik dan zo'n verhaal lees heb ik altijd het gevoel van misschien moet ik eerder gaan als ik een bepaalde klacht heb. Wat ik uiteindelijk dus niet doe. Als ik 3x per jaar bij de huisarts kom is het veel
dinsdag 16 maart 2010 om 23:35
Ziektes zijn steeds minder taboe, daarbij is je wereld door internet en meer tv netten ook dusdanig vergroot, dat er meer mensen te zien zijn, er meer verhalen te lezen.... vindt je het gek dat je meer mensen met kanker "tegenkomt"?
Ga je er echt last van krijgen, je meer zorgen maken dan je wilt, zoek dan hulp..... bij je huisarts.
Ga je er echt last van krijgen, je meer zorgen maken dan je wilt, zoek dan hulp..... bij je huisarts.
We dont make mistakes here, we just have happy accidents. We want happy, happy paintings. If you want sad things, watch the news. Everything is possible here. This is your little universe -Bob Ross
dinsdag 16 maart 2010 om 23:38
quote:Keroppi schreef op 16 maart 2010 @ 23:33:
Ja waarschijnlijk. Ik ben trouwens niet iemand die snel naar de huisarts rent ofzo bij kwaaltjes. Heb vaak zoiets van gaat wel over.. maarja als ik dan zo'n verhaal lees heb ik altijd het gevoel van misschien moet ik eerder gaan als ik een bepaalde klacht heb. Wat ik uiteindelijk dus niet doe. Als ik 3x per jaar bij de huisarts kom is het veeleuh, dat vind ik nog wel veel
Ja waarschijnlijk. Ik ben trouwens niet iemand die snel naar de huisarts rent ofzo bij kwaaltjes. Heb vaak zoiets van gaat wel over.. maarja als ik dan zo'n verhaal lees heb ik altijd het gevoel van misschien moet ik eerder gaan als ik een bepaalde klacht heb. Wat ik uiteindelijk dus niet doe. Als ik 3x per jaar bij de huisarts kom is het veeleuh, dat vind ik nog wel veel
dinsdag 16 maart 2010 om 23:57
Nou dan kan ik je verrassen, er zijn namelijk nog heeeeeeeel veeeeeeeel meer nare verschrikkelijke ziekten die je kunt krijgen. Sterker nog, wanneer je al die ziektes op een rij zet en kijkt hoeveel kans je hebt om ze te krijgen dan is de kans bijna 100% dat je er toch op z'n minst 1 moet krijgen!!!
Onder je bed gaan liggen, uit zonlicht blijven, alleen onbespoten tomaten en broccoli eten en zo'n alarm knop om je nek voor het geval dat er thuis toch nog iets gebeuren zou..
Flauw he.. maar wil hiermee natuurlijk gewoon zeggen dat je angst ab-so-luut zinloos is. Er komt geen einde aan de angstmogelijkheden zou je ze op een rij zetten.
Soms.. vaak, moet je jezelf bijna letterlijk onder je hol trappen en zeggen "KAPPEN NOU MET DAT GELUL!! ER IS NIETS AAN DE HAND!!"
Succes
Onder je bed gaan liggen, uit zonlicht blijven, alleen onbespoten tomaten en broccoli eten en zo'n alarm knop om je nek voor het geval dat er thuis toch nog iets gebeuren zou..
Flauw he.. maar wil hiermee natuurlijk gewoon zeggen dat je angst ab-so-luut zinloos is. Er komt geen einde aan de angstmogelijkheden zou je ze op een rij zetten.
Soms.. vaak, moet je jezelf bijna letterlijk onder je hol trappen en zeggen "KAPPEN NOU MET DAT GELUL!! ER IS NIETS AAN DE HAND!!"
Succes
woensdag 17 maart 2010 om 00:04
quote:meds schreef op 16 maart 2010 @ 23:58:
zij zegt zelf dat ze drie keer niet veel vindt. Ik vind dat wel veel want ik ga misschien 1 keer in de drie jaar
Ach, huisartsen hebben een belangrijke geruststellende taak. Drie keer per jaar is niet abnormaal veel, ook niet voor gezonde mensen. Maar eens per 5 jaar ook niet. De een heeft nu sneller iets dan de ander en de een maakt zich sneller zorgen dan de anderr. Zolang het binnen de normale grenzen blijft (dus niet elke week ofzo) en je niet gek wordt van je zorgen, is er geen probleem wat mij betreft.
Op zich zie ik liever mensen die drie keer per jaar naar de huisarts gaan, dan mensen die zich zelf gaan behandelen voor een ziekte die ze volgens google hebben. Inclusief zelftesten voor diabetes, soa's enz....
zij zegt zelf dat ze drie keer niet veel vindt. Ik vind dat wel veel want ik ga misschien 1 keer in de drie jaar
Ach, huisartsen hebben een belangrijke geruststellende taak. Drie keer per jaar is niet abnormaal veel, ook niet voor gezonde mensen. Maar eens per 5 jaar ook niet. De een heeft nu sneller iets dan de ander en de een maakt zich sneller zorgen dan de anderr. Zolang het binnen de normale grenzen blijft (dus niet elke week ofzo) en je niet gek wordt van je zorgen, is er geen probleem wat mij betreft.
Op zich zie ik liever mensen die drie keer per jaar naar de huisarts gaan, dan mensen die zich zelf gaan behandelen voor een ziekte die ze volgens google hebben. Inclusief zelftesten voor diabetes, soa's enz....
We dont make mistakes here, we just have happy accidents. We want happy, happy paintings. If you want sad things, watch the news. Everything is possible here. This is your little universe -Bob Ross
woensdag 17 maart 2010 om 00:57
Ik ken je angst wel!! Ik heb die angst ook een tijd lang heel erg gehad, maar ik ben vorig jaar in twee maanden tijd drie redelijk jonge en dierbare mensen verloren aan kanker.
Daarna heb ik echt angstaanvallen gehad ervan, ook 's nachts.
Op een gegeven moment heb ik me er overheen gezet en heb ik mezelf eens goed op de plaats gezet. Want zo had ik natuurlijk ook geen leven. Ook lees ik niks meer over kanker, niet op internet, niet op dit forum, niet in boeken, tv programma's over kanker sla ik over. Want daar heb je toch alleen maar je zelf mee. Sinds ik niks meer lees/kijk over kanker heb ik nergens meer last van!
Succes!
Daarna heb ik echt angstaanvallen gehad ervan, ook 's nachts.
Op een gegeven moment heb ik me er overheen gezet en heb ik mezelf eens goed op de plaats gezet. Want zo had ik natuurlijk ook geen leven. Ook lees ik niks meer over kanker, niet op internet, niet op dit forum, niet in boeken, tv programma's over kanker sla ik over. Want daar heb je toch alleen maar je zelf mee. Sinds ik niks meer lees/kijk over kanker heb ik nergens meer last van!
Succes!
woensdag 17 maart 2010 om 06:56
Om me heen krijgen mensen allerlei nare ziektes. Mijn ouders zijn overleden aan kanker. Een aantal collega's hebben een vorm van kanker of zijn er aan overleden. Ik heb een (goedaardige) borsttumor gehad. Maar ik maak me niet echt zorgen. Ik ga hooguit 1 x per jaar naar de huisarts, sta jaarlijks onder controle voor borstkanker vanwege die tumor.
Anders heb je toch geen leven?
Anders heb je toch geen leven?
woensdag 17 maart 2010 om 07:02
Vorig jaar had ik 'n tijdje last van 'n vreemde buik/rugpijn en toen liet mijn dokter mijn bloed onderzoeken. Toen ik belde voor de uitslag zei hij dat er niets gevonden was, ook geen kankermarkers. WTF! Ik wist niet eens dat ze me daar op onderzocht hadden. Maar dat zou je dus kunnen doen om van je angsten af te komen: laat je bloed jaarlijks checken. Ook nuttig voor allerlei andere zaken.
woensdag 17 maart 2010 om 08:25
quote:lichtpuntjes schreef op 17 maart 2010 @ 00:57:
Ik ken je angst wel!! Ik heb die angst ook een tijd lang heel erg gehad, maar ik ben vorig jaar in twee maanden tijd drie redelijk jonge en dierbare mensen verloren aan kanker.
Daarna heb ik echt angstaanvallen gehad ervan, ook 's nachts.
Op een gegeven moment heb ik me er overheen gezet en heb ik mezelf eens goed op de plaats gezet. Want zo had ik natuurlijk ook geen leven. Ook lees ik niks meer over kanker, niet op internet, niet op dit forum, niet in boeken, tv programma's over kanker sla ik over. Want daar heb je toch alleen maar je zelf mee. Sinds ik niks meer lees/kijk over kanker heb ik nergens meer last van!
Succes!
Blijkbaar wel, je reageert toch ook op dit topic?
Soms denk ik er wel eens aan, zeker als een bekende weer is bezweken aan deze ziekte. Maar het overheerst niet. Gelukkig niet want dan heb je geen leven meer....
Ik maar me dan wel weer wat vaker druk over het feit dat ik mijn man kan verliezen. Dat geeft me zoveel angst dat ik er moeite mee heb om dat uit mijn hoofd te zetten...
M.
Ik ken je angst wel!! Ik heb die angst ook een tijd lang heel erg gehad, maar ik ben vorig jaar in twee maanden tijd drie redelijk jonge en dierbare mensen verloren aan kanker.
Daarna heb ik echt angstaanvallen gehad ervan, ook 's nachts.
Op een gegeven moment heb ik me er overheen gezet en heb ik mezelf eens goed op de plaats gezet. Want zo had ik natuurlijk ook geen leven. Ook lees ik niks meer over kanker, niet op internet, niet op dit forum, niet in boeken, tv programma's over kanker sla ik over. Want daar heb je toch alleen maar je zelf mee. Sinds ik niks meer lees/kijk over kanker heb ik nergens meer last van!
Succes!
Blijkbaar wel, je reageert toch ook op dit topic?
Soms denk ik er wel eens aan, zeker als een bekende weer is bezweken aan deze ziekte. Maar het overheerst niet. Gelukkig niet want dan heb je geen leven meer....
Ik maar me dan wel weer wat vaker druk over het feit dat ik mijn man kan verliezen. Dat geeft me zoveel angst dat ik er moeite mee heb om dat uit mijn hoofd te zetten...
M.
woensdag 17 maart 2010 om 09:16
woensdag 17 maart 2010 om 09:27
In mijn directe omgeving meegemaakt: Een vriend van ons ging naar de dokter omdat hij zo'n last had van zijn arm, de dokter zei: het is een ontsteking met medicijnen gaat het vanzelf over. Dus hij braaf medicijnen slikken, maar het ging maar niet over. Uiteindelijk voor een second opinion naar het ziekenhuis. Bleek het een tumor te zijn! Gelukkig is het met veel bestralingen en chemo's weer goed gekomen, maar vertrouwen in de huisarts hebben ze niet meer. Het is dus altijd goed om op jezelf te vertrouwen en een second opinion aan te vragen als je het echt niet vertrouwd.
woensdag 17 maart 2010 om 09:28
Soms heb ik er ook wel last van, hoor. Dat ik me opeens zorgen maak dat ik 'iets' heb. Je leest en hoort zoveel dingen over vreselijk nare ziektes tegenwoordig en alle symptomen staan keurig voor je opgesteld op internet etc. Het punt is dat juist door de toegenomen stroom aan informatie dat soort angsten ook gevoed worden. Mensen lezen van alles, herkennen er misschien iets in, gaan zitten Googlen et voila, voor je het weet verschijnt er op het scherm dat je maar beter je testament kunt gaan opmaken (bij wijze van spreken dan). Het is verleidelijk om in die 'val' van de informatievoorziening te trappen, want je hoeft er zo weinig moeite voor te doen. Maar tegelijkertijd schiet je er niks mee op en maak je jezelf alleen maar bang.
Als je je gezond voelt, je bent fit en er zijn geen aanwijzingen om te denken dat je kanker, of iets anders naars, hebt, dan moet je gewoon proberen vertrouwen te hebben in je eigen lichaam. Natuurlijk, sommige ziektes zijn sluipend en merk je niet meteen op. Maar als je je daar zorgen over moet gaan maken, kun je inderdaad maar beter onder je bed gaan liggen, of een abonnement nemen op de huisarts.
Ik denk altijd: bij bulten, rare vlekken, pijn die niet over wil gaan en dat soort dingen: naar de huisarts. Maar heb je een keertje buikpijn, of een rood plekje op je lichaam, dan wacht je gewoon een paar daagjes om te kijken of het vanzelf over gaat. En meestal is dat ook gewoon zo.
Als je je gezond voelt, je bent fit en er zijn geen aanwijzingen om te denken dat je kanker, of iets anders naars, hebt, dan moet je gewoon proberen vertrouwen te hebben in je eigen lichaam. Natuurlijk, sommige ziektes zijn sluipend en merk je niet meteen op. Maar als je je daar zorgen over moet gaan maken, kun je inderdaad maar beter onder je bed gaan liggen, of een abonnement nemen op de huisarts.
Ik denk altijd: bij bulten, rare vlekken, pijn die niet over wil gaan en dat soort dingen: naar de huisarts. Maar heb je een keertje buikpijn, of een rood plekje op je lichaam, dan wacht je gewoon een paar daagjes om te kijken of het vanzelf over gaat. En meestal is dat ook gewoon zo.
What if I fall? Oh but my darling, what if you fly?
woensdag 17 maart 2010 om 10:34
In mijn familie zijn alleen maar gevallen met kanker,niemand die aan ouderdom sterft, maar enkel aan die rot ziekte.
Ik ben er een tijd erg mee bezig geweest,heb zelfs nagedacht om een test te laten doen,omdat ik toch erfelijk belast ben.
Maar wat doe je met die wetenschap,helemaal niks.
Als je het moet krijgen dan krijg je het toch wel.
Geniet van je leven en sta niet stil bij dingen waar je geen grip op hebt!!
Ik ben er een tijd erg mee bezig geweest,heb zelfs nagedacht om een test te laten doen,omdat ik toch erfelijk belast ben.
Maar wat doe je met die wetenschap,helemaal niks.
Als je het moet krijgen dan krijg je het toch wel.
Geniet van je leven en sta niet stil bij dingen waar je geen grip op hebt!!
"The time is always right to do what's right." -Martin Luther King
woensdag 17 maart 2010 om 10:46
TO,
Jouw angst is erg vervelend voor je.
Niemand kan jou garanderen dat je geen vervelende ziekte krijgt.
Maar dag en nacht met die angst leven, terwijl je je goed voelt en er niets aan de hand is, is zonde van je energie en tijd.
Ziek worden en doodgaan zijn dingen die bij het leven horen. Maar zolang dat nog niet het geval is moet je je richten op het leven, op een positieve manier. Geniet van het leven en haal eruit wat erin zit.
Jouw angst is erg vervelend voor je.
Niemand kan jou garanderen dat je geen vervelende ziekte krijgt.
Maar dag en nacht met die angst leven, terwijl je je goed voelt en er niets aan de hand is, is zonde van je energie en tijd.
Ziek worden en doodgaan zijn dingen die bij het leven horen. Maar zolang dat nog niet het geval is moet je je richten op het leven, op een positieve manier. Geniet van het leven en haal eruit wat erin zit.