Gezondheid
alle pijlers
Bipolair type 2!
donderdag 31 mei 2018 om 19:36
Ik heb me net lekker impulsief aangemeld op dit forum.. nou komt dat impulsieve niet ineens om de hoek kijken, maar het viel me wel op, en daar ben ik van geschrokken! Het zit namelijk zo...
Eerder deze week heb ik tehoren gekregen dat ik in het bezit ben van een stoornis genaamd bipolair type 2, natuurlijk stond dit niet op mijn verlanglijstje maar goed, het is niet anders!, Dat is hoe ik van de week dacht toen ik het wist, helaas, is die manier van denken alweer volledig omgeslagen!
Over mijn hele leven heen heb ik in verschillende situaties gezeten waarin ik echt niet snapte waarom ik op zoon moment, op die manier handelde. Ik was snel boos op alles en iedereen, terwijl ik geen fatsoenlijk antwoord kon geven als ze vroegen waarom ik Nou weer chaggerijnig was.. ik wist het zelf ook niet! Dat is alleen niet het antwoord wat mensen om je heen willen horen.. want dan komt het er volgens hun dus gewoon op neer dat je je niet aan moet stellen, of niet zo lui moet zijn, of een keer iets af moet maken, en niet elke keer met van die impulsieve veel te hoog gegrepen verhalen aan moet komen, maar eerst maar is moet gaan laten zien dat ik het kan!
Tja... dan had je mij stil. Kan er iemand mij vertellen waarom ik me er niet toe kan zetten, waarom ik zo onzeker ben, waarom ik geen doel voor mezelf heb?
Ik weet nu wat er aan de hand is, alleen weet ik niet of ik hier blij mee ben! Aan de ene kant wel, omdat er rekening mee gehouden wordt door bijvoorbeeld mijn vriend en mijn familie, Maar aan de andere kant vindt ik het ook 3x niks! Ik wil helemaal niet dat mensen rekening met mij moeten houden...
Al met al komt het er op neer dat ik in een slechte periode de diagnose kreeg en ik vind het echt extreem dubbel, en weet niet zo goed hoe ik ermee om moet gaan!
Zijn er tips van mensen die dit herkennen?
Liefs!
Eerder deze week heb ik tehoren gekregen dat ik in het bezit ben van een stoornis genaamd bipolair type 2, natuurlijk stond dit niet op mijn verlanglijstje maar goed, het is niet anders!, Dat is hoe ik van de week dacht toen ik het wist, helaas, is die manier van denken alweer volledig omgeslagen!
Over mijn hele leven heen heb ik in verschillende situaties gezeten waarin ik echt niet snapte waarom ik op zoon moment, op die manier handelde. Ik was snel boos op alles en iedereen, terwijl ik geen fatsoenlijk antwoord kon geven als ze vroegen waarom ik Nou weer chaggerijnig was.. ik wist het zelf ook niet! Dat is alleen niet het antwoord wat mensen om je heen willen horen.. want dan komt het er volgens hun dus gewoon op neer dat je je niet aan moet stellen, of niet zo lui moet zijn, of een keer iets af moet maken, en niet elke keer met van die impulsieve veel te hoog gegrepen verhalen aan moet komen, maar eerst maar is moet gaan laten zien dat ik het kan!
Tja... dan had je mij stil. Kan er iemand mij vertellen waarom ik me er niet toe kan zetten, waarom ik zo onzeker ben, waarom ik geen doel voor mezelf heb?
Ik weet nu wat er aan de hand is, alleen weet ik niet of ik hier blij mee ben! Aan de ene kant wel, omdat er rekening mee gehouden wordt door bijvoorbeeld mijn vriend en mijn familie, Maar aan de andere kant vindt ik het ook 3x niks! Ik wil helemaal niet dat mensen rekening met mij moeten houden...
Al met al komt het er op neer dat ik in een slechte periode de diagnose kreeg en ik vind het echt extreem dubbel, en weet niet zo goed hoe ik ermee om moet gaan!
Zijn er tips van mensen die dit herkennen?
Liefs!
donderdag 31 mei 2018 om 19:37
Type 2? Nog nooit van gehoord, is dat iets nieuws in de DSM?
Gegoogeld. Het is de variant waarbij de manische periodes en depressies elkaar afwisselen. Weer wat geleerd, ik ken het wel maar niet onder de type1 en 2 benaming.
Je zou psycho-educatie kunnen vragen, is heel fijn om meer kennis te krijgen.
Signaleringplan maken en een goed ritme vinden en dat echt aanhouden. Contragedrag in kaart brengen en toepassen als je een van de kanten op gaat ect.
Sterkte.
Gegoogeld. Het is de variant waarbij de manische periodes en depressies elkaar afwisselen. Weer wat geleerd, ik ken het wel maar niet onder de type1 en 2 benaming.
Je zou psycho-educatie kunnen vragen, is heel fijn om meer kennis te krijgen.
Signaleringplan maken en een goed ritme vinden en dat echt aanhouden. Contragedrag in kaart brengen en toepassen als je een van de kanten op gaat ect.
Sterkte.
donderdag 31 mei 2018 om 23:57
Of je blij met j diagnose moet zijn?? Lijkt me van niet, maar het is de waarheid. Lees je goed in over de stoornis, het www staat barstensvol met info. En volg een psychoeducatiecursus van de vmdb. Ga bij een lotgenotengroep, dat helpt je ook leren omgaan met je ziekte. En probeer welke medicijnen het beste bij je passen. En neem vooral heel veel tijd om je ziekte te accepteren en te rouwen over het verlies van je gezondheid. Heel veel patienten kunnen uiteindelijk een heel aardig leven leiden met deze ziekte.
It is no measure of health to be well-adjusted to a sick society.
Krishnamurti
Krishnamurti
vrijdag 1 juni 2018 om 13:18
Ik denk inderdaad dat ik is ga zoeken naar mensen of plekken die hier al langer mee bekend zijn! Het is best heftig, maar vooral vermoeiend.. vandaag gaat het gelukkig goed!
Ik hoop dat ik de balans kan vinden tussen extreem slechte dagen, en extreem goede dagen.. Af en toe kan ik wel van me afbijten of een eigen mening geven, en ik wil mezelf echt leren dat ik in mijn hoofd houdt dat ik het dus wel kan en moet blijven doen, ook op de slechte dagen! Sommige mensen snappen niks van mij, de ene keer zeg ik waar het op staat en de volgende dag ben ik zo stil en terug getrokken waardoor mensen me totaal niet kunnen pijlen! Dus ik denk dat de eerste stap inderdaad een vast ritme aannemen wordt en proberen qua gedrag zo stabiel mogelijk te blijven!
Ik krijg nu ook medicatie, maar die schommelen nu natuurlijk helemaal nu ik het net een kleine week gebruik!
Dank je wel allemaal voor de reacties, ik heb er zeker wat aan gehad!
Ik hoop dat ik de balans kan vinden tussen extreem slechte dagen, en extreem goede dagen.. Af en toe kan ik wel van me afbijten of een eigen mening geven, en ik wil mezelf echt leren dat ik in mijn hoofd houdt dat ik het dus wel kan en moet blijven doen, ook op de slechte dagen! Sommige mensen snappen niks van mij, de ene keer zeg ik waar het op staat en de volgende dag ben ik zo stil en terug getrokken waardoor mensen me totaal niet kunnen pijlen! Dus ik denk dat de eerste stap inderdaad een vast ritme aannemen wordt en proberen qua gedrag zo stabiel mogelijk te blijven!
Ik krijg nu ook medicatie, maar die schommelen nu natuurlijk helemaal nu ik het net een kleine week gebruik!
Dank je wel allemaal voor de reacties, ik heb er zeker wat aan gehad!
vrijdag 1 juni 2018 om 15:21
Ik neem aan dat je een behandelaar hebt? En misschien iemand die speciaal is voor dat ritme?Justfoundout schreef: ↑01-06-2018 13:18Ik denk inderdaad dat ik is ga zoeken naar mensen of plekken die hier al langer mee bekend zijn! Het is best heftig, maar vooral vermoeiend.. vandaag gaat het gelukkig goed!
Ik hoop dat ik de balans kan vinden tussen extreem slechte dagen, en extreem goede dagen.. Af en toe kan ik wel van me afbijten of een eigen mening geven, en ik wil mezelf echt leren dat ik in mijn hoofd houdt dat ik het dus wel kan en moet blijven doen, ook op de slechte dagen! Sommige mensen snappen niks van mij, de ene keer zeg ik waar het op staat en de volgende dag ben ik zo stil en terug getrokken waardoor mensen me totaal niet kunnen pijlen! Dus ik denk dat de eerste stap inderdaad een vast ritme aannemen wordt en proberen qua gedrag zo stabiel mogelijk te blijven!
Ik krijg nu ook medicatie, maar die schommelen nu natuurlijk helemaal nu ik het net een kleine week gebruik!
Dank je wel allemaal voor de reacties, ik heb er zeker wat aan gehad!
En heb je de psycho-educatie en signaleringsplan opgeschreven. Vraag ernaar.
