Gezondheid
alle pijlers
CVS - strong but tired
vrijdag 22 september 2017 om 20:06
Sinds een aantal jaar weet ik dat ik CVS (chronisch vermoeidheidssyndroom) heb. Er zijn online wel wat lotgenotenfora, maar ik vind deze vaak nogal negatief en ik mis the spirit zeg maar.
Zijn er mensen die dit herkennen en mee willen schrijven over het wel en wee van deze 'ziekte'?
PS: Ik kan het uiteraard niemand verbieden maar ik zou het fijn vinden als de ziekte/behandeling niet ter discussie wordt gesteld. Het is helaas vaak zo dat ik mij moet verantwoorden tegenover anderen en voor de discussie is er een andere groep over cvs;)
Zijn er mensen die dit herkennen en mee willen schrijven over het wel en wee van deze 'ziekte'?
PS: Ik kan het uiteraard niemand verbieden maar ik zou het fijn vinden als de ziekte/behandeling niet ter discussie wordt gesteld. Het is helaas vaak zo dat ik mij moet verantwoorden tegenover anderen en voor de discussie is er een andere groep over cvs;)
woensdag 4 oktober 2017 om 20:28
Zo zie je maar TrOtter, het belang van het kind is geen prioriteit.RainIsJustConfetti schreef: ↑02-10-2017 11:50Oh geloof me, ik ben heel realistisch, en daardoor weet ik ook dat het zeker goed komt. Ik ben absoluut niet onstabiel nu, en voor de toekomst is dat ingedekt, contact met de poppoli voor als het wel misgaat zodat die er op tijd bij is. Hulp van man, en ik weet zeker dat kind zich niet aan mijn rusttijden houd dus dat is ook een zekerheid;) Ik heb nergens beweerd dat het een makkie is. Maar ik weet absoluut zeker dat ik een kind genoeg te bieden heb, misschien niet zoals iemand die alles perfect op de rit heeft, maar ik hoef geen perfecte moeder te zijn. Alleen een liefhebbende moeder die soms ook dipjes heeft.
Of je aandoening is niet echt ernstig of je bent niet realistisch.
woensdag 4 oktober 2017 om 22:11
Wilde me er eigenlijk niet in mengen en ik snap best wel dat het een discussiepunt is, maar dit is gewoon een nare sneer Karin. Het is niet voor het eerst dat ik zie dat zodra iemand psychisch of ander onzichtbaar leed heeft, je vóór in de rij staat om er met venijn op te duiken. TO kan om advies vragen aan specialisten, wat ze ook zegt te doen.
Als ik een moeder had als jou, zou ik daar pas niet blij mee zijn.
Als ik een moeder had als jou, zou ik daar pas niet blij mee zijn.
woensdag 4 oktober 2017 om 22:28
Nah, dat is natuurlijk een dooddoener van jewelste. Een moeder die werkt, daar zou je dat ook tegen kunnen zeggen. Of tegen een ouder met een intensieve hobby. Of iemand met zo nu en dan migraine. Op elke slak is zout te leggen.karin12345 schreef: ↑04-10-2017 20:28Zo zie je maar TrOtter, het belang van het kind is geen prioriteit.
Of je aandoening is niet echt ernstig of je bent niet realistisch.
Misschien is iemand die heel bewust een keuze voor kinderen maakt, in de wetenschap van de bestaande en mogelijke beperkingen, wel een heel stuk realistischer dan vrouwen die babies zo scháttig vinden en kleine kleertjes zo cute.
donderdag 5 oktober 2017 om 09:39
Mooi inzicht Labyrinth.
Pff jeetje, onrustig geslapen, elk uur wakker, teveel adrenaline in mijn lijf denk. Heftige dromen, over Hollands Next Topmodel met slavernij thema, en een nieuw prachtig huis wat we gaan bezoeken, heel statig, maar waar de eigenaresse een uberverleidelijke zakenvrouw was die opeens mijn vriend begon te zoenen. Ik helemaal overstuur en vriend heel nonchalant dus ik werd razend. Nu ben ik bang dat het een voorteken is dat dat huis niet goed is voor ons, wat waarschijnlijk onzin is...
En het stormt en mijn rug doet pijn/branderig. Nou, benieuwd of het nog wat wordt met deze dag. Heb er al meteeen geen zin in.
Jij alweer wat opgeknapt? Zo lastig blijft het he, die energieuitgifte, ik weet daar ook niet altijd raad mee. Wanneer is te veel? Dat kan al zo snel zo zijn! En dan denk ik: ja maar je conditie is natuurlijk ook gewoon belabberd van het niks doen, je moet misschien gewoon een beetje erdoorheen. Maar das meestal toch niet zo. Stom. Maarrr wel weer fijn dat je ff lekker hebt aangerommeld (opgerommeld) in je huis! De komende dagen zit ik dus in Amsterdam, kans is groot dat het stil blijft hier. Fijne dag(en)!
Pff jeetje, onrustig geslapen, elk uur wakker, teveel adrenaline in mijn lijf denk. Heftige dromen, over Hollands Next Topmodel met slavernij thema, en een nieuw prachtig huis wat we gaan bezoeken, heel statig, maar waar de eigenaresse een uberverleidelijke zakenvrouw was die opeens mijn vriend begon te zoenen. Ik helemaal overstuur en vriend heel nonchalant dus ik werd razend. Nu ben ik bang dat het een voorteken is dat dat huis niet goed is voor ons, wat waarschijnlijk onzin is...
En het stormt en mijn rug doet pijn/branderig. Nou, benieuwd of het nog wat wordt met deze dag. Heb er al meteeen geen zin in.
Jij alweer wat opgeknapt? Zo lastig blijft het he, die energieuitgifte, ik weet daar ook niet altijd raad mee. Wanneer is te veel? Dat kan al zo snel zo zijn! En dan denk ik: ja maar je conditie is natuurlijk ook gewoon belabberd van het niks doen, je moet misschien gewoon een beetje erdoorheen. Maar das meestal toch niet zo. Stom. Maarrr wel weer fijn dat je ff lekker hebt aangerommeld (opgerommeld) in je huis! De komende dagen zit ik dus in Amsterdam, kans is groot dat het stil blijft hier. Fijne dag(en)!
donderdag 5 oktober 2017 om 10:01
Bedankt tigri & Labyrint! Superfijn jullie reacties 
Ah naar die onrust! Droom jij door je burn-out ook heftiger? Hier ook veel dromen/nachtmerries. Neem ze niet serieus hoor, nergens voor nodig! Lekker een kopje thee of koffie nemen, kaarsjes aan & pijnstillers nemen;) Misschien wordt het dan nog wat.
Ik heb gister echt een slechte dag gehad, alleen maar gelegen overal pijn. Vooral mijn nek zat helemaal vast. Vandaag gaat het weer ietsje beter, komt ook omdat er zo een vriendin langs komt. Dan voel ik me vaak ook beter, heb jij dat ook? Dat als er iets leuks is dat je dan meer lijkt te kunnen?
Heel veel succes en hopelijk ook een beetje plezier gewenst!
Oja en het vloeipapier mocht je eraf halen;)
Ah naar die onrust! Droom jij door je burn-out ook heftiger? Hier ook veel dromen/nachtmerries. Neem ze niet serieus hoor, nergens voor nodig! Lekker een kopje thee of koffie nemen, kaarsjes aan & pijnstillers nemen;) Misschien wordt het dan nog wat.
Ik heb gister echt een slechte dag gehad, alleen maar gelegen overal pijn. Vooral mijn nek zat helemaal vast. Vandaag gaat het weer ietsje beter, komt ook omdat er zo een vriendin langs komt. Dan voel ik me vaak ook beter, heb jij dat ook? Dat als er iets leuks is dat je dan meer lijkt te kunnen?
Heel veel succes en hopelijk ook een beetje plezier gewenst!
Oja en het vloeipapier mocht je eraf halen;)
donderdag 5 oktober 2017 om 10:18
Ja dat is vaak wel zo dat als iets leuks is, ik wel ietsje meer kan. Positieve energie en afleiding doen best een beetje! Mijn slaap is erg wisselend, ik zweer wel bij Quetiapine (laagste dosis), anders slaap ik echt niet sinds mijn burnout. Met, meestal wel goed en gewoon 8 uur. Maar als ik hoog in mijn adrenaline zit heb ik idd vaak nachtmerries en heftige dromen en vaak wakker. Moet dan dus ook niet 's avonds forumruzien of dat soort dingen 
Ik heb gisteren een heerlijke facial + massage gekregen van mijn vriendin, zalig! Ze moet oefenen voor opleiding en ik ben vaak een gewillig test object. Als je dichterbij woonde, stuurde ik haar ook eens naar jou. Nu moet je zelf maar zo'n vriendin ergens gaan zoeken
Ik heb gisteren een heerlijke facial + massage gekregen van mijn vriendin, zalig! Ze moet oefenen voor opleiding en ik ben vaak een gewillig test object. Als je dichterbij woonde, stuurde ik haar ook eens naar jou. Nu moet je zelf maar zo'n vriendin ergens gaan zoeken
donderdag 5 oktober 2017 om 16:18
Oh dat slapen is ook een groot probleem. Ik slaap zonder medicatie gewoon niet, of heel licht en pas om 4 uur of zo. Ik heb ongeveer 3 jaar quetiapine ook gehad, maar ik moest wel steeds meer nemen om het te laten werken. En ik was er 15 kg van aangekomen in een paar maanden tijd (is er nu bijna weer af). Ik ben sinds 4 weken ermee gestopt vanwege de nieuwe AD, daar val ik binnen 5 min mee in slaap! Als ik 's avonds nog wat ga doen word ik ontzettend onrustig en slaap ik heel slecht. Forumruziën 
is inderdaad niet handig;)
Ooh heel fijn zo'n vriendin! ideaal! Ik had vandaag ook een fijne vriendin langs, die heeft het hele huis ongeveer schoongemaakt! Echt super is dat. Die massagevriendin moet ik nog even zoeken haha
is inderdaad niet handig;)Ooh heel fijn zo'n vriendin! ideaal! Ik had vandaag ook een fijne vriendin langs, die heeft het hele huis ongeveer schoongemaakt! Echt super is dat. Die massagevriendin moet ik nog even zoeken haha
zondag 8 oktober 2017 om 21:00
Ben ik weer!
Was gaaf! Heb 2 van de 3 dagen volgehouden dus moet het over een maand afmaken, maar waren ook echt wel Extreem Intensieve dagen, zelfs voor de fitste types. Dagen van 10-11-12 uur (en 2 uur reistijd retour). What?! Echt wel trots dat ik het heb kunnen doen! maar op een gegeven moment is het gewoon niet meer verantwoord, ga ik zo op adrenaline dat ik ook niet eens meer voel hoe kapot ik ben. Werd echt wakker alsof ik in elkaar geslagen was door twaalf kickboksers. Maar voel me inmiddels wel weer best okee. Was echt een enorme rollercoaster, aan het eind van dag 1 had ik het echt HELEMAAL GEHAD, met hun confrontatie methodes maar vooral dat ik het gevoel kreeg dat ze me steeds maar wilden pushen, dat ik een soort wonder ofzo moest zijn. En dat ik zovaak nee te horen kreeg, als ik vroeg om enige speling met de planning of bedoeling om meer rust te creeren om het enigszins behapbaar te maken voor mij. Superirritant, maar op dag 2 heb ik dat dus ook gewoon gezegd, en telkens als er iets van me werd verlangd wat te veel energie vereisde snauwde ik soortvan gewoon NEE. Wat opzichzelf natuurlijk al erg leerzaam is.
En ook echt wel interessante dingen geleerd en inzichten gekregen, en fantastische mensen ontmoet, want iedereen is ergens zacht en breekbaar en het is echt heel mooi om je zo open te stellen. Ja, zelfs om Heal The World te zingen in een kring
Haha het klinkt verschrikkelijk als je dit zo leest waarschijnlijk. Maar het was echt wel de moeite. Nu kijken of ik iets mee kan nemen het gewone leven in....
Was gaaf! Heb 2 van de 3 dagen volgehouden dus moet het over een maand afmaken, maar waren ook echt wel Extreem Intensieve dagen, zelfs voor de fitste types. Dagen van 10-11-12 uur (en 2 uur reistijd retour). What?! Echt wel trots dat ik het heb kunnen doen! maar op een gegeven moment is het gewoon niet meer verantwoord, ga ik zo op adrenaline dat ik ook niet eens meer voel hoe kapot ik ben. Werd echt wakker alsof ik in elkaar geslagen was door twaalf kickboksers. Maar voel me inmiddels wel weer best okee. Was echt een enorme rollercoaster, aan het eind van dag 1 had ik het echt HELEMAAL GEHAD, met hun confrontatie methodes maar vooral dat ik het gevoel kreeg dat ze me steeds maar wilden pushen, dat ik een soort wonder ofzo moest zijn. En dat ik zovaak nee te horen kreeg, als ik vroeg om enige speling met de planning of bedoeling om meer rust te creeren om het enigszins behapbaar te maken voor mij. Superirritant, maar op dag 2 heb ik dat dus ook gewoon gezegd, en telkens als er iets van me werd verlangd wat te veel energie vereisde snauwde ik soortvan gewoon NEE. Wat opzichzelf natuurlijk al erg leerzaam is.
En ook echt wel interessante dingen geleerd en inzichten gekregen, en fantastische mensen ontmoet, want iedereen is ergens zacht en breekbaar en het is echt heel mooi om je zo open te stellen. Ja, zelfs om Heal The World te zingen in een kring
Haha het klinkt verschrikkelijk als je dit zo leest waarschijnlijk. Maar het was echt wel de moeite. Nu kijken of ik iets mee kan nemen het gewone leven in....
maandag 9 oktober 2017 om 13:39
Welkom terug:)
Klinkt inderdaad heel erg intensief! en ook verschrikkelijk, maar gelukkig weet ik hoe het echt is haha. Ik ben ook super trots dat jij het gedaan hebt! Wel vervelend dat er de eerste dag zoveel van je werd gevraagd en goed dat je de tweede dag wel 'nee' hebt kunnen zeggen. Wat voor oefeningen moest je doen?
Hopelijk knap je snel weer op!
Hier van het weekend niet veel gedaan, verjaardag (kort), films kijken met man en sokken gebreid. Ik heb de laatste dagen veel onrust en kramp in mijn spieren, heel irritant want dat vreet energie. Vandaag probeer ik wel wat dingetjes te doen, ik heb in elk geval de webshop weer bijgevuld. Oja ik moet nu AD af gaan bouwen, ik zie er gigantisch tegenop. We gaan het wel heel langzaam doen want het afkickeffect is niet mis hierbij. Dus zo ook nog even naar de apotheek om de lagere dosis te halen.
Qua docu's moet ik even over nadenken, titels ben ik niet zo goed in. Zodra er wat boven komt drijven geef ik het door aan je
Klinkt inderdaad heel erg intensief! en ook verschrikkelijk, maar gelukkig weet ik hoe het echt is haha. Ik ben ook super trots dat jij het gedaan hebt! Wel vervelend dat er de eerste dag zoveel van je werd gevraagd en goed dat je de tweede dag wel 'nee' hebt kunnen zeggen. Wat voor oefeningen moest je doen?
Hopelijk knap je snel weer op!
Hier van het weekend niet veel gedaan, verjaardag (kort), films kijken met man en sokken gebreid. Ik heb de laatste dagen veel onrust en kramp in mijn spieren, heel irritant want dat vreet energie. Vandaag probeer ik wel wat dingetjes te doen, ik heb in elk geval de webshop weer bijgevuld. Oja ik moet nu AD af gaan bouwen, ik zie er gigantisch tegenop. We gaan het wel heel langzaam doen want het afkickeffect is niet mis hierbij. Dus zo ook nog even naar de apotheek om de lagere dosis te halen.
Qua docu's moet ik even over nadenken, titels ben ik niet zo goed in. Zodra er wat boven komt drijven geef ik het door aan je
maandag 9 oktober 2017 om 14:29
Oh joh, hoe zit het precies, je hebt eerst de ene AD opgebouwd en nu de andere af? Ik heb zelf een switch gedaan eens met tegelijk 1 opbouwen en andere afbouwen. Het viel redelijk mee, omdat de nieuwe AD een stuk van de klap opvangt. Sterkte in ieder geval!! Blijft superrot.
Qua oefeningen mag ik daar niet alles over delen, voor het geval dat jij of een meelezer het ook wil doen, het moet zoveel mogelijk verrassingseffect creeren. Het is echt de bedoeling dat je in een rollercoaster komt en enorm geconfronteerd wordt met je patronen door 'ervaringsleren'- dwz opdrachten die je iets laten leren over jezelf (en hoe het ook anders kan). Sommige oefeningen waren bijvoorbeeld dat je iemand die je niet kent diep in de ogen moet kijken, knieen tegen elkaar, en dan diepe dingen delen over een bepaald thema. Superheftig hoor! Dan weer lezingen, en dat weer afgewisseld met opdrachten zoals die hierboven maar ook bijvoorbeeld opdrachten die expres heel frustrerend zijn, en heel veel delen met de groep, je inzichten of successen, en iedereen gaat dan klappen, een soort AA meeting voelt het dan.
Nou ja zowiets. Veel gehuil, maar ook veel gelachen.
Bij mij is het weer kruikjestijd, is dat een idee voor je verkrampte spieren? Of een bad? Ik heb een Tubble, een opblaasbad, best handig als je geen eigen bad hebt. Dan magnesiumzout erin, helpt goed voor de spieren!
Qua oefeningen mag ik daar niet alles over delen, voor het geval dat jij of een meelezer het ook wil doen, het moet zoveel mogelijk verrassingseffect creeren. Het is echt de bedoeling dat je in een rollercoaster komt en enorm geconfronteerd wordt met je patronen door 'ervaringsleren'- dwz opdrachten die je iets laten leren over jezelf (en hoe het ook anders kan). Sommige oefeningen waren bijvoorbeeld dat je iemand die je niet kent diep in de ogen moet kijken, knieen tegen elkaar, en dan diepe dingen delen over een bepaald thema. Superheftig hoor! Dan weer lezingen, en dat weer afgewisseld met opdrachten zoals die hierboven maar ook bijvoorbeeld opdrachten die expres heel frustrerend zijn, en heel veel delen met de groep, je inzichten of successen, en iedereen gaat dan klappen, een soort AA meeting voelt het dan.
Nou ja zowiets. Veel gehuil, maar ook veel gelachen.
Bij mij is het weer kruikjestijd, is dat een idee voor je verkrampte spieren? Of een bad? Ik heb een Tubble, een opblaasbad, best handig als je geen eigen bad hebt. Dan magnesiumzout erin, helpt goed voor de spieren!
maandag 9 oktober 2017 om 18:37
Dat kun je natuurlijk niet met elkaar vergelijken. Een moeder ouder die werkt of hobbiet kan dat gewoon plannen en de resterende tijd volledig aan zijn of haar kind(eren) besteden. Iemand die psychisch niet stabiel is en constant doodmoe kan niet plannen wanneer hij of zij aandacht aan het kind besteedt.
Als je je eigen huishouden al niet eens aankunt moet je zeker niet aan kinderen beginnen, want dan weet je bij voorbaat al dat je hen tekort doet. Ik snap niet dat iemand dat zijn/haar eigen (hypothetische) kinderen zou willen aandoen. Hoe egoïstisch ben je dan?
maandag 9 oktober 2017 om 19:26
Hee Trotter (en Karin), jullie hebben natuurlijk recht op jullie mening maar ik wil het topic gewoon uplifting houden, dus ik zet jullie maar even onder de negeeroptie. Dat soort discussies vind ik zonde van mijn tijd en energie. Ik kan ook aan ConfettiRain voorstellen om elders verder te kletsen, maar ik kan me voorstellen dat dit topic voor meelezers in zo'n situatie wel waardevol kan zijn, een positief topic ondanks CVS, dus ik blijf hier nog even, maar dan zo. Dan weten jullie waarom ik verder niet reageer.
dinsdag 10 oktober 2017 om 21:40
Ach tigri ik reageer gewoon niet meer dat soort uitspraken, let's agree to disagree zullen we maar zeggen;)
Vandaag een leuke maar energievretende dag gehad. Er was visite en nadat ze weg waren heb ik 2 uur geslapen, was het wel waard overigens!
De Ad is inderdaad wat je zegt, eerst de ene opbouwen om het afbouwen van de oude op te kunnen vangen. Ik hoop dat het mee gaat vallen!
Ik snap dat je over de oefeningen niet veel kan zeggen maar ik heb er geloof ik redelijk een beeld bij. Klinkt ook wat als PMT oefeningen. En de oefening die je beschrijft klinkt vreselijk! Ik heb moeite (gehad) om mensen dichtbij te laten komen dus dat is al een flinke uitdaging. Klinkt ook een beetje als 'over de streep' trouwens!
Kruikjes gebruik ik al volop! Een bad staat op mijn verlanglijstje, helaas alleen een douche en douchen is weer een uitdaging. Warmtedeken helpt vaak ook goed en voor nood oxazepam.
Hoe was jouw dag?
Vandaag een leuke maar energievretende dag gehad. Er was visite en nadat ze weg waren heb ik 2 uur geslapen, was het wel waard overigens!
De Ad is inderdaad wat je zegt, eerst de ene opbouwen om het afbouwen van de oude op te kunnen vangen. Ik hoop dat het mee gaat vallen!
Ik snap dat je over de oefeningen niet veel kan zeggen maar ik heb er geloof ik redelijk een beeld bij. Klinkt ook wat als PMT oefeningen. En de oefening die je beschrijft klinkt vreselijk! Ik heb moeite (gehad) om mensen dichtbij te laten komen dus dat is al een flinke uitdaging. Klinkt ook een beetje als 'over de streep' trouwens!
Kruikjes gebruik ik al volop! Een bad staat op mijn verlanglijstje, helaas alleen een douche en douchen is weer een uitdaging. Warmtedeken helpt vaak ook goed en voor nood oxazepam.
Hoe was jouw dag?
woensdag 11 oktober 2017 om 08:38
RainIsJustConfetti schreef: ↑10-10-2017 21:40Ach tigri ik reageer gewoon niet meer dat soort uitspraken, let's agree to disagree zullen we maar zeggen;)
Agree to disagree? Een kind de dupe laten worden gaat wel iets verder dan een verschil van mening. Ongelofelijk dat je dat niet ziet (of het in al je egoïsme ontkent).
woensdag 11 oktober 2017 om 09:24
Oh dat klinkt gezellig!
Ik heb ook bezoek gehad, ma en di. Mijn broer en een vriend. Was leuk! Verder was ik een beetje angstig gisteren, dat is zo stom, als ik iets spannends ga doen wat meer energie vraagt dan ik denk te hebben (zoals Essence), ben ik meestal vantevoren niet bang, wel soms wat humeurig (tenzij het iets heel leuks is). Maar als ik dan over mijn grenzen ben gegaan en daarna een beetje of veel crashed ben, kan ik daar wel onrustig en wat angstig van worden. Komt echt wat trauma boven, dat je zo niet van je lijf op aan kan, dat ik ook niet weet of wat ik wil doen gaat lukken of misschien alweer te veel is. Als ik dan ga koken ofzo, voel ik echt spanning in mijn lijf. En ik weet dat dat me niet helpt maar als ik erin zit kan ik het niet echt uitzetten, duurt het zo een hele dag of meer. Maar goed, heb wel een lading sambal gemaakt van Madame Jeanettes en gedouched en wat opgeruimd en bezoek dus, dus eigenlijk ging het best prima.
Heb er uiteraard al volop tegen gecognitieve gedragstherapiet en laatst ook EMDR maar mag niet echt baten. Hoewel, het gaat wel beter dan eerst, soms weken geen last van. Maar niet altijd. Als jij nog tips hebt? Ik hoop maar dat het overgaat als ik echt wat meer van mijn lijf op aan kan. En in de tussentijd niet dingen vermijden (nou ja wel dingen die gewoon echt te veel zijn maar niet alleen omdat het eng is).
Superknap dat je dat soort kritiek naast je neer kan leggen trouwens!
Ik heb ook bezoek gehad, ma en di. Mijn broer en een vriend. Was leuk! Verder was ik een beetje angstig gisteren, dat is zo stom, als ik iets spannends ga doen wat meer energie vraagt dan ik denk te hebben (zoals Essence), ben ik meestal vantevoren niet bang, wel soms wat humeurig (tenzij het iets heel leuks is). Maar als ik dan over mijn grenzen ben gegaan en daarna een beetje of veel crashed ben, kan ik daar wel onrustig en wat angstig van worden. Komt echt wat trauma boven, dat je zo niet van je lijf op aan kan, dat ik ook niet weet of wat ik wil doen gaat lukken of misschien alweer te veel is. Als ik dan ga koken ofzo, voel ik echt spanning in mijn lijf. En ik weet dat dat me niet helpt maar als ik erin zit kan ik het niet echt uitzetten, duurt het zo een hele dag of meer. Maar goed, heb wel een lading sambal gemaakt van Madame Jeanettes en gedouched en wat opgeruimd en bezoek dus, dus eigenlijk ging het best prima.
Heb er uiteraard al volop tegen gecognitieve gedragstherapiet en laatst ook EMDR maar mag niet echt baten. Hoewel, het gaat wel beter dan eerst, soms weken geen last van. Maar niet altijd. Als jij nog tips hebt? Ik hoop maar dat het overgaat als ik echt wat meer van mijn lijf op aan kan. En in de tussentijd niet dingen vermijden (nou ja wel dingen die gewoon echt te veel zijn maar niet alleen omdat het eng is).
Superknap dat je dat soort kritiek naast je neer kan leggen trouwens!
woensdag 11 oktober 2017 om 10:36
Ah klinkt als een paar leuke en goede dagen! Ondanks de angstgevoelens erna. Ik herken dat wel ja, hier gister heel hard gecrasht en vannacht bijna niet geslapen van de onrust. Ik vrees dat het vooral een overbelasting van mijn lijf is, al voelt het inderdaad als angst. Mogelijk is dat bij jou ook?
EMDR ook gehad, heeft in mijn geval wel geholpen (was tegen een specifieke angst). Tegen de onrust en gevoel dat je lijf faalt heb ik helaas niet echt een oplossing gevonden. Bij mij werkt het voor alsnog het best om niet over mijn grens te gaan en als dat wel gebeurt niet teveel doen erna. O ja, niet geheel onbelangerijk: kijken naar wat wel, lukt en eventueel die dingen opschrijven.. dat heeft mij geleerd om weer van het leven te genieten. Ik heb een hele tijd elke dag drie dingen opgeschreven die leuk waren/goed gingen of waar ik van genoot. Als het dan niet zo goed gaat kun je teruglezen en nu gebruik ik het niet meer omdat het in mijn systeem zit (ong 2 jaar gedaan). Al is het denk ik toch goed om weer te doen bedenk ik me nu *pakt zo boekje weer*.
Vermijden is mijn grootste valkuil, vooral vermijden van mensen en gevoel. Dat eerste doe ik nu niet meer, dat tweede helaas nog wel. Ik wil me gewoon niet naar voelen dus ben ik altijd wel iets aan het doen zodat ik niet voel hoe moe/verdrietig/boos ik ben. Soms moet ik er weer even aan herinnerd worden dat voelen er ook bij hoort;)
En kritiek van trotter neem ik absoluut niet serieus, wel wordt ik er boos van dat ze zo ruzie zoekt en mij voor vanalles uit maakt dus ze is gestaft.
EMDR ook gehad, heeft in mijn geval wel geholpen (was tegen een specifieke angst). Tegen de onrust en gevoel dat je lijf faalt heb ik helaas niet echt een oplossing gevonden. Bij mij werkt het voor alsnog het best om niet over mijn grens te gaan en als dat wel gebeurt niet teveel doen erna. O ja, niet geheel onbelangerijk: kijken naar wat wel, lukt en eventueel die dingen opschrijven.. dat heeft mij geleerd om weer van het leven te genieten. Ik heb een hele tijd elke dag drie dingen opgeschreven die leuk waren/goed gingen of waar ik van genoot. Als het dan niet zo goed gaat kun je teruglezen en nu gebruik ik het niet meer omdat het in mijn systeem zit (ong 2 jaar gedaan). Al is het denk ik toch goed om weer te doen bedenk ik me nu *pakt zo boekje weer*.
Vermijden is mijn grootste valkuil, vooral vermijden van mensen en gevoel. Dat eerste doe ik nu niet meer, dat tweede helaas nog wel. Ik wil me gewoon niet naar voelen dus ben ik altijd wel iets aan het doen zodat ik niet voel hoe moe/verdrietig/boos ik ben. Soms moet ik er weer even aan herinnerd worden dat voelen er ook bij hoort;)
En kritiek van trotter neem ik absoluut niet serieus, wel wordt ik er boos van dat ze zo ruzie zoekt en mij voor vanalles uit maakt dus ze is gestaft.
woensdag 11 oktober 2017 om 11:03
Ja dat doe ik ook! Moet ook van die cursus, elke dag 5 successen opschrijven. Heb gisteren van die vriend een mooi boekje ervoor gekregen van honderdduizend pagina's. Helpt idd om het positieve te zien en ook naar het positieve toe te bewegen. Laten we elkaar ertoe inspireren.
Ja ik ben ook wel een beetje een gevoelvermijder, ik verzet me tegen nare gevoelens, kan me niet altijd goed overgeven aan het moment , ben ook altijd veel bezig om me maar af te leiden. Ik probeer daar echt wel in te groeien want het is wel iets wat een burnout in stand houdt, omdat je toch in een staat van spanning blijft. Merk wel dat buiten zijn, leuke dingen en natuur/zee me veel meer in de flow brengen, een soort overgave aan het nu. Vandaar dat ik dus echt een tuin wil, met kippetjes (hoop dat het goed gaat met poezen, anders ben ik ook al zo'n belabberde moeder
).
Toen ik een puber was en mijn leven ook een melodramatisch tranendal kon ik dat veel beter, ging ik zo met zielige muziek uren gedichten schrijven ofzo. Een beetje pathetisch maar opzich ook wel goed, dat ik dat kon. Nu zet ik echt voor mijn lol geen Radiohead ofzo op.
Ja ik ben ook wel een beetje een gevoelvermijder, ik verzet me tegen nare gevoelens, kan me niet altijd goed overgeven aan het moment , ben ook altijd veel bezig om me maar af te leiden. Ik probeer daar echt wel in te groeien want het is wel iets wat een burnout in stand houdt, omdat je toch in een staat van spanning blijft. Merk wel dat buiten zijn, leuke dingen en natuur/zee me veel meer in de flow brengen, een soort overgave aan het nu. Vandaar dat ik dus echt een tuin wil, met kippetjes (hoop dat het goed gaat met poezen, anders ben ik ook al zo'n belabberde moeder
).Toen ik een puber was en mijn leven ook een melodramatisch tranendal kon ik dat veel beter, ging ik zo met zielige muziek uren gedichten schrijven ofzo. Een beetje pathetisch maar opzich ook wel goed, dat ik dat kon. Nu zet ik echt voor mijn lol geen Radiohead ofzo op.
woensdag 11 oktober 2017 om 11:19
Ze zoekt geen ruzie en maakt je niet voor van alles uit.RainIsJustConfetti schreef: ↑11-10-2017 10:36
En kritiek van trotter neem ik absoluut niet serieus, wel wordt ik er boos van dat ze zo ruzie zoekt en mij voor vanalles uit maakt dus ze is gestaft.
Ze heeft een mening die jou niet aan staat, je zou er goed aan doen haar boodschap serieus te nemen.
woensdag 11 oktober 2017 om 11:30
Ah ja, jij 'moet' er zelf 5 haha. Ik vind het altijd wel lastig om weer in het ritme te komen trouwens. Maar een mooi nieuw boekje helpt altijd wel
Ja dat in het moment leven is heel erg lastig. Heb je ook mindfulness-oefeningen gedaan? Vast wel. Die vind ik altijd een wisselend succes. De ademhalingsoefeningen werken totaal niet omdat ik dan op de onrust focus en mijn adem onbewust ga sturen. Maar als ik ergens buiten mijn lichaam op moet focussen lukt dat wel. Ook gewoon even genieten van een kopje koffie gaat redelijk. Ipv gewoon achterover kieperen.
Kippen volgens mij lijken we wel op elkaar. Ik had man al een keer voorgesteld om kippen op het balkon te doen (niet echt hoor;) En ik moest hard lachen om je belabberde moeder uitspraak
Kippen en katten is wel een dingetje geloof ik. Alhoewel https://i.pinimg.com/736x/d5/f2/cf/d5f2 ... l-pics.jpg (blijft moeilijk, plaatjes)
Ja dat in het moment leven is heel erg lastig. Heb je ook mindfulness-oefeningen gedaan? Vast wel. Die vind ik altijd een wisselend succes. De ademhalingsoefeningen werken totaal niet omdat ik dan op de onrust focus en mijn adem onbewust ga sturen. Maar als ik ergens buiten mijn lichaam op moet focussen lukt dat wel. Ook gewoon even genieten van een kopje koffie gaat redelijk. Ipv gewoon achterover kieperen.
Kippen
volgens mij lijken we wel op elkaar. Ik had man al een keer voorgesteld om kippen op het balkon te doen (niet echt hoor;) En ik moest hard lachen om je belabberde moeder uitspraak Kippen en katten is wel een dingetje geloof ik. Alhoewel https://i.pinimg.com/736x/d5/f2/cf/d5f2 ... l-pics.jpg (blijft moeilijk, plaatjes)
woensdag 11 oktober 2017 om 11:52
Ik had trouwens met mijn beste vriend laatst een goed gesprek over ouderschap. Ik had net 'the Glass Castle' gelezen, een geweldige biografie over een totaal dysfunctioneel gezin, geen stuiver om op hun rug te krabben, een moederkunstenaar en vader mislukte uitvinder die in alle opzichten totaal onverantwoord hun kinderen opvoeden- voortdurend 'on the move' om schuldeisers te snel af te zijn, zelden op school, kinderen die al half voor zich zelf moeten zorgen toen ze peuters waren. Maar, het waren wel kinderen die alles over kunst meekregen, hogere wiskunde en sterrenkunde, extreem inventief waren, wanneer ze wel eens naar school gingen iedereen verbluften met hun kennis en overall uitgroeiden tot fantastische mensen. Ondanks, of dankzij? Die vriend merkte op dat al onze kenissen die nu kinderen hebben totaal uitgestresste types zijn geworden en nauwelijks een plezier om bij te zijn. Behalve.. die ene vriendin die op haar 20e al zwanger werd van kind 1, en de jaren daarna 2,3 en 4, van 3 verschillende vaders. Waar we natuurlijk allemaal onze mening over klaar hadden. Toch is het de enige die enorm ontspannen moeder is, carriere heel soepel met ouderschap combineert en gewoon echt een uitgerust en gelukkig mens is gebleven.
Een enorm verschil met ondermeer mijn eigen ouders, die alles op de rit hadden, alles perfect, en toen kinderen kregen die lang niet voldeden aan de torenhoge verwachtingen, andere keuzes maakten dan die zij hadden gewild, en nou ja, het zijn heus wel leuke mensen geworden, maar wel wel beide een burnout op hun 30-ste en aan de antidepressiva.
Ik moest er aan denken.
(Hoop niet dat dit weer enorme discussies uitlokt... )
Een enorm verschil met ondermeer mijn eigen ouders, die alles op de rit hadden, alles perfect, en toen kinderen kregen die lang niet voldeden aan de torenhoge verwachtingen, andere keuzes maakten dan die zij hadden gewild, en nou ja, het zijn heus wel leuke mensen geworden, maar wel wel beide een burnout op hun 30-ste en aan de antidepressiva.
Ik moest er aan denken.
(Hoop niet dat dit weer enorme discussies uitlokt... )
woensdag 11 oktober 2017 om 12:03
haha cool plaatje.
Tja, mijn idee is om de kippen in een overdekte grote ren te houden en alleen los als ik of lief erbij ben. Als ze dan toch gepakt worden, eet ik ze wel op, zei ik gisteren. Moet ik nog maar zien natuurlijk...
MIjn poezen zijn ook doodsbenauwd voor de meeuwen op mijn dakterras, maar achter duiven gaan ze wel aan, dus ik weet niet waar de kippen gaan vallen in dat spectrum... Heb er wel eea over gelezen en schijnt meestal goed te gaan, kippen kunnen best hun vrouwtje staan.
ja we lijken idd wel een beetje op elkaar denk ik. Zag ook op je Etsy dat we een beetje dezelfde neus en kin hadden haha. Foute genenpakket blijkbaar (als die trekken duiden op miserabele gezondheid later in life)! Al is het wel vaker zo dat ik met burnouters overeenstemmingen zie. Tis toch een bepaald slag mensen. In goede, maar miserabele, zin.
Tja, mijn idee is om de kippen in een overdekte grote ren te houden en alleen los als ik of lief erbij ben. Als ze dan toch gepakt worden, eet ik ze wel op, zei ik gisteren. Moet ik nog maar zien natuurlijk...
MIjn poezen zijn ook doodsbenauwd voor de meeuwen op mijn dakterras, maar achter duiven gaan ze wel aan, dus ik weet niet waar de kippen gaan vallen in dat spectrum... Heb er wel eea over gelezen en schijnt meestal goed te gaan, kippen kunnen best hun vrouwtje staan.
ja we lijken idd wel een beetje op elkaar denk ik. Zag ook op je Etsy dat we een beetje dezelfde neus en kin hadden haha. Foute genenpakket blijkbaar (als die trekken duiden op miserabele gezondheid later in life)! Al is het wel vaker zo dat ik met burnouters overeenstemmingen zie. Tis toch een bepaald slag mensen. In goede, maar miserabele, zin.
woensdag 11 oktober 2017 om 12:06
[...]karin12345 schreef: ↑11-10-2017 11:19Ze zoekt geen ruzie en maakt je niet voor van alles uit.
Ze heeft een mening die jou niet aan staat, je zou er goed aan doen haar boodschap serieus te nemen.
moderatorviva wijzigde dit bericht op 11-10-2017 14:10
Reden: ivm op de man
Reden: ivm op de man
36.02% gewijzigd
woensdag 11 oktober 2017 om 12:28
Ouderschap is gewoon een lastig ding. Ik denk dat bijna iedereen het beste wil voor zijn of haar kind, maar er kan zoveel gebeuren waardoor dingen toch anders uitpakken. Goed of slecht. En dat zegt zelfs niet altijd wat. Inderdaad ik ken ook heel wat gezinnen die alles perfect op de rit hadden. Moeder thuis voor de kinderen, geld genoeg, niet ziek, goede baan. En toch komen de meeste therapiegenoten uit zo'n gezin. Ik ken ook een paar mensen uit gezinnen met een zieke ouder. Vaak was het probleem dat de ouders niet over het verdriet spraken en te afhankelijk waren van de kinderen.
En natuurlijk zijn er ook zat perfecte gezinnen waar het wel prima gaat. Ik denk dat het verschil zit in de tijd en liefde die je je kinderen geeft en dat je ze kan loslaten zodat ze zichzelf kunnen ontwikkelen. Dat gezin wat je hierboven beschrijft zal misschien juist heel hecht zijn omdat ze op zichzelf zijn aangewezen. Mijn ouders hadden ook alles perfect voor elkaar, maar waren te druk met zichzelf en inderdaad hoge verwachtingen van zichzelf en daardoor ook naar de kinderen.
Wat anderen van mijn keuze vinden vind ik daarom ook niet zo belangrijk. Ik weet zelf dat het goed zit en daar gaat het om. Ik ben ook heel bang geweest dat ik geen goede moeder kon zijn, ik was echt bang dat ik mijn ouders' voorbeeld zou volgen. Nu ben ik daar niet bang meer voor. Mijn gezondheid is maar een heel klein aspect van een opvoeding. Er komt zoveel meer dan dat bij kijken.
En natuurlijk zijn er ook zat perfecte gezinnen waar het wel prima gaat. Ik denk dat het verschil zit in de tijd en liefde die je je kinderen geeft en dat je ze kan loslaten zodat ze zichzelf kunnen ontwikkelen. Dat gezin wat je hierboven beschrijft zal misschien juist heel hecht zijn omdat ze op zichzelf zijn aangewezen. Mijn ouders hadden ook alles perfect voor elkaar, maar waren te druk met zichzelf en inderdaad hoge verwachtingen van zichzelf en daardoor ook naar de kinderen.
Wat anderen van mijn keuze vinden vind ik daarom ook niet zo belangrijk. Ik weet zelf dat het goed zit en daar gaat het om. Ik ben ook heel bang geweest dat ik geen goede moeder kon zijn, ik was echt bang dat ik mijn ouders' voorbeeld zou volgen. Nu ben ik daar niet bang meer voor. Mijn gezondheid is maar een heel klein aspect van een opvoeding. Er komt zoveel meer dan dat bij kijken.
woensdag 11 oktober 2017 om 12:54
Je ingangspositie is al slecht.RainIsJustConfetti schreef: ↑11-10-2017 12:28Ouderschap is gewoon een lastig ding. Ik denk dat bijna iedereen het beste wil voor zijn of haar kind, maar er kan zoveel gebeuren waardoor dingen toch anders uitpakken. Goed of slecht.
Geen kwestie van "dingen die anders kunnen uitpakken".