Gezondheid
alle pijlers
De weg kwijt
vrijdag 15 maart 2019 om 11:28
Hallo allemaal !
Ongeveer 2 jaar geleden, op mijn 16e, heb ik in bed een rare aanval gehad. Ik krijg pijn op de borst en het voelde alsof ik dood ging. Dit bleek dus niet zo te zijn. Nadat ik de hele nacht wakker heb gelezen ben ik de volgende dag naar de dokter gegaan. Deze vertelde mij dat ik het syndroom van Tietze had (dit kan niet lichamelijk vastgesteld worden en wordt dus op basis van eigen verhalen gediagnostiseerd). De dokter constateerde dit omdat alle vrouwen in mijn familie dit hebben. Ik geloofde hier niks van. De weken na dit bezoek bleef ik maar pijn krijgen in mijn hart en ik geloofde niks van mijn diagnose. Het werd zo erg dat ik op vakantie in het ziekenhuis belande omdat de pijn alles overnam. Daar hebben ze testen gedaan en er kwam niks uit. Hier was ik stomverbaasd over. Weer terug thuis probeerde ik te geloven dat er dus niks mis met mij was. Dit lukte echter niet. De pijn bleef en ik maakte kennis met paniekaanvallen. Hierdoor belande ik bij een psycholoog en alles bleek goed te gaan. Een halfjaar lang had ik geen klachten meer. Daarna kwamen de klachten jammer genoeg weer terug. Ik had het gevoel alsof ik flauw viel en elk moment dood neer kon vallen. Ik werd duizelig, had hoofdpijn, zag alles de hele dag wazig. Ik had een enorm gevoel van onwerkelijkheid. Elke dag weer. Hierna ben ik weer een aantal keren naar de dokter geweest en die zei dat ik hyperventilatie had en hypochondrisch ben. Ook ECG’s gemaakt en bloed geprikt, alles al gedaan. Er is nooit een echt iets uitgekomen. Ondertussen neemt het mijn hele leven over en ben ik depressief geraakt. Ik durf niks meer, bij alles ben ik bang dat ik dood ga of dat er iets ergs gebeurd. Psychologen kunnen mij niet helpen en ik weet me geen raad meer.. herkent iemand deze gevoelens?? Ik zou graag contact willen met mensen die (ongeveer) hetzelfde meemaken omdat mijn omgeving denkt dat ik me aanstel. Niemand begrijpt me. Of heeft iemand tips/raad voor mij??
Groetjes!
Ongeveer 2 jaar geleden, op mijn 16e, heb ik in bed een rare aanval gehad. Ik krijg pijn op de borst en het voelde alsof ik dood ging. Dit bleek dus niet zo te zijn. Nadat ik de hele nacht wakker heb gelezen ben ik de volgende dag naar de dokter gegaan. Deze vertelde mij dat ik het syndroom van Tietze had (dit kan niet lichamelijk vastgesteld worden en wordt dus op basis van eigen verhalen gediagnostiseerd). De dokter constateerde dit omdat alle vrouwen in mijn familie dit hebben. Ik geloofde hier niks van. De weken na dit bezoek bleef ik maar pijn krijgen in mijn hart en ik geloofde niks van mijn diagnose. Het werd zo erg dat ik op vakantie in het ziekenhuis belande omdat de pijn alles overnam. Daar hebben ze testen gedaan en er kwam niks uit. Hier was ik stomverbaasd over. Weer terug thuis probeerde ik te geloven dat er dus niks mis met mij was. Dit lukte echter niet. De pijn bleef en ik maakte kennis met paniekaanvallen. Hierdoor belande ik bij een psycholoog en alles bleek goed te gaan. Een halfjaar lang had ik geen klachten meer. Daarna kwamen de klachten jammer genoeg weer terug. Ik had het gevoel alsof ik flauw viel en elk moment dood neer kon vallen. Ik werd duizelig, had hoofdpijn, zag alles de hele dag wazig. Ik had een enorm gevoel van onwerkelijkheid. Elke dag weer. Hierna ben ik weer een aantal keren naar de dokter geweest en die zei dat ik hyperventilatie had en hypochondrisch ben. Ook ECG’s gemaakt en bloed geprikt, alles al gedaan. Er is nooit een echt iets uitgekomen. Ondertussen neemt het mijn hele leven over en ben ik depressief geraakt. Ik durf niks meer, bij alles ben ik bang dat ik dood ga of dat er iets ergs gebeurd. Psychologen kunnen mij niet helpen en ik weet me geen raad meer.. herkent iemand deze gevoelens?? Ik zou graag contact willen met mensen die (ongeveer) hetzelfde meemaken omdat mijn omgeving denkt dat ik me aanstel. Niemand begrijpt me. Of heeft iemand tips/raad voor mij??
Groetjes!
vrijdag 15 maart 2019 om 11:45
Wat ontzettend vervelend voor je. Lichamelijk kunnen ze dus geen problemen vaststellen. Je geeft ook aan dat je na behandelingen van de psycholoog een half jaar goed is gegaan.
Als ik dit zo lees dan lijkt het mij verstandig dat je een afspraak maakt bij de huisarts. En de mogelijkheid bespreekt voor een doorverwijzing naar een psychiater of andere psycholoog. Of eventueel naar een SOLK kliniek.
Als ik dit zo lees dan lijkt het mij verstandig dat je een afspraak maakt bij de huisarts. En de mogelijkheid bespreekt voor een doorverwijzing naar een psychiater of andere psycholoog. Of eventueel naar een SOLK kliniek.
I can't control the wind but I can adjust the sail
explore, dream & discover
explore, dream & discover
vrijdag 15 maart 2019 om 12:10
Als er fysiek niets aan de hand blijkt te zijn en een psycholoog je volgens jouw eigen zeggen niet kan helpen (hoezo niet dan???) zou ik Je ha eens vragen om een doorverwijzing naar een ggz instelling of psychiater. Wellicht dat ze je daar wel verder kunnen helpen.
Just because you have the emotional range of a teaspoon doesn’t mean we all have.
vrijdag 15 maart 2019 om 12:57
Bedankt voor je snelle reactie! Ik ben op dit moment bezig om een traject te regelen met een natuurgesneeskundige therapeut. Hopelijk zal deze mij helpen en anders ga ik zeker even een kijkje nemen bij een haptonoom! Dankjewel
vrijdag 15 maart 2019 om 12:57
Bedankt voor je snelle reactie! Ik ben op dit moment bezig om een traject te regelen met een natuurgesneeskundige therapeut. Hopelijk zal deze mij helpen en anders ga ik zeker even een kijkje nemen bij een haptonoom! Dankjewel
vrijdag 15 maart 2019 om 13:01
Ik ben er vergeten bij te vertellen dat ik mijn paniekaanvallen krijg door de symptomen die ik in mijn lichaam voel. Op de een of andere manier had ik tijdens mijn periode bij mijn psycholoog geen lichamelijke symptomen meer. Hierdoor nam mijn angst weg en had ik het gevoel dat ik mijn psycholoog niet meer nodig had. Echter een paar maanden daarna kwamen mijn symptomen weer en begon alles opnieuw. Psychologen helpen mij niet omdat zij mij tips geven en niet het probleem zelf kunnen oplossen. Dit gedeelte moet ik zelf doen en is erg lastig voor mij. Vandaar dat ik wat meer hulp nodig heb dan een psycholoog. Heb er overigens al 2 geprobeerd... dankjewel voor je reactie
vrijdag 15 maart 2019 om 13:02
Bedankt voor je reactiehamerhaai schreef: ↑15-03-2019 11:45Wat ontzettend vervelend voor je. Lichamelijk kunnen ze dus geen problemen vaststellen. Je geeft ook aan dat je na behandelingen van de psycholoog een half jaar goed is gegaan.
Als ik dit zo lees dan lijkt het mij verstandig dat je een afspraak maakt bij de huisarts. En de mogelijkheid bespreekt voor een doorverwijzing naar een psychiater of andere psycholoog. Of eventueel naar een SOLK kliniek.
! Lichamelijk vinden ze indd niks. Ik ben op dit moment bezig om een afspraak te maken met een natuurgeneeskundige therapeut! Hopelijk helpt dat! Maar bedankt voor je tips!
vrijdag 15 maart 2019 om 13:02
Bedankt voor de tips! Ik zal niet googlen haha
vrijdag 15 maart 2019 om 13:04
Een psycholoog helpt niet bij mij omdat deze mij tips geeft en niet echt de kern van het probleem kan oplossen. Ik moet zelf de knop omdraaien met behulp van de tips en dit is heeel moeilijk voor mij. Heb al 2 verschillende psychologen gehad en heb er niet veel aan gehad voor mijn gevoel. Bedankt voor de tip !Kia•Ora schreef: ↑15-03-2019 12:10Als er fysiek niets aan de hand blijkt te zijn en een psycholoog je volgens jouw eigen zeggen niet kan helpen (hoezo niet dan???) zou ik Je ha eens vragen om een doorverwijzing naar een ggz instelling of psychiater. Wellicht dat ze je daar wel verder kunnen helpen.
vrijdag 15 maart 2019 om 13:18
Ja natuurlijk moet je het grotendeels zelf doen. Denk je echt dat je bij die natuur bla bla een druppeltje krijgt dat ineens alles oplost? Denk het niet namelijk.Kimmetjeeeee schreef: ↑15-03-2019 13:04Een psycholoog helpt niet bij mij omdat deze mij tips geeft en niet echt de kern van het probleem kan oplossen. Ik moet zelf de knop omdraaien met behulp van de tips en dit is heeel moeilijk voor mij. Heb al 2 verschillende psychologen gehad en heb er niet veel aan gehad voor mijn gevoel. Bedankt voor de tip !
Alle begin is moeilijk en knoppen omzetten is ingewikkeld, als je niks aan de tips hebt moet je dat aangeven en samen op zoek naar iets wat wel werkt voor jou..
Just because you have the emotional range of a teaspoon doesn’t mean we all have.
vrijdag 15 maart 2019 om 15:34
Het zou ook kunnen dat die symptomen die je in je lichaam voelt onderdeel zijn van je paniek, je voelt iets, je denkt dat je dood gaat en je raakt in paniek. Dat is de cirkel waar je in zit. Daar kom je niet uit zonder hulp.Kimmetjeeeee schreef: ↑15-03-2019 13:01Ik ben er vergeten bij te vertellen dat ik mijn paniekaanvallen krijg door de symptomen die ik in mijn lichaam voel. Op de een of andere manier had ik tijdens mijn periode bij mijn psycholoog geen lichamelijke symptomen meer. Hierdoor nam mijn angst weg en had ik het gevoel dat ik mijn psycholoog niet meer nodig had. Echter een paar maanden daarna kwamen mijn symptomen weer en begon alles opnieuw. Psychologen helpen mij niet omdat zij mij tips geven en niet het probleem zelf kunnen oplossen. Dit gedeelte moet ik zelf doen en is erg lastig voor mij. Vandaar dat ik wat meer hulp nodig heb dan een psycholoog. Heb er overigens al 2 geprobeerd... dankjewel voor je reactie
De reden dat je de lichamelijke symptomen niet meer had toen je daar liep, is waarschijnlijk omdat je daar liep. Een paniekaanval begint vaak met lichamelijke klachten die daarna dus paniek veroorzaken. Die lichamelijke klachten horen bij je paniek, waarschijnlijk niet andersom.
En het is gewoon hard werken bij een psycholoog. Er is niets dat het voor je oplost, dat moet je zelf doen. De knop die om moet is dat je het zelf op kunt lossen/moet lossen, maar daar heb je hulp bij nodig.
vrijdag 15 maart 2019 om 18:05
Ja en het lukt me dus echt niet om die knop om te zetten. Ik ga naar die natuurgeneeskundige therapeut omdat die mij zal helpen met ademhalen en om rustiger te worden. En misschien komen daar wel blablabla druppeltjes bij, maar it's worth a shot toch? Als psychologen niet werken vind ik het heel normaal dat ik eens wat anders ga proberen. En als dit niet werkt ga ik inderdaad op zoek naar een andere werkwijzeKia•Ora schreef: ↑15-03-2019 13:18Ja natuurlijk moet je het grotendeels zelf doen. Denk je echt dat je bij die natuur bla bla een druppeltje krijgt dat ineens alles oplost? Denk het niet namelijk.
Alle begin is moeilijk en knoppen omzetten is ingewikkeld, als je niks aan de tips hebt moet je dat aangeven en samen op zoek naar iets wat wel werkt voor jou..
vrijdag 15 maart 2019 om 18:07
Wat je zegt klopt helemaal. Ik ben ervan bewust dat ik in een cirkel vast zit en mijn klachten 9 van de 10 keer zelf veroorzaak. Dus ik ben me al bewust van de situatie maar ben nu dus echt aan het zoeken naar een oplossing. Ik hoop dat ik snel de knop om kan zetten. Met psycholoog of zonder...Hecamel schreef: ↑15-03-2019 15:34Het zou ook kunnen dat die symptomen die je in je lichaam voelt onderdeel zijn van je paniek, je voelt iets, je denkt dat je dood gaat en je raakt in paniek. Dat is de cirkel waar je in zit. Daar kom je niet uit zonder hulp.
De reden dat je de lichamelijke symptomen niet meer had toen je daar liep, is waarschijnlijk omdat je daar liep. Een paniekaanval begint vaak met lichamelijke klachten die daarna dus paniek veroorzaken. Die lichamelijke klachten horen bij je paniek, waarschijnlijk niet andersom.
En het is gewoon hard werken bij een psycholoog. Er is niets dat het voor je oplost, dat moet je zelf doen. De knop die om moet is dat je het zelf op kunt lossen/moet lossen, maar daar heb je hulp bij nodig.
vrijdag 15 maart 2019 om 20:56
Hey TO, herkenbaar verhaal voor mij, al is het bij mij een tijd geleden. Bij mij kwam de huisarts ook aan met het syndroom van Tietze, maar daar kon ik ook niks mee. Uiteindelijk ben ik terecht gekomen bij een psychosomatische fysio en dat was precies wat ik nodig had, ben al jaren klachtenvrij inmiddels. Valt gewoon onder fysiobehandelingen dus als je ervoor aanvullend verzekerd bent wordt het gewoon vergoed (mits gecontracteerd ect).
Ik had dus ook niet het syndroom van Tietze, maar ook heftige lichamelijke klachten. Achteraf bleek dat ik helemaal niet goed mn grenzen aangaf en niet in mn energie stond, terwijl ik dacht van wel. En stress uit zich bij mij in heel heftige buikpijnen (zo heftig dat ik net niet flauwval) en in heel heftige steken rondom mijn middenrif (en daar zit ook je hart). Maar wist ik veel, ik was er ook van overtuigd dat er wat ernstig lichamelijks mis was...niet dus. Psychologen had ik ook echt niks aan.
Ik had dus ook niet het syndroom van Tietze, maar ook heftige lichamelijke klachten. Achteraf bleek dat ik helemaal niet goed mn grenzen aangaf en niet in mn energie stond, terwijl ik dacht van wel. En stress uit zich bij mij in heel heftige buikpijnen (zo heftig dat ik net niet flauwval) en in heel heftige steken rondom mijn middenrif (en daar zit ook je hart). Maar wist ik veel, ik was er ook van overtuigd dat er wat ernstig lichamelijks mis was...niet dus. Psychologen had ik ook echt niks aan.
donderdag 21 maart 2019 om 11:56
Bedankt voor je reactie! Ik zal een kijkje nemen bij een fysio!Lluvia schreef: ↑15-03-2019 20:56Hey TO, herkenbaar verhaal voor mij, al is het bij mij een tijd geleden. Bij mij kwam de huisarts ook aan met het syndroom van Tietze, maar daar kon ik ook niks mee. Uiteindelijk ben ik terecht gekomen bij een psychosomatische fysio en dat was precies wat ik nodig had, ben al jaren klachtenvrij inmiddels. Valt gewoon onder fysiobehandelingen dus als je ervoor aanvullend verzekerd bent wordt het gewoon vergoed (mits gecontracteerd ect).
Ik had dus ook niet het syndroom van Tietze, maar ook heftige lichamelijke klachten. Achteraf bleek dat ik helemaal niet goed mn grenzen aangaf en niet in mn energie stond, terwijl ik dacht van wel. En stress uit zich bij mij in heel heftige buikpijnen (zo heftig dat ik net niet flauwval) en in heel heftige steken rondom mijn middenrif (en daar zit ook je hart). Maar wist ik veel, ik was er ook van overtuigd dat er wat ernstig lichamelijks mis was...niet dus. Psychologen had ik ook echt niks aan.
