Gezondheid
alle pijlers
Diabetes-topic
woensdag 14 maart 2007 om 15:30
Hoi,
Zijn er mensen hier die diabetes hebben of waarbij het vermoedt wordt dat ze het hebben en daarmee in onderzoek zijn?
Om bij mezelf te beginnen: ik heb momenteel last van lichamelijke klachten die kúnnen wijzen op diabetes. In overleg met de arts heb ik me vandaag laten testen daarop en krijg daar morgen de uitslag van.
De reden dat ik dit topic open is dat ik hier geen topic hierover kan vinden, terwijl diabetes toch een ziekte is waar je veel over hoort en ik informatie/ervaringsverhalen zocht van mensen met (een vermoeden van) diabetes.
Misschien zijn er mensen hier die iets willen en kunnen vertellen over diabetes in algemene zin en/of hoe ze het zelf ervaren. Wellicht kunnen we elkaar daarmee ondersteunen.
Alvast bedankt!
Groetjes Luciel.
Zijn er mensen hier die diabetes hebben of waarbij het vermoedt wordt dat ze het hebben en daarmee in onderzoek zijn?
Om bij mezelf te beginnen: ik heb momenteel last van lichamelijke klachten die kúnnen wijzen op diabetes. In overleg met de arts heb ik me vandaag laten testen daarop en krijg daar morgen de uitslag van.
De reden dat ik dit topic open is dat ik hier geen topic hierover kan vinden, terwijl diabetes toch een ziekte is waar je veel over hoort en ik informatie/ervaringsverhalen zocht van mensen met (een vermoeden van) diabetes.
Misschien zijn er mensen hier die iets willen en kunnen vertellen over diabetes in algemene zin en/of hoe ze het zelf ervaren. Wellicht kunnen we elkaar daarmee ondersteunen.
Alvast bedankt!
Groetjes Luciel.
dinsdag 23 februari 2010 om 12:20
Oooooooooooooooooh, ze zegt 'jongedame' tegen mijjjjjjj
Maar je hebt gelijk hoor, moet ik ook doen. Maar ik heb van die periodes dan ben ik meetmoe. En goed meetmoe ook!
Ruik en proef jij ook niks? Alles smaakt mij naar bordkarton, jakkie. Maar ook dat gaat wel weer over. Nu proef ik die metaalsmaak tenminste ook niet die ik van de Lisinopril krijg. Staat in de bijsluiter dat dat een bijwerking kan zijn, dus ook dat zal wel weer overgaan.
Wat je schrijft over heel ziek zijn en dan diabetes krijgen, dat is met mij net zo gegaan. Ik werd in februari 1999 ontzettend ziek, hele hoge koorts, buikgriep, snotverkouden, spontaan ongesteld, echt alles tegelijk. Ik kon maar amper op mijn benen staan. 17 dagen ben ik ziek geweest, en daarna nog 2 weken slap in de benen en in de buik. Eind maart bleek ik diabetes te hebben.
Je hoort het inderdaad veel vaker. Mijn overbuurvrouw net zo. Ik vraag me dan af wat er eerst was, de sluimerende diabetes waardoor je zo ziek wordt of andersom.
Teddeke, hoe is het met jouw slaapprobleem? En mentaal?
Speculaasje, hoe gaat het met het vasten? Hou je het een beetje vol? Nog 42 dagen toch?
Nelladella, heb je de uitslag van je zoons bloedonderzoek al?
Maar je hebt gelijk hoor, moet ik ook doen. Maar ik heb van die periodes dan ben ik meetmoe. En goed meetmoe ook!
Ruik en proef jij ook niks? Alles smaakt mij naar bordkarton, jakkie. Maar ook dat gaat wel weer over. Nu proef ik die metaalsmaak tenminste ook niet die ik van de Lisinopril krijg. Staat in de bijsluiter dat dat een bijwerking kan zijn, dus ook dat zal wel weer overgaan.
Wat je schrijft over heel ziek zijn en dan diabetes krijgen, dat is met mij net zo gegaan. Ik werd in februari 1999 ontzettend ziek, hele hoge koorts, buikgriep, snotverkouden, spontaan ongesteld, echt alles tegelijk. Ik kon maar amper op mijn benen staan. 17 dagen ben ik ziek geweest, en daarna nog 2 weken slap in de benen en in de buik. Eind maart bleek ik diabetes te hebben.
Je hoort het inderdaad veel vaker. Mijn overbuurvrouw net zo. Ik vraag me dan af wat er eerst was, de sluimerende diabetes waardoor je zo ziek wordt of andersom.
Teddeke, hoe is het met jouw slaapprobleem? En mentaal?
Speculaasje, hoe gaat het met het vasten? Hou je het een beetje vol? Nog 42 dagen toch?
Nelladella, heb je de uitslag van je zoons bloedonderzoek al?
Laat het los, heb vertrouwen, het komt goed.....
dinsdag 23 februari 2010 om 17:09
Ha meiden, ben ik ook weer.
Vasten gaat goed, heb altijd wat noodvoer bij me. Alleen eerder gevoel van trek, omdat ik alleen plantaardige eiwitten eet, dus prik wat meer ter controle.
Wat rot zeg, cootjeb van de kleine. Hoe gaat het nu?
Hier gelukkig geen griep, maar wij zitten ook niet ingesneeuwd!
Vasten gaat goed, heb altijd wat noodvoer bij me. Alleen eerder gevoel van trek, omdat ik alleen plantaardige eiwitten eet, dus prik wat meer ter controle.
Wat rot zeg, cootjeb van de kleine. Hoe gaat het nu?
Hier gelukkig geen griep, maar wij zitten ook niet ingesneeuwd!
dinsdag 23 februari 2010 om 17:14
Bij mij is de diabetes "bij toeval" ontdekt, ik ging met wat vage klachten naar de huisarts, mijn urine werd gecontroleerd en toen bleek ik diabetes te hebben. Ik kan mij niet herinneren dat ik in de periode daarvoor heftig ziek geweest ben. Ik zat toen wel al een maand of 10 in een mentaal mindere periode vanwege het feit dat mijn relatie na 6 jaar nogal heftig op de klippen liep, maar of dat er wat mee te maken heeft gehad.
Het lijkt wel of ik de laatste tijd wat beter slaap (ben niet meer om het half uur wakker in ieder geval), maar op de één of andere manier slaap nu ik dan weer zó ontzettend vast dat ik 's morgens gewoon bijna niet wakker kan worden. Wat dat nu weer is??!!
En over mijn mentale gesteldheid? Tja, hebben jullie even...... Nee, ik ga daar maar even niet op in verder.
Veel beterschap voor de zieken, ik hoop dat jullie je snel beter voelen!!
Het lijkt wel of ik de laatste tijd wat beter slaap (ben niet meer om het half uur wakker in ieder geval), maar op de één of andere manier slaap nu ik dan weer zó ontzettend vast dat ik 's morgens gewoon bijna niet wakker kan worden. Wat dat nu weer is??!!
En over mijn mentale gesteldheid? Tja, hebben jullie even...... Nee, ik ga daar maar even niet op in verder.
Veel beterschap voor de zieken, ik hoop dat jullie je snel beter voelen!!
woensdag 24 februari 2010 om 12:13
Oh Setter, daar zeg je wat. Ik had na het stoppen met roken (wat ik nog steeds volhou trouwens!) gelukkig niet zo'n vieze smaak meer in mijn mond als ik 's morgens wakker werd, maar de laatste tijd elke keer en ik vroeg me al af hoe dat nou toch kwam. Wie weet komt dat ook door die Lisinopril!
Teddeke, ik heb het ook, enorm vast slapen. Volgens mij komt het door de lange winter en weinig zonlicht.
Speculaasje, volhouden hè!
Ik heb twee dagen gewerkt en ben nu weer thuis met dezelfde griepverschijselen. Ondertussen heb ik manlief aangestoken dus twee halfdwazen op de bank hier nu
Interessant verschil is dat ik mijn bls nu niet meer omhóóg krijg.....
Teddeke, ik heb het ook, enorm vast slapen. Volgens mij komt het door de lange winter en weinig zonlicht.
Speculaasje, volhouden hè!
Ik heb twee dagen gewerkt en ben nu weer thuis met dezelfde griepverschijselen. Ondertussen heb ik manlief aangestoken dus twee halfdwazen op de bank hier nu
Interessant verschil is dat ik mijn bls nu niet meer omhóóg krijg.....
donderdag 25 februari 2010 om 18:57
Bij zoon kwam de diagnose een paar maanden na een heftige en zeer pijnlijke herpesinfectie in zijn mond (geen koortslip). Heb ook altijd het idee dat 't daarmee te maken heeft gehad.
Bloeduitslagen tot zover bekend allemaal goed. Alleen coeliakie was nog niet binnen, en er was wat eiwit in zoons urine gevonden (12 terwijl de grens 10 is, maar ik weet niet 12 wat). Maar volgens de arts kon dat ook te maken hebben met hevige emotie of een infectie. Zoon was op dat moment wel verkouden, had een koortslip en twee dagen later een stevige buikgriep.
Setter, hoe gaat het verder met de gezondheid?
Lief, goed zo, volhouden hoor, dat niet roken. Heb je uiteindelijk zooo veel baat bij.
Speculaasje, veel succes nog met volhouden!
Teddeke... Even klef, maar volgens mij kan je 't best gebruiken.
Bloeduitslagen tot zover bekend allemaal goed. Alleen coeliakie was nog niet binnen, en er was wat eiwit in zoons urine gevonden (12 terwijl de grens 10 is, maar ik weet niet 12 wat). Maar volgens de arts kon dat ook te maken hebben met hevige emotie of een infectie. Zoon was op dat moment wel verkouden, had een koortslip en twee dagen later een stevige buikgriep.
Setter, hoe gaat het verder met de gezondheid?
Lief, goed zo, volhouden hoor, dat niet roken. Heb je uiteindelijk zooo veel baat bij.
Speculaasje, veel succes nog met volhouden!
Teddeke... Even klef, maar volgens mij kan je 't best gebruiken.
donderdag 25 februari 2010 om 19:28
Lief dat je vraagt, Nelladella! Ik voel me gelukkig alweer een heel stuk beter. Ik begin op dag drie altijd aan homeopathische pilletjes die de weerstand bevorderen, en die helpen me altijd goed. Eergister had ik nog een megaloopneus, vandaag heb ik maar 4 zakdoekjes volgesnoten. Eergister nog elke 3 uur een pufje neusspray in elk neusgat, vandaag nog maar 1 keer over de hele dag. Ik ben nog wel steeds wat zwabberig in buik en benen, ik blijf morgen ook nog thuis, maar as. maandag ga ik wel weer aan het werk.
Fijn dat de uitslagen van je zoon goed zijn. Nou maar hopen dat hij ook geen coeliakie heeft, ik ga voor je duimen.
Lief: knap hoor dat je nog steeds volhoudt met stoppen. Petje af! Geloof me, wat Nelladella zegt is waar. Ik ben nu 5 jaar gestopt en ik voel me echt 100% beter dan toen ik nog rookte. Geen pijnlijk gehijg meer als ik me inspan, geen slappe lachbui die eindigt in een pijnlijke hoestbui, en geen vieze geur meer aan mijn kleding en mijn haar. Heerlijk! Ik voel me echt stukken frisser.
Teddeke, ik doe even met Nelladella mee hoor met die
Fijn dat de uitslagen van je zoon goed zijn. Nou maar hopen dat hij ook geen coeliakie heeft, ik ga voor je duimen.
Lief: knap hoor dat je nog steeds volhoudt met stoppen. Petje af! Geloof me, wat Nelladella zegt is waar. Ik ben nu 5 jaar gestopt en ik voel me echt 100% beter dan toen ik nog rookte. Geen pijnlijk gehijg meer als ik me inspan, geen slappe lachbui die eindigt in een pijnlijke hoestbui, en geen vieze geur meer aan mijn kleding en mijn haar. Heerlijk! Ik voel me echt stukken frisser.
Teddeke, ik doe even met Nelladella mee hoor met die
Laat het los, heb vertrouwen, het komt goed.....
donderdag 25 februari 2010 om 19:48
ook van mij Teddeke!
Nelladella, Setter, het stoppen met roken gaat eng goed moet ik zeggen. Ik ben wel dikker geworden maar goed, voel me ook wel beter. Meer lucht en inderdaad geen genante hoestbuien meer. En ik HAD dus niet meer zo'n vieze smaak 's morgens....
En dat dikker worden kan ook komen omdat mijn darmen ineens weer alles uit de voeding halen.
Nelladella, je zoon heeft geen klachten toch, van coeliakie? Neem aan dat het screening is?
Nelladella, Setter, het stoppen met roken gaat eng goed moet ik zeggen. Ik ben wel dikker geworden maar goed, voel me ook wel beter. Meer lucht en inderdaad geen genante hoestbuien meer. En ik HAD dus niet meer zo'n vieze smaak 's morgens....
En dat dikker worden kan ook komen omdat mijn darmen ineens weer alles uit de voeding halen.
Nelladella, je zoon heeft geen klachten toch, van coeliakie? Neem aan dat het screening is?
vrijdag 26 februari 2010 om 09:44
Bedankt hoor, erg lief van jullie . Ik krabbel wel weer omhoog hoor uit mijn dalletje, dat is me altijd nog gelukt. Ik ben gewoon niet de meest psychisch stabiele persoon ter wereld, maar hoe ouder ik wordt, hoe beter ik daar mee leer leven.
Ook ik ben nu bijna (op een halve week na! ) 5 jaar gestopt met roken. En hoewel ik nog steeds hijg als ik hard de trap op ren en er verder conditioneel niet echt veel baat bij heb gehad (maar ja, ik had natuurlijk ook gewoon wél kunnen gaan sporten ) ben ik toch wel erg blij dat ik gestopt ben. Helemaal nu je nergens meer mag roken en je bijna als crimineel wordt behandelt omdat je rookt. Mijn huis is frisser, ik ben frisser en het gewoon fijn dat die rotsigaret mijn systeem uit is (en toch hoor je mij niet zeggen dat ik NOOIT meer zal roken, ik geloof niet dat je het ooit helemaal kwijt raakt).
Ook ik ben nu bijna (op een halve week na! ) 5 jaar gestopt met roken. En hoewel ik nog steeds hijg als ik hard de trap op ren en er verder conditioneel niet echt veel baat bij heb gehad (maar ja, ik had natuurlijk ook gewoon wél kunnen gaan sporten ) ben ik toch wel erg blij dat ik gestopt ben. Helemaal nu je nergens meer mag roken en je bijna als crimineel wordt behandelt omdat je rookt. Mijn huis is frisser, ik ben frisser en het gewoon fijn dat die rotsigaret mijn systeem uit is (en toch hoor je mij niet zeggen dat ik NOOIT meer zal roken, ik geloof niet dat je het ooit helemaal kwijt raakt).
vrijdag 26 februari 2010 om 15:02
Nee dat zeg ik ook niet, dat ik nooit meer zal roken. Dat is ook de reden geweest dat ik het heb gered tot nu toe. Ik ben eind augustus gestopt, heb na een dolfijnenduik een sigaret gerookt (want dat gebeurt nooit meer), met oud en nieuw eentje en daarna niet meer. Als ik moet zeggen dat het nooit meer mag, trek ik het niet. Dus dan maar zo. De afspraak met mezelf is dat ik geen gewoontesigaretten meer rook, en ook geen sigaretten die tot gewoonte zouden kunnen leiden (dus toch even met die collega mee naar de poort en er eentje roken, dat gebeurt niet meer. Of even met de buuf in de tuin bijpraten onder het genot van... die ook niet meer). Het is uit mijn systeem, de gewoonte is weg, en ja, het is heel fijn dat je niet naar buiten moet in de kou om te roken als je gezellig uit eten bent. Of tijdens het winkelen niet buiten moeten blijven om die sigaret naar binnen te werken voordat je verder winkelt. Daar ben ik heel blij mee.
maandag 1 maart 2010 om 10:51
Ja, dat werkte vooral in het begin bij mij ook heel goed, om maar tegen mezelf te zeggen: vandaag rook ik niet en niet: ik rook NOOIT meer, want dan raakte ik volledig in paniek om het woordje NOOIT! Want ik mocht al niet "eten" en niet "drinken" van mezelf o.a. ivm diabetes en als ik nou ook NOOIT meer mocht roken had ik echt geen leven meer dacht ik. Maar, zie: 5 jaar jaar later en ik heb best nog een leuk leven
maandag 1 maart 2010 om 11:19
Hm, dat ging bij mij toch anders. Grappig om te ontdekken hoe een ander, als hij anoniem is zoals wij hier met zijn allen, er ècht over denkt. Of jullie zijn gewoon eerlijker, dat kan ook natuurlijk.
Als ik mensen spreek dan zeggen ze altijd: "neeeeeeeee ik rook noooooooooooit weer, ik ben zoooooooooo blij dat ik er af ben!!!!!". Zo ook een collega van mij. Zeven jaar geleden gestopt en een half jaar geleden toch weer begonnen. Zo jammer. Zegt ze zelf ook, maar ze is nog steeds niet gestopt. Ze riep eerst dat ze op 1 december zou stoppen, daarna zou ze met kerst stoppen, daarna op 1 januari, afijn, ze rookt nog steeds. Maar wel blijven roepen dat ze zal gaan stoppen binnenkort. Tja...
Ik kan jullie eerlijkheid op prijs stellen, al ken ik jullie helemaal niet. Jullie zijn denk ik wat realistischer, jullie houden rekening met het feit dat deze periode eindig kàn zijn.
Ik heb mezelf destijds beloofd dat ik nooit meer hoef te roken. Dat ik nooit meer shag hoef te kopen, nooit weer vloeitjes, dat ik nooit meer hoef te stinken naar sigarettenrook, dat ik nooit meer tijd kwijt hoef te zijn aan die vieze rotgewoonte waar je aan doodgaat. Ik kan dan ook met zekerheid zeggen dat ik nóóit meer ga roken.
Als ik mensen spreek dan zeggen ze altijd: "neeeeeeeee ik rook noooooooooooit weer, ik ben zoooooooooo blij dat ik er af ben!!!!!". Zo ook een collega van mij. Zeven jaar geleden gestopt en een half jaar geleden toch weer begonnen. Zo jammer. Zegt ze zelf ook, maar ze is nog steeds niet gestopt. Ze riep eerst dat ze op 1 december zou stoppen, daarna zou ze met kerst stoppen, daarna op 1 januari, afijn, ze rookt nog steeds. Maar wel blijven roepen dat ze zal gaan stoppen binnenkort. Tja...
Ik kan jullie eerlijkheid op prijs stellen, al ken ik jullie helemaal niet. Jullie zijn denk ik wat realistischer, jullie houden rekening met het feit dat deze periode eindig kàn zijn.
Ik heb mezelf destijds beloofd dat ik nooit meer hoef te roken. Dat ik nooit meer shag hoef te kopen, nooit weer vloeitjes, dat ik nooit meer hoef te stinken naar sigarettenrook, dat ik nooit meer tijd kwijt hoef te zijn aan die vieze rotgewoonte waar je aan doodgaat. Ik kan dan ook met zekerheid zeggen dat ik nóóit meer ga roken.
Laat het los, heb vertrouwen, het komt goed.....
maandag 1 maart 2010 om 11:32
Een vriendin van mij had hetzelfde als jij Teddeke. Die is op eigen initiatief gestopt met roken en een half jaar later bleek ze diabetes te hebben. Nou dronk ze al ruim 20 jaar iedere dag (en dan heb ik het niet over een sapje) dus moest ze daar ook mee stoppen. Ook haar cholesterol bleek te hoog, dus moest ze anders gaan eten. Allemaal dingen die haar heel verdrietig maakten. Zij voelde zich ook zo 'gestraft'. Ze had heel erg zoiets van 'nou, als ik dan helemaal niks meer mag dan ga ik wel weer roken, want dit is geen leven!". Heeft ze niet gedaan overigens!
Zonder hier verder mijn eigen mening over te geven, wil ik hiermee aangeven dat ik zag hoe zij ermee worstelde en ik me dus een beetje een beeld kan vormen van hoe dat voor jou moet zijn geweest. En je hebt gelijk hoor: de wereld draait echt wel door, of je nou rookt/drinkt/whatever of niet.
Zonder hier verder mijn eigen mening over te geven, wil ik hiermee aangeven dat ik zag hoe zij ermee worstelde en ik me dus een beetje een beeld kan vormen van hoe dat voor jou moet zijn geweest. En je hebt gelijk hoor: de wereld draait echt wel door, of je nou rookt/drinkt/whatever of niet.
Laat het los, heb vertrouwen, het komt goed.....
dinsdag 2 maart 2010 om 09:39
Je hebt gelijk hoor Setter, het ís ook een rotgewoontje waar je aan dood gaat dat roken. En ik wil ook echt nooit meer gaan roken, maar echt hardop zeggen dat ik beslist nooit meer zal gaan roken, dat doe ik niet. Ik nl. te veel mensen in mijn omgeving na jaren gestopt te zijn geweest ook weer zien beginnen en ik weet nooit in wat voor situatie ik nog ooit eens terecht zou kunnen komen die mij weer naar een sigaret doet grijpen.....
dinsdag 2 maart 2010 om 19:09
Nou prima toch, als dit voor jou werkt dan is dat toch alleen maar goed? Twee weken nadat ik gestopt was bleek het bedrijf waar mijn man werkte failliet te zijn. Geloof mij dat dat niet een fijn moment was om net gestopt te zijn! Maar ik heb volgehouden en daar ben ik nog steeds trots op.
En nu heb ik zoiets van 'toen kon ik stoppen terwijl we zo ontzettend veel stress hadden, dan kan ik het ook volhouden. Niks makkelijker dan niet roken'. Voor mij dan. Ieder zijn eigen, toch?
En nu heb ik zoiets van 'toen kon ik stoppen terwijl we zo ontzettend veel stress hadden, dan kan ik het ook volhouden. Niks makkelijker dan niet roken'. Voor mij dan. Ieder zijn eigen, toch?
Laat het los, heb vertrouwen, het komt goed.....
dinsdag 2 maart 2010 om 21:25
Om nog even op het roken terug te komen (en dan gaan we het zeker nog maar eens over diabetes hebben ): ook ik heb iets soortgelijks meegemaakt. Toen ik een half jaar gestopt was met roken bleek mijn vader kanker te hebben met grote vrees voor uitzaaiingen, toen heb ik echt met de asbak en mijn (nog steeds bewaarde) pakje sigaretten aan de tafel gezeten, maar na overleg met mezelf (wat uren duurde) toch maar besloten dat niemand er mee geholpen zou zijn als ik die sigaret zou opsteken, dus heb ik het maar niet gedaan. Nu denk ik ook: ik ben toen niet gaan roken, er moet nu heel wat gebeuren wil ik het wél weer gaan doen.
dinsdag 2 maart 2010 om 21:28
En hoe gaat het verder met iedereen??
Met mij op het moment niet zo heel erg lekker, ik heb vreselijke eetbuien en neem mezelf elke keer na zo'n bui voor dat dit echt de laatste keer was, maar helaas krijg ik de knop (nog) niet om....
En dan maar weer bijspuiten maar ook niet te veel om niet in een hypo te raken, daardoor zit ik de laatste dagen wat aan de hoge kant (nou ja voor mijn doen dan). Gelukkig hoef ik binnenkort geen bloed te laten prikken voor Hba1C.
Met mij op het moment niet zo heel erg lekker, ik heb vreselijke eetbuien en neem mezelf elke keer na zo'n bui voor dat dit echt de laatste keer was, maar helaas krijg ik de knop (nog) niet om....
En dan maar weer bijspuiten maar ook niet te veel om niet in een hypo te raken, daardoor zit ik de laatste dagen wat aan de hoge kant (nou ja voor mijn doen dan). Gelukkig hoef ik binnenkort geen bloed te laten prikken voor Hba1C.
donderdag 4 maart 2010 om 14:56
Teddeke
Wat naar voor je dat je die eetbuien hebt. Ik kan me voorstellen dat je blij bent dat je even niet hoeft te gaan prikken.
Ik heb zelf altijd na een prikbeurt dat ik ga zondigen. Dan koop ik gebak of ik eet een dubbele boterham met chocopasta ofzo. Iets heel erg slechts zeg maar
Ik vertel dat mijn man nooit, omdat ik me er eigenlijk een beetje voor schaam, maar tot mijn grote verrassing doet mijn vriendin precies hetzelfde. Zij heeft sinds oktober vorig jaar ook diabetes en ze biechtte me op dat ze na de laatste bloedprikbeurt richting de bakker gegaan was en een gebakje had gehaald. 's Avonds had ze pizza gegeten met extra veel kaas enzo. Aan de ene kant voelde ze zich schuldig, aan de andere kant heerlijk opgelucht.
Best fijn om die herkenning bij elkaar te vinden.
Maar als ik het goed begrijp (en ook uit eerdere postings van jou) gaat het bij jou dieper dan dit. Ik heb eerlijk gezegd geen idee hoe dat moet zijn, maar ik kan me wel voorstellen dat het voor jou heel erg moeilijk is. Ik wens je dan ook heel veel sterkte, ik hoop dat je je gauw beter gaat voelen.
Wat naar voor je dat je die eetbuien hebt. Ik kan me voorstellen dat je blij bent dat je even niet hoeft te gaan prikken.
Ik heb zelf altijd na een prikbeurt dat ik ga zondigen. Dan koop ik gebak of ik eet een dubbele boterham met chocopasta ofzo. Iets heel erg slechts zeg maar
Ik vertel dat mijn man nooit, omdat ik me er eigenlijk een beetje voor schaam, maar tot mijn grote verrassing doet mijn vriendin precies hetzelfde. Zij heeft sinds oktober vorig jaar ook diabetes en ze biechtte me op dat ze na de laatste bloedprikbeurt richting de bakker gegaan was en een gebakje had gehaald. 's Avonds had ze pizza gegeten met extra veel kaas enzo. Aan de ene kant voelde ze zich schuldig, aan de andere kant heerlijk opgelucht.
Best fijn om die herkenning bij elkaar te vinden.
Maar als ik het goed begrijp (en ook uit eerdere postings van jou) gaat het bij jou dieper dan dit. Ik heb eerlijk gezegd geen idee hoe dat moet zijn, maar ik kan me wel voorstellen dat het voor jou heel erg moeilijk is. Ik wens je dan ook heel veel sterkte, ik hoop dat je je gauw beter gaat voelen.
Laat het los, heb vertrouwen, het komt goed.....
donderdag 4 maart 2010 om 14:58
Morgen mag ik opnieuw naar de oogarts, ik krijg mijn eerste laserbehandeling. Mijn rechteroog is als eerste aan de beurt. Volgende week vrijdag mag ik mijn linkeroog laten behandelen. Ik ben benieuwd hoe het gaat en of ik het eng vind. Ik zal hier nog even verslag komen doen!
Iemand hier die er ervaring mee heeft of die iemand kent die er ervaring mee heeft?
Iemand hier die er ervaring mee heeft of die iemand kent die er ervaring mee heeft?
Laat het los, heb vertrouwen, het komt goed.....
donderdag 4 maart 2010 om 16:21
@Setter, ik heb zelf geen ervaring met laseren maar ik zal voor je duimen dat het meevalt. Wat ik er van gehoord heb (maar ik weet niet of deze behandeling te vergelijken is met het laseren van je ogen ivm slecht zien, zodat je dus geen bril meer hoeft) valt het mee, ik hoop voor jou ook!!
En ja, het gaat bij mij best wel diep, en nee, er weet eigenlijk helemaal niemand vanaf behalve jullie nu en ik heb wel eens een klein tipje van de sluier opgelicht bij de diëtiste en die wilde me meteen naar een psycholoog doorsturen, maar daar heb ik er al te veel van gezien in mijn leven......
Dus ik probeer het telkens toch maar weer op eigen kracht en soms gaat het best goed en soms helemaal niet. Maar goed, verder ben ik best gelukkig hoor
En ja, het gaat bij mij best wel diep, en nee, er weet eigenlijk helemaal niemand vanaf behalve jullie nu en ik heb wel eens een klein tipje van de sluier opgelicht bij de diëtiste en die wilde me meteen naar een psycholoog doorsturen, maar daar heb ik er al te veel van gezien in mijn leven......
Dus ik probeer het telkens toch maar weer op eigen kracht en soms gaat het best goed en soms helemaal niet. Maar goed, verder ben ik best gelukkig hoor
donderdag 4 maart 2010 om 20:11
Toch moedig van je dat je het hier durft te delen! Ik weet wel dat het hier anoniem is, maar dan nog... ik denk dat iedereen wel dingen heeft die hij of zij zelfs anoniem op een forum niet wil vertellen.
Iemand die ik vroeger kende heeft boulimia maar ze vertelde dat aan niemand. Ze schaamde zich ervoor, voelde zich een loser, terwijl ze dat natuurlijk helemaal niet was. Ze is tenslotte meer dan alleen haar eetprobleem. Ook zij kreeg keer op keer het advies van haar huisarts om naar een psycholoog te gaan. Ze werd er gek van! Net of ze niet serieus genomen werd. Elke klacht werd er ook op afgeschoven, leek het wel. Heel frustrerend.
Uit jouw woorden klinkt een moeilijke jeugd door, dus ik ben blij voor je dat je nu wel gelukkig bent! Ga zo door! Dat is je namelijk van harte gegund.
Iemand die ik vroeger kende heeft boulimia maar ze vertelde dat aan niemand. Ze schaamde zich ervoor, voelde zich een loser, terwijl ze dat natuurlijk helemaal niet was. Ze is tenslotte meer dan alleen haar eetprobleem. Ook zij kreeg keer op keer het advies van haar huisarts om naar een psycholoog te gaan. Ze werd er gek van! Net of ze niet serieus genomen werd. Elke klacht werd er ook op afgeschoven, leek het wel. Heel frustrerend.
Uit jouw woorden klinkt een moeilijke jeugd door, dus ik ben blij voor je dat je nu wel gelukkig bent! Ga zo door! Dat is je namelijk van harte gegund.
Laat het los, heb vertrouwen, het komt goed.....
donderdag 4 maart 2010 om 21:29
Hey Teddeke,
Het lijkt wel of je wel weet dat het weer overgaat, deze periode? Dat is wel fijn, beter dan dat je er helemaal geen gat meer in ziet.
En die eetbuien, nou ja. Kan. Ga het jezelf niet kwalijk nemen, dan wordt je rotgevoel alleen maar erger. Ik doe ook wel eens heel slecht hoor.
Oh enne.... Toen ik de goede uitslag van mijn biopt had, heb ik die week erg veel tarwezetmeel gegeten hoor! Dus ik vind het allemaal wel normaal...
We moeten al zo gefocused zijn op eten, dus als je dan eens iets hebt gedaan of gehad ofzo, dan reageer je daarop met even lekker van eten genieten in plaats van eerst weer te rekenen.
Dikke knuffel voor Teddeke!
Succes morgen Setter!
Het lijkt wel of je wel weet dat het weer overgaat, deze periode? Dat is wel fijn, beter dan dat je er helemaal geen gat meer in ziet.
En die eetbuien, nou ja. Kan. Ga het jezelf niet kwalijk nemen, dan wordt je rotgevoel alleen maar erger. Ik doe ook wel eens heel slecht hoor.
Oh enne.... Toen ik de goede uitslag van mijn biopt had, heb ik die week erg veel tarwezetmeel gegeten hoor! Dus ik vind het allemaal wel normaal...
We moeten al zo gefocused zijn op eten, dus als je dan eens iets hebt gedaan of gehad ofzo, dan reageer je daarop met even lekker van eten genieten in plaats van eerst weer te rekenen.
Dikke knuffel voor Teddeke!
Succes morgen Setter!
vrijdag 5 maart 2010 om 13:43
Zo, ik ben weer terug uit het ziekenhuis. Tjongejonge, het viel me niet mee, nog steeds niet eigenlijk.
Eerst kreeg ik twee soorten druppels in mijn rechteroog, en vijf minuten later werd dat nog een keer herhaald. Ook kreeg ik een paracetamol, voor eventuele napijn.
Daarna 20 minuten wachten tot de arts mij riep, en eenmaal binnen kreeg ik nogmaals een druppel in mijn oog. Een verdoofdruppel.
Eerst liet ze me foto's zien van mijn rechteroog en legde ze uit wat ze precies ging doen, en daarna werd er een soort van loepje op mijn oogbol geplaatst. Dat gaf best een raar gevoel. Niet pijnlijk, meer ongemakkelijk. Een groot ding ook trouwens, hij leunde aan één kant op mijn neus.
Daarna stelde ze de laser in en gaf één druk op de knop waardoor er één flits te zien was. Groen licht, meer niet. Sommige mensen schijnen knallen te voelen aan de achterkant van hun schedel, maar ik niet. (Er was 5 weken geleden, toen ik daar was voor die angiografie, een man die wel van die knallen voelde). Ik had op dat moment echt zoiets van 'is dit alles? Dàt valt mee!'.
Nou.... nee dus. Ze gaf daarna steeds series van flitsen, en die komen soms in de buurt van de oogzenuw. En dat voel je! Verdikkeme zeg, instant hoofdpijn van het zeurende soort, dat was wat ik voelde. Ze is een kwartier bezig geweest, met af en toe even een kleine pauze zodat ik even diep adem kon halen, en zij het rode lampje waar ik naar toe moest kijken kon verzetten. Mijn linkeroog traande verschrikkelijk en binnen een minuut of twee begon mijn neus te lopen, pfff.... net of ik zat te huilen.
Toen ze eindelijk klaar was werd die loep van mijn oog af gehaald en had ik het gevoel of hij zwaar gekneusd was. Toen ik mijn linkeroog even dicht deed om te zien of ik met rechts überhaupt iets kon zien was de hele wereld fuchsiarozepaarsachtig (een beetje de kleur van die Optimelbanner hiernaast: "Het hele jaar in evenwicht"). Na een minuut of 5 was de wereld zachtroze en na weer 5 minuten was de wereld weer normaal van kleur.
Op dit moment zie ik met rechts ontzettend wazig, en heb ik mijn oog maar even dichtgeplakt met Leukopor. Ik moet hem anders steeds met mijn spieren dichtknijpen en dat is best vermoeiend. En hem open houden voelt niet fijn. Ik heb nu, na nog 2 paracetamols, nog steeds hoofdpijn aan de hele rechterkant van mijn schedel, en mijn oogbol brandt. Echt of er vuur van binnen zit. Niet fijn.
Maar ik weet nu wel wat mij volgende week vrijdag te wachten staat.
Eerst kreeg ik twee soorten druppels in mijn rechteroog, en vijf minuten later werd dat nog een keer herhaald. Ook kreeg ik een paracetamol, voor eventuele napijn.
Daarna 20 minuten wachten tot de arts mij riep, en eenmaal binnen kreeg ik nogmaals een druppel in mijn oog. Een verdoofdruppel.
Eerst liet ze me foto's zien van mijn rechteroog en legde ze uit wat ze precies ging doen, en daarna werd er een soort van loepje op mijn oogbol geplaatst. Dat gaf best een raar gevoel. Niet pijnlijk, meer ongemakkelijk. Een groot ding ook trouwens, hij leunde aan één kant op mijn neus.
Daarna stelde ze de laser in en gaf één druk op de knop waardoor er één flits te zien was. Groen licht, meer niet. Sommige mensen schijnen knallen te voelen aan de achterkant van hun schedel, maar ik niet. (Er was 5 weken geleden, toen ik daar was voor die angiografie, een man die wel van die knallen voelde). Ik had op dat moment echt zoiets van 'is dit alles? Dàt valt mee!'.
Nou.... nee dus. Ze gaf daarna steeds series van flitsen, en die komen soms in de buurt van de oogzenuw. En dat voel je! Verdikkeme zeg, instant hoofdpijn van het zeurende soort, dat was wat ik voelde. Ze is een kwartier bezig geweest, met af en toe even een kleine pauze zodat ik even diep adem kon halen, en zij het rode lampje waar ik naar toe moest kijken kon verzetten. Mijn linkeroog traande verschrikkelijk en binnen een minuut of twee begon mijn neus te lopen, pfff.... net of ik zat te huilen.
Toen ze eindelijk klaar was werd die loep van mijn oog af gehaald en had ik het gevoel of hij zwaar gekneusd was. Toen ik mijn linkeroog even dicht deed om te zien of ik met rechts überhaupt iets kon zien was de hele wereld fuchsiarozepaarsachtig (een beetje de kleur van die Optimelbanner hiernaast: "Het hele jaar in evenwicht"). Na een minuut of 5 was de wereld zachtroze en na weer 5 minuten was de wereld weer normaal van kleur.
Op dit moment zie ik met rechts ontzettend wazig, en heb ik mijn oog maar even dichtgeplakt met Leukopor. Ik moet hem anders steeds met mijn spieren dichtknijpen en dat is best vermoeiend. En hem open houden voelt niet fijn. Ik heb nu, na nog 2 paracetamols, nog steeds hoofdpijn aan de hele rechterkant van mijn schedel, en mijn oogbol brandt. Echt of er vuur van binnen zit. Niet fijn.
Maar ik weet nu wel wat mij volgende week vrijdag te wachten staat.
Laat het los, heb vertrouwen, het komt goed.....
vrijdag 5 maart 2010 om 14:35
Gatver Setter, das ook niet niks, kan me voorstellen dat die hele procedure tegenvalt ja. En als je dan ook nog weet dat je volgende week nog een keer "mag". Je verdient een hele dikke knuffel, bij deze
En ja, diabetes is een kl*te-ziekte!
(Hoewel je er volgens "de kenners" heeeel goed mee kunt leven en heeeel oud mee kunt worden. Tis wel zo dat die kenners het dan toevallig zelf niet hebben.)
En ja, diabetes is een kl*te-ziekte!
(Hoewel je er volgens "de kenners" heeeel goed mee kunt leven en heeeel oud mee kunt worden. Tis wel zo dat die kenners het dan toevallig zelf niet hebben.)