Diabetes-topic
woensdag 14 maart 2007 om 15:30
Hoi,
Zijn er mensen hier die diabetes hebben of waarbij het vermoedt wordt dat ze het hebben en daarmee in onderzoek zijn?
Om bij mezelf te beginnen: ik heb momenteel last van lichamelijke klachten die kúnnen wijzen op diabetes. In overleg met de arts heb ik me vandaag laten testen daarop en krijg daar morgen de uitslag van.
De reden dat ik dit topic open is dat ik hier geen topic hierover kan vinden, terwijl diabetes toch een ziekte is waar je veel over hoort en ik informatie/ervaringsverhalen zocht van mensen met (een vermoeden van) diabetes.
Misschien zijn er mensen hier die iets willen en kunnen vertellen over diabetes in algemene zin en/of hoe ze het zelf ervaren. Wellicht kunnen we elkaar daarmee ondersteunen.
Alvast bedankt!
Groetjes Luciel.
Zijn er mensen hier die diabetes hebben of waarbij het vermoedt wordt dat ze het hebben en daarmee in onderzoek zijn?
Om bij mezelf te beginnen: ik heb momenteel last van lichamelijke klachten die kúnnen wijzen op diabetes. In overleg met de arts heb ik me vandaag laten testen daarop en krijg daar morgen de uitslag van.
De reden dat ik dit topic open is dat ik hier geen topic hierover kan vinden, terwijl diabetes toch een ziekte is waar je veel over hoort en ik informatie/ervaringsverhalen zocht van mensen met (een vermoeden van) diabetes.
Misschien zijn er mensen hier die iets willen en kunnen vertellen over diabetes in algemene zin en/of hoe ze het zelf ervaren. Wellicht kunnen we elkaar daarmee ondersteunen.
Alvast bedankt!
Groetjes Luciel.
woensdag 9 mei 2007 om 17:37
quote:Setter (en niet Teddeke dus.. sorry!) leuk dat je een pomp hebt gekozen! Ik hoefde trouwens niet naar de oogarts voor ik een pomp kreeg, maar mss heeft elk zkh een ander beleid? Succes in elk geval ermee!
Ella had lage waardes na haar geboorte omdat ze op mijn koolhydraten niveau had meegedraaid in de buik. Haar alvleesklier maakte dus heel veel insuline aan en dat was na haar geboorte niet meer nodig, dus dat moest zich herstellen. (volgens mij zit het zo...)Dank je wel voor je uitleg!
Ella had lage waardes na haar geboorte omdat ze op mijn koolhydraten niveau had meegedraaid in de buik. Haar alvleesklier maakte dus heel veel insuline aan en dat was na haar geboorte niet meer nodig, dus dat moest zich herstellen. (volgens mij zit het zo...)Dank je wel voor je uitleg!
Laat het los, heb vertrouwen, het komt goed.....
woensdag 9 mei 2007 om 17:40
quote:
quote: setter reageerde
Ik werd zonet trouwens nog gebeld door de dvk over een bezoek aan de oogarts vóórdat de leverancier van de pomp langskomt. De oogarts schijnt mijn ogen te moeten keuren en zijn/haar goedkeuring te moeten geven aan de pomp. Als hij/zij het niet nodig vindt krijg ik hem niet! :? Was dat bij jullie ook zo?
Nog een drempel te overwinnen dus....grrrr. Hopelijk kan je wel op korte termijn bij de oogarts terecht, zodat het overstappen op de pomp geen onnidige vertrading op hoeft te lopen. Ik denk dat, nu je eenmaal hebt besloten over te stappen, je dat ook zo snel mogelijk wilt doen.
Ja, de dvk heeft meteen een afspraak voor me gemaakt bij een andere oogarts dan de mijne, volgende week woensdag om half 3. Ze heeft mij ertussen gepropt
, dat is toch best wel lief van haar, vind ik.
En ja, nu ik de pomp van dichtbij heb gezien wil ik er eigenlijk nu meteen wel mee beginnen, maar zo werkt dat helaas niet
. Settertje moet nog een paar weekjes wachten voor het zover is.....
*rammelt ondertussen ongeduldig met haar vingers op het bureaublad, en blijft dat nog een paar weekjes doen*
:D
quote: setter reageerde
Ik werd zonet trouwens nog gebeld door de dvk over een bezoek aan de oogarts vóórdat de leverancier van de pomp langskomt. De oogarts schijnt mijn ogen te moeten keuren en zijn/haar goedkeuring te moeten geven aan de pomp. Als hij/zij het niet nodig vindt krijg ik hem niet! :? Was dat bij jullie ook zo?
Nog een drempel te overwinnen dus....grrrr. Hopelijk kan je wel op korte termijn bij de oogarts terecht, zodat het overstappen op de pomp geen onnidige vertrading op hoeft te lopen. Ik denk dat, nu je eenmaal hebt besloten over te stappen, je dat ook zo snel mogelijk wilt doen.
Ja, de dvk heeft meteen een afspraak voor me gemaakt bij een andere oogarts dan de mijne, volgende week woensdag om half 3. Ze heeft mij ertussen gepropt
En ja, nu ik de pomp van dichtbij heb gezien wil ik er eigenlijk nu meteen wel mee beginnen, maar zo werkt dat helaas niet
*rammelt ondertussen ongeduldig met haar vingers op het bureaublad, en blijft dat nog een paar weekjes doen*
Laat het los, heb vertrouwen, het komt goed.....
woensdag 9 mei 2007 om 17:52
Evan en Robin, en alle anderen: spui maar lekker hoor, hier vind je begrip! Tuurlijk zijn er ergere dingen in het leven, maar diabetes is ook erg als je eraan lijdt, toch? Je hoeft je eigen situatie toch niet te bagatelliseren? Dan zou je jezelf tekort doen, vind ik.
Heb ik nog iets ontdekt, dankzij een overbuurvrouw die ik vorige week sprak! Zij heeft ook al jaren diabetes, en zij spuit ook insuline, en haar internist wilde dat zij Metformine erbij zou gaan gebruiken. Dat heeft ze geweigerd omdat er in de bijsluiter schijnt te staan dat Metformine niet gelijktijdig gebruikt mag worden met insuline omdat je dan immuun wordt voor de insuline. Dat wist ik dus niet, en mijn internist heeft mij net een half jaar geleden opnieuw Metformine voorgeschreven :? Ik voelde me er al zo rot bij! Ik ben acuut met die pillen gestopt en het resultaat is dat mijn voeten veel beter voelen. Die werden steeds dover en dover en begonnen steeds meer te tintelen richting mijn hak/enkel, en sinds ik gestopt ben voelen ze weer 'normaal' (lees: zoals vóór de Metformine, deels doof en zonder tintelingen).
Wat erg eigenlijk hè, dat ze die pillen willens en wetens voorschrijven zonder je correct in te lichten! Dat is toch slecht voor je gezondheid?
Moet je nou verdorie altijd overal zelf om denken? Daar heeft zo'n arts toch voor gestudeerd? Ik ben behoorlijk boos op hem, eigenlijk, en ik zit erover te denken om het er met mijn huisarts over te hebben. Mijn internist zie ik in oktober pas weer, en met mijn huisarts kan ik er beter over praten.
Heb ik nog iets ontdekt, dankzij een overbuurvrouw die ik vorige week sprak! Zij heeft ook al jaren diabetes, en zij spuit ook insuline, en haar internist wilde dat zij Metformine erbij zou gaan gebruiken. Dat heeft ze geweigerd omdat er in de bijsluiter schijnt te staan dat Metformine niet gelijktijdig gebruikt mag worden met insuline omdat je dan immuun wordt voor de insuline. Dat wist ik dus niet, en mijn internist heeft mij net een half jaar geleden opnieuw Metformine voorgeschreven :? Ik voelde me er al zo rot bij! Ik ben acuut met die pillen gestopt en het resultaat is dat mijn voeten veel beter voelen. Die werden steeds dover en dover en begonnen steeds meer te tintelen richting mijn hak/enkel, en sinds ik gestopt ben voelen ze weer 'normaal' (lees: zoals vóór de Metformine, deels doof en zonder tintelingen).
Wat erg eigenlijk hè, dat ze die pillen willens en wetens voorschrijven zonder je correct in te lichten! Dat is toch slecht voor je gezondheid?
Moet je nou verdorie altijd overal zelf om denken? Daar heeft zo'n arts toch voor gestudeerd? Ik ben behoorlijk boos op hem, eigenlijk, en ik zit erover te denken om het er met mijn huisarts over te hebben. Mijn internist zie ik in oktober pas weer, en met mijn huisarts kan ik er beter over praten.
Laat het los, heb vertrouwen, het komt goed.....
donderdag 10 mei 2007 om 11:38
Setter wat belachelijk van die Metformine. Kan me voorstellen dat je pissig bent op die dokter! Heb jij type 2 diabetes dan, of wordt die medicatie ook voorgeschreven als extra bij type 1? Wat apart ook dat dat zoveel verschil maakt voor het gevoel in je voeten.
Fijn joh dat je een pomp hebt gekozen. Idd nu nog even geduld hebben. Ik hoefde toen niet naar de oogarts, maar heb wel altijd zowiezo een jaarlijkse controle.
Evan, op het moment sport ik niet, maar toen ik dat wel deed zette ik vaak de pomp lager, dus op 40 of 50% ofzo. Dat was in het begin ook even uitvinden wat voor mij goed ging, maar dat was redelijk te regelen. Wel ook altijd van tevoren en daarna controleren en altijd iets in mijn tas natuurlijk voor evt. hypo's.
Weet je, pas nu, na bijna 16 jaar begin ik me pas echt te realiseren dat ik een ziekte heb die niet meer weg gaat. Ik heb het altijd een beetje weggestopt zeg maar. Nu ik zo'n vervelende compicatie heb die me zo beperkt in mijn doen en laten, wordt het voor mij pas echt menens. Ik vind het ook lastig dat wat ik heb weinig voorkomt, van de 1500 patienten in het ziekenhuis waar ik zit hebben maar 2 personen dit, waaronder ik (zei de gelukkige)
. Ik zit ook bij de pijnpoli en heb zware medicijnen (Lyrica en Cymbalta). Zegt jullie dat iets? In ieder geval, ik dacht dat Evan het ook noemde, maar daardoor wordt ik ook banger voor de toekomst. Ik heb ook vaak zo'n faal-gevoel als mijn bloedsuikers niet goed zijn. Herkent iemand dat? Vooral nu, omdat bij stabiele bloedsuikers de kans groter is dat deze klachten minder worden.
Nou ik heb weer mijn best gedaan toch? , en dit forum bevalt me wel. Hou oud zijn jullie of hebben we dat al besproken? Ik ben 31.
Fijn joh dat je een pomp hebt gekozen. Idd nu nog even geduld hebben. Ik hoefde toen niet naar de oogarts, maar heb wel altijd zowiezo een jaarlijkse controle.
Evan, op het moment sport ik niet, maar toen ik dat wel deed zette ik vaak de pomp lager, dus op 40 of 50% ofzo. Dat was in het begin ook even uitvinden wat voor mij goed ging, maar dat was redelijk te regelen. Wel ook altijd van tevoren en daarna controleren en altijd iets in mijn tas natuurlijk voor evt. hypo's.
Weet je, pas nu, na bijna 16 jaar begin ik me pas echt te realiseren dat ik een ziekte heb die niet meer weg gaat. Ik heb het altijd een beetje weggestopt zeg maar. Nu ik zo'n vervelende compicatie heb die me zo beperkt in mijn doen en laten, wordt het voor mij pas echt menens. Ik vind het ook lastig dat wat ik heb weinig voorkomt, van de 1500 patienten in het ziekenhuis waar ik zit hebben maar 2 personen dit, waaronder ik (zei de gelukkige)
Nou ik heb weer mijn best gedaan toch? , en dit forum bevalt me wel. Hou oud zijn jullie of hebben we dat al besproken? Ik ben 31.
donderdag 10 mei 2007 om 15:58
quote:
Weet je, pas nu, na bijna 16 jaar begin ik me pas echt te realiseren dat ik een ziekte heb die niet meer weg gaat. Ik heb het altijd een beetje weggestopt zeg maar. Nu ik zo'n vervelende compicatie heb die me zo beperkt in mijn doen en laten, wordt het voor mij pas echt menens. Ik vind het ook lastig dat wat ik heb weinig voorkomt, van de 1500 patienten in het ziekenhuis waar ik zit hebben maar 2 personen dit, waaronder ik (zei de gelukkige)
. Ik zit ook bij de pijnpoli en heb zware medicijnen (Lyrica en Cymbalta). Zegt jullie dat iets? In ieder geval, ik dacht dat Evan het ook noemde, maar daardoor wordt ik ook banger voor de toekomst. Ik heb ook vaak zo'n faal-gevoel als mijn bloedsuikers niet goed zijn. Herkent iemand dat? Vooral nu, omdat bij stabiele bloedsuikers de kans groter is dat deze klachten minder worden.
Nou ik heb weer mijn best gedaan toch? , en dit forum bevalt me wel. Hou oud zijn jullie of hebben we dat al besproken? Ik ben 31. Kan me voorstellen dat je ontzettend baalt en zeker met die complicaties erbij. Ik baal ook enorm van mijn diabetes, vooral sinds ik insuline moet spuiten. En ik probeer het aan mijn omgeving niet te laten merken, maar elke keer als die naald mijn lijf in gaat, moet ik weer een drempel over, en bij alles wat ik in mijn mond steek moet ik nadenken en dat was voorheen niet en dat vind ik nogal confronterend. Dat je nooit meer zo maar wat kan eten.
Verder ben ik ook nogal een control-freak als het om mijn bloedsuikers gaat (heb ook al een beetje op mijn oren gehad van de internist). Omdat ik er zo naar streef om lage bloedsuikers te houden, heb ik nogal eens een hypo, en dat is natuurlijk ook niet bevorderlijk.
@Setter, toen ik nog aan de medicijnen was voor mijn diabetes had ik metformine gecombineerd met amaryl. Ik heb volgens mij wel eens vaker geleze op een of ander forum dat mensen insuline spuiten in combinatie met metformine tabeletten, maar nog nooit gehoord dat je dan immuun zou kunnen worden voor insuline. Slordig trouwens dat een internist daar dan niet van op de hoogte is.
@ Ris, Ella had dus lage suikers bij haar geboorte, maar dat is toen "op orde gebracht". Verder heeft ze nu dus daar helemaal geen last meer van? Tja, je hoort wel vaker van vrouwen met diabetes dat ze flinke kinderen op de wereld zetten, 9 pond is inderdaad behoorlijk. Ik heb zelf geen kinderen, dus kan daar niet over meepraten.
O ja, Robin, je vroeg nog hoe oud iedereen hier is. Nou ik ben 36 jaar (en een half!!
) maar ik voel me over het algemaan zo'n beetje 23!!
(behalve op een "slechte suiker-dag").
En ook ik vind dit een fijn topic, dat ik af en toe eens lekker kan komen klagen tegen mensen die wél begrijpen waar ik het over heb.
Weet je, pas nu, na bijna 16 jaar begin ik me pas echt te realiseren dat ik een ziekte heb die niet meer weg gaat. Ik heb het altijd een beetje weggestopt zeg maar. Nu ik zo'n vervelende compicatie heb die me zo beperkt in mijn doen en laten, wordt het voor mij pas echt menens. Ik vind het ook lastig dat wat ik heb weinig voorkomt, van de 1500 patienten in het ziekenhuis waar ik zit hebben maar 2 personen dit, waaronder ik (zei de gelukkige)
Nou ik heb weer mijn best gedaan toch? , en dit forum bevalt me wel. Hou oud zijn jullie of hebben we dat al besproken? Ik ben 31. Kan me voorstellen dat je ontzettend baalt en zeker met die complicaties erbij. Ik baal ook enorm van mijn diabetes, vooral sinds ik insuline moet spuiten. En ik probeer het aan mijn omgeving niet te laten merken, maar elke keer als die naald mijn lijf in gaat, moet ik weer een drempel over, en bij alles wat ik in mijn mond steek moet ik nadenken en dat was voorheen niet en dat vind ik nogal confronterend. Dat je nooit meer zo maar wat kan eten.
Verder ben ik ook nogal een control-freak als het om mijn bloedsuikers gaat (heb ook al een beetje op mijn oren gehad van de internist). Omdat ik er zo naar streef om lage bloedsuikers te houden, heb ik nogal eens een hypo, en dat is natuurlijk ook niet bevorderlijk.
@Setter, toen ik nog aan de medicijnen was voor mijn diabetes had ik metformine gecombineerd met amaryl. Ik heb volgens mij wel eens vaker geleze op een of ander forum dat mensen insuline spuiten in combinatie met metformine tabeletten, maar nog nooit gehoord dat je dan immuun zou kunnen worden voor insuline. Slordig trouwens dat een internist daar dan niet van op de hoogte is.
@ Ris, Ella had dus lage suikers bij haar geboorte, maar dat is toen "op orde gebracht". Verder heeft ze nu dus daar helemaal geen last meer van? Tja, je hoort wel vaker van vrouwen met diabetes dat ze flinke kinderen op de wereld zetten, 9 pond is inderdaad behoorlijk. Ik heb zelf geen kinderen, dus kan daar niet over meepraten.
O ja, Robin, je vroeg nog hoe oud iedereen hier is. Nou ik ben 36 jaar (en een half!!
En ook ik vind dit een fijn topic, dat ik af en toe eens lekker kan komen klagen tegen mensen die wél begrijpen waar ik het over heb.
vrijdag 11 mei 2007 om 11:49
Hallo iedereeen.
Inderdaad heerlijk dat je hier kan praten over hetzelfde. Het balen als je suikers niet goed. Af en toe zin hebben in iets, het eten en achteraf spijt hebben. Of ben ik de enige. Bij mij komt dat waarschijnlijk omdat ik al vanaf mijn 1e jaar diabeet ben. Vroeger mocht ik absoluut helemaal niks met suiker, nada, niente. Is moeilijk als kind zijnde en daar heb ik me af en toe hevig tegen verzet, wat natuurlijk niet hielp. Glusometers hadden ze nog nooit van gehoord. De 1e die ik kreeg was een koelkast maar wat was ik gelukkig met dat ding. Heb hem trouwens nog als aandenken. Mijn spuiten van vroeger helaas niet meer. Die heb ik mijn moeder weg laten doen op een gegeven moment. Vind ik nu wel jammer maar ja.
@Setter, wat vreemd dat je tabletten bij je insuline krijgt. Heb ik nog nooit van gehoord. Zeker ook raar ivm je voeten. Is het wel een gespecialiseerde internist die je hebt? Snap dat je gestopt bent met die pillen.
@Robin27. Ik ben niet degene geweest die iets heeft geschreven over de medicijnen die je krijgt. (Lyrica en Cymbalta). Helpen die wel tegen de pijn?
En heb je iedere dag pijn of een vervelend gevoel. Werk je nog of ben je thuis? Ook al ken ik je niet heb ik wel met je te doen. Dikke *;.
@Ris. Mijn kinderen hadden ook na de geboorte een teveel aan insuline. Dat komt ook omdat je zelf insuline spuit en dat over het algemeen meer is dan wanneer je alvleesklier het zelf doet. Je baby krijgt daardoor een teveel aan insuline in zijn lichaam, wat zich na de geboorte in een dag weer aanpast. Mag aannemen dat het nu een gezonde baby is. Geniet er maar lekker van, want voor jet het weet zijn ze alweer groot.
Oh ja voor diegene die de leeftijd wilde weten, ik ben 42.
Inderdaad heerlijk dat je hier kan praten over hetzelfde. Het balen als je suikers niet goed. Af en toe zin hebben in iets, het eten en achteraf spijt hebben. Of ben ik de enige. Bij mij komt dat waarschijnlijk omdat ik al vanaf mijn 1e jaar diabeet ben. Vroeger mocht ik absoluut helemaal niks met suiker, nada, niente. Is moeilijk als kind zijnde en daar heb ik me af en toe hevig tegen verzet, wat natuurlijk niet hielp. Glusometers hadden ze nog nooit van gehoord. De 1e die ik kreeg was een koelkast maar wat was ik gelukkig met dat ding. Heb hem trouwens nog als aandenken. Mijn spuiten van vroeger helaas niet meer. Die heb ik mijn moeder weg laten doen op een gegeven moment. Vind ik nu wel jammer maar ja.
@Setter, wat vreemd dat je tabletten bij je insuline krijgt. Heb ik nog nooit van gehoord. Zeker ook raar ivm je voeten. Is het wel een gespecialiseerde internist die je hebt? Snap dat je gestopt bent met die pillen.
@Robin27. Ik ben niet degene geweest die iets heeft geschreven over de medicijnen die je krijgt. (Lyrica en Cymbalta). Helpen die wel tegen de pijn?
En heb je iedere dag pijn of een vervelend gevoel. Werk je nog of ben je thuis? Ook al ken ik je niet heb ik wel met je te doen. Dikke *;.
@Ris. Mijn kinderen hadden ook na de geboorte een teveel aan insuline. Dat komt ook omdat je zelf insuline spuit en dat over het algemeen meer is dan wanneer je alvleesklier het zelf doet. Je baby krijgt daardoor een teveel aan insuline in zijn lichaam, wat zich na de geboorte in een dag weer aanpast. Mag aannemen dat het nu een gezonde baby is. Geniet er maar lekker van, want voor jet het weet zijn ze alweer groot.
Oh ja voor diegene die de leeftijd wilde weten, ik ben 42.
dinsdag 15 mei 2007 om 19:38
dinsdag 15 mei 2007 om 20:18
Dank je wel Teddeke! Lief dat je aan me denkt! *;
Volgens mij had ik afgelopen zaterdag weer een bloeding in mijn oog, want ik zag weer een vlek. Ik heb vaker bloedingen gehad en mijn eigen oogarts vertelde me dat ik dan inderdaad last kan krijgen van vlekken in mijn zicht/beeld (hoe noem je dat eigenlijk, als je kijkt en je ziet een vlek....in je "gezichtsveld"?), afijn, als het goed is ziet de oogarts die ik morgen heb die bloeding ook en is hij/zij het eens met de pomp. Ik krijg steeds meer een hekel aan dat gespuit, iedere dag opnieuw die bijtende Lantus en pijnplekken van het spuiten van die agressieve insuline! Wat zal ik toch blij zijn als ik daar vanaf ben.....
Voor wat betreft het laten staan van de Metformine: ik voel me stukken en stukken beter! Ik kreeg de Metformine aanvankelijk weer voorgeschreven (half jaar geleden) omdat ik steeds maar zo'n honger had sinds ik begon met spuiten, omdat Metformine je honger remt. Het gekke is dat die honger niet teruggekomen is sinds ik gestopt ben en mijn voeten steeds beter gaan aanvoelen. Het enige verschil wat ik dagelijks merk is dat ik bij tijd en wijle duizelig ben, maar dat wijt ik maar aan het afkicken van die pillen, ik zou het anders niet weten eigenlijk.
Heb ik nog een vraag aan jullie, misschien heb ik hem al eerder gesteld: hebben jullie ook zo'n last van droge handen en voeten? Ik dus wel sinds ik spuit, is nogal irritant ook want mijn sandalen schieten zo van mijn voeten als ik niet oplet en alles, werkelijk alles, glijdt me uit mijn handen. Ik moet alles heeeeel goed vasthouden en mijn pink overal onder houden (bekers en borden enzovoorts) om het niet te laten vallen. Ik maak af en toe gewoon maar mijn handen nat om een beetje grip te hebben. Het enige voordeel is dat mijn bovenbeenspieren nu bijna bovenproportioneel getraind zijn van het vele bukken
Sarcasme is my middle name zo af en toe.....ahum
Volgens mij had ik afgelopen zaterdag weer een bloeding in mijn oog, want ik zag weer een vlek. Ik heb vaker bloedingen gehad en mijn eigen oogarts vertelde me dat ik dan inderdaad last kan krijgen van vlekken in mijn zicht/beeld (hoe noem je dat eigenlijk, als je kijkt en je ziet een vlek....in je "gezichtsveld"?), afijn, als het goed is ziet de oogarts die ik morgen heb die bloeding ook en is hij/zij het eens met de pomp. Ik krijg steeds meer een hekel aan dat gespuit, iedere dag opnieuw die bijtende Lantus en pijnplekken van het spuiten van die agressieve insuline! Wat zal ik toch blij zijn als ik daar vanaf ben.....
Voor wat betreft het laten staan van de Metformine: ik voel me stukken en stukken beter! Ik kreeg de Metformine aanvankelijk weer voorgeschreven (half jaar geleden) omdat ik steeds maar zo'n honger had sinds ik begon met spuiten, omdat Metformine je honger remt. Het gekke is dat die honger niet teruggekomen is sinds ik gestopt ben en mijn voeten steeds beter gaan aanvoelen. Het enige verschil wat ik dagelijks merk is dat ik bij tijd en wijle duizelig ben, maar dat wijt ik maar aan het afkicken van die pillen, ik zou het anders niet weten eigenlijk.
Heb ik nog een vraag aan jullie, misschien heb ik hem al eerder gesteld: hebben jullie ook zo'n last van droge handen en voeten? Ik dus wel sinds ik spuit, is nogal irritant ook want mijn sandalen schieten zo van mijn voeten als ik niet oplet en alles, werkelijk alles, glijdt me uit mijn handen. Ik moet alles heeeeel goed vasthouden en mijn pink overal onder houden (bekers en borden enzovoorts) om het niet te laten vallen. Ik maak af en toe gewoon maar mijn handen nat om een beetje grip te hebben. Het enige voordeel is dat mijn bovenbeenspieren nu bijna bovenproportioneel getraind zijn van het vele bukken
Sarcasme is my middle name zo af en toe.....ahum
Laat het los, heb vertrouwen, het komt goed.....
dinsdag 15 mei 2007 om 20:19
dinsdag 15 mei 2007 om 20:52
quote:
Setter wat belachelijk van die Metformine. Kan me voorstellen dat je pissig bent op die dokter! Heb jij type 2 diabetes dan, of wordt die medicatie ook voorgeschreven als extra bij type 1? Wat apart ook dat dat zoveel verschil maakt voor het gevoel in je voeten.
Fijn joh dat je een pomp hebt gekozen. Idd nu nog even geduld hebben. Ik hoefde toen niet naar de oogarts, maar heb wel altijd zowiezo een jaarlijkse controle.
Ja ik heb inderdaad type 2 diabetes. Ik ben mijn hele leven al pre-diabeet geweest, en toen ik 30 was, was het bij mij ook zover dat ik aan de medicijnen moest, eerst 5,5 jaar pillen en vanaf sept. 2004 insuline. Mijn moeder heeft, achteraf gezien, diabetes gehad toen ze zwanger was van mij en toen ik geboren werd was ik 12 pond en 52 cm! :o
Later lazen we in één van die diabetesbladen wat er gebeurt als een zwangere vrouw diabetes heeft als ze zwanger is en dat niet behandelt, en dat was het verhaal van mijn moeders zwangerschap van mij. Vandaar dat ik aan Ris vroeg wat de doktoren haar verteld hadden over haar zwangerschap en haar dochters suikers.
In het verhaal wat ik las stond dat de alvleesklier van een foetus nog niet werkt, dat gebeurt pas als de baby geboren is, op het moment dat de navelstreng doorgeknipt wordt. In mijn geval was het dus zo dat mijn moeders suikers huizenhoog waren en ik als foetus veel te veel suikers in mijn bloed kreeg. Op het moment dat ik geboren werd ging mijn alvleesklier aan de gang en kreeg veel te veel te verstouwen, waardoor ik al als pre-diabeet ter wereld kwam. Ik heb het nog 30 jaar zonder medicijnen weten vol te houden, daarna moest ik aan de pillen. Ik heb altijd een enorme vrees gehad dat ik aan de insuline moest, maar nu het zover is ben ik blij dat ik (hopelijk) een pomp krijg. Nog even doorzetten met die rotspuit.....
Oh, en de controle van de oogarts was bij mij elke anderhalf jaar, maar is sinds de bloedingen en de staar ieder jaar geworden. Ben net een half jaar terug geweest en nu moet ik alwéér...*zucht*, en in oktober vrolijk weer. Naja, er zijn ergere dingen hou ik mezelf maar voor. Maar iedere keer die bijtende druppels en die gele prut voor de oogdrukmeting....bah.
Hè lekker hoor, even klagen...
Setter wat belachelijk van die Metformine. Kan me voorstellen dat je pissig bent op die dokter! Heb jij type 2 diabetes dan, of wordt die medicatie ook voorgeschreven als extra bij type 1? Wat apart ook dat dat zoveel verschil maakt voor het gevoel in je voeten.
Fijn joh dat je een pomp hebt gekozen. Idd nu nog even geduld hebben. Ik hoefde toen niet naar de oogarts, maar heb wel altijd zowiezo een jaarlijkse controle.
Ja ik heb inderdaad type 2 diabetes. Ik ben mijn hele leven al pre-diabeet geweest, en toen ik 30 was, was het bij mij ook zover dat ik aan de medicijnen moest, eerst 5,5 jaar pillen en vanaf sept. 2004 insuline. Mijn moeder heeft, achteraf gezien, diabetes gehad toen ze zwanger was van mij en toen ik geboren werd was ik 12 pond en 52 cm! :o
Later lazen we in één van die diabetesbladen wat er gebeurt als een zwangere vrouw diabetes heeft als ze zwanger is en dat niet behandelt, en dat was het verhaal van mijn moeders zwangerschap van mij. Vandaar dat ik aan Ris vroeg wat de doktoren haar verteld hadden over haar zwangerschap en haar dochters suikers.
In het verhaal wat ik las stond dat de alvleesklier van een foetus nog niet werkt, dat gebeurt pas als de baby geboren is, op het moment dat de navelstreng doorgeknipt wordt. In mijn geval was het dus zo dat mijn moeders suikers huizenhoog waren en ik als foetus veel te veel suikers in mijn bloed kreeg. Op het moment dat ik geboren werd ging mijn alvleesklier aan de gang en kreeg veel te veel te verstouwen, waardoor ik al als pre-diabeet ter wereld kwam. Ik heb het nog 30 jaar zonder medicijnen weten vol te houden, daarna moest ik aan de pillen. Ik heb altijd een enorme vrees gehad dat ik aan de insuline moest, maar nu het zover is ben ik blij dat ik (hopelijk) een pomp krijg. Nog even doorzetten met die rotspuit.....
Oh, en de controle van de oogarts was bij mij elke anderhalf jaar, maar is sinds de bloedingen en de staar ieder jaar geworden. Ben net een half jaar terug geweest en nu moet ik alwéér...*zucht*, en in oktober vrolijk weer. Naja, er zijn ergere dingen hou ik mezelf maar voor. Maar iedere keer die bijtende druppels en die gele prut voor de oogdrukmeting....bah.
Hè lekker hoor, even klagen...
Laat het los, heb vertrouwen, het komt goed.....
donderdag 17 mei 2007 om 11:39
En nog even een update, om het topic hoog te houden: de oogarts was een hele jonge 'zij', heel aardig ook, en ze heeft mijn ogen 'goedgekeurd' voor de pomp! Hiephoi!!!!
Ik heb direct de dvk gebeld en doorgegeven dat de pomp goedgekeurd was, dus nou maar afwachten tot de leverancier komt. Ik word steeds ongeduldiger....
Ik heb direct de dvk gebeld en doorgegeven dat de pomp goedgekeurd was, dus nou maar afwachten tot de leverancier komt. Ik word steeds ongeduldiger....
Laat het los, heb vertrouwen, het komt goed.....
donderdag 17 mei 2007 om 16:42
donderdag 17 mei 2007 om 16:50
Jeetje Evan, dan heb jij echt al lang diabetes.. Ik heb het nu ruim 16 jaar, vind ik ook al lang genoeg eigenlijk..
Jij kan je dus niet anders herinneren? Alhoewel, ik eigenlijk ook niet zo hoor, want als je nog geen diabetes hebt sta je er gewoon niet zo bij stil dat je nergens aan hoeft te denken (qua voeding etc).
Je vroeg of mijn medicijnen helpen. Nou , het onderdrukt de pijn wel, vooral de eerste uren, maar ik heb wel elke dag pijn ja. De en dag meer dan de andere. Met die medicatie is het elke keer (met de pijnpoli) weer zoeken naar een balans tussen de pijnklachten en de bijwerkingen van de medicijnen (moeheid, sufheid, etc). Mijn stemming is wel wat verbeterd door die Cymbalta, maar dat mag ook wel, het is niet voor niks Antidepressiva
Ik ben gedeeltelijk ziekgemeld, werk nog maar erg weinig helaas. Hopelijk kan ik die uren weer opbouwen als het beter gaat. Nu moet ik vooral goed voor mezelf zorgen, kort gezegd..
Jij kan je dus niet anders herinneren? Alhoewel, ik eigenlijk ook niet zo hoor, want als je nog geen diabetes hebt sta je er gewoon niet zo bij stil dat je nergens aan hoeft te denken (qua voeding etc).
Je vroeg of mijn medicijnen helpen. Nou , het onderdrukt de pijn wel, vooral de eerste uren, maar ik heb wel elke dag pijn ja. De en dag meer dan de andere. Met die medicatie is het elke keer (met de pijnpoli) weer zoeken naar een balans tussen de pijnklachten en de bijwerkingen van de medicijnen (moeheid, sufheid, etc). Mijn stemming is wel wat verbeterd door die Cymbalta, maar dat mag ook wel, het is niet voor niks Antidepressiva
Ik ben gedeeltelijk ziekgemeld, werk nog maar erg weinig helaas. Hopelijk kan ik die uren weer opbouwen als het beter gaat. Nu moet ik vooral goed voor mezelf zorgen, kort gezegd..
vrijdag 18 mei 2007 om 04:02
Jeetje Robin, wat vreselijk voor je dat je zulke pijnen hebt, zo ondraaglijk ook dat je ervoor bij de pijnpoli loopt. In ons ziekenhuis zit de pijnpoli direct naast het bloedpriklab, en als ik daar dan mensen zie zitten vraag ik me altijd af hoe erg de pijn moet zijn om daar terecht te komen. En ik voel altijd iets van medelijden met die mensen. Meestal zijn het oude mensen die daar zitten, maar jij bent nog heel jong!
Ik kan me heel goed voorstellen dat je depri wordt van zoveel pijn, iedere dag opnieuw pijn, altijd maar pijn....hoe hou je het vol?!?
Arme ziel....
Sterkte meid *;
Ik kan me heel goed voorstellen dat je depri wordt van zoveel pijn, iedere dag opnieuw pijn, altijd maar pijn....hoe hou je het vol?!?
Arme ziel....
Sterkte meid *;
Laat het los, heb vertrouwen, het komt goed.....
vrijdag 18 mei 2007 om 04:19
quote:
Setter wat fijn!! Goed nieuws. Nu maar afwachten dus.. Hoe lang zou het nu duren, 2 weken ofzo?
As. maandag is de dvk er weer, dan gaat ze hem aanvragen, daarna duurt het zo'n 2 weken voordat de leverancier bij mij komt. Dan moet ik nog een week of 2 wachten (waarop, dat weet geen mens :? ). Er werd mij aangeraden om de pomp in de tussentijd 'droog' te gaan gebruiken, d.w.z. pleister op je buik zonder dat je de naald/canule inbrengt, en ervaren hoe het voelt om de pomp bij je te dragen. Wel officieel 'afkoppelen' als je gaat douchen, een plek vinden om te dragen in bed, oefenen met 'waar laat ik dat ding als we intiem worden' enzovoorts enzovoorts. En dan ga ik naar de dvk terug en word ik ingesteld op insuline. En dan regelmatig terugkomen met mijn metingenboekje onder de arm om de pomp zo optimaal mogelijk te gaan laten werken. Mijn suikers moeten nogal een eind naar beneden worden gebracht, dus daar zal ik wel een poosje mee zoet zijn, vermoed ik.
De controle bij de oogarts was om te zien hoe erg mijn ogen eraan toe zijn, om aan de hand daarvan te bepalen hoe snel we mijn suikers naar beneden gaan brengen met de pomp. In mijn geval moet dat dus langzaam aan allemaal. En ik moet elke 3 maanden terugkomen bij de oogarts. De volgende afspraak staat alweer gepland op 4 september!
Oh, enneeehhh, ik schaam me er een beetje voor om te vertellen: ik krijg een recept voor verdoofzalf van de dvk mee, voor als ik de naald moet inbrengen. Zodat ik de eerste tijd kan wennen aan het idee van het inbrengen. En het naaldje wat ik erbij krijg is maar 6 mm lang
:$ :$
en toch vind ik dat reuze eng
:$:$ ondanks het inbrengapparaatje wat daarbij hoort enzo
:$
Erg hè?
Setter wat fijn!! Goed nieuws. Nu maar afwachten dus.. Hoe lang zou het nu duren, 2 weken ofzo?
As. maandag is de dvk er weer, dan gaat ze hem aanvragen, daarna duurt het zo'n 2 weken voordat de leverancier bij mij komt. Dan moet ik nog een week of 2 wachten (waarop, dat weet geen mens :? ). Er werd mij aangeraden om de pomp in de tussentijd 'droog' te gaan gebruiken, d.w.z. pleister op je buik zonder dat je de naald/canule inbrengt, en ervaren hoe het voelt om de pomp bij je te dragen. Wel officieel 'afkoppelen' als je gaat douchen, een plek vinden om te dragen in bed, oefenen met 'waar laat ik dat ding als we intiem worden' enzovoorts enzovoorts. En dan ga ik naar de dvk terug en word ik ingesteld op insuline. En dan regelmatig terugkomen met mijn metingenboekje onder de arm om de pomp zo optimaal mogelijk te gaan laten werken. Mijn suikers moeten nogal een eind naar beneden worden gebracht, dus daar zal ik wel een poosje mee zoet zijn, vermoed ik.
De controle bij de oogarts was om te zien hoe erg mijn ogen eraan toe zijn, om aan de hand daarvan te bepalen hoe snel we mijn suikers naar beneden gaan brengen met de pomp. In mijn geval moet dat dus langzaam aan allemaal. En ik moet elke 3 maanden terugkomen bij de oogarts. De volgende afspraak staat alweer gepland op 4 september!
Oh, enneeehhh, ik schaam me er een beetje voor om te vertellen: ik krijg een recept voor verdoofzalf van de dvk mee, voor als ik de naald moet inbrengen. Zodat ik de eerste tijd kan wennen aan het idee van het inbrengen. En het naaldje wat ik erbij krijg is maar 6 mm lang
en toch vind ik dat reuze eng
Erg hè?
Laat het los, heb vertrouwen, het komt goed.....
vrijdag 18 mei 2007 om 12:35
Schaam je daar toch niet voor Setter! We hebben allemaal wel een of andere angst (meer dan normaal) ergens voor, en bij jou is het een beetje onhandig (understatement) dat je prikangst hebt! Nee even serieus, kan me echt voorstellen dat dat supervervelend is, elke dag weer. En binnenkort om de 2/3 dagen, dat scheelt.. Maar fijn dat er zo'n zalf is joh, maak er gebruik van. Hopelijk gaat de opstart zo wat makkelijker.
Ik heb gisteren de basaalstand van de pomp smiddags wat lager gezet. Elke keer had ik smiddags een hypo, waarna mijn bloedsuikers daarna weer superhoog waren. Dat is wel een voordeel van de pomp hoor, dat ik hem dan gewoon van 13 tot 18 uur 2/10 eenheid lager kan zetten..
Ik zit dan wel bij de pijnpoli maar dat is inderdaad omdat zonder medicatie de pijn echt ondraaglijk was. Nu is dat gelukkig niet meer zo, door de medicijnen dus. Wél blijft het zoeken naar een goeie balans, omdat het nogal heftige medicatie is. Gewone pijnstillers werken namelijk niet tegen zenuwpijn. De internist heeft me daarom doorverwezen naar de pijnpoli, daar weten ze er gewoon veel meer van en kennen alle mogelijkheden op dat gebied.
Het is dus godzijdank niet meer zo'n hel als in het begin (het begon vrij acuut), maar het is gewoon erg vermoeiend om elke dag pijn te hebben en het beperkt me wel. Het komt wel eens vaker voor bij jonge mensen (met langdurig wisselende bloedsuikers). Ze zien dan dat de pijn vaak wel uitdooft na een tijd, alleen het kan erg lang duren. Hoe lang is dus onzeker (Nu heb ik het 1,5 jaar). Dus je kunt je wel voorstellen dat ik me daar aan vasthoudt, dat het een keer over is!
Hoe is het met de anderen?
liefs Robin
Ps. even offtopic maar weet iemand hoe ik mijn naam kan wijzigen, want ik heet hier Robin27 maar ik ben allang geen 27 meer, maar inmiddels 31, ook zo genant.. Ik wil het graag wijzigen maar weet niet hoe..
Ik heb gisteren de basaalstand van de pomp smiddags wat lager gezet. Elke keer had ik smiddags een hypo, waarna mijn bloedsuikers daarna weer superhoog waren. Dat is wel een voordeel van de pomp hoor, dat ik hem dan gewoon van 13 tot 18 uur 2/10 eenheid lager kan zetten..
Ik zit dan wel bij de pijnpoli maar dat is inderdaad omdat zonder medicatie de pijn echt ondraaglijk was. Nu is dat gelukkig niet meer zo, door de medicijnen dus. Wél blijft het zoeken naar een goeie balans, omdat het nogal heftige medicatie is. Gewone pijnstillers werken namelijk niet tegen zenuwpijn. De internist heeft me daarom doorverwezen naar de pijnpoli, daar weten ze er gewoon veel meer van en kennen alle mogelijkheden op dat gebied.
Het is dus godzijdank niet meer zo'n hel als in het begin (het begon vrij acuut), maar het is gewoon erg vermoeiend om elke dag pijn te hebben en het beperkt me wel. Het komt wel eens vaker voor bij jonge mensen (met langdurig wisselende bloedsuikers). Ze zien dan dat de pijn vaak wel uitdooft na een tijd, alleen het kan erg lang duren. Hoe lang is dus onzeker (Nu heb ik het 1,5 jaar). Dus je kunt je wel voorstellen dat ik me daar aan vasthoudt, dat het een keer over is!
Hoe is het met de anderen?
liefs Robin
Ps. even offtopic maar weet iemand hoe ik mijn naam kan wijzigen, want ik heet hier Robin27 maar ik ben allang geen 27 meer, maar inmiddels 31, ook zo genant.. Ik wil het graag wijzigen maar weet niet hoe..
vrijdag 18 mei 2007 om 16:13
Ik reageer even kort op jou alleen Robin, want ik ga zo eten koken: je naam kun je volgens mij veranderen door in het moderator-topic op de Vivapijler een verzoekje in te dienen. Gewoon via een posting. Ik hoop voor je dat het lukt!
En bedankt voor je steun, lief van je! *;
En bedankt voor je steun, lief van je! *;
Laat het los, heb vertrouwen, het komt goed.....
maandag 21 mei 2007 om 19:50
Ik zat me net af te vragen hoe jullie ontdekten dat je diabetes had.
Bij mij was het het vele plassen, drie keer per nacht mijn bed uit en plassen plassen plassen. En cola drinken, heel erg veel cola! Normaal dronk ik 's middags op het werk gewoon spa rood, maar ineens had ik enorme behoefte aan cola, als ik dan toch spa nam klotste dat in mijn maag en werd ik daar wee van. Soms zelfs 's morgens bij het opstaan dat ik gewoon cola MOEST drinken, anders werd ik duizelig. Ik drink al sinds mijn 16e koffie met alleen maar melk, maar toen moest ik er persé suiker in, net als in mijn thee. En niet 1 of 2 klontjes, neeeee, 3 of 4! :o
En honger! Honger honger, de hele godganse dag honger! En afvallen, en een grieperig verkoudheidje krijgen waar ik 2,5 week ziek van was, en in 4 weken tijd 7,5 kilo kwijtraken. En een hele vervelende steenpuist die tot 5 keer toe terugkwam, dat waren bij mij de tekenen dat ik nodig naar de huisarts moest.
En jullie?
Bij mij was het het vele plassen, drie keer per nacht mijn bed uit en plassen plassen plassen. En cola drinken, heel erg veel cola! Normaal dronk ik 's middags op het werk gewoon spa rood, maar ineens had ik enorme behoefte aan cola, als ik dan toch spa nam klotste dat in mijn maag en werd ik daar wee van. Soms zelfs 's morgens bij het opstaan dat ik gewoon cola MOEST drinken, anders werd ik duizelig. Ik drink al sinds mijn 16e koffie met alleen maar melk, maar toen moest ik er persé suiker in, net als in mijn thee. En niet 1 of 2 klontjes, neeeee, 3 of 4! :o
En honger! Honger honger, de hele godganse dag honger! En afvallen, en een grieperig verkoudheidje krijgen waar ik 2,5 week ziek van was, en in 4 weken tijd 7,5 kilo kwijtraken. En een hele vervelende steenpuist die tot 5 keer toe terugkwam, dat waren bij mij de tekenen dat ik nodig naar de huisarts moest.
En jullie?
Laat het los, heb vertrouwen, het komt goed.....
maandag 21 mei 2007 om 20:55
Hai!
Hoe is het met jullie? Hier gisteren een megadip.... Ik moest mijn infuus verwisselen en dat lukte niet ineens.... De naald zat er al een stukje in, maar ik kreeg 'm niet verder zonder dat het heel zeer deed. Ik heb de naald door de hut gesmeten, keihard gevloekt en daarna een potje staan brullen. Was me er ineens weer heel bewust van dat ik die naaldjes nodig heb en dat ik nooit, maar dan ook nooit meer zonder diabetes ben. Soms heb ik dat ineens, dat besef dat je niet even een dagje zomaar wat kunt doen, gewoon eten waar je zin in hebt zonder meten of insuline, gewoon aan de borrel zonder te meten of de hele avond dansen zonder hypo's....
Setter, ik werd ziek in 2002; toen was het een hele hete zomer. Dus dat ik veel dronk; weet ik aan de hitte. Dat ik veel moest plassen, dat kwam natuurlijk omdat ik zoveel dronk. Dat ik zo moe was, kwam vast omdat het nét zomervakantie was (ik sta voor de klas) dus was ik wel toe aan vakantie. Dat ik mijn tuinstoel uitzweette, kwam doordat het minimaal 30 graden was.... Ik ben toen aan het begin van die vakantie naar de huisarts gegaan omdat ik een gigantische schimmelinfectie had (ook nog....) Daar kreeg ik medicijnen voor, maar dat hielp geen zier (nee.... vind je het gek?)
Tijdens die vakantie ben ik heel veel afgevallen en dat klopte gewoon niet met wat ik at (veel ijsjes hihi). Na 5 weken was ik nóg niet van die schimmel af, toen ben ik teruggegaan. Ik kreeg een andere ha en die prikte mijn suiker (23,4) en toen was het duidelijk he.....
Ik heb toen de hele zomer yoghurt met sinaasappelsap gedronken (zoals jij Cola moest drinken, moest ik dat hebben!) en líters water, vooral 's nachts...
Hoe is het met jullie? Hier gisteren een megadip.... Ik moest mijn infuus verwisselen en dat lukte niet ineens.... De naald zat er al een stukje in, maar ik kreeg 'm niet verder zonder dat het heel zeer deed. Ik heb de naald door de hut gesmeten, keihard gevloekt en daarna een potje staan brullen. Was me er ineens weer heel bewust van dat ik die naaldjes nodig heb en dat ik nooit, maar dan ook nooit meer zonder diabetes ben. Soms heb ik dat ineens, dat besef dat je niet even een dagje zomaar wat kunt doen, gewoon eten waar je zin in hebt zonder meten of insuline, gewoon aan de borrel zonder te meten of de hele avond dansen zonder hypo's....
Setter, ik werd ziek in 2002; toen was het een hele hete zomer. Dus dat ik veel dronk; weet ik aan de hitte. Dat ik veel moest plassen, dat kwam natuurlijk omdat ik zoveel dronk. Dat ik zo moe was, kwam vast omdat het nét zomervakantie was (ik sta voor de klas) dus was ik wel toe aan vakantie. Dat ik mijn tuinstoel uitzweette, kwam doordat het minimaal 30 graden was.... Ik ben toen aan het begin van die vakantie naar de huisarts gegaan omdat ik een gigantische schimmelinfectie had (ook nog....) Daar kreeg ik medicijnen voor, maar dat hielp geen zier (nee.... vind je het gek?)
Tijdens die vakantie ben ik heel veel afgevallen en dat klopte gewoon niet met wat ik at (veel ijsjes hihi). Na 5 weken was ik nóg niet van die schimmel af, toen ben ik teruggegaan. Ik kreeg een andere ha en die prikte mijn suiker (23,4) en toen was het duidelijk he.....
Ik heb toen de hele zomer yoghurt met sinaasappelsap gedronken (zoals jij Cola moest drinken, moest ik dat hebben!) en líters water, vooral 's nachts...
maandag 21 mei 2007 om 20:57
He Setter, zoals je ziet is het gelukt mijn gebruikersnaam te veranderen! Bedankt voor je tip dus!
Toen bij mij diabetes werd ontdekt zat ik op de middelbare school. Ik viel erg af, op het laatst woog ik nog maar 39 kilo. In het begin vond ik het wel relaxed, ik was toen nl erg met mijn uiterlijk bezig en wou dus wel wat afvallen! Maar op een egegeven moment ging het wel wat snel. Ik ben die zomer nog op vakantie geweest met familie en ik was zo extreem moe, kon niks meer ondernemen. Verder ontiegelijke dorst (sinas in mijn geval!. ook veel dromen over water) en heel vaak plassen. Af en toe dat ik het zelfs niet meer op kon houden, genant.
Bij mijn ouders ging er toen wel een belletje rinkelen, maar ik durfde niet naar de dokter, zo bang voor bloedprikken! Maar goed dat ik toen niet wist hoe vaak ik nog zou moeten prikken..
groetjes Robin
Toen bij mij diabetes werd ontdekt zat ik op de middelbare school. Ik viel erg af, op het laatst woog ik nog maar 39 kilo. In het begin vond ik het wel relaxed, ik was toen nl erg met mijn uiterlijk bezig en wou dus wel wat afvallen! Maar op een egegeven moment ging het wel wat snel. Ik ben die zomer nog op vakantie geweest met familie en ik was zo extreem moe, kon niks meer ondernemen. Verder ontiegelijke dorst (sinas in mijn geval!. ook veel dromen over water) en heel vaak plassen. Af en toe dat ik het zelfs niet meer op kon houden, genant.
Bij mijn ouders ging er toen wel een belletje rinkelen, maar ik durfde niet naar de dokter, zo bang voor bloedprikken! Maar goed dat ik toen niet wist hoe vaak ik nog zou moeten prikken..
groetjes Robin
maandag 21 mei 2007 om 21:02
Ris onze berichten kruisten elkaar. Wat herkenbaar wat je schrijft.., heb het ook wel eens. Wat een rotmomenten zijn dat he.., je zou het liefst niet alleen dat infuus maar de hele handel door de kamer smijten.. ik had het een paar dagen geleden. Ik zat constant te hoog 21, 18 enzo. Bleek de volgende dag dat ik hem op de verkeerde basaalstand had staan, die waarbij ik per uur helemaal geen insuline krijg.. Ja, dan ga je wel te hoge bloedsuikers krijgen..Niet zo slim. Ik heb niet goed opgelet toen ik er een wijziging inzette en een waarschuwing geeft mijn pomp dan niet.
Gaat het nu weer een beetje? Voor jou: *;
Gaat het nu weer een beetje? Voor jou: *;
dinsdag 22 mei 2007 om 16:57
Hoi allemaal. Blijf het leuk vinden om mee te lezen, maar heb geen tijd gehad om alles bij te lezen. Daarom reageer ik op de laatste vraag van geloof Setter.
Ik was 1 jaar toen mijn moeder in de gaten kreeg dat ik wel heel erg veel dronk en moest plassen. Werd toen meteen doorgestuurd naar een kinderarts en daar bleek het diabetes te zijn. Dat is inmiddels 40 jaar geleden. Iemand hier zei daar geloof ik ook iets over. Inderdaad al een behoorlijke tijd.
Gisteren bij de internist geweest. HBa1C was wat omhoog gegaan naar 6.9. Moet de boel dus weer een beetje in de gaten houden (alsof we dat al niet iedere dag doen he). Chlorestorol was gelukkig goed. Over een half jaar weer terug komen. Mooier kan dus niet.
Wat betreft het hoesten, dat is gelukkig bijna over. Blijkt bronchitis te zijn. Kan je dus krijgen als je hooikoorts hebt en het gaat op je luchtwegen zitten. Heb er nu in ieder geval een goeie inhalator voor.
Ik was 1 jaar toen mijn moeder in de gaten kreeg dat ik wel heel erg veel dronk en moest plassen. Werd toen meteen doorgestuurd naar een kinderarts en daar bleek het diabetes te zijn. Dat is inmiddels 40 jaar geleden. Iemand hier zei daar geloof ik ook iets over. Inderdaad al een behoorlijke tijd.
Gisteren bij de internist geweest. HBa1C was wat omhoog gegaan naar 6.9. Moet de boel dus weer een beetje in de gaten houden (alsof we dat al niet iedere dag doen he). Chlorestorol was gelukkig goed. Over een half jaar weer terug komen. Mooier kan dus niet.
Wat betreft het hoesten, dat is gelukkig bijna over. Blijkt bronchitis te zijn. Kan je dus krijgen als je hooikoorts hebt en het gaat op je luchtwegen zitten. Heb er nu in ieder geval een goeie inhalator voor.