Gezondheid
alle pijlers
Diabetes-topic
woensdag 14 maart 2007 om 15:30
Hoi,
Zijn er mensen hier die diabetes hebben of waarbij het vermoedt wordt dat ze het hebben en daarmee in onderzoek zijn?
Om bij mezelf te beginnen: ik heb momenteel last van lichamelijke klachten die kúnnen wijzen op diabetes. In overleg met de arts heb ik me vandaag laten testen daarop en krijg daar morgen de uitslag van.
De reden dat ik dit topic open is dat ik hier geen topic hierover kan vinden, terwijl diabetes toch een ziekte is waar je veel over hoort en ik informatie/ervaringsverhalen zocht van mensen met (een vermoeden van) diabetes.
Misschien zijn er mensen hier die iets willen en kunnen vertellen over diabetes in algemene zin en/of hoe ze het zelf ervaren. Wellicht kunnen we elkaar daarmee ondersteunen.
Alvast bedankt!
Groetjes Luciel.
Zijn er mensen hier die diabetes hebben of waarbij het vermoedt wordt dat ze het hebben en daarmee in onderzoek zijn?
Om bij mezelf te beginnen: ik heb momenteel last van lichamelijke klachten die kúnnen wijzen op diabetes. In overleg met de arts heb ik me vandaag laten testen daarop en krijg daar morgen de uitslag van.
De reden dat ik dit topic open is dat ik hier geen topic hierover kan vinden, terwijl diabetes toch een ziekte is waar je veel over hoort en ik informatie/ervaringsverhalen zocht van mensen met (een vermoeden van) diabetes.
Misschien zijn er mensen hier die iets willen en kunnen vertellen over diabetes in algemene zin en/of hoe ze het zelf ervaren. Wellicht kunnen we elkaar daarmee ondersteunen.
Alvast bedankt!
Groetjes Luciel.
woensdag 16 juni 2010 om 22:45
Oh Didi, ik heb ervaring met tijdens de zwangerschap te spuiten en ik zou als je de kans krijgt ten alle tijden voor de pomp kiezen, omdat de pomp het beste voor jou en je kindje is. Ik moest iedere week m'n insuline ophogen en vind het spuiten sowieso niet ideaal, maar dat is persoonlijk natuurlijk.
donderdag 17 juni 2010 om 21:21
quote:panienka schreef op 15 juni 2010 @ 23:31:
hoe bedoel je, lief? Dat hij light gaat drinken ipv gewoon en dat hij dan eens een periode "gewoon" drinkt?
punt is, ik krijg migraine aanvallen van light frisdranken, vooral van cola light. Alhoewel ik vandaag pepsi max heb gedronken en dat gaat wel goed (maar vind het ook niet te zuipen ) Vriend drinkt liever water trouwens! Heb wel limonade siroop in huis, dus bij een hypo kan hij dat gewoon nemen als we niks hebben.
Andere vraag, in het algemeen: als je type 1 bent, hoeveel teststrips krijg je dan vergoed van je verzekering? Is dat onbeperkt, of zit daar een limiet aan? En heeft iemand ervaring met het bestellen via de dvn-shop?
Ja, ik bedoel dat als ik een keer frisdrank/sap drink, ik echt een enorme hoge bloedsuiker krijg. Dus als hij meer pieken heeft, dan zou hij kunnen proberen om niet meer die suikerkanonnen als frisdrank (wat ik dan gewone frisdrank noem) en vruchtensap te nemen.
Ter illustratie, ik drink vruchtensap alleen als mijn bloedsuiker onder de 3 is. Dat helpt me goed en snel omhoog.
Ik heb voor type 1 een machtiging van de huisarts nodig bij mijn verzekering (Agis). Dar staat in dat ik max. 400 strips per kwartaal mag gebruiken. Ik heb daar ruim voldoende aan. Het is per verzekeraar verschillend volgens mij. De Agis heeft jaaaaaren terug dit beleid ingesteld omdat de apotheken woekerprijzen rekenden voor de strips. Ik heb dan ook een door de verzekering aangewezen leverancier en die stuurt me automatisch elk kwartaal een pakje met strippen, naalden, en prikkers.
hoe bedoel je, lief? Dat hij light gaat drinken ipv gewoon en dat hij dan eens een periode "gewoon" drinkt?
punt is, ik krijg migraine aanvallen van light frisdranken, vooral van cola light. Alhoewel ik vandaag pepsi max heb gedronken en dat gaat wel goed (maar vind het ook niet te zuipen ) Vriend drinkt liever water trouwens! Heb wel limonade siroop in huis, dus bij een hypo kan hij dat gewoon nemen als we niks hebben.
Andere vraag, in het algemeen: als je type 1 bent, hoeveel teststrips krijg je dan vergoed van je verzekering? Is dat onbeperkt, of zit daar een limiet aan? En heeft iemand ervaring met het bestellen via de dvn-shop?
Ja, ik bedoel dat als ik een keer frisdrank/sap drink, ik echt een enorme hoge bloedsuiker krijg. Dus als hij meer pieken heeft, dan zou hij kunnen proberen om niet meer die suikerkanonnen als frisdrank (wat ik dan gewone frisdrank noem) en vruchtensap te nemen.
Ter illustratie, ik drink vruchtensap alleen als mijn bloedsuiker onder de 3 is. Dat helpt me goed en snel omhoog.
Ik heb voor type 1 een machtiging van de huisarts nodig bij mijn verzekering (Agis). Dar staat in dat ik max. 400 strips per kwartaal mag gebruiken. Ik heb daar ruim voldoende aan. Het is per verzekeraar verschillend volgens mij. De Agis heeft jaaaaaren terug dit beleid ingesteld omdat de apotheken woekerprijzen rekenden voor de strips. Ik heb dan ook een door de verzekering aangewezen leverancier en die stuurt me automatisch elk kwartaal een pakje met strippen, naalden, en prikkers.
vrijdag 18 juni 2010 om 08:44
quote:Teddeke1 schreef op 16 juni 2010 @ 13:14:
@Setter, hoe gaat het nu met je hond? Hopelijk wat beter, ik herken het wel: wij hebben ook een hond en als die iets mankeert ben ik helemaal nergens . Al tijd gehad om bloed te gaan prikken? En hoe gaat het met je moeder?
Hai Teddeke , ik mail je gauw terug hoor, beloofd! Het is een gekkenhuis bij ons de laatste maanden, sinds mijn moeders beroerte. En we zijn aan het verbouwen, dus de tijd wil wel om.
Met onze hond gaat het goed. As. maandag mogen eindelijk zijn hechtingen eruit, hiephoi! Hij heeft (door die kap om zijn kop) wel wat last van kriebels in zijn oren en hij had een beetje last van ontstoken oogjes, maar gelukkig had ik voor beide kwaaltjes nog flesjes met medicijn staan.
Bloedprikken: afgelopen woensdag had ik in principe wel tijd om te gaan, maar ik heb toch maar gekozen voor uitslapen. Ik ben zo godsgruwelijk moe de laatste tijd. Zal wel door de combinatie van factoren 'moeder/hond/verbouwing/slecht slapen' komen. De huisarts wil dat ik persé om 8 uur ga prikken, want dan is het cortisolgehalte het hoogst, dus ik doe volgende week woensdag opnieuw een poging.
Wat me meteen op het onderwerp 'moeder' brengt: diezelfde woensdag hebben mijn vader en ik om 10 uur een gesprek met de Eerst Verantwoordelijke Verpleegkundige en de maatschappelijk werker van het verpleeghuis waar ze nu ligt. Ze hebben geconstateerd dat ze niet meer te revalideren is en er is al gezegd dat ze dan daar weg moet. Hopelijk horen we woensdag daarover meer. Ik kan niet wachten tot ze daar weg mag, hopelijk mag ze naar een verpleeghuis in de buurt waar ze wèl goed verzorgd wordt. En waar er wat beter op haar gelet wordt.
Ze is behoorlijk afgevallen inmiddels omdat ze maar steeds geen honger heeft en erg slecht eet. En ze is voortdurend aan de diarree, dat is ook niet goed. De verpleging moet nu (na 8 weken pas!!! ) gaan bijhouden hoe vaak per dag ze zich bevuilt, hoe erg de diarree is en hoeveel er in haar luier zit, zodat ze er misschien wat voor kunnen geven. G**@#*%$@@@ gloeiendegloeiende @$%^%$#@&*^%$$$% Nu pas!
Eergister zaten mijn vader en ik erbij toen ze een broodje kreeg, korstloos en besmeerd met smeerkaas. Ze heeft een half uur gedaan over een half broodje, ze krijgt het maar met moeite weg. En als mijn vader dan vraagt of ze het vorige hapje al doorgeslikt heeft draait ze haar hoofd in zijn richting en doet haar mond wagenwijd open zodat hij in haar mond kan kijken. Erg verdrietig word ik daar van
Het is net een klein kind, hartverscheurend..... de tranen zitten me best hoog. Lastig, aangezien ik nu op mijn werk zit.
Slecht voor mijn suikers ook. Ik meet maar niet te veel, daar word ik alleen maar nog verdrietiger van. Bah bah bah!
@Setter, hoe gaat het nu met je hond? Hopelijk wat beter, ik herken het wel: wij hebben ook een hond en als die iets mankeert ben ik helemaal nergens . Al tijd gehad om bloed te gaan prikken? En hoe gaat het met je moeder?
Hai Teddeke , ik mail je gauw terug hoor, beloofd! Het is een gekkenhuis bij ons de laatste maanden, sinds mijn moeders beroerte. En we zijn aan het verbouwen, dus de tijd wil wel om.
Met onze hond gaat het goed. As. maandag mogen eindelijk zijn hechtingen eruit, hiephoi! Hij heeft (door die kap om zijn kop) wel wat last van kriebels in zijn oren en hij had een beetje last van ontstoken oogjes, maar gelukkig had ik voor beide kwaaltjes nog flesjes met medicijn staan.
Bloedprikken: afgelopen woensdag had ik in principe wel tijd om te gaan, maar ik heb toch maar gekozen voor uitslapen. Ik ben zo godsgruwelijk moe de laatste tijd. Zal wel door de combinatie van factoren 'moeder/hond/verbouwing/slecht slapen' komen. De huisarts wil dat ik persé om 8 uur ga prikken, want dan is het cortisolgehalte het hoogst, dus ik doe volgende week woensdag opnieuw een poging.
Wat me meteen op het onderwerp 'moeder' brengt: diezelfde woensdag hebben mijn vader en ik om 10 uur een gesprek met de Eerst Verantwoordelijke Verpleegkundige en de maatschappelijk werker van het verpleeghuis waar ze nu ligt. Ze hebben geconstateerd dat ze niet meer te revalideren is en er is al gezegd dat ze dan daar weg moet. Hopelijk horen we woensdag daarover meer. Ik kan niet wachten tot ze daar weg mag, hopelijk mag ze naar een verpleeghuis in de buurt waar ze wèl goed verzorgd wordt. En waar er wat beter op haar gelet wordt.
Ze is behoorlijk afgevallen inmiddels omdat ze maar steeds geen honger heeft en erg slecht eet. En ze is voortdurend aan de diarree, dat is ook niet goed. De verpleging moet nu (na 8 weken pas!!! ) gaan bijhouden hoe vaak per dag ze zich bevuilt, hoe erg de diarree is en hoeveel er in haar luier zit, zodat ze er misschien wat voor kunnen geven. G**@#*%$@@@ gloeiendegloeiende @$%^%$#@&*^%$$$% Nu pas!
Eergister zaten mijn vader en ik erbij toen ze een broodje kreeg, korstloos en besmeerd met smeerkaas. Ze heeft een half uur gedaan over een half broodje, ze krijgt het maar met moeite weg. En als mijn vader dan vraagt of ze het vorige hapje al doorgeslikt heeft draait ze haar hoofd in zijn richting en doet haar mond wagenwijd open zodat hij in haar mond kan kijken. Erg verdrietig word ik daar van
Het is net een klein kind, hartverscheurend..... de tranen zitten me best hoog. Lastig, aangezien ik nu op mijn werk zit.
Slecht voor mijn suikers ook. Ik meet maar niet te veel, daar word ik alleen maar nog verdrietiger van. Bah bah bah!
Laat het los, heb vertrouwen, het komt goed.....
vrijdag 18 juni 2010 om 09:52
vrijdag 18 juni 2010 om 14:09
LIeve Setter... wat vreselijk van je moeder allemaal! Ik hoop ook dat er snel ergens anders plek is voor haar! Dit is voor niemand leuk, ook voor jou niet!
Dikke kus!!!!
Ik weet niet meer wie het vroeg, maar ik heb type 1. Ik krijg ook standaard 400 strips vergoed, maar omdat ik daar echt alitjd aan te kort kom, krijg ik er 600 ofzo. Ik hoef altijd maar te bellen naar de dvk en de machtiging wordt verhoogd.
Dikke kus!!!!
Ik weet niet meer wie het vroeg, maar ik heb type 1. Ik krijg ook standaard 400 strips vergoed, maar omdat ik daar echt alitjd aan te kort kom, krijg ik er 600 ofzo. Ik hoef altijd maar te bellen naar de dvk en de machtiging wordt verhoogd.
vrijdag 18 juni 2010 om 15:15
Ik heb gelukkig ook nog nooit problemen gehad ivm de vergoeding van de teststrips, maar vindt 400 eigenlik soms wel wat weinig. En dan niet zozeer voor mezelf, maar omdat eigenlijk van je verwacht wordt dat je zowat 10x per dag je bls-waarden checkt (voor het eten, voor het slapen, voor het sporten, na het sporten, voor het autorijden, als je denkt dat je te hoog of te laat zit) en als ik dan die 400 per kwartaal deel door 91 dagen (gemiddeld) kom je maar op iets meer dan 4 per dag en die gebruik ik zelfs al (of vaak meer!!)
dinsdag 22 juni 2010 om 09:43
Op de één of andere manier lukt het me nu wel (en vraag me niet hoe anders was mijn hele probleem opgelost ) om de eetbuien onder controle te houden. Met nu bedoel ik nu ik overdag alleen dieetproducten eet. Normaalgesproken komen de eetbuien na de lunch opzetten, nu helemaal niet. Maar ja, ik kan natuurlijk niet mijn hele leven dieetproducten blijven eten . Maar goed, er is 4,5 kilo af (en dat terwijl ik in het weekend toch nogal eens smokkel).
En gaat het met jullie allemaal?
En gaat het met jullie allemaal?
dinsdag 22 juni 2010 om 11:24
Ik ben sinds vandaag begonnen met het Soya Slimm dieet van Cambridge. Bij mij moeten er ook snel veel kilo's af (want ik heb insulineresistentie door m'n overgewicht blijkbaar). Gelukkig mag ik 's avonds wel een lichte maaltijd eten (moet zelfs door de diabetes), maar het wordt wel moeilijk denk ik.
vrijdag 25 juni 2010 om 10:25
@Angelinaa, ik hoop dat het je goed afgaat met je dieet en dat je je kilo's kwijt raakt (Té snel is natuurlijk ook niet goed, dus je kan beter wat geduld hebben.En dat zeg ik, de eeuwige lijner... )
Ik ben weer hard in mijn valkuil getrapt, maar er ook weer uitgeklommen, 1 misstap wil niet zeggen dat alles mislukt is, tenminste dat probeer ik mezelf maar voor te houden nu ......
Ik ben weer hard in mijn valkuil getrapt, maar er ook weer uitgeklommen, 1 misstap wil niet zeggen dat alles mislukt is, tenminste dat probeer ik mezelf maar voor te houden nu ......
vrijdag 25 juni 2010 om 10:56
Teddeke, soms moet je een misstap maken om je te realiseren dat je goed bezig was. Om vervolgens weer verder te gaan met dat goede. En dat kun je, want dat heb je immers al bewezen?
Tenminste, zo zie ik het. Scheelt een hoop schuldgevoel ook.
Zonder misstap zie je ook geen vooruitgang. Tjakka.
Sterkte!
Tenminste, zo zie ik het. Scheelt een hoop schuldgevoel ook.
Zonder misstap zie je ook geen vooruitgang. Tjakka.
Sterkte!
Laat het los, heb vertrouwen, het komt goed.....
vrijdag 25 juni 2010 om 13:51
Teddeke
Setter, gaat alles goed met jou?
En Angelinaa, hoe gaat het met het dieet?
Hier alles rustig, vriend heeft zijn H1-huppeldepup vanadag laten meten want hij moet over 2 weken naar de internist. Zal wel niets bijzonders zijn, gezien zijn waarden weer mooi laag zitten.
Weet iemand hier trouwens hoe het zit met kaas en koolhydraten/suikers/bloedwaarden? Of mot ik ff zoeke
Setter, gaat alles goed met jou?
En Angelinaa, hoe gaat het met het dieet?
Hier alles rustig, vriend heeft zijn H1-huppeldepup vanadag laten meten want hij moet over 2 weken naar de internist. Zal wel niets bijzonders zijn, gezien zijn waarden weer mooi laag zitten.
Weet iemand hier trouwens hoe het zit met kaas en koolhydraten/suikers/bloedwaarden? Of mot ik ff zoeke
vrijdag 25 juni 2010 om 17:05
Met mij gaat het redelijk. Wat lief dat jullie vragen! Ik ben snotverkouden de laatste dagen. Nou doet mijn lichaam in één keer het rondje 'rechterbijholte-linkerbijholte-bronchiën' dus ben ik er straks hopelijk voor een jaar weer vanaf.
Hoe mijn suikers gaan weet ik niet. Ik meet haast niet, alleen als ik me rot voel. Ik ben wat dat betreft niet echt een brave diabeet hoor. Ik moet eigenlijk eind juli naar de internist maar ik ga niet (had ik al uitgelegd geloof ik). Prikken voor een cortisolbepaling moet ik ook nog steeds. Dat zou ik afgelopen woensdag doen, maar ik had zo'n rare nacht met verhoging en hoestbuien en een dichtzittende neus dat ik maar even uitgeslapen heb tot half 9.
Diezelfde dag heb ik, samen met mijn vader, een gesprek gehad met de Eerst Verantwoordelijke Verpleegkundige (kortweg EVV genoemd) over hoe het verder moet met mijn moeder. De uitslag is dat ze niet meer revalideerbaar is omdat de schade in haar hoofd te groot is (iets wat voor mij al weken duidelijk was), maar dat ze ook niet dement is. Ze zijn momenteel bezig een nieuwe afdeling voor dit soort patiënten in te richten, en 's middags mochten we daar even een kijkje nemen. Mijn moeder vond het wel mooi daar, en dat is het ook. Ze krijgt daar wat intensievere begeleiding dan waar ze nu zit, en dat idee vinden zowel mijn vader als ik erg prettig.
En er loopt daar een poes rond op de afdeling, en dat vindt ze prachtig! Ze fleurde helemaal op toen ze hem zag, zo ontroerend. Mijn moeder en beesten: een gouden combinatie!
Mijn gevoel richting haar is aan het veranderen. Ze wordt steeds liever en steeds minder mopperig. Naar haar toe gaan wordt steeds prettiger, af en toe moeten we zelfs lachen. Ongekend voor mij. Ik geniet er maar gewoon van, ze doet zo vreselijk haar best om lief voor me te zijn en te laten merken dat ze heel blij is dat ik langskom dat ik alle boosheid en wrok vergeten ben. Op de een of andere manier is het goed nu. Na alle ellende van de voorgaande 41 jaar is er nu blijkbaar tijd voor lievigheid en gezelligheid. En aangezien ik iemand ben die dingen neemt zoals ze komen beschouw ik dit maar als een cadeautje. En niet-tastbare cadeautjes heb ik het liefst!
Hoe mijn suikers gaan weet ik niet. Ik meet haast niet, alleen als ik me rot voel. Ik ben wat dat betreft niet echt een brave diabeet hoor. Ik moet eigenlijk eind juli naar de internist maar ik ga niet (had ik al uitgelegd geloof ik). Prikken voor een cortisolbepaling moet ik ook nog steeds. Dat zou ik afgelopen woensdag doen, maar ik had zo'n rare nacht met verhoging en hoestbuien en een dichtzittende neus dat ik maar even uitgeslapen heb tot half 9.
Diezelfde dag heb ik, samen met mijn vader, een gesprek gehad met de Eerst Verantwoordelijke Verpleegkundige (kortweg EVV genoemd) over hoe het verder moet met mijn moeder. De uitslag is dat ze niet meer revalideerbaar is omdat de schade in haar hoofd te groot is (iets wat voor mij al weken duidelijk was), maar dat ze ook niet dement is. Ze zijn momenteel bezig een nieuwe afdeling voor dit soort patiënten in te richten, en 's middags mochten we daar even een kijkje nemen. Mijn moeder vond het wel mooi daar, en dat is het ook. Ze krijgt daar wat intensievere begeleiding dan waar ze nu zit, en dat idee vinden zowel mijn vader als ik erg prettig.
En er loopt daar een poes rond op de afdeling, en dat vindt ze prachtig! Ze fleurde helemaal op toen ze hem zag, zo ontroerend. Mijn moeder en beesten: een gouden combinatie!
Mijn gevoel richting haar is aan het veranderen. Ze wordt steeds liever en steeds minder mopperig. Naar haar toe gaan wordt steeds prettiger, af en toe moeten we zelfs lachen. Ongekend voor mij. Ik geniet er maar gewoon van, ze doet zo vreselijk haar best om lief voor me te zijn en te laten merken dat ze heel blij is dat ik langskom dat ik alle boosheid en wrok vergeten ben. Op de een of andere manier is het goed nu. Na alle ellende van de voorgaande 41 jaar is er nu blijkbaar tijd voor lievigheid en gezelligheid. En aangezien ik iemand ben die dingen neemt zoals ze komen beschouw ik dit maar als een cadeautje. En niet-tastbare cadeautjes heb ik het liefst!
Laat het los, heb vertrouwen, het komt goed.....
zaterdag 26 juni 2010 om 13:35
Hoi allemaal,
Wat een goed topic, ik heb het net pas ontdekt! Ik heb sinds 2002 diabetes 2 (toen hebben ze het tenminste ontdekt, wie weet hoe lang ik het al had) en acuut aan de Metformine (eerst 3 x 500, toen 3 x 850 en nu 2 x 1000), cholesterolremmers en bloeddrukpillen gezet. Misschien ben ik vreselijk mosterd, maar ik vroeg me af of er meer mensen zijn die in "mijn" valkuil trappen. Ik heb namelijk nooit ergens last van. Niet moe, niet chagrijnig, niet duizelig, voeten doen normaal... fijn natuurlijk, maar daardoor ben ik er nog steeds niet aan "gewend" dat ik diabetes heb en leef er ook niet echt naar. Op de een of andere manier zit het gewoon niet in mijn systeem. Natuurlijk is het me duidelijk dat het spelen met vuur is. Ben ik nou de enige megasukkel, of zijn er meer van jullie die op deze manier leven? (Ik heb niet al die pagina's helemaal doorgelezen, daarvoor is mijn weekend te kort )
Wat een goed topic, ik heb het net pas ontdekt! Ik heb sinds 2002 diabetes 2 (toen hebben ze het tenminste ontdekt, wie weet hoe lang ik het al had) en acuut aan de Metformine (eerst 3 x 500, toen 3 x 850 en nu 2 x 1000), cholesterolremmers en bloeddrukpillen gezet. Misschien ben ik vreselijk mosterd, maar ik vroeg me af of er meer mensen zijn die in "mijn" valkuil trappen. Ik heb namelijk nooit ergens last van. Niet moe, niet chagrijnig, niet duizelig, voeten doen normaal... fijn natuurlijk, maar daardoor ben ik er nog steeds niet aan "gewend" dat ik diabetes heb en leef er ook niet echt naar. Op de een of andere manier zit het gewoon niet in mijn systeem. Natuurlijk is het me duidelijk dat het spelen met vuur is. Ben ik nou de enige megasukkel, of zijn er meer van jullie die op deze manier leven? (Ik heb niet al die pagina's helemaal doorgelezen, daarvoor is mijn weekend te kort )
maandag 28 juni 2010 om 07:38
Hoi lief_29, ik ben 8 weken geleden voor het eerst sinds een hele tijd (schijtert van hier tot Tokio) weer voor controle geweest. Metformine werd naar beneden bijgesteld (ik had er drie jaar geleden glimepiride bijgekregen, was ik vorige keer vergeten te vermelden), alleen bloeddruk was te (toren)hoog. Gaat dus inderdaad best goed.
En Setter, als ik een paar stukken van jou zo lees, schaam ik me dood dat ik hier met mijn geneuzel aan kom zetten. Ik wens je heel veel sterkte.
En Setter, als ik een paar stukken van jou zo lees, schaam ik me dood dat ik hier met mijn geneuzel aan kom zetten. Ik wens je heel veel sterkte.
maandag 28 juni 2010 om 11:25
Je moet je niet schamen hoor Sri! Ieder zijn eigen, en je hoeft je eigen gevoelens nooit te bagatelliseren hoor. Ben je mal!
Jij zit met jouw dingen, en die moet je serieus nemen. En dat is geen geneuzel hoor, helemaal niet.
Ik leg andermans verhalen nooit of te nimmer langs mijn eigen meetlat, dat zou ik heel arrogant van mezelf vinden. Schaam je niet om je gevoelens en angsten hier neer te zetten hoor, gewoon doen!
Dank je wel voor je sterktewens, die kan ik wel gebruiken
Jij ook sterkte!
Jij zit met jouw dingen, en die moet je serieus nemen. En dat is geen geneuzel hoor, helemaal niet.
Ik leg andermans verhalen nooit of te nimmer langs mijn eigen meetlat, dat zou ik heel arrogant van mezelf vinden. Schaam je niet om je gevoelens en angsten hier neer te zetten hoor, gewoon doen!
Dank je wel voor je sterktewens, die kan ik wel gebruiken
Jij ook sterkte!
Laat het los, heb vertrouwen, het komt goed.....
maandag 28 juni 2010 om 11:44
Setter, wat fijn dat het tussen jou en je moeder steeds beter gaat!
Ik moest helaas stoppen met het dieet, kreeg geen goedkeuring van de internist. Nu moet ik weer naar de diëtist.
Ziekte van Cushing heb ik overigens niet gelukkig. Weer een zorg minder. Verder moet ik overstappen van de lantus naar insulatard, omdat ze nog geen lantus in de zwangerschap gebruiken.
Ik moest helaas stoppen met het dieet, kreeg geen goedkeuring van de internist. Nu moet ik weer naar de diëtist.
Ziekte van Cushing heb ik overigens niet gelukkig. Weer een zorg minder. Verder moet ik overstappen van de lantus naar insulatard, omdat ze nog geen lantus in de zwangerschap gebruiken.
maandag 28 juni 2010 om 19:02
Dank je wel Setter, je hebt eigenlijk groot gelijk met die meetlat!
Na 8 jaar proberen te ontkennen dat ik diabetes heb en vooral alles te ontwijken wat er over gaat, ben ik hopeloos verstrikt geraakt in dit forum en ben ik (vanaf pagina 1) zo aan het lezen geslagen dat ik er zelfs Nederland-Slowakije grotendeels voor heb laten lopen (alleen als de commentator erg begon te schreeuwen keek ik even ). Ik ben nu gevorderd tot pag. 11, dus bijgelezen tot half 2007, en ik ben ontzettend benieuwd hoe het verloop bij iedereen is. Zal dit me er eindelijk toe brengen 'verstandig' te worden? Ik eet en (vooral) drink waar ik zin in heb, maak als (zittend werk hebbende) ZZP'er zonder al te veel problemen werkweken van 60 uur of meer, maar als ik nu lees wat er kan gebeuren, slaat me de schrik om het hart! Maar zelfs als ik mijn medicijnen vergeet (en dat gebeurt nogal eens) dan merk ik daar niks van. Ik vraag me af en toe af of ik echt wel diabetes heb, maar toen ze het ontdekten (na een griepje en verhoging die niet overging) had ik een Hb..enz. van 17. De laatste keer was het 6,5, waarop mijn huisarts de metformine-dosering verlaagde. Helemaal niks is het dus niet, maar hypo's en hypers zijn me totaal onbekend. Ik vind het allemaal zo ontzettend verwarrend. Een beetje diabetes is zeker net zoiets als een beetje zwanger??
Vraagje, na het lezen van de eerste 10 pag's forum: wat is in vredesnaam bolussen? Ik kom die term heel vaak tegen, en krijg er de gekste visioenen bij!
Na 8 jaar proberen te ontkennen dat ik diabetes heb en vooral alles te ontwijken wat er over gaat, ben ik hopeloos verstrikt geraakt in dit forum en ben ik (vanaf pagina 1) zo aan het lezen geslagen dat ik er zelfs Nederland-Slowakije grotendeels voor heb laten lopen (alleen als de commentator erg begon te schreeuwen keek ik even ). Ik ben nu gevorderd tot pag. 11, dus bijgelezen tot half 2007, en ik ben ontzettend benieuwd hoe het verloop bij iedereen is. Zal dit me er eindelijk toe brengen 'verstandig' te worden? Ik eet en (vooral) drink waar ik zin in heb, maak als (zittend werk hebbende) ZZP'er zonder al te veel problemen werkweken van 60 uur of meer, maar als ik nu lees wat er kan gebeuren, slaat me de schrik om het hart! Maar zelfs als ik mijn medicijnen vergeet (en dat gebeurt nogal eens) dan merk ik daar niks van. Ik vraag me af en toe af of ik echt wel diabetes heb, maar toen ze het ontdekten (na een griepje en verhoging die niet overging) had ik een Hb..enz. van 17. De laatste keer was het 6,5, waarop mijn huisarts de metformine-dosering verlaagde. Helemaal niks is het dus niet, maar hypo's en hypers zijn me totaal onbekend. Ik vind het allemaal zo ontzettend verwarrend. Een beetje diabetes is zeker net zoiets als een beetje zwanger??
Vraagje, na het lezen van de eerste 10 pag's forum: wat is in vredesnaam bolussen? Ik kom die term heel vaak tegen, en krijg er de gekste visioenen bij!