Gezondheid
alle pijlers
Drankschema.. Please, help me out
dinsdag 26 april 2016 om 14:54
Beste Viva-ers;
ik heb 4 maanden een relatie met een ontzettende leuke 37-jarige vent met een groot probleem.
Toen ik hem leerde kennen heeft hij al vrij snel het hele verhaal op tafel gelegd:
hij drinkt al zo'n 17 jaar problematisch, wat er ongeveer als volgt uitziet:
ma-di-wo niets,
donderdag 4/5 bier,
vrijdag 8-15 bier,
zaterdag compleet de weg kwijt,
zondag zo'n 8-10 bier.
Globaal. Met nog wat dikke uitschieters hier en daar.
Dit heeft (goh?!) al flink wat problemen opgeleverd. Twee eerdere relaties (8 en 4 jaar) op de klippen gelopen hierdoor. Twee kroegen waar hij niet meer in mag, rijbewijs kwijt en schulden. Problemen met vrienden... en, o ja, hij heeft ook nog een flinke periode cocaïne en speed gebruikt. 't enige wat er niet onder heeft geleden is zijn werk, hij meldt zich ook nooit ziek. Sport verder ook veel, gewoon een hele leuke, sportieve vrolijke kerel.
(Mocht je je afvragen wat voor type ik verder ben; gewoon. Braaf, burgerlijk, gescheiden, twee kindjes, goede baan.. boel op de rit, leuk leven. Geen drugs, nauwelijks alcohol, geen schulden... geen problemen)
Ik ken m van vroeger, toen ik stilletjes verliefd op m was en hij nog geen problemen had.
Toen ik m tegen kwam heeft hij verteld hoe zijn leven was verlopen sinds die tijd. Hij had net 3 maanden een alcohol-stop gehouden en was net weer begonnen met drinken, en de laatste keer drugs was nog wat langer geleden.
Het weer starten met drinken ging direct mis, dus met oud en nieuw zat ik met een zwaar dronken versbakken date opgescheept.
Dikke afknapper en zwaar teleurgesteld wilde ik met het daten stoppen. Hijzelf was ook teleurgesteld en beloofde me actie te ondernemen en zwaarder geschut in te zetten om het tij te keren. Dat wilde hij al eerder, vandaar ook de 3 maanden pauze.
Ik ben gebleven. Onder die voorwaarde dat hij direct weer volledig zou stoppen om eens goed na te gaan denken en met een concreet plan te komen.
Dus stopte hij (en ik, uit solidariteit) weer 3 maanden met drinken, ging langs de huisarts om doorverwezen te worden, gaf voor het eerst toe dat hij inderdaad een dik probleem heeft, praatte er over, maakte een vervolgafspraak om een behandeling in te zetten en ging hiermee van start.
Die 3 maanden had ik de leukste partner die ik me kan wensen. Hij gaf aan alles te willen doen om dit niet kwijt te raken, ook al zou het betekenen dat hij voor de rest van zijn leven niet meer mocht drinken'.
Maar, omdat hij volgens eigen zeggen nooit serieuze pogingen heeft gedaan om 'normaal/gezond' met drank om te gaan en alles altijd heeft gebagatelliseerd, is dit wel een grote stap ineens. Hij wil graag eerst proberen of hij zijn drinkgedrag met afspraken/hulpmiddelen in de hand kan houden. NOOIT meer een biertje, NOOIT meer een wijntje bij het eten vind hij (en ik ook wel) een grote stap en niet voor niets een laatste redmiddel.
Ik stemde (desalniettemin zwaar ongerust) ermee in en vriendlief stelde dus een plan op.
Doel: genieten ipv misbruiken.
Globale opzet:
Maandag: 0
Dinsdag : 0
Woensdag : 0
Donderdag : 2-3 biertjes / wijntjes
Vrijdag ; 3-4 (sterke(re)) biertjes / wijntjes
Zaterdag : 6-8 biertjes, verdeeld over bezoekje vrienden/fam, voetbal en s'avonds wat eten/uitgaan.
Zondag : 4-5 biertjes bij uitgaan, of 3-4 thuis.
(Ik vind 8 nog steeds 'acht'erlijk, maar goed... Wanneer je 's middags om 15.00 begint tot 's nachts.. soit..)
Resultaat: hele plan is een lachertje, zo bleek al in de eerste 3 weekenden sinds het plan van start ging.
Waarom? Na 4 bier kan hij niet meer tellen. Ja, wel tellen, maar dan winnen ineens compleet andere argumenten de tweestrijd in zijn hoofd en wordt de planning ter plekke aangepast naar: 'als ik gewoon normaal doe, komen die aantallen niet meer zo nauw' of: 'dit is ook een speciale gelegenheid, dus dan ligt het anders..' dat soort onzin.
Dus worden het er 12.. of 15.. of 20.
Zelf hinkte hij hevig op twee gedachten/emoties bij dit resultaat. Hij vergelijkt met anderen die ook veel drinken, geeft aan dat het ten opzichte van eerst (toen hij ieder weekend 1 of 2maal finaal de weg kwijt was) een hele verbetering is omdat hij nu geen problemen veroorzaakt, geen gekke dingen doet en normaal thuis komt... tja.
Maar 't volgende moment wordt hij moe van zijn eigen verdedigende argumenten en geeft aan dat het volkomen belachelijk is dat het gebeurt en dat het niet werkt zo.
Ik was dik teleurgesteld, maar niet erg verrast.
Zelf even hevig intern conflict gehad. Op 't punt gestaan de stekker eruit te trekken.. want alle alarmbellen in mijn hoofd gaan af. Maar ben ik dan niet erg snel met de conclusie trekken: dit wordt niets. Ik ben nog nooit zó gek op iemand geweest en we hebben het zó leuk samen. Dat maakt mij erg kwetsbaar, subjectief en bedrijfsblind.. Maar ik wil er echt graag alle moeite voor doen om dit te laten slagen. Punt is alleen: hij moet het doen en ik kan vrij weinig.
Ik ben bang dat wanneer ik (tijdelijk) wegga met de boodschap: ik zie je wel weer als je het op de rit hebt, hij de motivatie ook verliest. En het zweet breekt hem uit als ik zeg dat ik ga, dan begint hij direct weer met 'nee, wacht, ik stop wel helemaal!'
De andere kant is, en dat realiseert hij zich ook wel, dat hij niet uitsluitend voor mij kan veranderen.
Hijzelf wil absoluut veranderen, maar hij hinkt nog op twee gedachten: de ene kant stemt met mij in, de andere kant blijft roepen dat 'hij nu echt inziet dat het anders moet, en hij best met beleid kan drinken door op anderen te letten, rustig aan te doen ipv alles gedachteloos achterover te klokken.. waardoor hij op max 15 eindigt waardoor hij weliswaar lichtelijk dronken is, maar t geen problemen oplevert' Zoiets.
Ikzelf zie hierbij wel degelijk problemen, om te beginnen zijn gezondheid en t feit dat je op een hellend vlak zit en binnen een paar maanden weer wél de weg kwijt bent, maar goed. Dat is wat hij ONTZETTEND graag wil geloven.
Ik denk dat wanneer ik nu 'afdwing' dat hij volgens mijn aantallen gaat drinken, hij dat wel doet, maar wel met de gedachte dat dat is om mij gerust te stellen, want in zijn achterhoofd blijft dat stemmetjes zeggen dat t 'op zijn manier ook best had gekund'. En hoe lang hou je het dan vol, als je zelf niet overtuigd bent van de noodzaak?
t Liefst zou ik willen dat hij gewoon weer keihard op zijn bek gaat met zijn stomme plan (ja, ik wind me erover op) zodat hij proefondervindelijk erachter komt dat dat hele 'met mate en verstand drinken-plan' nou eenmaal geen optie is voor hem, omdat hij simpelweg geen natuurlijke rem (meer)heeft. Dat is juist de essentie van zijn hele probleem. En dat als de oplossing echt zo kinderlijk simpel zou zijn, hij dat wel had gedaan in de voorgaande 17 jaren toen zijn toenmalige vriendinnen huilend op de bank zaten.
En wanneer ik dat tegen hem zeg, zie ik aan zijn blik dat hij het inziet.. En is hij ook wel eerlijk. Maar binnen de kortste keren heeft hij weer die andere interne dialoog in zijn hoofd, die wel schade wil beperken, maar toch vooral niet met al te ingrijpende en beperkende maatregelen.
Ik zie hem worstelen. De drugs uit het verleden ben ik niet bang voor. De drank des temeer. Ik ben zo gek op hem en ik wil m zo graag helpen, maar ook trouw blijven aan mezelf. Ik worstel ook. Ik geloof dat hij oprecht wil veranderen. Ik zie en hoor dat hij eerlijk is, ook over momenten dat het misging, de dingen die hij makkelijk had kunnen verzwijgen.
Zucht.
Dus nu?
Ik kan het niet over mijn hart verkrijgen om nu weg te lopen. Ik wil 'm de kans geven zijn plan B in werking te stellen.
Maar hoe ziet plan B eruit? Als hij niet drinkt, is hij ontzettend vastberaden en twijfelt geen seconde. Al mist hij het wel bij gelegenheden dat hij normaal zou drinken.. maar dat gaat 'm nog vrij makkelijk af. Hij knapt dan ook op, slaapt beter, voelt zich beter, sporten gaat beter.. Maar ja... dat NOOOOIT meer drinken hè..
En zodra hij start, gaat t mis. Tenminste, na een paar biertjes verdwijnt zijn zelfdiscipline -uiteraard- als sneeuw voor de zon..
Dus wat is dan een goed plan? Iets waar we allebei mee uit de voeten kunnen?
Ikzelf zou graag willen:
ma-di-wo : 0
do: max 3
vr: max 4
za: max 6 (mits over een middag/avond uitgesmeert)
zo: max 3
Dit is niet wat ik zelf drink (zou t niet eens kunnen), maar hier kan ik wel mee leven. Ik hoop zijn lever ook. Maar hij heeft een leven met veel drinkende mensen om zich heen, komt op de voetbal en andere gelegenheden waar flink gedronken wordt.. Dus vooruit..
Maar ja, die max 6 ( en misschien max 4) kan hij helemaal niet! Want dat tellen he..
Dus wanneer dat geen optie is, kom je vanzelf uit op do t/m zo max 3.
Maar da's ook wel weer sneu.. beetje jezelf pesten als je met vriendengroep naar de voetbal gaat, nog even gaat bowlen, hapje eten en even naar de kroeg. 3?! Succes!
Koningsdag.. 3? Je voetbalclub kampioen sinds 8 jaar.. 3 biertjes?
Ja?
Want je hebt nou eenmaal een drankprobleem?
We piekeren ons suf. Als ik erbij ben, gaat t drinken stukken beter (als in 'minder', ik kan namelijk prima tellen) maar ik kan niet de rest van zijn leven als een soort waakhond mee. Willen we allebei niet. Een keer stok achter de deur/reminder zijn, vind ik overigens niet zo erg..
Momenteel zijn we aan het brainstormen over het inzetten van kaarten.
ma-di-wo: niets.
do-vr-za-zo: t/m 3 biertjes mag, geen kaart nodig.
Wil je meer drinken?
2 rode kaarten te besteden per maand, 4 gele.
Gele kaart: .......
Rode kaart is: drinken zonder tellen, maar wel 'zo min mogelijk' Vooraf inplannen op kalender.
Gele kaart komen we niet helemaal uit, want heb je aan 'max 6' afspraak als je je daar toch niet aan gaat/kan houden..
En dat dat 'niet tellen' bij een rode kaart gaat lukken twijfel ik niet aan, maar hoe lang hij dat 'zo min mogelijk' volhoudt, is ook nog maar de vraag.
Ik wil best water bij de wijn doen t.a.v. mijn strenge eisen, als het maar een plan oplevert wat op de lange termijn ook lukt. Drank (wel drinken, met mate drinken, niet drinken) zal toch altijd een rol spelen... Dus ik wilt iets wat duidelijk is, vol te houden en grenzen zonder rek erop.
Die rode kaarten vinden we eigenlijk allebei idioot, maar wat moet je anders op zulke dagen? Een maximum afspreken is toch zinloos... dus als hij zich dan tweemaal per maand een stuk in zijn kraag wil drinken.. Dan weet ik het vantevoren en dan zoekt hij het maar uit. 't heeft zo weinig zin om dingen af te spreken die je niet na kunt komen... Ik heb geen idee wat ik hier in de praktijk van vind, maar we gaan een plan B maken, een tijdje uitproberen en dan eens bespreken of het te doen is.
Wie heeft er ervaring? Wat werkte wel/niet voor jou/jullie?
Als je mijn verhaal leest; wat zouden jullie acceptabel vinden? Wat zouden jullie proberen?
Heel erg bedankt voor het lezen van lange verhaal, en alvast bedankt voor het meedenken.
Ik zit echt enorm om advies verlegen van andere vrouwen, met of zonder ervaring met alcohol plannen
ik heb 4 maanden een relatie met een ontzettende leuke 37-jarige vent met een groot probleem.
Toen ik hem leerde kennen heeft hij al vrij snel het hele verhaal op tafel gelegd:
hij drinkt al zo'n 17 jaar problematisch, wat er ongeveer als volgt uitziet:
ma-di-wo niets,
donderdag 4/5 bier,
vrijdag 8-15 bier,
zaterdag compleet de weg kwijt,
zondag zo'n 8-10 bier.
Globaal. Met nog wat dikke uitschieters hier en daar.
Dit heeft (goh?!) al flink wat problemen opgeleverd. Twee eerdere relaties (8 en 4 jaar) op de klippen gelopen hierdoor. Twee kroegen waar hij niet meer in mag, rijbewijs kwijt en schulden. Problemen met vrienden... en, o ja, hij heeft ook nog een flinke periode cocaïne en speed gebruikt. 't enige wat er niet onder heeft geleden is zijn werk, hij meldt zich ook nooit ziek. Sport verder ook veel, gewoon een hele leuke, sportieve vrolijke kerel.
(Mocht je je afvragen wat voor type ik verder ben; gewoon. Braaf, burgerlijk, gescheiden, twee kindjes, goede baan.. boel op de rit, leuk leven. Geen drugs, nauwelijks alcohol, geen schulden... geen problemen)
Ik ken m van vroeger, toen ik stilletjes verliefd op m was en hij nog geen problemen had.
Toen ik m tegen kwam heeft hij verteld hoe zijn leven was verlopen sinds die tijd. Hij had net 3 maanden een alcohol-stop gehouden en was net weer begonnen met drinken, en de laatste keer drugs was nog wat langer geleden.
Het weer starten met drinken ging direct mis, dus met oud en nieuw zat ik met een zwaar dronken versbakken date opgescheept.
Dikke afknapper en zwaar teleurgesteld wilde ik met het daten stoppen. Hijzelf was ook teleurgesteld en beloofde me actie te ondernemen en zwaarder geschut in te zetten om het tij te keren. Dat wilde hij al eerder, vandaar ook de 3 maanden pauze.
Ik ben gebleven. Onder die voorwaarde dat hij direct weer volledig zou stoppen om eens goed na te gaan denken en met een concreet plan te komen.
Dus stopte hij (en ik, uit solidariteit) weer 3 maanden met drinken, ging langs de huisarts om doorverwezen te worden, gaf voor het eerst toe dat hij inderdaad een dik probleem heeft, praatte er over, maakte een vervolgafspraak om een behandeling in te zetten en ging hiermee van start.
Die 3 maanden had ik de leukste partner die ik me kan wensen. Hij gaf aan alles te willen doen om dit niet kwijt te raken, ook al zou het betekenen dat hij voor de rest van zijn leven niet meer mocht drinken'.
Maar, omdat hij volgens eigen zeggen nooit serieuze pogingen heeft gedaan om 'normaal/gezond' met drank om te gaan en alles altijd heeft gebagatelliseerd, is dit wel een grote stap ineens. Hij wil graag eerst proberen of hij zijn drinkgedrag met afspraken/hulpmiddelen in de hand kan houden. NOOIT meer een biertje, NOOIT meer een wijntje bij het eten vind hij (en ik ook wel) een grote stap en niet voor niets een laatste redmiddel.
Ik stemde (desalniettemin zwaar ongerust) ermee in en vriendlief stelde dus een plan op.
Doel: genieten ipv misbruiken.
Globale opzet:
Maandag: 0
Dinsdag : 0
Woensdag : 0
Donderdag : 2-3 biertjes / wijntjes
Vrijdag ; 3-4 (sterke(re)) biertjes / wijntjes
Zaterdag : 6-8 biertjes, verdeeld over bezoekje vrienden/fam, voetbal en s'avonds wat eten/uitgaan.
Zondag : 4-5 biertjes bij uitgaan, of 3-4 thuis.
(Ik vind 8 nog steeds 'acht'erlijk, maar goed... Wanneer je 's middags om 15.00 begint tot 's nachts.. soit..)
Resultaat: hele plan is een lachertje, zo bleek al in de eerste 3 weekenden sinds het plan van start ging.
Waarom? Na 4 bier kan hij niet meer tellen. Ja, wel tellen, maar dan winnen ineens compleet andere argumenten de tweestrijd in zijn hoofd en wordt de planning ter plekke aangepast naar: 'als ik gewoon normaal doe, komen die aantallen niet meer zo nauw' of: 'dit is ook een speciale gelegenheid, dus dan ligt het anders..' dat soort onzin.
Dus worden het er 12.. of 15.. of 20.
Zelf hinkte hij hevig op twee gedachten/emoties bij dit resultaat. Hij vergelijkt met anderen die ook veel drinken, geeft aan dat het ten opzichte van eerst (toen hij ieder weekend 1 of 2maal finaal de weg kwijt was) een hele verbetering is omdat hij nu geen problemen veroorzaakt, geen gekke dingen doet en normaal thuis komt... tja.
Maar 't volgende moment wordt hij moe van zijn eigen verdedigende argumenten en geeft aan dat het volkomen belachelijk is dat het gebeurt en dat het niet werkt zo.
Ik was dik teleurgesteld, maar niet erg verrast.
Zelf even hevig intern conflict gehad. Op 't punt gestaan de stekker eruit te trekken.. want alle alarmbellen in mijn hoofd gaan af. Maar ben ik dan niet erg snel met de conclusie trekken: dit wordt niets. Ik ben nog nooit zó gek op iemand geweest en we hebben het zó leuk samen. Dat maakt mij erg kwetsbaar, subjectief en bedrijfsblind.. Maar ik wil er echt graag alle moeite voor doen om dit te laten slagen. Punt is alleen: hij moet het doen en ik kan vrij weinig.
Ik ben bang dat wanneer ik (tijdelijk) wegga met de boodschap: ik zie je wel weer als je het op de rit hebt, hij de motivatie ook verliest. En het zweet breekt hem uit als ik zeg dat ik ga, dan begint hij direct weer met 'nee, wacht, ik stop wel helemaal!'
De andere kant is, en dat realiseert hij zich ook wel, dat hij niet uitsluitend voor mij kan veranderen.
Hijzelf wil absoluut veranderen, maar hij hinkt nog op twee gedachten: de ene kant stemt met mij in, de andere kant blijft roepen dat 'hij nu echt inziet dat het anders moet, en hij best met beleid kan drinken door op anderen te letten, rustig aan te doen ipv alles gedachteloos achterover te klokken.. waardoor hij op max 15 eindigt waardoor hij weliswaar lichtelijk dronken is, maar t geen problemen oplevert' Zoiets.
Ikzelf zie hierbij wel degelijk problemen, om te beginnen zijn gezondheid en t feit dat je op een hellend vlak zit en binnen een paar maanden weer wél de weg kwijt bent, maar goed. Dat is wat hij ONTZETTEND graag wil geloven.
Ik denk dat wanneer ik nu 'afdwing' dat hij volgens mijn aantallen gaat drinken, hij dat wel doet, maar wel met de gedachte dat dat is om mij gerust te stellen, want in zijn achterhoofd blijft dat stemmetjes zeggen dat t 'op zijn manier ook best had gekund'. En hoe lang hou je het dan vol, als je zelf niet overtuigd bent van de noodzaak?
t Liefst zou ik willen dat hij gewoon weer keihard op zijn bek gaat met zijn stomme plan (ja, ik wind me erover op) zodat hij proefondervindelijk erachter komt dat dat hele 'met mate en verstand drinken-plan' nou eenmaal geen optie is voor hem, omdat hij simpelweg geen natuurlijke rem (meer)heeft. Dat is juist de essentie van zijn hele probleem. En dat als de oplossing echt zo kinderlijk simpel zou zijn, hij dat wel had gedaan in de voorgaande 17 jaren toen zijn toenmalige vriendinnen huilend op de bank zaten.
En wanneer ik dat tegen hem zeg, zie ik aan zijn blik dat hij het inziet.. En is hij ook wel eerlijk. Maar binnen de kortste keren heeft hij weer die andere interne dialoog in zijn hoofd, die wel schade wil beperken, maar toch vooral niet met al te ingrijpende en beperkende maatregelen.
Ik zie hem worstelen. De drugs uit het verleden ben ik niet bang voor. De drank des temeer. Ik ben zo gek op hem en ik wil m zo graag helpen, maar ook trouw blijven aan mezelf. Ik worstel ook. Ik geloof dat hij oprecht wil veranderen. Ik zie en hoor dat hij eerlijk is, ook over momenten dat het misging, de dingen die hij makkelijk had kunnen verzwijgen.
Zucht.
Dus nu?
Ik kan het niet over mijn hart verkrijgen om nu weg te lopen. Ik wil 'm de kans geven zijn plan B in werking te stellen.
Maar hoe ziet plan B eruit? Als hij niet drinkt, is hij ontzettend vastberaden en twijfelt geen seconde. Al mist hij het wel bij gelegenheden dat hij normaal zou drinken.. maar dat gaat 'm nog vrij makkelijk af. Hij knapt dan ook op, slaapt beter, voelt zich beter, sporten gaat beter.. Maar ja... dat NOOOOIT meer drinken hè..
En zodra hij start, gaat t mis. Tenminste, na een paar biertjes verdwijnt zijn zelfdiscipline -uiteraard- als sneeuw voor de zon..
Dus wat is dan een goed plan? Iets waar we allebei mee uit de voeten kunnen?
Ikzelf zou graag willen:
ma-di-wo : 0
do: max 3
vr: max 4
za: max 6 (mits over een middag/avond uitgesmeert)
zo: max 3
Dit is niet wat ik zelf drink (zou t niet eens kunnen), maar hier kan ik wel mee leven. Ik hoop zijn lever ook. Maar hij heeft een leven met veel drinkende mensen om zich heen, komt op de voetbal en andere gelegenheden waar flink gedronken wordt.. Dus vooruit..
Maar ja, die max 6 ( en misschien max 4) kan hij helemaal niet! Want dat tellen he..
Dus wanneer dat geen optie is, kom je vanzelf uit op do t/m zo max 3.
Maar da's ook wel weer sneu.. beetje jezelf pesten als je met vriendengroep naar de voetbal gaat, nog even gaat bowlen, hapje eten en even naar de kroeg. 3?! Succes!
Koningsdag.. 3? Je voetbalclub kampioen sinds 8 jaar.. 3 biertjes?
Ja?
Want je hebt nou eenmaal een drankprobleem?
We piekeren ons suf. Als ik erbij ben, gaat t drinken stukken beter (als in 'minder', ik kan namelijk prima tellen) maar ik kan niet de rest van zijn leven als een soort waakhond mee. Willen we allebei niet. Een keer stok achter de deur/reminder zijn, vind ik overigens niet zo erg..
Momenteel zijn we aan het brainstormen over het inzetten van kaarten.
ma-di-wo: niets.
do-vr-za-zo: t/m 3 biertjes mag, geen kaart nodig.
Wil je meer drinken?
2 rode kaarten te besteden per maand, 4 gele.
Gele kaart: .......
Rode kaart is: drinken zonder tellen, maar wel 'zo min mogelijk' Vooraf inplannen op kalender.
Gele kaart komen we niet helemaal uit, want heb je aan 'max 6' afspraak als je je daar toch niet aan gaat/kan houden..
En dat dat 'niet tellen' bij een rode kaart gaat lukken twijfel ik niet aan, maar hoe lang hij dat 'zo min mogelijk' volhoudt, is ook nog maar de vraag.
Ik wil best water bij de wijn doen t.a.v. mijn strenge eisen, als het maar een plan oplevert wat op de lange termijn ook lukt. Drank (wel drinken, met mate drinken, niet drinken) zal toch altijd een rol spelen... Dus ik wilt iets wat duidelijk is, vol te houden en grenzen zonder rek erop.
Die rode kaarten vinden we eigenlijk allebei idioot, maar wat moet je anders op zulke dagen? Een maximum afspreken is toch zinloos... dus als hij zich dan tweemaal per maand een stuk in zijn kraag wil drinken.. Dan weet ik het vantevoren en dan zoekt hij het maar uit. 't heeft zo weinig zin om dingen af te spreken die je niet na kunt komen... Ik heb geen idee wat ik hier in de praktijk van vind, maar we gaan een plan B maken, een tijdje uitproberen en dan eens bespreken of het te doen is.
Wie heeft er ervaring? Wat werkte wel/niet voor jou/jullie?
Als je mijn verhaal leest; wat zouden jullie acceptabel vinden? Wat zouden jullie proberen?
Heel erg bedankt voor het lezen van lange verhaal, en alvast bedankt voor het meedenken.
Ik zit echt enorm om advies verlegen van andere vrouwen, met of zonder ervaring met alcohol plannen
dinsdag 26 april 2016 om 16:24
TO: Dat je verkering hebt met een zware alloholist moet je zelf weten. Ik vind het zelf wel bijzonder zorgelijk dat je nergens in gaat op de consequentie die deze situatie op je kinderen heeft. Je kinderen hebben je meer nodig dat een volwassen man die al 17 jaar een verslaving heeft.
Crosspost met die van TO.
TO: ik vind 2,5 jaar nog best kort, ook (juist!) voor kinderen. Ik denk ook, dat kinderen gebaat zijn aan een stabiele omgeving (zeker na een scheiding) en dat deze meneer dat niet aan jullie kan bieden.
Crosspost met die van TO.
TO: ik vind 2,5 jaar nog best kort, ook (juist!) voor kinderen. Ik denk ook, dat kinderen gebaat zijn aan een stabiele omgeving (zeker na een scheiding) en dat deze meneer dat niet aan jullie kan bieden.
dinsdag 26 april 2016 om 16:26
quote:Sapsorrow schreef op 26 april 2016 @ 16:21:
[...]
Gevaarlijk nog wel. Mensen doen gewoon wat ze zelf willen doen hoor, newsflash! Eerlijk gezegd, probeer ik met mijn post To te prikkelen tot nadenken. Dat kan ook nog he. Ik ben geen voorstander van relaties hebben met zware alcoholisten. Maar bedankt voor de eer, ik heb niet het idee dat ik veel invloed heb op To's leven, maar goed. Meestal als mensen beslissingen maken, doen ze dat niet op basis van wat 1 persoon op internet zegt en als ze dat wel doen, hebben ze meer hulp nodig dan ze toegeven. Tja daar kan ik ook niks aan doen.
1 keer 'wat dapper van je' en 'volg je hart'
Weegt veel zwaarder dan 100 keer 'stop ermee'
Want vrouwen zoals TO willen niet stoppen. En uiteindelijk zijn de kinderen de dupe. Nu nog niet, maar dat komt vanzelf als de grenzen worden verlegd.
Dus nee, ook op internet geef je dit niet als advies.
[...]
Gevaarlijk nog wel. Mensen doen gewoon wat ze zelf willen doen hoor, newsflash! Eerlijk gezegd, probeer ik met mijn post To te prikkelen tot nadenken. Dat kan ook nog he. Ik ben geen voorstander van relaties hebben met zware alcoholisten. Maar bedankt voor de eer, ik heb niet het idee dat ik veel invloed heb op To's leven, maar goed. Meestal als mensen beslissingen maken, doen ze dat niet op basis van wat 1 persoon op internet zegt en als ze dat wel doen, hebben ze meer hulp nodig dan ze toegeven. Tja daar kan ik ook niks aan doen.
1 keer 'wat dapper van je' en 'volg je hart'
Weegt veel zwaarder dan 100 keer 'stop ermee'
Want vrouwen zoals TO willen niet stoppen. En uiteindelijk zijn de kinderen de dupe. Nu nog niet, maar dat komt vanzelf als de grenzen worden verlegd.
Dus nee, ook op internet geef je dit niet als advies.
dinsdag 26 april 2016 om 16:27
dinsdag 26 april 2016 om 16:27
quote:Zsaja schreef op 26 april 2016 @ 16:22:
@ Dekenau,
rustig aan.
Ik kan niet op alles tegelijk reageren.
Het is erg kort door de bocht om dan direct te concluderen dat mijn kinderen om die reden een ondergeschikte rol zouden spelen. Ik proef in je reacties dat het lot van (mijn) kinderen je erg aan het hart gaat. Miss omdat je zelf kinderen hebt, of kind was met een volwassene in je omgeving die de boel niet op orde had.
Maar als je zelf moeder bent, weet je dat een klein verwijt naar mijn kant tav mijn moederliefde, 10 keer harder aan komt dan jij wellicht bedoelt.
Je zorgen zijn terecht, je verwijt niet. Je weet niet welke offers ik heb gebracht voor mijn kinderen en hoe ik ben als moeder. Laten we het on-topic houden verder.
Ik kom overigens niet 'net uit een scheiding' zoals iemand opmerkte. Dat is al 2,5 jaar geleden. Mijn kindjes doen het prima, EN JA, dat wil IK OOK graag zo houden.
Ik vind dit wel "net uit een scheiding".
En ja, ik ben zelf moeder.
@ Dekenau,
rustig aan.
Ik kan niet op alles tegelijk reageren.
Het is erg kort door de bocht om dan direct te concluderen dat mijn kinderen om die reden een ondergeschikte rol zouden spelen. Ik proef in je reacties dat het lot van (mijn) kinderen je erg aan het hart gaat. Miss omdat je zelf kinderen hebt, of kind was met een volwassene in je omgeving die de boel niet op orde had.
Maar als je zelf moeder bent, weet je dat een klein verwijt naar mijn kant tav mijn moederliefde, 10 keer harder aan komt dan jij wellicht bedoelt.
Je zorgen zijn terecht, je verwijt niet. Je weet niet welke offers ik heb gebracht voor mijn kinderen en hoe ik ben als moeder. Laten we het on-topic houden verder.
Ik kom overigens niet 'net uit een scheiding' zoals iemand opmerkte. Dat is al 2,5 jaar geleden. Mijn kindjes doen het prima, EN JA, dat wil IK OOK graag zo houden.
Ik vind dit wel "net uit een scheiding".
En ja, ik ben zelf moeder.
dinsdag 26 april 2016 om 16:27
quote:iemand_anders schreef op 26 april 2016 @ 16:22:
[...]
Van harte eens!O ja? Denk je nu echt dat je veel invloed hebt op de mensen die hier posten? Want dan denk ik dat je niet erg realistisch bent. Sowieso, wie luistert er nu naar mij? Een van de forumgekkies. Kijk maar naar mijn avatar, ik spoor niet hoor. Dat weet jij allang en To komt daar ook snel genoeg achter hoor. Maak je vooral geen zorgen. To kan ook loepen en dan ziet ze meteen wat voor idioot ik ben.
[...]
Van harte eens!O ja? Denk je nu echt dat je veel invloed hebt op de mensen die hier posten? Want dan denk ik dat je niet erg realistisch bent. Sowieso, wie luistert er nu naar mij? Een van de forumgekkies. Kijk maar naar mijn avatar, ik spoor niet hoor. Dat weet jij allang en To komt daar ook snel genoeg achter hoor. Maak je vooral geen zorgen. To kan ook loepen en dan ziet ze meteen wat voor idioot ik ben.
When the power of love is greater than the love of power, the world will know peace. -Bob Marley-
dinsdag 26 april 2016 om 16:30
Toch wil ik even een ander geluid laten horen. Ik denk wel degelijk dat jouw vriend als hij echt wil definitief kan stoppen of een heel stuk minderen. Hij zal best dan een keer een fout maken, maar het kan ook structureel beter gaan.
TO ik vind ook dat jouw vriend veel drinkt en dan voornamelijk in aantal dagen.
Ik schrik niet van het aantal per dag (gemiddeld 10 glazen per avond), ik ken wel meer mensen die zoveel drinken.
Zou het niet werken als hij maar 1x in de week zoveel drinkt en de rest van de avonden het afkapt op 3?
Zolang jouw kinderen deze vriend niet in het weekend zien zal de impact op hun meevallen.
Hoe hangen zijn schulden samen met de drank? Die relatie snap ik op het eerste gezicht niet.
TO ik vind ook dat jouw vriend veel drinkt en dan voornamelijk in aantal dagen.
Ik schrik niet van het aantal per dag (gemiddeld 10 glazen per avond), ik ken wel meer mensen die zoveel drinken.
Zou het niet werken als hij maar 1x in de week zoveel drinkt en de rest van de avonden het afkapt op 3?
Zolang jouw kinderen deze vriend niet in het weekend zien zal de impact op hun meevallen.
Hoe hangen zijn schulden samen met de drank? Die relatie snap ik op het eerste gezicht niet.
dinsdag 26 april 2016 om 16:31
quote:Zsaja schreef op 26 april 2016 @ 16:14:
@ Doreia:
't zijn niet zozeer zijn eigen verhalen, maar die uit zijn omgeving (ouders, vrienden). Hij maakt zelf over ja, er zijn geen schuldeisers.
Hij is niet 'weer' begonnen. In die 17 jaar heeft hij geen stop-poging gedaan. Na die drie maanden is hij gaan drinken, omdat hij vooraf (ook tegen omgeving) had gezegd dat hij een 3 maanden stop zou inlassen. Wat hij dus ook deed. Dat was geen 'zwak momentje'
Hij krijgt zijn rijbewijs terug omdat hij voldoet aan de eisen die volgens het traject worden gesteld.
En nee, ik vind het niet 'knap' Ik probeer wat te nuanceren en geef hem daardoor wat krediet, itt tot iemand die gewoon door zou gaan met wat hij altijd al deed.
Waarom denk jij dat hij nu voor het allereerst aan het proberen is echt te stoppen?
Tja.. ook ik geef geen enkele garantie. 't is wel voor het eerst dat hij hulpverlening ingaat, dat hij toegeeft een probleem te hebben en er uberhaupt over praat.
Ik heb niet het romantische idee dat hij 'voor mij' wel gaat veranderen.
Er zijn schulden, dús er zijn schuldeisers.
Hij is 37 en drinkt al 17 jaar. Bijna zijn hele volwassen leven is hij een problematische drinker. Als hij nu op de goede weg zit om van de alcohol af te komen, duurt het nog járen voor hij van zijn probleem af is. En hij kan de rest van zijn leven geen alcohol meer drinken. Wil je dat echt voor jezelf en je kinderen? Jullie kunnen de komende jaren geen relatie opbouwen. Niet samenwonen, geen (intensief) contact met jouw kinderen en geen kinderen van jullie (als je dat al zou willen, dat weet ik natuurlijk niet). Als je bij deze man blijft, heb je de komende jaren te maken met een verslaafde man die druk bezig is met zijn hulptraject. En dan weet je nog niet hoe hij daaruit gaat komen. Hoe gaat hij om met het feit dat hij nooit meer mag drinken? Kan hij daar wel mee omgaan? Heeft hij vrienden die daarmee kunnen omgaan? Vind jij hem dan nog wel leuk?
@ Doreia:
't zijn niet zozeer zijn eigen verhalen, maar die uit zijn omgeving (ouders, vrienden). Hij maakt zelf over ja, er zijn geen schuldeisers.
Hij is niet 'weer' begonnen. In die 17 jaar heeft hij geen stop-poging gedaan. Na die drie maanden is hij gaan drinken, omdat hij vooraf (ook tegen omgeving) had gezegd dat hij een 3 maanden stop zou inlassen. Wat hij dus ook deed. Dat was geen 'zwak momentje'
Hij krijgt zijn rijbewijs terug omdat hij voldoet aan de eisen die volgens het traject worden gesteld.
En nee, ik vind het niet 'knap' Ik probeer wat te nuanceren en geef hem daardoor wat krediet, itt tot iemand die gewoon door zou gaan met wat hij altijd al deed.
Waarom denk jij dat hij nu voor het allereerst aan het proberen is echt te stoppen?
Tja.. ook ik geef geen enkele garantie. 't is wel voor het eerst dat hij hulpverlening ingaat, dat hij toegeeft een probleem te hebben en er uberhaupt over praat.
Ik heb niet het romantische idee dat hij 'voor mij' wel gaat veranderen.
Er zijn schulden, dús er zijn schuldeisers.
Hij is 37 en drinkt al 17 jaar. Bijna zijn hele volwassen leven is hij een problematische drinker. Als hij nu op de goede weg zit om van de alcohol af te komen, duurt het nog járen voor hij van zijn probleem af is. En hij kan de rest van zijn leven geen alcohol meer drinken. Wil je dat echt voor jezelf en je kinderen? Jullie kunnen de komende jaren geen relatie opbouwen. Niet samenwonen, geen (intensief) contact met jouw kinderen en geen kinderen van jullie (als je dat al zou willen, dat weet ik natuurlijk niet). Als je bij deze man blijft, heb je de komende jaren te maken met een verslaafde man die druk bezig is met zijn hulptraject. En dan weet je nog niet hoe hij daaruit gaat komen. Hoe gaat hij om met het feit dat hij nooit meer mag drinken? Kan hij daar wel mee omgaan? Heeft hij vrienden die daarmee kunnen omgaan? Vind jij hem dan nog wel leuk?
dinsdag 26 april 2016 om 16:34
quote:Zsaja schreef op 26 april 2016 @ 16:27:
@ Doreia,
ik wil hier geen impulsief antwoord op geven, ik moet daar over nadenken.
Ik kan door jullie reacties iig een heel wat betere inschatting maken van mijn mate van bedrijfsblindheid (ernstig, dus) en daardoor mijn grens (tot hier, niet verder) bepalen.
Ik ben ook een ras redster. Ben er ook al een keer aan onderdoor gegaan. Alleen toen zonder kinderen erbij om te kunnen beschadigen. Ik zie dus wat je aan het doen bent en ik heb indertijd hetzelfde gedaan. Als hij maar van zijn probleem af kwam, konden we het samen heerlijk hebben. Prees hem ook voor de kleinere dingen, de onbenullige dingen. Maar het Grote Probleem, daar aaide ik maar omheen en vergoelijkte ik aan alle kanten. En schoof mijn grenzen steeds verder op. Tot het niet meer ging. En toen was ik 4 jaar van mijn leven kwijt door hem. En nu, 10 jaar later, is het nog steeds hetzelfde bij hem.
Het zou doodzonde zijn als je eigen redderssyndroom ervoor zorgt dat je bij iemand blijft die het niet waard is. Zet je redderssyndroom liever in op je kinderen, zodat zij een prachtige start in het leven hebben. Hij redt zich wel, met of zonder jou. En als het over 3 jaar goed is gegaan, probeer het dan misschien nog eens samen. Maar jij bent veel te betrokken om hem tot hulp te zijn.
@ Doreia,
ik wil hier geen impulsief antwoord op geven, ik moet daar over nadenken.
Ik kan door jullie reacties iig een heel wat betere inschatting maken van mijn mate van bedrijfsblindheid (ernstig, dus) en daardoor mijn grens (tot hier, niet verder) bepalen.
Ik ben ook een ras redster. Ben er ook al een keer aan onderdoor gegaan. Alleen toen zonder kinderen erbij om te kunnen beschadigen. Ik zie dus wat je aan het doen bent en ik heb indertijd hetzelfde gedaan. Als hij maar van zijn probleem af kwam, konden we het samen heerlijk hebben. Prees hem ook voor de kleinere dingen, de onbenullige dingen. Maar het Grote Probleem, daar aaide ik maar omheen en vergoelijkte ik aan alle kanten. En schoof mijn grenzen steeds verder op. Tot het niet meer ging. En toen was ik 4 jaar van mijn leven kwijt door hem. En nu, 10 jaar later, is het nog steeds hetzelfde bij hem.
Het zou doodzonde zijn als je eigen redderssyndroom ervoor zorgt dat je bij iemand blijft die het niet waard is. Zet je redderssyndroom liever in op je kinderen, zodat zij een prachtige start in het leven hebben. Hij redt zich wel, met of zonder jou. En als het over 3 jaar goed is gegaan, probeer het dan misschien nog eens samen. Maar jij bent veel te betrokken om hem tot hulp te zijn.
dinsdag 26 april 2016 om 16:34
@ Sapsorrow,Knuffelheks, DeKenau
Ik twijfel niet aan jullie goede bedoelingen. Dit is een forum, iedereen reageert vanuit eigen ervaring en beleving en zienswijze. HEt heeft niet zoveel zin elkaar daar op aan te vallen.
Wanneer je van mening bent dat ik alleen maar aanneem wat ik graag wil horen, had je je post wel achterwege kunnen laten wanneer je het gevoel hebt dat hij niet aansluit bij mijn visie.
Toch reageer je. En dat vind ik prettig, het prikkelt me en werpt ander licht op de zaak.
2,5 jaar is inderdaad niet lang, dat suggereer ik niet. Wilde alleen even ophelderen dat ik onder 'pas' wat recenter versta.
Jullie zorgen zijn terecht, maar nogmaals: jullie hebben ook niet meer info dan in OP. Dat is te weinig om te oordelen. Er is nog niets aan de hand, en de het feit dat ik dat graag zo wil houden, is de reden van mijn openhartige post.
Ik twijfel niet aan jullie goede bedoelingen. Dit is een forum, iedereen reageert vanuit eigen ervaring en beleving en zienswijze. HEt heeft niet zoveel zin elkaar daar op aan te vallen.
Wanneer je van mening bent dat ik alleen maar aanneem wat ik graag wil horen, had je je post wel achterwege kunnen laten wanneer je het gevoel hebt dat hij niet aansluit bij mijn visie.
Toch reageer je. En dat vind ik prettig, het prikkelt me en werpt ander licht op de zaak.
2,5 jaar is inderdaad niet lang, dat suggereer ik niet. Wilde alleen even ophelderen dat ik onder 'pas' wat recenter versta.
Jullie zorgen zijn terecht, maar nogmaals: jullie hebben ook niet meer info dan in OP. Dat is te weinig om te oordelen. Er is nog niets aan de hand, en de het feit dat ik dat graag zo wil houden, is de reden van mijn openhartige post.
dinsdag 26 april 2016 om 16:35
quote:Rhiannon1986 schreef op 26 april 2016 @ 16:30:
Toch wil ik even een ander geluid laten horen. Ik denk wel degelijk dat jouw vriend als hij echt wil definitief kan stoppen of een heel stuk minderen. Hij zal best dan een keer een fout maken, maar het kan ook structureel beter gaan.
TO ik vind ook dat jouw vriend veel drinkt en dan voornamelijk in aantal dagen.
Ik schrik niet van het aantal per dag (gemiddeld 10 glazen per avond), ik ken wel meer mensen die zoveel drinken.
Zou het niet werken als hij maar 1x in de week zoveel drinkt en de rest van de avonden het afkapt op 3? TO schrijft dat het juist na een paar biertjes verkeerd gaat. Het verbaast me dan ook dat hij een drankschema wil opstellen en dat TO gelooft dat dit werkt.
Toch wil ik even een ander geluid laten horen. Ik denk wel degelijk dat jouw vriend als hij echt wil definitief kan stoppen of een heel stuk minderen. Hij zal best dan een keer een fout maken, maar het kan ook structureel beter gaan.
TO ik vind ook dat jouw vriend veel drinkt en dan voornamelijk in aantal dagen.
Ik schrik niet van het aantal per dag (gemiddeld 10 glazen per avond), ik ken wel meer mensen die zoveel drinken.
Zou het niet werken als hij maar 1x in de week zoveel drinkt en de rest van de avonden het afkapt op 3? TO schrijft dat het juist na een paar biertjes verkeerd gaat. Het verbaast me dan ook dat hij een drankschema wil opstellen en dat TO gelooft dat dit werkt.
dinsdag 26 april 2016 om 16:35
quote:Zsaja schreef op 26 april 2016 @ 16:22:
@ Dekenau,
rustig aan.
Ik kan niet op alles tegelijk reageren.
Het is erg kort door de bocht om dan direct te concluderen dat mijn kinderen om die reden een ondergeschikte rol zouden spelen. Ik proef in je reacties dat het lot van (mijn) kinderen je erg aan het hart gaat. Miss omdat je zelf kinderen hebt, of kind was met een volwassene in je omgeving die de boel niet op orde had.
Maar als je zelf moeder bent, weet je dat een klein verwijt naar mijn kant tav mijn moederliefde, 10 keer harder aan komt dan jij wellicht bedoelt.
Je zorgen zijn terecht, je verwijt niet. Je weet niet welke offers ik heb gebracht voor mijn kinderen en hoe ik ben als moeder. Laten we het on-topic houden verder.
Ik kom overigens niet 'net uit een scheiding' zoals iemand opmerkte. Dat is al 2,5 jaar geleden. Mijn kindjes doen het prima, EN JA, dat wil IK OOK graag zo houden.
Ik geloof best dat je veel voor je kinderen over hebt en een prima moeder voor ze bent.
Feit is dat ze wél al een scheiding hebben moeten doormaken en dat hun moeder nu op het punt staat om het serieus aan te leggen met een alcoholist. Dat kan in jouw eigen tijd, buiten je huis en kinderen om zijn, maar je dóet het wel. Zo'n relatie is niet goed voor jou en daarom dus ook niet voor je kinderen, snap je? Dat is wat mensen jou hier duidelijk proberen te maken.
Waarom niet wachten tot hij nuchter is en de behandeling heeft afgerond? Dat lijkt me al risicovol genoeg.
Ik heb overigens nul ervaring met verslaving, maar hier zijn de alarmbellen zo duidelijk, dat grijpt me inderdaad aan. Omdat je in je posts overkomt als een vrouw die de zorgen van een man wil overnemen en oplossen. En dat is (voor jezelf en kinderen) een gevaarlijke eigenschap.
@ Dekenau,
rustig aan.
Ik kan niet op alles tegelijk reageren.
Het is erg kort door de bocht om dan direct te concluderen dat mijn kinderen om die reden een ondergeschikte rol zouden spelen. Ik proef in je reacties dat het lot van (mijn) kinderen je erg aan het hart gaat. Miss omdat je zelf kinderen hebt, of kind was met een volwassene in je omgeving die de boel niet op orde had.
Maar als je zelf moeder bent, weet je dat een klein verwijt naar mijn kant tav mijn moederliefde, 10 keer harder aan komt dan jij wellicht bedoelt.
Je zorgen zijn terecht, je verwijt niet. Je weet niet welke offers ik heb gebracht voor mijn kinderen en hoe ik ben als moeder. Laten we het on-topic houden verder.
Ik kom overigens niet 'net uit een scheiding' zoals iemand opmerkte. Dat is al 2,5 jaar geleden. Mijn kindjes doen het prima, EN JA, dat wil IK OOK graag zo houden.
Ik geloof best dat je veel voor je kinderen over hebt en een prima moeder voor ze bent.
Feit is dat ze wél al een scheiding hebben moeten doormaken en dat hun moeder nu op het punt staat om het serieus aan te leggen met een alcoholist. Dat kan in jouw eigen tijd, buiten je huis en kinderen om zijn, maar je dóet het wel. Zo'n relatie is niet goed voor jou en daarom dus ook niet voor je kinderen, snap je? Dat is wat mensen jou hier duidelijk proberen te maken.
Waarom niet wachten tot hij nuchter is en de behandeling heeft afgerond? Dat lijkt me al risicovol genoeg.
Ik heb overigens nul ervaring met verslaving, maar hier zijn de alarmbellen zo duidelijk, dat grijpt me inderdaad aan. Omdat je in je posts overkomt als een vrouw die de zorgen van een man wil overnemen en oplossen. En dat is (voor jezelf en kinderen) een gevaarlijke eigenschap.
dinsdag 26 april 2016 om 16:35
quote:Rhiannon1986 schreef op 26 april 2016 @ 16:30:
Toch wil ik even een ander geluid laten horen. Ik denk wel degelijk dat jouw vriend als hij echt wil definitief kan stoppen of een heel stuk minderen. Hij zal best dan een keer een fout maken, maar het kan ook structureel beter gaan.
Ja, alles kan De kans dat het fout gaat, is echter groot, dat heeft de vriend van TO al laten zien.
TO ik vind ook dat jouw vriend veel drinkt en dan voornamelijk in aantal dagen.
Ik schrik niet van het aantal per dag (gemiddeld 10 glazen per avond), ik ken wel meer mensen die zoveel drinken.
Meer mensen doen het, DUS is het geen probleem? Wat een absurd argument. Tien glazen is heel veel. Het is slecht voor je gezondheid en je reactievermogen is ook danig afgenomen. Er zijn vast nog veel meer gevolgen van het drinken van 10 glazen alcohol, ga maar eens googlelen of vraag het eens aan een arts.
Zou het niet werken als hij maar 1x in de week zoveel drinkt en de rest van de avonden het afkapt op 3?
Zolang jouw kinderen deze vriend niet in het weekend zien zal de impact op hun meevallen.
Dus de relatie staat on-hold. Ook gezellig. Handig als je een toekomst wilt opbouwen. En ook al komen de kinderen niet direct met hem in aanraking, ze gaan hier, als het te lang duurt, ongetwijfeld iets van meekrijgen.
Hoe hangen zijn schulden samen met de drank? Die relatie snap ik op het eerste gezicht niet.Dat lijkt me nou niet zo heel moeilijk te verzinnen?
Sorry, volgens mij heb je echt geen flauw benul van alcohol en verslaving.
Toch wil ik even een ander geluid laten horen. Ik denk wel degelijk dat jouw vriend als hij echt wil definitief kan stoppen of een heel stuk minderen. Hij zal best dan een keer een fout maken, maar het kan ook structureel beter gaan.
Ja, alles kan De kans dat het fout gaat, is echter groot, dat heeft de vriend van TO al laten zien.
TO ik vind ook dat jouw vriend veel drinkt en dan voornamelijk in aantal dagen.
Ik schrik niet van het aantal per dag (gemiddeld 10 glazen per avond), ik ken wel meer mensen die zoveel drinken.
Meer mensen doen het, DUS is het geen probleem? Wat een absurd argument. Tien glazen is heel veel. Het is slecht voor je gezondheid en je reactievermogen is ook danig afgenomen. Er zijn vast nog veel meer gevolgen van het drinken van 10 glazen alcohol, ga maar eens googlelen of vraag het eens aan een arts.
Zou het niet werken als hij maar 1x in de week zoveel drinkt en de rest van de avonden het afkapt op 3?
Zolang jouw kinderen deze vriend niet in het weekend zien zal de impact op hun meevallen.
Dus de relatie staat on-hold. Ook gezellig. Handig als je een toekomst wilt opbouwen. En ook al komen de kinderen niet direct met hem in aanraking, ze gaan hier, als het te lang duurt, ongetwijfeld iets van meekrijgen.
Hoe hangen zijn schulden samen met de drank? Die relatie snap ik op het eerste gezicht niet.Dat lijkt me nou niet zo heel moeilijk te verzinnen?
Sorry, volgens mij heb je echt geen flauw benul van alcohol en verslaving.
dinsdag 26 april 2016 om 16:40
@Aureel, hou je oordelen even voor je.
Ik ben opgegroeid in een familie van alcoholisten (inclusief vader en moeder) kan ik met de kennis van nu zeggen.
Echter wel hoogfunctionerende alcholisten om het zo maar te noemen. De meesten hebben een baan, melden zich nooit ziek etc. De meesten dronken 1x in de week 10 glazen of meer. En in veel omgevingen is 10 glazen helaas "normaal", ik noem maar wat: studenten, voetbal/hockeyteams, dat zijn echt niet allemaal mensen met andere problemen.
Ik ben opgegroeid in een familie van alcoholisten (inclusief vader en moeder) kan ik met de kennis van nu zeggen.
Echter wel hoogfunctionerende alcholisten om het zo maar te noemen. De meesten hebben een baan, melden zich nooit ziek etc. De meesten dronken 1x in de week 10 glazen of meer. En in veel omgevingen is 10 glazen helaas "normaal", ik noem maar wat: studenten, voetbal/hockeyteams, dat zijn echt niet allemaal mensen met andere problemen.
dinsdag 26 april 2016 om 16:44
@ DeKenau;
bedankt voor de nuancering. Misschien heb je inderdaad wel gelijk.
Ik moet hier echt even goed over nadenken. Ze krijgen inderdaad niets mee nu. Ik geloof oprecht dat er aan mij niets is te merken, en mijn vriend zien ze nooit met bier (hij drinkt nog maar 3 weken) Maar dat punt komt wel, ik kan het niet blijvend gescheiden houden.
Manman.. krijg hier koppijn van.
Ik moet al deze info even op een rijtje gaan zetten, ik spar voor het eerst in 3 maanden met iemand anders dan mijn vriend. Da's nogal omschakelen.
bedankt voor de nuancering. Misschien heb je inderdaad wel gelijk.
Ik moet hier echt even goed over nadenken. Ze krijgen inderdaad niets mee nu. Ik geloof oprecht dat er aan mij niets is te merken, en mijn vriend zien ze nooit met bier (hij drinkt nog maar 3 weken) Maar dat punt komt wel, ik kan het niet blijvend gescheiden houden.
Manman.. krijg hier koppijn van.
Ik moet al deze info even op een rijtje gaan zetten, ik spar voor het eerst in 3 maanden met iemand anders dan mijn vriend. Da's nogal omschakelen.
dinsdag 26 april 2016 om 16:45
quote:Rhiannon1986 schreef op 26 april 2016 @ 16:40:
@Aureel, hou je oordelen even voor je.
Ik ben opgegroeid in een familie van alcoholisten (inclusief vader en moeder) kan ik met de kennis van nu zeggen.
Echter wel hoogfunctionerende alcholisten om het zo maar te noemen. De meesten hebben een baan, melden zich nooit ziek etc. De meesten dronken 1x in de week 10 glazen of meer. En in veel omgevingen is 10 glazen helaas "normaal", ik noem maar wat: studenten, voetbal/hockeyteams, dat zijn echt niet allemaal mensen met andere problemen.
Ik lees in de OP dat 15-20 glazen ook regelmatig voorkomt. En de zaterdag waarvan ze niet eens weet hoeveel.
Dat zijn hele andere aantallen dan een keer in de week tien glazen.
Jouw ouders ook schulden, rijontzsggen, kroegverbod, verbroken relaties door de drank?
Ik geloof er niks van.
@Aureel, hou je oordelen even voor je.
Ik ben opgegroeid in een familie van alcoholisten (inclusief vader en moeder) kan ik met de kennis van nu zeggen.
Echter wel hoogfunctionerende alcholisten om het zo maar te noemen. De meesten hebben een baan, melden zich nooit ziek etc. De meesten dronken 1x in de week 10 glazen of meer. En in veel omgevingen is 10 glazen helaas "normaal", ik noem maar wat: studenten, voetbal/hockeyteams, dat zijn echt niet allemaal mensen met andere problemen.
Ik lees in de OP dat 15-20 glazen ook regelmatig voorkomt. En de zaterdag waarvan ze niet eens weet hoeveel.
Dat zijn hele andere aantallen dan een keer in de week tien glazen.
Jouw ouders ook schulden, rijontzsggen, kroegverbod, verbroken relaties door de drank?
Ik geloof er niks van.
dinsdag 26 april 2016 om 16:48
quote:Zsaja schreef op 26 april 2016 @ 16:44:
@ DeKenau;
bedankt voor de nuancering. Misschien heb je inderdaad wel gelijk.
Ik moet hier echt even goed over nadenken. Ze krijgen inderdaad niets mee nu. Ik geloof oprecht dat er aan mij niets is te merken, en mijn vriend zien ze nooit met bier (hij drinkt nog maar 3 weken) Maar dat punt komt wel, ik kan het niet blijvend gescheiden houden.Waarom kun je het niet gescheiden houden? Bedenk ook goed wat hierin het best is voor je kinderen.
@ DeKenau;
bedankt voor de nuancering. Misschien heb je inderdaad wel gelijk.
Ik moet hier echt even goed over nadenken. Ze krijgen inderdaad niets mee nu. Ik geloof oprecht dat er aan mij niets is te merken, en mijn vriend zien ze nooit met bier (hij drinkt nog maar 3 weken) Maar dat punt komt wel, ik kan het niet blijvend gescheiden houden.Waarom kun je het niet gescheiden houden? Bedenk ook goed wat hierin het best is voor je kinderen.
dinsdag 26 april 2016 om 16:50
dinsdag 26 april 2016 om 16:51
@ Rhiannon,
zulke ken ik ook.
De betrekkelijk goed functionerende drinkers, klein gezondheidsprobleempje hier en daar... maar gaat al ontzettend lang goed.
Maar deze ken ik ook:
De stiekeme drinkers (een vriend die met flesje bijkeuken ingaat, even snel nieuw flesje naar binnen gieten en met eerste halfvolle flesje weer stoïcijns terug t gezelschap in)
De gestopte drinker (een vriendin aan de anti-abuse medicatie met eens in de 4 maanden een enorme terugval).
De ex drinker, niet gestopt, maar dood (vriend/collega die zich letterlijk dood heeft gedronken)
En de gestopte drinkers ook.
Ken alleen niemand die met succes heeft kunnen minderen
Ikzelf zou geen seconde aarzelen als ik met één druk op de knop t laatste druppeltje alcohol van aarde kon laten verdwijnen. Troep.
Nest waar ik uit kom zijn geen drinkers.. ik ook niet.
zulke ken ik ook.
De betrekkelijk goed functionerende drinkers, klein gezondheidsprobleempje hier en daar... maar gaat al ontzettend lang goed.
Maar deze ken ik ook:
De stiekeme drinkers (een vriend die met flesje bijkeuken ingaat, even snel nieuw flesje naar binnen gieten en met eerste halfvolle flesje weer stoïcijns terug t gezelschap in)
De gestopte drinker (een vriendin aan de anti-abuse medicatie met eens in de 4 maanden een enorme terugval).
De ex drinker, niet gestopt, maar dood (vriend/collega die zich letterlijk dood heeft gedronken)
En de gestopte drinkers ook.
Ken alleen niemand die met succes heeft kunnen minderen
Ikzelf zou geen seconde aarzelen als ik met één druk op de knop t laatste druppeltje alcohol van aarde kon laten verdwijnen. Troep.
Nest waar ik uit kom zijn geen drinkers.. ik ook niet.
dinsdag 26 april 2016 om 16:51
Pak je kids ieders vast onder een andere arm en ren HEEL hard weg.
Je gaat je kinderen toch niet meeslepen in zijn drama.
Als hij langer dan een jaar zijn leven op orde heeft dan mag die je nog wel eens een mailtje sturen. Tot die tijd niet meer naar om kijken.
En dat drankschema? Flikker m in de prullenbak. Daar zijn professionals voor.
Je gaat je kinderen toch niet meeslepen in zijn drama.
Als hij langer dan een jaar zijn leven op orde heeft dan mag die je nog wel eens een mailtje sturen. Tot die tijd niet meer naar om kijken.
En dat drankschema? Flikker m in de prullenbak. Daar zijn professionals voor.
dinsdag 26 april 2016 om 16:53
Sorry hoor, maar een alcoholist in het leven van jou en je kinderen halen omdat je zo verliefd bent... Dan ben je als moeder aardig van het padje af. Opmerkingen over je moederschap komen misschien hard aan en ergens hoop ik dat ook, zodat je die roze bril van je hoofd trekt en je eerst eens aan die kinderen gaat denken en dan aan die vent. Als je zonodig mensen moet redden, red die twee kinderen dan die van jou afhankelijk zijn. Geef je aandacht, tijd en liefde aan hen, in plaats van een totaal instabiel figuur in hun en jouw leven te trekkrn. Waar zit je verstand, echt.
Hallo?!
