Gezondheid
alle pijlers
Drankschema.. Please, help me out
dinsdag 26 april 2016 om 14:54
Beste Viva-ers;
ik heb 4 maanden een relatie met een ontzettende leuke 37-jarige vent met een groot probleem.
Toen ik hem leerde kennen heeft hij al vrij snel het hele verhaal op tafel gelegd:
hij drinkt al zo'n 17 jaar problematisch, wat er ongeveer als volgt uitziet:
ma-di-wo niets,
donderdag 4/5 bier,
vrijdag 8-15 bier,
zaterdag compleet de weg kwijt,
zondag zo'n 8-10 bier.
Globaal. Met nog wat dikke uitschieters hier en daar.
Dit heeft (goh?!) al flink wat problemen opgeleverd. Twee eerdere relaties (8 en 4 jaar) op de klippen gelopen hierdoor. Twee kroegen waar hij niet meer in mag, rijbewijs kwijt en schulden. Problemen met vrienden... en, o ja, hij heeft ook nog een flinke periode cocaïne en speed gebruikt. 't enige wat er niet onder heeft geleden is zijn werk, hij meldt zich ook nooit ziek. Sport verder ook veel, gewoon een hele leuke, sportieve vrolijke kerel.
(Mocht je je afvragen wat voor type ik verder ben; gewoon. Braaf, burgerlijk, gescheiden, twee kindjes, goede baan.. boel op de rit, leuk leven. Geen drugs, nauwelijks alcohol, geen schulden... geen problemen)
Ik ken m van vroeger, toen ik stilletjes verliefd op m was en hij nog geen problemen had.
Toen ik m tegen kwam heeft hij verteld hoe zijn leven was verlopen sinds die tijd. Hij had net 3 maanden een alcohol-stop gehouden en was net weer begonnen met drinken, en de laatste keer drugs was nog wat langer geleden.
Het weer starten met drinken ging direct mis, dus met oud en nieuw zat ik met een zwaar dronken versbakken date opgescheept.
Dikke afknapper en zwaar teleurgesteld wilde ik met het daten stoppen. Hijzelf was ook teleurgesteld en beloofde me actie te ondernemen en zwaarder geschut in te zetten om het tij te keren. Dat wilde hij al eerder, vandaar ook de 3 maanden pauze.
Ik ben gebleven. Onder die voorwaarde dat hij direct weer volledig zou stoppen om eens goed na te gaan denken en met een concreet plan te komen.
Dus stopte hij (en ik, uit solidariteit) weer 3 maanden met drinken, ging langs de huisarts om doorverwezen te worden, gaf voor het eerst toe dat hij inderdaad een dik probleem heeft, praatte er over, maakte een vervolgafspraak om een behandeling in te zetten en ging hiermee van start.
Die 3 maanden had ik de leukste partner die ik me kan wensen. Hij gaf aan alles te willen doen om dit niet kwijt te raken, ook al zou het betekenen dat hij voor de rest van zijn leven niet meer mocht drinken'.
Maar, omdat hij volgens eigen zeggen nooit serieuze pogingen heeft gedaan om 'normaal/gezond' met drank om te gaan en alles altijd heeft gebagatelliseerd, is dit wel een grote stap ineens. Hij wil graag eerst proberen of hij zijn drinkgedrag met afspraken/hulpmiddelen in de hand kan houden. NOOIT meer een biertje, NOOIT meer een wijntje bij het eten vind hij (en ik ook wel) een grote stap en niet voor niets een laatste redmiddel.
Ik stemde (desalniettemin zwaar ongerust) ermee in en vriendlief stelde dus een plan op.
Doel: genieten ipv misbruiken.
Globale opzet:
Maandag: 0
Dinsdag : 0
Woensdag : 0
Donderdag : 2-3 biertjes / wijntjes
Vrijdag ; 3-4 (sterke(re)) biertjes / wijntjes
Zaterdag : 6-8 biertjes, verdeeld over bezoekje vrienden/fam, voetbal en s'avonds wat eten/uitgaan.
Zondag : 4-5 biertjes bij uitgaan, of 3-4 thuis.
(Ik vind 8 nog steeds 'acht'erlijk, maar goed... Wanneer je 's middags om 15.00 begint tot 's nachts.. soit..)
Resultaat: hele plan is een lachertje, zo bleek al in de eerste 3 weekenden sinds het plan van start ging.
Waarom? Na 4 bier kan hij niet meer tellen. Ja, wel tellen, maar dan winnen ineens compleet andere argumenten de tweestrijd in zijn hoofd en wordt de planning ter plekke aangepast naar: 'als ik gewoon normaal doe, komen die aantallen niet meer zo nauw' of: 'dit is ook een speciale gelegenheid, dus dan ligt het anders..' dat soort onzin.
Dus worden het er 12.. of 15.. of 20.
Zelf hinkte hij hevig op twee gedachten/emoties bij dit resultaat. Hij vergelijkt met anderen die ook veel drinken, geeft aan dat het ten opzichte van eerst (toen hij ieder weekend 1 of 2maal finaal de weg kwijt was) een hele verbetering is omdat hij nu geen problemen veroorzaakt, geen gekke dingen doet en normaal thuis komt... tja.
Maar 't volgende moment wordt hij moe van zijn eigen verdedigende argumenten en geeft aan dat het volkomen belachelijk is dat het gebeurt en dat het niet werkt zo.
Ik was dik teleurgesteld, maar niet erg verrast.
Zelf even hevig intern conflict gehad. Op 't punt gestaan de stekker eruit te trekken.. want alle alarmbellen in mijn hoofd gaan af. Maar ben ik dan niet erg snel met de conclusie trekken: dit wordt niets. Ik ben nog nooit zó gek op iemand geweest en we hebben het zó leuk samen. Dat maakt mij erg kwetsbaar, subjectief en bedrijfsblind.. Maar ik wil er echt graag alle moeite voor doen om dit te laten slagen. Punt is alleen: hij moet het doen en ik kan vrij weinig.
Ik ben bang dat wanneer ik (tijdelijk) wegga met de boodschap: ik zie je wel weer als je het op de rit hebt, hij de motivatie ook verliest. En het zweet breekt hem uit als ik zeg dat ik ga, dan begint hij direct weer met 'nee, wacht, ik stop wel helemaal!'
De andere kant is, en dat realiseert hij zich ook wel, dat hij niet uitsluitend voor mij kan veranderen.
Hijzelf wil absoluut veranderen, maar hij hinkt nog op twee gedachten: de ene kant stemt met mij in, de andere kant blijft roepen dat 'hij nu echt inziet dat het anders moet, en hij best met beleid kan drinken door op anderen te letten, rustig aan te doen ipv alles gedachteloos achterover te klokken.. waardoor hij op max 15 eindigt waardoor hij weliswaar lichtelijk dronken is, maar t geen problemen oplevert' Zoiets.
Ikzelf zie hierbij wel degelijk problemen, om te beginnen zijn gezondheid en t feit dat je op een hellend vlak zit en binnen een paar maanden weer wél de weg kwijt bent, maar goed. Dat is wat hij ONTZETTEND graag wil geloven.
Ik denk dat wanneer ik nu 'afdwing' dat hij volgens mijn aantallen gaat drinken, hij dat wel doet, maar wel met de gedachte dat dat is om mij gerust te stellen, want in zijn achterhoofd blijft dat stemmetjes zeggen dat t 'op zijn manier ook best had gekund'. En hoe lang hou je het dan vol, als je zelf niet overtuigd bent van de noodzaak?
t Liefst zou ik willen dat hij gewoon weer keihard op zijn bek gaat met zijn stomme plan (ja, ik wind me erover op) zodat hij proefondervindelijk erachter komt dat dat hele 'met mate en verstand drinken-plan' nou eenmaal geen optie is voor hem, omdat hij simpelweg geen natuurlijke rem (meer)heeft. Dat is juist de essentie van zijn hele probleem. En dat als de oplossing echt zo kinderlijk simpel zou zijn, hij dat wel had gedaan in de voorgaande 17 jaren toen zijn toenmalige vriendinnen huilend op de bank zaten.
En wanneer ik dat tegen hem zeg, zie ik aan zijn blik dat hij het inziet.. En is hij ook wel eerlijk. Maar binnen de kortste keren heeft hij weer die andere interne dialoog in zijn hoofd, die wel schade wil beperken, maar toch vooral niet met al te ingrijpende en beperkende maatregelen.
Ik zie hem worstelen. De drugs uit het verleden ben ik niet bang voor. De drank des temeer. Ik ben zo gek op hem en ik wil m zo graag helpen, maar ook trouw blijven aan mezelf. Ik worstel ook. Ik geloof dat hij oprecht wil veranderen. Ik zie en hoor dat hij eerlijk is, ook over momenten dat het misging, de dingen die hij makkelijk had kunnen verzwijgen.
Zucht.
Dus nu?
Ik kan het niet over mijn hart verkrijgen om nu weg te lopen. Ik wil 'm de kans geven zijn plan B in werking te stellen.
Maar hoe ziet plan B eruit? Als hij niet drinkt, is hij ontzettend vastberaden en twijfelt geen seconde. Al mist hij het wel bij gelegenheden dat hij normaal zou drinken.. maar dat gaat 'm nog vrij makkelijk af. Hij knapt dan ook op, slaapt beter, voelt zich beter, sporten gaat beter.. Maar ja... dat NOOOOIT meer drinken hè..
En zodra hij start, gaat t mis. Tenminste, na een paar biertjes verdwijnt zijn zelfdiscipline -uiteraard- als sneeuw voor de zon..
Dus wat is dan een goed plan? Iets waar we allebei mee uit de voeten kunnen?
Ikzelf zou graag willen:
ma-di-wo : 0
do: max 3
vr: max 4
za: max 6 (mits over een middag/avond uitgesmeert)
zo: max 3
Dit is niet wat ik zelf drink (zou t niet eens kunnen), maar hier kan ik wel mee leven. Ik hoop zijn lever ook. Maar hij heeft een leven met veel drinkende mensen om zich heen, komt op de voetbal en andere gelegenheden waar flink gedronken wordt.. Dus vooruit..
Maar ja, die max 6 ( en misschien max 4) kan hij helemaal niet! Want dat tellen he..
Dus wanneer dat geen optie is, kom je vanzelf uit op do t/m zo max 3.
Maar da's ook wel weer sneu.. beetje jezelf pesten als je met vriendengroep naar de voetbal gaat, nog even gaat bowlen, hapje eten en even naar de kroeg. 3?! Succes!
Koningsdag.. 3? Je voetbalclub kampioen sinds 8 jaar.. 3 biertjes?
Ja?
Want je hebt nou eenmaal een drankprobleem?
We piekeren ons suf. Als ik erbij ben, gaat t drinken stukken beter (als in 'minder', ik kan namelijk prima tellen) maar ik kan niet de rest van zijn leven als een soort waakhond mee. Willen we allebei niet. Een keer stok achter de deur/reminder zijn, vind ik overigens niet zo erg..
Momenteel zijn we aan het brainstormen over het inzetten van kaarten.
ma-di-wo: niets.
do-vr-za-zo: t/m 3 biertjes mag, geen kaart nodig.
Wil je meer drinken?
2 rode kaarten te besteden per maand, 4 gele.
Gele kaart: .......
Rode kaart is: drinken zonder tellen, maar wel 'zo min mogelijk' Vooraf inplannen op kalender.
Gele kaart komen we niet helemaal uit, want heb je aan 'max 6' afspraak als je je daar toch niet aan gaat/kan houden..
En dat dat 'niet tellen' bij een rode kaart gaat lukken twijfel ik niet aan, maar hoe lang hij dat 'zo min mogelijk' volhoudt, is ook nog maar de vraag.
Ik wil best water bij de wijn doen t.a.v. mijn strenge eisen, als het maar een plan oplevert wat op de lange termijn ook lukt. Drank (wel drinken, met mate drinken, niet drinken) zal toch altijd een rol spelen... Dus ik wilt iets wat duidelijk is, vol te houden en grenzen zonder rek erop.
Die rode kaarten vinden we eigenlijk allebei idioot, maar wat moet je anders op zulke dagen? Een maximum afspreken is toch zinloos... dus als hij zich dan tweemaal per maand een stuk in zijn kraag wil drinken.. Dan weet ik het vantevoren en dan zoekt hij het maar uit. 't heeft zo weinig zin om dingen af te spreken die je niet na kunt komen... Ik heb geen idee wat ik hier in de praktijk van vind, maar we gaan een plan B maken, een tijdje uitproberen en dan eens bespreken of het te doen is.
Wie heeft er ervaring? Wat werkte wel/niet voor jou/jullie?
Als je mijn verhaal leest; wat zouden jullie acceptabel vinden? Wat zouden jullie proberen?
Heel erg bedankt voor het lezen van lange verhaal, en alvast bedankt voor het meedenken.
Ik zit echt enorm om advies verlegen van andere vrouwen, met of zonder ervaring met alcohol plannen
ik heb 4 maanden een relatie met een ontzettende leuke 37-jarige vent met een groot probleem.
Toen ik hem leerde kennen heeft hij al vrij snel het hele verhaal op tafel gelegd:
hij drinkt al zo'n 17 jaar problematisch, wat er ongeveer als volgt uitziet:
ma-di-wo niets,
donderdag 4/5 bier,
vrijdag 8-15 bier,
zaterdag compleet de weg kwijt,
zondag zo'n 8-10 bier.
Globaal. Met nog wat dikke uitschieters hier en daar.
Dit heeft (goh?!) al flink wat problemen opgeleverd. Twee eerdere relaties (8 en 4 jaar) op de klippen gelopen hierdoor. Twee kroegen waar hij niet meer in mag, rijbewijs kwijt en schulden. Problemen met vrienden... en, o ja, hij heeft ook nog een flinke periode cocaïne en speed gebruikt. 't enige wat er niet onder heeft geleden is zijn werk, hij meldt zich ook nooit ziek. Sport verder ook veel, gewoon een hele leuke, sportieve vrolijke kerel.
(Mocht je je afvragen wat voor type ik verder ben; gewoon. Braaf, burgerlijk, gescheiden, twee kindjes, goede baan.. boel op de rit, leuk leven. Geen drugs, nauwelijks alcohol, geen schulden... geen problemen)
Ik ken m van vroeger, toen ik stilletjes verliefd op m was en hij nog geen problemen had.
Toen ik m tegen kwam heeft hij verteld hoe zijn leven was verlopen sinds die tijd. Hij had net 3 maanden een alcohol-stop gehouden en was net weer begonnen met drinken, en de laatste keer drugs was nog wat langer geleden.
Het weer starten met drinken ging direct mis, dus met oud en nieuw zat ik met een zwaar dronken versbakken date opgescheept.
Dikke afknapper en zwaar teleurgesteld wilde ik met het daten stoppen. Hijzelf was ook teleurgesteld en beloofde me actie te ondernemen en zwaarder geschut in te zetten om het tij te keren. Dat wilde hij al eerder, vandaar ook de 3 maanden pauze.
Ik ben gebleven. Onder die voorwaarde dat hij direct weer volledig zou stoppen om eens goed na te gaan denken en met een concreet plan te komen.
Dus stopte hij (en ik, uit solidariteit) weer 3 maanden met drinken, ging langs de huisarts om doorverwezen te worden, gaf voor het eerst toe dat hij inderdaad een dik probleem heeft, praatte er over, maakte een vervolgafspraak om een behandeling in te zetten en ging hiermee van start.
Die 3 maanden had ik de leukste partner die ik me kan wensen. Hij gaf aan alles te willen doen om dit niet kwijt te raken, ook al zou het betekenen dat hij voor de rest van zijn leven niet meer mocht drinken'.
Maar, omdat hij volgens eigen zeggen nooit serieuze pogingen heeft gedaan om 'normaal/gezond' met drank om te gaan en alles altijd heeft gebagatelliseerd, is dit wel een grote stap ineens. Hij wil graag eerst proberen of hij zijn drinkgedrag met afspraken/hulpmiddelen in de hand kan houden. NOOIT meer een biertje, NOOIT meer een wijntje bij het eten vind hij (en ik ook wel) een grote stap en niet voor niets een laatste redmiddel.
Ik stemde (desalniettemin zwaar ongerust) ermee in en vriendlief stelde dus een plan op.
Doel: genieten ipv misbruiken.
Globale opzet:
Maandag: 0
Dinsdag : 0
Woensdag : 0
Donderdag : 2-3 biertjes / wijntjes
Vrijdag ; 3-4 (sterke(re)) biertjes / wijntjes
Zaterdag : 6-8 biertjes, verdeeld over bezoekje vrienden/fam, voetbal en s'avonds wat eten/uitgaan.
Zondag : 4-5 biertjes bij uitgaan, of 3-4 thuis.
(Ik vind 8 nog steeds 'acht'erlijk, maar goed... Wanneer je 's middags om 15.00 begint tot 's nachts.. soit..)
Resultaat: hele plan is een lachertje, zo bleek al in de eerste 3 weekenden sinds het plan van start ging.
Waarom? Na 4 bier kan hij niet meer tellen. Ja, wel tellen, maar dan winnen ineens compleet andere argumenten de tweestrijd in zijn hoofd en wordt de planning ter plekke aangepast naar: 'als ik gewoon normaal doe, komen die aantallen niet meer zo nauw' of: 'dit is ook een speciale gelegenheid, dus dan ligt het anders..' dat soort onzin.
Dus worden het er 12.. of 15.. of 20.
Zelf hinkte hij hevig op twee gedachten/emoties bij dit resultaat. Hij vergelijkt met anderen die ook veel drinken, geeft aan dat het ten opzichte van eerst (toen hij ieder weekend 1 of 2maal finaal de weg kwijt was) een hele verbetering is omdat hij nu geen problemen veroorzaakt, geen gekke dingen doet en normaal thuis komt... tja.
Maar 't volgende moment wordt hij moe van zijn eigen verdedigende argumenten en geeft aan dat het volkomen belachelijk is dat het gebeurt en dat het niet werkt zo.
Ik was dik teleurgesteld, maar niet erg verrast.
Zelf even hevig intern conflict gehad. Op 't punt gestaan de stekker eruit te trekken.. want alle alarmbellen in mijn hoofd gaan af. Maar ben ik dan niet erg snel met de conclusie trekken: dit wordt niets. Ik ben nog nooit zó gek op iemand geweest en we hebben het zó leuk samen. Dat maakt mij erg kwetsbaar, subjectief en bedrijfsblind.. Maar ik wil er echt graag alle moeite voor doen om dit te laten slagen. Punt is alleen: hij moet het doen en ik kan vrij weinig.
Ik ben bang dat wanneer ik (tijdelijk) wegga met de boodschap: ik zie je wel weer als je het op de rit hebt, hij de motivatie ook verliest. En het zweet breekt hem uit als ik zeg dat ik ga, dan begint hij direct weer met 'nee, wacht, ik stop wel helemaal!'
De andere kant is, en dat realiseert hij zich ook wel, dat hij niet uitsluitend voor mij kan veranderen.
Hijzelf wil absoluut veranderen, maar hij hinkt nog op twee gedachten: de ene kant stemt met mij in, de andere kant blijft roepen dat 'hij nu echt inziet dat het anders moet, en hij best met beleid kan drinken door op anderen te letten, rustig aan te doen ipv alles gedachteloos achterover te klokken.. waardoor hij op max 15 eindigt waardoor hij weliswaar lichtelijk dronken is, maar t geen problemen oplevert' Zoiets.
Ikzelf zie hierbij wel degelijk problemen, om te beginnen zijn gezondheid en t feit dat je op een hellend vlak zit en binnen een paar maanden weer wél de weg kwijt bent, maar goed. Dat is wat hij ONTZETTEND graag wil geloven.
Ik denk dat wanneer ik nu 'afdwing' dat hij volgens mijn aantallen gaat drinken, hij dat wel doet, maar wel met de gedachte dat dat is om mij gerust te stellen, want in zijn achterhoofd blijft dat stemmetjes zeggen dat t 'op zijn manier ook best had gekund'. En hoe lang hou je het dan vol, als je zelf niet overtuigd bent van de noodzaak?
t Liefst zou ik willen dat hij gewoon weer keihard op zijn bek gaat met zijn stomme plan (ja, ik wind me erover op) zodat hij proefondervindelijk erachter komt dat dat hele 'met mate en verstand drinken-plan' nou eenmaal geen optie is voor hem, omdat hij simpelweg geen natuurlijke rem (meer)heeft. Dat is juist de essentie van zijn hele probleem. En dat als de oplossing echt zo kinderlijk simpel zou zijn, hij dat wel had gedaan in de voorgaande 17 jaren toen zijn toenmalige vriendinnen huilend op de bank zaten.
En wanneer ik dat tegen hem zeg, zie ik aan zijn blik dat hij het inziet.. En is hij ook wel eerlijk. Maar binnen de kortste keren heeft hij weer die andere interne dialoog in zijn hoofd, die wel schade wil beperken, maar toch vooral niet met al te ingrijpende en beperkende maatregelen.
Ik zie hem worstelen. De drugs uit het verleden ben ik niet bang voor. De drank des temeer. Ik ben zo gek op hem en ik wil m zo graag helpen, maar ook trouw blijven aan mezelf. Ik worstel ook. Ik geloof dat hij oprecht wil veranderen. Ik zie en hoor dat hij eerlijk is, ook over momenten dat het misging, de dingen die hij makkelijk had kunnen verzwijgen.
Zucht.
Dus nu?
Ik kan het niet over mijn hart verkrijgen om nu weg te lopen. Ik wil 'm de kans geven zijn plan B in werking te stellen.
Maar hoe ziet plan B eruit? Als hij niet drinkt, is hij ontzettend vastberaden en twijfelt geen seconde. Al mist hij het wel bij gelegenheden dat hij normaal zou drinken.. maar dat gaat 'm nog vrij makkelijk af. Hij knapt dan ook op, slaapt beter, voelt zich beter, sporten gaat beter.. Maar ja... dat NOOOOIT meer drinken hè..
En zodra hij start, gaat t mis. Tenminste, na een paar biertjes verdwijnt zijn zelfdiscipline -uiteraard- als sneeuw voor de zon..
Dus wat is dan een goed plan? Iets waar we allebei mee uit de voeten kunnen?
Ikzelf zou graag willen:
ma-di-wo : 0
do: max 3
vr: max 4
za: max 6 (mits over een middag/avond uitgesmeert)
zo: max 3
Dit is niet wat ik zelf drink (zou t niet eens kunnen), maar hier kan ik wel mee leven. Ik hoop zijn lever ook. Maar hij heeft een leven met veel drinkende mensen om zich heen, komt op de voetbal en andere gelegenheden waar flink gedronken wordt.. Dus vooruit..
Maar ja, die max 6 ( en misschien max 4) kan hij helemaal niet! Want dat tellen he..
Dus wanneer dat geen optie is, kom je vanzelf uit op do t/m zo max 3.
Maar da's ook wel weer sneu.. beetje jezelf pesten als je met vriendengroep naar de voetbal gaat, nog even gaat bowlen, hapje eten en even naar de kroeg. 3?! Succes!
Koningsdag.. 3? Je voetbalclub kampioen sinds 8 jaar.. 3 biertjes?
Ja?
Want je hebt nou eenmaal een drankprobleem?
We piekeren ons suf. Als ik erbij ben, gaat t drinken stukken beter (als in 'minder', ik kan namelijk prima tellen) maar ik kan niet de rest van zijn leven als een soort waakhond mee. Willen we allebei niet. Een keer stok achter de deur/reminder zijn, vind ik overigens niet zo erg..
Momenteel zijn we aan het brainstormen over het inzetten van kaarten.
ma-di-wo: niets.
do-vr-za-zo: t/m 3 biertjes mag, geen kaart nodig.
Wil je meer drinken?
2 rode kaarten te besteden per maand, 4 gele.
Gele kaart: .......
Rode kaart is: drinken zonder tellen, maar wel 'zo min mogelijk' Vooraf inplannen op kalender.
Gele kaart komen we niet helemaal uit, want heb je aan 'max 6' afspraak als je je daar toch niet aan gaat/kan houden..
En dat dat 'niet tellen' bij een rode kaart gaat lukken twijfel ik niet aan, maar hoe lang hij dat 'zo min mogelijk' volhoudt, is ook nog maar de vraag.
Ik wil best water bij de wijn doen t.a.v. mijn strenge eisen, als het maar een plan oplevert wat op de lange termijn ook lukt. Drank (wel drinken, met mate drinken, niet drinken) zal toch altijd een rol spelen... Dus ik wilt iets wat duidelijk is, vol te houden en grenzen zonder rek erop.
Die rode kaarten vinden we eigenlijk allebei idioot, maar wat moet je anders op zulke dagen? Een maximum afspreken is toch zinloos... dus als hij zich dan tweemaal per maand een stuk in zijn kraag wil drinken.. Dan weet ik het vantevoren en dan zoekt hij het maar uit. 't heeft zo weinig zin om dingen af te spreken die je niet na kunt komen... Ik heb geen idee wat ik hier in de praktijk van vind, maar we gaan een plan B maken, een tijdje uitproberen en dan eens bespreken of het te doen is.
Wie heeft er ervaring? Wat werkte wel/niet voor jou/jullie?
Als je mijn verhaal leest; wat zouden jullie acceptabel vinden? Wat zouden jullie proberen?
Heel erg bedankt voor het lezen van lange verhaal, en alvast bedankt voor het meedenken.
Ik zit echt enorm om advies verlegen van andere vrouwen, met of zonder ervaring met alcohol plannen
dinsdag 26 april 2016 om 16:00
quote:Zsaja schreef op 26 april 2016 @ 15:56:
Geven jullie m niet te weinig krediet? Iemand die zijn schulden aflost, in beginnende behandeling is, zijn rijbewijs terug krijgt, twee keer drie maanden geen druppel op heeft, aangeeft te willen stoppen ALS minderen geen optie is, maar dat nog maar voor het eerst in zijn leven voor 3 weken aan het proberen is.
Heeft hij zich wel eens verdiept in de moeite en tijd die het kost daadwerkelijk te veranderen? En wat voor duidelijke keuzes je moet maken om het ook te laten slagen? Want ik vind zijn plan te minderen echt nergens over gaan.
Geven jullie m niet te weinig krediet? Iemand die zijn schulden aflost, in beginnende behandeling is, zijn rijbewijs terug krijgt, twee keer drie maanden geen druppel op heeft, aangeeft te willen stoppen ALS minderen geen optie is, maar dat nog maar voor het eerst in zijn leven voor 3 weken aan het proberen is.
Heeft hij zich wel eens verdiept in de moeite en tijd die het kost daadwerkelijk te veranderen? En wat voor duidelijke keuzes je moet maken om het ook te laten slagen? Want ik vind zijn plan te minderen echt nergens over gaan.
dinsdag 26 april 2016 om 16:01
quote:Zsaja schreef op 26 april 2016 @ 15:56:
Schulden zijn al voor de helft ingelost, hij werkt daar ook ontzettend hard aan.
Zijn ex ken ik, die heeft geen haatdragende gevoelens naar hem toe en schuift het mislukken van de relatie ook op 't niet bij elkaar passen. Ze maakte er zelf ook af en toe een potje van.. afijn, dat was geen gouden combi. Gaat nu prima met haar, hahaha.
Geven jullie m niet te weinig krediet? Iemand die zijn schulden aflost, in beginnende behandeling is, zijn rijbewijs terug krijgt, twee keer drie maanden geen druppel op heeft, aangeeft te willen stoppen ALS minderen geen optie is, maar dat nog maar voor het eerst in zijn leven voor 3 weken aan het proberen is.
Of ben ik met bovenstaande opmerking wederom een dikke softie met een helpers-syndroom?
Dat vind ik zeker, ja. Hij begint toch steeds weer met drinken? Al zeventien jaar?
Het enige juiste is stoppen met hem. En als het hem lukt om écht van de drank af te komen (geen druppel meer) dan kun je misschien weer eens afspreken. Eerder niet.
Schulden zijn al voor de helft ingelost, hij werkt daar ook ontzettend hard aan.
Zijn ex ken ik, die heeft geen haatdragende gevoelens naar hem toe en schuift het mislukken van de relatie ook op 't niet bij elkaar passen. Ze maakte er zelf ook af en toe een potje van.. afijn, dat was geen gouden combi. Gaat nu prima met haar, hahaha.
Geven jullie m niet te weinig krediet? Iemand die zijn schulden aflost, in beginnende behandeling is, zijn rijbewijs terug krijgt, twee keer drie maanden geen druppel op heeft, aangeeft te willen stoppen ALS minderen geen optie is, maar dat nog maar voor het eerst in zijn leven voor 3 weken aan het proberen is.
Of ben ik met bovenstaande opmerking wederom een dikke softie met een helpers-syndroom?
Dat vind ik zeker, ja. Hij begint toch steeds weer met drinken? Al zeventien jaar?
Het enige juiste is stoppen met hem. En als het hem lukt om écht van de drank af te komen (geen druppel meer) dan kun je misschien weer eens afspreken. Eerder niet.
dinsdag 26 april 2016 om 16:03
Ik snap ook niet zo goed waarom hij in de intake fase voor een behandeling alweer gestart is met drinken. Waarom niet eerst eens afwachten hoe het behandelplan eruit ziet?
En zijn hulpverlener heeft gelijk, met de cijfers over het aantal mensen dat het niet lukt vanuit een alcoholprobleem gematigd te gaan drinken. Maakt blijkbaar weinig indruk op hem.
En zijn hulpverlener heeft gelijk, met de cijfers over het aantal mensen dat het niet lukt vanuit een alcoholprobleem gematigd te gaan drinken. Maakt blijkbaar weinig indruk op hem.
dinsdag 26 april 2016 om 16:05
quote:Zsaja schreef op 26 april 2016 @ 15:56:
Schulden zijn al voor de helft ingelost, hij werkt daar ook ontzettend hard aan.
Geven jullie m niet te weinig krediet? Iemand die zijn schulden aflost, in beginnende behandeling is, zijn rijbewijs terug krijgt, twee keer drie maanden geen druppel op heeft, aangeeft te willen stoppen ALS minderen geen optie is, maar dat nog maar voor het eerst in zijn leven voor 3 weken aan het proberen is.
Of ben ik met bovenstaande opmerking wederom een dikke softie met een helpers-syndroom?
Je trapt in al zijn verhalen. Waarom is het knap dat hij zijn schulden aflost? Maakt hij stipt elke maand zelf geld over naar zijn schuldeisers, of ligt er gewoon ordinair loonbeslag zodat het al gedwongen wordt betaald?
Waarom is het knap dat hij na 3 maanden opnieuw begint te drinken?
Waarom is het knap dat iemand zijn rijbewijs terugkrijgt omdat de termijn verlopen is voor invordering en niet omdat hij hem terug heeft verdiend?
Waarom denk jij dat hij nu voor het allereerst aan het proberen is echt te stoppen?
Schulden zijn al voor de helft ingelost, hij werkt daar ook ontzettend hard aan.
Geven jullie m niet te weinig krediet? Iemand die zijn schulden aflost, in beginnende behandeling is, zijn rijbewijs terug krijgt, twee keer drie maanden geen druppel op heeft, aangeeft te willen stoppen ALS minderen geen optie is, maar dat nog maar voor het eerst in zijn leven voor 3 weken aan het proberen is.
Of ben ik met bovenstaande opmerking wederom een dikke softie met een helpers-syndroom?
Je trapt in al zijn verhalen. Waarom is het knap dat hij zijn schulden aflost? Maakt hij stipt elke maand zelf geld over naar zijn schuldeisers, of ligt er gewoon ordinair loonbeslag zodat het al gedwongen wordt betaald?
Waarom is het knap dat hij na 3 maanden opnieuw begint te drinken?
Waarom is het knap dat iemand zijn rijbewijs terugkrijgt omdat de termijn verlopen is voor invordering en niet omdat hij hem terug heeft verdiend?
Waarom denk jij dat hij nu voor het allereerst aan het proberen is echt te stoppen?
dinsdag 26 april 2016 om 16:05
dinsdag 26 april 2016 om 16:06
@ Doreia;
zit absoluut in gevarenzone.. Moreel kompas-jasje zit me als gegoten.
Ik vind dat jullie gelijk hebben. Dat roept mijn andere hersenhelft (die niet-roze) ook.
Maar ik vind dat jullie hem ook wel weer erg makkelijk (dat kan ook, als je iemand niet kent) wegzetten als een beschonken lamlul zonder intenties om te veranderen.
Nogmaals: Iemand die zijn schulden aflost, in beginnende behandeling is, zijn rijbewijs terug krijgt, twee keer drie maanden geen druppel op heeft, aangeeft te willen stoppen ALS minderen geen optie is, maar dat nog maar voor het eerst in zijn leven voor 3 weken aan het proberen is.
Maar ik sta zonder meer op ontzettend glad ijs.
En ja, ik rek mijn grenzen op. Ik wil in sprookjes geloven. Ik ga te ver mee. Ik maak van zijn probleem mijn probleem .. (wat t ergens ook is, want ik wil met hem verder).
Maar 't is wel ZIJN verantwoordelijkheid.
Ik merk wel dat ik niet zondermeer op kan stappen.
Ik weet uit ervaring dat ik vaak te ver en te lang meega met anderen. Geen handige eigenschap in deze.
Maar gelukkig weet ik ook, dat wanneer mijn uiterste grens is bereikt, en ik wegga, ik niet één keer meer achterom kijk en bij mijn besluit blijf.
Ik zal vooraf moeten bedenken en beslissen tot waar ik met hem meeloop, en wanneer dat niet lukt, ik ga. Anders blijf ik bijstellen... zie waar ik al redenerend al was beland, in mijn OP
zit absoluut in gevarenzone.. Moreel kompas-jasje zit me als gegoten.
Ik vind dat jullie gelijk hebben. Dat roept mijn andere hersenhelft (die niet-roze) ook.
Maar ik vind dat jullie hem ook wel weer erg makkelijk (dat kan ook, als je iemand niet kent) wegzetten als een beschonken lamlul zonder intenties om te veranderen.
Nogmaals: Iemand die zijn schulden aflost, in beginnende behandeling is, zijn rijbewijs terug krijgt, twee keer drie maanden geen druppel op heeft, aangeeft te willen stoppen ALS minderen geen optie is, maar dat nog maar voor het eerst in zijn leven voor 3 weken aan het proberen is.
Maar ik sta zonder meer op ontzettend glad ijs.
En ja, ik rek mijn grenzen op. Ik wil in sprookjes geloven. Ik ga te ver mee. Ik maak van zijn probleem mijn probleem .. (wat t ergens ook is, want ik wil met hem verder).
Maar 't is wel ZIJN verantwoordelijkheid.
Ik merk wel dat ik niet zondermeer op kan stappen.
Ik weet uit ervaring dat ik vaak te ver en te lang meega met anderen. Geen handige eigenschap in deze.
Maar gelukkig weet ik ook, dat wanneer mijn uiterste grens is bereikt, en ik wegga, ik niet één keer meer achterom kijk en bij mijn besluit blijf.
Ik zal vooraf moeten bedenken en beslissen tot waar ik met hem meeloop, en wanneer dat niet lukt, ik ga. Anders blijf ik bijstellen... zie waar ik al redenerend al was beland, in mijn OP
dinsdag 26 april 2016 om 16:07
quote:Zsaja schreef op 26 april 2016 @ 15:56:
Of ben ik met bovenstaande opmerking wederom een dikke softie met een helpers-syndroom?
Eh, ja. Dat klinkt hard, maar ik was er zelf ook ooit een, dus ik bedoel dit niet als verwijt.
Mijn geliefde was geen alcoholist maar had een ander groot probleem dat hij niet wilde oplossen. Ik wilde er voor hem zijn, hij was tenslotte ook leuk en lief en geweldig, en met mijn steun moest het toch lukken? Nou, niet dus. Het was heel moeilijk om ermee te stoppen maar achteraf is het de juiste keuze geweest. Ik begrijp best dat je je vast wil klampen aan het idee dat het ooit goed gaat komen, maar je trekt aan een dood paard. In mijn geval waren er geen kinderen in het spel en liep ik alleen zelf schade op, maar bij jou is dat anders. En als je bij deze man blijft gaan ze ooit meer met hem te maken krijgen. Wat als hij dan nog steeds verslaafd is en jij je grenzen blijft verleggen? Lijkt me geen ideale situatie, op zijn zachtst gezegd.
Of ben ik met bovenstaande opmerking wederom een dikke softie met een helpers-syndroom?
Eh, ja. Dat klinkt hard, maar ik was er zelf ook ooit een, dus ik bedoel dit niet als verwijt.
Mijn geliefde was geen alcoholist maar had een ander groot probleem dat hij niet wilde oplossen. Ik wilde er voor hem zijn, hij was tenslotte ook leuk en lief en geweldig, en met mijn steun moest het toch lukken? Nou, niet dus. Het was heel moeilijk om ermee te stoppen maar achteraf is het de juiste keuze geweest. Ik begrijp best dat je je vast wil klampen aan het idee dat het ooit goed gaat komen, maar je trekt aan een dood paard. In mijn geval waren er geen kinderen in het spel en liep ik alleen zelf schade op, maar bij jou is dat anders. En als je bij deze man blijft gaan ze ooit meer met hem te maken krijgen. Wat als hij dan nog steeds verslaafd is en jij je grenzen blijft verleggen? Lijkt me geen ideale situatie, op zijn zachtst gezegd.
dinsdag 26 april 2016 om 16:08
Maar 't is moeilijk hoor om toe te geven dat de persoonlijkheid die zo leuk bij jou past deze problemen heeft en niet jij maar alcohol de prioriteit heeft. Ik snap dat helemaal, maar wat iedereen al zegt, jij kunt hem hier niet vanaf helpen met een bepaald aantal drankjes per avond of rode kaarten. Dat houdt een kleuterjuf niet eens vol. Je kunt hem wel natuurlijk steunen tijdens het proces.
dinsdag 26 april 2016 om 16:08
Een zware alcoholist, en dat is hij, kan niet cold turkey stoppen met drinken zonder hulp van een arts. Van cold turkey met drinken stoppen, kun je doodgaan. De eerste 72 uur zijn daarbij het gevaarlijkst. Als je alcoholist ben geworden, gaat je lichaam namelijk een stof aanmaken waar je niet meer buiten kunt. Daarom moet een zware alcoholist altijd stoppen onder begeleiding van een arts/professionals.
Dat gezegd hebbende, die paar zinnetjes waarin jij jezelf beschrijft, die zeggen mij veel. Was je je aan het vervelen? Want nu heb je je handen wel vol he. Ik vind het heel erg dapper van je, voor de liefde kunnen mensen zichzelf opofferen. Dat vind ik niet altijd een slecht idee. Maar je hebt wel een man gekozen die ontzettend veel energie kost en blijft kosten waarschijnlijk. Weet je het zeker? Ik denk het niet, anders open je geen topic. Maar onderhandelen met een zware alcoholist, dan onderhandel je met de alcohol zelf he. Die aaaaalles zal zeggen, als hij maar niet hoeft te stoppen. Alcohol is een hele goeie pijn-demper. Waarom heeft hij zoveel pijn dat hij alles weg wil drinken? Ik denk dat er onder die verslaving, meer zit, veel pijn en verdriet. Niemand kan voorspellen of hij het gaat redden om echt helemaal te stoppen, als hij niet de basis van zijn probleem vindt.
En er is maar 1 weg voor een alcoholist en dat is idd NOOIT meer drinken. Helemaal nooit meer. Ook geen glaasje champagne met nieuwjaar. Ik drink zelf geen druppel en kan zeggen dat dat het leven niet vervelender maakt hoor. Nee zeggen, wordt veel makkelijker als je eenmaal om bent. Nou en dat het een sociale functie heeft, dan glimlach je maar wat harder. Ik zou als ik jou was, niet meegaan in welk plan dan ook waarin hij mag blijven drinken.
Zo zal de hulpverlening er ook tegenover staan hoor dus zeg maar dat hij zijn borst nat kan maken want die zullen nooit toestaan dat hij een recreatieve drinker wordt. Dat kan niet met een verslaafde. Alcoholverslaving is een van de hardnekkigste verslavingen, juist omdat je er zo goed je problemen mee weg kunt drinken. Dus chapeaux voor jou dat je het wil proberen. Maar weet waar je aan begint en ik denk niet dat dat zo is. Dan kun je nog zoveel van iemand houden, hij heeft echt een boel werk liggen, en jullie zijn nog maar net samen. Ik denk dat dat teveel gevraagd is voor een mens om te doen slagen. Maar als jij het zeker weet, volg je hart. Hou je hoofd er alleen bij. Veel sterkte iig.
Dat gezegd hebbende, die paar zinnetjes waarin jij jezelf beschrijft, die zeggen mij veel. Was je je aan het vervelen? Want nu heb je je handen wel vol he. Ik vind het heel erg dapper van je, voor de liefde kunnen mensen zichzelf opofferen. Dat vind ik niet altijd een slecht idee. Maar je hebt wel een man gekozen die ontzettend veel energie kost en blijft kosten waarschijnlijk. Weet je het zeker? Ik denk het niet, anders open je geen topic. Maar onderhandelen met een zware alcoholist, dan onderhandel je met de alcohol zelf he. Die aaaaalles zal zeggen, als hij maar niet hoeft te stoppen. Alcohol is een hele goeie pijn-demper. Waarom heeft hij zoveel pijn dat hij alles weg wil drinken? Ik denk dat er onder die verslaving, meer zit, veel pijn en verdriet. Niemand kan voorspellen of hij het gaat redden om echt helemaal te stoppen, als hij niet de basis van zijn probleem vindt.
En er is maar 1 weg voor een alcoholist en dat is idd NOOIT meer drinken. Helemaal nooit meer. Ook geen glaasje champagne met nieuwjaar. Ik drink zelf geen druppel en kan zeggen dat dat het leven niet vervelender maakt hoor. Nee zeggen, wordt veel makkelijker als je eenmaal om bent. Nou en dat het een sociale functie heeft, dan glimlach je maar wat harder. Ik zou als ik jou was, niet meegaan in welk plan dan ook waarin hij mag blijven drinken.
Zo zal de hulpverlening er ook tegenover staan hoor dus zeg maar dat hij zijn borst nat kan maken want die zullen nooit toestaan dat hij een recreatieve drinker wordt. Dat kan niet met een verslaafde. Alcoholverslaving is een van de hardnekkigste verslavingen, juist omdat je er zo goed je problemen mee weg kunt drinken. Dus chapeaux voor jou dat je het wil proberen. Maar weet waar je aan begint en ik denk niet dat dat zo is. Dan kun je nog zoveel van iemand houden, hij heeft echt een boel werk liggen, en jullie zijn nog maar net samen. Ik denk dat dat teveel gevraagd is voor een mens om te doen slagen. Maar als jij het zeker weet, volg je hart. Hou je hoofd er alleen bij. Veel sterkte iig.
When the power of love is greater than the love of power, the world will know peace. -Bob Marley-
dinsdag 26 april 2016 om 16:08
quote:Knuffelheks schreef op 26 april 2016 @ 16:01:
Jij hebt kinderen die net een scheiding hebben meegemaakt.
Die hebben recht op jouw volste aandacht, niet op een moeder die met haar nieuwe vriendje een intensief traject in gaat.
Echt hoor, ik vind het onbegrijpelijk.
Dit.
Al vele malen langsgekomen en TO gaat op geen enkele reactie in. Zo stabiel is ze zelf blijkbaar ook niet, dat ze dit niet inziet.
Jij hebt kinderen die net een scheiding hebben meegemaakt.
Die hebben recht op jouw volste aandacht, niet op een moeder die met haar nieuwe vriendje een intensief traject in gaat.
Echt hoor, ik vind het onbegrijpelijk.
Dit.
Al vele malen langsgekomen en TO gaat op geen enkele reactie in. Zo stabiel is ze zelf blijkbaar ook niet, dat ze dit niet inziet.
dinsdag 26 april 2016 om 16:10
Ok laten we even voor waar aannemen dat hij, met vallen en opstaan, op de juiste weg probeert te geraken.
Daar was hij al mee begonnen voordat jij in beeld kwam? Laat hem dat traject dan ook in zijn eentje volbrengen. Met het vooruitzicht dat jullie de relatie weer oppakken wanneer hij volledig afgekickt is.
Hiermee voorkom je dat je jezelf en je gezin laat meezuigen in zijn ellende. En het dwingt hem om met de juiste intenties te stoppen.
Daar was hij al mee begonnen voordat jij in beeld kwam? Laat hem dat traject dan ook in zijn eentje volbrengen. Met het vooruitzicht dat jullie de relatie weer oppakken wanneer hij volledig afgekickt is.
Hiermee voorkom je dat je jezelf en je gezin laat meezuigen in zijn ellende. En het dwingt hem om met de juiste intenties te stoppen.
I have neither the time nor the crayons to explain this to you.
dinsdag 26 april 2016 om 16:10
quote:Zsaja schreef op 26 april 2016 @ 15:56:
Schulden zijn al voor de helft ingelost, hij werkt daar ook ontzettend hard aan.
Zijn ex ken ik, die heeft geen haatdragende gevoelens naar hem toe en schuift het mislukken van de relatie ook op 't niet bij elkaar passen. Ze maakte er zelf ook af en toe een potje van.. afijn, dat was geen gouden combi. Gaat nu prima met haar, hahaha.
Geven jullie m niet te weinig krediet? Iemand die zijn schulden aflost, in beginnende behandeling is, zijn rijbewijs terug krijgt, twee keer drie maanden geen druppel op heeft, aangeeft te willen stoppen ALS minderen geen optie is, maar dat nog maar voor het eerst in zijn leven voor 3 weken aan het proberen is.
Of ben ik met bovenstaande opmerking wederom een dikke softie met een helpers-syndroom?Ach, lieve schat. Misschien doet hij zijn best wel. Op bepaalde vlakken. Op bepaalde momenten. Misschien is het niet 100% ellende. Maar het is ook niet 100% okee. En dat moet je wel hebben. Dat moet je jezelf gunnen. Gebruik die kleine lichtpuntjes niet als smoesjes, want het is niet voldoende.
ALS hij al aan de start staat voor een succesvol afkick traject, en het gaat hem echt lukken, dan is het nog maar zeer de vraag, of het nu een verstandig moment voor hem is om een relatie te beginnen. Het afkicken is een intensief proces en zal veel van hem vergen. Wil je dat echt aangaan? Is iemand die je pas vier maanden kent echt zo de moeite waard?
Je klinkt echt als een hele leuke vrouw. Ik vind dat je beter verdient.
Schulden zijn al voor de helft ingelost, hij werkt daar ook ontzettend hard aan.
Zijn ex ken ik, die heeft geen haatdragende gevoelens naar hem toe en schuift het mislukken van de relatie ook op 't niet bij elkaar passen. Ze maakte er zelf ook af en toe een potje van.. afijn, dat was geen gouden combi. Gaat nu prima met haar, hahaha.
Geven jullie m niet te weinig krediet? Iemand die zijn schulden aflost, in beginnende behandeling is, zijn rijbewijs terug krijgt, twee keer drie maanden geen druppel op heeft, aangeeft te willen stoppen ALS minderen geen optie is, maar dat nog maar voor het eerst in zijn leven voor 3 weken aan het proberen is.
Of ben ik met bovenstaande opmerking wederom een dikke softie met een helpers-syndroom?Ach, lieve schat. Misschien doet hij zijn best wel. Op bepaalde vlakken. Op bepaalde momenten. Misschien is het niet 100% ellende. Maar het is ook niet 100% okee. En dat moet je wel hebben. Dat moet je jezelf gunnen. Gebruik die kleine lichtpuntjes niet als smoesjes, want het is niet voldoende.
ALS hij al aan de start staat voor een succesvol afkick traject, en het gaat hem echt lukken, dan is het nog maar zeer de vraag, of het nu een verstandig moment voor hem is om een relatie te beginnen. Het afkicken is een intensief proces en zal veel van hem vergen. Wil je dat echt aangaan? Is iemand die je pas vier maanden kent echt zo de moeite waard?
Je klinkt echt als een hele leuke vrouw. Ik vind dat je beter verdient.
dinsdag 26 april 2016 om 16:11
quote:Drift schreef op 26 april 2016 @ 16:03:
Ik snap ook niet zo goed waarom hij in de intake fase voor een behandeling alweer gestart is met drinken. Waarom niet eerst eens afwachten hoe het behandelplan eruit ziet?
En zijn hulpverlener heeft gelijk, met de cijfers over het aantal mensen dat het niet lukt vanuit een alcoholprobleem gematigd te gaan drinken. Maakt blijkbaar weinig indruk op hem.
Eerlijk gezegd geloof ik het niet dat een hulpverlener dit als "oplossing" wel oke zou vinden, proberen met mate drinken.
Was jij er bij TO toen die hulpverlener dat zei?
Ik snap ook niet zo goed waarom hij in de intake fase voor een behandeling alweer gestart is met drinken. Waarom niet eerst eens afwachten hoe het behandelplan eruit ziet?
En zijn hulpverlener heeft gelijk, met de cijfers over het aantal mensen dat het niet lukt vanuit een alcoholprobleem gematigd te gaan drinken. Maakt blijkbaar weinig indruk op hem.
Eerlijk gezegd geloof ik het niet dat een hulpverlener dit als "oplossing" wel oke zou vinden, proberen met mate drinken.
Was jij er bij TO toen die hulpverlener dat zei?
dinsdag 26 april 2016 om 16:11
Hai TO, hij kon zes maanden stoppen, maar is niet voor niets weer begonnen. Hij is verslaafd. Er zijn veel functionerende alcoholisten, maar die zijn toch echt verslaafd. Het is typisch voor een verslaafde om niet te willen stoppen, maar te willen 'minderen'.. alles om het maar niet op te geven. Een verslaving houd je in stand door te denken 'ach, vandaag nog, maar morgen stop ik'. De gedachte zou moeten zijn 'ik trap niet in de val, ik drink vandaag niet', en dat elke dag weer opnieuw.
Hoe langer je bij hem blijft, hoe meer hij contact heeft met je kinderen. Hij neemt zijn problemen mee je gezin in. Hier moet je je kinderen tegen beschermen. Als hij echt wil stoppen dat moet hij het zelf aan pakken en kunnen jullie elkaar daarna weer terugvinden.
Hoe langer je bij hem blijft, hoe meer hij contact heeft met je kinderen. Hij neemt zijn problemen mee je gezin in. Hier moet je je kinderen tegen beschermen. Als hij echt wil stoppen dat moet hij het zelf aan pakken en kunnen jullie elkaar daarna weer terugvinden.
dinsdag 26 april 2016 om 16:12
Je hebt het idee dat alleen dit probleempje van de drank tussen jullie en een mooie toekomst staat.
Maar hij heeft dat idee niet echt. Hij leeft er al 17 jaar mee. Heeft er niet echt heel erg last van. Hij krijgt er namelijk ook wel veel dingen mee gedaan in zijn voordeel.
Je moet hem beginnen te zien als een volwaardige partner en niet als een zielige partner met een probleem die hij wil oplossen en waar jij bij moet gaan helpen. Want jij hebt namelijk 2 personen op de wereld die vóór de rest van de hele wereld gaan: je kinderen.
En zolang jij blijft nadenken over hem en zijn probleem, hoe jij dat kan oplossen zodat jullie samen verder kunnen, die tijd gaat niet in je kinderen zitten. Zoek dus echt een man met niet zoveel issues. En die zijn er echt wel! Hij wil er niet aan werken. Anders was hij op oudjaarsnacht niet zo vreselijk de mist ingegaan weer. En was hij droog gebleven na jullie afspraak. Hij kan het niet, hij wil het niet, hij doet het niet, je gaat niet krijgen wat je wilt.
Maar hij heeft dat idee niet echt. Hij leeft er al 17 jaar mee. Heeft er niet echt heel erg last van. Hij krijgt er namelijk ook wel veel dingen mee gedaan in zijn voordeel.
Je moet hem beginnen te zien als een volwaardige partner en niet als een zielige partner met een probleem die hij wil oplossen en waar jij bij moet gaan helpen. Want jij hebt namelijk 2 personen op de wereld die vóór de rest van de hele wereld gaan: je kinderen.
En zolang jij blijft nadenken over hem en zijn probleem, hoe jij dat kan oplossen zodat jullie samen verder kunnen, die tijd gaat niet in je kinderen zitten. Zoek dus echt een man met niet zoveel issues. En die zijn er echt wel! Hij wil er niet aan werken. Anders was hij op oudjaarsnacht niet zo vreselijk de mist ingegaan weer. En was hij droog gebleven na jullie afspraak. Hij kan het niet, hij wil het niet, hij doet het niet, je gaat niet krijgen wat je wilt.
dinsdag 26 april 2016 om 16:13
quote:Sapsorrow schreef op 26 april 2016 @ 16:08:
Een zware alcoholist, en dat is hij, kan niet cold turkey stoppen met drinken zonder hulp van een arts. Van cold turkey met drinken stoppen, kun je doodgaan. De eerste 72 uur zijn daarbij het gevaarlijkst. Als je alcoholist ben geworden, gaat je lichaam namelijk een stof aanmaken waar je niet meer buiten kunt. Daarom moet een zware alcoholist altijd stoppen onder begeleiding van een arts/professionals.
Dat gezegd hebbende, die paar zinnetjes waarin jij jezelf beschrijft, die zeggen mij veel. Was je je aan het vervelen? Want nu heb je je handen wel vol he. Ik vind het heel erg dapper van je, voor de liefde kunnen mensen zichzelf opofferen. Dat vind ik niet altijd een slecht idee. Maar je hebt wel een man gekozen die ontzettend veel energie kost en blijft kosten waarschijnlijk. Weet je het zeker? Ik denk het niet, anders open je geen topic. Maar onderhandelen met een zware alcoholist, dan onderhandel je met de alcohol zelf he. Die aaaaalles zal zeggen, als hij maar niet hoeft te stoppen. Alcohol is een hele goeie pijn-demper. Waarom heeft hij zoveel pijn dat hij alles weg wil drinken? Ik denk dat er onder die verslaving, meer zit, veel pijn en verdriet. Niemand kan voorspellen of hij het gaat redden om echt helemaal te stoppen, als hij niet de basis van zijn probleem vindt.
En er is maar 1 weg voor een alcoholist en dat is idd NOOIT meer drinken. Helemaal nooit meer. Ook geen glaasje champagne met nieuwjaar. Ik drink zelf geen druppel en kan zeggen dat dat het leven niet vervelender maakt hoor. Nee zeggen, wordt veel makkelijker als je eenmaal om bent. Nou en dat het een sociale functie heeft, dan glimlach je maar wat harder. Ik zou als ik jou was, niet meegaan in welk plan dan ook waarin hij mag blijven drinken.
Zo zal de hulpverlening er ook tegenover staan hoor dus zeg maar dat hij zijn borst nat kan maken want die zullen nooit toestaan dat hij een recreatieve drinker wordt. Dat kan niet met een verslaafde. Alcoholverslaving is een van de hardnekkigste verslavingen, juist omdat je er zo goed je problemen mee weg kunt drinken. Dus chapeaux voor jou dat je het wil proberen. Maar weet waar je aan begint en ik denk niet dat dat zo is. Dan kun je nog zoveel van iemand houden, hij heeft echt een boel werk liggen, en jullie zijn nog maar net samen. Ik denk dat dat teveel gevraagd is voor een mens om te doen slagen. Maar als jij het zeker weet, volg je hart. Hou je hoofd er alleen bij. Veel sterkte iig.Wat een ontzettend domme en gevaarlijke post. Dat jij iemand een veer in haar reet steekt omdat ze het 'vanuit liefde' aanlegt met een verslaafde. Jezus ik ben niet snel boos op een forum maar dit is gewoon idioot! Er zijn hier twee kinderen in het spel! Ik mag hopen dat TO, en ál die andere vrouwen die 'hun hart volgen' en in een destructieve relatie stappen dit niet lezen.
Een zware alcoholist, en dat is hij, kan niet cold turkey stoppen met drinken zonder hulp van een arts. Van cold turkey met drinken stoppen, kun je doodgaan. De eerste 72 uur zijn daarbij het gevaarlijkst. Als je alcoholist ben geworden, gaat je lichaam namelijk een stof aanmaken waar je niet meer buiten kunt. Daarom moet een zware alcoholist altijd stoppen onder begeleiding van een arts/professionals.
Dat gezegd hebbende, die paar zinnetjes waarin jij jezelf beschrijft, die zeggen mij veel. Was je je aan het vervelen? Want nu heb je je handen wel vol he. Ik vind het heel erg dapper van je, voor de liefde kunnen mensen zichzelf opofferen. Dat vind ik niet altijd een slecht idee. Maar je hebt wel een man gekozen die ontzettend veel energie kost en blijft kosten waarschijnlijk. Weet je het zeker? Ik denk het niet, anders open je geen topic. Maar onderhandelen met een zware alcoholist, dan onderhandel je met de alcohol zelf he. Die aaaaalles zal zeggen, als hij maar niet hoeft te stoppen. Alcohol is een hele goeie pijn-demper. Waarom heeft hij zoveel pijn dat hij alles weg wil drinken? Ik denk dat er onder die verslaving, meer zit, veel pijn en verdriet. Niemand kan voorspellen of hij het gaat redden om echt helemaal te stoppen, als hij niet de basis van zijn probleem vindt.
En er is maar 1 weg voor een alcoholist en dat is idd NOOIT meer drinken. Helemaal nooit meer. Ook geen glaasje champagne met nieuwjaar. Ik drink zelf geen druppel en kan zeggen dat dat het leven niet vervelender maakt hoor. Nee zeggen, wordt veel makkelijker als je eenmaal om bent. Nou en dat het een sociale functie heeft, dan glimlach je maar wat harder. Ik zou als ik jou was, niet meegaan in welk plan dan ook waarin hij mag blijven drinken.
Zo zal de hulpverlening er ook tegenover staan hoor dus zeg maar dat hij zijn borst nat kan maken want die zullen nooit toestaan dat hij een recreatieve drinker wordt. Dat kan niet met een verslaafde. Alcoholverslaving is een van de hardnekkigste verslavingen, juist omdat je er zo goed je problemen mee weg kunt drinken. Dus chapeaux voor jou dat je het wil proberen. Maar weet waar je aan begint en ik denk niet dat dat zo is. Dan kun je nog zoveel van iemand houden, hij heeft echt een boel werk liggen, en jullie zijn nog maar net samen. Ik denk dat dat teveel gevraagd is voor een mens om te doen slagen. Maar als jij het zeker weet, volg je hart. Hou je hoofd er alleen bij. Veel sterkte iig.Wat een ontzettend domme en gevaarlijke post. Dat jij iemand een veer in haar reet steekt omdat ze het 'vanuit liefde' aanlegt met een verslaafde. Jezus ik ben niet snel boos op een forum maar dit is gewoon idioot! Er zijn hier twee kinderen in het spel! Ik mag hopen dat TO, en ál die andere vrouwen die 'hun hart volgen' en in een destructieve relatie stappen dit niet lezen.
dinsdag 26 april 2016 om 16:14
@ Doreia:
't zijn niet zozeer zijn eigen verhalen, maar die uit zijn omgeving (ouders, vrienden). Hij maakt zelf over ja, er zijn geen schuldeisers.
Hij is niet 'weer' begonnen. In die 17 jaar heeft hij geen stop-poging gedaan. Na die drie maanden is hij gaan drinken, omdat hij vooraf (ook tegen omgeving) had gezegd dat hij een 3 maanden stop zou inlassen. Wat hij dus ook deed. Dat was geen 'zwak momentje'
Hij krijgt zijn rijbewijs terug omdat hij voldoet aan de eisen die volgens het traject worden gesteld.
En nee, ik vind het niet 'knap' Ik probeer wat te nuanceren en geef hem daardoor wat krediet, itt tot iemand die gewoon door zou gaan met wat hij altijd al deed.
Waarom denk jij dat hij nu voor het allereerst aan het proberen is echt te stoppen?
Tja.. ook ik geef geen enkele garantie. 't is wel voor het eerst dat hij hulpverlening ingaat, dat hij toegeeft een probleem te hebben en er uberhaupt over praat.
Ik heb niet het romantische idee dat hij 'voor mij' wel gaat veranderen.
't zijn niet zozeer zijn eigen verhalen, maar die uit zijn omgeving (ouders, vrienden). Hij maakt zelf over ja, er zijn geen schuldeisers.
Hij is niet 'weer' begonnen. In die 17 jaar heeft hij geen stop-poging gedaan. Na die drie maanden is hij gaan drinken, omdat hij vooraf (ook tegen omgeving) had gezegd dat hij een 3 maanden stop zou inlassen. Wat hij dus ook deed. Dat was geen 'zwak momentje'
Hij krijgt zijn rijbewijs terug omdat hij voldoet aan de eisen die volgens het traject worden gesteld.
En nee, ik vind het niet 'knap' Ik probeer wat te nuanceren en geef hem daardoor wat krediet, itt tot iemand die gewoon door zou gaan met wat hij altijd al deed.
Waarom denk jij dat hij nu voor het allereerst aan het proberen is echt te stoppen?
Tja.. ook ik geef geen enkele garantie. 't is wel voor het eerst dat hij hulpverlening ingaat, dat hij toegeeft een probleem te hebben en er uberhaupt over praat.
Ik heb niet het romantische idee dat hij 'voor mij' wel gaat veranderen.
dinsdag 26 april 2016 om 16:19
quote:Zsaja schreef op 26 april 2016 @ 16:14:
@ Doreia:
't zijn niet zozeer zijn eigen verhalen, maar die uit zijn omgeving (ouders, vrienden). Hij maakt zelf over ja, er zijn geen schuldeisers.
Hij is niet 'weer' begonnen. In die 17 jaar heeft hij geen stop-poging gedaan. Na die drie maanden is hij gaan drinken, omdat hij vooraf (ook tegen omgeving) had gezegd dat hij een 3 maanden stop zou inlassen. Wat hij dus ook deed. Dat was geen 'zwak momentje'
Hij krijgt zijn rijbewijs terug omdat hij voldoet aan de eisen die volgens het traject worden gesteld.
En nee, ik vind het niet 'knap' Ik probeer wat te nuanceren en geef hem daardoor wat krediet, itt tot iemand die gewoon door zou gaan met wat hij altijd al deed.
Waarom denk jij dat hij nu voor het allereerst aan het proberen is echt te stoppen?
Tja.. ook ik geef geen enkele garantie. 't is wel voor het eerst dat hij hulpverlening ingaat, dat hij toegeeft een probleem te hebben en er uberhaupt over praat.
Ik heb niet het romantische idee dat hij 'voor mij' wel gaat veranderen.Waarom ga jij nergens in op de opmerkingen over je kinderen?
@ Doreia:
't zijn niet zozeer zijn eigen verhalen, maar die uit zijn omgeving (ouders, vrienden). Hij maakt zelf over ja, er zijn geen schuldeisers.
Hij is niet 'weer' begonnen. In die 17 jaar heeft hij geen stop-poging gedaan. Na die drie maanden is hij gaan drinken, omdat hij vooraf (ook tegen omgeving) had gezegd dat hij een 3 maanden stop zou inlassen. Wat hij dus ook deed. Dat was geen 'zwak momentje'
Hij krijgt zijn rijbewijs terug omdat hij voldoet aan de eisen die volgens het traject worden gesteld.
En nee, ik vind het niet 'knap' Ik probeer wat te nuanceren en geef hem daardoor wat krediet, itt tot iemand die gewoon door zou gaan met wat hij altijd al deed.
Waarom denk jij dat hij nu voor het allereerst aan het proberen is echt te stoppen?
Tja.. ook ik geef geen enkele garantie. 't is wel voor het eerst dat hij hulpverlening ingaat, dat hij toegeeft een probleem te hebben en er uberhaupt over praat.
Ik heb niet het romantische idee dat hij 'voor mij' wel gaat veranderen.Waarom ga jij nergens in op de opmerkingen over je kinderen?
dinsdag 26 april 2016 om 16:21
dinsdag 26 april 2016 om 16:21
quote:DeKenau schreef op 26 april 2016 @ 16:13:
[...]
Wat een ontzettend domme en gevaarlijke post. Dat jij iemand een veer in haar reet steekt omdat ze het 'vanuit liefde' aanlegt met een verslaafde. Jezus ik ben niet snel boos op een forum maar dit is gewoon idioot! Er zijn hier twee kinderen in het spel! Ik mag hopen dat TO, en ál die andere vrouwen die 'hun hart volgen' en in een destructieve relatie stappen dit niet lezen. Gevaarlijk nog wel. Mensen doen gewoon wat ze zelf willen doen hoor, newsflash! Eerlijk gezegd, probeer ik met mijn post To te prikkelen tot nadenken. Dat kan ook nog he. Ik ben geen voorstander van relaties hebben met zware alcoholisten. Maar bedankt voor de eer, ik heb niet het idee dat ik veel invloed heb op To's leven, maar goed. Meestal als mensen beslissingen maken, doen ze dat niet op basis van wat 1 persoon op internet zegt en als ze dat wel doen, hebben ze meer hulp nodig dan ze toegeven. Tja daar kan ik ook niks aan doen.
[...]
Wat een ontzettend domme en gevaarlijke post. Dat jij iemand een veer in haar reet steekt omdat ze het 'vanuit liefde' aanlegt met een verslaafde. Jezus ik ben niet snel boos op een forum maar dit is gewoon idioot! Er zijn hier twee kinderen in het spel! Ik mag hopen dat TO, en ál die andere vrouwen die 'hun hart volgen' en in een destructieve relatie stappen dit niet lezen. Gevaarlijk nog wel. Mensen doen gewoon wat ze zelf willen doen hoor, newsflash! Eerlijk gezegd, probeer ik met mijn post To te prikkelen tot nadenken. Dat kan ook nog he. Ik ben geen voorstander van relaties hebben met zware alcoholisten. Maar bedankt voor de eer, ik heb niet het idee dat ik veel invloed heb op To's leven, maar goed. Meestal als mensen beslissingen maken, doen ze dat niet op basis van wat 1 persoon op internet zegt en als ze dat wel doen, hebben ze meer hulp nodig dan ze toegeven. Tja daar kan ik ook niks aan doen.
When the power of love is greater than the love of power, the world will know peace. -Bob Marley-
dinsdag 26 april 2016 om 16:22
quote:DeKenau schreef op 26 april 2016 @ 16:13:
[...]
Wat een ontzettend domme en gevaarlijke post. Dat jij iemand een veer in haar reet steekt omdat ze het 'vanuit liefde' aanlegt met een verslaafde. Jezus ik ben niet snel boos op een forum maar dit is gewoon idioot! Er zijn hier twee kinderen in het spel! Ik mag hopen dat TO, en ál die andere vrouwen die 'hun hart volgen' en in een destructieve relatie stappen dit niet lezen.Van harte eens!
[...]
Wat een ontzettend domme en gevaarlijke post. Dat jij iemand een veer in haar reet steekt omdat ze het 'vanuit liefde' aanlegt met een verslaafde. Jezus ik ben niet snel boos op een forum maar dit is gewoon idioot! Er zijn hier twee kinderen in het spel! Ik mag hopen dat TO, en ál die andere vrouwen die 'hun hart volgen' en in een destructieve relatie stappen dit niet lezen.Van harte eens!
dinsdag 26 april 2016 om 16:22
@ Dekenau,
rustig aan.
Ik kan niet op alles tegelijk reageren.
Het is erg kort door de bocht om dan direct te concluderen dat mijn kinderen om die reden een ondergeschikte rol zouden spelen. Ik proef in je reacties dat het lot van (mijn) kinderen je erg aan het hart gaat. Miss omdat je zelf kinderen hebt, of kind was met een volwassene in je omgeving die de boel niet op orde had.
Maar als je zelf moeder bent, weet je dat een klein verwijt naar mijn kant tav mijn moederliefde, 10 keer harder aan komt dan jij wellicht bedoelt.
Je zorgen zijn terecht, je verwijt niet. Je weet niet welke offers ik heb gebracht voor mijn kinderen en hoe ik ben als moeder. Laten we het on-topic houden verder.
Ik kom overigens niet 'net uit een scheiding' zoals iemand opmerkte. Dat is al 2,5 jaar geleden. Mijn kindjes doen het prima, EN JA, dat wil IK OOK graag zo houden.
rustig aan.
Ik kan niet op alles tegelijk reageren.
Het is erg kort door de bocht om dan direct te concluderen dat mijn kinderen om die reden een ondergeschikte rol zouden spelen. Ik proef in je reacties dat het lot van (mijn) kinderen je erg aan het hart gaat. Miss omdat je zelf kinderen hebt, of kind was met een volwassene in je omgeving die de boel niet op orde had.
Maar als je zelf moeder bent, weet je dat een klein verwijt naar mijn kant tav mijn moederliefde, 10 keer harder aan komt dan jij wellicht bedoelt.
Je zorgen zijn terecht, je verwijt niet. Je weet niet welke offers ik heb gebracht voor mijn kinderen en hoe ik ben als moeder. Laten we het on-topic houden verder.
Ik kom overigens niet 'net uit een scheiding' zoals iemand opmerkte. Dat is al 2,5 jaar geleden. Mijn kindjes doen het prima, EN JA, dat wil IK OOK graag zo houden.
dinsdag 26 april 2016 om 16:22
Drinken kan weer in een volgend leven. Gezien het verleden is alcohol nu echt nooit meer een optie. Een professional is de enige die hem kan helpen wennen aan deze gedachte. Jij niet. Je kunt alleen jezelf helpen door startklaar te staan als het tijd is om weg te rennen, en ik heb de indruk dat je alles helder in overweging neemt. Een 3 maanden leuke man die het hulpverleningstraject doorzet kan best weleens een leuke man blijven. Mits de alcohol nooit meer wordt aangeraakt.
dinsdag 26 april 2016 om 16:23
quote:Zsaja schreef op 26 april 2016 @ 16:14:
@ Doreia:
't zijn niet zozeer zijn eigen verhalen, maar die uit zijn omgeving (ouders, vrienden). Hij maakt zelf over ja, er zijn geen schuldeisers.
Hij is niet 'weer' begonnen. In die 17 jaar heeft hij geen stop-poging gedaan. Na die drie maanden is hij gaan drinken, omdat hij vooraf (ook tegen omgeving) had gezegd dat hij een 3 maanden stop zou inlassen. Wat hij dus ook deed. Dat was geen 'zwak momentje'
Hij krijgt zijn rijbewijs terug omdat hij voldoet aan de eisen die volgens het traject worden gesteld.
En nee, ik vind het niet 'knap' Ik probeer wat te nuanceren en geef hem daardoor wat krediet, itt tot iemand die gewoon door zou gaan met wat hij altijd al deed.
Waarom denk jij dat hij nu voor het allereerst aan het proberen is echt te stoppen?
Tja.. ook ik geef geen enkele garantie. 't is wel voor het eerst dat hij hulpverlening ingaat, dat hij toegeeft een probleem te hebben en er uberhaupt over praat.
Ik heb niet het romantische idee dat hij 'voor mij' wel gaat veranderen.
Focus je meer op je eigen leven en je kinderen. Die verdienen een stabiele basis. Deze man is op dit moment niet stabiel, hoe graag je ook wil doen geloven van wel. Na 4 maanden ken je zijn financiële situatie nog niet. En hij kan je allerlei verhalen vertellen om het er beter voor hem uit te laten zien. Maar ik vind de na 3 maanden weer beginnen met hevig drinken wel een teken aan de wand. En meer zeggen dan alle dingen die hij goed doet. Na 3 maanden had hij genoeg zijn best gedaan en kon het weer uit de hand lopen. Hij zoekt nu hulp. De vraag is of hij het kan doorzetten. En dat weet niemand.
Maar ik zou de gok niet wagen. Ik zou mijn kinderen niet in willen zetten op deze gok. Dit gaat nog jaren duren en het gevaar van een terugval ligt op de loer. En wanneer trek jij de stekker er dan precies uit? Hij overtreedt nu al de gemaakte afspraken. Wanneer is genoeg genoeg voor jou?
@ Doreia:
't zijn niet zozeer zijn eigen verhalen, maar die uit zijn omgeving (ouders, vrienden). Hij maakt zelf over ja, er zijn geen schuldeisers.
Hij is niet 'weer' begonnen. In die 17 jaar heeft hij geen stop-poging gedaan. Na die drie maanden is hij gaan drinken, omdat hij vooraf (ook tegen omgeving) had gezegd dat hij een 3 maanden stop zou inlassen. Wat hij dus ook deed. Dat was geen 'zwak momentje'
Hij krijgt zijn rijbewijs terug omdat hij voldoet aan de eisen die volgens het traject worden gesteld.
En nee, ik vind het niet 'knap' Ik probeer wat te nuanceren en geef hem daardoor wat krediet, itt tot iemand die gewoon door zou gaan met wat hij altijd al deed.
Waarom denk jij dat hij nu voor het allereerst aan het proberen is echt te stoppen?
Tja.. ook ik geef geen enkele garantie. 't is wel voor het eerst dat hij hulpverlening ingaat, dat hij toegeeft een probleem te hebben en er uberhaupt over praat.
Ik heb niet het romantische idee dat hij 'voor mij' wel gaat veranderen.
Focus je meer op je eigen leven en je kinderen. Die verdienen een stabiele basis. Deze man is op dit moment niet stabiel, hoe graag je ook wil doen geloven van wel. Na 4 maanden ken je zijn financiële situatie nog niet. En hij kan je allerlei verhalen vertellen om het er beter voor hem uit te laten zien. Maar ik vind de na 3 maanden weer beginnen met hevig drinken wel een teken aan de wand. En meer zeggen dan alle dingen die hij goed doet. Na 3 maanden had hij genoeg zijn best gedaan en kon het weer uit de hand lopen. Hij zoekt nu hulp. De vraag is of hij het kan doorzetten. En dat weet niemand.
Maar ik zou de gok niet wagen. Ik zou mijn kinderen niet in willen zetten op deze gok. Dit gaat nog jaren duren en het gevaar van een terugval ligt op de loer. En wanneer trek jij de stekker er dan precies uit? Hij overtreedt nu al de gemaakte afspraken. Wanneer is genoeg genoeg voor jou?
