Drankschema.. Please, help me out

Beste Viva-ers;



ik heb 4 maanden een relatie met een ontzettende leuke 37-jarige vent met een groot probleem.

Toen ik hem leerde kennen heeft hij al vrij snel het hele verhaal op tafel gelegd:

hij drinkt al zo'n 17 jaar problematisch, wat er ongeveer als volgt uitziet:

ma-di-wo niets,

donderdag 4/5 bier,

vrijdag 8-15 bier,

zaterdag compleet de weg kwijt,

zondag zo'n 8-10 bier.

Globaal. Met nog wat dikke uitschieters hier en daar.

Dit heeft (goh?!) al flink wat problemen opgeleverd. Twee eerdere relaties (8 en 4 jaar) op de klippen gelopen hierdoor. Twee kroegen waar hij niet meer in mag, rijbewijs kwijt en schulden. Problemen met vrienden... en, o ja, hij heeft ook nog een flinke periode cocaïne en speed gebruikt. 't enige wat er niet onder heeft geleden is zijn werk, hij meldt zich ook nooit ziek. Sport verder ook veel, gewoon een hele leuke, sportieve vrolijke kerel.



(Mocht je je afvragen wat voor type ik verder ben; gewoon. Braaf, burgerlijk, gescheiden, twee kindjes, goede baan.. boel op de rit, leuk leven. Geen drugs, nauwelijks alcohol, geen schulden... geen problemen)



Ik ken m van vroeger, toen ik stilletjes verliefd op m was en hij nog geen problemen had.

Toen ik m tegen kwam heeft hij verteld hoe zijn leven was verlopen sinds die tijd. Hij had net 3 maanden een alcohol-stop gehouden en was net weer begonnen met drinken, en de laatste keer drugs was nog wat langer geleden.

Het weer starten met drinken ging direct mis, dus met oud en nieuw zat ik met een zwaar dronken versbakken date opgescheept.

Dikke afknapper en zwaar teleurgesteld wilde ik met het daten stoppen. Hijzelf was ook teleurgesteld en beloofde me actie te ondernemen en zwaarder geschut in te zetten om het tij te keren. Dat wilde hij al eerder, vandaar ook de 3 maanden pauze.

Ik ben gebleven. Onder die voorwaarde dat hij direct weer volledig zou stoppen om eens goed na te gaan denken en met een concreet plan te komen.

Dus stopte hij (en ik, uit solidariteit) weer 3 maanden met drinken, ging langs de huisarts om doorverwezen te worden, gaf voor het eerst toe dat hij inderdaad een dik probleem heeft, praatte er over, maakte een vervolgafspraak om een behandeling in te zetten en ging hiermee van start.

Die 3 maanden had ik de leukste partner die ik me kan wensen. Hij gaf aan alles te willen doen om dit niet kwijt te raken, ook al zou het betekenen dat hij voor de rest van zijn leven niet meer mocht drinken'.



Maar, omdat hij volgens eigen zeggen nooit serieuze pogingen heeft gedaan om 'normaal/gezond' met drank om te gaan en alles altijd heeft gebagatelliseerd, is dit wel een grote stap ineens. Hij wil graag eerst proberen of hij zijn drinkgedrag met afspraken/hulpmiddelen in de hand kan houden. NOOIT meer een biertje, NOOIT meer een wijntje bij het eten vind hij (en ik ook wel) een grote stap en niet voor niets een laatste redmiddel.

Ik stemde (desalniettemin zwaar ongerust) ermee in en vriendlief stelde dus een plan op.

Doel: genieten ipv misbruiken.

Globale opzet:

Maandag: 0

Dinsdag : 0

Woensdag : 0

Donderdag : 2-3 biertjes / wijntjes

Vrijdag ; 3-4 (sterke(re)) biertjes / wijntjes

Zaterdag : 6-8 biertjes, verdeeld over bezoekje vrienden/fam, voetbal en s'avonds wat eten/uitgaan.

Zondag : 4-5 biertjes bij uitgaan, of 3-4 thuis.



(Ik vind 8 nog steeds 'acht'erlijk, maar goed... Wanneer je 's middags om 15.00 begint tot 's nachts.. soit..)



Resultaat: hele plan is een lachertje, zo bleek al in de eerste 3 weekenden sinds het plan van start ging.

Waarom? Na 4 bier kan hij niet meer tellen. Ja, wel tellen, maar dan winnen ineens compleet andere argumenten de tweestrijd in zijn hoofd en wordt de planning ter plekke aangepast naar: 'als ik gewoon normaal doe, komen die aantallen niet meer zo nauw' of: 'dit is ook een speciale gelegenheid, dus dan ligt het anders..' dat soort onzin.

Dus worden het er 12.. of 15.. of 20.

Zelf hinkte hij hevig op twee gedachten/emoties bij dit resultaat. Hij vergelijkt met anderen die ook veel drinken, geeft aan dat het ten opzichte van eerst (toen hij ieder weekend 1 of 2maal finaal de weg kwijt was) een hele verbetering is omdat hij nu geen problemen veroorzaakt, geen gekke dingen doet en normaal thuis komt... tja.

Maar 't volgende moment wordt hij moe van zijn eigen verdedigende argumenten en geeft aan dat het volkomen belachelijk is dat het gebeurt en dat het niet werkt zo.



Ik was dik teleurgesteld, maar niet erg verrast.

Zelf even hevig intern conflict gehad. Op 't punt gestaan de stekker eruit te trekken.. want alle alarmbellen in mijn hoofd gaan af. Maar ben ik dan niet erg snel met de conclusie trekken: dit wordt niets. Ik ben nog nooit zó gek op iemand geweest en we hebben het zó leuk samen. Dat maakt mij erg kwetsbaar, subjectief en bedrijfsblind.. Maar ik wil er echt graag alle moeite voor doen om dit te laten slagen. Punt is alleen: hij moet het doen en ik kan vrij weinig.

Ik ben bang dat wanneer ik (tijdelijk) wegga met de boodschap: ik zie je wel weer als je het op de rit hebt, hij de motivatie ook verliest. En het zweet breekt hem uit als ik zeg dat ik ga, dan begint hij direct weer met 'nee, wacht, ik stop wel helemaal!'

De andere kant is, en dat realiseert hij zich ook wel, dat hij niet uitsluitend voor mij kan veranderen.

Hijzelf wil absoluut veranderen, maar hij hinkt nog op twee gedachten: de ene kant stemt met mij in, de andere kant blijft roepen dat 'hij nu echt inziet dat het anders moet, en hij best met beleid kan drinken door op anderen te letten, rustig aan te doen ipv alles gedachteloos achterover te klokken.. waardoor hij op max 15 eindigt waardoor hij weliswaar lichtelijk dronken is, maar t geen problemen oplevert' Zoiets.

Ikzelf zie hierbij wel degelijk problemen, om te beginnen zijn gezondheid en t feit dat je op een hellend vlak zit en binnen een paar maanden weer wél de weg kwijt bent, maar goed. Dat is wat hij ONTZETTEND graag wil geloven.

Ik denk dat wanneer ik nu 'afdwing' dat hij volgens mijn aantallen gaat drinken, hij dat wel doet, maar wel met de gedachte dat dat is om mij gerust te stellen, want in zijn achterhoofd blijft dat stemmetjes zeggen dat t 'op zijn manier ook best had gekund'. En hoe lang hou je het dan vol, als je zelf niet overtuigd bent van de noodzaak?

t Liefst zou ik willen dat hij gewoon weer keihard op zijn bek gaat met zijn stomme plan (ja, ik wind me erover op) zodat hij proefondervindelijk erachter komt dat dat hele 'met mate en verstand drinken-plan' nou eenmaal geen optie is voor hem, omdat hij simpelweg geen natuurlijke rem (meer)heeft. Dat is juist de essentie van zijn hele probleem. En dat als de oplossing echt zo kinderlijk simpel zou zijn, hij dat wel had gedaan in de voorgaande 17 jaren toen zijn toenmalige vriendinnen huilend op de bank zaten.



En wanneer ik dat tegen hem zeg, zie ik aan zijn blik dat hij het inziet.. En is hij ook wel eerlijk. Maar binnen de kortste keren heeft hij weer die andere interne dialoog in zijn hoofd, die wel schade wil beperken, maar toch vooral niet met al te ingrijpende en beperkende maatregelen.

Ik zie hem worstelen. De drugs uit het verleden ben ik niet bang voor. De drank des temeer. Ik ben zo gek op hem en ik wil m zo graag helpen, maar ook trouw blijven aan mezelf. Ik worstel ook. Ik geloof dat hij oprecht wil veranderen. Ik zie en hoor dat hij eerlijk is, ook over momenten dat het misging, de dingen die hij makkelijk had kunnen verzwijgen.



Zucht.



Dus nu?

Ik kan het niet over mijn hart verkrijgen om nu weg te lopen. Ik wil 'm de kans geven zijn plan B in werking te stellen.

Maar hoe ziet plan B eruit? Als hij niet drinkt, is hij ontzettend vastberaden en twijfelt geen seconde. Al mist hij het wel bij gelegenheden dat hij normaal zou drinken.. maar dat gaat 'm nog vrij makkelijk af. Hij knapt dan ook op, slaapt beter, voelt zich beter, sporten gaat beter.. Maar ja... dat NOOOOIT meer drinken hè..



En zodra hij start, gaat t mis. Tenminste, na een paar biertjes verdwijnt zijn zelfdiscipline -uiteraard- als sneeuw voor de zon..

Dus wat is dan een goed plan? Iets waar we allebei mee uit de voeten kunnen?

Ikzelf zou graag willen:

ma-di-wo : 0

do: max 3

vr: max 4

za: max 6 (mits over een middag/avond uitgesmeert)

zo: max 3



Dit is niet wat ik zelf drink (zou t niet eens kunnen), maar hier kan ik wel mee leven. Ik hoop zijn lever ook. Maar hij heeft een leven met veel drinkende mensen om zich heen, komt op de voetbal en andere gelegenheden waar flink gedronken wordt.. Dus vooruit..

Maar ja, die max 6 ( en misschien max 4) kan hij helemaal niet! Want dat tellen he..

Dus wanneer dat geen optie is, kom je vanzelf uit op do t/m zo max 3.

Maar da's ook wel weer sneu.. beetje jezelf pesten als je met vriendengroep naar de voetbal gaat, nog even gaat bowlen, hapje eten en even naar de kroeg. 3?! Succes!

Koningsdag.. 3? Je voetbalclub kampioen sinds 8 jaar.. 3 biertjes?

Ja?

Want je hebt nou eenmaal een drankprobleem?



We piekeren ons suf. Als ik erbij ben, gaat t drinken stukken beter (als in 'minder', ik kan namelijk prima tellen) maar ik kan niet de rest van zijn leven als een soort waakhond mee. Willen we allebei niet. Een keer stok achter de deur/reminder zijn, vind ik overigens niet zo erg..



Momenteel zijn we aan het brainstormen over het inzetten van kaarten.

ma-di-wo: niets.

do-vr-za-zo: t/m 3 biertjes mag, geen kaart nodig.

Wil je meer drinken?

2 rode kaarten te besteden per maand, 4 gele.

Gele kaart: .......

Rode kaart is: drinken zonder tellen, maar wel 'zo min mogelijk' Vooraf inplannen op kalender.



Gele kaart komen we niet helemaal uit, want heb je aan 'max 6' afspraak als je je daar toch niet aan gaat/kan houden..

En dat dat 'niet tellen' bij een rode kaart gaat lukken twijfel ik niet aan, maar hoe lang hij dat 'zo min mogelijk' volhoudt, is ook nog maar de vraag.

Ik wil best water bij de wijn doen t.a.v. mijn strenge eisen, als het maar een plan oplevert wat op de lange termijn ook lukt. Drank (wel drinken, met mate drinken, niet drinken) zal toch altijd een rol spelen... Dus ik wilt iets wat duidelijk is, vol te houden en grenzen zonder rek erop.



Die rode kaarten vinden we eigenlijk allebei idioot, maar wat moet je anders op zulke dagen? Een maximum afspreken is toch zinloos... dus als hij zich dan tweemaal per maand een stuk in zijn kraag wil drinken.. Dan weet ik het vantevoren en dan zoekt hij het maar uit. 't heeft zo weinig zin om dingen af te spreken die je niet na kunt komen... Ik heb geen idee wat ik hier in de praktijk van vind, maar we gaan een plan B maken, een tijdje uitproberen en dan eens bespreken of het te doen is.



Wie heeft er ervaring? Wat werkte wel/niet voor jou/jullie?

Als je mijn verhaal leest; wat zouden jullie acceptabel vinden? Wat zouden jullie proberen?



Heel erg bedankt voor het lezen van lange verhaal, en alvast bedankt voor het meedenken.



Ik zit echt enorm om advies verlegen van andere vrouwen, met of zonder ervaring met alcohol plannen

Kleine aanvulling, voordat iemand denkt dat ik een alcoholisten-magneet ben:

da's 1% van mijn kennissen/vriendenkring

@ allen:



verhelderend.

Excuus dat ik hier en daar wat moet schakelen als je in je OP vraagt wat men van je kaarten-schemaatje vindt, en je te horen krijgt dat je moet maken dat je wegkomt en je je kids aan onacceptabel risico blootstelt... pfff. Auch.



Daarmee niet gezegd hebbende dat jullie geen gelijk hebben, overigens.



Maar ik moet dit even op een rijtje zetten. Kan geen 'amen' roepen en vriendlief appen dat hij deze kant op moet komen om hem te vertellen dat ik na een bezinnende middag er vandoor ben.



Duidelijk dat ik mijn plannen in vergelijking met OP heeeeeel flink bij moet gaan stellen.

@ Doreia,



ik bedoel op hele lange termijn. Er komt een moment dat je miss meer wilt delen. En dat dat de reden is dat ik eerst helder moet hebben hoe/wat en t niet op z'n beloop kan laten met een 'dat zien we tegen die tijd wel-houding'

Maar natuurlijk hoeft dat nu niet.

En natuurlijk komen de kinderen niet in de buurt als hij drinkt. Maar dat is nog geen 3 weken!

@ Dinte,



mijn OP is idd een blaartrekkend verhaal. Maar ja, dan ga je van start.. en dan type je zoiets; excuus.

En mijn probleem was aanvankelijk ook dat schema, maar een hele horde betrokken VIVA-ers maken mij nu duidelijk dat dat helemaal niet t probleem is.

Maar al met al heb ik dus toch een heel aardig (maar erg pittig) antwoord



En natuurlijk niet 3 weken een drinker. 3 weken terwijl hij met mij is.



@ allen

Ik zit inmiddels al veel te lang achter laptop, moet echt door.

Ik ga hard en goed nadenken en kom terug.

@turquasi



Met mijn nuchtere hersens krijg ik zomaar het idee dat jij comment-verslaafd bent. Relatieverslaafd? Wat is dat voor Libelle-psychologie?

Kom op zeg. Zeg iets zinnigs, of zeg niets.



@ knuffelheks,

je hebt wel een paar rake opmerkingen gemaakt. Maar zo'n bak info over je kop, dat moet even bezinken. Ga ik doen.

@ iemand anders:

onderbouw dan welke specifieke criteria van iemand die co-dependent is, je sterk op mij van toepassing vindt?

Wellicht herken ik me er dan ook in, en kan ik er daadwerkelijk iets mee.



Een 'ik heb je OP gelezen en denk dat je last hebt van ... Google maar even', vind ik wel erg mager.



Trouwens, laat ook maar. Bedankt voor je aanvulling,maar ik ga hier even niets mee doen.

First things first.

Voor iedereen die hier nog even verder over wil discussieren (is TS nou wel of niet 'relatieverslaafd', co dependent.. ) dat mag, maar even zonder mij. Ik kan en wil geen 3 discussies (wel/niet minderen met alcohol, wel/geen goede moeder, wel/geen complexen aanweizg bij TS) tegelijkertijd voeren.

@Vera

hmm.. kan ik het niet nalaten toch nog even tussen bedrijven door te reageren.

Goed punt natuurlijk. Ik denk wel dat je soc-em gezien wat achterloopt tov van mensen die bijvoorbeeld zorg dragen voor gezin.

Maar 'enkel doorgemaakt in een roes' is niet waar natuurlijk. De weekenden deels, niet doordeweeks.

En 't is een intelligent persoon met een goede opleiding en baan. Hij heeft twee levens eigenlijk.. door de week met verantwoordelijk werk en sporten, in de weekenden deels dik over de grens.