Gezondheid
alle pijlers
Er even doorheen
woensdag 31 mei 2017 om 10:51
18 mei laproscopisch mijn baarmoeder laten verwijderen. En wat ging het herstel goed. Tot dit weekend. Plassen ging al een paar dagen moeilijk. Kleine beetjes. En ging gruwelijk zeer doen;
Set back 1 acute urine retentie. Dus weer aan het catheter (wat bij mij erg pijnlijk is, binnen 10 minuten 2,5 liter urine weg, blaas stond op springen)..... heb daar nu medicijnen voor maar door die behandeling weer erg veel pijn.
Set back 2..... bij de echo die ze maakten tijdens hierboven zag alles er goed uit. Maar ze focusten op het voormalig baarmoedergebeuren. Gisterenochtend stond de arts van het ziekenhuis die de echo maakte op mijn voicemail. Of ik hem even wilde bellen omdat hij eea wilde overleggen. Zo'n voicemail alleen al doet de grond onder je voeten wegzakken.
Bij de scan zien ze een klein stukje lever boven aan de baarmoeder. Bij nader onderzoek (hij vertrouwde het niet ivm de retentie) trof deze arts bij toeval plekken aan op de lever aan. Waarschijnlijk goedaardig. Maar de zenuwen zitten er goed in. Morgen voor uitgebreid onderzoek van de hele lever en nieren naar de radioloog
. Want hij heeft maar een klein stukje van de lever in beeld. Soms zit het gewoon even niet mee.... en zit er heel even goed doorheen. Ik jank nooit maar ben er nu echt heel even klaar mee. De gyn die me hielp tijdens de retentie zei;'vrouw, je wil veel te snel, het is pas 9 dagen geleden'. Maar het ging zo goed. Ik was zo goed als pijnvrij. En nu terug bij af
En dan heb ik nog niet eens de uitslag van de baarmoeder die op kweek staat. Die krijg ik ook deze week
Set back 1 acute urine retentie. Dus weer aan het catheter (wat bij mij erg pijnlijk is, binnen 10 minuten 2,5 liter urine weg, blaas stond op springen)..... heb daar nu medicijnen voor maar door die behandeling weer erg veel pijn.
Set back 2..... bij de echo die ze maakten tijdens hierboven zag alles er goed uit. Maar ze focusten op het voormalig baarmoedergebeuren. Gisterenochtend stond de arts van het ziekenhuis die de echo maakte op mijn voicemail. Of ik hem even wilde bellen omdat hij eea wilde overleggen. Zo'n voicemail alleen al doet de grond onder je voeten wegzakken.
Bij de scan zien ze een klein stukje lever boven aan de baarmoeder. Bij nader onderzoek (hij vertrouwde het niet ivm de retentie) trof deze arts bij toeval plekken aan op de lever aan. Waarschijnlijk goedaardig. Maar de zenuwen zitten er goed in. Morgen voor uitgebreid onderzoek van de hele lever en nieren naar de radioloog
. Want hij heeft maar een klein stukje van de lever in beeld. Soms zit het gewoon even niet mee.... en zit er heel even goed doorheen. Ik jank nooit maar ben er nu echt heel even klaar mee. De gyn die me hielp tijdens de retentie zei;'vrouw, je wil veel te snel, het is pas 9 dagen geleden'. Maar het ging zo goed. Ik was zo goed als pijnvrij. En nu terug bij afEn dan heb ik nog niet eens de uitslag van de baarmoeder die op kweek staat. Die krijg ik ook deze week
anoniem_245179 wijzigde dit bericht op 31-05-2017 10:56
4.89% gewijzigd
woensdag 31 mei 2017 om 11:13
Je bent een patiënt, dat betekent dat je geduldig moet zijn. Tuurlijk is het allemaal beangstigend, maar je bent in goede handen en zo te lezen zitten ze met de neus bovenop je en onderzoeken ze alles wat maar enigszins verdacht lijkt. Zorg goed voor jezelf, gezond eten om je lichaam te ondersteunen! Beterschap en sterkte! 
woensdag 31 mei 2017 om 11:43
Het is ook vreselijk eng wat je allemaal doormaakt en de onzekerheid maakt het allemaal moeilijk te relativeren. Zijn de mensen om je heen behulpzaam, krijg je ook zorg thuis of mentale steun van een deskundige? Een medisch maatschappelijk werker lijkt me geen overbodige luxe voor wat jij te verwerken hebt en krijgt. Praat ook hierover met je arts, je angsten en de stress, omdat deze het genezingsproces ook negatief kunnen beïnvloeden of zelfs tegenwerken. Je lichaam heeft een enorme optater te verstouwen gehad van die operatie, waardoor je erg kwetsbaar bent, fysiek maar ook mentaal, dat hoort erbij en is heel begrijpelijk.
woensdag 31 mei 2017 om 11:58
Ik huil ook niet graag, voelt vaak achteraf niet als een opluchting of zo, maar anderzijds, zover ik weet is de mens de enige levenssoort die het kan en de mens is ook de enige die zo sterk van zichzelf bewust is, dus zal het wel ergens voor dienen. Huilen is nu misschien wel een goede zet, al is het maar om van die tranen die er toch zitten af te zijn.
vrijdag 2 juni 2017 om 09:16
Update; gelukkig geen kanker maar polycysteuze Leverziekte. Ze zijn gestopt met tellen bij 30 cystes. En tellen die van een halve centimeter of groter. De speldenknopjes dus niet. Ook niet heel leuk maar een stuk minder erg dan dat waar ik bang voor was. Vandaag horen we meer over eventuele behandeling
