Ervaring met bartholin cyste?

Ik heb het vorig jaar laten doen. Om eerlijk te zijn is het me flink tegengevallen. Ik wilde geen ruggenprik dus ze hebben de cyste onder plaatselijke verdoving opengesneden en de randjes omgenaaid. Dat deed best wel pijn, omdat ze zo diep niet konden verdoven. De napijn viel op zich mee, maar ik heb wel een dag of drie op de bank gelegen omdat ik vreselijk moe en ziekig was.

Het heeft wel een week of drie rare afscheiding opgeleverd en daarna een fikse schimmelinfectie door al het gerommel en gewroet. Nu doet alles het weer prima en ik ben blij dat die bult weg is

Tjee joh wat balen, ik heb aan beide zijde zo'n cyste gehad, aan de ene kant heb ik lopen modderen, dit was mijn eerste en het was geen klein bultje, ik had een flinke joekel, kon ook niet meer zitten, de gynaecoloog heeft toen een balon-katheter geplaatst hierover zeg ik alleen NIET DOEN, doet ontzettend veel pijn moest een week zitten en het hielp uiteindelijk te weinig, zodat ik toch nog geopereerd moest worden. Ik heb algehele narcose gehad, bij beide keren. Je begrijpt de andere zijde was ook een joekel, maar hier heb ik direct aangestuurd op een operatie.



Net als minke zegt het valt tegen, het doet pijn, het is een gebied dat door en door zenuwen heeft, maar zo kan je ook niet door, je hebt er last van het groeit en het zal niet vanzelf weggaan, dus door de zure appel.



Aan de kant waar ze eerst de katheter geplaatst hadden, daar heb ik een flink gat, dit is altijd zo gebleven, het ziet er gezond uit dus dat is goed alleen verschrikkelijk veel litteken weefsel aan de kant waar ik direct de operatie heb ondergaan zie je niets meer. Mocht ik er nu weer één krijgen zou ik direct voor operatie kiezen en een week thuis blijven dat heb je echt nodig.

...ik lees trouwens dat het bij jou geen pijn doet, dat deed het bij mij wel, maar de cyste's waren allebei zo groot dat ik geen broek meer aankon, en bij de eerste dus niet meer kon zitten. Vrijen was niet eens te doen.....! ik snap dat de urgentie bij jou iets kleiner is dan bij mij indertijd, dat maakt het wel lastig denk ik.



Je zou nog even kunnen wachten en het eventueel inplannen op een tijdstip dat het ook voor jou het "beste" uitkomt.....

ohw en wat zeg je op je werk, ik heb indertijd gezegd ik moet geopereerd worden aan een vrouwelijk probleem, en aan jou op welke manier je het zegt, ik kreeg geen vragen verder, en mijn leidinggevende snapte het, en wenste me sterkte.



Als je terug komt zeg je hoe het gaat, zoals "het gaat weer goed" of zoiets, ik heb er niet over gesproken, met collega's gaat ze niets aan uiteraard wel met vriendinnen.

Ik heb ook aan beide zijden een ontsteking/cyste gehad. Ik kreeg alleen een plaatselijke verdoving die bestond uit het erg koud maken van de omgeving. Ik weet niet hoe dat precies in zijn werk ging. De eerste keer maakte de arts een sneetje zodat al het vocht er uit kon. Dat werkte niet en binnen een paar dagen ben ik teruggegaan. De arts heeft toen een gaasje in het sneetje gepropt en dat moest ik na een week eruit trekken. Ik heb nog nooit zoveel pijn gehad. De tweede keer werd ik hetzelfde verdoofd en ging alles prima.



Met seks verandert er niet veel. Je kan een tijdje geen seks hebben, maar dat is logisch. Ik heb zelf het idee dat ik meer vochtig ben. Dat komt natuurlijk omdat het gaasje een groter gat heeft gemaakt dan eigenlijk zou moeten. Het 'litteken' zit echt binnenin. Van buitenaf is het dus niet te zien. Echt veel pijn heb ik niet gehad behalve dat incidentje dus. Plassen is wel vervelend als je het net hebt laten doen. Ik denk dat je daar misschien 3 dagen last van hebt. De arts raadde mij aan om staand te plassen, maar dat lukte mij niet.



Van mij is trouwens 20 jaar geleden dus ik denk dat ze nu wel andere technieken hebben. Succes in ieder geval.

Wat ik nog bedacht wat ik heel vervelend vond was dat ik tot de nacontrole geen tampons mocht gebruiken (niet dat je dat wilt proberen vlak na die ingreep ). Ik kon pas na 6 weken terecht dus heb twee keer moeten aanmodderen met maandverband, en het voelde toch al zo schraal en gehavend in dat gebied.

Op mijn werk heb ik het wel aan wat vrouwen verteld. Ik had eerst alleen gezegd dat ik een ingreepje moest ondergaan en een dag afwezig was. Vervolgens moest ik me een dag later echt ziekmelden en was ik heel zielig en geradbraakt. Tegen mannelijke collega's zei ik dat ik een gynaecologische operatie had ondergaan en dan riepen ze vanzelf al dat ze niets meer wilden horen.