Gezondheid
alle pijlers
ervaringen posttraumatische dystrofie
dinsdag 1 december 2009 om 04:34
Hoi allemaal,
3 maanden geleden ben ik na een ongeluk aan mijn rechterhand geopereerd waarna 2 zenuwen zijn gerepareerd. Ben hiervoor een revalidatietraject ingegaan, maar de pijnklachten zijn de laatste tijd verergert. Mag en kan op dit moment niet werken ivm pijn, weinig spierkracht en moeheid. Nu ben ik na een doorverwijzing van mijn chirurg op de pijnpoli terecht gekomen waar vandaag is geconstateerd dat ik de aandoening/ziekte posttraumatische dystrofie heb in mijn rechterhand met uitstralingen naar de arm, nek en rug. Ik ben hier erg van geschrokken, vooral ook vanwege het feit dat ik vanaf morgen zware medicatie moet gaan slikken en niet weet hoe het verloop gaat zijn.
Wie heeft er ervaring met deze aandoening, en met de medicatie lyrica?
Voor de mensen die niet weten wat voor aandoening het is hieronder een omschrijving. Alvast bedankt voor eventuele reacties!
Posttraumatische dystrofie (PD) is een complicatie die na een letsel of een operatie aan een lidmaat, arm of been, ontstaat. De ernst ervan staat los van de ernst van het letsel. Zo kan een klein letsel, bijvoorbeeld een kneuzing van de hand, een ernstige vorm van PD geven. Een zwaar letsel, zoals een gecompliceerde enkelbreuk, kan in lichte mate PD tot gevolg hebben.Jaarlijks krijgen 8.000 mensen deze complicatie na een letsel.
De symptomen van posttraumatische dystrofie zijn:
* zwelling, soms extreem
* veranderde huidkleur (rood of blauw)
* veranderde temperatuur (warmer of kouder dan tegengesteld lidmaat)
* beperking van beweging o.a. door pijn en stijfheid
* diffuse pijn, veelal brandend, veelal in een groter gebied dan het oorspronkelijk letsel en heftiger dan bij het letsel past
Wanneer vier van deze vijf symptomen aanwezig zijn is er sprake van PD.
De pijn kan extreme vormen aannemen. Bij ongeveer 5% is er sprake van een zogenaamde koude dystrofie en is het lidmaat koud en blauw.
Na maanden kan het lidmaat er schraal en ingevallen uit gaan zien omdat het onderhuids vetweefsel en de spieren grotendeels verdwenen zijn. Op een rontgenfoto is vaak botontkalking te zien. Ook kunnen de gewrichten onherstelbare schade hebben opgelopen.
# Zenuwaantasting
Er kan een grote gevoeligheid voor pijnprikkels ontstaan. Behalve dat men de pijn 'van binnen' voelt kan er ook zogenaamde aanrakingspijn aanwezig zijn. Men kan het niet verdragen als de huid, hoe licht ook, bijvoorbeeld met een veertje of wattenbolletje, wordt aangeraakt. Er kan een verminderd tastgevoel ontstaan of men ervaart dat het lidmaat niet meer bij het lichaamsschema hoort (het gevoel of de hand bijvoorbeeld erg ver weg is). De spierkracht neemt snel af en men heeft geen kracht meer om een kopje vast te houden of een zware deur te openen of een stukje te lopen. In ernstige gevallen kan de totale spierkracht verloren gaan en is er sprake van een (pseudo)-paralyse. Men heeft een verlamming maar op een EMG-onderzoek is er geen afwijking te zien.
Het kan een tijdje duren voordat herstel intreed. In een aantal gevallen wordt de dystrofie chronisch.
3 maanden geleden ben ik na een ongeluk aan mijn rechterhand geopereerd waarna 2 zenuwen zijn gerepareerd. Ben hiervoor een revalidatietraject ingegaan, maar de pijnklachten zijn de laatste tijd verergert. Mag en kan op dit moment niet werken ivm pijn, weinig spierkracht en moeheid. Nu ben ik na een doorverwijzing van mijn chirurg op de pijnpoli terecht gekomen waar vandaag is geconstateerd dat ik de aandoening/ziekte posttraumatische dystrofie heb in mijn rechterhand met uitstralingen naar de arm, nek en rug. Ik ben hier erg van geschrokken, vooral ook vanwege het feit dat ik vanaf morgen zware medicatie moet gaan slikken en niet weet hoe het verloop gaat zijn.
Wie heeft er ervaring met deze aandoening, en met de medicatie lyrica?
Voor de mensen die niet weten wat voor aandoening het is hieronder een omschrijving. Alvast bedankt voor eventuele reacties!
Posttraumatische dystrofie (PD) is een complicatie die na een letsel of een operatie aan een lidmaat, arm of been, ontstaat. De ernst ervan staat los van de ernst van het letsel. Zo kan een klein letsel, bijvoorbeeld een kneuzing van de hand, een ernstige vorm van PD geven. Een zwaar letsel, zoals een gecompliceerde enkelbreuk, kan in lichte mate PD tot gevolg hebben.Jaarlijks krijgen 8.000 mensen deze complicatie na een letsel.
De symptomen van posttraumatische dystrofie zijn:
* zwelling, soms extreem
* veranderde huidkleur (rood of blauw)
* veranderde temperatuur (warmer of kouder dan tegengesteld lidmaat)
* beperking van beweging o.a. door pijn en stijfheid
* diffuse pijn, veelal brandend, veelal in een groter gebied dan het oorspronkelijk letsel en heftiger dan bij het letsel past
Wanneer vier van deze vijf symptomen aanwezig zijn is er sprake van PD.
De pijn kan extreme vormen aannemen. Bij ongeveer 5% is er sprake van een zogenaamde koude dystrofie en is het lidmaat koud en blauw.
Na maanden kan het lidmaat er schraal en ingevallen uit gaan zien omdat het onderhuids vetweefsel en de spieren grotendeels verdwenen zijn. Op een rontgenfoto is vaak botontkalking te zien. Ook kunnen de gewrichten onherstelbare schade hebben opgelopen.
# Zenuwaantasting
Er kan een grote gevoeligheid voor pijnprikkels ontstaan. Behalve dat men de pijn 'van binnen' voelt kan er ook zogenaamde aanrakingspijn aanwezig zijn. Men kan het niet verdragen als de huid, hoe licht ook, bijvoorbeeld met een veertje of wattenbolletje, wordt aangeraakt. Er kan een verminderd tastgevoel ontstaan of men ervaart dat het lidmaat niet meer bij het lichaamsschema hoort (het gevoel of de hand bijvoorbeeld erg ver weg is). De spierkracht neemt snel af en men heeft geen kracht meer om een kopje vast te houden of een zware deur te openen of een stukje te lopen. In ernstige gevallen kan de totale spierkracht verloren gaan en is er sprake van een (pseudo)-paralyse. Men heeft een verlamming maar op een EMG-onderzoek is er geen afwijking te zien.
Het kan een tijdje duren voordat herstel intreed. In een aantal gevallen wordt de dystrofie chronisch.
dinsdag 2 februari 2010 om 15:33
Heb een tijdje terug gereageerd en daarin verteld dat ik op de wachtlijst stond voor neurostimulatie. Ondertussen ben ik al geholpen en... zeer gelukkig met het resultaat! Waar ik voorheen niet kon lopen, eigenlijk de hele dag zo'n beetje met mijn been op een krukje lag, liep met een kruk, 's nachts slecht slapen door de aanrakingspijn, en ook weersinvloeden een behoorlijke impact hadden, kan ik nu zeggen dat ik zeker 50-60% minder pijn heb!! Ik kan weer veel meer doen als voorheen, helemaal geweldig!
Mochten er mensen zijn die meer info willen... Let me know!!
Mochten er mensen zijn die meer info willen... Let me know!!
dinsdag 2 februari 2010 om 16:01
Kitty, Wat geweldig zeg!!
Ik weet niet zo goed wat neurostimulatie is. Maar knap hoor. En hoelang is het nu geleden dat je geholpen bent? Er zal wel een wereld voor je open gaan denk ik! En dingen zoals autorijden etc, kan je dat nu?
Beide artsen die bij mij de diagnose pd hebben gesteld geven aan dat er niks verder is naast dmso, bruistabletten en lyrica. Fysio, revalidatietherapie etc vinden ze niet helpen/nodig. Maar ondertussen zit ik maar thuis (duf) af te wachten..
Als het zo doorgaat blijf ik nog maanden in de ziektewet zitten..ik zou graag iets "doen"ipv afwachten... (ben een beetje gefrustreerd hahha)
Ik weet niet zo goed wat neurostimulatie is. Maar knap hoor. En hoelang is het nu geleden dat je geholpen bent? Er zal wel een wereld voor je open gaan denk ik! En dingen zoals autorijden etc, kan je dat nu?
Beide artsen die bij mij de diagnose pd hebben gesteld geven aan dat er niks verder is naast dmso, bruistabletten en lyrica. Fysio, revalidatietherapie etc vinden ze niet helpen/nodig. Maar ondertussen zit ik maar thuis (duf) af te wachten..
Als het zo doorgaat blijf ik nog maanden in de ziektewet zitten..ik zou graag iets "doen"ipv afwachten... (ben een beetje gefrustreerd hahha)
dinsdag 2 februari 2010 om 16:24
Hoi Floortjes,
Hier vast een kleine uitleg over neurostimulatie:
Hoe (veilig) werkt het stimulatiesysteem?
Elektrische zenuwstimulatie van het ruggenmerg (een vorm van neuromodulatie) is gebaseerd op het bovenstaande principe dat pijn kan worden beheerst. In de ruimte achter het ruggenmerg(epidurale ruimte) wordt een elektrode geplaatst die zeer kleine elektrische pulsen doorgeeft. Deze worden opgewekt in een soort ‘pacemaker’(stimulator), welke rechtstreeks of door een verlengdraad met de elektrode verbonden is. Door de elektrische stimulatie worden tintelingen opgewekt in de gebieden waar de patiënt de pijn voelt. In de meest optimale situatie overdekken de tintelingen de pijngebieden volledig
Al met al ben ik drie jaar bij de deur en compleet afgekeurd.Heb ook de nodige medicijnen geprobeerd, therapie, blokkades maar helemaal niets hielp. Uiteindelijk ben ik in een pijngroep terecht gekomen waarin meerdere artsen zitten die bekijken of zij met hún specialiteit nog iets voor je kunnen doen.Gelukkig voor mij zit hier een neurochirurg die neurostimulatie als specialiteit heeft.....
Ik ben nu 9 weken geleden geopereerd, kan nu dus veel beter lopen en staan maar het zitten en liggen is nu nog wat lastig. Als je tegen de rug aan drukt, daar waar de electroden zitten voel je dat behoorlijk dus nog maar ff rustig aan doen...
Hoe bevalt het met de lyrica?
Hier vast een kleine uitleg over neurostimulatie:
Hoe (veilig) werkt het stimulatiesysteem?
Elektrische zenuwstimulatie van het ruggenmerg (een vorm van neuromodulatie) is gebaseerd op het bovenstaande principe dat pijn kan worden beheerst. In de ruimte achter het ruggenmerg(epidurale ruimte) wordt een elektrode geplaatst die zeer kleine elektrische pulsen doorgeeft. Deze worden opgewekt in een soort ‘pacemaker’(stimulator), welke rechtstreeks of door een verlengdraad met de elektrode verbonden is. Door de elektrische stimulatie worden tintelingen opgewekt in de gebieden waar de patiënt de pijn voelt. In de meest optimale situatie overdekken de tintelingen de pijngebieden volledig
Al met al ben ik drie jaar bij de deur en compleet afgekeurd.Heb ook de nodige medicijnen geprobeerd, therapie, blokkades maar helemaal niets hielp. Uiteindelijk ben ik in een pijngroep terecht gekomen waarin meerdere artsen zitten die bekijken of zij met hún specialiteit nog iets voor je kunnen doen.Gelukkig voor mij zit hier een neurochirurg die neurostimulatie als specialiteit heeft.....
Ik ben nu 9 weken geleden geopereerd, kan nu dus veel beter lopen en staan maar het zitten en liggen is nu nog wat lastig. Als je tegen de rug aan drukt, daar waar de electroden zitten voel je dat behoorlijk dus nog maar ff rustig aan doen...
Hoe bevalt het met de lyrica?
donderdag 4 februari 2010 om 10:46
Dank je voor de uitleg. Fijn dat het zo goed werkt zeg! Ik begrijp dus dat autorijden etc nog wat stappen te ver zijn. Lijkt me echt lastig hoor. Heb je hulp kunnen regelen?
Die lyrica is behoorlijk heftig vind ik. Vanmorgen gewoon weer in slaap gevallen...kinderen moeten optijd naar het dagverblijf, maar het gaat echt vanzelf dat slapen... heel raar. Zit nu op de dosis die ik moet hebben, loop weer dronken/stoned rond vandaag..
Hoop dat het snel over is. Ik wacht het nog even af. Ben pas 1 week bezig.
Hoe is het met Whopper en Pokkesmurf?
Die lyrica is behoorlijk heftig vind ik. Vanmorgen gewoon weer in slaap gevallen...kinderen moeten optijd naar het dagverblijf, maar het gaat echt vanzelf dat slapen... heel raar. Zit nu op de dosis die ik moet hebben, loop weer dronken/stoned rond vandaag..
Hoop dat het snel over is. Ik wacht het nog even af. Ben pas 1 week bezig.
Hoe is het met Whopper en Pokkesmurf?
maandag 8 februari 2010 om 17:03
Hoi,
Hier weer een update van whopper
Ik ben een paar weken geleden in het ziekenhuis geweest waar ze een proefzenuwblokkade bij me hebben gezet, een stellatumblokkade waarbij het ganglionzenuwknoopje verdoofd wordt. Dit wordt gedaan onder rontgenstraling en met contrastvloeistof.
Vanaf die dag dat ik weer thuis was is de pijn alleen maar erger geworden, ben die week later weer naar het ziekenhuis geweest waarbij ik van de arts, de medicijnen die ik gebruikte, amytryptiline, meteen moest stoppen. Dit was vorige week. Tot nu toe heeft geen enkele behandeling geholpen en zit ik in een fase waarin uiterlijke symptomen zoals de zwelling ed. afnemen, maar daarentegen de pijn, en innerlijke symptomen wel erger worden.
Morgen wordt ik besproken in het pijnteam, waar onder ander ook nog een neuroloog, revalidatiearts en andere anestesiologen zitten. Dan wordt er besproken wat er nu moet gaan gebeuren, met medicatie valt er op dit punt niets meer aan te doen. Niets heeft geholpen tot nu toe.
1 van de dingen die mij arts morgen wil bespreken is het feit dat ze me wil gaan doorverwijzen naar een ander ziekenhuis voor de macedonische methoden, ook wel PEPT. Zware therapie waarbij je door je pijngrens moet gaan. Je hebt hier ontzettend veel doorzettingsverogen voor nodig en moet je dan ook echt aan de oefeningen houden die ze je geven.
Ik ben benieuwd wat er gaat gebeuren, want wat als ik niet doorverwezen kan worden, wat dan? Medicijnen werken niet, en zit nu al maanden thuis.
Pff moeilijk om er positief in te blijven staan.
Ik hou jullie op de hoogte.
@ alle mede dystrofiepatienten, doet me goed om meerdere ervaringen hier te lezen. Las ook van kitty, dat ze goed geholpen is met de neurostimulatie? Dat is echt fantastisch nieuws, hoop dat het mij ook zal vergaan.
Liefs
Hier weer een update van whopper
Ik ben een paar weken geleden in het ziekenhuis geweest waar ze een proefzenuwblokkade bij me hebben gezet, een stellatumblokkade waarbij het ganglionzenuwknoopje verdoofd wordt. Dit wordt gedaan onder rontgenstraling en met contrastvloeistof.
Vanaf die dag dat ik weer thuis was is de pijn alleen maar erger geworden, ben die week later weer naar het ziekenhuis geweest waarbij ik van de arts, de medicijnen die ik gebruikte, amytryptiline, meteen moest stoppen. Dit was vorige week. Tot nu toe heeft geen enkele behandeling geholpen en zit ik in een fase waarin uiterlijke symptomen zoals de zwelling ed. afnemen, maar daarentegen de pijn, en innerlijke symptomen wel erger worden.
Morgen wordt ik besproken in het pijnteam, waar onder ander ook nog een neuroloog, revalidatiearts en andere anestesiologen zitten. Dan wordt er besproken wat er nu moet gaan gebeuren, met medicatie valt er op dit punt niets meer aan te doen. Niets heeft geholpen tot nu toe.
1 van de dingen die mij arts morgen wil bespreken is het feit dat ze me wil gaan doorverwijzen naar een ander ziekenhuis voor de macedonische methoden, ook wel PEPT. Zware therapie waarbij je door je pijngrens moet gaan. Je hebt hier ontzettend veel doorzettingsverogen voor nodig en moet je dan ook echt aan de oefeningen houden die ze je geven.
Ik ben benieuwd wat er gaat gebeuren, want wat als ik niet doorverwezen kan worden, wat dan? Medicijnen werken niet, en zit nu al maanden thuis.
Pff moeilijk om er positief in te blijven staan.
Ik hou jullie op de hoogte.
@ alle mede dystrofiepatienten
, doet me goed om meerdere ervaringen hier te lezen. Las ook van kitty, dat ze goed geholpen is met de neurostimulatie? Dat is echt fantastisch nieuws, hoop dat het mij ook zal vergaan.Liefs
zaterdag 20 maart 2010 om 22:21
Hey Whopper,
Dat klinkt niet best, bha zeg. Ben benieuwd hoe het nu met je gaat en of je die PEPT bent gaan doen...
Ik ben met de lyrica gestopt. Ik kon niet meer als moeder functioneren zeg maar. Ik werk nu een paar uurtjes per week. Het is idd moeilijk om positief te blijven omdat er gewoon geen duidelijkheid is over of het nog beter gaat worden en of er iets is dat misschien wel helpt.
Ik kan niet zoveel typen aangezien het om mijn rechterhand gaat. Hoop snel positieve verhalen te lezen!
Dat klinkt niet best, bha zeg. Ben benieuwd hoe het nu met je gaat en of je die PEPT bent gaan doen...
Ik ben met de lyrica gestopt. Ik kon niet meer als moeder functioneren zeg maar. Ik werk nu een paar uurtjes per week. Het is idd moeilijk om positief te blijven omdat er gewoon geen duidelijkheid is over of het nog beter gaat worden en of er iets is dat misschien wel helpt.
Ik kan niet zoveel typen aangezien het om mijn rechterhand gaat. Hoop snel positieve verhalen te lezen!
zondag 16 mei 2010 om 15:13
Hoi Allemaal,
ik ben er een tijdje uit geweest maar er is geen verandering in mijn enkel. De pijn wordt minder maar gaat niet weg. Mijn arts heeft gezegd dat het het belangrijkste is om het niet te laten verergeren maar op een constante proberen te houden.
Ik heb in juni weer een controle, maar zolang het met de creme en pillen goed gaat, dan zal er waarschijnlijk niets veranderen aan de behandeling.
ik ben er een tijdje uit geweest maar er is geen verandering in mijn enkel. De pijn wordt minder maar gaat niet weg. Mijn arts heeft gezegd dat het het belangrijkste is om het niet te laten verergeren maar op een constante proberen te houden.
Ik heb in juni weer een controle, maar zolang het met de creme en pillen goed gaat, dan zal er waarschijnlijk niets veranderen aan de behandeling.
woensdag 26 mei 2010 om 14:05
Hoi allemaal,
Ik heb een vermoeden dat ik dystrofie zou kunnen hebben. Ik heb 2 maanden geleden m'n pols zwaar gekneusd en de pijn houdt nog altijd aan. Ik voel de pijn continu, de hele dag met ups en downs en het wordt erger met warm douchen en in de zon zitten bijv.
Alleen mijn pols is vergeleken met de andere pols niet meer heel erg dik en verkleurd. Dat is met het herstel van de kneuzing wel weggetrokken. Zou het dan toch dystrofie kunnen zijn ? Hoe is dat bij jullie ?
Ik heb een vermoeden dat ik dystrofie zou kunnen hebben. Ik heb 2 maanden geleden m'n pols zwaar gekneusd en de pijn houdt nog altijd aan. Ik voel de pijn continu, de hele dag met ups en downs en het wordt erger met warm douchen en in de zon zitten bijv.
Alleen mijn pols is vergeleken met de andere pols niet meer heel erg dik en verkleurd. Dat is met het herstel van de kneuzing wel weggetrokken. Zou het dan toch dystrofie kunnen zijn ? Hoe is dat bij jullie ?
woensdag 26 mei 2010 om 19:51
Ik heb zelf 1,5 jaar koude PD gehad aan mijn been. Ik ben toen ook in een rolstoel terecht gekomen. Alle medicijnen geprobeerd, infuus in ziekenhuis, proefblokkade maar niks hielp. Er is zelfs over amputatie gepraat. Toch wilde ik de moed niet opgeven. Uiteindelijk ben ik door blijven revalideren en ben ik naar een homeopaat gegaan. Hij schreef mij heel veel vitamine D voor. Waar het precies aan heeft gelegen dat ik nu weer genezen ben blijft gissen. Maar toch denk ik dat de vitamine D hieraan heeft bijgedragen.
Als je vragen hebt stel ze gerust! En heel veel sterkte!
Als je vragen hebt stel ze gerust! En heel veel sterkte!
maandag 11 oktober 2010 om 17:44
Wow, Josje wat fijn!!!!!!!!
Miranda, voor een diagnose moet je echt bij een arts zijn. Hoewel, die denken er soms ook niet hetzelfde over.
Ben je inmiddels al bij een arts geweest?
Ik loop nu al maanden bij de pijnpoli helaas. Epidurale injectie gehad en zenuwblokkade. Ook MRI en er is een beknelling in mijn nek gezien, wat de eerdere diagnose weer niet sterk maken. Tja, ondertussen nog steeds problemen. Nu weer naar revalidatie en fysio enzo
Miranda, voor een diagnose moet je echt bij een arts zijn. Hoewel, die denken er soms ook niet hetzelfde over.
Ben je inmiddels al bij een arts geweest?
Ik loop nu al maanden bij de pijnpoli helaas. Epidurale injectie gehad en zenuwblokkade. Ook MRI en er is een beknelling in mijn nek gezien, wat de eerdere diagnose weer niet sterk maken. Tja, ondertussen nog steeds problemen. Nu weer naar revalidatie en fysio enzo
donderdag 11 november 2010 om 04:39
Na een hele lange periode niets te hebben geschreven, hier een nieuwe update;
Zit op dit moment met 36 weken hoogzwanger thuis. Met zwangerschapsverlof, maar zal in februari na mijn verlof weer verder gaan in de ziektewet.
De PEPT-therapie die ik uiteindelijk moest gaan volgen heeft dusdanig aangeslagen dat ik op het moment mijn rechterhand weer volledig gebruik. Heb in de periode van mei tot en met juli ook weer halve dagen op arbeidstherapeutische basis gewerkt, totdat ik eind augustus weer uitviel, combinatie van bekkenklachten en dystrofie.
Op dit moment is de situatie zo dat ik nog steeds erg veel pijn heb, maar al meer dan een half jaar geen medicijnen meer gebruik en mag gebruiken (ook onderdeel van de PEPT-therapie). Ik heb wat ze noemen dystrofie type 2, zenuwdystrofie die nu toch echt chronisch is geworden. Gelukkig voor mij kan ik sinds een klein halfjaar mijn rechterhand/arm weer redelijk gebruiken, alleen verlies ik nog wel regelmatig totale kracht in mijn hand/arm. Ik laat dan wat ik in mijn handen heb er zo uit vallen.
Het is nu afwachten hoe de situatie na de bevalling en de komende maanden gaat zijn, maar de prognose is in ieder geval dat ik waarschijnlijk weer in het arbeidsproces terug kan keren. In ieder geval wel wat betreft mijn hand/arm. Mits er geen terugval optreedt.
Wat betreft mijn bekkenklachten, daar zijn ze op dit moment wat huiverig voor, omdat in mijn linkerlies een enorme overgevoeligheid en zenuwpijnen zijn geconstateerd die niet in verhoudig staan met pijn die normaal gesproken wordt geconstateerd bij bekkeninstabiliteit. Ze houden het in in ieder geval in de gaten. Moet in Januari op controle in het ziekenhuis waar ze voor de zekerheid de boel daar gaan onderzoeken.
Al met al kan ik in ieder geval positief nieuws melden; er is het afgelopen half jaar enorm veel vooruitgang geboekt! Veel succes aan alle anderen die nog steeds in hetzelfde vervelende schuitje zitten.
Zit op dit moment met 36 weken hoogzwanger thuis. Met zwangerschapsverlof, maar zal in februari na mijn verlof weer verder gaan in de ziektewet.
De PEPT-therapie die ik uiteindelijk moest gaan volgen heeft dusdanig aangeslagen dat ik op het moment mijn rechterhand weer volledig gebruik. Heb in de periode van mei tot en met juli ook weer halve dagen op arbeidstherapeutische basis gewerkt, totdat ik eind augustus weer uitviel, combinatie van bekkenklachten en dystrofie.
Op dit moment is de situatie zo dat ik nog steeds erg veel pijn heb, maar al meer dan een half jaar geen medicijnen meer gebruik en mag gebruiken (ook onderdeel van de PEPT-therapie). Ik heb wat ze noemen dystrofie type 2, zenuwdystrofie die nu toch echt chronisch is geworden. Gelukkig voor mij kan ik sinds een klein halfjaar mijn rechterhand/arm weer redelijk gebruiken, alleen verlies ik nog wel regelmatig totale kracht in mijn hand/arm. Ik laat dan wat ik in mijn handen heb er zo uit vallen.
Het is nu afwachten hoe de situatie na de bevalling en de komende maanden gaat zijn, maar de prognose is in ieder geval dat ik waarschijnlijk weer in het arbeidsproces terug kan keren. In ieder geval wel wat betreft mijn hand/arm. Mits er geen terugval optreedt.
Wat betreft mijn bekkenklachten, daar zijn ze op dit moment wat huiverig voor, omdat in mijn linkerlies een enorme overgevoeligheid en zenuwpijnen zijn geconstateerd die niet in verhoudig staan met pijn die normaal gesproken wordt geconstateerd bij bekkeninstabiliteit. Ze houden het in in ieder geval in de gaten. Moet in Januari op controle in het ziekenhuis waar ze voor de zekerheid de boel daar gaan onderzoeken.
Al met al kan ik in ieder geval positief nieuws melden; er is het afgelopen half jaar enorm veel vooruitgang geboekt! Veel succes aan alle anderen die nog steeds in hetzelfde vervelende schuitje zitten.
donderdag 11 november 2010 om 15:39
Whopper: Ik heb net je topic zitten lezen, heftig meid.
Wat je bekkenproblemen betreft, die klinken mij wel bekend, ik heb zelf na een ogeval extreme klachten overgehouden inderdaad ook in mijn lies. Ik heb hier een neurostimulator voor gekregen. En het werkt, ik kon eigenlijk niets meer, nu heb ik nog een hele lage dosering morfine, en kan ik eigenlijk alles weer. De neuro is nog nooit eerder voor bekkenklachten gebruikt en deze toepassing is dus nog erg onbekend. Ik hoop voor je dat het na je bevalling beter word, maar mocht je verder info willen mag je me mailen.
Heel veel sterkte verder.
Wat je bekkenproblemen betreft, die klinken mij wel bekend, ik heb zelf na een ogeval extreme klachten overgehouden inderdaad ook in mijn lies. Ik heb hier een neurostimulator voor gekregen. En het werkt, ik kon eigenlijk niets meer, nu heb ik nog een hele lage dosering morfine, en kan ik eigenlijk alles weer. De neuro is nog nooit eerder voor bekkenklachten gebruikt en deze toepassing is dus nog erg onbekend. Ik hoop voor je dat het na je bevalling beter word, maar mocht je verder info willen mag je me mailen.
Heel veel sterkte verder.
dinsdag 1 maart 2011 om 12:43
Ik kwam dit topic tegen en heb het even omhoog gehaald. Whopper hoe gaat het nu na de geboorte van je dochtertje?
Ik denk ook dat ik PDS heb. Ik heb op 31 december op twee plaatsen mijn pols gebroken. Ik hield pijn ondanks het gips. Nu is het gips er drie weken af en de pijn wordt heviger. De pols is nog steeds dik en nu heb ik een verkleurde hand. Deze is donkerder dan mijn gezonde en ik zie ook hele donkere haargroei aan beide zijden van de pols. Ik kan er ook geen kleding op verdragen. Ik doe wel de oefeningen die ik moet doen, maar 't is erg pijnlijk.
Morgen weet ik meer. Ik hoop dat het niet zo is maar ik heb er een hard hoofd in.
Ik denk ook dat ik PDS heb. Ik heb op 31 december op twee plaatsen mijn pols gebroken. Ik hield pijn ondanks het gips. Nu is het gips er drie weken af en de pijn wordt heviger. De pols is nog steeds dik en nu heb ik een verkleurde hand. Deze is donkerder dan mijn gezonde en ik zie ook hele donkere haargroei aan beide zijden van de pols. Ik kan er ook geen kleding op verdragen. Ik doe wel de oefeningen die ik moet doen, maar 't is erg pijnlijk.
Morgen weet ik meer. Ik hoop dat het niet zo is maar ik heb er een hard hoofd in.
zaterdag 23 april 2011 om 22:41
Hoi Zoebie,
Ik wilde net mij topic voor je naar boven halen, nu zie ik dat je een maand geleden er zelf op had gereageerd.
Met mij en mijn dochtertje gaat het onder omstandigheden goed. Het is wel eens lastig met tillen ed, vooral met erg koud of erg warm weer zoals vandaag. Dan heb ik nu eenmaal meer last. Verder nog steeds intensieve therapie gecombineerd met tramadol. Geen lichte medicatie, maar het lijkt wat te doen.
Ga in ieder geval weer opbouwen met werken. Hopelijk gaat dat dit keer goed.
Gelukkig is het mooi weer, is mijn dochter gezond, en kan ik mijn arm, zij het in beperkte mate, wel weer gebruiken.
Ik wilde net mij topic voor je naar boven halen, nu zie ik dat je een maand geleden er zelf op had gereageerd.
Met mij en mijn dochtertje gaat het onder omstandigheden goed. Het is wel eens lastig met tillen ed, vooral met erg koud of erg warm weer zoals vandaag. Dan heb ik nu eenmaal meer last. Verder nog steeds intensieve therapie gecombineerd met tramadol. Geen lichte medicatie, maar het lijkt wat te doen.
Ga in ieder geval weer opbouwen met werken. Hopelijk gaat dat dit keer goed.
Gelukkig is het mooi weer, is mijn dochter gezond, en kan ik mijn arm, zij het in beperkte mate, wel weer gebruiken.
zondag 24 april 2011 om 00:40
Fijn dat het met je dochtertje goed gaat. Al zal het best wel lastig zijn met tillen.
Ik wordt oma in juli en zou één dag in de week op de baby passen. Ik hoop dan wel dat het tegen die tijd beter gaat. Hoe heb jij dat met je dochtertje gedaan? Ik denk dat ik het niet eens met mijn rechterhand op durf te pakken.
Dat dingen uit je handen laten vallen is soms om gek van te worden. Ik laat echt alles vallen en durf niet eens meer met mijn rechtse hand een kop koffie vast te pakken.
Ik wordt oma in juli en zou één dag in de week op de baby passen. Ik hoop dan wel dat het tegen die tijd beter gaat. Hoe heb jij dat met je dochtertje gedaan? Ik denk dat ik het niet eens met mijn rechterhand op durf te pakken.
Dat dingen uit je handen laten vallen is soms om gek van te worden. Ik laat echt alles vallen en durf niet eens meer met mijn rechtse hand een kop koffie vast te pakken.
dinsdag 26 april 2011 om 21:38
Ik ben vandaag naar de Arbo-arts geweest. Ik hoef over 7 weken pas terug te komen. Wel hamerde hij ook al op de pijnpoli in het AZM. Dat is van hieruit drie kwartier rijden en meer dan een uur met de trein. Enkele reis. Ik ga het donderdag maar eens met de chirurg overleggen. Ik vind het toch een hele onderneming als ik straks 2 x in de week fysio moet.
donderdag 21 juli 2011 om 09:20
Ik heb na een enkel operatie dystrofie op gelopen in 2000, na een paar maanden was het volgens prof zuurmond in de vu rustig....2 mei 2011 heb ik opnieuw een operatie gehad....en opnieuw dystrofie maar nu ernstig....vreemd is dat sinds een paar dagen ook mijn andere enkel dik word.......herkent iemand dit?
vrijdag 22 juli 2011 om 13:41
Ik zit nu al zes weken op een oproep van Maastricht te wachten. Wat duurt dat lang.
Veel pijn, ondanks de pijnstillers. Maar ik wil niet nog meer aan de medicijnen. Ik heb nu al Tramadol en Gababentine. Nu kan ik nog autorijden. Dat wil ik graag zo houden.
's Nachts draag ik een spalk en bij veel pijn gebruik ik de Tens. Alleen die helpt maar op het moment dat ik hem gebruik. De pijn komt daarna snel weer terug. Het schiet dus niet echt heel erg op.
Het is ook erg frustrerend. Ik wil mijn kamer verven, maar ik kan geen kwast vasthouden door de krampen. Ik heb wel muurtje voor muurtje kunnen behangen. Snel gaat het niet, maar dat is nu tenminste klaar.
Veel pijn, ondanks de pijnstillers. Maar ik wil niet nog meer aan de medicijnen. Ik heb nu al Tramadol en Gababentine. Nu kan ik nog autorijden. Dat wil ik graag zo houden.
's Nachts draag ik een spalk en bij veel pijn gebruik ik de Tens. Alleen die helpt maar op het moment dat ik hem gebruik. De pijn komt daarna snel weer terug. Het schiet dus niet echt heel erg op.
Het is ook erg frustrerend. Ik wil mijn kamer verven, maar ik kan geen kwast vasthouden door de krampen. Ik heb wel muurtje voor muurtje kunnen behangen. Snel gaat het niet, maar dat is nu tenminste klaar.
woensdag 7 september 2011 om 11:35
Goeiemorgen,
Na een val van de trap in november vorig jaar heb ik een been wat niet meer doet waar het been voor bedoeld is.....
Mijn kniebanden waren gescheurd, mijn meniscus kapot, kraakbeenschade, kneuzing, dat is gelukkig na een operatie goed hersteld.
Mijn enkelbanden waren ook gescheurd en later is gebleken dat mijn enkel ook gebroken was. Ik heb 7 weken gips gehad en herstelde maar moeizaam. Die knie ging na de operatie snel vooruit, die is weer 100% maar mijn enkel.....
Sinds enkele weken weet ik dat er dystrofie in zit.
Ik ben onder behandeling op de pijnpoli, de eerste behandelingen deden helemaal niets. (DMSO creme, vitamine C en stroom) Ik heb erg veel last van de DMSO creme, brrrr wat een rommel is dat. Ik ben erg misselijk, heb een hele vieze smaak in mijn mond.
De behandeling is vandaag omgezet in iontoforese, vanochtend de eerste behandeling gehad.
Verder blijkt dat de botsplinter niet is aangegroeid maar ja, in een voet met dystrofie gaan ze niet opereren.
Qua dystrofie zou ik meer mogen belasten, moeten eigenlijk. Maar wat die botsplinter betreft is juist rust vereist.
Nogal ingewikkeld dus.
De anesthesist wil eerst de dystrofie aanpakken, en dan met de orthopeed in overleg of de botsplinter inderdaad verwijderd moet worden.
Ik werk fulltime in onregelmatige diensten dus ik kan de behandelingen er goed omheen plannen. Dat is wel zwaar maar van thuis zitten werd ik ook niet echt blij, dit gaat gelukkig vrij goed. Ik ben wel enorm afhankelijk van mijn vader die me constant overal naar toe brengt. Fietsen kan ik niet, autorijden en lopen ook niet.
Zoebie ik las laatst een artikel over de dystrofiepoli in Maastricht, volgens mij stond het in het blad "Psychologie".
Heb je het ook gelezen?
Groetjes,
NannieB
Na een val van de trap in november vorig jaar heb ik een been wat niet meer doet waar het been voor bedoeld is.....
Mijn kniebanden waren gescheurd, mijn meniscus kapot, kraakbeenschade, kneuzing, dat is gelukkig na een operatie goed hersteld.
Mijn enkelbanden waren ook gescheurd en later is gebleken dat mijn enkel ook gebroken was. Ik heb 7 weken gips gehad en herstelde maar moeizaam. Die knie ging na de operatie snel vooruit, die is weer 100% maar mijn enkel.....
Sinds enkele weken weet ik dat er dystrofie in zit.
Ik ben onder behandeling op de pijnpoli, de eerste behandelingen deden helemaal niets. (DMSO creme, vitamine C en stroom) Ik heb erg veel last van de DMSO creme, brrrr wat een rommel is dat. Ik ben erg misselijk, heb een hele vieze smaak in mijn mond.
De behandeling is vandaag omgezet in iontoforese, vanochtend de eerste behandeling gehad.
Verder blijkt dat de botsplinter niet is aangegroeid maar ja, in een voet met dystrofie gaan ze niet opereren.
Qua dystrofie zou ik meer mogen belasten, moeten eigenlijk. Maar wat die botsplinter betreft is juist rust vereist.
Nogal ingewikkeld dus.
De anesthesist wil eerst de dystrofie aanpakken, en dan met de orthopeed in overleg of de botsplinter inderdaad verwijderd moet worden.
Ik werk fulltime in onregelmatige diensten dus ik kan de behandelingen er goed omheen plannen. Dat is wel zwaar maar van thuis zitten werd ik ook niet echt blij, dit gaat gelukkig vrij goed. Ik ben wel enorm afhankelijk van mijn vader die me constant overal naar toe brengt. Fietsen kan ik niet, autorijden en lopen ook niet.
Zoebie ik las laatst een artikel over de dystrofiepoli in Maastricht, volgens mij stond het in het blad "Psychologie".
Heb je het ook gelezen?
Groetjes,
NannieB
woensdag 7 september 2011 om 11:55
Hoi Nannie.
Wat een pech heb jij zeg. En als ik lees over de DMSO crème krijg ik spontaan weer die vieze smaak in mijn mond. Smerig was dat en bij mij deed de crème na zes weken smeren ook nog eens helemaal niets. En dan ga je langzaam naar steeds zwaardere medicijnen. Jij bent vlug op de pijnpoli terecht gekomen. Ik heb daar vier maanden en een reactie op Lyrica over moeten doen.
Van daaruit werd ik meteen naar Maastricht doorgestuurd.
Ja dat artikel heb ik gelezen en a.s. vrijdag begin ik met die therapie in Maastricht. Twee keer in de week. Al vind ik niet alles wat in dat artikel staat waarheid hoor. Het komt er een beetje op neer dat het psychisch zou zijn. En het enige wat ik wil is van die rot pols afkomen. En dan, als het psychisch zou zijn, waarom dat fysio? Dan zou dat ook niet helpen.
Ik slik nu Tramadol voor de pijn, Gababentine voor de zenuwpijn en Baclofen voor de krampen. En dan nog barst ik van de pijn. Maar als ik meer ga slikken kan ik geen auto meer rijden en dan zit ik zo vast als een huis in dit kleine dorp.
Dat is een keuze die ik maak en wat nu nog vol te houden is.
Geen idee of dat zo blijft en volgens mijn Arbo-arts moet ik dit aanpassen. Dus niet.
Helaas loop je wel tegen een muur van onbegrip aan. Zeker op mijn werk en bij die suffe A-A.
Wat een pech heb jij zeg. En als ik lees over de DMSO crème krijg ik spontaan weer die vieze smaak in mijn mond. Smerig was dat en bij mij deed de crème na zes weken smeren ook nog eens helemaal niets. En dan ga je langzaam naar steeds zwaardere medicijnen. Jij bent vlug op de pijnpoli terecht gekomen. Ik heb daar vier maanden en een reactie op Lyrica over moeten doen.
Van daaruit werd ik meteen naar Maastricht doorgestuurd.
Ja dat artikel heb ik gelezen en a.s. vrijdag begin ik met die therapie in Maastricht. Twee keer in de week. Al vind ik niet alles wat in dat artikel staat waarheid hoor. Het komt er een beetje op neer dat het psychisch zou zijn. En het enige wat ik wil is van die rot pols afkomen. En dan, als het psychisch zou zijn, waarom dat fysio? Dan zou dat ook niet helpen.
Ik slik nu Tramadol voor de pijn, Gababentine voor de zenuwpijn en Baclofen voor de krampen. En dan nog barst ik van de pijn. Maar als ik meer ga slikken kan ik geen auto meer rijden en dan zit ik zo vast als een huis in dit kleine dorp.
Dat is een keuze die ik maak en wat nu nog vol te houden is.
Geen idee of dat zo blijft en volgens mijn Arbo-arts moet ik dit aanpassen. Dus niet.
Helaas loop je wel tegen een muur van onbegrip aan. Zeker op mijn werk en bij die suffe A-A.
woensdag 7 september 2011 om 17:26
Zoebie, ik volg je perikelen in het topic van Robo.
Weet je, dat snelle valt erg mee hoor. roep al sinds februari dat het niet goed zit in die enkel.
Maar eerst moest mijn knie in orde zijn, 2 gewrichten tegelijk behandelen is erg ingewikkeld. Vandaar dat er zo veel tijd overheen gegaan is.
Die DMSO is echt vies, bah!
Ik smeer maar braaf, geen 5 x per dag zoals ze hadden aanbevolen maar 3 x. Dat is net te doen.
Grapje van mijn zoon daarnet:
Ik kwam net kleddernat geregend thuis, echt tot op mijn onderbroek drijfnat! Zegt die druif doodleuk: nou mam, je hebt niet alleen de smaak in je mond van een natte krant, je ziet er ook zo uit.........En een lol........
Ik slik voor de nacht tramadol, overdag probeer ik het met diclofenac en paracetamol te redden. Het ligt een beetje aan mijn bezigheden maar meestal lukt dat aardig.
Ik geloof ook zeker niet dat het psychisch is hoor.
Ik vond de benadering best bijzonder, ik kan me indenken dat er een patientengroep is voor wie het wel zo werkt. Ik heb inmiddels al een paar van die "beroepspatienten" in de wachtkamer gezien. Ik zeg steeds, ik HEB dystrofie, ik BEN het niet!!
Van onbegrip heb ik gelukkig niet zo heel veel last.
Ik werk in de gezondheidszorg, dat zegt natuurlijk niet alles maar men weet in ieder geval wel waar ik het over heb.
Jouw leidinggevende heeft er ook behoorlijk kijk op geloof ik he? En die leeft ook zo lekker met je mee......(grapje hoor, ik weet dat het tegendeel waar is!)
Mijn arbo arts was juist heel begripvol.
Dat was erg prettig. Ze waren het er eigenlijk niet mee eens dat ik weer fulltime ging werken maar thuis vloog ik tegen de muren op. En ik werk onregelmatig dus die behandelingen zijn allemaal goed te plannen.
groetjes,
NannieB
Weet je, dat snelle valt erg mee hoor. roep al sinds februari dat het niet goed zit in die enkel.
Maar eerst moest mijn knie in orde zijn, 2 gewrichten tegelijk behandelen is erg ingewikkeld. Vandaar dat er zo veel tijd overheen gegaan is.
Die DMSO is echt vies, bah!
Ik smeer maar braaf, geen 5 x per dag zoals ze hadden aanbevolen maar 3 x. Dat is net te doen.
Grapje van mijn zoon daarnet:
Ik kwam net kleddernat geregend thuis, echt tot op mijn onderbroek drijfnat! Zegt die druif doodleuk: nou mam, je hebt niet alleen de smaak in je mond van een natte krant, je ziet er ook zo uit.........En een lol........
Ik slik voor de nacht tramadol, overdag probeer ik het met diclofenac en paracetamol te redden. Het ligt een beetje aan mijn bezigheden maar meestal lukt dat aardig.
Ik geloof ook zeker niet dat het psychisch is hoor.
Ik vond de benadering best bijzonder, ik kan me indenken dat er een patientengroep is voor wie het wel zo werkt. Ik heb inmiddels al een paar van die "beroepspatienten" in de wachtkamer gezien. Ik zeg steeds, ik HEB dystrofie, ik BEN het niet!!
Van onbegrip heb ik gelukkig niet zo heel veel last.
Ik werk in de gezondheidszorg, dat zegt natuurlijk niet alles maar men weet in ieder geval wel waar ik het over heb.
Jouw leidinggevende heeft er ook behoorlijk kijk op geloof ik he? En die leeft ook zo lekker met je mee......(grapje hoor, ik weet dat het tegendeel waar is!)
Mijn arbo arts was juist heel begripvol.
Dat was erg prettig. Ze waren het er eigenlijk niet mee eens dat ik weer fulltime ging werken maar thuis vloog ik tegen de muren op. En ik werk onregelmatig dus die behandelingen zijn allemaal goed te plannen.
groetjes,
NannieB
woensdag 14 september 2011 om 20:10
He Zoeb, ik zoek je hier even op... sorry meiden voor het inbreken. In ieder geval allemaal veel sterkte en een
Ik heb nog (sorry) niet alles gelezen, kwam hier met name om Zoeb....
Whopper, jouw verhaal heeft veel overlappingen met de mijne. Ik viel 7 jaar geleden en heb hier een zenuwbeschadiging aan opgelopen. De artsen in het zkhs waren destijds zo druk met de breuken (al mijn botten in mijn arm/pols waren gebroken en mijn elleboog was helemaal versplinterd), dat ze niet hebben opgemerkt dat er meer aan de hand was. Pas veel later (eerst werd alles geschoven op zwelling) bleek de zenuwbeschadiging niet meer te repareren. Jammer dan...
Hoe kwam bij jou de beschadiging? En jij bent wel geopereerd? Hoe is dat nu?
Zoeb, ik zit nu alweer zo'n 7 jaar met een arm/hand die het niet of nauwelijks meer doet. Het vervelende is dat ik hierdoor helemaal scheef ben gegroeid. Uiteraard de eerste jaren nog fysiotherapie maar later kwam daar de klad in. Ik ging accepteren dat het nu eenmaal was zoals het is en liet het er verder beetje bij beetje bij zitten. Nu loop ik bij allerlei therapeuten omdat ik helemaal scheef ben al vanaf mijn pelvis, dit heeft ook geresulteerd in gecalcifeerde tendenitis op meerdere plekken in mijn arms/schouder. Dus, meis, wees voorzichtig, laat het niet verder gaan, zorg goed voor jezelf en laat je goed behandelen
Ik kom later terug "echt" lezen, moet nu naar de naturopaat...
Ik heb nog (sorry) niet alles gelezen, kwam hier met name om Zoeb....
Whopper, jouw verhaal heeft veel overlappingen met de mijne. Ik viel 7 jaar geleden en heb hier een zenuwbeschadiging aan opgelopen. De artsen in het zkhs waren destijds zo druk met de breuken (al mijn botten in mijn arm/pols waren gebroken en mijn elleboog was helemaal versplinterd), dat ze niet hebben opgemerkt dat er meer aan de hand was. Pas veel later (eerst werd alles geschoven op zwelling) bleek de zenuwbeschadiging niet meer te repareren. Jammer dan...
Hoe kwam bij jou de beschadiging? En jij bent wel geopereerd? Hoe is dat nu?
Zoeb, ik zit nu alweer zo'n 7 jaar met een arm/hand die het niet of nauwelijks meer doet. Het vervelende is dat ik hierdoor helemaal scheef ben gegroeid. Uiteraard de eerste jaren nog fysiotherapie maar later kwam daar de klad in. Ik ging accepteren dat het nu eenmaal was zoals het is en liet het er verder beetje bij beetje bij zitten. Nu loop ik bij allerlei therapeuten omdat ik helemaal scheef ben al vanaf mijn pelvis, dit heeft ook geresulteerd in gecalcifeerde tendenitis op meerdere plekken in mijn arms/schouder. Dus, meis, wees voorzichtig, laat het niet verder gaan, zorg goed voor jezelf en laat je goed behandelen
Ik kom later terug "echt" lezen, moet nu naar de naturopaat...
Optimist tot in de kist!
woensdag 14 september 2011 om 23:06
Jeetje Olifantje. Dat is nogal wat. Wat raar eigenlijk dat je scheef groeit door iets aan je arm en hand. Moet er niet aan denken eerlijk gezegd. Wat houdt gecalcifeerde tendenitis in?
Tendinitus is iets met reuma, is het dat? Verdikkeme zeg, je gaat er toch niet vanuit als je valt dat je dit er aan over kan houden.
De fysio die ik nu krijg is nogal verschillend. Fysio aan de pols droog of in water. En ook de banen in mijn rug worden meegenomen door middel van massage. Oefeningen om ook mijn nek en schouders los te maken, want die zitten muurvast. Dus het is heel divers. Ik ben er nogal gerust op dat het gaat werken. Want na een jaar ben je chronisch dus ik hoop voor december al zoveel verbetering te zien, dat ik heel hard kan hopen dat het beter wordt. Zo niet dan moet ik weer 17 weken een ander soort therapie gaan volgen.
Even voor de anderen. Ik ben nu voor 100% ziek gemeld. Ik heb big troubles op mijn werk door de PD. Ik heb nu een second opinion aangevraagd. Ik was het een beetje zat om steeds de joker te zijn. Ik heb vanaf dat ik in het gips zat gewerkt. En nu willen ze opeens helemaal niet meer meewerken aan mijn herstel. Jammer dat ik niet kan bewijzen dat ik de PD heb gekregen door te vroeg aan het werk te gaan, maar het is wel zo.
Tendinitus is iets met reuma, is het dat? Verdikkeme zeg, je gaat er toch niet vanuit als je valt dat je dit er aan over kan houden.
De fysio die ik nu krijg is nogal verschillend. Fysio aan de pols droog of in water. En ook de banen in mijn rug worden meegenomen door middel van massage. Oefeningen om ook mijn nek en schouders los te maken, want die zitten muurvast. Dus het is heel divers. Ik ben er nogal gerust op dat het gaat werken. Want na een jaar ben je chronisch dus ik hoop voor december al zoveel verbetering te zien, dat ik heel hard kan hopen dat het beter wordt. Zo niet dan moet ik weer 17 weken een ander soort therapie gaan volgen.
Even voor de anderen. Ik ben nu voor 100% ziek gemeld. Ik heb big troubles op mijn werk door de PD. Ik heb nu een second opinion aangevraagd. Ik was het een beetje zat om steeds de joker te zijn. Ik heb vanaf dat ik in het gips zat gewerkt. En nu willen ze opeens helemaal niet meer meewerken aan mijn herstel. Jammer dat ik niet kan bewijzen dat ik de PD heb gekregen door te vroeg aan het werk te gaan, maar het is wel zo.
donderdag 15 september 2011 om 00:22
Komt met name omdat mijn arm als een soort balast "hangt" aan mijn schouder. Tenminste zo is het mij uitgelegd.
Mijn grootste fout is geweest dat ik ben gestopt met fysio, hierdoor kwamen eerst mijn nek en schouders vast te zitten en vandaar uit kwamen de andere problemen.
Tendonitis is vlgs mij in NL's een peesontsteking, bij mij is daar kalk omheen gegroeit.
Ik heb veel hoop op de chiro behandeling!
Jouw behandeling klinkt goed Zoeb. Geeft het 100% ziek melding jouw rust? Ik hoop het want dat soort gedoe kun je er niet bij hebben.
Mijn grootste fout is geweest dat ik ben gestopt met fysio, hierdoor kwamen eerst mijn nek en schouders vast te zitten en vandaar uit kwamen de andere problemen.
Tendonitis is vlgs mij in NL's een peesontsteking, bij mij is daar kalk omheen gegroeit.
Ik heb veel hoop op de chiro behandeling!
Jouw behandeling klinkt goed Zoeb. Geeft het 100% ziek melding jouw rust? Ik hoop het want dat soort gedoe kun je er niet bij hebben.
Optimist tot in de kist!