Gezondheid
alle pijlers
Heimwee na samenwonen
vrijdag 8 juli 2016 om 02:49
Hoi!
Ik moet mijn verhaal even kwijt. Na al 7 jaar samen met mijn vriend te zijn leek het ons eind 2015 eens slim om in 2016 te gaan kijken naar een woning (ik ben 21 hij is 22). Begin dit jaar kwam alles in een sneltreinvaard en na 3 maanden verbouwen zijn we afgelopen zaterdag in onze woning getrokken.
Nu is er een gigantisch probleem: ik stik van de heimwee. Niet een beetje maar verschrikkelijk. Ik woon maar kort van mijn ouders vandaan, maar ik kan niet eten, drinken of slapen. Om de haverklap zit ik huilend in de bank en het lijkt alleen maar erger te worden. Zo erg dat ik er gewoon letterlijk beroerd van ben.
Het enige wat ik wil is mijn spullen pakken en terug, naar huis. Als kind had ik altijd al moeite met veranderingen, maar dit is extreem. Kent iemand dit gevoel? Trekt het weg?
Ik moet mijn verhaal even kwijt. Na al 7 jaar samen met mijn vriend te zijn leek het ons eind 2015 eens slim om in 2016 te gaan kijken naar een woning (ik ben 21 hij is 22). Begin dit jaar kwam alles in een sneltreinvaard en na 3 maanden verbouwen zijn we afgelopen zaterdag in onze woning getrokken.
Nu is er een gigantisch probleem: ik stik van de heimwee. Niet een beetje maar verschrikkelijk. Ik woon maar kort van mijn ouders vandaan, maar ik kan niet eten, drinken of slapen. Om de haverklap zit ik huilend in de bank en het lijkt alleen maar erger te worden. Zo erg dat ik er gewoon letterlijk beroerd van ben.
Het enige wat ik wil is mijn spullen pakken en terug, naar huis. Als kind had ik altijd al moeite met veranderingen, maar dit is extreem. Kent iemand dit gevoel? Trekt het weg?
vrijdag 8 juli 2016 om 03:10
vrijdag 8 juli 2016 om 03:46
Alles waar je aandacht aan geeft wordt groter.. Dus, laat het los, als het echt echt nodig is ben je letterlijk in 10stappen bij je ouders thuis.
Het is nu tijd om volwassen te worden, een leven met je vriend op te bouwen en dat gaat niet als je onder moeders vleugels blijft hangen.
Daarbij het is pas een week, dus relax, kijk per dag en beslis s'morgens vroeg of je die dag een bezoekje brengt aan je ouders. Daar hou je je aan die dag, zo bouw je het bij je ouders zijn een beetje af lijkt me.
Geniet van het samenwonen, de verliefde eerste tijd samen in jullie nieuwe huis!
Het is nu tijd om volwassen te worden, een leven met je vriend op te bouwen en dat gaat niet als je onder moeders vleugels blijft hangen.
Daarbij het is pas een week, dus relax, kijk per dag en beslis s'morgens vroeg of je die dag een bezoekje brengt aan je ouders. Daar hou je je aan die dag, zo bouw je het bij je ouders zijn een beetje af lijkt me.
Geniet van het samenwonen, de verliefde eerste tijd samen in jullie nieuwe huis!
vrijdag 8 juli 2016 om 03:53
Tja ik zal wel bot overkomen. Maar als ik lees dat je pas 15 was toen je verkering kreeg, denk ik meid waar begin je aan!!! Je hebt nog niks zelf meegemaakt en beleefd! Ga eerst eens zelf leven, en over n jaar of 5 ofzo ga dan pas een serieuze relatie aan met evt samenwonen. Persoonlijk vind ik dat je je jeugd vergooit! (Maar wie ben ik)
vrijdag 8 juli 2016 om 04:05
vrijdag 8 juli 2016 om 04:08
vrijdag 8 juli 2016 om 04:34
Ik herken het van mijn broer. Die heeft ook erg moeite me verandering, helemaal van zijn woonplek. Heeft lang in een huurhuis gewoond, maar woning werd gesloopt dus moest die uit. En nu bij ieder huis waar die woont, gaat die naar paar maanden weer weg. Hij trekt het dan niet en voelt zich niet thuis. Sinds ze eerste huurhuis waar die jarenlang heeft gewoont, heeft die zich nergens meer thuis gevoeld en gaat het bergafwaarts.
Ik zal echt proberen om er mee om te leren gaan, want hij vecht er echt tegen en gaat daar aan kapot. Blijf er goed over praten en geef het de tijd. Het is niet niks en ga anders af en toe even naar je ouders toe.
Ik zal echt proberen om er mee om te leren gaan, want hij vecht er echt tegen en gaat daar aan kapot. Blijf er goed over praten en geef het de tijd. Het is niet niks en ga anders af en toe even naar je ouders toe.
vrijdag 8 juli 2016 om 05:52
Toen ik op kamers ging heb ik het ook een tijdje moeilijk gehad. Ik ervaarde het niet zozeer als heimwee maar meer als een soort rouwperiode. Er was iets voorbij dat nooit meer terug kwam.
Maar zoals gezegd je ouders zijn er nog en ook nog dichtbij! Er is alleen iets veranderd ( ten goede je kan en wil natuurlijk niet eeuwig bij je ouders wonen) en dat kost even tijd om aan te wennen. Geef het dus gewoon even de tijd!
Maar zoals gezegd je ouders zijn er nog en ook nog dichtbij! Er is alleen iets veranderd ( ten goede je kan en wil natuurlijk niet eeuwig bij je ouders wonen) en dat kost even tijd om aan te wennen. Geef het dus gewoon even de tijd!
vrijdag 8 juli 2016 om 06:00
quote:Tjuptjup schreef op 08 juli 2016 @ 04:35:
Pfffff merk echt dat ik op m'n handen moet gaan zitten . Heb zoveel wat ik TO wil zeggen/meegeven. Maar weet dat het (iig op dit moment) tegen dovemansoren is gezegd.. Dus ga vrolijk verder op m'n handen zitten (en schudt ondertussen m'n wijze oude grijze hoofd )
?
Dit meisje geeft aan erg verdrietig te zijn en jij vindt het nodig om ondanks dat herhaaldelijk haar relatie in twijfel te trekken en zelfs belachelijk te maken. Ik zie daar de meerwaarde niet van in en vind dat je onnodig je punt aan het maken bent...
Pfffff merk echt dat ik op m'n handen moet gaan zitten . Heb zoveel wat ik TO wil zeggen/meegeven. Maar weet dat het (iig op dit moment) tegen dovemansoren is gezegd.. Dus ga vrolijk verder op m'n handen zitten (en schudt ondertussen m'n wijze oude grijze hoofd )
?
Dit meisje geeft aan erg verdrietig te zijn en jij vindt het nodig om ondanks dat herhaaldelijk haar relatie in twijfel te trekken en zelfs belachelijk te maken. Ik zie daar de meerwaarde niet van in en vind dat je onnodig je punt aan het maken bent...
vrijdag 8 juli 2016 om 06:27
quote:Bvanhulten schreef op 08 juli 2016 @ 03:05:
Als ik precies kom benoemen wat ik miste was het makkelijker. Dan kon ik er iets aan doen. Ik wordt continu gevolgd door een rot gevoel. Behalve als ik thuis ben of in een vertrouwde omgeving. Vraag me zo af of dit gevoel wegtrekt.
Dit huis moet ook een thuis worden en het samenwonen moet ook een vertrouwde omgeving worden. Geef het tijd.
Heb je van het huis ook 'jouw' plek kunnen maken, heb je ook jouw invloed op bijv. De inrichting kunnen hebben?
Als ik precies kom benoemen wat ik miste was het makkelijker. Dan kon ik er iets aan doen. Ik wordt continu gevolgd door een rot gevoel. Behalve als ik thuis ben of in een vertrouwde omgeving. Vraag me zo af of dit gevoel wegtrekt.
Dit huis moet ook een thuis worden en het samenwonen moet ook een vertrouwde omgeving worden. Geef het tijd.
Heb je van het huis ook 'jouw' plek kunnen maken, heb je ook jouw invloed op bijv. De inrichting kunnen hebben?
Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje
