Gezondheid
alle pijlers
Help! bloedprikken...
vrijdag 20 mei 2016 om 06:57
Ik moet straks bloedprikken en zie daar nu al tegen op... Soms heb ik het gevoel dat die angst alleen maar erger wordt, terwijl ik daar vroeg iets minder last van had..
Ik heb geen hekel aan naalden en prikken, maar dit is gewoon mijn angst voor flauwvallen, elke keer als ik moet bloedprikken, zit ik mij zo druk te maken, van wat nou als ik flauwval na het bloedprikken. Ik vindt dit zo eng, en elke keer kost het me moeite om daar heen te gaan.
Heeft er tips om hier mee om te gaan? Kan me zo druk maken..
Ik heb geen hekel aan naalden en prikken, maar dit is gewoon mijn angst voor flauwvallen, elke keer als ik moet bloedprikken, zit ik mij zo druk te maken, van wat nou als ik flauwval na het bloedprikken. Ik vindt dit zo eng, en elke keer kost het me moeite om daar heen te gaan.
Heeft er tips om hier mee om te gaan? Kan me zo druk maken..
vrijdag 20 mei 2016 om 07:03
Adem in, adem uit!
Niet overdreven ademen maar wel gewoon door ademen. Juist van verkeerd ademen kun je flauwvallen of gaan hyperventileren.
Denk aan iets leuks en kijk de andere kant op. Geef aan dat je het vervelend vindt dan houden ze daar rekening mee. Laat je niet prikken door de stagiair of prikkert in opleiding als je je daar niet goed bij voelt. Ga op een rustig tijdstip zodat je je niet zit op te vreten in de wachtkamer.
Niet overdreven ademen maar wel gewoon door ademen. Juist van verkeerd ademen kun je flauwvallen of gaan hyperventileren.
Denk aan iets leuks en kijk de andere kant op. Geef aan dat je het vervelend vindt dan houden ze daar rekening mee. Laat je niet prikken door de stagiair of prikkert in opleiding als je je daar niet goed bij voelt. Ga op een rustig tijdstip zodat je je niet zit op te vreten in de wachtkamer.
vrijdag 20 mei 2016 om 07:04
vrijdag 20 mei 2016 om 07:07
Ik had die angst vroeger altijd ( ik viel echt altijd flauw) kan er iemand met je mee ? Die kan zorgen voor afleiding.
Ik kijk nu de andere kant op, weet ook dat het niet zo erg is en dat het zo weer voorbij is. Mocht ik me licht in mn hoofd voelen doe ik even mn hoofd tussen mn benen of neem een dextro in.
Succes !
Ik kijk nu de andere kant op, weet ook dat het niet zo erg is en dat het zo weer voorbij is. Mocht ik me licht in mn hoofd voelen doe ik even mn hoofd tussen mn benen of neem een dextro in.
Succes !
Carpe diem
vrijdag 20 mei 2016 om 07:14
vrijdag 20 mei 2016 om 07:23
Mijn remedie is de naald en spuit zelf uit het bakje aan de prikmeneer of -mevrouw geven.
Mijn angst kwam meer voor uit: hoezo laat ik dit toe?? Een wildvreemde me te laten prikken?
En als ik dan de spullen mag aangeven geef ik figuurlijk akkoord en is er niets aan de hand.
(andere angst dan jij hebt maar mss heeft iemand anders er iets aan)
Mijn angst kwam meer voor uit: hoezo laat ik dit toe?? Een wildvreemde me te laten prikken?
En als ik dan de spullen mag aangeven geef ik figuurlijk akkoord en is er niets aan de hand.
(andere angst dan jij hebt maar mss heeft iemand anders er iets aan)
The fact is i just saw a blizzard hunt a lizard in the muted light — Flea
vrijdag 20 mei 2016 om 07:43
vrijdag 20 mei 2016 om 08:10
- aangeven dat je het akelig vindt
- niet kijken naar de naald
- goed doorademen (niet van angst je adem inhouden)
- tijdens het prikken focussen op iets anders. Een liedje trommelen met je tenen bijvoorbeeld. Of het alfabet achterstevoren opzeggen. Of in gedachten je naam in spiegelbeeld schrijven.
- rustig overeind komen, langzaam opstaan als je klaar bent. Evt. even in de wachtkamer gaan zitten en een bekertje water drinken als je je wiebelig voelt, voordat je weer op de fiets of in de auto stapt.
En misschien een hele gekke tip: meld je aan bij Sanquin als bloeddonor. De eerste keren misschien best eng, maar het went snel en na een paar jaar ben je nooit meer bang voor geprik in je lijf. En je helpt de medemens er nog mee ook! In mijn ervaring zijn ze daar een stuk behendiger met prikken dan de bloedprikkers in het ziekenhuis, ze doen het echt heel subtiel, je voelt er bijna niks van. In het ziekenhuis met bloedprikken krijg ik steevast commentaar dat ik lastige aders heb en moeilijk te prikken ben. Nou, daar hebben ze bij Sanquin geen last van, gaat altijd meteen goed. En: ze voeren je roze koeken, broodjes kaas en kopjes thee totdat je je weer lekker voelt .
- niet kijken naar de naald
- goed doorademen (niet van angst je adem inhouden)
- tijdens het prikken focussen op iets anders. Een liedje trommelen met je tenen bijvoorbeeld. Of het alfabet achterstevoren opzeggen. Of in gedachten je naam in spiegelbeeld schrijven.
- rustig overeind komen, langzaam opstaan als je klaar bent. Evt. even in de wachtkamer gaan zitten en een bekertje water drinken als je je wiebelig voelt, voordat je weer op de fiets of in de auto stapt.
En misschien een hele gekke tip: meld je aan bij Sanquin als bloeddonor. De eerste keren misschien best eng, maar het went snel en na een paar jaar ben je nooit meer bang voor geprik in je lijf. En je helpt de medemens er nog mee ook! In mijn ervaring zijn ze daar een stuk behendiger met prikken dan de bloedprikkers in het ziekenhuis, ze doen het echt heel subtiel, je voelt er bijna niks van. In het ziekenhuis met bloedprikken krijg ik steevast commentaar dat ik lastige aders heb en moeilijk te prikken ben. Nou, daar hebben ze bij Sanquin geen last van, gaat altijd meteen goed. En: ze voeren je roze koeken, broodjes kaas en kopjes thee totdat je je weer lekker voelt .
vrijdag 20 mei 2016 om 08:34
vrijdag 20 mei 2016 om 08:37
Herkenbaar!
-zorg dat de plek waar geprikt wordt warm is.
-inderdaad zeggen dat je bang bent, empathie helpt bij mij echt.
- praat over vakantie met de assistente.
-tel in je hoofd af, 99,98,97..... je brein kam maar een ding tegelijk.
-jezelf geruststellen. Ja, ik ben bang. Ik weet dat er een prikje komt en ik ben in goede handen en ik heb genoeg trucjes om mijzelf erdoorheen te helpen. Komt goed!
-Als je meerdere buisjes moet is het fijn om te vragen of ze een naald met slangetje kunnen gebruiken, dan voel je het wisselen van de buisjes helemaal niet.
Succes!!
-zorg dat de plek waar geprikt wordt warm is.
-inderdaad zeggen dat je bang bent, empathie helpt bij mij echt.
- praat over vakantie met de assistente.
-tel in je hoofd af, 99,98,97..... je brein kam maar een ding tegelijk.
-jezelf geruststellen. Ja, ik ben bang. Ik weet dat er een prikje komt en ik ben in goede handen en ik heb genoeg trucjes om mijzelf erdoorheen te helpen. Komt goed!
-Als je meerdere buisjes moet is het fijn om te vragen of ze een naald met slangetje kunnen gebruiken, dan voel je het wisselen van de buisjes helemaal niet.
Succes!!
vrijdag 20 mei 2016 om 08:48
Ik had het vroeger ook. Flauwvallen en braken. Ik heb flink wat keren de prikkamer op stelten gezet met mijn gedoe.
Maar op een gegeven moment moest ik zo vaak geprikt worden dat het went, en ik me ook boos maakte: ik had geen zin in het flauwvalspectakel en me de rest van de dag rot voelen.
Maar ik blijf het een vervelend gevoel vinden, alhoewel ik nu niet meer flauw val, of duizelig word. Wat me geholpen heeft:
Benen over elkaar en aanspannen en wiebelen met voet (gaat bloeddruk ietsje omhoog)
In mijn hoofd een liedje zingen, als het liedje klaar is, is het bloedprikken ook klaar en het leidt af
Andere kant op kijken en zo snel mogelijk beginnen
Met de prikzuster over iets heel anders beginnen te afleiding
Niet praten over je flauwvallerij, dit vertraagt alleen maar en hoe langer het duurt hoe vervelender vind ik, en wordt er zo opgelet
Ik vind liggen erg onprettig
Maar op een gegeven moment moest ik zo vaak geprikt worden dat het went, en ik me ook boos maakte: ik had geen zin in het flauwvalspectakel en me de rest van de dag rot voelen.
Maar ik blijf het een vervelend gevoel vinden, alhoewel ik nu niet meer flauw val, of duizelig word. Wat me geholpen heeft:
Benen over elkaar en aanspannen en wiebelen met voet (gaat bloeddruk ietsje omhoog)
In mijn hoofd een liedje zingen, als het liedje klaar is, is het bloedprikken ook klaar en het leidt af
Andere kant op kijken en zo snel mogelijk beginnen
Met de prikzuster over iets heel anders beginnen te afleiding
Niet praten over je flauwvallerij, dit vertraagt alleen maar en hoe langer het duurt hoe vervelender vind ik, en wordt er zo opgelet
Ik vind liggen erg onprettig
vrijdag 20 mei 2016 om 09:41
vrijdag 20 mei 2016 om 09:59
Ik heb het als puber een keer gehad na bloedprikken toen we het ziekenhuis uitgingen. Sindsdien nooit meer echt relaxed geweest omtrent bloedprikken. Ik zorg er nu voor dat ik vlak voor het bloedprikken wat eet. En banaan en handje noten ofzo (suikers om de bloedsuikerspiegel te verhogen en vetten zodat het niet meteen weer naar beneden crasht daarna)
