Gezondheid
alle pijlers
Herkenning?
zaterdag 4 februari 2017 om 18:04
Hoi,
Dit is eigenlijk zo'n beetje mijn laatste strohalm want vind echt nergens herkenning. Ik heb in november een ablatie gehad, was hier ook een topic over. Sinsdien heb ik zeer veel problemen die van kwaad naar erger gaan maar dat ga ik hier allemaal niet beschrijven want dan ben ik morgen nog bezig. Echter wil ik 1 van de symptomen met jullie delen in de hoop dat er toch iemand op deze aardbol hetzelfde heeft. Het is echt een heel raar probleem. Niemand begrijpt het of herkent het. Vanaf ik wegdoezel of inslaap bouwt er zich een druk op in mn borstkas/ gejaagd/jeukend/drukkennd waardoor ik onmogelijk slaap. Als ik dan eindelijk inslaap blijf ik continu wakker worden. Voor mijn gevoel slaap k helemaal niet. Is ook vastgelegd op slaaplabo. Zo gehad ermee. Niemand heeft een verklaring of een deftige oplossing voor mij. Dat drukkende gevoel komt ook door de dag voor samen met nog heel veel anderen symptomen maar dat symptoom bij inslapen is echt verschrikkelijk om dragen. Mijn lijf is volledig uitgeput. Ik heb ook echt fysiek last als ik dan wakker ben van al t geen er gaande is geweest en smorgens lig ik rillend als een rietje in bed. Ook dokters hebben wel een objectivering van het probleem op slaaplabo maar geen verklaring. Wie o wie herkent dit? En aub geen tips over valeriaan en weet ik veel, het gaat echt over exact wat ik beschrijf dus niet dat ik onrustig ben voor het inslapen ofzo.
Bedankt viva!
Dit is eigenlijk zo'n beetje mijn laatste strohalm want vind echt nergens herkenning. Ik heb in november een ablatie gehad, was hier ook een topic over. Sinsdien heb ik zeer veel problemen die van kwaad naar erger gaan maar dat ga ik hier allemaal niet beschrijven want dan ben ik morgen nog bezig. Echter wil ik 1 van de symptomen met jullie delen in de hoop dat er toch iemand op deze aardbol hetzelfde heeft. Het is echt een heel raar probleem. Niemand begrijpt het of herkent het. Vanaf ik wegdoezel of inslaap bouwt er zich een druk op in mn borstkas/ gejaagd/jeukend/drukkennd waardoor ik onmogelijk slaap. Als ik dan eindelijk inslaap blijf ik continu wakker worden. Voor mijn gevoel slaap k helemaal niet. Is ook vastgelegd op slaaplabo. Zo gehad ermee. Niemand heeft een verklaring of een deftige oplossing voor mij. Dat drukkende gevoel komt ook door de dag voor samen met nog heel veel anderen symptomen maar dat symptoom bij inslapen is echt verschrikkelijk om dragen. Mijn lijf is volledig uitgeput. Ik heb ook echt fysiek last als ik dan wakker ben van al t geen er gaande is geweest en smorgens lig ik rillend als een rietje in bed. Ook dokters hebben wel een objectivering van het probleem op slaaplabo maar geen verklaring. Wie o wie herkent dit? En aub geen tips over valeriaan en weet ik veel, het gaat echt over exact wat ik beschrijf dus niet dat ik onrustig ben voor het inslapen ofzo.
Bedankt viva!
dinsdag 7 februari 2017 om 18:00
Heeft de arts geen vervolgstappen gegeven? Het kan niet zo zijn dat je naar een slaapcentrum gaat daar getest wordt en de uitkomst is dat je inderdaad geen normaal slaappatroon hebt er verder niets mee wordt gedaan.
Zijn je longen nagekeken? Ben je onderzocht op ontstekingen?
Zijn je longen nagekeken? Ben je onderzocht op ontstekingen?
Help iedereen een handje
dinsdag 7 februari 2017 om 18:18
quote:krullenbol1966 schreef op 07 februari 2017 @ 18:00:
Heeft de arts geen vervolgstappen gegeven? Het kan niet zo zijn dat je naar een slaapcentrum gaat daar getest wordt en de uitkomst is dat je inderdaad geen normaal slaappatroon hebt er verder niets mee wordt gedaan.
Zijn je longen nagekeken? Ben je onderzocht op ontstekingen?ik heb deze week nog een afspraak. Maar ze zien dus dat er een lichamelijke oorzaak is maar weten niet welke, en daar sta je dan. Ook nog onderzoek gepland bij internist maar daarna zo goed als uitbehandeld
Heeft de arts geen vervolgstappen gegeven? Het kan niet zo zijn dat je naar een slaapcentrum gaat daar getest wordt en de uitkomst is dat je inderdaad geen normaal slaappatroon hebt er verder niets mee wordt gedaan.
Zijn je longen nagekeken? Ben je onderzocht op ontstekingen?ik heb deze week nog een afspraak. Maar ze zien dus dat er een lichamelijke oorzaak is maar weten niet welke, en daar sta je dan. Ook nog onderzoek gepland bij internist maar daarna zo goed als uitbehandeld
dinsdag 7 februari 2017 om 18:56
Ik zag dit topic al vaker voorbij komen en zat te twijfelen of ik moest reageren. Toch komen de symptomen zo erg overeen met de klachten die ik heb gehad, dus ik wil het je toch vertellen. Meteen toen ik dit las dacht ik: dit kon weleens chronische hyperventilatie zijn.
Ik heb zelf zo'n beetje exact dezelfde klachten gehad(soms nog). Echt van de één op de andere dag sliep ik niet meer. Bij het moment van inslapen een benauwd, drukkend, gevoel op de borst en mijn hart sloeg op hol. Ik sliep niks meer. Ook overdag lukte het mij niet. Ik kon ook niemand uitleggen wat ik ervaarde. Dacht dat ik gek werd. Heb alle mogelijke onderzoeken gehad, niks. Slaaponderzoek kwam alleen uit dat ik en bijna niet insliep en niet doorsliep (ademhaling was ok bij slaaponderzoek)
Ik ben er ook finaal aan onderdoor gegaan. Ik reageerde op geen enkele (slaap)medicatie, omdat bijna niks dat nare gevoel weg haalde. Pas na jaren kwam ik er zelf, na heel veel googelen, achter dat het weleens chronische hyperventilatie zou kunnen zijn. Ik was mij niet bewust van de spanning die ik in voorgaande jaren(voordat het begon) had opgebouwd. En eenmaal in de spiraal van niet slapen heb ik een soort van slaapangst opgebouwd. Zou het zoiets bij jou kunnen zijn? Dat je toch voor je ingreep veel onbewuste spanning hebt opgebouwd wat zich nu in zoiets uit? Heel veel sterkte in ieder geval! Ik heb vaak gezegd...ik wens het mijn ergste vijand niet toe.
Ik heb zelf zo'n beetje exact dezelfde klachten gehad(soms nog). Echt van de één op de andere dag sliep ik niet meer. Bij het moment van inslapen een benauwd, drukkend, gevoel op de borst en mijn hart sloeg op hol. Ik sliep niks meer. Ook overdag lukte het mij niet. Ik kon ook niemand uitleggen wat ik ervaarde. Dacht dat ik gek werd. Heb alle mogelijke onderzoeken gehad, niks. Slaaponderzoek kwam alleen uit dat ik en bijna niet insliep en niet doorsliep (ademhaling was ok bij slaaponderzoek)
Ik ben er ook finaal aan onderdoor gegaan. Ik reageerde op geen enkele (slaap)medicatie, omdat bijna niks dat nare gevoel weg haalde. Pas na jaren kwam ik er zelf, na heel veel googelen, achter dat het weleens chronische hyperventilatie zou kunnen zijn. Ik was mij niet bewust van de spanning die ik in voorgaande jaren(voordat het begon) had opgebouwd. En eenmaal in de spiraal van niet slapen heb ik een soort van slaapangst opgebouwd. Zou het zoiets bij jou kunnen zijn? Dat je toch voor je ingreep veel onbewuste spanning hebt opgebouwd wat zich nu in zoiets uit? Heel veel sterkte in ieder geval! Ik heb vaak gezegd...ik wens het mijn ergste vijand niet toe.
dinsdag 7 februari 2017 om 19:23
dinsdag 7 februari 2017 om 19:26
quote:hen70 schreef op 07 februari 2017 @ 18:56:
Ik zag dit topic al vaker voorbij komen en zat te twijfelen of ik moest reageren. Toch komen de symptomen zo erg overeen met de klachten die ik heb gehad, dus ik wil het je toch vertellen. Meteen toen ik dit las dacht ik: dit kon weleens chronische hyperventilatie zijn.
Ik heb zelf zo'n beetje exact dezelfde klachten gehad(soms nog). Echt van de één op de andere dag sliep ik niet meer. Bij het moment van inslapen een benauwd, drukkend, gevoel op de borst en mijn hart sloeg op hol. Ik sliep niks meer. Ook overdag lukte het mij niet. Ik kon ook niemand uitleggen wat ik ervaarde. Dacht dat ik gek werd. Heb alle mogelijke onderzoeken gehad, niks. Slaaponderzoek kwam alleen uit dat ik en bijna niet insliep en niet doorsliep (ademhaling was ok bij slaaponderzoek)
Ik ben er ook finaal aan onderdoor gegaan. Ik reageerde op geen enkele (slaap)medicatie, omdat bijna niks dat nare gevoel weg haalde. Pas na jaren kwam ik er zelf, na heel veel googelen, achter dat het weleens chronische hyperventilatie zou kunnen zijn. Ik was mij niet bewust van de spanning die ik in voorgaande jaren had opgebouwd. En eenmaal in de spiraal van niet slapen heb ik een soort van slaapangst opgebouwd. Zou het zoiets bij jou kunnen zijn? Dat je toch voor je ingreep veel onbewuste spanning hebt opgebouwd wat zich nu in zoiets uit? Heel veel sterkte in ieder geval! Ik heb vaak gezegd...ik wens het mijn ergste vijand niet toe.Ik ben erg blij dat je toch reageert! Mag ik vragen of je overdag ook dezelfde klachter ervoer en je ook niks meer kon zo der het gevoel te hebben in elkaar te stuiken? En het wisselen van klachten? Ik wil heel graag meer horen van je verhaal. En er bestaat een test hiervoor schijnt het dus dat neem k zeker in overweging! Wat heeft jou dan geholpen?
Ik zag dit topic al vaker voorbij komen en zat te twijfelen of ik moest reageren. Toch komen de symptomen zo erg overeen met de klachten die ik heb gehad, dus ik wil het je toch vertellen. Meteen toen ik dit las dacht ik: dit kon weleens chronische hyperventilatie zijn.
Ik heb zelf zo'n beetje exact dezelfde klachten gehad(soms nog). Echt van de één op de andere dag sliep ik niet meer. Bij het moment van inslapen een benauwd, drukkend, gevoel op de borst en mijn hart sloeg op hol. Ik sliep niks meer. Ook overdag lukte het mij niet. Ik kon ook niemand uitleggen wat ik ervaarde. Dacht dat ik gek werd. Heb alle mogelijke onderzoeken gehad, niks. Slaaponderzoek kwam alleen uit dat ik en bijna niet insliep en niet doorsliep (ademhaling was ok bij slaaponderzoek)
Ik ben er ook finaal aan onderdoor gegaan. Ik reageerde op geen enkele (slaap)medicatie, omdat bijna niks dat nare gevoel weg haalde. Pas na jaren kwam ik er zelf, na heel veel googelen, achter dat het weleens chronische hyperventilatie zou kunnen zijn. Ik was mij niet bewust van de spanning die ik in voorgaande jaren had opgebouwd. En eenmaal in de spiraal van niet slapen heb ik een soort van slaapangst opgebouwd. Zou het zoiets bij jou kunnen zijn? Dat je toch voor je ingreep veel onbewuste spanning hebt opgebouwd wat zich nu in zoiets uit? Heel veel sterkte in ieder geval! Ik heb vaak gezegd...ik wens het mijn ergste vijand niet toe.Ik ben erg blij dat je toch reageert! Mag ik vragen of je overdag ook dezelfde klachter ervoer en je ook niks meer kon zo der het gevoel te hebben in elkaar te stuiken? En het wisselen van klachten? Ik wil heel graag meer horen van je verhaal. En er bestaat een test hiervoor schijnt het dus dat neem k zeker in overweging! Wat heeft jou dan geholpen?
dinsdag 7 februari 2017 om 19:45
Ja, overdag exact hetzelfde. Ik was zo uitgeput, maar zodra ik probeerde te slapen kwam dat vreselijke gevoel weer. Dus lukt het niet. En ja,ik ben zo kapot geweest, dat een loopje naar de supermarkt teveel was.
Ik heb gereageerd omdat ik jaren heb geworsteld om de juiste hulp/diagnose te krijgen. Ik heb mijn werk er door op stop gezet, omdat mijn hele gezondheid erachteraan ging. Pas toen ik zelf las over chronische hyperventilatie heb ik zelf hulp gezocht in de vorm van een intensieve ademhalingstraining(reventa care)
En zodra ik niet meer werkte kreeg ik een hernia....klinkt stom...maar ik zeg weleens, die hernia is mijn redding qua slapen geweest. Gedwongen rust, (ik draafde vaak maar door), en de focus verschoof. Die lag meer bij de herniaoperatie dan bij het niet kunnen slapen. En het weten dat het bij mij toch hyperventileren was, stelt gerust. Je hebt, behalve volledig uitgeput, niks ernstigs. Chronische hyperventilatie wordt niet snel ontdekt, omdat het hele andere klachten geeft dan 'gewoon' hyperventileren. Wel ben ik heel gevoelig gebleven qua slaap. Er hoeft maar iets te zijn, en ik lig weer wakker. Ik weet nu dat ik het gelukkig wel weer op pak. Maar schrik niet, dit heeft mij 13 jaar gekost. Puur omdat ik en niemand wist wat er aan de hand was. Daarom wilde ik het jou ook vertellen. Vaak zit er ook wel iets achter...bij mij een stuk faalangst. Dus, hulp hiervoor gehad.
Wil ik niet mee zeggen dat jij dit ook hebt, maar ik herken teveel. En stel dat dit het is, dan is er iets aan te doen. Dan gun ik het jou niet dat jij zolang moet aanmodderen.
Ik heb gereageerd omdat ik jaren heb geworsteld om de juiste hulp/diagnose te krijgen. Ik heb mijn werk er door op stop gezet, omdat mijn hele gezondheid erachteraan ging. Pas toen ik zelf las over chronische hyperventilatie heb ik zelf hulp gezocht in de vorm van een intensieve ademhalingstraining(reventa care)
En zodra ik niet meer werkte kreeg ik een hernia....klinkt stom...maar ik zeg weleens, die hernia is mijn redding qua slapen geweest. Gedwongen rust, (ik draafde vaak maar door), en de focus verschoof. Die lag meer bij de herniaoperatie dan bij het niet kunnen slapen. En het weten dat het bij mij toch hyperventileren was, stelt gerust. Je hebt, behalve volledig uitgeput, niks ernstigs. Chronische hyperventilatie wordt niet snel ontdekt, omdat het hele andere klachten geeft dan 'gewoon' hyperventileren. Wel ben ik heel gevoelig gebleven qua slaap. Er hoeft maar iets te zijn, en ik lig weer wakker. Ik weet nu dat ik het gelukkig wel weer op pak. Maar schrik niet, dit heeft mij 13 jaar gekost. Puur omdat ik en niemand wist wat er aan de hand was. Daarom wilde ik het jou ook vertellen. Vaak zit er ook wel iets achter...bij mij een stuk faalangst. Dus, hulp hiervoor gehad.
Wil ik niet mee zeggen dat jij dit ook hebt, maar ik herken teveel. En stel dat dit het is, dan is er iets aan te doen. Dan gun ik het jou niet dat jij zolang moet aanmodderen.
dinsdag 7 februari 2017 om 19:52
Bedankt. Ik hoop het echt he maar vrees er een beetje voor. Of het moeten gecombineerde dingen zijn, want ik geraak met moeite nog naar mijn toilet en werk al 1,5 maand niet meer. Als ik sta trilt mijn hele lichaam van zwakte en datzelfde gevoel heb ik ook smorgens. kan je eventueel nog meer vertellen over je klachten en heb je kortetermijntips voor mij om het draaglijker te maken indien je de rest ook herkent? Hoe kan je 13 jaar zonder slaap?
dinsdag 7 februari 2017 om 20:12
quote:Marietje87 schreef op 06 februari 2017 @ 20:03:
[...]
Nee idd, en ze zijn onleefbaar dus ik moet gewoon een oplossing hebben. Ik heb gewoon medicatie voor mijn hart wegens de ist na ablatie. Ik kom uit belgie trouwens
Hartrevalidatie is meer dan braaf je medicatie innemen. Je krijgt bijvoorbeeld hulp van multidisciplinair team: een arts, psycholoog en fysiotherapeut.
Omdat je zegt dat er niets te vinden is na alle mogelijke onderzoeken, zou ik je toch aanraden om via je huisarts eens op zoek te gaan naar een centrum voor SOLK. Ook daar zijn artsen, psychologen en fysiotherapeuten die jou waarschijnlijk weer op de goede weg kunnen helpen door te revalideren. Zie dat ze in UZ Gent ook zoiets hebben. Ze kunnen misschien niets iets doen aan de oorzaak, want die is niet bekend, maar ze kunnen wel zorgen dat jij uit je neerdalende en negatieve spiraal komt.
[...]
Nee idd, en ze zijn onleefbaar dus ik moet gewoon een oplossing hebben. Ik heb gewoon medicatie voor mijn hart wegens de ist na ablatie. Ik kom uit belgie trouwens
Hartrevalidatie is meer dan braaf je medicatie innemen. Je krijgt bijvoorbeeld hulp van multidisciplinair team: een arts, psycholoog en fysiotherapeut.
Omdat je zegt dat er niets te vinden is na alle mogelijke onderzoeken, zou ik je toch aanraden om via je huisarts eens op zoek te gaan naar een centrum voor SOLK. Ook daar zijn artsen, psychologen en fysiotherapeuten die jou waarschijnlijk weer op de goede weg kunnen helpen door te revalideren. Zie dat ze in UZ Gent ook zoiets hebben. Ze kunnen misschien niets iets doen aan de oorzaak, want die is niet bekend, maar ze kunnen wel zorgen dat jij uit je neerdalende en negatieve spiraal komt.
dinsdag 7 februari 2017 om 20:14
Echt waar, ik had de was in de wasmachine en dan zat ik er dagen tegen aan te hikken om het in de droger te doen. En dat bij mij ook in relatief korte tijd. Hoe je zolang zonder slaap kunt? Je blijft domweg leven. Maar wel met heel veel gevolgen. Migraines, chronische ontstekingen in mijn hele lijf omdat mijn imuunsysteem eraan ging enz. En omdat ik en de artsen dus de oorzaak niet wisten, wist ik ook niet eerder wat eraan te doen. Ik stond ook te trillen op de benen van zwakheid. Kon geen tv meer kijken, alles was teveel. Korte termijn tips....ga met je ademhaling aan de slag met een therapeut. Er is ook veel te lezen op internet over hoe je goed moet ademhalen. Dit is in het begin heel, heel moeilijk. 4 tellen in, 7 tellen vasthouden, 8 tellen uitademen.
Mindfulnessapps enz...bij mij is het tijd, tijd, tijd, geweest. Nogmaals, ik weet niet of dit bij jou de oorzaak is, maar als ik maar ik je iets in een goede richting zou kunnen helpen....En stel dat het zo is, een goede psycholoog zoeken. Ik bleek ook een controle freak te zijn. Alles onbewust.
Mindfulnessapps enz...bij mij is het tijd, tijd, tijd, geweest. Nogmaals, ik weet niet of dit bij jou de oorzaak is, maar als ik maar ik je iets in een goede richting zou kunnen helpen....En stel dat het zo is, een goede psycholoog zoeken. Ik bleek ook een controle freak te zijn. Alles onbewust.
dinsdag 7 februari 2017 om 20:49
Bedankt iedereen! Reacties zijn nog steeds welkom. Maar hen bedankt voor je bijdrage. Het is me wel nog steeds niet duidelijk of je ook de hele dag door deze klachten had en helemaal geïnvalideerd was? Ik ga sowieso een test laten doen en een psycholoog consulteren. Alleen is dat momenteel heel moeilijk omdat ik bij de minste inspanning vreselijk benauwd ben en het gevoel heb dat ik ga instuiken.
Zo vreemd dat je lijf voelt alsof het doodgaat. En dat de hele dag lang en ook niks slapen. Herken je het allemaal hen? Lag je smorgens ook te rillen in je bed. Ga morgen al eens op zoek naar ademhalingsoefeningen en ermee aan de slag. Hoelang duurt het voor je enig resultaat merkt?
Zo vreemd dat je lijf voelt alsof het doodgaat. En dat de hele dag lang en ook niks slapen. Herken je het allemaal hen? Lag je smorgens ook te rillen in je bed. Ga morgen al eens op zoek naar ademhalingsoefeningen en ermee aan de slag. Hoelang duurt het voor je enig resultaat merkt?
dinsdag 7 februari 2017 om 20:52
quote:chirpy schreef op 07 februari 2017 @ 20:12:
[...]
Hartrevalidatie is meer dan braaf je medicatie innemen. Je krijgt bijvoorbeeld hulp van multidisciplinair team: een arts, psycholoog en fysiotherapeut.
Omdat je zegt dat er niets te vinden is na alle mogelijke onderzoeken, zou ik je toch aanraden om via je huisarts eens op zoek te gaan naar een centrum voor SOLK. Ook daar zijn artsen, psychologen en fysiotherapeuten die jou waarschijnlijk weer op de goede weg kunnen helpen door te revalideren. Zie dat ze in UZ Gent ook zoiets hebben. Ze kunnen misschien niets iets doen aan de oorzaak, want die is niet bekend, maar ze kunnen wel zorgen dat jij uit je neerdalende en negatieve spiraal komt.Niemand heeft mij ooit iets over zulke revalidatie verteld. In uz gent zeg je? Daar kan ik ook eens achteraangaan. Mss hebben ze dat ook in het ziekenhuis waar ik ben maar ze hebben me er alleszinds niks over gezegd en zij zeiden gewoon het ligt allemaal aan je maag. Ik heb helicobacter en verschillende maag en slokdarmontstekingen gehad. Nu neem ik hiervoor zware ab
[...]
Hartrevalidatie is meer dan braaf je medicatie innemen. Je krijgt bijvoorbeeld hulp van multidisciplinair team: een arts, psycholoog en fysiotherapeut.
Omdat je zegt dat er niets te vinden is na alle mogelijke onderzoeken, zou ik je toch aanraden om via je huisarts eens op zoek te gaan naar een centrum voor SOLK. Ook daar zijn artsen, psychologen en fysiotherapeuten die jou waarschijnlijk weer op de goede weg kunnen helpen door te revalideren. Zie dat ze in UZ Gent ook zoiets hebben. Ze kunnen misschien niets iets doen aan de oorzaak, want die is niet bekend, maar ze kunnen wel zorgen dat jij uit je neerdalende en negatieve spiraal komt.Niemand heeft mij ooit iets over zulke revalidatie verteld. In uz gent zeg je? Daar kan ik ook eens achteraangaan. Mss hebben ze dat ook in het ziekenhuis waar ik ben maar ze hebben me er alleszinds niks over gezegd en zij zeiden gewoon het ligt allemaal aan je maag. Ik heb helicobacter en verschillende maag en slokdarmontstekingen gehad. Nu neem ik hiervoor zware ab
dinsdag 7 februari 2017 om 21:02
http://www.medhelp.org/po ... owing-ablation/show/10257
ik lees het hier ook terug tussen patienten, maar geen oplossing oid helaas.
ik lees het hier ook terug tussen patienten, maar geen oplossing oid helaas.
dinsdag 7 februari 2017 om 21:06
quote:Marietje87 schreef op 07 februari 2017 @ 20:49:
Bedankt iedereen! Reacties zijn nog steeds welkom. Maar hen bedankt voor je bijdrage. Het is me wel nog steeds niet duidelijk of je ook de hele dag door deze klachten had en helemaal geïnvalideerd was? Ik ga sowieso een test laten doen en een psycholoog consulteren. Alleen is dat momenteel heel moeilijk omdat ik bij de minste inspanning vreselijk benauwd ben en het gevoel heb dat ik ga instuiken.
Zo vreemd dat je lijf voelt alsof het doodgaat. En dat de hele dag lang en ook niks slapen. Herken je het allemaal hen? Lag je smorgens ook te rillen in je bed. Ga morgen al eens op zoek naar ademhalingsoefeningen en ermee aan de slag. Hoelang duurt het voor je enig resultaat merkt?Ja, ik had de klachten dus ook de hele dag door. Had het gevoel of stond ik soms te 'zweven'. En zodra ik overdag probeerde te slapen/rusten kwam dat vreselijke gevoel op de borst weer. Ik was ook in een paar weken tijd volledig uitgeput. Ik lag 'smorgens ook te rillen, maar dat was meer van uitputting. Ik lees dat je ook een maag/slokdarm ontsteking hebt. Ik had ik die periode ook de helicobacter bacterie. Kwam per toeval uit de onderzoeken. Ademhalingsoefeningen kun je ook onder begeleiding van een fysiotherapeut doen(kine). De weg is lang en vergt veel doorzettingsvermogen. Ik weet ook nog dat het zoeken naar een oorzaak diagnose mij vaak hopeloos heeft gemaakt. En ik had ook nog nooit van iemand gehoord die deze klachten in deze extreme mate heeft, en dan met name bij het slapen. Ik vind de tip van chirpy ook een goede.
Bedankt iedereen! Reacties zijn nog steeds welkom. Maar hen bedankt voor je bijdrage. Het is me wel nog steeds niet duidelijk of je ook de hele dag door deze klachten had en helemaal geïnvalideerd was? Ik ga sowieso een test laten doen en een psycholoog consulteren. Alleen is dat momenteel heel moeilijk omdat ik bij de minste inspanning vreselijk benauwd ben en het gevoel heb dat ik ga instuiken.
Zo vreemd dat je lijf voelt alsof het doodgaat. En dat de hele dag lang en ook niks slapen. Herken je het allemaal hen? Lag je smorgens ook te rillen in je bed. Ga morgen al eens op zoek naar ademhalingsoefeningen en ermee aan de slag. Hoelang duurt het voor je enig resultaat merkt?Ja, ik had de klachten dus ook de hele dag door. Had het gevoel of stond ik soms te 'zweven'. En zodra ik overdag probeerde te slapen/rusten kwam dat vreselijke gevoel op de borst weer. Ik was ook in een paar weken tijd volledig uitgeput. Ik lag 'smorgens ook te rillen, maar dat was meer van uitputting. Ik lees dat je ook een maag/slokdarm ontsteking hebt. Ik had ik die periode ook de helicobacter bacterie. Kwam per toeval uit de onderzoeken. Ademhalingsoefeningen kun je ook onder begeleiding van een fysiotherapeut doen(kine). De weg is lang en vergt veel doorzettingsvermogen. Ik weet ook nog dat het zoeken naar een oorzaak diagnose mij vaak hopeloos heeft gemaakt. En ik had ook nog nooit van iemand gehoord die deze klachten in deze extreme mate heeft, en dan met name bij het slapen. Ik vind de tip van chirpy ook een goede.
woensdag 8 februari 2017 om 09:58
quote:hen70 schreef op 07 februari 2017 @ 21:06:
[...]
Ja, ik had de klachten dus ook de hele dag door. Had het gevoel of stond ik soms te 'zweven'. En zodra ik overdag probeerde te slapen/rusten kwam dat vreselijke gevoel op de borst weer. Ik was ook in een paar weken tijd volledig uitgeput. Ik lag 'smorgens ook te rillen, maar dat was meer van uitputting. Ik lees dat je ook een maag/slokdarm ontsteking hebt. Ik had ik die periode ook de helicobacter bacterie. Kwam per toeval uit de onderzoeken. Ademhalingsoefeningen kun je ook onder begeleiding van een fysiotherapeut doen(kine). De weg is lang en vergt veel doorzettingsvermogen. Ik weet ook nog dat het zoeken naar een oorzaak diagnose mij vaak hopeloos heeft gemaakt. En ik had ook nog nooit van iemand gehoord die deze klachten in deze extreme mate heeft, en dan met name bij het slapen. Ik vind de tip van chirpy ook een goede.Ik bedoelde eigenlijk of je overdag ook constant de wisselende klachten had van druk, misselijk, uitgeput gevoel op de borst, gejaagd gevoel, branden over (zelfs mijn knie)
[...]
Ja, ik had de klachten dus ook de hele dag door. Had het gevoel of stond ik soms te 'zweven'. En zodra ik overdag probeerde te slapen/rusten kwam dat vreselijke gevoel op de borst weer. Ik was ook in een paar weken tijd volledig uitgeput. Ik lag 'smorgens ook te rillen, maar dat was meer van uitputting. Ik lees dat je ook een maag/slokdarm ontsteking hebt. Ik had ik die periode ook de helicobacter bacterie. Kwam per toeval uit de onderzoeken. Ademhalingsoefeningen kun je ook onder begeleiding van een fysiotherapeut doen(kine). De weg is lang en vergt veel doorzettingsvermogen. Ik weet ook nog dat het zoeken naar een oorzaak diagnose mij vaak hopeloos heeft gemaakt. En ik had ook nog nooit van iemand gehoord die deze klachten in deze extreme mate heeft, en dan met name bij het slapen. Ik vind de tip van chirpy ook een goede.Ik bedoelde eigenlijk of je overdag ook constant de wisselende klachten had van druk, misselijk, uitgeput gevoel op de borst, gejaagd gevoel, branden over (zelfs mijn knie)
woensdag 8 februari 2017 om 10:43
quote:Marietje87 schreef op 08 februari 2017 @ 09:58:
[...]
Ik bedoelde eigenlijk of je overdag ook constant de wisselende klachten had van druk, misselijk, uitgeput gevoel op de borst, gejaagd gevoel, branden over (zelfs mijn knie)Ja, die misselijkheid had ik ook. En dat opgejaagde gevoel. Alleen dat branden weet ik zo niet. Gelukkig zijn deze extreme klachten voor mij al even geleden, ik weet zo niet alle klachten meer(gelukkig). Wel dat ik dacht, dat kan nooit door een verkeerde ademhaling komen. Maar onderschat dat niet. Als je lang verkeerd ademhaalt krijgt je hele lichaam zuurstof tekort. En ook deze klachten zullen voor iedereen verschillend zijn. Ik weet nog dat ik rond mijn 20ste eens een massage kreeg, de masseur wees mij toen op mijn hoge ademhaling. Hij zei: hier ga jij problemen mee krijgen. Ik dacht: Huh...waar heb je het over...ik heb nergens last van. Tot ik op mijn 30ste echt van de één op andere dag deze klachten kreeg. Later nog vaak aan de masseur moeten denken.....
[...]
Ik bedoelde eigenlijk of je overdag ook constant de wisselende klachten had van druk, misselijk, uitgeput gevoel op de borst, gejaagd gevoel, branden over (zelfs mijn knie)Ja, die misselijkheid had ik ook. En dat opgejaagde gevoel. Alleen dat branden weet ik zo niet. Gelukkig zijn deze extreme klachten voor mij al even geleden, ik weet zo niet alle klachten meer(gelukkig). Wel dat ik dacht, dat kan nooit door een verkeerde ademhaling komen. Maar onderschat dat niet. Als je lang verkeerd ademhaalt krijgt je hele lichaam zuurstof tekort. En ook deze klachten zullen voor iedereen verschillend zijn. Ik weet nog dat ik rond mijn 20ste eens een massage kreeg, de masseur wees mij toen op mijn hoge ademhaling. Hij zei: hier ga jij problemen mee krijgen. Ik dacht: Huh...waar heb je het over...ik heb nergens last van. Tot ik op mijn 30ste echt van de één op andere dag deze klachten kreeg. Later nog vaak aan de masseur moeten denken.....
woensdag 8 februari 2017 om 12:46
quote:hen70 schreef op 08 februari 2017 @ 12:06:
Ook dat is weet ik nog......hoop dat je iets van herkenning vindt!Heb het verschrikkelijk zwaar. Het voelt de hele tijd alsof ik doodga. Ik weet niet eens hoe ik bij een psycholoog moet raken. Ik doe al die ademhalingsoefeningen maar het maakt t enkel erger. Ik wou dat er mij iemand kon helpen. Ik weet hoe wanhopig ik nu klink maar voel me ook zo, kan me niet inbeelden hoe dit ooit kan beter gaan. Ik moet mijn medicatie nemen maar zelfs dat is lastig. Hier blijven liggen is ook gewoon overleven door de last. Ik kan niet meer...
Ook dat is weet ik nog......hoop dat je iets van herkenning vindt!Heb het verschrikkelijk zwaar. Het voelt de hele tijd alsof ik doodga. Ik weet niet eens hoe ik bij een psycholoog moet raken. Ik doe al die ademhalingsoefeningen maar het maakt t enkel erger. Ik wou dat er mij iemand kon helpen. Ik weet hoe wanhopig ik nu klink maar voel me ook zo, kan me niet inbeelden hoe dit ooit kan beter gaan. Ik moet mijn medicatie nemen maar zelfs dat is lastig. Hier blijven liggen is ook gewoon overleven door de last. Ik kan niet meer...
woensdag 8 februari 2017 om 13:23
Lieve meid, ik raakte ook alleen maar meer in paniek bij die ademhalingsoefeningen. Vooral in het begin. Daarom is het denk ik ook beter om dit onder begeleiding te doen. Schakel hulp in. Stap 1 is dan toch de huisarts bellen? Of fysiotherapeut? Die kan ook aan huis komen en merkt meteen hoe jouw ademhaling is.
Dit kan jij(niemand) alleen. En echt...die wanhoop weet ik ook nog heel erg goed. Ik vond het eng om te reageren omdat ik jou echt niet een bepaalde richting uit wil sturen. Maar ook merk ik dat als ik erover schrijf, het bij mij na al die jaren nog heel erg aan de oppervlakte ligt. Dan ben ik bijna bang dat het weer terug komt. Zo vreselijk vond ik het.
Dit kan jij(niemand) alleen. En echt...die wanhoop weet ik ook nog heel erg goed. Ik vond het eng om te reageren omdat ik jou echt niet een bepaalde richting uit wil sturen. Maar ook merk ik dat als ik erover schrijf, het bij mij na al die jaren nog heel erg aan de oppervlakte ligt. Dan ben ik bijna bang dat het weer terug komt. Zo vreselijk vond ik het.
woensdag 8 februari 2017 om 13:45
quote:hen70 schreef op 08 februari 2017 @ 13:23:
Lieve meid, ik raakte ook alleen maar meer in paniek bij die ademhalingsoefeningen. Vooral in het begin. Daarom is het denk ik ook beter om dit onder begeleiding te doen. Schakel hulp in. Stap 1 is dan toch de huisarts bellen? Of fysiotherapeut? Die kan ook aan huis komen en merkt meteen hoe jouw ademhaling is.
Dit kan jij(niemand) alleen. En echt...die wanhoop weet ik ook nog heel erg goed. Ik vond het eng om te reageren omdat ik jou echt niet een bepaalde richting uit wil sturen. Maar ook merk ik dat als ik erover schrijf, het bij mij na al die jaren nog heel erg aan de oppervlakte ligt. Dan ben ik bijna bang dat het weer terug komt. Zo vreselijk vond ik het.Sorry dat was niet mn bedoeling mijn huisarts is in verlof en die geeft me gewoon ad. Een fysiotherapeut weet ik niet direct. Zo uitzichtloos, pffff...
Lieve meid, ik raakte ook alleen maar meer in paniek bij die ademhalingsoefeningen. Vooral in het begin. Daarom is het denk ik ook beter om dit onder begeleiding te doen. Schakel hulp in. Stap 1 is dan toch de huisarts bellen? Of fysiotherapeut? Die kan ook aan huis komen en merkt meteen hoe jouw ademhaling is.
Dit kan jij(niemand) alleen. En echt...die wanhoop weet ik ook nog heel erg goed. Ik vond het eng om te reageren omdat ik jou echt niet een bepaalde richting uit wil sturen. Maar ook merk ik dat als ik erover schrijf, het bij mij na al die jaren nog heel erg aan de oppervlakte ligt. Dan ben ik bijna bang dat het weer terug komt. Zo vreselijk vond ik het.Sorry dat was niet mn bedoeling
mijn huisarts is in verlof en die geeft me gewoon ad. Een fysiotherapeut weet ik niet direct. Zo uitzichtloos, pffff...
