Gezondheid
alle pijlers
hypermobiliteit en sportkeuze
maandag 12 juli 2010 om 14:16
Goedemiddag iedereen!
Ik ben hypermobiel en ongeveer 2 maanden geleden bevallen van mijn 2e kindje. Nu wil (en moet) ik het sporten weer gaan oppakken.
Mijn bekkenfysio zegt dat een vorm van Bodybalance (yoga/pilates) goed is in combinatie met bekkenklachten. Ik was de afgelopen tijd bij haar onder behandeling omdat de bekkenklachten overheersten. Maar ik heb nog veel meer klachten (in rug, schouders, nek, arm). Ik ben eens gaan zoeken naar Bodybalance en daar lees ik dat het o.a. ook goed is voor het verbeteren van de flexibiliteit van de gewrichten en bewegingsbereik. Dat is nou precies iets wat ik NIET moet hebben, want ik heb al een te groot bewegingsbereik.
Een andere (sport)fysio heeft ooit eens gezegd dat ik niet de grenzen (van mijn bewegingsbereik) moest gaan opzoeken, want dat is niet goed (wordt je nóg mobiler van).
Dus.. mijn vraag: zijn er hier mensen die verstand hebben van hypermobiliteit icm sporten? Ervaringsdeskundigen? Wat kan ik het beste gaan doen?
Ik wil het namelijk ook echt goed aanpakken, dwz, langzaamaan opbouwen en me richten op spierkracht maar ook op coordinatie. Ik heb het idee dat ik hier wel specifieke begeleiding bij nodig heb?
Alvast bedankt voor jullie reacties/ervaringen/advies!
Ik ben hypermobiel en ongeveer 2 maanden geleden bevallen van mijn 2e kindje. Nu wil (en moet) ik het sporten weer gaan oppakken.
Mijn bekkenfysio zegt dat een vorm van Bodybalance (yoga/pilates) goed is in combinatie met bekkenklachten. Ik was de afgelopen tijd bij haar onder behandeling omdat de bekkenklachten overheersten. Maar ik heb nog veel meer klachten (in rug, schouders, nek, arm). Ik ben eens gaan zoeken naar Bodybalance en daar lees ik dat het o.a. ook goed is voor het verbeteren van de flexibiliteit van de gewrichten en bewegingsbereik. Dat is nou precies iets wat ik NIET moet hebben, want ik heb al een te groot bewegingsbereik.
Een andere (sport)fysio heeft ooit eens gezegd dat ik niet de grenzen (van mijn bewegingsbereik) moest gaan opzoeken, want dat is niet goed (wordt je nóg mobiler van).
Dus.. mijn vraag: zijn er hier mensen die verstand hebben van hypermobiliteit icm sporten? Ervaringsdeskundigen? Wat kan ik het beste gaan doen?
Ik wil het namelijk ook echt goed aanpakken, dwz, langzaamaan opbouwen en me richten op spierkracht maar ook op coordinatie. Ik heb het idee dat ik hier wel specifieke begeleiding bij nodig heb?
Alvast bedankt voor jullie reacties/ervaringen/advies!
maandag 12 juli 2010 om 14:36
maandag 12 juli 2010 om 14:39
Ik denk dat het goed is om te doen. Maar dan niet de focus leggen op het oprekken van je lichaam, maar je basisspieren goed leren aanspannen, zodat je ontlast wordt. Balans oefeningen helpen bijvoorbeeld je wervelkolom stabiel te houden en aangespannen. Het leert je te trainen met een stabiel bekken.
Maar wellicht onder begeleiding van therapeut?
Maar wellicht onder begeleiding van therapeut?
maandag 12 juli 2010 om 14:43
Er is op deze pijler al een topic over hypermobiliteit, misschien dat je daar iets aan hebt? Er wordt helaas nu heel weinig geschreven, dus nieuwe mensen zou leuk zijn. En dan kunnen we weer ervaringen uitwisselen.
Ik mag momenteel helemaal niet sporten, en heb sinds een half jaar fysio. Daarnaast moet ik nu therpaie gaan volgen in het zh, en begeleiding van een verpleegkundige reumatologie (met ervaring op hypermobiliteitsgebied) Maar dat weet ik ook pas sinds vorige week. Het balletje is nog maar net gaan rollen wat prof. en kundige begeleiding betreft....
Dus ik kan nog niets zeggen over beweging, dat wordt straks pas duidelijk. Ook ik heb het in heel mijn lijf.
Ik mag momenteel helemaal niet sporten, en heb sinds een half jaar fysio. Daarnaast moet ik nu therpaie gaan volgen in het zh, en begeleiding van een verpleegkundige reumatologie (met ervaring op hypermobiliteitsgebied) Maar dat weet ik ook pas sinds vorige week. Het balletje is nog maar net gaan rollen wat prof. en kundige begeleiding betreft....
Dus ik kan nog niets zeggen over beweging, dat wordt straks pas duidelijk. Ook ik heb het in heel mijn lijf.
maandag 12 juli 2010 om 15:11
quote:Guinevieve schreef op 12 juli 2010 @ 14:45:
Ik zou zeggen: ga zwemmen! Je gebruikt al je spieren zonder dat je gewrichten belast.
hier ook hypermobiel (EDS) met nog wat andere 'gebrekjes'.
hum hum ik vind zwemmen zaaaaaalig en doe het graag. ga het ook lekker weer doen in spanje maar mijn schouder gaat snel uit de kom met zwemmen en mijn knieschijf ligt er heel snel naast door het zwemmen. toch kennelijk een rare beweging die niet altijd goed is
ik gebruik de minitrampoline voor spierversterking en dat werkt heel erg goed. daarnaast loop ik hard tot mijn eigen stomme verbazing. want wandelen gaat niet super goed. maar ik heb langzaam opgebouwd, doe veel oefeningen ernaast om alles sterk te houden (zeker de hele heupgordel) en dan gaat het. en ik merk dat steeds méér goed gaat, doordat alles sterker wordt. op die manier hoop ik alles zo lang mogelijk goed te houden.
vanmorgen helaas een rare beweging gemaakt en mijn knieschijf zat dus half ernaast waardoor ik nu ontzettend last heb. maar ik masseer, druk en duw en wie weet ben ik snel weer helemaal top. rende gisteren nog 12,5 km notabene
kijk ook maar eens op het minitrampoline topic. ik heb wel een hele dure vanwege de belasting en had ook een harde perry sport ofzo, een goedkop dingetje of neckermann weet ik veel. ik merkte meteen het verschil (heb nu bellicon)
succes!
Ik zou zeggen: ga zwemmen! Je gebruikt al je spieren zonder dat je gewrichten belast.
hier ook hypermobiel (EDS) met nog wat andere 'gebrekjes'.
hum hum ik vind zwemmen zaaaaaalig en doe het graag. ga het ook lekker weer doen in spanje maar mijn schouder gaat snel uit de kom met zwemmen en mijn knieschijf ligt er heel snel naast door het zwemmen. toch kennelijk een rare beweging die niet altijd goed is
ik gebruik de minitrampoline voor spierversterking en dat werkt heel erg goed. daarnaast loop ik hard tot mijn eigen stomme verbazing. want wandelen gaat niet super goed. maar ik heb langzaam opgebouwd, doe veel oefeningen ernaast om alles sterk te houden (zeker de hele heupgordel) en dan gaat het. en ik merk dat steeds méér goed gaat, doordat alles sterker wordt. op die manier hoop ik alles zo lang mogelijk goed te houden.
vanmorgen helaas een rare beweging gemaakt en mijn knieschijf zat dus half ernaast waardoor ik nu ontzettend last heb. maar ik masseer, druk en duw en wie weet ben ik snel weer helemaal top. rende gisteren nog 12,5 km notabene
kijk ook maar eens op het minitrampoline topic. ik heb wel een hele dure vanwege de belasting en had ook een harde perry sport ofzo, een goedkop dingetje of neckermann weet ik veel. ik merkte meteen het verschil (heb nu bellicon)
succes!
maandag 12 juli 2010 om 15:11
het punt is, dat bij sporten als pilates/yoga/bodybalance de nadruk gelegd wordt op dat rekken strekken en grenzen opzoeken. En ik heb moeite om die grenzen te vinden. Daarom ook klachten, omdat je eigenlijk te ver doorgaat, omdat het zo makkelijk gaat door de hypermobiele gewrichten. Daarom vraag ik mij echt af of dit wel de juiste sport zal zijn..
maandag 12 juli 2010 om 15:15
Je moet die grenzen dan ook niet opzoeken. Ik mag ze ook pertinent niet opzoeken (niet in dit stadium)
Echter doe je de oefeningen vanuit een bepaalde positie die je stabiel houdt. In feite heb je balans oefeningen nodig en niet zozeer pilates.
Oefeningen met een grote bal, of zelfs (lichte) gewichten op een fitness apparaat.
Ik zou het wel onder begeleiding doen. Je kan anders een hoop kwaad doen.
Echter doe je de oefeningen vanuit een bepaalde positie die je stabiel houdt. In feite heb je balans oefeningen nodig en niet zozeer pilates.
Oefeningen met een grote bal, of zelfs (lichte) gewichten op een fitness apparaat.
Ik zou het wel onder begeleiding doen. Je kan anders een hoop kwaad doen.
maandag 12 juli 2010 om 15:22
quote:Guinevieve schreef op 12 juli 2010 @ 14:45:
Ik zou zeggen: ga zwemmen! Je gebruikt al je spieren zonder dat je gewrichten belast.
Dit is nu een prachtvoorbeeld van waarom het altijd maar erg uitkijken is met fora en medische dingen. Zwemmen is nu niet bepaald de eerst aangewezen sport voor iemand die klachten heeft gelinkt aan hypermobiliteit en op moet letten met de grenzen. Door de gewichtsloosheid ben je namelijk niet alleen het negatieve gewicht kwijt, maar ook het positieve gewicht. Water zorgt ervoor dat je veel minder snel het seintje krijgt waar de grens ligt in het bewegen van een gewricht. Práchtig wanneer het gaat om zaken waarbij de beweeglijkheid bevorderd moet worden, niet zo handig in het tegenovergestelde geval.
Handig is om allereerst een belangrijk onderscheid te maken. Er is hypermobiliteit, de eigenschap. Doodonschuldig, net zoals er mensen zijn met blond haar, bruine ogen, lange handen of grote voeten. Daarnaast is er hypermobiliteit die secundair is aan een medische oorzaak, een te zwak bindweefsel. En dat laatste, dat kan soms best onhandig zijn. Iets dat overigens het uitzoeken waard kan zijn voor jou, Vivalina. De type klachten die je omschrijft zijn 'textbook' voor die laatste groep. Zóu dat zo zijn, dan is het handig om die wetenschap te hebben en kennis op te doen van wat er zoal handig, verstandig en niet is.
Basic regels voor sport en beweging in combi met dergelijke problemen; grensbewakend, geen contactsport en opletten bij 'dreun'-belasting. Bijv. rennen, springen etc. maakt dat er kortdurend veel belasting op gewrichten neerkomt. Dat kan weer voor allerlei problemen zorgen. Gelijkmatigheid is kern. Spierverstevigende oefeningen zijn er genoeg zonder dat je het rekkende en/of strekkende mee móet nemen. Rekken en strekken kan, maar wees dan wel bewust van waar de grens ligt voor wat gewenst is en wat overstrekken is. Lijn is om net voor die grens te stoppen. Heb je zelf nog niet de kennis en/of ervaring waar de grens ligt (en dat kan soms verbazingwekkend anders zijn dan je ooit dacht), laat je daar dan goed in scholen door een gedegen therapeut en/of arts.
Fietsen bijv. kan een sport zijn die goed valt, al kan het daarbij even zoeken zijn naar de zithouding en hoek van de knie, heup etc. Loop je wat vast in het bewegen, dan zou je uit kunnen kijken naar een sportarts die bekend is in deze materie -kan soms even zoeken zijn-.
DNM, je zou zo maar eens verbaast kunnen zijn. Ik ben geen arts, ga dus ook niets beweren hier, ook niet insinueren. Op zich zijn bekkenklachten, slijtage, hernia's etc. allemaal problemen die secundair voorkomen bij de groep waarbij hypermobiliteit een symptoom is en geen eigenschap.
Ik zou zeggen: ga zwemmen! Je gebruikt al je spieren zonder dat je gewrichten belast.
Dit is nu een prachtvoorbeeld van waarom het altijd maar erg uitkijken is met fora en medische dingen. Zwemmen is nu niet bepaald de eerst aangewezen sport voor iemand die klachten heeft gelinkt aan hypermobiliteit en op moet letten met de grenzen. Door de gewichtsloosheid ben je namelijk niet alleen het negatieve gewicht kwijt, maar ook het positieve gewicht. Water zorgt ervoor dat je veel minder snel het seintje krijgt waar de grens ligt in het bewegen van een gewricht. Práchtig wanneer het gaat om zaken waarbij de beweeglijkheid bevorderd moet worden, niet zo handig in het tegenovergestelde geval.
Handig is om allereerst een belangrijk onderscheid te maken. Er is hypermobiliteit, de eigenschap. Doodonschuldig, net zoals er mensen zijn met blond haar, bruine ogen, lange handen of grote voeten. Daarnaast is er hypermobiliteit die secundair is aan een medische oorzaak, een te zwak bindweefsel. En dat laatste, dat kan soms best onhandig zijn. Iets dat overigens het uitzoeken waard kan zijn voor jou, Vivalina. De type klachten die je omschrijft zijn 'textbook' voor die laatste groep. Zóu dat zo zijn, dan is het handig om die wetenschap te hebben en kennis op te doen van wat er zoal handig, verstandig en niet is.
Basic regels voor sport en beweging in combi met dergelijke problemen; grensbewakend, geen contactsport en opletten bij 'dreun'-belasting. Bijv. rennen, springen etc. maakt dat er kortdurend veel belasting op gewrichten neerkomt. Dat kan weer voor allerlei problemen zorgen. Gelijkmatigheid is kern. Spierverstevigende oefeningen zijn er genoeg zonder dat je het rekkende en/of strekkende mee móet nemen. Rekken en strekken kan, maar wees dan wel bewust van waar de grens ligt voor wat gewenst is en wat overstrekken is. Lijn is om net voor die grens te stoppen. Heb je zelf nog niet de kennis en/of ervaring waar de grens ligt (en dat kan soms verbazingwekkend anders zijn dan je ooit dacht), laat je daar dan goed in scholen door een gedegen therapeut en/of arts.
Fietsen bijv. kan een sport zijn die goed valt, al kan het daarbij even zoeken zijn naar de zithouding en hoek van de knie, heup etc. Loop je wat vast in het bewegen, dan zou je uit kunnen kijken naar een sportarts die bekend is in deze materie -kan soms even zoeken zijn-.
DNM, je zou zo maar eens verbaast kunnen zijn. Ik ben geen arts, ga dus ook niets beweren hier, ook niet insinueren. Op zich zijn bekkenklachten, slijtage, hernia's etc. allemaal problemen die secundair voorkomen bij de groep waarbij hypermobiliteit een symptoom is en geen eigenschap.
vandaag ga ik van alles kunnen
maandag 12 juli 2010 om 15:26
quote:vivalina schreef op 12 juli 2010 @ 15:11:
En ik heb moeite om die grenzen te vinden.
Ah, meer postings sinds ik ben gaan tikken. Dit is dus stap 1 voor jou, niet eens de juiste sport vinden. Zolang als je je niet bewust bent van waar de grens ligt, kun je die onmogelijk respecteren. Die grens leren kennen, herkennen en erkennen kan een makkelijke tot moeilijke weg zijn, verschilt erg per persoon. Maar is wel stap 1.
Ik zou op zoek gaan naar iemand die je daarin gedegen kan begeleiden. En dna dus ook aan jouw mogelijkheden en onmogelijkheden aangepast daarin het pad bewandelen, niet via een standaard stramien. Niemand is immers standaard.
Ik kan slechts voor mezelf praten, maar er is in deze geen groter goed dan leren en ervaren waar de grens ligt. Je leert inmiddels al waarom het respecteren van die grens belangrijk is, nu op naar waar die grens ligt. Al moet ik eerlijk zeggen; wát een beleving zeg om te ervaren waar een grens zou "moeten" liggen, gemiddeld. Er ging een wereld voor me open en de eerste welgemeende uitspraak die ik spontaan deed was "jemig zeg, wat zijn gemiddelde mensen dan beperkt, wat erg voor ze!".
En ik heb moeite om die grenzen te vinden.
Ah, meer postings sinds ik ben gaan tikken. Dit is dus stap 1 voor jou, niet eens de juiste sport vinden. Zolang als je je niet bewust bent van waar de grens ligt, kun je die onmogelijk respecteren. Die grens leren kennen, herkennen en erkennen kan een makkelijke tot moeilijke weg zijn, verschilt erg per persoon. Maar is wel stap 1.
Ik zou op zoek gaan naar iemand die je daarin gedegen kan begeleiden. En dna dus ook aan jouw mogelijkheden en onmogelijkheden aangepast daarin het pad bewandelen, niet via een standaard stramien. Niemand is immers standaard.
Ik kan slechts voor mezelf praten, maar er is in deze geen groter goed dan leren en ervaren waar de grens ligt. Je leert inmiddels al waarom het respecteren van die grens belangrijk is, nu op naar waar die grens ligt. Al moet ik eerlijk zeggen; wát een beleving zeg om te ervaren waar een grens zou "moeten" liggen, gemiddeld. Er ging een wereld voor me open en de eerste welgemeende uitspraak die ik spontaan deed was "jemig zeg, wat zijn gemiddelde mensen dan beperkt, wat erg voor ze!".
vandaag ga ik van alles kunnen
maandag 12 juli 2010 om 15:31
@ roosvrouw: goeie uitleg waarom zwemmen niet altijd handig is. ik schreef ook al dat het voor mij niet optimaal is bijvoorbeeld maar wel erg fijn om te doen (met oppassen). overigens ook eens met jouw opmerking over slijtage etc die kunnen passen bij HMS. maar ja... meestal hebben mensen zélf wel al in de gaten dat ze 'anders' zijn omdat ze wat 'leniger' zijn dan anderen. is iemand dat niet, dan is de kans op HMS wel erg klein. ik heb ook versleten rugwervels en veel schade aan gewrichten door de EDS. maar dat ik 'raar' was, bleek wel als kind al. en nu ook..... ik draai rustig (en niet eens bewust) mijn voet in een heeeel andere richting dan mijn onderbeen en vervolgens weer anders dan mijn bovenbeen. mijn vriend staat dan soms even raar te kijken hoe ik nou 'in elkaar steek'.
maandag 12 juli 2010 om 15:48
Ben ik het niet helemaal met je eens, Max. Zelfs toen ik al volop met klachten rond liep (dusdanige mate dat ik grotendeels bedlegerig was), had ik geen flauw idee dat we het in deze hoek moesten zoeken. Hypermobiel, dat wist ik wel. Maar hé, das handig en onschuldig, klaar is klara. Heck, het heeft zelfs de heren en dames medici jaren gekost voor bij hen dat lampje ging branden. Vanaf geboorte blijken hier de tekenen er al volop geweest te zijn, tekstboek voorbeeld maar nimmer als dusdanig herkent. In de laatste plaats niet doordat ik zelf veel dingen ook als logisch aanvaarde. Was 'gewoon' klungelig en niet zo sportief. Kan gebeuren. En och, het menselijk lichaam is er niet op gemaakt om in een klimrek aan de armen te bungelen. Dat er dingen in het lijf kraken, knakken en af en toe een mep o.i.d. moeten hebben? Normaal, dat doet iedereen toch wel eens!? Inmiddels ben ik iets minder onwetend, maar dat heeft 25 jaar geduurd.
Ik zou op zich best graag het typische uitzondering-op-de-regel-verhaal willen zijn. Niet voor mezelf, maar omdat het een goed teken is voor de regel zeg maar. De praktijk lijkt een stuk weerbarstiger te zijn.
Ik zou op zich best graag het typische uitzondering-op-de-regel-verhaal willen zijn. Niet voor mezelf, maar omdat het een goed teken is voor de regel zeg maar. De praktijk lijkt een stuk weerbarstiger te zijn.
vandaag ga ik van alles kunnen
maandag 12 juli 2010 om 15:54
maandag 12 juli 2010 om 15:57
maandag 12 juli 2010 om 16:07
Vivalina, voor je aan de slag gaat 'grill' de fysio eens. Dan kom je er al heel snel achter of deze kaas heeft gegeten van dergelijke problematiek of enkel bekend is met hypermobiliteit, de eigenschap. Op zich helemaal niets mis met dat laatste, als het een fysio betreft die open staat voor leren, inlezen etc. In dat laatste geval zijn de volgende 2 boeken ideaal leesvoer;
- "hypermobility syndrome; diagnosis and management for physiotherapists" door Rosemary Keer en Rodney Grahame
- "ehlers-danlos syndroom, een multidisciplinaire benadering" door J. Jacobs, L. Cornelissen, M Veenhuizen en R. Geenen.
De eerste is al weer wat ouder met bijbehorende gevolgen en wat meer gebaseerd op 'we zien voorbij komen', ook als dat nog niet onderbouwd kan worden. Vind het zelf een beetje een zeurboek, maar toon kan altijd weggedacht worden. De laatste is meer van het slag onderbouwen en anders niet vermelden of met grote slag om de arm. Laatste is ook meer een algeheel naslagwerk, waar elk specialisme voorbij komt in begrijpende context. Ook al is dat boek gericht op eds, hms komt er ook in voorbij en de basis punten op gebied van fysio zullen alle belangrijke lijnen toepasbaar voor je zijn. Zeker niet alles in beide boeken zal voor jou van belang zijn, maar als je er de juiste punten uit distilleert dan kun je er enorm jouw voordeel mee doen.
- "hypermobility syndrome; diagnosis and management for physiotherapists" door Rosemary Keer en Rodney Grahame
- "ehlers-danlos syndroom, een multidisciplinaire benadering" door J. Jacobs, L. Cornelissen, M Veenhuizen en R. Geenen.
De eerste is al weer wat ouder met bijbehorende gevolgen en wat meer gebaseerd op 'we zien voorbij komen', ook als dat nog niet onderbouwd kan worden. Vind het zelf een beetje een zeurboek, maar toon kan altijd weggedacht worden. De laatste is meer van het slag onderbouwen en anders niet vermelden of met grote slag om de arm. Laatste is ook meer een algeheel naslagwerk, waar elk specialisme voorbij komt in begrijpende context. Ook al is dat boek gericht op eds, hms komt er ook in voorbij en de basis punten op gebied van fysio zullen alle belangrijke lijnen toepasbaar voor je zijn. Zeker niet alles in beide boeken zal voor jou van belang zijn, maar als je er de juiste punten uit distilleert dan kun je er enorm jouw voordeel mee doen.
vandaag ga ik van alles kunnen
maandag 12 juli 2010 om 16:12
quote:vivalina schreef op 12 juli 2010 @ 15:54:
bedankt weer voor de reacties. Vooral roosvrouw.
Ik heb inderdaad HMS, mijn klachten komen door de bindweefsel 'afwijking'. Ik denk dat het verstandig is dat ik met mijn sportfysio onder begeleiding ga trainen. Inderdaad eerst kijken waar de grenzen liggen.
Hoe bedoel je? HMS of EDS? het een hoeft niet samen te gaan met het ander. Misschien is overigens overleg met een sportarts bij een SMA ook nog een idee?
@ roosvrouw: ik snap wat je bedoelt, maar jij was dus ook al leniger dan anderen, als kind al. dat bedoelde ik. niet zozeer dat er dan een lichtje gaat branden maar als mensen klachten hebben én totala niet lenig zijn of 'anders' dan is het natuurlijk wel iets anders. bovendien schrijdt de tijd gelukkig voorwaarts en wordt HMS onder artsen ook wel iets duidelijker (hoewel voor de meesten nog steeds geldt dat het geen 'aandoening' is).
Ik denk overigens dat er voor niemand een standaard advies te geven is. Het hangt zo ontzettend af van de beperkingen en het potentieel dat aanwezig is. Wat kán er getraind worden? Ik ben en blijf 'slap' in alles en dat maakt trainen lastig. Laat je goed adviseren, kijk naar jouw eigen lichaam, kijk hoe jouw huid eruit ziet en bedenk welke klachten je hebt. heb je al heel vaak een schouder uit de kom gehad? Of helemaal geen (sub) lucaties? Dan kan er al iets heel anders dan dat je dat wel vaker hebt. Zo ook met de heupen. De heupgordel is over het algemeen redelijk te trainen maar let dan op de volgorde. Dus bijvoorbeeld niet gaan lopen als alles slap is.
De ene patient is de andere niet.
Wat wil je bereiken? Ook een belangrijk punt. Ergens minder pijn? Minder luxaties? Spieren?
bedankt weer voor de reacties. Vooral roosvrouw.
Ik heb inderdaad HMS, mijn klachten komen door de bindweefsel 'afwijking'. Ik denk dat het verstandig is dat ik met mijn sportfysio onder begeleiding ga trainen. Inderdaad eerst kijken waar de grenzen liggen.
Hoe bedoel je? HMS of EDS? het een hoeft niet samen te gaan met het ander. Misschien is overigens overleg met een sportarts bij een SMA ook nog een idee?
@ roosvrouw: ik snap wat je bedoelt, maar jij was dus ook al leniger dan anderen, als kind al. dat bedoelde ik. niet zozeer dat er dan een lichtje gaat branden maar als mensen klachten hebben én totala niet lenig zijn of 'anders' dan is het natuurlijk wel iets anders. bovendien schrijdt de tijd gelukkig voorwaarts en wordt HMS onder artsen ook wel iets duidelijker (hoewel voor de meesten nog steeds geldt dat het geen 'aandoening' is).
Ik denk overigens dat er voor niemand een standaard advies te geven is. Het hangt zo ontzettend af van de beperkingen en het potentieel dat aanwezig is. Wat kán er getraind worden? Ik ben en blijf 'slap' in alles en dat maakt trainen lastig. Laat je goed adviseren, kijk naar jouw eigen lichaam, kijk hoe jouw huid eruit ziet en bedenk welke klachten je hebt. heb je al heel vaak een schouder uit de kom gehad? Of helemaal geen (sub) lucaties? Dan kan er al iets heel anders dan dat je dat wel vaker hebt. Zo ook met de heupen. De heupgordel is over het algemeen redelijk te trainen maar let dan op de volgorde. Dus bijvoorbeeld niet gaan lopen als alles slap is.
De ene patient is de andere niet.
Wat wil je bereiken? Ook een belangrijk punt. Ergens minder pijn? Minder luxaties? Spieren?
maandag 12 juli 2010 om 16:18
quote:max09 schreef op 12 juli 2010 @ 15:11:
[...]
hier ook hypermobiel (EDS) met nog wat andere 'gebrekjes'.
hum hum ik vind zwemmen zaaaaaalig en doe het graag. ga het ook lekker weer doen in spanje maar mijn schouder gaat snel uit de kom met zwemmen en mijn knieschijf ligt er heel snel naast door het zwemmen. toch kennelijk een rare beweging die niet altijd goed is
ik gebruik de minitrampoline voor spierversterking en dat werkt heel erg goed. daarnaast loop ik hard tot mijn eigen stomme verbazing. want wandelen gaat niet super goed. maar ik heb langzaam opgebouwd, doe veel oefeningen ernaast om alles sterk te houden (zeker de hele heupgordel) en dan gaat het. en ik merk dat steeds méér goed gaat, doordat alles sterker wordt. op die manier hoop ik alles zo lang mogelijk goed te houden.
vanmorgen helaas een rare beweging gemaakt en mijn knieschijf zat dus half ernaast waardoor ik nu ontzettend last heb. maar ik masseer, druk en duw en wie weet ben ik snel weer helemaal top. rende gisteren nog 12,5 km notabene
kijk ook maar eens op het minitrampoline topic. ik heb wel een hele dure vanwege de belasting en had ook een harde perry sport ofzo, een goedkop dingetje of neckermann weet ik veel. ik merkte meteen het verschil (heb nu bellicon)
succes!
Oeps! Compleet verkeerde tip dus. Sorry. Ik heb eens vernomen (van een huisarts) dat zwemmen nooit kwaad kan dus dacht dat dit min of meer universeel was maar dat blijkt dus niet waar.
Hoe dan ook: ik hoop dat je een sport vind die wel kan, succes ermee.
[...]
hier ook hypermobiel (EDS) met nog wat andere 'gebrekjes'.
hum hum ik vind zwemmen zaaaaaalig en doe het graag. ga het ook lekker weer doen in spanje maar mijn schouder gaat snel uit de kom met zwemmen en mijn knieschijf ligt er heel snel naast door het zwemmen. toch kennelijk een rare beweging die niet altijd goed is
ik gebruik de minitrampoline voor spierversterking en dat werkt heel erg goed. daarnaast loop ik hard tot mijn eigen stomme verbazing. want wandelen gaat niet super goed. maar ik heb langzaam opgebouwd, doe veel oefeningen ernaast om alles sterk te houden (zeker de hele heupgordel) en dan gaat het. en ik merk dat steeds méér goed gaat, doordat alles sterker wordt. op die manier hoop ik alles zo lang mogelijk goed te houden.
vanmorgen helaas een rare beweging gemaakt en mijn knieschijf zat dus half ernaast waardoor ik nu ontzettend last heb. maar ik masseer, druk en duw en wie weet ben ik snel weer helemaal top. rende gisteren nog 12,5 km notabene
kijk ook maar eens op het minitrampoline topic. ik heb wel een hele dure vanwege de belasting en had ook een harde perry sport ofzo, een goedkop dingetje of neckermann weet ik veel. ik merkte meteen het verschil (heb nu bellicon)
succes!
Oeps! Compleet verkeerde tip dus. Sorry. Ik heb eens vernomen (van een huisarts) dat zwemmen nooit kwaad kan dus dacht dat dit min of meer universeel was maar dat blijkt dus niet waar.
Hoe dan ook: ik hoop dat je een sport vind die wel kan, succes ermee.
maandag 12 juli 2010 om 16:20
quote:vivalina schreef op 12 juli 2010 @ 16:09:
roosvrouw, mijn ervaring met fysio's is, dat ze allemaal wel weten wat de term inhoudt, maar verder niet hele diepgaande kennis hebben.... Ik ben er al ZO veel langsgeweest......
Had al zo'n beetje op die ervaring gerekend. Is de doorsnee ervaring, of je nu met therapeuten, huisartsen, specialisten of welke medici dan ook van doen hebt. Op zich niet zo heel erg, mits de bereidwilligheid tot bijleren er maar is. Dan heb je er een die al snel het gewicht in goud waard is. Heb nog wel wat adresjes, maar zit in een redelijke uithoek dus kleine kans dat je er wat aan hebt.
Max; dat is dus de grap, geen haar op mijn hoofd die ooit bewust was van het feit dat ik leniger zou zijn. Ik was er dusdanig 'onhandig' en 'klungelig' door dat het domweg totaal niet opgemerkt werd, door mij ook niet. 'Onhandig' en 'klungelig', dat viel op en die mensen moeten er ook zijn. Als volwassene ben ik mezelf er bewust van geworden, maar ook toen is bepaald het lampje niet 1-2-3 gaan branden. Ik mag nog altijd mijn huisarts op de knietjes bedanken voor zijn doortastendheid.
Het jammere in deze is vooral eigenlijk dat er een jaar of 3 gericht gezocht werd, dozijnen artsen voorbij zien trekken en geen ene pipo die überhaupt door had dat ik hypermobiel ben, laat staan vervolgens dingen bij elkaar op gaat tellen.
roosvrouw, mijn ervaring met fysio's is, dat ze allemaal wel weten wat de term inhoudt, maar verder niet hele diepgaande kennis hebben.... Ik ben er al ZO veel langsgeweest......
Had al zo'n beetje op die ervaring gerekend. Is de doorsnee ervaring, of je nu met therapeuten, huisartsen, specialisten of welke medici dan ook van doen hebt. Op zich niet zo heel erg, mits de bereidwilligheid tot bijleren er maar is. Dan heb je er een die al snel het gewicht in goud waard is. Heb nog wel wat adresjes, maar zit in een redelijke uithoek dus kleine kans dat je er wat aan hebt.
Max; dat is dus de grap, geen haar op mijn hoofd die ooit bewust was van het feit dat ik leniger zou zijn. Ik was er dusdanig 'onhandig' en 'klungelig' door dat het domweg totaal niet opgemerkt werd, door mij ook niet. 'Onhandig' en 'klungelig', dat viel op en die mensen moeten er ook zijn. Als volwassene ben ik mezelf er bewust van geworden, maar ook toen is bepaald het lampje niet 1-2-3 gaan branden. Ik mag nog altijd mijn huisarts op de knietjes bedanken voor zijn doortastendheid.
Het jammere in deze is vooral eigenlijk dat er een jaar of 3 gericht gezocht werd, dozijnen artsen voorbij zien trekken en geen ene pipo die überhaupt door had dat ik hypermobiel ben, laat staan vervolgens dingen bij elkaar op gaat tellen.
vandaag ga ik van alles kunnen
maandag 12 juli 2010 om 16:32
quote:roosvrouw schreef op 12 juli 2010 @ 16:20:
Het jammere in deze is vooral eigenlijk dat er een jaar of 3 gericht gezocht werd, dozijnen artsen voorbij zien trekken en geen ene pipo die überhaupt door had dat ik hypermobiel ben, laat staan vervolgens dingen bij elkaar op gaat tellen.
Ik schreef al dat voor de meesten HMS helemaal geen serieuze 'aandoening' is. Wat heeft het voor jou veranderd dat je wist wat er aan de hand was? Want soms is het niet meer dan een label waar je verder geen donder aan hebt. Welke klachten heb jij nu en wat doe je er aan en wat kan je?
Het lichaam is zo fantastisch mooi. Zoveel dingen kan je alsnog herstellen of verbeteren. Dingen die je niet voor mogelijk houdt, blijken dan toch te kunnen en zelfs verbetering te kunnen geven.
Zo probeer ik vaak - zonder effect - vriendinnen in beweging te krijgen die iets mankeren. Nu roept ook iedereen alleen maar dat ze niks kunnen vanwege het weer, de vervuiling of iets anders. Zucht.
Vandaar de vraag aan TO: welke klachten heb je precies, wat wil je graag bereiken. Allebei dingen die meebepalen welke sporten nuttig zijn en te doen zijn.
Het jammere in deze is vooral eigenlijk dat er een jaar of 3 gericht gezocht werd, dozijnen artsen voorbij zien trekken en geen ene pipo die überhaupt door had dat ik hypermobiel ben, laat staan vervolgens dingen bij elkaar op gaat tellen.
Ik schreef al dat voor de meesten HMS helemaal geen serieuze 'aandoening' is. Wat heeft het voor jou veranderd dat je wist wat er aan de hand was? Want soms is het niet meer dan een label waar je verder geen donder aan hebt. Welke klachten heb jij nu en wat doe je er aan en wat kan je?
Het lichaam is zo fantastisch mooi. Zoveel dingen kan je alsnog herstellen of verbeteren. Dingen die je niet voor mogelijk houdt, blijken dan toch te kunnen en zelfs verbetering te kunnen geven.
Zo probeer ik vaak - zonder effect - vriendinnen in beweging te krijgen die iets mankeren. Nu roept ook iedereen alleen maar dat ze niks kunnen vanwege het weer, de vervuiling of iets anders. Zucht.
Vandaar de vraag aan TO: welke klachten heb je precies, wat wil je graag bereiken. Allebei dingen die meebepalen welke sporten nuttig zijn en te doen zijn.
maandag 12 juli 2010 om 16:38
quote:max09 schreef op 12 juli 2010 @ 16:32:
[...]
Vandaar de vraag aan TO: welke klachten heb je precies, wat wil je graag bereiken. Allebei dingen die meebepalen welke sporten nuttig zijn en te doen zijn.
Mijn klachten zijn, bekkenpijn (si gewricht), zwabberende enkels, zwabberende schouderbladen, hoge spierspanning in nek en hele rechterkant. Dat in de rechterkant begint bij bekken (rechterlies) gaat door in de rug, tussen schouderblad en wervels, uitstraling naar rechterarm. Ben dan ook heel klungelig met mijn rechterarm omdat als ik deze gebruik, ik er geen goede controle over heb omdat de spieren zo 'spastisch' reageren.
Wat wil ik bereiken? Minder pijn uiteraard. En een hogere belastbaarheid van mijn totale lijf, waardoor ik gewoon steviger word in zijn totaliteit en daardoor dus al minder klachten krijg/heb. Betere coordinatie.
[...]
Vandaar de vraag aan TO: welke klachten heb je precies, wat wil je graag bereiken. Allebei dingen die meebepalen welke sporten nuttig zijn en te doen zijn.
Mijn klachten zijn, bekkenpijn (si gewricht), zwabberende enkels, zwabberende schouderbladen, hoge spierspanning in nek en hele rechterkant. Dat in de rechterkant begint bij bekken (rechterlies) gaat door in de rug, tussen schouderblad en wervels, uitstraling naar rechterarm. Ben dan ook heel klungelig met mijn rechterarm omdat als ik deze gebruik, ik er geen goede controle over heb omdat de spieren zo 'spastisch' reageren.
Wat wil ik bereiken? Minder pijn uiteraard. En een hogere belastbaarheid van mijn totale lijf, waardoor ik gewoon steviger word in zijn totaliteit en daardoor dus al minder klachten krijg/heb. Betere coordinatie.
maandag 12 juli 2010 om 16:44
quote:max09 schreef op 12 juli 2010 @ 16:32:
[...]
Ik schreef al dat voor de meesten HMS helemaal geen serieuze 'aandoening' is. Wat heeft het voor jou veranderd dat je wist wat er aan de hand was? Want soms is het niet meer dan een label waar je verder geen donder aan hebt. Welke klachten heb jij nu en wat doe je er aan en wat kan je?
Ik heb geen hms, maar eds. Wat er veranderd is? Letterlijk een huisarts die hartruis en hypermobiliteit opgeteld heeft en in eerste instantie dacht aan Marfan. Vanuit daar is de bal gaan rollen, plaatje paste daarin niet, perfect op EDS, klinische genetica et voilá; euvel bleek gevonden.
In mijn geval is het labeltje onontbeerlijk. Mijn klachten zijn dusdanig dat kennis en vaardigheid op dit gebied onontbeerlijk is zodra ik met de medische wereld van doen heb. Dan ben ik al een interessant geval, zeg maar. Klachten? Och, gewrichten, organen, you name it en het is allemaal inferieur en uit dat ook. Voor mij is gebleken dat een standaard leefpatroon de clue is. Zoals bij iedereen, al zal de mate voor iedereen ook verschillen. Spierverstevigende oefeningen, grenzen (h)erkennen en respecteren, conservatief en tegelijkertijd assertief zijn bij symptoom gerichte problemen.
quote:Het lichaam is zo fantastisch mooi. Zoveel dingen kan je alsnog herstellen of verbeteren. Dingen die je niet voor mogelijk houdt, blijken dan toch te kunnen en zelfs verbetering te kunnen geven.
Zoals ik altijd zeg; zeg nooit nooit. Wel is inmiddels tot in den treure gebleken dat herstel voor mij niet realistisch is. Sowieso daadwerkelijk herstel is dat voor niemand, zolang als de huidige medische wetenschap geen inferieur bindweefsel kan manipuleren. Herstel als in beperking van klachten, niet mijn praktijk. Maar goed, zeg nooit nooit.
quote:Zo probeer ik vaak - zonder effect - vriendinnen in beweging te krijgen die iets mankeren. Nu roept ook iedereen alleen maar dat ze niks kunnen vanwege het weer, de vervuiling of iets anders. Zucht.
Kan niet bestaat niet. Period. Niet kunnen bewegen, mijn ietwat te ronde kont. Het is voor iedereen anders wat haalbaar is, variërend van klein tot zeer groots. Maar elk mens kan bewegen.
quote:Vandaar de vraag aan TO: welke klachten heb je precies, wat wil je graag bereiken. Allebei dingen die meebepalen welke sporten nuttig zijn en te doen zijn.M.i. zou sport nu niet stap 1 moeten zijn. Stap 1 is om te leren waar de grens ligt van bewegen binnen de grens en bewegen daarbuiten. Pas daarna kun je op zoek naar een vorm van beweging die past bij desbetreffend lijf. Met bewustzijn kan het zijn dat sport X nog best haalbaar is, waar het zonder bewustzijn een flater kan worden.
[...]
Ik schreef al dat voor de meesten HMS helemaal geen serieuze 'aandoening' is. Wat heeft het voor jou veranderd dat je wist wat er aan de hand was? Want soms is het niet meer dan een label waar je verder geen donder aan hebt. Welke klachten heb jij nu en wat doe je er aan en wat kan je?
Ik heb geen hms, maar eds. Wat er veranderd is? Letterlijk een huisarts die hartruis en hypermobiliteit opgeteld heeft en in eerste instantie dacht aan Marfan. Vanuit daar is de bal gaan rollen, plaatje paste daarin niet, perfect op EDS, klinische genetica et voilá; euvel bleek gevonden.
In mijn geval is het labeltje onontbeerlijk. Mijn klachten zijn dusdanig dat kennis en vaardigheid op dit gebied onontbeerlijk is zodra ik met de medische wereld van doen heb. Dan ben ik al een interessant geval, zeg maar. Klachten? Och, gewrichten, organen, you name it en het is allemaal inferieur en uit dat ook. Voor mij is gebleken dat een standaard leefpatroon de clue is. Zoals bij iedereen, al zal de mate voor iedereen ook verschillen. Spierverstevigende oefeningen, grenzen (h)erkennen en respecteren, conservatief en tegelijkertijd assertief zijn bij symptoom gerichte problemen.
quote:Het lichaam is zo fantastisch mooi. Zoveel dingen kan je alsnog herstellen of verbeteren. Dingen die je niet voor mogelijk houdt, blijken dan toch te kunnen en zelfs verbetering te kunnen geven.
Zoals ik altijd zeg; zeg nooit nooit. Wel is inmiddels tot in den treure gebleken dat herstel voor mij niet realistisch is. Sowieso daadwerkelijk herstel is dat voor niemand, zolang als de huidige medische wetenschap geen inferieur bindweefsel kan manipuleren. Herstel als in beperking van klachten, niet mijn praktijk. Maar goed, zeg nooit nooit.
quote:Zo probeer ik vaak - zonder effect - vriendinnen in beweging te krijgen die iets mankeren. Nu roept ook iedereen alleen maar dat ze niks kunnen vanwege het weer, de vervuiling of iets anders. Zucht.
Kan niet bestaat niet. Period. Niet kunnen bewegen, mijn ietwat te ronde kont. Het is voor iedereen anders wat haalbaar is, variërend van klein tot zeer groots. Maar elk mens kan bewegen.
quote:Vandaar de vraag aan TO: welke klachten heb je precies, wat wil je graag bereiken. Allebei dingen die meebepalen welke sporten nuttig zijn en te doen zijn.M.i. zou sport nu niet stap 1 moeten zijn. Stap 1 is om te leren waar de grens ligt van bewegen binnen de grens en bewegen daarbuiten. Pas daarna kun je op zoek naar een vorm van beweging die past bij desbetreffend lijf. Met bewustzijn kan het zijn dat sport X nog best haalbaar is, waar het zonder bewustzijn een flater kan worden.
vandaag ga ik van alles kunnen
