Gezondheid
alle pijlers
Jong en burnout
zaterdag 9 augustus 2014 om 22:22
Hallo, al een jaar lees ik soms op forums omdat herkenning vaak toch soort van helpt op slechte momenten.. Nu toch eens m'n eigen verhaal in t kort, omdat ik graag wil weten of er meer jonge meiden (ik word 30 binnenkort) zijn, die niet zozeer door 60urige werkweken, maar vooral door karakter eigenschappen (onzeker, altijd aan verwachtingen willen voldoen, perfectionistisch daardoor en te groot verantwoordelijkheidsgevoel .. En kan nog wel even doorgaan;-)) een fikse burnout hebben gekregen?
Ik ben nu iets meer dan een jaar bewust bezig met m'n herstel van m'n burnout. Ik werk met patienten/cliënten , heb zo'n 1,5mnd even helemaal niks met werk gedaan, daarna wekenlang alleen 2x2/3x2u niet werkgerelateerde taken (dus geen dossiers of patienten zien). Momenteel werk ik zo'n 18-20u (4dgn 5u, werk normaal 32u) en afgelopen week weer de zoveelste terugval die dan weer even onzeker maakt...
Krijg best de ruimte van Leidinggevende met wie ik goed contact en en hetzelfde met prettige bedrijfsarts. Destijds begonnen met een coachingstraject (zelf geregeld, maar mede dankzij werk kunnen doen) en momenteel bij psych / cognitief gedragstherapeut ivm paniekaanvallen en Haptotherapie omdat ik zo enorm in m'n hoofd zit en nadenk en niet meer (misschien nooit echt?) wat ik echt voel.
Zet je allemaal enorm aan t denken en daardoor vind je jezelf ook niet echt leuk... Negatievere kanten van je persoonlijkheid worden tenslotte versterkt. Vraag je je soms af of t écht wel goed komt ooit, en wanneer het nou weer normaal is... Dingen spontaan doen, zonder echt nadenken en 'gewoon' genieten. Waar dat jaar gebleven is, snap ik soms niet.
Iedere dag bijna wel voel ik nog wel iets, misselijk of moe of hoofdpijn. Soms sta ik echt wel weer te zingen en te genieten van leuke dingen! Maar afspraken plan ik nog steeds weinig, zodat ik niks 'moet', en zelfs leuke vooruitzichten gepaard gaan met spanning vooraf..'voel ik me daar straks niet 'ziek' of word ik misselijk, angst voor de angst... Lastig!
Af en toe langs huisarts, om toch even dan weer dit of dan weer da voor mezelf uit te sluiten... Volgens mij ook 'normaal' met burnout, je afvragen of er toch niet nog iets fysieks aan onderligt soms.
Ik heb een superlieve vriend, echt m'n grote steun , terwijl het voor hem ook allemaal lastig is natuurlijk.
Nou, dit is nog de korte versie;-).
Ben benieuwd of er anderen zijn op dit moment in dezelfde situatie, of geweest. En hoe ze hier mee omgaan/gingen? Als t ook al een jaar duurt en je er nog niet bent... En hoe je dat met opbouwen doet, zeker evt met een beroep waar je met klanten/patienten/ anderen te maken hebt.
Ik ben nu iets meer dan een jaar bewust bezig met m'n herstel van m'n burnout. Ik werk met patienten/cliënten , heb zo'n 1,5mnd even helemaal niks met werk gedaan, daarna wekenlang alleen 2x2/3x2u niet werkgerelateerde taken (dus geen dossiers of patienten zien). Momenteel werk ik zo'n 18-20u (4dgn 5u, werk normaal 32u) en afgelopen week weer de zoveelste terugval die dan weer even onzeker maakt...
Krijg best de ruimte van Leidinggevende met wie ik goed contact en en hetzelfde met prettige bedrijfsarts. Destijds begonnen met een coachingstraject (zelf geregeld, maar mede dankzij werk kunnen doen) en momenteel bij psych / cognitief gedragstherapeut ivm paniekaanvallen en Haptotherapie omdat ik zo enorm in m'n hoofd zit en nadenk en niet meer (misschien nooit echt?) wat ik echt voel.
Zet je allemaal enorm aan t denken en daardoor vind je jezelf ook niet echt leuk... Negatievere kanten van je persoonlijkheid worden tenslotte versterkt. Vraag je je soms af of t écht wel goed komt ooit, en wanneer het nou weer normaal is... Dingen spontaan doen, zonder echt nadenken en 'gewoon' genieten. Waar dat jaar gebleven is, snap ik soms niet.
Iedere dag bijna wel voel ik nog wel iets, misselijk of moe of hoofdpijn. Soms sta ik echt wel weer te zingen en te genieten van leuke dingen! Maar afspraken plan ik nog steeds weinig, zodat ik niks 'moet', en zelfs leuke vooruitzichten gepaard gaan met spanning vooraf..'voel ik me daar straks niet 'ziek' of word ik misselijk, angst voor de angst... Lastig!
Af en toe langs huisarts, om toch even dan weer dit of dan weer da voor mezelf uit te sluiten... Volgens mij ook 'normaal' met burnout, je afvragen of er toch niet nog iets fysieks aan onderligt soms.
Ik heb een superlieve vriend, echt m'n grote steun , terwijl het voor hem ook allemaal lastig is natuurlijk.
Nou, dit is nog de korte versie;-).
Ben benieuwd of er anderen zijn op dit moment in dezelfde situatie, of geweest. En hoe ze hier mee omgaan/gingen? Als t ook al een jaar duurt en je er nog niet bent... En hoe je dat met opbouwen doet, zeker evt met een beroep waar je met klanten/patienten/ anderen te maken hebt.
woensdag 15 april 2015 om 21:32
Tuinvakantie doet echt heel goed. Zou een deelbehandeling van BO kunnen zijn Al moet ik zeggen de spontane actie van gisteren vooral kon, omdat ik mij ervoor niet druk kon maken. Had nog net de tijd om wat dingen op te ruimen en toen was de hele groep er al. Het waren trouwens echt lieve kerels. Ze hadden een nieuw woord voor ons, we waren gastvriendelijk, dat was nog een trapke hoger dan gastvrij. Vandaag moesten ze 35km lopen, zij liever dan ik.
Nare droom Bloem, echt niet fijn. Gelukkig verre van de waarheid, al moet ik zeggen die Mc voor mensen met een beperking en dat tijdschrift, klinken als goede ideeën. Je bent wel creatief in je dromen. Je op voorhand druk maken voor afspraken is heel herkenbaar. Dat je dan nogeens geconfronteerd wordt met een hele andere afspraak, een hele groep mensen, dat is echt pittig. Vind dat je het alsnog super gedaan hebt. Het komt echt goed en ook dit soort afspraken en veranderingen gaan makkelijker worden. Nu vooral schouderklopje, want je hebt het toch maar weer gedaan! Dikke knuffel
Merci voor je lieve en wijze woorden Beel. Dingen in perspectief zien is heel belangrijk! x
Nare droom Bloem, echt niet fijn. Gelukkig verre van de waarheid, al moet ik zeggen die Mc voor mensen met een beperking en dat tijdschrift, klinken als goede ideeën. Je bent wel creatief in je dromen. Je op voorhand druk maken voor afspraken is heel herkenbaar. Dat je dan nogeens geconfronteerd wordt met een hele andere afspraak, een hele groep mensen, dat is echt pittig. Vind dat je het alsnog super gedaan hebt. Het komt echt goed en ook dit soort afspraken en veranderingen gaan makkelijker worden. Nu vooral schouderklopje, want je hebt het toch maar weer gedaan! Dikke knuffel
Merci voor je lieve en wijze woorden Beel. Dingen in perspectief zien is heel belangrijk! x
Always believe that something wonderful is about to happen.
donderdag 16 april 2015 om 10:05
wat fijn vienna dat de tuinvakantie zo goed bevalt! Buiten zijn sowieso is al enorm fijn vind ik ook. Kan de dingen soms goed in perspectief plaatsen. Een goed idee voor ons burnout kuuroord, genoeg tuinen voor tuinvakanties met moestuin, een roedel oppashondjes om uit te kiezen, paardenstallen. En een culinair tijdschrift.
Gisteren ging paardrijden weer super en ben daar zo blij mee, het haalt je helemaal naar het moment! Jezelf, paardje, en rondjes rijden. Zo simpel kan het leven soms zijn
Beel, dank je wel voor de lieve woorden weer! Heb inderdaad even een goed potje gehuild en dat was best fijn. De paniek is inmiddels een beetje gezakt. Het onzekere gevoel is er nog wel een beetje, maar ik probeer het gewoon te aanvaarden en niet te panikeren, en mn wereldje klein te houden. Ik, lief, mijn beestjes, vandaag.
xxx
Gisteren ging paardrijden weer super en ben daar zo blij mee, het haalt je helemaal naar het moment! Jezelf, paardje, en rondjes rijden. Zo simpel kan het leven soms zijn
Beel, dank je wel voor de lieve woorden weer! Heb inderdaad even een goed potje gehuild en dat was best fijn. De paniek is inmiddels een beetje gezakt. Het onzekere gevoel is er nog wel een beetje, maar ik probeer het gewoon te aanvaarden en niet te panikeren, en mn wereldje klein te houden. Ik, lief, mijn beestjes, vandaag.
xxx
donderdag 16 april 2015 om 13:49
Bloem, wat naar dat je zo slecht geslapen had. Al geef ik heel eerlijk toe, dat ik moest lachen om je droom. Ik ben niet zo creatief, al helemaal niet in m'n dromen
Niet helemaal gevolgd, maar hoe is het met bali-baby en je opsomming aan mooie plannen?
Vienna, wat goed dat je het zo los kon laten! Babystapjes, worden peuterstapjes vooruit! Knap!
Beel, waardevolle lessen geloof ik wel ja. Maar hip? Ik wil niet hip zijn! Ik wil niet een BO omdat de rest van de wereld er een lijkt te willen ofzo. VF heeft toch een modepolitie en een taalpolitie, kunnen we niet een try-to-be-hip-politie maken? Gewoon, voor alle mensen die vinden dat ze ook iets moeten of hebben omdat de rest van de wereld dat ook doet.
Niet helemaal gevolgd, maar hoe is het met bali-baby en je opsomming aan mooie plannen?
Vienna, wat goed dat je het zo los kon laten! Babystapjes, worden peuterstapjes vooruit! Knap!
Beel, waardevolle lessen geloof ik wel ja. Maar hip? Ik wil niet hip zijn! Ik wil niet een BO omdat de rest van de wereld er een lijkt te willen ofzo. VF heeft toch een modepolitie en een taalpolitie, kunnen we niet een try-to-be-hip-politie maken? Gewoon, voor alle mensen die vinden dat ze ook iets moeten of hebben omdat de rest van de wereld dat ook doet.
vrijdag 17 april 2015 om 10:08
Nou ja burnout hip.. Misschien meer: epidemisch. Ik vind het zelf niet onprettig dat er meer mensen open over zijn, dat steunt me wel! Ik zou het zelf nou niet echt zo snel op mijn facebook zetten ofzo... maar als anderen dat doen denk ik nu wel: you go girl/boy!
Nou, was ik een paar dagen echt even goed in mineur, gisteren was opeens toch een dag met een gouden randje. Niets bijzonders hoor, gewoon lekker gewandeld, lekker gelezen, lekker gekookt en een filmpje. Maar met zo'n gevoel van: geen zorgen over de dag van morgen. We zullen weer zien hoe lang dat beklijft
Inge, weer weekend voor jou! En niet zo'n alle dagen weekend zoals bij mij maar een echte. Ging het goed van de week?
liefs allemaal!
Nou, was ik een paar dagen echt even goed in mineur, gisteren was opeens toch een dag met een gouden randje. Niets bijzonders hoor, gewoon lekker gewandeld, lekker gelezen, lekker gekookt en een filmpje. Maar met zo'n gevoel van: geen zorgen over de dag van morgen. We zullen weer zien hoe lang dat beklijft
Inge, weer weekend voor jou! En niet zo'n alle dagen weekend zoals bij mij maar een echte. Ging het goed van de week?
liefs allemaal!
vrijdag 17 april 2015 om 13:11
Ok, ok, ok, ik ben ook zeker liever niet hip als dit is wat hip is. Het is meer wat Bloem zegt, dat ik blij ben dat ik niet de enige ben, dat mensen het er over hebben en ik me daardoor beter begrepen voel en minder 'schaam'.
Vandaag weer gewerkt en dat gaat op zich goed, kom mezelf tegen in dingen en dat is denk ik ook de bedoeling. Dus het voelt niet altijd fijn maar het is denk ik wel nodig. Ik voel nu echt wel een soort diep verdriet (gecombineerd met een vleugje woede) omdat een deel van mijn taken, die ik eigenlijk ook echt zelf niet meer wil, worden overgenomen door een ander. Het is beter, ik wil zelf minder uren gaan maken uiteindelijk, maar het voelt echt rot.
Als ik dit gevoel zou moeten benoemen dan voelt het een beetje alsof ik 'ontvriend' of vervangen word. En dat is best gek, want ik wilde deze taak zelf eigenlijk al langer kwijt.
Het is confronterend ofzo. Maar ik vertel mezelf dat ik niet mijn leven anders kan gaan inrichten zonder ook afscheid te moeten nemen van dingen en dat het niet gek is dat, zelfs als die dingen niet perse goed voor me zijn, ik het bijbehorende rotgevoel heb.
Ik zou nu het liefst heel hard huilend schreeuwen: ik wil het zelf blijven doen!
Maar is dat echt zo? Nee, dat denk ik niet.
Ik wens ook iedereen een fijne zaterdag en zondag
Vandaag weer gewerkt en dat gaat op zich goed, kom mezelf tegen in dingen en dat is denk ik ook de bedoeling. Dus het voelt niet altijd fijn maar het is denk ik wel nodig. Ik voel nu echt wel een soort diep verdriet (gecombineerd met een vleugje woede) omdat een deel van mijn taken, die ik eigenlijk ook echt zelf niet meer wil, worden overgenomen door een ander. Het is beter, ik wil zelf minder uren gaan maken uiteindelijk, maar het voelt echt rot.
Als ik dit gevoel zou moeten benoemen dan voelt het een beetje alsof ik 'ontvriend' of vervangen word. En dat is best gek, want ik wilde deze taak zelf eigenlijk al langer kwijt.
Het is confronterend ofzo. Maar ik vertel mezelf dat ik niet mijn leven anders kan gaan inrichten zonder ook afscheid te moeten nemen van dingen en dat het niet gek is dat, zelfs als die dingen niet perse goed voor me zijn, ik het bijbehorende rotgevoel heb.
Ik zou nu het liefst heel hard huilend schreeuwen: ik wil het zelf blijven doen!
Maar is dat echt zo? Nee, dat denk ik niet.
Ik wens ook iedereen een fijne zaterdag en zondag
vrijdag 17 april 2015 om 14:04
Haha oke, conclusie: we zijn niet hip! Gewoon omdat we niet hip willen zijn. Het is niet hip om trends te volgen
Beel, het is denk ik wel logisch dat je je taken 'niet' kwijt wil.. Niet zozeer omdat je ze niet kwijt wil, maar misschien meer de aanleiding waarom je ze kwijt raakt nu?
Bloem, wat lekker dat je toch een goede dag gehad hebt! Hoop dat het lang blijft hangen en dat je er lekker van kunt genieten
Hier gaat het helaas al een week wat minder... Afgelopen weken zijn er weer deadlines geweest op school, die ik dus niet gehaald heb omdat ik simpelweg NIKS gedaan heb.. Ik weet wel dat het mag en dat ik teveel wil, maar toch voelt het als falen...
M'n huis is een zooi, de was stapelt op en ik heb gisteren een hele goede vriendin afgesnauwd omdat ik niet wilde komen kijken naar het proefkapsel voor haar bruiloft.. Haar reactie was dan wel weer mooi: 'is het zo'n dag? Ik heb nog wel wat goeie series liggen en een bak koffie voor je. Hug!'
Als kers op de taart kreeg ik gisteravond een appje van een oud-vriendin... Het exemplaar die ik verteld heb van mijn BO en 0 respons kreeg... Precies nu zij wel haar deadlines heeft gehaald, gaat ze me appen hoe het met me gaat...
Het was wel even confronterend, dat juist zij me zo had laten vallen en nu schijnheilig om de hoek komt kijken en vraagt of ik binnenkort keer BIJ HAAR koffie kom drinken (iedereen in mijn omgeving weet dat ik een ontzettende hekel aan autorijden heb..).
Ik heb echt zo'n week dat ik heel graag wil huilen, maar ik kan niet huilen! Al maanden niet.. Heeft iemand daar ook last van, of ben je juist emotioneler nu? Ik kom tot een brok in m'n keel en natte oogjes, maar daar houdt het dan ook echt op...
Fijn weekend iedereen!
Beel, het is denk ik wel logisch dat je je taken 'niet' kwijt wil.. Niet zozeer omdat je ze niet kwijt wil, maar misschien meer de aanleiding waarom je ze kwijt raakt nu?
Bloem, wat lekker dat je toch een goede dag gehad hebt! Hoop dat het lang blijft hangen en dat je er lekker van kunt genieten
Hier gaat het helaas al een week wat minder... Afgelopen weken zijn er weer deadlines geweest op school, die ik dus niet gehaald heb omdat ik simpelweg NIKS gedaan heb.. Ik weet wel dat het mag en dat ik teveel wil, maar toch voelt het als falen...
M'n huis is een zooi, de was stapelt op en ik heb gisteren een hele goede vriendin afgesnauwd omdat ik niet wilde komen kijken naar het proefkapsel voor haar bruiloft.. Haar reactie was dan wel weer mooi: 'is het zo'n dag? Ik heb nog wel wat goeie series liggen en een bak koffie voor je. Hug!'
Als kers op de taart kreeg ik gisteravond een appje van een oud-vriendin... Het exemplaar die ik verteld heb van mijn BO en 0 respons kreeg... Precies nu zij wel haar deadlines heeft gehaald, gaat ze me appen hoe het met me gaat...
Het was wel even confronterend, dat juist zij me zo had laten vallen en nu schijnheilig om de hoek komt kijken en vraagt of ik binnenkort keer BIJ HAAR koffie kom drinken (iedereen in mijn omgeving weet dat ik een ontzettende hekel aan autorijden heb..).
Ik heb echt zo'n week dat ik heel graag wil huilen, maar ik kan niet huilen! Al maanden niet.. Heeft iemand daar ook last van, of ben je juist emotioneler nu? Ik kom tot een brok in m'n keel en natte oogjes, maar daar houdt het dan ook echt op...
Fijn weekend iedereen!
vrijdag 17 april 2015 om 16:38
Met mij goed Bloem, zelfs heel goed als mensen het me vragen! Ik ben al weken stabiel bezig, goed in m'n energie (al hoop ik nog meer op te bouwen;-)), ben wel bewust met m'n planning naast werk, qua afspraken. Maar denk dat altijd te blijven doen:-), is eigenlijk best makkelijk haha
Vandaag idd al weekend! Lekker aanrommel dagje... Boodschappen, even kort winkelen in Zaandam en tuincentrum (best leuk winkelgebied!), flink stofzuigen (katten verharen behoorlijk nu), wasje draaien, serie gekeken, en net klaar met m'n kleding kast gedeeltelijk uitmesten!! Nuttig, want weer ruimte gecreëerd en vuilniszak vol in de rode kruis container gegooid:-)! Nu lekker neergeploft op de bank, om er t komende uur niet meer Af te komen haha
Jullie leuke weekendplannen, met of zonder 'druk maken' erom?
Vervelend kaarsje, zo'n vriendin die er niet is als je haar nodig hebt en wel als zij behoeftes heeft... Al kan t soms zijn dat ze ook niet precies weet hoe ze met jouw situatie om moet gaan. Kijk wat voor jou goed voelt of je er nog energie in wilt steken. Ik heb tijdens mijn burn-out ook enkele vriendschap bewust laten varen en dat ook gezegd. (Per uitgebreide whatsapp...) ik wilde echt alleen energie steken in de mensen om me heen die oprecht waren en waar ik me goed bij voelde. Je merkt tijdens een burn-out wel wie je echte vrienden zijn enz.
Goed weekend allemaal! Hopelijk zet je fijne dag zich voort dit hele weekend en nog langer Bloem! Gun het iedereen, een onbezorgde dag (tussendoor), dat geeft moed en energie!
Vandaag idd al weekend! Lekker aanrommel dagje... Boodschappen, even kort winkelen in Zaandam en tuincentrum (best leuk winkelgebied!), flink stofzuigen (katten verharen behoorlijk nu), wasje draaien, serie gekeken, en net klaar met m'n kleding kast gedeeltelijk uitmesten!! Nuttig, want weer ruimte gecreëerd en vuilniszak vol in de rode kruis container gegooid:-)! Nu lekker neergeploft op de bank, om er t komende uur niet meer Af te komen haha
Jullie leuke weekendplannen, met of zonder 'druk maken' erom?
Vervelend kaarsje, zo'n vriendin die er niet is als je haar nodig hebt en wel als zij behoeftes heeft... Al kan t soms zijn dat ze ook niet precies weet hoe ze met jouw situatie om moet gaan. Kijk wat voor jou goed voelt of je er nog energie in wilt steken. Ik heb tijdens mijn burn-out ook enkele vriendschap bewust laten varen en dat ook gezegd. (Per uitgebreide whatsapp...) ik wilde echt alleen energie steken in de mensen om me heen die oprecht waren en waar ik me goed bij voelde. Je merkt tijdens een burn-out wel wie je echte vrienden zijn enz.
Goed weekend allemaal! Hopelijk zet je fijne dag zich voort dit hele weekend en nog langer Bloem! Gun het iedereen, een onbezorgde dag (tussendoor), dat geeft moed en energie!
vrijdag 17 april 2015 om 17:00
Inge, goed bezig jij! Als je klaar bent met uitmesten, hier staat er nog zo'n uitpuilende klerenkast
Op zich snap ik wat je bedoelt, dat mensen misschien niet weten hoe ze er mee om moeten gaan e.d. Dat snap ik ook echt wel, het is ook lastig (ik weet soms zelf niet eens wat ik met mezelf aan moet, laat staan dat een ander het zou moeten weten).
Ik baal er vooral van omdat juist zij zich altijd heel goed in kon leven en zij altijd heel eerlijk was... Voorheen konden we over alles praten en heb ik haar heel veel geholpen omdat ze een behoorlijk lastige thuissituatie had/heeft.
Ook toen ik haar een aantal keer op school sprak, zei ze er niks over en deed ze alsof haar neus bloedde...Toen ik, in haar bij zijn, vertelde over deze BO, reageerde ze alsof ze me altijd zo goed hielp en ik wekelijks bij haar was...
We doen allebei een studie in de richting van psychologie en ontwikkeling!
Juist van haar had ik verwacht dat ze wel iets zou doen... En als ze niet zou weten wat ze moest doen, dat ze dat ook gewoon zou zeggen..
Op zich snap ik wat je bedoelt, dat mensen misschien niet weten hoe ze er mee om moeten gaan e.d. Dat snap ik ook echt wel, het is ook lastig (ik weet soms zelf niet eens wat ik met mezelf aan moet, laat staan dat een ander het zou moeten weten).
Ik baal er vooral van omdat juist zij zich altijd heel goed in kon leven en zij altijd heel eerlijk was... Voorheen konden we over alles praten en heb ik haar heel veel geholpen omdat ze een behoorlijk lastige thuissituatie had/heeft.
Ook toen ik haar een aantal keer op school sprak, zei ze er niks over en deed ze alsof haar neus bloedde...Toen ik, in haar bij zijn, vertelde over deze BO, reageerde ze alsof ze me altijd zo goed hielp en ik wekelijks bij haar was...
We doen allebei een studie in de richting van psychologie en ontwikkeling!
Juist van haar had ik verwacht dat ze wel iets zou doen... En als ze niet zou weten wat ze moest doen, dat ze dat ook gewoon zou zeggen..
vrijdag 17 april 2015 om 17:39
Beel, dat lijkt me een heel natuurlijk instinct dat de kop op steekt. Ik heb het zelf ook eens meegemaakt, en ja het was ook te veel om allemaal zelf te doen dus feitelijk moet je blij zijn met de hulp of overdracht, maar het is toch ook soort van competitie ofzo. Of falen of wat dan ook. Maar EIGENLIJK natuurlijk gewoon goed zo. Zeker als je de leuke dingen zelf kan houden! Dat besef komt vast wel. Maar begrijp dat het eerst even gewoon niet leuk is
Kaarsje, misschien helpen deze woorden van Beel om te huilen, bij mij deed dat hem wel van de week. Ik kon in het begin ook niet huilen. Toen ik bij een haptonoom kwam, gingen de sluizen open. Toen heb ik een maand lang gehuild en nu weer heel weinig, terwijl ik het wel vaak voel in mijn buik. Bij de haptonoom moest ik een 'innerlijk kind' oefening doen: denk aan jezelf als kindje, die woont in je hart, en troost haar. Klinkt misschien zweef maar werkte wel. Of in de spiegel kijken en in jezelf zeggen: och arm meisje toch.. etc.
quote:beel schreef op 15 april 2015 @ 11:27:
Probeer vandaag weer te omarmen dat je er nog niet bent maar dat je wel degelijk onderweg bent. Echt.
Huil een keer heel hard, dat doet bij mij soms wonderen, van het soort dat je denkt: ach arme ikje wat doe ik toch mijn best, en al zo lang.
Sla je armen om jezelf heen en neem jezelf zoals je nu bent. En probeer jezelf elke keer als je denkt over 'de situatie en waar hij heen moet' een tikje te geven, ermee op te houden en op iets te focussen dat 'hier en nu is'. De zon schijnt, je doet je best en het is nu zoals het is.
en wat Inge al zei, misschien geeft het meer rust om vriendschappen die je veel energie kosten voorlopig links te laten liggen. Ik onderhoud zelf nu ook maar een klein kringetje van beste vrienden, die echt zijn en oprecht en waar ik me fijn bij voel.
Zo, met het OV, stuk gewandeld en naar een museum geweest met een vriend, ben bekaf! Maar wel nog in mijn relaxte bubbel
Lukte me ook heel goed vandaag om zodra ik wat ging stressen, mezelf weer rustig te krijgen, en dacht: kijk, ik kan dit gewoon! Kom maar op!
Er ligt vast wel weer een valkuil op de loer ergens maar voor nu geniet ik er maar even van
Kaarsje, misschien helpen deze woorden van Beel om te huilen, bij mij deed dat hem wel van de week.
Ik kon in het begin ook niet huilen. Toen ik bij een haptonoom kwam, gingen de sluizen open. Toen heb ik een maand lang gehuild en nu weer heel weinig, terwijl ik het wel vaak voel in mijn buik. Bij de haptonoom moest ik een 'innerlijk kind' oefening doen: denk aan jezelf als kindje, die woont in je hart, en troost haar. Klinkt misschien zweef maar werkte wel. Of in de spiegel kijken en in jezelf zeggen: och arm meisje toch.. etc. quote:beel schreef op 15 april 2015 @ 11:27:
Probeer vandaag weer te omarmen dat je er nog niet bent maar dat je wel degelijk onderweg bent. Echt.
Huil een keer heel hard, dat doet bij mij soms wonderen, van het soort dat je denkt: ach arme ikje wat doe ik toch mijn best, en al zo lang.
Sla je armen om jezelf heen en neem jezelf zoals je nu bent. En probeer jezelf elke keer als je denkt over 'de situatie en waar hij heen moet' een tikje te geven, ermee op te houden en op iets te focussen dat 'hier en nu is'. De zon schijnt, je doet je best en het is nu zoals het is.
en wat Inge al zei, misschien geeft het meer rust om vriendschappen die je veel energie kosten voorlopig links te laten liggen. Ik onderhoud zelf nu ook maar een klein kringetje van beste vrienden, die echt zijn en oprecht en waar ik me fijn bij voel.
Zo, met het OV, stuk gewandeld en naar een museum geweest met een vriend, ben bekaf! Maar wel nog in mijn relaxte bubbel
Lukte me ook heel goed vandaag om zodra ik wat ging stressen, mezelf weer rustig te krijgen, en dacht: kijk, ik kan dit gewoon! Kom maar op!
Er ligt vast wel weer een valkuil op de loer ergens maar voor nu geniet ik er maar even van
vrijdag 17 april 2015 om 19:29
Super lief Bloem! Helaas, heeft nog niet geholpen..
Helaas is een haptonoom e.d. op dit moment geen optie... Mijn vriend staat onder bewind en de bewindvoerder is nou niet echt denderend te noemen. Gevolg: ik probeer elke week voor ¤40 boodschappen te doen en te tanken... Daar blijft dus weinig van over. Ook mijn inkomen als student (met vertraging, dus geen stufi meer) is niet echt om over naar huis te schrijven. En dan een huis met 2 kinderen en 2 katten draaiende houden is niet echt relaxt te noemen.
Het is dus niet dat ik geen hulp wil, maar het gaat simpelweg niet... Ik kan op dit moment ook niet iets doen wat verzekerd wordt, omdat dat eigen risico kost en we die niet kunnen betalen.
Gelukkig is er volgende week een rechtzaak om het bewind op te heffen. Als dat allemaal volgens (ons) plan gaat, zouden we half mei alles weer zelf in handen hebben en kunnen we zelf wat beter de prioriteiten verdelen... Nu maar duimen dat het ook zo gaat lopen..
Wat knap dat je weer met het OV kunt en dan ook nog eens van alles kunt ondernemen! Ik denk dat ik veel te bang zou zijn om de komende dagen dus plat te liggen en niks meer te kunnen! Ach, waar klets ik over: lekker in je bubbel blijven! Niks zo relaxt als dat!
Helaas is een haptonoom e.d. op dit moment geen optie... Mijn vriend staat onder bewind en de bewindvoerder is nou niet echt denderend te noemen. Gevolg: ik probeer elke week voor ¤40 boodschappen te doen en te tanken... Daar blijft dus weinig van over. Ook mijn inkomen als student (met vertraging, dus geen stufi meer) is niet echt om over naar huis te schrijven. En dan een huis met 2 kinderen en 2 katten draaiende houden is niet echt relaxt te noemen.
Het is dus niet dat ik geen hulp wil, maar het gaat simpelweg niet... Ik kan op dit moment ook niet iets doen wat verzekerd wordt, omdat dat eigen risico kost en we die niet kunnen betalen.
Gelukkig is er volgende week een rechtzaak om het bewind op te heffen. Als dat allemaal volgens (ons) plan gaat, zouden we half mei alles weer zelf in handen hebben en kunnen we zelf wat beter de prioriteiten verdelen... Nu maar duimen dat het ook zo gaat lopen..
Wat knap dat je weer met het OV kunt en dan ook nog eens van alles kunt ondernemen! Ik denk dat ik veel te bang zou zijn om de komende dagen dus plat te liggen en niks meer te kunnen! Ach, waar klets ik over: lekker in je bubbel blijven! Niks zo relaxt als dat!
zondag 19 april 2015 om 10:30
Goedemorgen!
Ik vroeg me af, hebben jullie sinds BO ook last van een onzuiverder huid? Ik weet ik weet, vrij triviaal en ook niet in mijn top 10 van issues
Ik dacht eerst dat ik wat puistjes kreeg van de vitamine B12 injecties want daar is het een bekende bijwerking van, maar het is ook na de spuiten gebleven. Dus denk dat t misschien hormonen zijn die wat van de leg zijn. Ik was de eerste maanden ook de helft van de tijd ongesteld. Nou ja, dat vraag je je soms af. Fijn weekend!
Ik vroeg me af, hebben jullie sinds BO ook last van een onzuiverder huid? Ik weet ik weet, vrij triviaal en ook niet in mijn top 10 van issues
Ik dacht eerst dat ik wat puistjes kreeg van de vitamine B12 injecties want daar is het een bekende bijwerking van, maar het is ook na de spuiten gebleven. Dus denk dat t misschien hormonen zijn die wat van de leg zijn. Ik was de eerste maanden ook de helft van de tijd ongesteld. Nou ja, dat vraag je je soms af. Fijn weekend!
zondag 19 april 2015 om 14:12
Haha nee kheb er niet echt last van... Alhoewel ik wel op m'n armen van die kleine plekjes heb nu je t zegt.
Maar stress is bekend voor huidproblemen! Dus niet zo gek... Evenals bijwerking misschien van je AD?
Ik vandaag echt even een rustdag... vrijdag had ik hele lekkere dag. Gister deels ook wel, bij vrienden in Utrecht gaan lunchen en daarna besloten door t lekkere weer een stuk te wandelen met hun kleine man van 1,5jr in t mooie Amelisweerd bos! ruime 6km met appeltaart pauze;-), maar ook blaren door m'n nieuwe schoenen... Auch! Daarna met hoofdpijn en moeiig naar huis, ondanks veel en goed geslapen, duidelijk nog vermoeid licht hoofdpijnig hoofd... Tja, was t dan teveel gister, of was t gewoon de wisseling van zon/wind op m'n hoofd.. Is t nog BO effect of wat iedereen weleens heeft een wat mwah-dagje die lekker in t weekend valt;-). Maakt verder ook niet uit heb ik besloten, feit is dat ik er netjes naar luister en niet teveel doe, vanavond weer optijd naar bed kan en morgen wel weer zie op m'n werk:-)!
Maar stress is bekend voor huidproblemen! Dus niet zo gek... Evenals bijwerking misschien van je AD?
Ik vandaag echt even een rustdag... vrijdag had ik hele lekkere dag. Gister deels ook wel, bij vrienden in Utrecht gaan lunchen en daarna besloten door t lekkere weer een stuk te wandelen met hun kleine man van 1,5jr in t mooie Amelisweerd bos! ruime 6km met appeltaart pauze;-), maar ook blaren door m'n nieuwe schoenen... Auch! Daarna met hoofdpijn en moeiig naar huis, ondanks veel en goed geslapen, duidelijk nog vermoeid licht hoofdpijnig hoofd... Tja, was t dan teveel gister, of was t gewoon de wisseling van zon/wind op m'n hoofd.. Is t nog BO effect of wat iedereen weleens heeft een wat mwah-dagje die lekker in t weekend valt;-). Maakt verder ook niet uit heb ik besloten, feit is dat ik er netjes naar luister en niet teveel doe, vanavond weer optijd naar bed kan en morgen wel weer zie op m'n werk:-)!
maandag 20 april 2015 om 08:08
Goedemorgen! Leuk weekend gehad?
@Beel: het is echt niet makkelijk om toe te geven dat je bepaalde taken op je werk niet meer kunt/wilt doen. Erkenning hiervan, een hele goeie stap in de juist richting, maar zeker geen makkelijke.
@Kaarsje: Niet kunnen huilen? Wel andere emoties die de boventoon spelen? Er zijn ook mensen die bijvoorbeeld boos zijn. Voel je wel de behoefte om te huilen? Trouwens heel begrijpelijk dat je huis niet helemaal op orde is. Je hebt zoveel aan je hoofd en beter worden is nu prioriteit. Het lijkt me dat je het al heel pittig hebt met beperkt budget en rechtszaak. Je mag jezelf echt wel een schouderklopje geven. x
@Inge: balans vinden en vooral houden, het lukt je echt super goed!
@Bloem: mijn huid is niet onzuiverder, misschien ziet hij er zelfs beter uit. Wel last van contactallergie en die is nog steeds niet beter
En ja maandelijksheden, pfff pijnlijk, lang en zoveel bloed. Wat BO allemaal kan doen met je lichaam.
Vrijdag gesprek met BO-coach gehad en item 'weer aan het werk' aangesneden. Ze vond het voor mij nog veel te vroeg. We hebben het gehad over de valkuilen van BO t.o.v. weer aan het werk gaan. We kwamen uit op dit rijtje:
1. Te vroeg weer aan het werk (en natuurlijk jammer dat therapeutisch werken hier in Belgie geen optie is)
2. Je BO-les niet geleerd (zijn de valkuilen waardoor je in BO gesukkeld bent duidelijk + iets aan gedaan?)
3. Niets aan de werkplek veranderen, perse zelfde werk willen blijven doen, ook al is dit niet/minder geschikt
4. werk (ver) onder je niveau doen (geef toe heb vaak gedacht, makkelijk werk = geen BO)
Zou het rijtje zo compleet zijn? Hebben jullie nog tips?
Heb een heel leuk en vermoeiend weekend gehad. Zaterdag naar Groningen en Assen met de trein (lees heen en weer dik 9 uur treinen) op bezoek geweest bij vrienden. Was super gezellig en echt zo blij om iedereen weer te zien (bedolven onder knuffels ) Had mezelf in de trein afgesloten voor prikkels en dat hielp echt heel erg goed. We hadden het geluk eerste klas te kunnen reizen en moet zeggen daar is het echt wel rustiger (manlief krijgt treinkaartjes van zijn werk, anders zouden we nooit eerste klas reizen). Echt super blij dat ik iedereen weer gezien heb. Dat was de vermoeiende rit echt wel waard. Gisteren en vandaag lekker uitrusten en nagenieten
@Beel: het is echt niet makkelijk om toe te geven dat je bepaalde taken op je werk niet meer kunt/wilt doen. Erkenning hiervan, een hele goeie stap in de juist richting, maar zeker geen makkelijke.
@Kaarsje: Niet kunnen huilen? Wel andere emoties die de boventoon spelen? Er zijn ook mensen die bijvoorbeeld boos zijn. Voel je wel de behoefte om te huilen? Trouwens heel begrijpelijk dat je huis niet helemaal op orde is. Je hebt zoveel aan je hoofd en beter worden is nu prioriteit. Het lijkt me dat je het al heel pittig hebt met beperkt budget en rechtszaak. Je mag jezelf echt wel een schouderklopje geven. x
@Inge: balans vinden en vooral houden, het lukt je echt super goed!
@Bloem: mijn huid is niet onzuiverder, misschien ziet hij er zelfs beter uit. Wel last van contactallergie en die is nog steeds niet beter
En ja maandelijksheden, pfff pijnlijk, lang en zoveel bloed. Wat BO allemaal kan doen met je lichaam. Vrijdag gesprek met BO-coach gehad en item 'weer aan het werk' aangesneden. Ze vond het voor mij nog veel te vroeg. We hebben het gehad over de valkuilen van BO t.o.v. weer aan het werk gaan. We kwamen uit op dit rijtje:
1. Te vroeg weer aan het werk (en natuurlijk jammer dat therapeutisch werken hier in Belgie geen optie is)
2. Je BO-les niet geleerd (zijn de valkuilen waardoor je in BO gesukkeld bent duidelijk + iets aan gedaan?)
3. Niets aan de werkplek veranderen, perse zelfde werk willen blijven doen, ook al is dit niet/minder geschikt
4. werk (ver) onder je niveau doen (geef toe heb vaak gedacht, makkelijk werk = geen BO)
Zou het rijtje zo compleet zijn? Hebben jullie nog tips?
Heb een heel leuk en vermoeiend weekend gehad. Zaterdag naar Groningen en Assen met de trein (lees heen en weer dik 9 uur treinen) op bezoek geweest bij vrienden. Was super gezellig en echt zo blij om iedereen weer te zien (bedolven onder knuffels ) Had mezelf in de trein afgesloten voor prikkels en dat hielp echt heel erg goed. We hadden het geluk eerste klas te kunnen reizen en moet zeggen daar is het echt wel rustiger (manlief krijgt treinkaartjes van zijn werk, anders zouden we nooit eerste klas reizen). Echt super blij dat ik iedereen weer gezien heb. Dat was de vermoeiende rit echt wel waard. Gisteren en vandaag lekker uitrusten en nagenieten
Always believe that something wonderful is about to happen.
maandag 20 april 2015 om 09:52
Nou, ik schaar me bij het clubje: heb ook een vrij vermoeiend weekend gehad. Zaterdag niet- even recupdagje na een drukke vrijdag, maar gisteren een schilderij verhuisd met de metro (en een heel stuk sjouwen) en daarna toch naar de paardenraces in Wassenaar. Oh wow, echt veel te opwindend voor mij! Alles verloren ook trouwens (15 euro maar hoor, niet mijn hele uitkering, dat zou me wat zijn)
Het was niet bepaald een hoedjes-gebeuren trouwens, echt behoorlijk tokkie haha. Ook bij de stallen gekeken, hmm, ik kreeg er niet echt een blij gevoel van. Beetje louche types bij die paarden, ik hoop dat ze een beetje een leuk leven hebben. Maar goed, conclusie dus dat het wel echt te opwindend was, hele middag hoog in mijn ademhaling en 's avonds knock out. Hopelijk lukt het me vandaag weer te herstellen.
Vienna, ik heb zelf ook een spelletje op mijn foon ontdekt wat ideaal is in bus en trein, zo kan ik me goed afsluiten. Maar toch WIL IK MIJN AUTO TERUG! Wat ontzettend fijn trouwens, dat je coach de ervaring/kennis heeft om in te schatten of je klaar bent om te werken, dat lijkt me wel wat rust geven. Ik ben het niet 100% eens met punt 4 uit je lijstje. Of: het lijkt me wel heel belangrijk dat je er voldoening uit haalt. Maar zelf kies ik er echt voor om te beginnen op een lager niveau voor mijn eerste baantje- maar wel iets wat me leuk lijkt voor nu. Maar dat hangt ook samen met dat mijn professie enorm veel geregel is en dat is niet echt BO-compatible. Dat raakt dus aan punt 3. Dus voor ieder individu zal het toch wel wat andere nuances kennen.
Inge, zo goed dat je zonder oordeel constateert dat je wat vermoeid bent, daar niet van baalt maar gewoon naar luistert. Echt super!
Nog een tipje trouwens: als ik overprikkeld of stressie ben zet ik nu vaak ff een episode van Downton Abbey op en ben binnen een paar minuten weer relaxt. Had niet gedacht dat ik het leuk zou vinden, een serie over engelse adel begin 20e eeuw, maar hij is echt steengoed en heeerlijk ontspannend.
goede week allemaal!
Het was niet bepaald een hoedjes-gebeuren trouwens, echt behoorlijk tokkie haha. Ook bij de stallen gekeken, hmm, ik kreeg er niet echt een blij gevoel van. Beetje louche types bij die paarden, ik hoop dat ze een beetje een leuk leven hebben. Maar goed, conclusie dus dat het wel echt te opwindend was, hele middag hoog in mijn ademhaling en 's avonds knock out. Hopelijk lukt het me vandaag weer te herstellen.
Vienna, ik heb zelf ook een spelletje op mijn foon ontdekt wat ideaal is in bus en trein, zo kan ik me goed afsluiten. Maar toch WIL IK MIJN AUTO TERUG! Wat ontzettend fijn trouwens, dat je coach de ervaring/kennis heeft om in te schatten of je klaar bent om te werken, dat lijkt me wel wat rust geven. Ik ben het niet 100% eens met punt 4 uit je lijstje. Of: het lijkt me wel heel belangrijk dat je er voldoening uit haalt. Maar zelf kies ik er echt voor om te beginnen op een lager niveau voor mijn eerste baantje- maar wel iets wat me leuk lijkt voor nu. Maar dat hangt ook samen met dat mijn professie enorm veel geregel is en dat is niet echt BO-compatible. Dat raakt dus aan punt 3. Dus voor ieder individu zal het toch wel wat andere nuances kennen.
Inge, zo goed dat je zonder oordeel constateert dat je wat vermoeid bent, daar niet van baalt maar gewoon naar luistert. Echt super!
Nog een tipje trouwens: als ik overprikkeld of stressie ben zet ik nu vaak ff een episode van Downton Abbey op en ben binnen een paar minuten weer relaxt. Had niet gedacht dat ik het leuk zou vinden, een serie over engelse adel begin 20e eeuw, maar hij is echt steengoed en heeerlijk ontspannend.
goede week allemaal!
maandag 20 april 2015 om 11:58
He allemaal, jeetje wat een drukke weekenden, hier een stuk rustiger geweest.
Lekker genoten van mijn tuin die steeds leuker wordt en het zonnetje.
@Bloem hier geen last van huidproblemen, wel haar-problemen. Heb enorme uitval gehad en nu dus allemaal rare sprieten. Nou ja dat is de meest positieve uitleg, ik ben namelijk eigenlijk bang dat ik door verven nu afbrekend haar heb en dat daar die sprieten van komen. Dat is echt een nachtmerrie-achtig gevoel kan ik je zeggen. Ik analyseer mijn kam steeds nauwkeuriger, dat is dan wel weer heel mindfull
@Inge een vraagje: ik merk zelf en ik lees het ook bij Bloem, dat als ik me even wat beter voel dat ik dan heel erg probeer om dat gevoel vast te houden.
Maar: vasthouden is het tegenovergestelde van loslaten en dus werkt het, ben ik bang, averechts. Het goede gevoel is niet iets dat ik zelf kan forceren en ik denk dat dat juist één van de grote lessen is op dit moment. Je kunt je gevoel niet dwingen in de richting die je het beste uitkomt. Het moet er zijn vanuit de basis, vanuit je manier van in het leven staan en met de dingen omgaan. Daar zou het goede gevoel een resultaat van moeten zijn in plaats van dat dat fijne gevoel het hoofddoel is om je energie in te steken.
Snap je wat ik bedoel?
Herken je dat je dat ook deed op de momenten dat je een opleving had? Dat het stof in je hoofd even de zon doorliet? En als je nu terugkijkt, kun je dan zeggen dat uiteindelijk het focussen op "oh jee, ik voel me goed, niet bewegen want dan is het weg", over is gegaan op iets dat wat betrouwbaarder is. Iets waar je gewoon een beetje op kon vertrouwen?
@Vienna: wat klinkt dat goed, die treinreis en de manier waarop je het gedaan hebt en ook nog van hebt genoten!
@Allemaal: hoop dat het een beetje gaat met iedereen
Lekker genoten van mijn tuin die steeds leuker wordt en het zonnetje.
@Bloem hier geen last van huidproblemen, wel haar-problemen. Heb enorme uitval gehad en nu dus allemaal rare sprieten. Nou ja dat is de meest positieve uitleg, ik ben namelijk eigenlijk bang dat ik door verven nu afbrekend haar heb en dat daar die sprieten van komen. Dat is echt een nachtmerrie-achtig gevoel kan ik je zeggen. Ik analyseer mijn kam steeds nauwkeuriger, dat is dan wel weer heel mindfull
@Inge een vraagje: ik merk zelf en ik lees het ook bij Bloem, dat als ik me even wat beter voel dat ik dan heel erg probeer om dat gevoel vast te houden.
Maar: vasthouden is het tegenovergestelde van loslaten en dus werkt het, ben ik bang, averechts. Het goede gevoel is niet iets dat ik zelf kan forceren en ik denk dat dat juist één van de grote lessen is op dit moment. Je kunt je gevoel niet dwingen in de richting die je het beste uitkomt. Het moet er zijn vanuit de basis, vanuit je manier van in het leven staan en met de dingen omgaan. Daar zou het goede gevoel een resultaat van moeten zijn in plaats van dat dat fijne gevoel het hoofddoel is om je energie in te steken.
Snap je wat ik bedoel?
Herken je dat je dat ook deed op de momenten dat je een opleving had? Dat het stof in je hoofd even de zon doorliet? En als je nu terugkijkt, kun je dan zeggen dat uiteindelijk het focussen op "oh jee, ik voel me goed, niet bewegen want dan is het weg", over is gegaan op iets dat wat betrouwbaarder is. Iets waar je gewoon een beetje op kon vertrouwen?
@Vienna: wat klinkt dat goed, die treinreis en de manier waarop je het gedaan hebt en ook nog van hebt genoten!
@Allemaal: hoop dat het een beetje gaat met iedereen
maandag 20 april 2015 om 12:31
Beel, ik heb ook behoorlijke haaruitval gehad in het begin, dus denk eigenlijk niet dat het door je haarverf komt. Ik weet niet wat me heeft geholpen want nu heb ik het niet meer: wat beter in mijn vel komen, wat korter kapsel (bob halflang), of de vitamine b12 injecties die ik toen kreeg. Vitamine B schijnt in ieder geval wel een positief effect te hebben op haaruitval.
xx
xx
maandag 20 april 2015 om 14:17
Punt 4, is idd niet altijd de beste oplossing... Ik ken ook mensen (patienten) die weleens een burn-under gehad hebben, of hoe je t wilt noemen. te weinig uitdaging in je leven kan je ook slecht laten voelen en futloos enz. Ook erg lastig uit te komen!
Beel, ik herken het denk ik wel. Ik vind t nu t goed gaat wel lastig om gevoel van voorheen op te roepen (gelukkig;-)), kan me ook niet meer voorstellen dat ik me soms echt zoooo somber tegen t depressieve aan heb kunnen voelen...
Ik deed soms enorm m'n best om energie op te doen en me goed te willen voelen, 1x was echt heel duidelijk... Die gebruikt m'n vriend nog weleens als voorbeeld. Gingen we toeren om even t huis uit te zijn, bij een zorgboerderij uitgestapt en op terrasje gaan zitten met stuk appeltaart en heel geforceerd m'n ogen dicht doen en de zon 'voelen'... Soort obsessief bijna haha.. Wat natuurlijk idd juist helemaal niet helpt.
Het beste (maar niet makkelijk..) is iedere dag/moment gewoon te accepteren hoe t dan gaat en je daaraan aanpassen (niet teveel), of doen wat jou op die momenten helpt. Maar prikkels en 'moeten' uitschakelen... Dus accepteren dat je je minder voelt, maar wel wat gaan wandelen of juist slapen, en wie weet voel je je daarna beter en misschien ook niet, morgen weer een dag. Geen verwachtingen meer hebben van jezelf... Zowel geen slechte als goede. Als je zelf geen verwachtingen van jezelf hebt, maakt t je ook minder uit wat anderen verwachten!
Toen ik die knop omzette... Mede door te weten dat anderen t beste met me voor hebben, en weten dat ik zelf m'n grenzen bewaak en dus weleens 'nee' zeg of open zijn over hoe je je voelt. Helpt al! Zeker de eerste paar maanden tot jaar kon t bij mij zo verschillen... Een hele goede dag hebben en de dag erna rot wakker worden.. Zonder aanleiding. Maakt soms niet uit of je nou wel of zelfs juist niet teveel hebt gedaan op die goede dag!
Ik lette wel goed op dat ik op m'n goede dagen niet opeens téveel ging doen.. M'n vriend hielp daar soms aan mee door me terug te fluiten. En zo vind je langzaam je balans. Vaak genoeg de 'fout' gemaakt door zo'n fijne dag uit te buiten... Werkt niet. Juist energie opbouwen op zo'n dag, en niet opeens later naar bed of 3km extra wandelen dan normaal.
Ik zeg t zelf ook tegen patienten met een fysieke klacht... Als je een dag minder pijn hebt, niet opeens heel veel gaan doen dan heb je de dag erna de gevolgen... Werkt hier eigenlijk ook bij. Balans houden... Hoe verleidelijk ook, je hebt vaak niet altijd invloed nog op t goede gevoel om dat vast te houden... Doordat je gewoon heel kwetsbaar bent (en dat ben ik ook nog steeds nu, ook ben ik al een heel eind), kan iets simpels soms al de balans veranderen.. En dat dus ook weer accepteren!
Én wat mij goed hielp... En tig keer tegen me gezegd is, want t zit in t aard van t beestje... Niet alles willen verklaren. Het is vaak niet eens te verklaren waarom je je de ene dag slechter of beter voelt dan de andere... Maar een enkele keer is t duidelijk aan te wijzen waardoor.. Dus ook dat loslaten. Eigenlijk zoals m'n vorige post... Dat ik niet wist waarvan die mindere dag zondag nou kwam, maar t maakt ook niet perse uit, als je er maar naar luistert want je lichaam geeft t niet voor niks aan:-)
Én vandaag gaat werken weer prima! Dus t had me alleen maar negatieve energie gekost als ik de oorzaak wilde weten of me ging frustreren...
Zo, nu weer werken;-). Hoop dat je er war aan hebt Beel!
Kheb t niet in 1x allemaal geleerd...
Beel, ik herken het denk ik wel. Ik vind t nu t goed gaat wel lastig om gevoel van voorheen op te roepen (gelukkig;-)), kan me ook niet meer voorstellen dat ik me soms echt zoooo somber tegen t depressieve aan heb kunnen voelen...
Ik deed soms enorm m'n best om energie op te doen en me goed te willen voelen, 1x was echt heel duidelijk... Die gebruikt m'n vriend nog weleens als voorbeeld. Gingen we toeren om even t huis uit te zijn, bij een zorgboerderij uitgestapt en op terrasje gaan zitten met stuk appeltaart en heel geforceerd m'n ogen dicht doen en de zon 'voelen'... Soort obsessief bijna haha.. Wat natuurlijk idd juist helemaal niet helpt.
Het beste (maar niet makkelijk..) is iedere dag/moment gewoon te accepteren hoe t dan gaat en je daaraan aanpassen (niet teveel), of doen wat jou op die momenten helpt. Maar prikkels en 'moeten' uitschakelen... Dus accepteren dat je je minder voelt, maar wel wat gaan wandelen of juist slapen, en wie weet voel je je daarna beter en misschien ook niet, morgen weer een dag. Geen verwachtingen meer hebben van jezelf... Zowel geen slechte als goede. Als je zelf geen verwachtingen van jezelf hebt, maakt t je ook minder uit wat anderen verwachten!
Toen ik die knop omzette... Mede door te weten dat anderen t beste met me voor hebben, en weten dat ik zelf m'n grenzen bewaak en dus weleens 'nee' zeg of open zijn over hoe je je voelt. Helpt al! Zeker de eerste paar maanden tot jaar kon t bij mij zo verschillen... Een hele goede dag hebben en de dag erna rot wakker worden.. Zonder aanleiding. Maakt soms niet uit of je nou wel of zelfs juist niet teveel hebt gedaan op die goede dag!
Ik lette wel goed op dat ik op m'n goede dagen niet opeens téveel ging doen.. M'n vriend hielp daar soms aan mee door me terug te fluiten. En zo vind je langzaam je balans. Vaak genoeg de 'fout' gemaakt door zo'n fijne dag uit te buiten... Werkt niet. Juist energie opbouwen op zo'n dag, en niet opeens later naar bed of 3km extra wandelen dan normaal.
Ik zeg t zelf ook tegen patienten met een fysieke klacht... Als je een dag minder pijn hebt, niet opeens heel veel gaan doen dan heb je de dag erna de gevolgen... Werkt hier eigenlijk ook bij. Balans houden... Hoe verleidelijk ook, je hebt vaak niet altijd invloed nog op t goede gevoel om dat vast te houden... Doordat je gewoon heel kwetsbaar bent (en dat ben ik ook nog steeds nu, ook ben ik al een heel eind), kan iets simpels soms al de balans veranderen.. En dat dus ook weer accepteren!
Én wat mij goed hielp... En tig keer tegen me gezegd is, want t zit in t aard van t beestje... Niet alles willen verklaren. Het is vaak niet eens te verklaren waarom je je de ene dag slechter of beter voelt dan de andere... Maar een enkele keer is t duidelijk aan te wijzen waardoor.. Dus ook dat loslaten. Eigenlijk zoals m'n vorige post... Dat ik niet wist waarvan die mindere dag zondag nou kwam, maar t maakt ook niet perse uit, als je er maar naar luistert want je lichaam geeft t niet voor niks aan:-)
Én vandaag gaat werken weer prima! Dus t had me alleen maar negatieve energie gekost als ik de oorzaak wilde weten of me ging frustreren...
Zo, nu weer werken;-). Hoop dat je er war aan hebt Beel!
Kheb t niet in 1x allemaal geleerd...
maandag 20 april 2015 om 15:17
Hier ook haaruitval aan het begin van mijn BO. Mijn haar was ook veel stijver, kreeg er moeilijk model in. Doe nu mee met de was-mijn-haar-minder-hype en dat werkt echt super! Was mijn haar nu nog 1 keer per week (bedoeling is eigenlijk om je haar niet meer met shampoo te wassen, maar dat wil mijn innerlijke hygiëne drama-queen nog niet) en mijn haar is echt voller en ziet er veel gezonder uit, zonder dat het er vet uitziet. Aanrader.
Inderdaad punt vier is voor veel BO-ers een hekelpunt. Tijdelijk kan het een oplossing zijn, maar kreeg toch echt wel te horen van de coach dat het gevaar voor Bore-out en de negatieve werking op je zelfbeeld op de loer liggen.
Mooi verwoord Inge, balans zoeken, accepteren en inderdaad op goede dagen niet teveel willen. Vooral die laatste lukt mij niet goed. Heb nog altijd de neiging om op goede dagen echt alles te willen doen en dan lig ik letterlijk de volgende dag met mijn pootjes omhoog. Echt nog wel een werkpuntje.
Wat is het super mooi weer vandaag. Hoop dat jullie er ook lekker van aan het genieten zijn.
Inderdaad punt vier is voor veel BO-ers een hekelpunt. Tijdelijk kan het een oplossing zijn, maar kreeg toch echt wel te horen van de coach dat het gevaar voor Bore-out en de negatieve werking op je zelfbeeld op de loer liggen.
Mooi verwoord Inge, balans zoeken, accepteren en inderdaad op goede dagen niet teveel willen. Vooral die laatste lukt mij niet goed. Heb nog altijd de neiging om op goede dagen echt alles te willen doen en dan lig ik letterlijk de volgende dag met mijn pootjes omhoog. Echt nog wel een werkpuntje.
Wat is het super mooi weer vandaag. Hoop dat jullie er ook lekker van aan het genieten zijn.
Always believe that something wonderful is about to happen.
dinsdag 21 april 2015 om 13:34
Vrijwilligerswerk schiet niet echt op. Weinig zieken, dus weinig te doen. Jammer. In de zomer staan wel enkele projecten op stapel en mag ik waarschijnlijk helpen bij wekelijkse optredens en evenementen. Heb nog rond gekeken om wat anders erbij te doen, alleen vond de arbeidsgeneesheer dat geen goed idee (kreeg er geen toestemming voor). Help nu wel bij de paarden en ook bij mijn zus (heeft ook paarden en doet coaching met paarden, heb haar geholpen een nieuwe cursus in elkaar te zetten over tadadadaaa: stress). Toch een beetje vrijwilligerswerk
Hoe gaat het bij jouw vrijwilligerswerk? En met je oppashondje?
Het weer is echt fantastisch! Hier in de kempen alweer een 22 graden. Ben nog nooit in april zo bruin geweest als dit jaar
Hoe gaat het bij jouw vrijwilligerswerk? En met je oppashondje?
Het weer is echt fantastisch! Hier in de kempen alweer een 22 graden. Ben nog nooit in april zo bruin geweest als dit jaar
Always believe that something wonderful is about to happen.
dinsdag 21 april 2015 om 14:02
Oh das jammer zeg! Maar superleuk van die paarden-stresscursus, dat is een hele goeie! Ik heb behoorlijk wat schoonfamilie in de Kempen, als er eentje omvalt zal ik het tippen.
Oppashondje is nog steeds superfijn, net weer terug. Iets te lang gewandeld merk ik, maarja, moest nog 30 min teruglopen naar de auto toen ik al verzadigd was, dr zit niks anders op dan
Vrijwilligerswerk is bij mij nu ook heel onregelmatig- de vriendin bij wie ik meeliep werkt nu bij een ander bedrijf en daar gaat het niet zo makkelijk. Das wel jammer, de oma's deden me wel goed, ik voelde me wel verwant.
Als ik donderdag de geest heb ga ik eens kijken bij een organisatie in mijn buurt die taalles geeft aan asielzoekers, of de sfeer een beetje fijn is en of ik daar misschien kan helpen. We zullen zien. En ik geef een vriendin zwemles die watervrees heeft. Coaching met zwembandjes Dus ook zo mijn dingetjes maar niet megaproductief.
Oppashondje is nog steeds superfijn, net weer terug. Iets te lang gewandeld merk ik, maarja, moest nog 30 min teruglopen naar de auto toen ik al verzadigd was, dr zit niks anders op dan
Vrijwilligerswerk is bij mij nu ook heel onregelmatig- de vriendin bij wie ik meeliep werkt nu bij een ander bedrijf en daar gaat het niet zo makkelijk. Das wel jammer, de oma's deden me wel goed, ik voelde me wel verwant.
Als ik donderdag de geest heb ga ik eens kijken bij een organisatie in mijn buurt die taalles geeft aan asielzoekers, of de sfeer een beetje fijn is en of ik daar misschien kan helpen. We zullen zien. En ik geef een vriendin zwemles die watervrees heeft. Coaching met zwembandjes Dus ook zo mijn dingetjes maar niet megaproductief.
