Gezondheid
alle pijlers
Longkanker
donderdag 17 november 2016 om 16:13
Hoi allemaal,
Sinds drie weken weten we dat mijn schoonmoeder longkanker heeft. Twee weken geleden hoorden we echter dat de longkanker is uitgezaaid in de lymfeklieren en vorige week werd bekend dat de kanker ook volledig is uitgezaaid in de botten. Gezien het feit dat ik al best een tijdje met mijn vriend ben en een goede band heb met mijn schoonmoeder, komt haar ziekte erg dichtbij. Ik ben er erg verdrietig door en wil alles doen om haar te helpen. Ze heeft vandaag haar eerste lichte chemotherapie gehad. Ik ben erg benieuwd of mensen de ziekte op een zelfde manier hebben ervaren en of jullie mij iets kunnen vertellen over het verwachte verloop van de ziekte. Daarnaast vroeg ik me af wat we kunnen doen om haar te helpen en alles makkelijker en beter te maken. We weten alleen dat er Stadium 4 grootcellig longcarcinoom is gediagnosticeerd met uitzaaiing nek, lymfe en botten.
Momenteel is ze erg zwak en ookal flink afgevallen. Blijkbaar is ze nog wel sterk genoeg om chemotherapie te krijgen. Hier gaat ze dan ook volledig voor. Ik kan haar echt nog niet missen. Daarom hoop ik dat iemand mij door middel van ervaringen iets kan vertellen over hoe we deze tijd zo goed mogelijk kunnen doormaken. Heel erg bedankt!
Sinds drie weken weten we dat mijn schoonmoeder longkanker heeft. Twee weken geleden hoorden we echter dat de longkanker is uitgezaaid in de lymfeklieren en vorige week werd bekend dat de kanker ook volledig is uitgezaaid in de botten. Gezien het feit dat ik al best een tijdje met mijn vriend ben en een goede band heb met mijn schoonmoeder, komt haar ziekte erg dichtbij. Ik ben er erg verdrietig door en wil alles doen om haar te helpen. Ze heeft vandaag haar eerste lichte chemotherapie gehad. Ik ben erg benieuwd of mensen de ziekte op een zelfde manier hebben ervaren en of jullie mij iets kunnen vertellen over het verwachte verloop van de ziekte. Daarnaast vroeg ik me af wat we kunnen doen om haar te helpen en alles makkelijker en beter te maken. We weten alleen dat er Stadium 4 grootcellig longcarcinoom is gediagnosticeerd met uitzaaiing nek, lymfe en botten.
Momenteel is ze erg zwak en ookal flink afgevallen. Blijkbaar is ze nog wel sterk genoeg om chemotherapie te krijgen. Hier gaat ze dan ook volledig voor. Ik kan haar echt nog niet missen. Daarom hoop ik dat iemand mij door middel van ervaringen iets kan vertellen over hoe we deze tijd zo goed mogelijk kunnen doormaken. Heel erg bedankt!
donderdag 17 november 2016 om 16:21
Ik denk dat je je hier niet op voor kunt bereiden. Het overkomt je. Uit ervaring weet ik dat het fijn is wanneer mensen de kleine dingen van je overnemen. Schoonmaken, koken, zorgen voor vervoer van en naar afspraken, zorgen voor een duidelijke planning/agenda zodat zij het overzicht heeft. Je groeit er vanzelf in. Maar boven al: heel veel sterkte
donderdag 17 november 2016 om 16:29
donderdag 17 november 2016 om 16:31
quote:chillzone schreef op 17 november 2016 @ 16:29:
Het is de meest verschikkelijke ziekte en wens je ook heel veel sterkte in deze moeilijke tijd! helaas is mijn oma eraan overleden na een heftige tijd chemotherapie, ziekenhuis in en uit!, Ik hoop echt dat het goed afloopt met je schoonmoeder!,
sterkteNou, even bot gezegd, ik denk niet dat het goed afloopt. Maar je kunt er nog wel een mooie en waardevolle tijd van maken, hoop ik!
Het is de meest verschikkelijke ziekte en wens je ook heel veel sterkte in deze moeilijke tijd! helaas is mijn oma eraan overleden na een heftige tijd chemotherapie, ziekenhuis in en uit!, Ik hoop echt dat het goed afloopt met je schoonmoeder!,
sterkteNou, even bot gezegd, ik denk niet dat het goed afloopt. Maar je kunt er nog wel een mooie en waardevolle tijd van maken, hoop ik!
donderdag 17 november 2016 om 16:33
quote:Hunniebunnie schreef op 17 november 2016 @ 16:31:
[...]
Nou, even bot gezegd, ik denk niet dat het goed afloopt. Maar je kunt er nog wel een mooie en waardevolle tijd van maken, hoop ik!helaas zijn er te veel gevallen bekend waarvan het inderdaad slecht afloopt, hoop blijven houden houd de persoon waar het om gaat wel sterker.
[...]
Nou, even bot gezegd, ik denk niet dat het goed afloopt. Maar je kunt er nog wel een mooie en waardevolle tijd van maken, hoop ik!helaas zijn er te veel gevallen bekend waarvan het inderdaad slecht afloopt, hoop blijven houden houd de persoon waar het om gaat wel sterker.
donderdag 17 november 2016 om 16:37
Heel moeilijk TO, en veel sterkte gewenst met deze situatie.
Mijn zus had ook LK is eraan gestorven, veel uitzaaiingen.
Maar geen geval is gelijk, jouw schoonmoeder krijgt nog chemo dus er is nog een sprankje hoop wellicht?
Nogmaals heel veel sterkte
Mijn zus had ook LK is eraan gestorven, veel uitzaaiingen.
Maar geen geval is gelijk, jouw schoonmoeder krijgt nog chemo dus er is nog een sprankje hoop wellicht?
Nogmaals heel veel sterkte
Ontbijt: Een Smoothie banaan Lunch: Een cracker/avocado en guinoa salade Diner:57 pizza broodjes,13 donuts,2 bakken gefrituurde kipkluif, 9 Rosé
donderdag 17 november 2016 om 16:46
voorbereiden is onmogelijk.
Chemo en bestraling zorgt voor bijwerkingen en die verschilt per persoon. Zoals ik het lees is de chema die je SM krijgt niet genezend maar palliatief gezien haar uitzaaiingen . En chemo krijg je best lang ook als ik al denk jeemig.. Mijn vader is ernstig ziek geweest en hij heeft tot op het laatst chemo gehad.. tot 2 dagen voor zijn dood nog.. dus dat zegt niets.
Ik omschreef het als een achtbaan.. Je stapt in en je gaat met een enorme snelheid van A naar B en tussendoor kan er van alles veranderen.. je kan niet uitstappen..
Wees er gewoon voor ze.. hapje eten regelen, af en toe schoonmaken oid , tijdschrifje meenemen, iets voorlezen als ze te ziek is om zelf te lezen, favoriete serie, film oid regelen.. kortom.. alleen maar comfortabel houden.. dat is wat mensen vaak waarderen..
Ik zat uren naast mijn vader.. gewoon zitten.. sport sectie van de krant voorlezen noem maar op . Dat was een hele bijzondere tijd..
Sterkte
Chemo en bestraling zorgt voor bijwerkingen en die verschilt per persoon. Zoals ik het lees is de chema die je SM krijgt niet genezend maar palliatief gezien haar uitzaaiingen . En chemo krijg je best lang ook als ik al denk jeemig.. Mijn vader is ernstig ziek geweest en hij heeft tot op het laatst chemo gehad.. tot 2 dagen voor zijn dood nog.. dus dat zegt niets.
Ik omschreef het als een achtbaan.. Je stapt in en je gaat met een enorme snelheid van A naar B en tussendoor kan er van alles veranderen.. je kan niet uitstappen..
Wees er gewoon voor ze.. hapje eten regelen, af en toe schoonmaken oid , tijdschrifje meenemen, iets voorlezen als ze te ziek is om zelf te lezen, favoriete serie, film oid regelen.. kortom.. alleen maar comfortabel houden.. dat is wat mensen vaak waarderen..
Ik zat uren naast mijn vader.. gewoon zitten.. sport sectie van de krant voorlezen noem maar op . Dat was een hele bijzondere tijd..
Sterkte
donderdag 17 november 2016 om 16:47
donderdag 17 november 2016 om 17:18
'er zijn', maar dat is een vaag begrip want voor iedereen is 'er zijn' weer anders. Regelmatig koken, wegbrengen / ophalen, verwenpakketjes, een dagje welness, de krant voorlezen... Praat er met haar over wat zij wil en waar zij behoefte aan heeft en probeer aan die wens te voldoen.
Ik heb geen uitgezaaide kanker, maar ben recent door een ongeluk (zeer waarschijnlijk) blijvend gehandicapt geraakt. Vrijwel iedereen die ik spreek heeft het over 'vreselijk' en 'hoe zwaar' het voor mij moet zijn. Terwijl ik soms gewoon even lekker wil kletsen over de laatste roddels, een recept wil uitwisselen of dat ik het heerlijk vind dat iemand wél even de stofzuiger pakt. (ik kan dat niet zelf op het moment). Ik ben niet altijd treurig of verdrietig en ik wil juist nu ook graag blijven lachen. Het valt me pas op hoe vaak je je 'verhaal' (behandelingen, therapie, vooruitzichten, prognoses) moet vertellen. Soms vind ik dat best vermoeiend. Vanuit die ervaring zou ik dan ook willen aanraden om het over de gewone, normale zaken te hebben.
Ik heb geen uitgezaaide kanker, maar ben recent door een ongeluk (zeer waarschijnlijk) blijvend gehandicapt geraakt. Vrijwel iedereen die ik spreek heeft het over 'vreselijk' en 'hoe zwaar' het voor mij moet zijn. Terwijl ik soms gewoon even lekker wil kletsen over de laatste roddels, een recept wil uitwisselen of dat ik het heerlijk vind dat iemand wél even de stofzuiger pakt. (ik kan dat niet zelf op het moment). Ik ben niet altijd treurig of verdrietig en ik wil juist nu ook graag blijven lachen. Het valt me pas op hoe vaak je je 'verhaal' (behandelingen, therapie, vooruitzichten, prognoses) moet vertellen. Soms vind ik dat best vermoeiend. Vanuit die ervaring zou ik dan ook willen aanraden om het over de gewone, normale zaken te hebben.
donderdag 17 november 2016 om 18:24
Geen enkele vorm van kanker is te vergelijken.
Ik kan je maar een tip geven: en dat is zoveel mogelijk tijd met haar spenderen, gewoon er zijn, gewoon lief voor elkaar zijn, gewoon zeggen wat je nog wilt zeggen.
En daarnaast goed over het afscheid hebben (hoe lastig dan ook, maar juist nu is ze nog goed om het erover te hebben): wat wil jij, wat wil je juist niet, wat moet er nog geregeld en gezegd worden, wat wil je op de kaart, wat moet er gedraaid worden aan muziek etc. Dat kan je heel erg helpen in de verwerking daarna.
Sterkte, ik ken het pakket waarin je zit. Mijn vader is vorig jaar aan longkanker overleden.
Ik kan je maar een tip geven: en dat is zoveel mogelijk tijd met haar spenderen, gewoon er zijn, gewoon lief voor elkaar zijn, gewoon zeggen wat je nog wilt zeggen.
En daarnaast goed over het afscheid hebben (hoe lastig dan ook, maar juist nu is ze nog goed om het erover te hebben): wat wil jij, wat wil je juist niet, wat moet er nog geregeld en gezegd worden, wat wil je op de kaart, wat moet er gedraaid worden aan muziek etc. Dat kan je heel erg helpen in de verwerking daarna.
Sterkte, ik ken het pakket waarin je zit. Mijn vader is vorig jaar aan longkanker overleden.
donderdag 17 november 2016 om 18:54
Sterkte!
Mijn opa is er dit jaar aan overleden. Toen hij het hoorde had hij ook al veel uitzaaiingen en was de prognose 3 maanden. Uiteindelijk heeft hij het veel langer volgehouden dan voorspeld. Wat ik merkte is dat hij het erg vermoeiend vond als mensen er steeds weer naar vroegen. Hij wilde het liever over leuke dingen hebben
Mijn opa is er dit jaar aan overleden. Toen hij het hoorde had hij ook al veel uitzaaiingen en was de prognose 3 maanden. Uiteindelijk heeft hij het veel langer volgehouden dan voorspeld. Wat ik merkte is dat hij het erg vermoeiend vond als mensen er steeds weer naar vroegen. Hij wilde het liever over leuke dingen hebben
donderdag 17 november 2016 om 19:17
Het lijkt wel of het heerst zeg. 3 weken geleden een vriendin begraven na 2 maanden ziekbed. We hoorden het en nog geen 2 maanden later was het gebeurt. Nu vorige week een andere vriendin, een met 2 kinderen thuis. Ook al uitgezaaid. Een paar jaar geleden ook al een vriendin, deze wat ouder. In alle gevallen ging en gaat het super snel en heel vervelend.
Het is een klote ziekte die je veel te laat bemerkt. Heel veel sterkte, zeker met de "feestdagen" in het verschiet.
Het is een klote ziekte die je veel te laat bemerkt. Heel veel sterkte, zeker met de "feestdagen" in het verschiet.
donderdag 17 november 2016 om 19:19
quote:hoelahoepla schreef op 17 november 2016 @ 17:18:
'er zijn', maar dat is een vaag begrip want voor iedereen is 'er zijn' weer anders. Regelmatig koken, wegbrengen / ophalen, verwenpakketjes, een dagje welness, de krant voorlezen... Praat er met haar over wat zij wil en waar zij behoefte aan heeft en probeer aan die wens te voldoen.
Ik heb geen uitgezaaide kanker, maar ben recent door een ongeluk (zeer waarschijnlijk) blijvend gehandicapt geraakt. Vrijwel iedereen die ik spreek heeft het over 'vreselijk' en 'hoe zwaar' het voor mij moet zijn. Terwijl ik soms gewoon even lekker wil kletsen over de laatste roddels, een recept wil uitwisselen of dat ik het heerlijk vind dat iemand wél even de stofzuiger pakt. (ik kan dat niet zelf op het moment). Ik ben niet altijd treurig of verdrietig en ik wil juist nu ook graag blijven lachen. Het valt me pas op hoe vaak je je 'verhaal' (behandelingen, therapie, vooruitzichten, prognoses) moet vertellen. Soms vind ik dat best vermoeiend. Vanuit die ervaring zou ik dan ook willen aanraden om het over de gewone, normale zaken te hebben.Daar wil ik graag aan toevoegen, niet altijd wat je niet kan benoemen maar bedenk ook eens wat iemand wél kan Ow de beurs? jaaaa maar jij loopt moeilijk. Nee ow de beurs, gaat dat lukken met rolstoel of rollator?
Graag (voor mij dan) een andere insteek dan alles wat niet kan.
'er zijn', maar dat is een vaag begrip want voor iedereen is 'er zijn' weer anders. Regelmatig koken, wegbrengen / ophalen, verwenpakketjes, een dagje welness, de krant voorlezen... Praat er met haar over wat zij wil en waar zij behoefte aan heeft en probeer aan die wens te voldoen.
Ik heb geen uitgezaaide kanker, maar ben recent door een ongeluk (zeer waarschijnlijk) blijvend gehandicapt geraakt. Vrijwel iedereen die ik spreek heeft het over 'vreselijk' en 'hoe zwaar' het voor mij moet zijn. Terwijl ik soms gewoon even lekker wil kletsen over de laatste roddels, een recept wil uitwisselen of dat ik het heerlijk vind dat iemand wél even de stofzuiger pakt. (ik kan dat niet zelf op het moment). Ik ben niet altijd treurig of verdrietig en ik wil juist nu ook graag blijven lachen. Het valt me pas op hoe vaak je je 'verhaal' (behandelingen, therapie, vooruitzichten, prognoses) moet vertellen. Soms vind ik dat best vermoeiend. Vanuit die ervaring zou ik dan ook willen aanraden om het over de gewone, normale zaken te hebben.Daar wil ik graag aan toevoegen, niet altijd wat je niet kan benoemen maar bedenk ook eens wat iemand wél kan Ow de beurs? jaaaa maar jij loopt moeilijk. Nee ow de beurs, gaat dat lukken met rolstoel of rollator?
Graag (voor mij dan) een andere insteek dan alles wat niet kan.
vrijdag 18 november 2016 om 08:45
quote:Kaaskroket schreef op 17 november 2016 @ 16:21:
Ik denk dat je je hier niet op voor kunt bereiden. Het overkomt je. Uit ervaring weet ik dat het fijn is wanneer mensen de kleine dingen van je overnemen. Schoonmaken, koken, zorgen voor vervoer van en naar afspraken, zorgen voor een duidelijke planning/agenda zodat zij het overzicht heeft. Je groeit er vanzelf in. Maar boven al: heel veel sterkte Thanks voor je antwoord. Zij wil juist nog super veel dingen zelf doen... dat maakt het lastig haar te helpen. Misschien is het goed om vermelden dat ik 22 ben en zij nog maar 52. Ik heb het gevoel dat ik ze een beetje in de steek laat qua vervoer regelen etcetera maar ik doe twee studies en werk ook nog twee dagen. Ik zal proberen haar te helpen met schoonmaken en ik kan ook koken natuurlijk. Nogmaals dank!
Ik denk dat je je hier niet op voor kunt bereiden. Het overkomt je. Uit ervaring weet ik dat het fijn is wanneer mensen de kleine dingen van je overnemen. Schoonmaken, koken, zorgen voor vervoer van en naar afspraken, zorgen voor een duidelijke planning/agenda zodat zij het overzicht heeft. Je groeit er vanzelf in. Maar boven al: heel veel sterkte Thanks voor je antwoord. Zij wil juist nog super veel dingen zelf doen... dat maakt het lastig haar te helpen. Misschien is het goed om vermelden dat ik 22 ben en zij nog maar 52. Ik heb het gevoel dat ik ze een beetje in de steek laat qua vervoer regelen etcetera maar ik doe twee studies en werk ook nog twee dagen. Ik zal proberen haar te helpen met schoonmaken en ik kan ook koken natuurlijk. Nogmaals dank!
vrijdag 18 november 2016 om 08:46
quote:nina1966 schreef op 17 november 2016 @ 19:17:
Het lijkt wel of het heerst zeg. 3 weken geleden een vriendin begraven na 2 maanden ziekbed. We hoorden het en nog geen 2 maanden later was het gebeurt. Nu vorige week een andere vriendin, een met 2 kinderen thuis. Ook al uitgezaaid. Een paar jaar geleden ook al een vriendin, deze wat ouder. In alle gevallen ging en gaat het super snel en heel vervelend.
Het is een klote ziekte die je veel te laat bemerkt. Heel veel sterkte, zeker met de "feestdagen" in het verschiet.Dankjewel! Welke vorm van kanker had je vriendin? Was dat ook al uitgezaaid naar de lymfeklieren en botten? Ik hoor graag van je.
Het lijkt wel of het heerst zeg. 3 weken geleden een vriendin begraven na 2 maanden ziekbed. We hoorden het en nog geen 2 maanden later was het gebeurt. Nu vorige week een andere vriendin, een met 2 kinderen thuis. Ook al uitgezaaid. Een paar jaar geleden ook al een vriendin, deze wat ouder. In alle gevallen ging en gaat het super snel en heel vervelend.
Het is een klote ziekte die je veel te laat bemerkt. Heel veel sterkte, zeker met de "feestdagen" in het verschiet.Dankjewel! Welke vorm van kanker had je vriendin? Was dat ook al uitgezaaid naar de lymfeklieren en botten? Ik hoor graag van je.
vrijdag 18 november 2016 om 08:49
quote:Bankkussen schreef op 17 november 2016 @ 18:54:
Sterkte!
Mijn opa is er dit jaar aan overleden. Toen hij het hoorde had hij ook al veel uitzaaiingen en was de prognose 3 maanden. Uiteindelijk heeft hij het veel langer volgehouden dan voorspeld. Wat ik merkte is dat hij het erg vermoeiend vond als mensen er steeds weer naar vroegen. Hij wilde het liever over leuke dingen hebbenHele goede tip. Het gaat er niet heel veel over, maar het is fijn om gewoon gezellige dingen te doen en hier niet al te veel bij stil te staan. Gecondoleerd met je opa. Had hij nog palliatieve Chemo?
Sterkte!
Mijn opa is er dit jaar aan overleden. Toen hij het hoorde had hij ook al veel uitzaaiingen en was de prognose 3 maanden. Uiteindelijk heeft hij het veel langer volgehouden dan voorspeld. Wat ik merkte is dat hij het erg vermoeiend vond als mensen er steeds weer naar vroegen. Hij wilde het liever over leuke dingen hebbenHele goede tip. Het gaat er niet heel veel over, maar het is fijn om gewoon gezellige dingen te doen en hier niet al te veel bij stil te staan. Gecondoleerd met je opa. Had hij nog palliatieve Chemo?
vrijdag 18 november 2016 om 08:52
quote:Maud27 schreef op 17 november 2016 @ 18:24:
Geen enkele vorm van kanker is te vergelijken.
Ik kan je maar een tip geven: en dat is zoveel mogelijk tijd met haar spenderen, gewoon er zijn, gewoon lief voor elkaar zijn, gewoon zeggen wat je nog wilt zeggen.
En daarnaast goed over het afscheid hebben (hoe lastig dan ook, maar juist nu is ze nog goed om het erover te hebben): wat wil jij, wat wil je juist niet, wat moet er nog geregeld en gezegd worden, wat wil je op de kaart, wat moet er gedraaid worden aan muziek etc. Dat kan je heel erg helpen in de verwerking daarna.
Sterkte, ik ken het pakket waarin je zit. Mijn vader is vorig jaar aan longkanker overleden.Bedankt voor je berichtje. Dit is ook precies wat ik me heb voorgenomen: zo veel mogelijk er zijn. Het praten over de uitvaart etcetera vind ik te moeilijk. We hebben het nog maar 3 weken geleden gehoord. Mijn vriend is ook nog maar 24... Dit komt toch echt als een donderslag en de acceptatie en het werken aan een uitvaart etc is dan ook heel lastig voor me.
Geen enkele vorm van kanker is te vergelijken.
Ik kan je maar een tip geven: en dat is zoveel mogelijk tijd met haar spenderen, gewoon er zijn, gewoon lief voor elkaar zijn, gewoon zeggen wat je nog wilt zeggen.
En daarnaast goed over het afscheid hebben (hoe lastig dan ook, maar juist nu is ze nog goed om het erover te hebben): wat wil jij, wat wil je juist niet, wat moet er nog geregeld en gezegd worden, wat wil je op de kaart, wat moet er gedraaid worden aan muziek etc. Dat kan je heel erg helpen in de verwerking daarna.
Sterkte, ik ken het pakket waarin je zit. Mijn vader is vorig jaar aan longkanker overleden.Bedankt voor je berichtje. Dit is ook precies wat ik me heb voorgenomen: zo veel mogelijk er zijn. Het praten over de uitvaart etcetera vind ik te moeilijk. We hebben het nog maar 3 weken geleden gehoord. Mijn vriend is ook nog maar 24... Dit komt toch echt als een donderslag en de acceptatie en het werken aan een uitvaart etc is dan ook heel lastig voor me.
vrijdag 18 november 2016 om 08:56
quote:hoelahoepla schreef op 17 november 2016 @ 17:18:
'er zijn', maar dat is een vaag begrip want voor iedereen is 'er zijn' weer anders. Regelmatig koken, wegbrengen / ophalen, verwenpakketjes, een dagje welness, de krant voorlezen... Praat er met haar over wat zij wil en waar zij behoefte aan heeft en probeer aan die wens te voldoen.
Ik heb geen uitgezaaide kanker, maar ben recent door een ongeluk (zeer waarschijnlijk) blijvend gehandicapt geraakt. Vrijwel iedereen die ik spreek heeft het over 'vreselijk' en 'hoe zwaar' het voor mij moet zijn. Terwijl ik soms gewoon even lekker wil kletsen over de laatste roddels, een recept wil uitwisselen of dat ik het heerlijk vind dat iemand wél even de stofzuiger pakt. (ik kan dat niet zelf op het moment). Ik ben niet altijd treurig of verdrietig en ik wil juist nu ook graag blijven lachen. Het valt me pas op hoe vaak je je 'verhaal' (behandelingen, therapie, vooruitzichten, prognoses) moet vertellen. Soms vind ik dat best vermoeiend. Vanuit die ervaring zou ik dan ook willen aanraden om het over de gewone, normale zaken te hebben.Ja precies. Ik zal het zo gewoon en normaal mogelijk houden. Veel sterkte!
'er zijn', maar dat is een vaag begrip want voor iedereen is 'er zijn' weer anders. Regelmatig koken, wegbrengen / ophalen, verwenpakketjes, een dagje welness, de krant voorlezen... Praat er met haar over wat zij wil en waar zij behoefte aan heeft en probeer aan die wens te voldoen.
Ik heb geen uitgezaaide kanker, maar ben recent door een ongeluk (zeer waarschijnlijk) blijvend gehandicapt geraakt. Vrijwel iedereen die ik spreek heeft het over 'vreselijk' en 'hoe zwaar' het voor mij moet zijn. Terwijl ik soms gewoon even lekker wil kletsen over de laatste roddels, een recept wil uitwisselen of dat ik het heerlijk vind dat iemand wél even de stofzuiger pakt. (ik kan dat niet zelf op het moment). Ik ben niet altijd treurig of verdrietig en ik wil juist nu ook graag blijven lachen. Het valt me pas op hoe vaak je je 'verhaal' (behandelingen, therapie, vooruitzichten, prognoses) moet vertellen. Soms vind ik dat best vermoeiend. Vanuit die ervaring zou ik dan ook willen aanraden om het over de gewone, normale zaken te hebben.Ja precies. Ik zal het zo gewoon en normaal mogelijk houden. Veel sterkte!
vrijdag 18 november 2016 om 08:57
quote:HoesjeBoesje schreef op 17 november 2016 @ 16:54:
En ook, stel dingen niet uit.
Wacht niet op dat het beter gaat. Wie weet komt dat niet, en krijg je de kans niet weer.
Dus ga dat ene museum bezoeken waar jullie het al zolang over hebben. Of ga dat ene kopje koffie in de stad doen.Nee ze wordt inderdaad niet meer beter. Dus ga nu mijn uiterste best doen idd om nog wat leuke dingetjes te regelen. Dankjewel voor je berichtje!
En ook, stel dingen niet uit.
Wacht niet op dat het beter gaat. Wie weet komt dat niet, en krijg je de kans niet weer.
Dus ga dat ene museum bezoeken waar jullie het al zolang over hebben. Of ga dat ene kopje koffie in de stad doen.Nee ze wordt inderdaad niet meer beter. Dus ga nu mijn uiterste best doen idd om nog wat leuke dingetjes te regelen. Dankjewel voor je berichtje!
vrijdag 18 november 2016 om 16:01
quote:NiemAno schreef op 18 november 2016 @ 08:45:
[...]
Thanks voor je antwoord. Zij wil juist nog super veel dingen zelf doen... dat maakt het lastig haar te helpen. Misschien is het goed om vermelden dat ik 22 ben en zij nog maar 52. Ik heb het gevoel dat ik ze een beetje in de steek laat qua vervoer regelen etcetera maar ik doe twee studies en werk ook nog twee dagen. Ik zal proberen haar te helpen met schoonmaken en ik kan ook koken natuurlijk. Nogmaals dank!
ach meissie.. het is ook niet niets.
Doen wat je kan, maar ga je grenzen niet over. Je schoonmoeder heeft veel meer aan je als jij stabiel blijft. Je kan niet alles regelen. Je kan wel eens met haar bellen, of een mooie kaart sturen.
[...]
Thanks voor je antwoord. Zij wil juist nog super veel dingen zelf doen... dat maakt het lastig haar te helpen. Misschien is het goed om vermelden dat ik 22 ben en zij nog maar 52. Ik heb het gevoel dat ik ze een beetje in de steek laat qua vervoer regelen etcetera maar ik doe twee studies en werk ook nog twee dagen. Ik zal proberen haar te helpen met schoonmaken en ik kan ook koken natuurlijk. Nogmaals dank!
ach meissie.. het is ook niet niets.
Doen wat je kan, maar ga je grenzen niet over. Je schoonmoeder heeft veel meer aan je als jij stabiel blijft. Je kan niet alles regelen. Je kan wel eens met haar bellen, of een mooie kaart sturen.
vrijdag 18 november 2016 om 16:21
Och hemel. Mijn schoonmoeder heeft ruim een jaar geleden ook de diagnose kanker gekregen. Op dat moment zat het al overal.
Ik moet zeggen; wat een klotejaar! Veel hoop gehad, tegen beter weten in. Veel teleurstelling verwerkt. En zo lang het kon leuke dingen gedaan. En ook echt gelachen met elkaar
Sinds deze week is ze buiten kennis en zal naar verwachting niet meer bijkomen, ze kan nu echt ieder moment overlijden.
Nu ben ik al ruim 25 jaar lid van de familie. En mijn schoonmoeder is 75. Ze wilde nog lang niet dood. Mijn schoonvader is erg verdrietig en weet niet hoe hij verder moet zonder haar. Dat vind ik zo rot.
Wat je kunt doen weet ik niet. Er zijn.
Zelf ben ik vaak langs geweest maar voelde me een beetje overbodig, want het hele jaar heeft het huis of ziekenhuis vol gezeten met mensen. Grote familie en veel vrienden. Ben een paar keer maar weer terug gegaan, ook prima. Gewoon hallo zeggen. Best mooi om te zien hoe geliefd iemand is. Ze gaat zeker heel erg gemist worden.
En tja praktische dingen is natuurlijk heel fijn. Maar overleg is handig. Op een gegeven moment hadden mijn schoonouders echt te veel lekker eten in huis. Dacht iedereen laat ik eens een pan soep/nasi/boerenkool langs brengen.
We hebben voor het schoonmaken van het huis een hulp ingehuurd, die er nog steeds is. We vonden het ook zonde om daar te zijn en dan bezig met iets triviaals als schoonmaken. Maar dat ligt voor jou misschien anders.
Ik moet zeggen; wat een klotejaar! Veel hoop gehad, tegen beter weten in. Veel teleurstelling verwerkt. En zo lang het kon leuke dingen gedaan. En ook echt gelachen met elkaar
Sinds deze week is ze buiten kennis en zal naar verwachting niet meer bijkomen, ze kan nu echt ieder moment overlijden.
Nu ben ik al ruim 25 jaar lid van de familie. En mijn schoonmoeder is 75. Ze wilde nog lang niet dood. Mijn schoonvader is erg verdrietig en weet niet hoe hij verder moet zonder haar. Dat vind ik zo rot.
Wat je kunt doen weet ik niet. Er zijn.
Zelf ben ik vaak langs geweest maar voelde me een beetje overbodig, want het hele jaar heeft het huis of ziekenhuis vol gezeten met mensen. Grote familie en veel vrienden. Ben een paar keer maar weer terug gegaan, ook prima. Gewoon hallo zeggen. Best mooi om te zien hoe geliefd iemand is. Ze gaat zeker heel erg gemist worden.
En tja praktische dingen is natuurlijk heel fijn. Maar overleg is handig. Op een gegeven moment hadden mijn schoonouders echt te veel lekker eten in huis. Dacht iedereen laat ik eens een pan soep/nasi/boerenkool langs brengen.
We hebben voor het schoonmaken van het huis een hulp ingehuurd, die er nog steeds is. We vonden het ook zonde om daar te zijn en dan bezig met iets triviaals als schoonmaken. Maar dat ligt voor jou misschien anders.
