Gezondheid
alle pijlers
Longkanker
donderdag 17 november 2016 om 16:13
Hoi allemaal,
Sinds drie weken weten we dat mijn schoonmoeder longkanker heeft. Twee weken geleden hoorden we echter dat de longkanker is uitgezaaid in de lymfeklieren en vorige week werd bekend dat de kanker ook volledig is uitgezaaid in de botten. Gezien het feit dat ik al best een tijdje met mijn vriend ben en een goede band heb met mijn schoonmoeder, komt haar ziekte erg dichtbij. Ik ben er erg verdrietig door en wil alles doen om haar te helpen. Ze heeft vandaag haar eerste lichte chemotherapie gehad. Ik ben erg benieuwd of mensen de ziekte op een zelfde manier hebben ervaren en of jullie mij iets kunnen vertellen over het verwachte verloop van de ziekte. Daarnaast vroeg ik me af wat we kunnen doen om haar te helpen en alles makkelijker en beter te maken. We weten alleen dat er Stadium 4 grootcellig longcarcinoom is gediagnosticeerd met uitzaaiing nek, lymfe en botten.
Momenteel is ze erg zwak en ookal flink afgevallen. Blijkbaar is ze nog wel sterk genoeg om chemotherapie te krijgen. Hier gaat ze dan ook volledig voor. Ik kan haar echt nog niet missen. Daarom hoop ik dat iemand mij door middel van ervaringen iets kan vertellen over hoe we deze tijd zo goed mogelijk kunnen doormaken. Heel erg bedankt!
Sinds drie weken weten we dat mijn schoonmoeder longkanker heeft. Twee weken geleden hoorden we echter dat de longkanker is uitgezaaid in de lymfeklieren en vorige week werd bekend dat de kanker ook volledig is uitgezaaid in de botten. Gezien het feit dat ik al best een tijdje met mijn vriend ben en een goede band heb met mijn schoonmoeder, komt haar ziekte erg dichtbij. Ik ben er erg verdrietig door en wil alles doen om haar te helpen. Ze heeft vandaag haar eerste lichte chemotherapie gehad. Ik ben erg benieuwd of mensen de ziekte op een zelfde manier hebben ervaren en of jullie mij iets kunnen vertellen over het verwachte verloop van de ziekte. Daarnaast vroeg ik me af wat we kunnen doen om haar te helpen en alles makkelijker en beter te maken. We weten alleen dat er Stadium 4 grootcellig longcarcinoom is gediagnosticeerd met uitzaaiing nek, lymfe en botten.
Momenteel is ze erg zwak en ookal flink afgevallen. Blijkbaar is ze nog wel sterk genoeg om chemotherapie te krijgen. Hier gaat ze dan ook volledig voor. Ik kan haar echt nog niet missen. Daarom hoop ik dat iemand mij door middel van ervaringen iets kan vertellen over hoe we deze tijd zo goed mogelijk kunnen doormaken. Heel erg bedankt!
zaterdag 19 november 2016 om 20:45
quote:Gelukspopje schreef op 18 november 2016 @ 16:21:
Och hemel. Mijn schoonmoeder heeft ruim een jaar geleden ook de diagnose kanker gekregen. Op dat moment zat het al overal.
Ik moet zeggen; wat een klotejaar! Veel hoop gehad, tegen beter weten in. Veel teleurstelling verwerkt. En zo lang het kon leuke dingen gedaan. En ook echt gelachen met elkaar
Sinds deze week is ze buiten kennis en zal naar verwachting niet meer bijkomen, ze kan nu echt ieder moment overlijden.
Nu ben ik al ruim 25 jaar lid van de familie. En mijn schoonmoeder is 75. Ze wilde nog lang niet dood. Mijn schoonvader is erg verdrietig en weet niet hoe hij verder moet zonder haar. Dat vind ik zo rot.
Wat je kunt doen weet ik niet. Er zijn.
Zelf ben ik vaak langs geweest maar voelde me een beetje overbodig, want het hele jaar heeft het huis of ziekenhuis vol gezeten met mensen. Grote familie en veel vrienden. Ben een paar keer maar weer terug gegaan, ook prima. Gewoon hallo zeggen. Best mooi om te zien hoe geliefd iemand is. Ze gaat zeker heel erg gemist worden.
En tja praktische dingen is natuurlijk heel fijn. Maar overleg is handig. Op een gegeven moment hadden mijn schoonouders echt te veel lekker eten in huis. Dacht iedereen laat ik eens een pan soep/nasi/boerenkool langs brengen.
We hebben voor het schoonmaken van het huis een hulp ingehuurd, die er nog steeds is. We vonden het ook zonde om daar te zijn en dan bezig met iets triviaals als schoonmaken. Maar dat ligt voor jou misschien anders.Wat vreselijk voor je. Ik vind deze eerste maand al heftig, laat staan als je nu al een jaar hiermee rond loopt. Ik ben nog maar vijf jaar in de familie maar ben hier vier keer week minimaal dus 't voelt gewoon als een tweede moeder. Een jaar is wel echt lang! Wat was de prognose bij de diagnose? Ik heb die van haar niet gehoord. Ze krijgt nu een combichemo maar het gaat zo slecht al. Alleen maar slapen. Heel veel pijn in de botten, heupen etc. Wat was de reden dat jullie veel hoop hadden? Ik ben de hoop namelijk een beetje verloren. Het is echt zo gek om je stoere lieve schoonmoeder te zien veranderen in een klein zielig vogeltje.. heel veel sterkte met jouw schoonmoeder
Och hemel. Mijn schoonmoeder heeft ruim een jaar geleden ook de diagnose kanker gekregen. Op dat moment zat het al overal.
Ik moet zeggen; wat een klotejaar! Veel hoop gehad, tegen beter weten in. Veel teleurstelling verwerkt. En zo lang het kon leuke dingen gedaan. En ook echt gelachen met elkaar
Sinds deze week is ze buiten kennis en zal naar verwachting niet meer bijkomen, ze kan nu echt ieder moment overlijden.
Nu ben ik al ruim 25 jaar lid van de familie. En mijn schoonmoeder is 75. Ze wilde nog lang niet dood. Mijn schoonvader is erg verdrietig en weet niet hoe hij verder moet zonder haar. Dat vind ik zo rot.
Wat je kunt doen weet ik niet. Er zijn.
Zelf ben ik vaak langs geweest maar voelde me een beetje overbodig, want het hele jaar heeft het huis of ziekenhuis vol gezeten met mensen. Grote familie en veel vrienden. Ben een paar keer maar weer terug gegaan, ook prima. Gewoon hallo zeggen. Best mooi om te zien hoe geliefd iemand is. Ze gaat zeker heel erg gemist worden.
En tja praktische dingen is natuurlijk heel fijn. Maar overleg is handig. Op een gegeven moment hadden mijn schoonouders echt te veel lekker eten in huis. Dacht iedereen laat ik eens een pan soep/nasi/boerenkool langs brengen.
We hebben voor het schoonmaken van het huis een hulp ingehuurd, die er nog steeds is. We vonden het ook zonde om daar te zijn en dan bezig met iets triviaals als schoonmaken. Maar dat ligt voor jou misschien anders.Wat vreselijk voor je. Ik vind deze eerste maand al heftig, laat staan als je nu al een jaar hiermee rond loopt. Ik ben nog maar vijf jaar in de familie maar ben hier vier keer week minimaal dus 't voelt gewoon als een tweede moeder. Een jaar is wel echt lang! Wat was de prognose bij de diagnose? Ik heb die van haar niet gehoord. Ze krijgt nu een combichemo maar het gaat zo slecht al. Alleen maar slapen. Heel veel pijn in de botten, heupen etc. Wat was de reden dat jullie veel hoop hadden? Ik ben de hoop namelijk een beetje verloren. Het is echt zo gek om je stoere lieve schoonmoeder te zien veranderen in een klein zielig vogeltje.. heel veel sterkte met jouw schoonmoeder
zaterdag 19 november 2016 om 20:48
quote:Kaaskroket schreef op 17 november 2016 @ 16:21:
Ik denk dat je je hier niet op voor kunt bereiden. Het overkomt je. Uit ervaring weet ik dat het fijn is wanneer mensen de kleine dingen van je overnemen. Schoonmaken, koken, zorgen voor vervoer van en naar afspraken, zorgen voor een duidelijke planning/agenda zodat zij het overzicht heeft. Je groeit er vanzelf in. Maar boven al: heel veel sterkte Dankjewel
Ik denk dat je je hier niet op voor kunt bereiden. Het overkomt je. Uit ervaring weet ik dat het fijn is wanneer mensen de kleine dingen van je overnemen. Schoonmaken, koken, zorgen voor vervoer van en naar afspraken, zorgen voor een duidelijke planning/agenda zodat zij het overzicht heeft. Je groeit er vanzelf in. Maar boven al: heel veel sterkte Dankjewel
zaterdag 19 november 2016 om 20:52
zaterdag 19 november 2016 om 20:55
quote:Eindeloos schreef op 17 november 2016 @ 16:37:
Heel moeilijk TO, en veel sterkte gewenst met deze situatie.
Mijn zus had ook LK is eraan gestorven, veel uitzaaiingen.
Maar geen geval is gelijk, jouw schoonmoeder krijgt nog chemo dus er is nog een sprankje hoop wellicht?
Nogmaals heel veel sterkte
Jeetje wat heftig om je zus te moeten verliezen hieraan.
Ze wordt iig niet meer beter. Het is een hele lichte chemotherapie om klachten te verminderen. Wat was de prognose na de diagnose van jouw zus? Heel veel sterkte ook jij
Heel moeilijk TO, en veel sterkte gewenst met deze situatie.
Mijn zus had ook LK is eraan gestorven, veel uitzaaiingen.
Maar geen geval is gelijk, jouw schoonmoeder krijgt nog chemo dus er is nog een sprankje hoop wellicht?
Nogmaals heel veel sterkte
Jeetje wat heftig om je zus te moeten verliezen hieraan.
Ze wordt iig niet meer beter. Het is een hele lichte chemotherapie om klachten te verminderen. Wat was de prognose na de diagnose van jouw zus? Heel veel sterkte ook jij
zondag 20 november 2016 om 14:26
@NiemAno, je schrijft dat je erg druk hebt en bang ben om te kort te schieten, kun je met studie bespreken om alles op rustiger tempo te doen? Ga voor jezelf na of je spijt gaat krijgen als je er maar beperkt kan zijn, naar je schoonmoeder, je vriend, en ook zeker voor jezelf. Jullie zullen ongetwijfeld vaak tussen hoop en vrees verkeren, is enorme aanslag op je eigen gestel door alle spanningen en onzekerheden. Zorg daarom zeker ook goed voor jezelf zodat je er kan zijn voor je naasten
zondag 20 november 2016 om 14:39
quote:NiemAno schreef op 19 november 2016 @ 20:55:
[...]
Jeetje wat heftig om je zus te moeten verliezen hieraan.
Ze wordt iig niet meer beter. Het is een hele lichte chemotherapie om klachten te verminderen. Wat was de prognose na de diagnose van jouw zus? Heel veel sterkte ook jij
Mijn zus is in eerste instantie geopereerd aan de uitzaaiing in haar borst, het klinkt oneerbiedig maar het was openmaken en dichtmaken, er was geen redden meer aan. Ze heeft nog 5 maanden geleefd.
Nogmaals sterkte, en geen kanker is gelijk
[...]
Jeetje wat heftig om je zus te moeten verliezen hieraan.
Ze wordt iig niet meer beter. Het is een hele lichte chemotherapie om klachten te verminderen. Wat was de prognose na de diagnose van jouw zus? Heel veel sterkte ook jij
Mijn zus is in eerste instantie geopereerd aan de uitzaaiing in haar borst, het klinkt oneerbiedig maar het was openmaken en dichtmaken, er was geen redden meer aan. Ze heeft nog 5 maanden geleefd.
Nogmaals sterkte, en geen kanker is gelijk
Ontbijt: Een Smoothie banaan Lunch: Een cracker/avocado en guinoa salade Diner:57 pizza broodjes,13 donuts,2 bakken gefrituurde kipkluif, 9 Rosé
zondag 20 november 2016 om 16:18
quote:NiemAno schreef op 19 november 2016 @ 20:45:
[...]
Wat vreselijk voor je. Ik vind deze eerste maand al heftig, laat staan als je nu al een jaar hiermee rond loopt. Ik ben nog maar vijf jaar in de familie maar ben hier vier keer week minimaal dus 't voelt gewoon als een tweede moeder. Een jaar is wel echt lang! Wat was de prognose bij de diagnose? Ik heb die van haar niet gehoord. Ze krijgt nu een combichemo maar het gaat zo slecht al. Alleen maar slapen. Heel veel pijn in de botten, heupen etc. Wat was de reden dat jullie veel hoop hadden? Ik ben de hoop namelijk een beetje verloren. Het is echt zo gek om je stoere lieve schoonmoeder te zien veranderen in een klein zielig vogeltje.. heel veel sterkte met jouw schoonmoeder
Hoi NiemAno.
Ze is gisteren overleden. Eindelijk rust. Ze heeft helaas veel geleden.
De eerste maand was hier ook erg heftig. Het nieuws kwam echt als en klap. Daarna wordt het steeds meer "gewoon". En wat me in dit proces opviel; het is heel veel wachten. Op een uitslag. Slaat de kuur aan? Wat komt er uit een scan.
De prognose was meteen heel slecht. De kanker zat al op veel plaatsen en was van een agressieve soort. Geen kans op genezing, en de artsen wilden eerst niet een aan een behandeling beginnen. Op een na. En dat heeft zeker een paar maanden extra opgeleverd om nog alles wat ze wilde te doen. Gelukkig had ze er op een gegeven moment vrede mee.
Sterkte de komende tijd en denk ook aan jezelf.
[...]
Wat vreselijk voor je. Ik vind deze eerste maand al heftig, laat staan als je nu al een jaar hiermee rond loopt. Ik ben nog maar vijf jaar in de familie maar ben hier vier keer week minimaal dus 't voelt gewoon als een tweede moeder. Een jaar is wel echt lang! Wat was de prognose bij de diagnose? Ik heb die van haar niet gehoord. Ze krijgt nu een combichemo maar het gaat zo slecht al. Alleen maar slapen. Heel veel pijn in de botten, heupen etc. Wat was de reden dat jullie veel hoop hadden? Ik ben de hoop namelijk een beetje verloren. Het is echt zo gek om je stoere lieve schoonmoeder te zien veranderen in een klein zielig vogeltje.. heel veel sterkte met jouw schoonmoeder
Hoi NiemAno.
Ze is gisteren overleden. Eindelijk rust. Ze heeft helaas veel geleden.
De eerste maand was hier ook erg heftig. Het nieuws kwam echt als en klap. Daarna wordt het steeds meer "gewoon". En wat me in dit proces opviel; het is heel veel wachten. Op een uitslag. Slaat de kuur aan? Wat komt er uit een scan.
De prognose was meteen heel slecht. De kanker zat al op veel plaatsen en was van een agressieve soort. Geen kans op genezing, en de artsen wilden eerst niet een aan een behandeling beginnen. Op een na. En dat heeft zeker een paar maanden extra opgeleverd om nog alles wat ze wilde te doen. Gelukkig had ze er op een gegeven moment vrede mee.
Sterkte de komende tijd en denk ook aan jezelf.
zondag 20 november 2016 om 16:32
Gecondoleerd Gelukspopje.. Wat naar om te horen dat ze veel geleden heeft. Was je erbij?
Hier is het afwachten tot het lijf het opgeeft. Ruim een jaar na de diagnose. Toen was de prognose 6-9 maanden.
En wat gelukspopje zegt, het is heel veel wachten. Eerst bij elke scan zenuwen, later werd dat steeds minder.
Vorig jaar dachten we dat het de laatste kerst samen is. En dat zou nog zomaar kunnen. Of niet. Afwachten en duimen dat ze vredig sterft.
Hier is het afwachten tot het lijf het opgeeft. Ruim een jaar na de diagnose. Toen was de prognose 6-9 maanden.
En wat gelukspopje zegt, het is heel veel wachten. Eerst bij elke scan zenuwen, later werd dat steeds minder.
Vorig jaar dachten we dat het de laatste kerst samen is. En dat zou nog zomaar kunnen. Of niet. Afwachten en duimen dat ze vredig sterft.
